← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΟΛΩΝΟΣ ΠΟΙΗΤΑΡΙΔΗ ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΟPA INVESTMENTS LIMITED, Αίτηση Εκκαθάρισης: 1047/18, 23/10/2020

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΟΛΩΝΟΣ ΠΟΙΗΤΑΡΙΔΗ ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΟPA INVESTMENTS LIMITED, Αίτηση Εκκαθάρισης: 1047/18, 23/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A519 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ Α. ΠΑΝΤΑΖΗ - ΛΑΜΠΡΟΥ, Ε.Δ. Αίτηση Εκκαθάρισης: 1047/18 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΟPA INVESTMENTS LIMITED (HE148678), εκ Λεωφόρου Κέννεντυ 23, Globe House, 4ος όροφος, 1075 Λευκωσία και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ XXXXX ΣΟΛΩΝΟΣ ΠΟΙΗΤΑΡΙΔΗ Ημερομηνία꞉ 23 Οκτωβρίου, 2020 Εμφανίσεις꞉ Για την Αιτήτρια꞉ κ. Νίκος Μακρίδης, για Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ'ης η αίτηση꞉ κα Κάτια Κακουλλή, για Chrysses Demetriades & Co LLC ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Η Αιτήτρια, εξ αποφάσεως πιστωτής της εταιρείας ΑΝΟPA INVESTMENTS LIMITED (HE148678) (πιο κάτω η «Εταιρεία»), με την Αίτησή της, ημερομηνίας 14.12.2018 (πιο κάτω η «Αίτηση») επιζητεί Διάταγμα Εκκαθάρισης της Εταιρείας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113) (πιο κάτω ο «Νόμος») και συγκεκριμένα των άρθρων 209, 211(ε), 212(α), 213

(1)(β), 214
(1), 216 και 333, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμούς, στη σχετική νομολογία και επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου.
  1. Η Αίτηση στηρίζεται στα πιο κάτω γεγονότα, ως προκύπτουν από το σώμα της και από την Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 14.12.2018, η οποία ορκίζεται και λέγει (συνοπτικά) τα εξής: (α) Η Εταιρεία είναι η εταιρεία περιορισμένης δια μετοχών ευθύνης, η οποία ενεγράφη στην Κύπρο δυνάμει του Νόμου και έχει το εγγεγραμμένο της γραφείο στη Λευκωσία (βλ. την παρα. 3Α της Ε/Δ της Αιτήτριας). (β) Το ονομαστικό και το εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας είναι Ευρώ 1.710,00, διαιρεμένο σε 1000 συνήθεις μετοχές ονομαστικής αξίας €1,71 έκαστη (βλ. το Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ της Αιτήτριας όσον αφορά το μετοχικό κεφάλαιο και τους αξιωματούχους της Εταιρείας, καθώς επίσης το Τεκμήριο 2 της ίδιας Ε/Δ όσον αφορά το Ιδρυτικό Έγγραφο και το Καταστατικό της Εταιρείας). (γ) Στις 27.6.2011 η Αιτήτρια καταχώρησε έφεση (την Πολιτική Έφεση υπ' αριθ. 260/2011) κατά της πρωτόδικης απόφασης ημερ. 17.5.2011 στην αγωγή αρ. XXXXX/
  2. Στις 25.05.2018, το Ανώτατο Δικαστήριο εξέδωσε Απόφαση επί της Έφεσης (πιο κάτω η «Απόφαση») με την οποία, μεταξύ άλλων, επιδίκασε υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Εταιρείας το ποσό των €207.309,73 ετησίως, ως εύλογη αποζημίωση για κατοχή και παραμονή της Εταιρείας στην κατοικία της Αιτήτριας από 10.07.2007 μέχρι την παράδοση ελεύθερης κατοχής στην Αιτήτρια πλέον νόμιμο τόκο (βλ. την Απόφαση ως το Τεκμήριο 3 στην Ε/Δ της Αιτήτριας). Καθορίστηκε προθεσμία για την παράδοση ελεύθερης κατοχής, αρχικά εντός 60 ημερών από την επίδοση της Απόφασης και κατόπιν Διατάγματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 28.6.2018 για παρέκταση της εν λόγω προθεσμίας, εντός 150 ημερών από την επίδοση της Απόφασης. (δ) Συνεπεία της πιο πάνω Απόφασης, είναι η θέση της Αιτήτριας ότι η Εταιρεία της οφείλει δυνάμει της Απόφασης το ποσό των €2.260.000,00 πλέον τόκο και έξοδα για την περίοδο από 10.07.2007 μέχρι 28.08.
  3. (ε) Στις 31.08.2018, η Αιτήτρια επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας, μέσω ιδιώτη επιδότη, Επιστολή Απαίτησης ημερομηνίας 28.08.2018 (στο εξής η «Επιστολή Απαίτησης» - βλ. το Τεκμήριο 4 στην Ε/Δ της Αιτήτριας), απαιτώντας την καταβολή από την Εταιρεία του ποσού των €2.260.000,00 εντός 21 ημερών από την επίδοση της Επιστολής Απαίτησης (βλ. το επιδοτήριο ως το Τεκμήριο 5 στην Ε/Δ της Αιτήτριας). (στ) Η Εταιρεία ουδέποτε απάντησε στην Επιστολή Απαίτησης, ούτε αμφισβήτησε το περιεχόμενό της. Παρήλθε χρονικό διάστημα 3 εβδομάδων από την επίδοση της Επιστολής Απαίτησης χωρίς να έχει έκτοτε εξοφλήσει η Εταιρεία το εξ αποφάσεως χρέος της προς την Αιτήτρια, ούτε έχουν προβεί σε οποιαδήποτε διευθέτηση για την εξασφάλιση πληρωμής του εν λόγω χρέους ή για οποιοδήποτε άλλο συμβιβασμό. Σημειώνεται, όμως, ότι η Εταιρεία παρέδωσε κατοχή της κατοικίας στην Αιτήτρια στις 02.11.2018 (βλ. παράγραφο 15 στην Ε/Δ της Αιτήτριας). (ζ) Κατά συνέπεια, η Αιτήτρια πιστεύει ότι η Εταιρεία είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και ότι, συνεπακόλουθα, είναι δίκαιο και πρέπον να τεθεί υπό εκκαθάριση η εταιρεία. (η) Επιπλέον, η Αιτήτρια εφιστά την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι οι τελευταίες οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας που είναι κατατεθειμένες στο ηλεκτρονικό σύστημα του Εφόρου Εταιρειών αφορούν το έτος που έληξε 31.12.2014, στις οποίες φαίνεται ότι οι τρέχουσες υποχρεώσεις της Εταιρείας υπερβαίνουν τα συνολικά περιουσιακά της στοιχεία κατά USD$581.614 (βλ. το Τεκμήριο 7 της Ε/Δ της Αιτήτριας). Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ'ΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ.
  4. Η Εταιρεία στις 15.02.2019 καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Χαραλάμπους, ημερ. 15.2.
  6. Η Ένσταση έχει ως νομική της βάση ό,τι και η ίδια η υπό κρίση αίτηση.
  7. Οι λόγοι ένστασης που δικογραφούνται είναι οι εξής։
  8. «Η καταχώρηση της αίτησης Εκκαθάρισης από την Αιτήτρια είναι καταχρηστική και/ή το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει την προώθησή της και/ή η Αιτήτρια έχει προκαλέσει ζημιά και/ή απώλεια στην Καθ'ης η αίτηση πολλαπλάσια της απαίτησής της.
  9. Η Καθ'ης η αίτηση έχει βάσιμη απαίτηση κατά της Αιτήτριας για αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης που ξεπερνούν κατά πολύ την απαίτηση της Αιτήτριας.
  10. Η Αιτήτρια κρίθηκε πρωτόδικα και κατ' έφεση υπαίτια για παράβαση συμφωνίας ενοικίασης και παροχής δικαιώματος αγοράς κατοικίας στον Άγιο Τύχωνα της Επαρχίας Λεμεσού («η Συμφωνία») μετά από αγωγή που καταχώρησε εναντίον της η Καθ'ης η αίτηση.
  11. Η υπαίτια παράβαση της Συμφωνίας προκάλεσε στην Καθ'ης η αίτηση ζημιά και/ή απώλεια ύψους €3.728.873 πλέον τόκους.
  12. Παρότι τόσο πρωτόδικα όσο και κατ' έφεση εκδόθηκαν κατά της Αιτήτριας και υπέρ της καθ'ης η αίτηση δηλωτικές αποφάσεις με τις οποίες η Καθ'ης η αίτηση μπορούσε να προχωρήσει με τη μεταβίβαση και εγγραφή της κατοικίας στο όνομά της, το Εφετείο με την κατά πλειοψηφία απόφαση του διέταξε την Καθ'ης η αίτηση να παραδώσει την κατοικία στην Αιτήτρια, με αποτέλεσμα η ζημιά της Καθ'ης η αίτηση εκ της παράβασης της Συμφωνίας να αποκρυσταλλωθεί στις 25.5.
  14. Λαμβανομένης υπόψη της γνήσιας απαίτησης της Καθ'ης η αίτηση κατά της Αιτήτριας, καθώς και της απαίτησής της κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας για αποζημιώσεις για την στέρηση της ιδιοκτησίας της, η Καθ'ης η αίτηση είναι φερέγγυα.
  15. Η επιθυμία της Αιτήτριας να εκκαθαρίσει την Εταιρεία δεν είναι δικαιολογημένη και δεν υπάρχει εύλογη πιθανότητα προσπορισμού οποιουδήποτε οφέλους στην Αιτήτρια ή σε άλλους πιστωτές.
  16. Η δικαιοσύνη απαιτεί όπως το Δικαστήριο εξασκήσει τη διακριτική του εξουσία ενάντια στην αποδοχή της Αίτησης.».
  17. Στην Ε/Δ του ο κ. Χαραλάμπους εξηγεί ότι ο λόγος που ορκίζεται αυτός τα γεγονότα αντί ο νυν Διευθυντής της Εταιρείας είναι διότι εκείνος απουσιάζει στο Μπαλί και δεν μπορούσε να παραστεί στην Κύπρο. Έχει όμως λάβει ο κ. Χαραλάμπους δέουσα εξουσιοδότηση από την Εταιρεία για να ορκιστεί ο ίδιος τα γεγονότα. Στις παρα. 4 έως 6 της Ε/Δ του, ο κ. Χαραλάμπους αναλύει την απόφαση στην Πολιτική Έφεση 260/2011 και στην παρα. 7 εγείρει τον ισχυρισμό ότι, ως αποτέλεσμα αυτής, η Εταιρεία υπέστη ζημιά εκ της παράβασης της σύμβασης από πλευράς της Αιτήτριας, ίσης με τη διαφορά μεταξύ της αγοραίας αξίας της Κατοικίας κατά ή περί τις 25.5.2018 που ήταν €7.000.000 και του τιμήματος που ήταν €2.130.000, ήτοι €3.639.
  18. Περαιτέρω η Εταιρεία κατέβαλε ποσό ίσο με €368.194 για μετατροπές και βελτιώσεις της Κατοικίας χωρίς χαριστική διάθεση. Ο κ. Χαραλάμπους αναφέρει στην παρα. 8 της Ε/Δ του ότι αντισυμβατικά καρπώθηκε την Κατοικία η Αιτήτρια, ενώ στην παρα. 9 αναφέρει ότι η Εταιρεία καταχώρησε ενώπιον του ΕΔΑΔ αγωγή για αποζημιώσεις κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία εκκρεμεί και από την οποία αναμένει να εισπράξει αποζημιώσεις ίσες με την απώλεια που της προκάλεσε η απόφαση του Εφετείου στην ΠΕ260/
  19. Γι' αυτούς τους λόγους, καταλήγει ο κ. Χαραλάμπους να εισηγείται ότι η αίτηση εκκαθάρισης είναι καταχρηστική, εφόσον η Αιτήτρια είναι πρόσωπο διαπιστωμένα υπαίτιο παράβασης Συμφωνίας, από την οποία παράβαση η Εταιρεία έχει υποστεί ζημιές €3.728.873, πλέον τόκους. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.
  20. Κατόπιν σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου, η Αιτήτρια προέβη σε δημοσίευση ς ειδοποίησης, αναφορικά με την Αίτηση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 08.03.2019 (Κύριο Μέρος, Τμήμα Β, σελίδα 1435) και στην εφημερίδα παγκύπριας κυκλοφορίας με την ονομασία «Ο Φιλελεύθερος», ημερομηνίας 04.03.2019 (βλ. σελίδα 11). Μετά τη δημοσίυεση, ουδείς άλλος πιστωτής της Εταιρείας ενδιαφέρθηκε να παρέμβει στη διαδικασία ή να ενστεί στην έκδοση του αιτούμενους διατάγματος εκκαθάρισης.
  21. Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων. Δεν ζητήθηκε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Υπέβαλαν γραπτώς προς το Δικαστήριο τις αγορεύσεις τους οι συνήγοροι, τις οποίες έχω μελετήσει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ.
  22. Σύμφωνα με το άρθρο 211(ε) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στο οποίο εδράζεται η υπό κρίση αίτηση, εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο, αν η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Το άρθρο 212 του ιδίου Νόμου καθορίζει πότε μια εταιρεία «λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της» ως εξής꞉ «(α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ·ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της.». (Με έμφαση σημειώνεται η βάση που επικαλείται η Αιτήτρια.)
  23. Η απόδειξη μιας εκ των εξειδικευμένων περιπτώσεων (α) έως (δ) του άρθρου 212 του Νόμου δημιουργεί τεκμήριο αδυναμίας πληρωμής χρεών (βλ. GIP Constructions -ν- Κοιν. Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14). 11. Αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων συμφωνούν στις γραπτές αγορεύσεις τους ότι, κατατοπιστική για την ερμηνεία των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μετοχική Εταιρεία -ν- Basouno Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 269/09, Απόφαση, ημερομηνίας 20.02.2014, απόσπασμα από την οποία παρατίθεται κατωτέρω: «Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(
  1. a)εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(
  2. e)ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ΄ ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης». 12. Αμφότεροι συνήγοροι υιοθετούν επίσης στις γραπτές αγορεύσεις τους την ερμηνεία του όρου «πιστωτής» που δόθηκε στην υπόθεση Σπανού -v- G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 315, από το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο ανέφερε τα εξής: «Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed, even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golastein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις, οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477)».
  1. Σύμφωνοι είναι οι συνήγοροι και για την εφαρμογή του βάρους απόδειξης της ανικανότητας πληρωμής του χρέους, βάσει των όσων αποφασίσθηκαν στην υπόθεση Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ -v- Hellenic Bank Public Co Ltd (Πολιτική Έφεση υπ' αρ. 368/2009, Απόφαση, ημερομηνίας 20.11.2014): «Η ανικανότητα πληρωμής χρεών που αναφέρεται στο άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, είναι η γενική ρύθμιση του θέματος. Το τι συνιστά ανικανότητα πληρωμής χρεών εξειδικεύεται στο άρθρο 212 και οποιαδήποτε των τριών διατάξεων του εν λόγω άρθρου τεκμαίρεται να σημαίνει ότι η εταιρεία αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της. Η απόδειξη της προϋπόθεσης της παραγράφου (α) του άρθρου 212 είναι αρκετή να επιφέρει την εκκαθάριση της εταιρείας θεωρούμενης ανίκανης να πληρώσει τα χρέη της, χωρίς να αποκλείεται η προσκόμιση και άλλης μαρτυρίας που να αποδεικνύει την ανικανότητα αυτή. Με την ικανοποίηση του άρθρου 212(α), η εταιρεία φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση, όπως ότι εξόφλησε την γενικότερη οφειλή. Εξ' ου και ο πιστωτής είναι σοφότερο να εναγάγει την εταιρεία προηγουμένως, να εξασφαλίζει δικαστική υπέρ του απόφαση οπότε και η εταιρεία θα εμποδίζεται από την απόφαση να αμφισβητήσει την εταιρική αίτηση επί τους ουσίας της. (Pennington: Company Law, 3η έκδοση σελ. 674-675)». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.)
  2. Στην παρούσα υπόθεση, κρίνω ότι προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα από τα γεγονότα που εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις των διαδίκων ότι η Αιτήτρια έχει εξασφαλίσει τελεσίδικη δικαστική απόφαση υπέρ της και εναντίον της Εταιρείας για συγκεκριμένο και αδιαμφισβήτητο ποσό. Επακόλουθα, η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση, έχοντας αποδείξει το καθεστώς της ως εξ αποφάσεως «πιστωτή» της Καθ' ής Εταιρείας, δυνάμει τελεσίδικης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου, εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 213
(1)(β) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, και δύναται ως εκ της ιδιότητας του «πιστωτή» να καταχωρήσει αίτηση εκκαθάρισης εναντίον της εν λόγω εξ αποφάσεως χρεώστιδας εταιρείας. Παραπέμπω συναφώς και στο σύγγραμμα Palmer's "Company Precedents" Part 2 Winding Up, 17η έκδοση σελ.39: «A creditor of the company for a sum of money presently and unconditionally due and payable is unquestionably a creditor who can present a petition for winding up».
  1. Τονίζω ότι η ύπαρξη του εξ αποφάσεως χρέους δεν δύναται να τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση από την καθ' ης Εταιρεία όταν το ζήτημα έχει αποφασισθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου, υπό την αρμοδιότητά του να λειτουργεί ως Εφετείο. Δεν υπάρχει τρίτος βαθμός δικαιοδοσίας στην Κύπρο μέχρι σήμερα. Το ότι η Εταιρεία πληροφορεί το Δικαστήριο, μέσω της παρα. 9 της Ε/Δ του κ. Χαραλάμπους, ότι έχει καταχωρήσει διάβημα ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, για να διαπιστωθεί ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματά τους και ότι δικαιούνται σε αποζημιώσεις, δεν αναιρεί το τελεσίδικο της δικαστικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου. Εξηγώ περαιτέρω αμέσως πιο κάτω πώς λειτουργεί ο μηχανισμός της ατομικής προσφυγής ενώπιον του ΕΔΔΑ꞉
  2. Η Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, πιο γνωστή ως «Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» υπογράφηκε στη Ρώμη, στις 4 Νοεμβρίου 1950 και τέθηκε σε ισχύ στις 3 Σεπτεμβρίου
  3. Η Σύμβαση κατοχυρώνει ορισμένα από τα δικαιώματα και ελευθερίες που περιλαμβάνονται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και ιδρύει ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο που έχει την αρμοδιότητα να καταδικάζει τα Κράτη που δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους. Η Σύμβαση εφαρμόζεται σε εθνικό επίπεδο. Τα Κράτη που έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση, και που αποκαλούνται «Κράτη μέλη της Σύμβασης» αναγνωρίζουν και εγγυώνται τα θεμελιώδη δικαιώματα, ατομικά και πολιτικά, όχι μόνο στους υπηκόους τους, αλλά και σε κάθε άτομο που βρίσκεται στη δικαιοδοσία τους. Εφόσον η Σύμβαση έχει ενσωματωθεί στις νομοθεσίες των κρατών μελών, τα εθνικά δικαστήρια υποχρεούνται να την εφαρμόζουν. Σε αντίθετη περίπτωση, εκτίθενται σε καταδίκη από το Δικαστήριο, όταν κάποιος παραπονεθεί ότι τα δικαιώματά του δεν έγιναν σεβαστά. Σε περίπτωση διαπίστωσης παραβίασης, το εγκαλούμενο Κράτος πρέπει επιμελώς να διασφαλίσει ότι τέτοιες παραβιάσεις δε θα συντελεσθούν ξανά στο μέλλον, ειδάλλως εκτίθεται σε νέες καταδικαστικές αποφάσεις από το Δικαστήριο. Σε ορισμένες υποθέσεις το Κράτος θα υποχρεωθεί να τροποποιήσει το νομοθετικό του πλαίσιο ώστε να αυτό να εναρμονίζεται με τη Σύμβαση. Εάν το Δικαστήριο καταδικάσει Κράτος μέλος και διαπιστώσει ότι ο προσφεύγων έχει υποστεί ζημία, κατά κανόνα επιδικάζει στον προσφεύγοντα δίκαιη ικανοποίηση, δηλαδή χρηματική ικανοποίηση ως αποζημίωση για τη βλάβη που υπέστη. Αποφάσεις επί της ουσίας που βρίσκουν παραβιάσεις δεσμεύουν τα Κράτη μέλη και είναι υποχρεωμένα να τις εκτελούν. Η Επιτροπή των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης επιβλέπει την εκτέλεση των αποφάσεων επί της ουσίας, ιδιαίτερα για να διασφαλίζει την καταβολή ποσών που επιδικάσθηκαν στους προσφεύγοντες ως αποζημίωση για τη ζημία που υπέστησαν. Ωστόσο, είναι σημαντικό να διευκρινισθεί ότι το ΕΔΔΑ δεν ασκεί ακυρωτική δικαιοδοσία, δηλαδή δεν έχει δικαιοδοσία να ακυρώσει απόφαση εθνικού δικαστηρίου, έστω και αν διαπιστώσει ότι με αυτήν συντελέστηκε παράβαση ανθρωπίνου δικαιώματος η οποία να προκάλεσε ζημιά για την οποία ο προσφεύγων να δικαιούται σε δίκαιη ικανοποίηση, ήτοι αποζημίωση.
  4. Είναι εδώ παραδεκτό από την καθ'ης Εταιρεία ότι η Αιτήτρια έχει επιδώσει δεόντως στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας απαίτηση, με την οποία απαιτεί από την Εταιρεία να καταβάλει το εξ αποφάσεως οφειλόμενο ποσό (το οποίο υπερβαίνει τις €5.000), καθώς επίσης είναι παραδεκτό ότι η Εταιρεία παρέλειψε να καταβάλει το ποσό ή να επιχειρήσει διευθέτηση του προς εύλογη ικανοποίηση της Αιτήτριας. Κατά συνέπεια, η Αιτήτρια έχει αποδείξει ότι εγείρεται το τεκμήριο που θεσμοθετεί το άρθρο 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου ότι η Καθ'ης Αίτηση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της, ήτοι ότι είναι αφερέγγυα.
  5. Κατ'ακολουθίαν, στην Καθ'ης Εταιρεία εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση.
  6. Προτού αναφερθώ στις υπερασπίσεις που προβάλλονται από την Καθ'ης Εταιρεία, μέσω της Ένστασής της, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω απόσπασμα από το Σύγγραμμα Pennigton's Company Law, (4η έκδοση), σελ. 678 - 679, απ' όπου αντλώ καθοδήγηση για το τί δύναται να αποτελεί ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση σε απαίτηση που επιδίδται σε εταιρεία για πληρωμή χρέους: «Defences to the creditor's claim On the hearing of a creditor's petition the court is reluctant to go into the merits of any defence which the company has to his claim, and if the defence is a substantial one and is put forward in good faith, the court will dismiss the petition, and entertain a fresh petition only when the creditor has successfully sued the company by action. [.] But the court will not dismiss a petition merely because the company alleges that it has a defence to the creditor's claim, unless it also shows that the defence is likely to succeed in point of law, and adduces at least prima facie proof of the facts on which the defence depends. If a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner's claim on its merits, and the only possible defences which it will be able to plead to the winding up petition will be that the judgment was obtained fraudulently or by collusion with the company's directors, or that the transaction on which the judgment was based was ultra vires the company. The fact that the company disputes the amount of the debt claimed by the petitioning creditor will not induce the court to dismiss the petition if the company admits that it is indebted to him for an amount which, taken by itself, would be sufficient for making a winding up order. Furthermore, it has been held that the fact that the company has an appeal pending against the judgment on which the petition is based, or has a cross claim against the petitioner which it is asserting in pending litigation, is no reason for the refusal of a winding up order, but if the cross claim equals or exceeds the debt claimed by the petitioning creditor, even if it is disputed by him, the court may in its discretion stay the proceedings on the petition until the litigation on the cross claim has been concluded. On the other hand, if the company's sole asset is a claim for damages against the petitioner and the claim can be more effectively prosecuted by the directors than by a liquidator, the court will not wind the company up at the petitioner's request, unless there are other factors which would make it harmful to the company's creditors generally not to wind it up.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.)
  7. Από το πιο πάνω απόσπασμα προκύπτει ότι, αν το χρέος το οποίο η εταιρεία τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να εξοφλήσει επειδή παρέλειψε να ανταποκριθεί στην απαίτηση πληρωμής ως το άρθρο 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου προβλέπει, είναι χρέος που βασίζεται σε δικαστική απόφαση υπέρ του πιστωτή/ αιτούντος την εκκαθάριση της εταιρείας, τότε꞉ Η εταιρεία εμποδίζεται, ως εκ του δεδικασμένου, από το να αμφισβητεί επί της ουσίας το χρέος και η μόνη εύλογη και ουσιώδης υπεράσπιση που μπορεί να εγείρει είναι ότι η απόφαση εξασφαλίστηκε με δόλο (that the judgment was obtained fraudulently) ή κατόπιν συμπαιγνίας με τους διευθυντές της εταιρείας (by collusion with the company's directors) ή ότι η συναλλαγή, για την οποία εκδόθηκε η δικαστική απόφαση, διενεργήθηκε καθ' υπέρβαση των εξουσιών της εταιρείας (the transaction on which the judgment was based was ultra vires the company). Εάν η δικαστική απόφαση επί της οποίας βασίζεται ο πιστωτής για να αξιώσει την εκκαθάριση της εταιρείας είναι πρωτόδικη, τότε το γεγονός και μόνο ότι ασκήθηκε έφεση κατά της εν λόγω απόφασης, δεν αποτελεί από μόνο του λόγο να αρνηθεί το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αίτησης εκκαθάρισης την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εκκαθάρισης. Εάν η Καθ' ης εταιρεία έχει ανταξίωση κατά του πιστωτή σε άλλη εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία, ενδέχεται να αξιολογήσει το Δικαστήριο ότι είναι εύλογο και δίκαιο να αναστείλει τη διαδικασία εκδίκασης της αίτησης εκκαθάρισης μέχρι την έκβαση της εκκρεμούσας ανταγωγής, νοουμένου όμως ότι το ποσό που αξιώνεται με την ανταγωγή είναι μεγαλύτερο του εξ αποφάσεως χρέους επί του οποίου βασίζεται ο πιστωτής. Εάν το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της Καθ'ης εταιρείας είναι μια απαίτηση / αγωγή για αποζημιώσεις που έχει κατά του πιστωτή που αιτείται την εκκαθάρισή της, και αν αποδείξει η Καθής η αίτηση ότι θα ήταν πιο πρόσφορο να προωθήσουν την αγωγή της οι διευθυντές της παρά ένας εκκαθαριστής - παραλήπτης της περιουσίας της, τότε το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αίτησης εκκαθάρισης θα εξετάσει αν υπάρχουν άλλοι παράγοντες οι οποίοι θα καθιστούσαν επιζήμιο για τους πιστωτές της Καθ'ης εταιρείας το να μην την εκκαθαρίσει.
  8. Στην παρούσα υπόθεση, η Καθ'ης εταιρεία ισχυρίζεται ότι, αφενός, έχει βάσιμη απαίτηση κατά της Αιτήτριας για αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης (βλ. λόγους Ένστασης 2 έως και 5) και, αφετέρου, ότι έχει βάσιμη απαίτηση κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας για αποζημιώσεις για στέρηση ιδιοκτησίας, η οποία καθιστά την Εταιρεία φερέγγυα (βλ. το λόγο ένστασης 6). Αυτά προωθεί στη γραπτή της αγόρευση και η συνήγορος της Καθ'ης, την οποία παραθέτω αυτούσια πιο κάτω (βλ. ιδίως τις παρα. 7 - 10)꞉ «
  9. Με την αίτηση εκκαθάρισης η Αιτήτρια ζητά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ'ης η αίτηση Εταιρείας («η Εταιρεία») με βάση το άρθρο 211(ε) και 212(α), ήτοι επειδή η Εταιρεία δεν κατέβαλε εξ αποφάσεως ποσό που καταδικάστηκε να πληρώσει στην Αιτήτρια 21 μέρες μετά την επίδοση σχετικής ειδοποίησης.
  10. Κύριος λόγος ένστασης είναι ότι η αίτηση εκκαθάρισης είναι καταχρηστική. Η κατάχρηση προβάλλει από τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση και τα οποία παραμένουν αναντίλεκτα։
(1)Περί τις 19.6.2004 η Αιτήτρια και η Εταιρεία υπέγραψαν Συμφωνία Ενοικίασης και Παροχής Δικαιώματος Αγοράς («Η Συμφωνία») σύμφωνα με τους όρους τους οποίους η Εταιρεία ενοικίασε κατοικία ιδιοκτησίας της Αιτήτριας («η Κατοικία») για περίοδο τριών χρόνων. Κατά τη διάρκεια της περιόδου ενοικίασης, η Εταιρεία είχε δικαίωμα αγοράς της Κατοικίας έναντι προκαθορισμένου τιμήματος με παροχή γραπτής ειδοποίησης στην Αιτήτρια. Ως εγγύηση της εκτέλεσής της από μέρους της Αιτήτριας υποχρέωσης για μεταβίβαση της Κατοικίας, αυτή παραχώρησε στην Εταιρεία αμετάκλητο πληρεξούσιο της.
(2)Περί τις 9.10.2006 η Αιτήτρια επιχείρησε να τερματίσει τη Σύμβαση και να ανακαλέσει το Πληρεξούσιο. Περί τις 13.10.2006 η Εταιρεία άσκησε το δικαίωμα αγοράς της Κατοικίας. Η Εταιρεία καταχώρησε κατά της Αιτήτριας την αγωγή του Ε.Δ. Λεμεσού με αριθμό XXXXX/2006 και εξασφάλισε μετά από ακρόαση στις 17.5.2011 Δήλωση ότι η Εταιρεία άσκησε το δικαίωμα αγοράς νομότυπα και εμπρόθεσμα και ότι η Εναγόμενη υποχρεούτο να συμμορφωθεί με τις συμβατικές της υποχρεώσεις και να μεταβιβάσει την Κατοικία, δήλωση ότι το αμετάκλητο πληρεξούσιο είναι έγκυρο και ισχυρό και ότι η Εταιρεία μπορούσε να το χρησιμοποιήσει για να πετύχει τη μεταβίβαση. Αντίγραφο της απόφασης επισυνάπτω ως Παράρτημα Α.
(3)Το Εφετείο επικύρωσε ομόφωνα την πρωτόδικη απόφαση επικυρώνοντας και την κρίση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η Αιτήτρια είναι υπαίτια παράβασης σύμβασης και επιπλέον επικύρωσε τις πιο πάνω θεραπείες. Αντίγραφο της απόφασης επισυνάπτω ως Παράρτημα Β.
(4)Κατά πλειοψηφία όμως διέταξε την Εταιρεία να επιτρέψει κατοχή της Κατοικίας στην Αιτήτρια και ακόμα, να καταβάλει αποζημιώσεις για την περίοδο μετά τη λήξη της ενοικίασης κατά τη διάρκεια της οποίας η Εταιρεία κατείχε την Κατοικία μέχρι και την παράδοσή της. Το Εφετείο δεν επεδίκασε αποζημιώσεις για τη διαπιστωθείσα παράβαση της Συμφωνίας, αφού, όπως προανέφερα, επικύρωσε τις θεραπείες που δόθηκαν πρωτόδικα, ήτοι επικύρωσε τη Δήλωση ότι η Εταιρεία άσκησε το δικαίωμα αγοράς νομότυπα και εμπρόθεσμα και ότι η Εναγόμενη υποχρεούτο να συμμορφωθεί με τις συμβατικές της υποχρεώσεις και να μεταβιβάσει την Κατοικία, δήλωση ότι το αμετάκλητο πληρεξούσιο είναι έγκυρο και ισχυρό και ότι η Εταιρεία μπορούσε να το χρησιμοποιήσει για να πετύχει την μεταβίβαση.
  1. Ως αποτέλεσμα, η Εταιρεία, παρά το γεγονός ότι είχε διαπιστωμένα τόσο από το πρωτόδικο Δικαστήριο όσο και από το Εφετείο εξασκήσει νομότυπα το δικαίωμα αγοράς της Κατοικίας, έχασε την Κατοικία και τώρα η Αιτήτρια επιδιώκει να εισπράξει αποζημιώσεις για την περίοδο που η Εταιρεία, ως δικαιούμενη σε εγγραφή της Κατοικίας, την κατείχε.
  2. Παρότι λοιπόν τόσο πρωτόδικα όσο και κατ'έφεση εκδόθηκαν κατά της Αιτήτριας και υπέρ της Καθ'ης η αίτηση αποφάσεις με τις οποίες μπορούσε να προχωρήσει με τη μεταβίβαση και εγγραφή της Κατοικίας στ' όνομά της, το Εφετείο με την κατά πλειοψηφία απόφασή του (τολμώ να πω, αντιφατικά με τα προηγούμενα ευρήματα του και από την από μέρους του επικύρωση των δηλωτικών αποφάσεων) διέταξε την Καθ'ης η αίτηση να παραδώσει την Κατοικία στην Αιτήτρια, με αποτέλεσμα η ζημιά της Καθ'ης η αίτηση εκ της παράβασης της Συμφωνίας να αποκρυσταλλωθεί στις 25.5.
  4. Η Εταιρεία όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών υπέστη ζημιά εκ της παράβασης της Σύμβασης ίση με τη διαφορά μεταξύ της αγοραίας αξίας της Κατοικίας κατά την 25.5.2018 που ήταν €7.000.000 και του τιμήματος που ήταν £2.130.000, ήτοι €3.639.321, ενώ έχασε ποσό ίσο με €368.194 που κατέβαλε για μετατροπές και βελτιώσεις της Κατοικίας χωρίς χαριστική διάθεση. Η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί με αντεξέταση.[1]
  5. Η Αιτήτρια, εντιμοτάτη, έχει διαγνωστεί με τελεσίδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ως υπαίτια παράβασης σύμβασης που όπως αναντίλεκτα αναφέρει η Εταιρεία της προκάλεσε ζημιά ως ανωτέρω. Εντούτοις, επιχειρεί να προκαλέσει την εκκαθάριση της για το επιδικασθέν ποσό των €2.260.000, έχοντας καρπωθεί αντισυμβατικά την Κατοικία που πούλησε.
  6. Η Καθ'ης η αίτηση έχει βάσιμη απαίτηση κατά της Αιτήτριας για αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης που ξεπερνούν κατά πολύ την απαίτηση της ΑΙτήτριας.
  7. Περαιτέρω, η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας αγωγή για αποζημιώσεις για στέρηση ιδιοκτησίας ενώπιον του ΕΔΑΔ, η οποία εκκρεμεί και από την οποία αναμένεται να εισπράξει αποζημίωση ίση με την απώλεια που της προκάλεσε η απόφαση του Εφετείου στην ΠΕ260/
  9. Λαμβανομένης υπόψη της γνήσιας απαίτησης της Καθ'ης η αίτηση κατά της Αιτήτριας καθώς και της απαίτησης της κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας για αποζημιώσεις για την στέρηση της ιδιοκτησίας, το δε τεκμήριο που εισάγει το άρθρο 212(α) του Κεφ. 113, δεν είναι αμάχητο. Στην M. Moulettaris Machinery Co. Ltd
(2001)1 AAΔ 1649, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε την ορθότητα της GIP Constructions Ltd
(1991)1 AAΔ 14, στην οποία αναφέρθηκε ότι «απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος».
  1. Εδώ η Εταιρεία προσκόμισε με μαρτυρία και επεξήγησε ότι έχει αξιώσεις που υπερβαίνουν την αξίωση της Αιτήτριας και αποδεικνύουν ότι δεν είναι αφερέγγυα και η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε.
  2. Ως εκ τούτου, ευσεβάστως υποβάλλω ότι η Αιτήτρια έχει αποτύχει να αποδείξει την υπόθεσή της.».
  3. Όπως, όμως, εύστοχα επισημαίνει ο συνήγορος της Αιτήτριας στη δική του γραπτή αγόρευση, στην ένορκη δήλωση του κ. Χαραλάμπους, ημερ. 15.02.2019, δεν δίδονται λεπτομέρειες για οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία, η οποία να έχει ήδη καταχωρηθεί ή να εκκρεμεί εναντίον της Αιτήτριας από την Καθ'ης Εταιρεία. Ούτε στην αγόρευση της συνηγόρου της Καθ'ης δίδεται οποιαδήποτε πληροφόρηση για αριθμό αγωγής η οποία να καταχωρήθηκε κατά της Αιτήτριας αναφορικά με την ισχυριζόμενη απαίτηση για ζημιά της. Από την έκδοση της Απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου (25.5.2018), έχουν παρέλθει πέραν των δύο χρόνων.
  4. Μη υπάρχουσας ενώπιόν μου μαρτυρίας για εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία μεταξύ της Καθ' ης και της Αιτήτριας, δεν τίθεται θέμα να αναστείλω έστω την παρούσα διαδικασία αίτησης εκκαθάρισης μέχρι της εκδίκασης της όποιας άλλης δικαστικής διαδικασίας μεταξύ των ιδίων διαδίκων. Πολύ περισσότερο, υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν τίθεται θέμα για απόρριψη της αίτησης εκκαθάρισης.
  5. Επισημαίνει επίσης ο κ. Μακρίδης ότι «Ουδεμία κρίση ή εύρημα του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπήρξε με το οποίο να αποδίδεται οποιοδήποτε ποσό στην Εταιρεία ή συνάγεται ότι η Εταιρεία δικαιούται να διεκδικήσει οποιοδήποτε ποσό από την Αιτήτρια μελλοντικά» (βλ.το Τεκμήριο 3 στην Ε/Δ της Αιτήτριας). Επομένως, η ζημιά της Καθ'ς η αίτηση, την οποία η κα Κακουλλή περιγράφει ως «αποκρυσταλλωμένη», δεν είναι στην πραγματικότητα για δικαστικά επιβεβαιωμένο και ξεκαθαρισμένο ποσό.
  6. Το παρόν Δικαστήριο ασφαλώς στερείται δικαιοδοσίας να ελέγξει την κρίση του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί της ουσίας της απόφασής του, ωσάν να είναι το ίδιο αναθεωρητικό όργανο.
  7. Εν πάση περιπτώσει, στην ένορκη δήλωση του κ. Χαραλάμπους εντελώς αόριστα γίνεται η αναφορά για απαίτηση κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας στο πλαίσιο εκκρεμούσας προσφυγής ενώπιον του ΕΔΑΔ. Δεν δίδονται λεπτομέρειες για τον αριθμό που έλαβε η εν λόγω ατομική προσφυγή ή για την ημερομηνία καταχώρησής της και το πιο σημαντικό είναι ότι δεν δίδονται λεπτομέρειες για τους λόγους προσφυγής και τις πιθανότητες επιτυχίας τους.
  8. Πέραν αυτού, ορθά κατά την κρίση μου παρατηρεί ο συνήγορος της Αιτήτριας ότι η εκκρεμότητα μιας τέτοιας διαδικασίας ή και τυχόν έκδοση απόφαση υπέρ της Εταιρείας και εναντίον τρίτου (εν προκειμένω της Κυπριακής Δημοκρατίας) είναι ζήτημα που πιθανόν να αφορά - σε μελλοντικό στάδιο - τον Εκκαθαριστή της Εταιρείας, ο οποίος θα κρίνει αν είναι προς το συμφέρον των πιστωτών της να προχωρήσει με μέτρα εκτέλεσης τέτοιας απόφασης. Επισημαίνω ότι, στο παρόν στάδιο, δεν έχει δοθεί μαρτυρία από την καθ' ης Εταιρεία η οποία επικαλείται την ύπαρξη της εν λόγω εκκρεμούσας προσφυγής στο ΕΔΔΑ, που να καταδεικνύει ότι, σε περίπτωση εκκαθάρισής της, θα ήταν ενάντια στα συμφέροντα των πιστωτών της Καθ'ης το να χειριστεί ο εκκαθαριστής της το προϊόν της απόφασης του ΕΔΔΑ, παρά οι Διευθυντές της. Υπενθυμίζω ότι παρά το αίτηση η υπό κρίση αίτηση εκκαθάρισης δημοσιεύθηκε, εντούτοις ουδείς άλλος πιστωτής, πλην της Αιτήτριας, ενδιαφέρθηκε για την έκβασή της.
  9. Ενόψει όλων των ανωτέρω επισημάνσεων, δεν εντοπίζω τίποτα το καταχρηστικό στην καταχώρηση ή/και προώθηση της αίτησης εκκαθάρισης από την Αιτήτρια. ΚΑΤΑΛΗΞΗ.
  10. Η Αίτηση επιτυγχάνει ως το αιτητικό «Α». Εκδίδεται Διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ'ης η αίτηση Εταιρείας. Αντίγραφο αυτού να παραδοθεί εντός 14 ημερών από σήμερα για την εγγραφή του και στη δημοσίευσή του στην επίσημη ιστοσελίδα του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 219 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  12. Ακολουθώντας το γενικό κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, επιδικάζω τα έξοδα της παρούσας δικαστικής διαδικασίας υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ'ης εταιρείας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (υπ.)........... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Εν πάση περιπτώσει, με δεδομένο ότι η Εταιρεία δεν μπορεί να αξιώσει επιδίκαση αποζημιώσεων στα πλαίσια αίτησης εκκαθάρισης, δεν χρειάζεται ή ενδδείκνυται η επακριβής απόδειξη της ζημιάς της. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.