LIBRA CAPITAL LIMITED κ.α. ν. ΜΠΙΤΖΙΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1339/20, 7/8/2020

(4),9 και Δ.9, θθ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Συμβάσεων Νόμο, στα Άρθρα 30.1, 30,2 και 31.3 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, επί των Αρχών Φυσικής Δικαιοσύνης, επί της Νομολογίας, επί των Αρχών Επιείκειας και των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση XXXXX Τζιακούρη Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Τζιακούρη υπαλήλου των Αιτητών. Σε αυτή αναφέρει τα εξής: · Στις 16/6/2020 εκδόθηκαν μονομερώς επί τη βάση αιτήσεως των Εναγόντων διάφορα Διατάγματα με τα οποία, μεταξύ άλλων, απαγορευόταν η αποξένωση και η μείωση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων συγκεκριμένων προσώπων (Τεκμήριο Α). · Μεταξύ των προσώπων εναντίον των οποίων εκδόθηκε το πιο πάνω Τεκμήριο Α είναι και ο Εναγόμενος 3- Δημοσθένης Στασινόπουλος που είναι ο μοναδικός μέτοχος της εταιρείας Nostira Ltd, ως φαίνεται σε έρευνα από τον Έφορο Εταιρειών η οποία έχει αποσταλεί στην ομνύουσα από τους Δικηγόρους της εταιρείας Nostira Ltd (Τεκμήριο Β). · Η εταιρεία Nostira Ltd διατηρεί λογαριασμό με τους Αιτητές στους οποίους βρίσκονται κατατεθειμένα χρηματικά ποσά για τα οποία δεν θα δοθούν περαιτέρω λεπτομέρειες στο παρόν στάδιο λόγω συμμόρφωσης με το τραπεζικό απόρρητο · Εξ όσων η πλευρά των Αιτητών έχει πληροφορηθεί από τους δικηγόρους A.G.Mylonas μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος ημερ. 13/7/2020 με το οποίο ζητήθηκε άμεση αποδέσμευση του λογαριασμού της εταιρείας παρουσιάζοντας σχετική γνωμάτευση που ζητήθηκε από την εταιρεία Nostira Ltd, παρόμοιο Διάταγμα ζητήθηκε και εναντίον της εταιρείας Nostira Ltd αλλά δεν εκδόθηκε τουλάχιστον μονομερώς (Τεκμήριο Γ). · Περί τις 26/6/2020 επιδόθηκε στους Αιτητές το εν λόγω Διάταγμα από τους Δικηγόρους των Εναγόντων οι οποίοι και απέστειλαν και επιστολή προς τους Αιτητές, Τεκμήριο Δ, με την οποία ισχυρίζονται ότι λόγω του ότι το Διάταγμα απαγόρευε τη μεταβίβαση και/ή αποξένωση και/ή διάθεση και/ή επιβάρυνση και/ή δημιουργία επιβάρυνσης επί ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο να χειριστεί ή να μειώσει την αξία οποιωνδήποτε περιουσιακών του στοιχείων στην Κύπρο ή εκτός Κύπρου είτε αυτά είναι στο όνομα του ή όχι και είτε αυτά του ανήκουν αποκλειστικά και/ή από κοινού και είτε το συμφέρον του σε αυτά είναι νομικό συμφέρον, συμφέρον ως δικαιούχος ή οποιοδήποτε άλλο συμφέρον μέχρι συγκεκριμένου ποσού που καθορίζεται στο Διάταγμα, οι Αιτητές θα πρέπει να δεσμεύσουν και το λογαριασμό εταιρειών όπου οι Καθ΄ων στα Διατάγματα είναι μέτοχοι. · Οι Αιτητές έχουν παγοποιήσει επί τη βάση του εκδοθέντος Διατάγματος και το λογαριασμό της εταιρείας Nostira Ltd. · Εκ διαμέτρου αντίθετη είναι η θέση των Δικηγόρων της Nostira Ltd, ως φαίνεται στο Τεκμήριο Γ, οι οποίοι υπέβαλαν αίτημα άμεσης αποδέσμευσης του λογαριασμού. · Οι Αιτητές δεν ήταν διάδικοι είτε στην Αγωγή, είτε στην Αίτηση αλλά είναι άμεσα επηρεαζόμενα και ενδιαφερόμενα πρόσωπα με την έννοια του ότι καλούνται ως νομικά πρόσωπα να εφαρμόσουν το εκδοθέν διάταγμα. · Ως εκ των ανωτέρω είναι σημαντικό να δοθεί η αιτούμενη άδεια παρέμβασης ώστε να μπορούν να τοποθετηθούν επί της Αίτησης ή να ζητήσουν και λάβουν σχετικές οδηγίες από το Δικαστήριο ως προς τις υποχρεώσεις τους σε σχέση με τον χειρισμό του λογαριασμού της πιο πάνω αναφερόμενης εταιρείας που διατηρείται μαζί τους. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θθ.1, 2, 4, 8

(4)και

1. θθ. 1-13 και στο Κοινοδίκαιο, στη νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Εξειδικεύονται δε οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης:
2. Δεν υπάρχει νομική βάση που να στηρίζει την αίτηση και/ή η αιτήτρια δεν συμπεριέλαβε στην αίτηση οποιαδήποτε νομοθετική ή άλλη πρόνοια που να είναι σχετική και που να μπορεί να στηρίξει την παρούσα αίτηση.
3. Σε κάθε περίπτωση, η Αιτήτρια δεν είναι επηρεαζόμενο πρόσωπο ή πρόσωπο που νομιμοποιείται στην υποβολή της παρούσας αίτησης.
4. Η αίτηση εδράζεται σε ισχυριζόμενη ανεξάρτητη νομική συμβουλή που έλαβε η εταιρεία Nostira Ltd. Στην πραγματικότητα όμως η εν λόγω νομική συμβουλή προέρχεται από τους δικηγόρους του Εναγόμενου 3 Δημοσθένη Στασινόπουλου ο οποίος είναι ο μοναδικός μέτοχος της Nostira Ltd.
5. Ο Εναγόμενος 3 προσπάθησε να παραπλανήσει την Αιτήτρια και να την οδηγήσει σε παρακοή του επίδικου δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 16/6/20 ('το Διάταγμα') προβάλλοντας προς αυτήν τη θέση ότι έλαβε ανεξάρτητη νομική συμβουλή βάσει της οποίας το Διάταγμα δεν καλύπτει τους τραπεζικούς λογαριασμούς της Nostira Ltd. Η νομική αυτή συμβουλή κάθε άλλο από ανεξάρτητη είναι αφού προήρθε από τους δικηγόρους του Εναγόμενου 3 ο οποίος, ως είναι παραδεκτό, είναι ο μοναδικός μέτοχος της εταιρείας Nostira Ltd.
6. Είναι εν πάση περιπτώσει σαφές από το λεκτικό του Διατάγματος ότι αυτό καλύπτει και τραπεζικούς λογαριασμούς που ανήκουν στην Nostira Ltd. Ένορκη Δήλωση XXXXX Χαραλάμπους Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Χαραλάμπους, δικηγόρου στο γραφείο των Δικηγόρων των Εναγουσών, στην οποία υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι πιο πάνω Λόγοι Ένστασης. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Εναγόμενης 12 Στην Αίτηση κατεχωρήθη και Ένσταση από πλευράς της Εναγόμενης 12 η οποία βασίζεται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στα Άρθρα 2, 9, 21, 22, 29, 30, 31, 32 και 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα Άρθρα 3 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ.149, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, θθ.1-10, Δ.5A, Δ.9, θθ.1-13, Δ.39, Δ.48, θθ. 1-7, 8

(4)και 9 και Δ.64, στις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, στο Κοινοδίκαιο, στις Αρχές της Επιείκειας, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως Λόγοι Ένστασης εξειδικεύτηκαν οι ακόλουθοι:

1. To Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιτρέψει την παρέμβαση της Astrobank στη διαδικασία και να δώσει οδηγίες για την εφαρμογή του μονομερούς διατάγματος ημερομηνίας 16/6/20 (στο εξής το "Διάταγμα") ότι το Διάταγμα δεν καλύπτει και/ή επεκτείνεται επί των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης
3. Η Astrobank έχει λανθασμένα και/ή παράνομα και/ή καταχρηστικά και/ή αδικαιολόγητα δεσμεύσει και/ή παγοποιήσει τον τραπεζικό λογαριασμό της Εναγόμενης 12 βάσει του Διατάγματος καθότι το Διάταγμα δεν καλύπτει και/ή επεκτείνεται επί των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης
5. Oι Ενάγοντες έχουν παραπλανήσει την Astrobank και/ή έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα από την Astrobank ώστε να δεσμεύσει και/ή παγοποιήσει τον τραπεζικό λογαριασμό της Εναγόμενης 12 βάσει του Διατάγματος ενώ το Διάταγμα δεν καλύπτει και/ή επεκτείνεται επί των περιουσιακών στοιχείων της Εναγόμενης
6. Ένορκη Δήλωση XXXXX Φούττη Η Ένσταση της Εναγόμενης 12 υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Φούττη, δικηγόρου στο γραφείο των Δικηγόρων της Εναγόμενης
7. Σε αυτή αναφέρονται τα ακόλουθα:
8. Στις 12/6/20, οι Ενάγοντες καταχώρισαν μονομερή Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα στα πλαίσια της Αγωγής, έναντι αριθμού εκ των Εναγομένων, περιλαμβανομένης της Nostira Ltd και του Εναγόμενου 3, Δημοσθένη Στασινόπουλου (στο εξής η «Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων»).
9. Ο Εναγόμενος 3 είναι ο μοναδικός μέτοχος της Nostira Ltd.
10. Το Δικαστήριο, στις 16/6/20, δυνάμει της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, εξέδωσε σε μονομερή βάση Διάταγμα Ενδιάμεσων Διαταγμάτων έναντι, μεταξύ άλλων, του Εναγόμενου 3 (στο εξής το «Διάταγμα»).
11. Η παράγραφος 5 του Διατάγματος αποτελεί διάταγμα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του Εναγόμενου
12. Συγκεκριμένα, μέσω της παραγράφου 5 απαγορεύεται στον Εναγόμενο 3: «προσωπικά και/ή μέσω των υπαλλήλων, υπηρετών, αντιπροσώπων και/ή εκπροσώπων του και/ή μέσω οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου από του να μεταβιβάσει ή να αποξενώσει ή να διαθέσει ή να επιβαρύνει ή να δημιουργήσει οποιαδήποτε επιβάρυνση επί ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να χειριστεί ή να μειώσει την αξία οποιωνδήποτε των περιουσιακών του στοιχείων στην Κύπρο ή εκτός Κύπρου είτε αυτά είναι στο όνομα του ή όχι και είτε αυτά του ανήκουν αποκλειστικά ή από κοινού και είτε το συμφέρον του σε αυτά είναι νομικό συμφέρον, συμφέρον ως δικαιούχος ή οποιοδήποτε άλλο συμφέρον μέχρι του ποσού των €353.740.600».
13. Το Δικαστήριο αρνήθηκε να προβεί στην έκδοση οποιουδήποτε Διατάγματος έναντι της Nostira Ltd σε μονομερή βάση, δυνάμει της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και διέταξε με το Διάταγμα όπως τα αιτούμενα διατάγματα έναντι της Nostira Ltd επιδοθούν προς αυτή και εκδικαστούν δια κλήσεως.
14. Διευκρινίζεται ότι με την Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, οι Ενάγοντες ζήτησαν, μεταξύ άλλων, την έκδοση αντίστοιχου απαγορευτικού Διατάγματος έναντι της Nostira Ltd με σκοπό την παγοποίηση των περιουσιακών της στοιχείων (βλ. παράγραφο 12 Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων).
15. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει, πιστεύει και πληροφορείται η ομνύουσα, το Διάταγμα επιδόθηκε στην Astrobank κατά ή περί τις 26/6/20 μαζί με συνοδευτική επιστολή των Δικηγόρων των Εναγόντων. Με την εν λόγω επιστολή, η οποία έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο Δ της ένορκης δήλωσης της κας Τζιακούρη ημερομηνίας 16/7/20 η οποία υποστηρίζει την Αίτηση (στο εξής η «ΕΔ Τζιακούρη»), οι Δικηγόροι των Εναγόντων ισχυρίστηκαν ότι το Διάταγμα δεσμεύει τα περιουσιακά στοιχεία της Nostira Ltd και καλούσαν την Astrobank να δεσμεύσει τα κεφάλαια που η Nostira Ltd διατηρούσε στην Τράπεζα. Συγκεκριμένα η επιστολή ανέφερε τα εξής: «Ως εκ τούτου το Διάταγμα εμμέσως απαγορεύει την αποξένωση περιουσιακών στοιχείων εταιρειών που ανήκουν στους [Εναγόμενους 1 μέχρι 6] καθότι μία τέτοια αποξένωση θα έχει ως αποτέλεσμα να μειωθεί η αξία των μετοχών ή του οποιουδήποτε άλλου συμφέροντος που [οι Εναγόμενοι 1 μέχρι 6] κατέχουν στην αντίστοιχη εταιρεία. Είστε υπόχρεοι να λάβετε αμέσως όλα τα αναγκαία μέτρα για να εμποδίσετε και/ή να μην επιτρέψετε την αποξένωση οποιωνδήποτε κεφαλαίων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων που τα πιο πάνω πρόσωπα και οι εταιρείες κατέχουν στην τράπεζα σας»
16. Υπογραμμίζεται ότι οι Ενάγοντες δεν επέδωσαν αντίγραφο της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων μαζί με το Διάταγμα στην Astrobank και απέκρυψαν το γεγονός ότι με την Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων είχαν αιτηθεί διάταγμα παγοποίησης έναντι της Nostira Ltd, το οποίο το Δικαστήριο αρνήθηκε να εκδώσει σε μονομερή βάση. Επίσης, η Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων δεν επιδόθηκε μέχρι σήμερα στην Nostira Ltd.
17. Περί το ίδιο χρονικό διάστημα, εξ όσων καλύτερα πληροφορείται η ομνύουσα, η Nostira Ltd προσπάθησε να προβεί σε πληρωμή στα πλαίσια των εργασιών της από τον τραπεζικό λογαριασμό της στην Astrobank, πλην όμως πληροφορήθηκε από την Astrobank ότι ο λογαριασμός έχει δεσμευτεί δυνάμει δικαστικού Διατάγματος και ότι δεν μπορούσαν να γίνουν οποιεσδήποτε συναλλαγές από αυτόν.
18. Εξ όσων καλύτερα πληροφορείται η ομνύουσα, ο λογαριασμός που διατηρεί η Nostira Ltd με την Astrobank παραμένει δεσμευμένος και παγοποιημένος μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα η εταιρεία να μην μπορεί να συνεχίσει τις εργασίες της.
19. Εξ όσων καλύτερα συμβουλεύεται η ομνύουσα από τους δικηγόρους της Nostira Ltd, το Διάταγμα δεν επεκτείνεται επί ή καλύπτει τα περιουσιακά στοιχεία της Nostira Ltd. Συνεπώς, η Astrobank έχει λανθασμένα, αδικαιολόγητα, παράνομα και καταχρηστικά δεσμεύσει τον τραπεζικό λογαριασμό της Nostira Ltd.
20. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η Nostitra Ltd αποτελεί εταιρεία με εργασίες και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Σύμφωνα με τις τελευταίες οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας για το έτος 2017, η εταιρεία είχε εισοδήματα ΕΥΡΩ 2.422.000 και κόστος πωλήσεων ΕΥΡΩ 2.362.
21. Οι οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας για το έτος 2017, ως αυτές έχουν εκτυπωθεί από την ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών, επισυνάπτονται και σημειώνονται ως Τεκμήριο
23. Συνακόλουθα, ως αποτέλεσμα της δέσμευσης του τραπεζικού λογαριασμού της εταιρείας από την Astrobank, η Nostira Ltd εμποδίζεται από του να διενεργεί κανονικά τις εργασίες της και, ως εκ τούτου, υπόκειται σε ζημιά, για την οποία επιφυλάσσει πλήρως τα δικαιώματα της. Δικονομικό Ιστορικό Από το φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτουν τα ακόλουθα αναφορικά με το δικονομικό ιστορικό της παρούσας Αγωγής: ▬ Στις 12/6/20, στο πλαίσιο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής οι Ενάγοντες καταχώρισαν μονομερή Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα, έναντι αριθμού εκ των Εναγομένων, περιλαμβανομένης της Nostira Ltd και του Εναγόμενου 3, Δημοσθένη Στασινόπουλου (στο εξής η «Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων»). Ο Εναγόμενος 3, όπως προέκυψε και δεν αμφισβητήθηκε, είναι ο μοναδικός μέτοχος της Nostira Ltd. ▬ Το Δικαστήριο, στις 16/6/20, δυνάμει της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, εξέδωσε σε μονομερή βάση Διάταγμα Ενδιάμεσων Διαταγμάτων έναντι, μεταξύ άλλων, του Εναγόμενου 3 (στο εξής το «Διάταγμα»). ▬ Το Δικαστήριο δεν προέβη στην έκδοση οποιουδήποτε Διατάγματος έναντι της Nostira Ltd σε μονομερή βάση, δυνάμει της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και διέταξε με το Διάταγμα όπως τα αιτούμενα Διατάγματα έναντι της Nostira Ltd επιδοθούν προς αυτή και εκδικαστούν δια κλήσεως. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει επί της Αίτησης που υπέβαλε η Astrobank Public Company Limited στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής με την οποία η Astrobank ζητά άδεια παρέμβασης στη διαδικασία ως επηρεαζόμενο και/ή ενδιαφερόμενο μέρος ώστε να λάβει οδηγίες αναφορικά με την εφαρμογή του Ενδιάμεσου Απαγορευτικού Διατάγματος ημερ. 16/6/2020, το οποίο εξεδόθηκε στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής. Ειδικότερα, η Astrobank μέσω της υπό κρίση Αίτησης επιδιώκει να λάβει οδηγίες για το κατά πόσο, δυνάμει των προνοιών του εκδοθέντος Διατάγματος, οφείλει να παγοποιήσει τον λογαριασμό της Εναγόμενης 12 Εταιρείας Nostira Limited. Ειδικότερα προκύπτει, στη βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν αμφισβητήθηκαν, το Διάταγμα επιδόθηκε στην Astrobank κατά/ή περί τις 26/6/20 μαζί με συνοδευτική επιστολή των Δικηγόρων των Εναγόντων. Στην εν λόγω επιστολή καλείτο η Astrobank όπως λάβει άμεσα όλα τα αναγκαία μέτρα για να εμποδίσει και/ή να μην επιτρέψει την αποξένωση οποιωνδήποτε κεφαλαίων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων που τα πρόσωπα και οι εταιρείας που αναφέρονταν στην εν λόγω επιστολή κατέχουν στην Astrobank. Κατά πρώτον προέχει η εξέταση του κατά πόσον αναγνωρίζεται δικαίωμα σε τρίτο πρόσωπο που επηρεάζεται από παρεμπίπτον Διάταγμα να ζητήσει από το Δικαστήριο διευκρινίσεις ούτως ώστε οι ενέργειες του να μην θεωρηθούν ότι καταστρατηγούν το Διάταγμα. Είναι ορθή η επισήμανση από μέρους του κ. Ερωτοκρίτου ότι, με δεδομένο ότι το επίδικο Διάταγμα έχει επιδοθεί στην Astrobank, εφαρμόζονται στην περίπτωσή της οι πρόνοιες του Άρθρου 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960[1], ήτοι αποτελεί τρίτο πρόσωπο το οποίο δύναται να βρεθεί υπόλογο σε καταβολή αποζημιώσεων ή σε τιμωρία για παρακοή Διατάγματος εάν δεν εφαρμόσει σωστά τις πρόνοιες αυτού. Στην υπό κρίση Αίτηση, όπως είναι αντιληπτό, εκείνο το οποίο επιδιώκεται είναι η εξασφάλιση άδειας για παρέμβαση της Astrobank στη διαδικασία με σκοπό αυτή να τοποθετηθεί και/ή να λάβει οδηγίες επί του μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος ημερ. 16/6/2020 που εκδόθηκε στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής. Το ερώτημα που προκύπτει, εν προκειμένω, είναι κατά πόσο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εξετάσει τέτοιας φύσεως αίτημα που αφορά στη λήψη οδηγιών αναφορικά με ένα διάταγμα που έχει εκδοθεί και ειδικότερα ως προς την λειτουργική αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου διατάγματος. Επί του ζητήματος αυτού έχει γίνει παραπομπή από όλες τις διάδικες πλευρές στο Σύγγραμμα των κ.κ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, Διατάγματα

(2016)στη σελίδα 178, παράγραφος 28, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «Στο αγγλικό δίκαιο αναγνωρίζεται το δικαίωμα τρίτου προσώπου, που επηρεάζεται από παρεπίμπτον διάταγμα, να ζητήσει από το δικαστήριο διευκρινίσεις με σκοπό τον καθορισμό των παραμέτρων του διατάγματος, ώστε οι ενέργειες του να μην θεωρηθούν ότι καταστρατηγούν ή παρακούνε το διάταγμα. Σχετική είναι η αγγλική υπόθεση Ζ Ltd v. A-Z and AA-LL. Όμως στην Κύπρο νομολογιακά δεν έχει ξεκαθαρίσει κατά πόσο παρέχεται αυτό το δικαίωμα, είτε σε τρίτο πρόσωπο, είτε στον εναγόμενο. Στην υπόθεση Global Consolidator Public Ltd, το δικαστήριο άφησε να νοηθεί ότι το δικαστήριο έχει εξουσία για να επιληφθεί ενός τέτοιου αιτήματος προερχόμενο τόσο από διάδικο όσο και από τρίτο πρόσωπο.» Όσον αφορά λοιπόν τη δική μας νομολογία το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Global Consolidator Public Limited

(2006)1 Α.Α.Δ. 464 το Δικαστήριο φαίνεται να έχει αναγνωρίσει τη δυνατότητα προώθησης αίτησης διευκρίνισης διατάγματος από τρίτα πρόσωπα. Είναι χρήσιμο να τεθεί σχετικό απόσπασμα από την Global: «.....η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο ζητώντας διάταγμα ή δήλωση ότι η πώληση και μεταβίβαση δύο ακίνητης και η είσπραξη και διάθεση του προϊόντος πώλησης τους ενέπιπτε στη συνήθη πορεία της επιχείρησης της και ενέπιπτε στα πλαίσια του εν λόγω διατάγματος, όπως και ακόλουθο διάταγμα ή δήλωση ότι η αιτήτρια ήταν ελεύθερη να μεταβιβάσει και εγγράψει τα ακίνητα στο όνομα των αγοραστών και να εισπράξει το τίμημα για σκοπούς επιχείρησης της». «Ο ευπαίδευτος πρόεδρος, ο οποίος είχε ακούσει και οριστικοποιήσει το διάταγμα, απέρριψε την αίτηση μετά από ακρόαση. Θεωρώντας ότι η αίτηση δεν αφορούσε τροποποίηση του διατάγματος αλλά επεδίωκε δήλωση ότι συγκεκριμένες μεταβιβάσεις δεν ενέπιπταν στα πλαίσια του, κατέληξε ότι (σελίδες 8 - 10): Τέτοια θεραπεία δεν μπορεί όμως να δοθεί. Όχι μόνο γιατί δεν εμπίπτει σε οποιαδήποτε γνωστή ουσιαστική δικονομική διάταξη εφόσον δεν πρόκειται για αίτηση τροποποίησης, αλλά και γιατί στην ουσία είναι ως να ζητείτο από το Δικαστήριο να διευκρινίσει ή να αποφασίσει την εμβέλεια του δικού του διατάγματος που έχει οριστικοποιήσει με τη σχετική απόφαση του. Το λεκτικό του διατάγματος είναι καθαρό και οποιαδήποτε «επέμβαση» από το παρόν δικαστήριο σε αυτό το στάδιο στο λεκτικό του διατάγματος ή στην έννοια του θα ήταν λανθασμένη, δεδομένου ότι διάταγμα υπόκειται σε έφεση, η οποία έχει ήδη καταχωρηθεί, το δε Ανώτατο Δικαστήριο είναι πλέον το μόνο αρμόδιο όργανο να κρίνει την ορθότητα ή μη ολόκληρου ή μέρους του σκεπτικού της απόφασης του Δικαστηρίου αυτού περιλαμβανομένου και του λεκτικού το οποίο το Δικαστήριο θεώρησε ορθό να αφήσει ανέπαφο, αφού εξέτασε προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί προηγουμένως. Διευκρίνιση θα σήμαινε εκ των υστέρων διαφοροποίηση του λεκτικού που το Δικαστήριο θεώρησε ορθό για τη συνέχιση του προσωρινού διατάγματος. Σημειώνεται ότι η αναφορά στα συγγράμματα για αίτηση διευκρίνισης γίνεται από τρίτα πρόσωπα που επηρεάζονται από το διάταγμα με σκοπό τον καθορισμό των παραμέτρων επηρεασμού τους από το διάταγμα, έτσι που να μην υπόκεινται σε κυρώσεις, καταστρατήγηση ή παρακοή του διατάγματος. Αυτός ήταν και ο σκοπός της παρέμβασης της τράπεζας στην υπόθεση Z Ltd v. A-Z and AA - LL

(1982)Q.B.

1. Εδώ όμως η αιτήτρια δεν είναι ένα τρίτο επηρεαζόμενο από το διάταγμα πρόσωπο, αλλά η ίδια είναι διάδικος και επομένως όφειλε έγκαιρα να γνωστοποιούσε στο Δικαστήριο και τους αντιδίκους της την ύπαρξη της αγοραπωλησίας των ακινήτων, όπως θα εξηγηθεί κατωτέρω». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Διευκρινίζεται ότι στην πιο πάνω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο είχε, τελικά, απορρίψει την εκεί Αίτηση κρίνοντας ότι το ζήτημα θα μπορούσε να κριθεί στο πλαίσιο διαδικασίας Έφεσης και όχι μέσω διαδικασίας Προνομιακών Διαταγμάτων. Ο Δικαστής Χατζηχαμπής επιλαμβανόμενος του αιτήματος για certiorari ανάφερε: «Έδωσα άδεια για καταχώριση της ενώπιον μου αίτησης για εξασφάλιση διαταγμάτων certiorari και mandamus σε βάση ότι προέκυπτε ενδεχόμενο σφάλμα του ευπαιδεύτου προέδρου ως προς την αντίληψη του ότι δεν είναι δικαιοδοσία να επιληφθεί αίτησης η οποία επιδιώκει οδηγίες του Δικαστηρίου για τη λειτουργική εφαρμογή διατάγματος. Και τούτο στη βάση ότι, ανεξαρτήτως οποιασδήποτε ευρύτερης δυνατότητας διαδίκου, συμφυούς προς την ίδια την έκδοση του διατάγματος, να αποταθεί στο Δικαστήριο για τέτοιες οδηγίες, οι όροι του εκδοθέντος διατάγματος ήσαν τέτοιοι ώστε να επιτρέπουν στην αιτήτρια να πράξει τούτο. Το διάταγμα, εμποδίζοντας αφ'ενός διάθεση περιουσιακών στοιχείων, αφ' ετέρου ρητά προνοούσε «εκτός εάν η εναγόμενη 6 ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία ή χρήματα κατέχονται κατά τη συνήθη πορεία της επιχειρήσεως της εναγόμενης και δεν πρόκειται να μεταβιβαστούν, αμέσως, ή εμμέσως στον ή προς ή προς όφελος του εναγομένου 1». Μόνο λοιπόν με αίτηση προς το Δικαστήριο για να αποφανθεί κατά πόσο οποιοδήποτε συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο ενέπιπτε ή όχι στην εξαίρεση μπορούσε να έχει νόημα και λειτουργικότητα το διάταγμα και να αποφεύγετο αδιέξοδο σε περίπτωση διαφωνίας. Και ασφαλώς η δυνατότητα αυτή δεν παρείχετο μόνο σε τρίτο πρόσωπο αλλά, και κατ' εξοχήν στον ίδιο τον επηρεαζόμενο διάδικο». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Αίτημα για λήψη οδηγιών αναφορικά με εκδοθέν διάταγμα είχε επίσης τεθεί ενώπιον της έντιμης Δικαστού Τ. Ψαρά - Μιλτιάδους, Π.Ε.Δ., ως ήταν τότε, στην υπόθεση Αρ. Αγωγής 2305/2010 Chr. Karaolis Contractors Developers Ltd κ.α. v. Angel Bahtchevanon κ.α., ημερ. 9/5/2011, όπου το Δικαστήριο προέβη σε εκτενή αναφορά και ανάλυση της Global Consolidator (ανωτέρω). Στην εν λόγω υπόθεση είχε τεθεί αίτημα για λήψη οδηγιών αναφορικά με εκδοθέν Διάταγμα το οποίο απερρίφθη. Συγκεκριμένα οι Εναγόμενοι, μετά την έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο κατέστη απόλυτο κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, καταχώρισαν Αίτηση με την οποία ζητούσαν είτε διάταγμα τροποποίησης του ήδη εκδοθέντος διατάγματος, είτε ερμηνεία αυτού. Ήταν η θέση τους πως το εκδοθέν εναντίον τους διάταγμα ήταν γενικό και/ή ασαφές. Το Δικαστήριο απορρίπτοντας την Αίτηση αποφάσισε ότι δεν είχε «γενική δικονομική δυνατότητα να κρίνει και να ερμηνεύσει το καταστέν απόλυτο διάταγμα του Δικαστηρίου μετά από ακροαματική διαδικασία». Διευκρινίζεται ότι το Δικαστήριο είχε καταλήξει στην εν λόγω υπόθεση ότι η επίδικη Αίτηση δεν αποτελούσε «αίτημα αναφορικά με τη λειτουργική αποτελεσματικότητα του εκδοθέντος Διατάγματος που προέκυψε μεταγενέστερα» ως ήταν τα γεγονότα στην Global Consolidator (ανωτέρω), αλλά θέμα ασάφειας του Διατάγματος το οποίο είχε ευθύς εξαρχής τεθεί στην ακροαματική διαδικασία και είχε αποφασιστεί. Το Δικαστήριο έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι η επίδικη αίτηση είχε καταχωριστεί από διάδικο μέρος, το οποίο είχε ήδη αμφισβητήσει την οριστικοποίηση του διατάγματος σε ακροαματική διαδικασία, προσθέτοντας ότι όφειλαν να το είχαν θίξει εξαρχής ζητώντας είτε ακύρωση, είτε περιορισμό, είτε προβαίνοντας σε οποιαδήποτε άλλη υπόδειξη για να ασκηθεί καλύτερα η κρίση του Δικαστηρίου. Η σχετική περικοπή έχει ως ακολούθως: «Δεν έχω πεισθεί ότι εν προκειμένω πρόκειται για «νέα γεγονότα» αλλά απλώς για επαναφορά θέματος που εκρίθη ή θέματος που οι εναγόμενοι όφειλαν να θίξουν στην πρώτη διαδικασία ως πρόβλημα που αντιμετώπιζαν ως εκ της δραστικότητας του διατάγματος ζητώντας είτε ακύρωση είτε περιορισμό είτε προβαίνοντας σε οποιαδήποτε άλλη υπόδειξη για να ασκηθεί καλύτερα η κρίση του Δικαστηρίου. Η επαναφορά θέματος με αυτό τον τρόπο δια της παρούσης αίτησης ευθέως πλήττει την αρχή της τελεσιδικίας.» Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι η Astrobank εκείνο το οποίο επιδιώκει αφορά στη λήψη οδηγιών αναφορικά με τη λειτουργικότητα του Διατάγματος, ήτοι κατά πόσο συναλλαγές με τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί η Nostira Limited, έναντι της οποίας δεν στρέφεται το εκδοθέν Διάταγμα, εμπίπτουν εντός των προνοιών αυτού. Υπό αυτά τα δεδομένα και, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε τόσο η πλευρά της Αιτήτριας μέσω του κ. Ζαχαρίου, ο οποίος, βασικ,ά υιοθέτησε στο μεγαλύτερο μέρος της την αγόρευση του κ. Ερωτοκρίτου, όσο και ο κ. Ερωτοκρίτου εκ μέρους της Εναγομένης 12, καταλήγω ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία να επιληφθεί του αιτήματος της Astrobank εφόσον πρόκειται για επηρεαζόμενο πρόσωπο αφού το Διάταγμα έχει επιδοθεί σε αυτήν και τυχόν λανθασμένη εφαρμογή του δύναται να την καταστήσει υπόλογη στο Δικαστήριο στη βάση των προνοιών του Άρθρου 42 του Ν.14/
2. Το υπό συζήτηση Διάταγμα στην παράγραφο 5 αυτού προβλέπει το εξής: ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΚΔΙΔΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στον Καθ' ου η Αίτηση 3 προσωπικά και/ή μέσω των υπαλλήλων, υπηρετών, αντιπροσώπων και/ή εκπροσώπων του και/ή μέσω οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου από του να μεταβιβάσει ή να αποξενώσει ή να διαθέσει ή να επιβαρύνει ή να δημιουργήσει οποιαδήποτε επιβάρυνση επί ή καθ' οιονδήποτε τρόπο να χειριστεί ή να μειώσει την αξία οποιωνδήποτε των περιουσιακών του στοιχείων στην Κύπρο ή εκτός Κύπρου είτε αυτά είναι στο όνομα του ή όχι και είτε αυτά του ανήκουν αποκλειστικά ή από κοινού και είτε το συμφέρον του σε αυτά είναι νομικό συμφέρον, συμφέρον ως δικαιούχος ή οποιοδήποτε άλλο συμφέρον μέχρι του ποσού των Ευρώ 353,740,600 μέχρι την ολοκλήρωση της παρούσας αγωγής ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Δεν θεωρώ ότι προκύπτει οποιαδήποτε δυσκολία στον τρόπο εφαρμογής του Διατάγματος ή ασάφεια στο λεκτικό του όσον αφορά την περιουσία στην οποία αφορά. Για ό,τι ενδιαφέρει στην παρούσα Αίτηση και σε συμφωνία με τα όσα εξέθεσε ο κ. Ερωτοκρίτου, λέω ότι Διάταγμα καλύπτει μόνο τα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στον Εναγόμενο 3 (αποκλειστικά ή από κοινού), είτε αυτά είναι στο όνομά του, είτε όχι, είτε το ιδιοκτησιακό συμφέρον του σε αυτά είναι νομικό, είτε ο Εναγόμενος 3 αποτελεί δικαιούχο των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι στο λεχτικό του Διατάγματος δεν εμπίπτουν περιουσιακά στοιχεία που ο Εναγόμενος έχει «άμεση ή έμμεση εξουσία να διαθέσει ή να διαχειριστεί ως να ήταν δικά του». Τέτοια πρόνοια, όπως ορθά επισημαίνεται από τον κ. Ερωτοκρίτου, περιλαμβάνεται στο πρότυπο λεχτικό διατάγματος παγοποίησης (standard form of freezing) που χρησιμοποιείται στην Αγγλία το οποίο καλύπτει περιουσιακά στοιχεία που ο Εναγόμενος έχει «άμεση ή έμμεση εξουσία να διαθέσει ή να διαχειριστεί ως να ήταν δικά του» (has the power, directly or indirectly, to dispose of or deal with as if it were his own). Το πρότυπο λεκτικό διατάγματος παγοποίησης, παρατίθεται αυτούσιο: "FREEZING INJUNCTION AGAINST THE DEFENDANT
3. Until after the return date or further Order of the Court, the Defendant must not:- 5.1 remove from England and Wales any of his assets which are in England and Wales up to the value of [insert amount] million; or 5.2 in any way dispose of, deal with or diminish the value of any of his assets whether they are in or outside England or Wales up to the same value.
4. Paragraph 5 above applies to all of the Defendant's assets worldwide whether they are solely or jointly owned and whether the Defendant is interested in them legally, beneficially or otherwise. For the purpose of this Order, the Defendant's assets include any asset which he has the power, directly or indirectly, to dispose of or deal with as if it were his own. The Defendant is to be regarded as having such power if a third party holds or controls the asset in accordance with his direct or indirect instructions." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην υπόθεση Lakatamia Shipping Co Ltd v. Su and others [2014] EWCA Civ 636, το Court of Appeal της Αγγλίας σημείωσε ότι ακόμη και με το διευρυμένο πρότυπο λεκτικό διατάγματος παγοποίησης της Αγγλίας, ένα διάταγμα εναντίον του ιδιοκτήτη μιας εταιρείας δεν καλύπτει απευθείας τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, αφού τέτοια περιουσιακά στοιχεία ανήκουν στην εταιρεία. Το Δικαστήριο σημείωσε τα εξής σχετικά στην παράγραφο 50: "
5. [.] There is no suggestion that such assets belonged beneficially to anyone other than the companies; and it is trite law that a company's assets so held do not belong beneficially to their shareholders, not even to a shareholders in the position of the first defendant who is, for all practical purposes, the sole owner of the companies. This was explained, by reference to high authority, by the majority of the Court of Appeal in Prest v Prest [2013] 2 AC 415, to which Burton J was referred, but which, when he came to para 16, he overlooked. He preferred the heretical view that because the sole owner of a company is in a position to control the destiny of its assets, the company's assets are his assets within the meaning of paragraph 3 of the order[2]. 51.That is wrong. The owner is of course able to control the destiny of the company's assets. But that does not make them his assets and paragraph 3 is concerned only with assets which are his assets. Nor is any help the other way to be derived from the third sentence of paragraph 3 of the order. First, that is still only concerned with dispositions of assets belonging beneficially to the defendant, which these assets do not. Secondly, the first defendant has no authority to instruct the companies how to deal with their assets. All he has is the power, as an agent of the company, to procure the company to make dispositions of its assets. Such dispositions, when made, are made in consequence of decisions made by the organs of the company. They are not dispositions made by the company in compliance with instructions from the first defendant. That may seem to be a somewhat formal distinction. But it is a valid one: only the companies have authority to deal with and dispose of their assets [....]"» Στην πιο πάνω υπόθεση το Δικαστήριο έκρινε ότι ούτε και το διευρυμένο λεχτικό της παραγράφου 3 του διατάγματος που είχε εκδοθεί εναντίον του ιδιοκτήτη της εταιρείας (αποκλειστικού μετόχου αυτής) μπορούσε να καλύψει την περίπτωση περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Σχετικά είναι και τα ακόλουθα αποσπάσματα από τις παραγράφους 41 και 42: "
6. As for the interpretation of paragraph 3 of the present order, the upshot is that the language to be found there is not sufficient without more to cover assets of a company in which a director or shareholder of that company does not have a beneficial interest, even if the director is a sole director or the shareholder is a 100% shareholder: Salomon v Salomon & Co Ltd [1897] AC
7. The order as a whole is Lakatamia Shipping Co Ltd v Su, [2015] 1 W.L.R. 291

(2014)directed to a defendant's assets, that is to say to the assets in which a defendant is beneficially interested. Although the language of the second sentence may look as if it extends much more widely, because of the expression "as if it were their own", I am satisfied that what that language is primarily concerned with is the situation described in the third sentence of that paragraph, namely a form of trust where a third party holds or controls assets in accordance with a defendant's instructions. However, it does not extend to a company's assets just because of the powers which a director or shareholder may be able to exercise over them as such. The language "holds or controls the asset in accordance with their direct or indirect instructions" does not well fit the relationship of a company director or shareholder, even a sole director or 100% shareholder, to a company's assets.

1. Therefore, if a claimant wishes to freeze company assets of a non-defendant, he must either be prepared to make a sufficient case that the company concerned is just the money-box of the defendant and holds assets to which the defendant is beneficially entitled, and/or it has to make that company a defendant itself under the Chabra jurisdiction. Where a defendant's alleged liability is not merely that in the ordinary way of a party liable in debt or damages but is said to arise out of the misappropriation of funds or some such dishonesty, as in the Ablyazov litigation, it will often be possible to request the court to make orders in wider terms and/or to make the defendant's corporate creatures defendants themselves. But in the more ordinary case, even where a freezing order is justified under its standard rationale, that does not extend to freezing the assets of other parties or corporate non-defendants." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Κατάληξη Ενόψει του ότι το Δικαστήριο έχει δώσει άδεια στην Astrobank Public Company Limited να παρέμβει για σκοπούς λήψης οδηγιών αναφορικά με την εφαρμογή του επίδικου Διατάγματος και ταυτόχρονα προχώρησε στην παροχή των πιο πάνω διευκρινήσεων θεωρώ ότι η υπό κρίση Αίτηση έχει επιτύχει. Σε σχέση με το θέμα των εξόδων επειδή εν τέλει το Δικαστήριο, απαντώντας στις εισηγήσεις, προχώρησε και σε διευκρινίσεις οι οποίες, ενδεχομένως, να φανούν χρήσιμες, κρίνω ορθότερο, όσον αφορά τα έξοδα, όπως κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της και εκδίδεται, προς τούτο, ανάλογη διαταγή. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1]
2. Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov θα έχη εξoυσία vα εξαvαγκάζη εις υπακoήv πρoς oιovδήπoτε διάταγμα εκδoθέv υπ' αυτoυ, διατάττov ή απαγoρεύov τηv εκτέλεσιv oιασδήπoτε πράξεως, διά πρoστίμoυ ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτωv. Και τo δικαστήριov δύvαται επιπρoσθέτως vα επιδικάση εις τo πρόσωπov πρoς τo συμφέρov τoυ oπoίoυ εξεδόθη τo διάταγμα τoιoύτov πoσόv υπό μoρφήv απoζημιώσεως, ως τo δικαστήριov δύvαται vα θεωρήση πρέπov. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμά του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος. [2] "
3. Paragraph 2 applies to all of the defendants' assets whether or not they are in their own names and whether they are solely or jointly owned. For the purpose of this order, the defendants' assets include any asset which they have the power, directly or indirectly, to dispose of or deal with as if it were their own. The defendants are to be regarded as having such power if a third party holds or controls the asset in accordance with their direct or indirect instructions". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο