L.K. LEOHOME CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS LTD ν. IS RECYCLE LTD, Αρ. Αγωγής: 744/18, 31/8/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A511 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 744/18 Μεταξύ: L.K. LEOHOME CONSTRUCTIONS & DEVELOPERS LTD (πρώην L.K. LEOROOF CPNSTRUCTIONS LTD) Ενάγουσα και IS RECYCLE LTD XXXXX Ιορδάνου Εναγόμενοι -------------------------------------------- Ημερομηνία: 31 Αυγούστου 2020 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα: κ. Α. Κλεάνθους Για εναγόμενους: κα. Α. Πάλλη ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά αξίωση της ενάγουσας εταιρείας για οφειλόμενα ενοίκια συνολικού ύψους €22.840, διάταγμα ανάκτησης κατοχής της ακίνητης ιδιοκτησίας της στη Λευκωσία και ενδιάμεσα μηνιαία οφέλη ύψους €500 για την περίοδο από 14/01/18 μέχρι ανάκτησης κατοχής της περιουσίας της. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση προκύπτουν από τη δικογραφία και τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου κατά την ακρόαση να είναι σε μεγάλο βαθμό κοινώς αποδεκτά και μη αμφισβητούμενα. Τα παραθέτω. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 18/06/13 (Τεκ.4) η ενάγουσα εταιρεία ενοικίασε στην εναγόμενη 1, η οποία είναι εταιρεία που ασχολείται με την συλλογή και επεξεργασία ανακυκλώσιμων υλικών, τρία ακίνητα της στη Λευκωσία ως ένα ενιαίο κτήμα (εφ' εξής το κτήμα ). Τις συμβατικές υποχρεώσεις της εναγομένης 1 απέναντι στην ενάγουσα τις εγγυήθηκε προσωπικά με ξεχωριστή γραπτή εγγύηση ο διευθυντής και ιδιοκτήτης της, ήτοι ο εναγόμενος
- Σκοπός της ενοικίασης ήταν, σύμφωνα με τους όρους 8 και 9 της συμφωνίας, όπως η εναγόμενη 1 «.χρησιμοποιεί το κτήμα ως υπαίθριο αποθηκευτικό χώρο για την αποθήκευση πλαστικών σακκούλων, χαρτονιών και χάρτου πριν την ανακύκλωση τους στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της επιχείρησης (της).», και για το σκοπό αυτό η τελευταία συμφώνησε και «.ότι με την υπογραφή της παρούσα συμφωνίας θα προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες και/ή πράξεις εξασφάλισης όλων των σχετικών αδειών που επιβάλλονται από τη σχετική νομοθεσία.(και).σε περίπτωση που ο ενοικιαστής δεν εξασφαλίσει την απαιτούμενη άδεια τότε ο ιδιοκτήτης θα έχει δικαίωμα να εισέλθει εντός του κτήματος και να προβεί στην κατεδάφιση όλων των παράνομων οικοδομών και την άρση χρήσεως του κτήματος και τα οποιαδήποτε έξοδα προκύψουν για το σκοπό αυτό θα καταβληθούν από τον ενοικιαστή». Περαιτέρω δε, δυνάμει του όρου 7 της σύμβασης, η εναγόμενη 1 ανέλαβε ως ενοικιαστής του κτήματος όπως με δικά της έξοδα εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια από την αρμόδια αρχή για την «υφιστάμενη περίφραξη του κτήματος», συμφωνώντας επίσης ότι σε περίπτωση που δεν εξασφαλίσει τέτοια άδεια και ασκηθεί ποινική δίωξη είτε εναντίον της είτε εναντίον της ενάγουσας ιδιοκτήτριας, τότε θα επωμίζετο και τα όποια έξοδα ήθελε προκύψουν συνεπεία τέτοιας δίωξης. Σύμφωνα με τους όρους 2, 18 και 19 της εν λόγω γραπτής σύμβασης, η περίοδος ενοικίασης του κτήματος ήταν «.δια περίοδο 1 (ενός) έτους αρχομένης από της 15/05/13 μέχρι της 14/05/14 και υπόκειται εις ανανέωση.εάν άμα τη λήξει της παρούσης ενοικιάσεως ο ενοικιαστής επιθυμεί συνέχιση αυτής δια περαιτέρω χρονική περίοδο ή περιόδους τότε ο ενοικιαστής θα επιδίδει εις τον ιδιοκτήτη γραπτή ειδοποίηση περί της τοιαύτης επιθυμίας των δύο μηνών τουλάχιστον προς τη λήξεως της παρούσης ή ανανεωθείσης ενοικιάσεως και εάν ο ενοικιαστής έχει τηρήσει όλους τους όρους ενοικιάσεως αυτής, ο ιδιοκτήτης θα ενοικιάζει στον ενοικιαστή το κτήμα δια τόση περαιτέρω χρονική περίοδο ή περιόδους ως θα περιγράφεται εις την ειδοποίηση ή ειδοποιήσεις ανανεώσεως ως ανωτέρω αναφέρεται, υπό τους αυτούς όρους προνοεί η παρούσα ενοικίαση και κατόπιν συμφωνίας και των δύο μερών.(και).εν περιπτώσει καθ' ην ο ενοικιαστής αρνηθεί ή παραλείψει να παραδώσει εις την λήξη ή τον τερματισμό της ενοικιάσεως του ρηθέντος κτήματος θα θεωρείται ως παρανόμως κατέχων ή/και παρανόμως επεμβαίνων επί του ρηθέντος κτήματος του ιδιοκτήτη». Ως ενοίκιο συμφωνήθηκε δυνάμει του όρου 2 της συμφωνίας το ποσό των €6000 ετησίως πλέον Φόρο Άμυνας και περαιτέρω συμφωνήθηκε όπως το εν λόγω ποσό καταβληθεί την ίδια μέρα με την υπογραφή της συμφωνίας, ήτοι στις 18/06/13, αλλιώς η σύμβαση θα ακυρώνετο αυτόματα. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η εναγόμενη 1 κατέβαλε μεν στην ενάγουσα το συμφωνηθέν ενοίκιο των €6.000 για την περίοδο ενοικίασης που αναφέρετο στη σύμβαση, ήτοι για το ένα έτος που έληγε στις 14/05/14, δεν εξασφάλισε όμως τις άδειες που προνοούσαν οι προαναφερθέντες όροι 6, 7 και 8 της συμφωνίας. Είναι επίσης κοινώς αποδεκτό ότι ούτε πριν αλλά ούτε και μετά τις 14/05/14 στάληκε στην ενάγουσα από πλευράς εναγόμενης 1 οποιαδήποτε γραπτή ειδοποίηση περί πρόθεσης της τελευταίας να ανανεώσει ή να συνεχίσει την ενοικίαση ως προνοούσε ο όρος 18 της σύμβασης, ούτε και συνήφθη οποιαδήποτε άλλη γραπτή συμφωνία για μια τέτοια συνέχιση ή ανανέωση της ενοικίασης. Στις 02/06/17, ήτοι τρία χρόνια μετά τις 14/05/14 που έληξε η περίοδος ενοικίασης του ενός έτους που προνοούσε η συμφωνία της 18/06/13, ο δικηγόρος της ενάγουσας έστειλε στους εναγόμενους επιστολή με την οποία τους ενημέρωνε εκ μέρους της πρώτης, αφ' ενός ότι όφειλαν να καταβάλουν στην ενάγουσα ενοίκια συνολικού ύψους €20.257,80 διότι κατά την περίοδο 15/05/14 μέχρι και τις 14/05/17 η εναγόμενη 1 συνέχισε να κατέχει το κτήμα «δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημ. 18.06.13.νόμιμα ως ενοικιαστής» και αφ' ετέρου ότι η εναγόμενη 1 είχε παραβεί τη συμφωνία της 18/06/13 κυρίως διότι παρέλειψε να εξασφαλίσει τις άδειες στις οποίες αφορούσαν οι όροι 5, 6, 7, 8 και 13 της συμφωνίας ήτοι την πολεοδομική άδεια για την περίφραξη, την άδεια για την άσκηση της επιχείρησης ανακύκλωσης και την άδεια για προσθηκομετατροπές) (Τεκ.5). Στη βάση των ισχυρισμών αυτών της ενάγουσας, ο δικηγόρος της τελευταίας ενημέρωσε τους εναγόμενους με την ίδια επιστολή ότι η ενάγουσα τερμάτιζε τη συμφωνία ενοικίασης της 18/06/13 και τους καλούσε όπως της παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή του κτήματος μέχρι τις 30/06/
- Επιστολή με πανομοιότυπο περιεχόμενο και ημερ. 22/07/17, η ενάγουσα επέδωσε στους εναγόμενους και με ιδιώτη επιδότη στις 02/08/17 (Τεκ.6Α και Τεκ.6Β). Απάντηση στις πιο πάνω επιστολές της ενάγουσας δεν υπήρξε ποτέ από πλευράς εναγομένων και ούτε μέχρι σήμερα έχει καταβληθεί από πλευράς των τελευταίων οποιοδήποτε ποσό στην ενάγουσα ως απαιτήθηκε με τις πιο πάνω επιστολές της. Για όλα τα πιο πάνω κοινώς αποδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα κάμνω ανάλογα ευρήματα. Η δικογραφημένη θέση της ενάγουσας, την οποία θέση οι εναγόμενοι απορρίπτουν πλήρως με το δικό τους δικόγραφο και καλούν την πρώτη σε αυστηρή απόδειξη, είναι ότι αν και η περίοδος ενοικίασης που αναφέρετο στη συμφωνία της 18/06/13 έληγε στις 14/05/14, εντούτοις μέχρι και τις 14/01/18 τουλάχιστο, ήτοι για τα επόμενα τρία χρόνια και οκτώ μήνες, η εναγόμενη 1 συνέχισε να διατηρεί αντικείμενα στο κτήμα και κατ' επέκταση να το κατέχει ως ενοικιαστής υπό τους ίδιους συμβατικούς όρους, χωρίς όμως να καταβάλει το ανάλογο ενοίκιο που προνοούσε η συμφωνία της 18/06/
- Στη βάση αυτού του ισχυρισμού καθώς επίσης και στη βάση του ισχυρισμού ότι η εναγόμενη 1 κατείχε το κτήμα και κατά την καταχώρηση της αγωγής άλλα και μέχρι σήμερα, η ενάγουσα αξιώνει και δεδουλευμένα ενοίκια για την περίοδο 14/05/14 - 14/01/18, ήτοι ενοίκια συνολικού ύψους €22.840, αλλά και διάταγμα ανάκτησης κατοχής του κτήματος και ενδιάμεσα οφέλη €500 το μήνα από 14/01/
- Κατά την ακρόαση της υπόθεσης, μαρτυρία προς απόδειξη των ισχυρισμών της ενάγουσας έδωσε ο διευθυντής της τελευταίας, Λ. Καλιάνος (ΜΕ1), ενώ από πλευράς εναγομένων μαρτυρία έδωσε μόνο ο εναγόμενος 2 (ΜΥ1). Αμφότεροι οι μάρτυρες υιοθέτησαν για σκοπούς της κυρίως εξέτασης τους γραπτές δηλώσεις (Έγγραφο Α και Έγγραφο Β αντίστοιχα) και στο σύνολο τους κατατέθηκαν εφτά τεκμήρια. Σημειώνω εδώ ότι όπως αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών αναγνώρισαν κατά την τελική τους επιχειρηματολογία αλλά και έκδηλα διαπιστώνεται από τη δικογραφία και τα όσα κοινώς αποδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα προέκυψαν κατά την ακρόαση, το βασικό σημείο της διαφωνίας των δύο πλευρών, γύρω από το οποίο περιστράφηκε και η μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΥ1, ήταν το κατά πόσο η εναγόμενη 1 παρέδωσε το κτήμα στην ενάγουσα στις 14/05/14 που έληγε η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στη συμφωνία της 18/06/13 ή ως ισχυρίστηκε η ενάγουσα μέσω του ΜΕ1, συνέχισε να το κατέχει μέχρι και σήμερα χωρίς όμως να καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο, με αποτέλεσμα τόσο η εναγόμενη 1 όσο και ο εναγόμενος 2 εγγυητής της να υποχρεούνται να επιστρέψουν το κτήμα στην ενάγουσα και να της καταβάλουν τα ποσά που η τελευταία αξιώνει. Βασική λοιπόν θέση του ΜΕ1 η οποία αμφισβητήθηκε έντονα και ρητά κατά την αντεξέταση του, ήταν η θέση του ότι από τις 14/05/14 και μέχρι σήμερα το επίδικο κτήμα κατέχεται και χρησιμοποιείται από την εναγόμενη 1 εφόσον το εν λόγω κτήμα όπως και το διπλανό ακίνητο είναι «γεμάτο με τα αντικείμενα της εναγόμενης 1.γεμάτο από είδη που χρησιμοποιά η εταιρεία για ανακύκλωση.υπάρχουν τεράστιες ποσότητες υλικών ανακύκλωσης.είδα ότι εργάζεται η εταιρεία κανονικά και χρησιμοποιά το χωράφι. Έχω φωτογραφίες με containers να ξεφορτώνουν. Εργάζουνται κανονικά». Υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι η εναγόμενη 1 εγκατέλειψε πλήρως το κτήμα στις 14/05/14 ως προνοούσε η συμφωνία της 18/06/13 και ότι επειδή πλέον αυτή ενοικιάζει το διπλανό ακίνητο για τις δραστηριότητες της, κανένα λόγο δεν έχει να χρησιμοποιεί το κτήμα της ενάγουσας. Αν υπάρχουν οποιαδήποτε αντικείμενα στο επίδικο κτήμα, υπεβλήθη περαιτέρω στο μάρτυρα, αυτά δεν ανήκουν στην εναγόμενη 1 ούτε και συνιστούν υλικά ανακύκλωσης ή υλικά που χρησιμοποιεί η τελευταία για την επιχείρηση της, αλλά είναι άχρηστα σκουπίδια όπως μπάνια, νιπτήρες και παλιά έπιπλα τα οποία έχουν κατά καιρούς πετάξει άγνωστοι τρίτοι, περαστικοί, εφόσον το κτήμα δεν είναι πλήρως περιφραγμένο αλλά είναι ελεύθερα προσβάσιμο από τον οποιοδήποτε. Δέχτηκε ο μάρτυρας ότι κατά τη λήξη της περιόδου που αναφέρετο στη συμφωνία της 18/06/13 δεν έλαβε ποτέ οποιαδήποτε ειδοποίηση από τους εναγόμενους περί πρόθεσης τους να συνεχίσουν την ενοικίαση και ότι μέρος της αρχικής περίφραξης του κτήματος κατεδαφίστηκε μετά την ενοικίαση με αποτέλεσμα αυτό να είναι πλέον ημιπεριφραγμένο και κατ' επέκταση προσβάσιμο από άγνωστους τρίτους. Απέρριψε όμως κατηγορηματικά τις υποβολές που του τέθηκαν ισχυριζόμενος αφ' ενός ότι όπως δεν έλαβε ειδοποίηση για συνέχιση της ενοικίασης δεν έλαβε ούτε ειδοποίηση περί του αντιθέτου και αφ' ετέρου ότι επειδή γνωρίζει την διαφορά μεταξύ υλικών ανακύκλωσης και σκουπιδιών, στο κτήμα δεν είναι σκουπίδια που υπάρχουν αλλά, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμμασι ως ισχυρίστηκε, υπάρχουν «.τεράστιες ποσότητες υλικών ανακύκλωσης.υπήρχε υλικό που ήταν κατάλληλο για ανακύκλωση.αντικείμενα της εναγόμενης 1.γεμάτο από είδη που χρησιμοποιά η εταιρεία για ανακύκλωση.». Αντικείμενο έντονης αντεξέτασης του ΜΕ1 αποτέλεσε και το γεγονός ότι ενώ η θέση της ενάγουσας είναι ότι η εναγόμενη 1 συνέχισε να κατέχει το κτήμα από τις 14/05/14 που έληξε η συμφωνία της 18/06/13 χωρίς όμως να καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο, εντούτοις, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ίδιου του ΜΕ1, για τρία ολόκληρα χρόνια, ήτοι μέχρι τον Ιούνιο 2017 που ο δικηγόρος της ενάγουσας έστειλε τις επιστολές Τεκ.5 και 6, καμία ενέργεια δεν έγινε ποτέ από πλευράς της τελευταίας είτε για να εισπραχτούν τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ενοίκια, τα οποία μάλιστα αυξάνονταν κάθε χρόνο, είτε για να ανακτηθεί το κτήμα που υποτίθεται ότι συνέχισε να κατέχει η εναγόμενη
- Υπεβλήθη συναφώς στο μάρτυρα ότι η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να δοθεί γι' αυτή την κατά τ' άλλα παράλογη και αδικαιολόγητη αδράνεια του ιδίου και της ενάγουσας είναι απλά ότι καμία ενοικίαση δεν υφίστατο και κανένα ενοίκιο δεν οφειλόταν. Ο μάρτυρας απέρριψε και αυτές τις υποβολές, ισχυριζόμενος ότι ναι μεν πριν τον Ιούνιο 2017 δεν λήφθηκε οποιοδήποτε ουσιαστικό μέτρο στη βάση των επί του προκειμένου ισχυρισμών του ιδίου και της ενάγουσας, όμως ένα μήνα μετά τις 14/05/14, όταν είχε ήδη διαπιστώσει ότι οι εναγόμενοι συνέχισαν να κατέχουν το κτήμα, επικοινώνησε με τους διευθυντές της εναγόμενης 1 και τους ζήτησε να του πληρώσουν το ανάλογο ενοίκιο. Οι τελευταίοι τότε, σύμφωνα με το μάρτυρα, του ζήτησαν πίστωση χρόνου για να διευθετήσουν την εν λόγω πληρωμή και βασιζόμενος στις διαβεβαιώσεις τους αυτός δέχτηκε να περιμένει και είναι με αυτό τον τρόπο που στη συνέχεια οι εναγόμενοι κατάφεραν, ως ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, να εξασφαλίσουν την ανοχή του ιδίου και της ενάγουσας για περαιτέρω συνέχιση της ενοικίασης χωρίς να καταβάλουν το ανάλογο ενοίκιο. Μετά πάροδο τριών χρόνων όμως η ανοχή του εξαντλήθηκε οπόταν αναγκάστηκε πλέον να επικοινωνήσει με το δικηγόρο του και να οδηγήσει την υπόθεση στο Δικαστήριο. Υπεβλήθη τότε στο μάρτυρα ότι καμία πειστικότητα ή λογικότητα δεν μπορεί να έχει ο ισχυρισμός του ότι κάποιος τρίτος κατείχε την ιδιοκτησία του για τρία ολόκληρα χρόνια χωρίς να του καταβάλλει οποιοδήποτε ενοίκιο, όμως παρά ταύτα αυτός πείσθηκε να μείνει ουσιαστικά άπραγος και μάλιστα να μην ασκήσει καν έστω το συμβατικό του δικαίωμα να εισέλθει στο ακίνητο και να το ανακτήσει μετακινώντας τα κατ' ισχυρισμό αντικείμενα που βρίσκονταν εκεί. Θέση του μάρτυρα ήταν ότι ο λόγος που μέχρι σήμερα δεν επιχείρησε ποτέ να εισέλθει στο κτήμα για να μετακινήσει τα αντικείμενα των εναγομένων και να πετύχει έτσι την ανάκτηση του κτήματος είναι διότι «νομικά έχω συμβουλευτεί ότι δεν μπορώ να τα μετακινήσω προτού έρθει η λήξη ή η αποχώρηση ή απόφαση Δικαστηρίου ή τερματισμός της συμφωνίας.ούτε και σήμερα μπορώ βάση της νομοθεσίας.». Στη δική του μαρτυρία ο εναγόμενος 2 ισχυρίστηκε ότι είχε διαπιστωθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου ενοικίασης που προνοούσε η συμφωνία της 18/06/13, ότι το επίδικο κτήμα δεν μπορούσε να αδειοδοτηθεί για να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς της επιχείρησης ανακύκλωσης της εναγομένης 1 λόγω του ότι ενέπιπτε σε γεωργική και όχι σε βιομηχανική ζώνη. Αποφάσισε τότε, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, όπως μην ζητηθεί η οποιαδήποτε συνέχιση της ενοικίασης μετά που αυτή θα έληγε στις 14/05/14 και όπως κατ' εκείνη την ημερομηνία η εναγόμενη 1 εγκαταλείψει το κτήμα ως προνοούσε η συμφωνία των μερών. Ως εκ τούτου, ισχυρίστηκε ο εναγόμενος 2, όχι μόνο δεν στάληκε στη ενάγουσα οποιαδήποτε γραπτή ειδοποίηση για συνέχιση της ενοικίασης ως προνοούσε ο όρος 18 της συμφωνίας αλλά και ο ίδιος, ένα μήνα πριν τις 14/05/14, τηλεφώνησε στον ΜΕ1 και του ανέφερε ότι επειδή η εναγόμενη 1 δεν θα συνέχιζε να ενοικιάζει το κτήμα μετά τις 14/05/14 και θα το εγκατέλειπε ως προνοούσε η συμφωνία της 18/06/13, η ενάγουσα μπορούσε από εκείνη την ημερομηνία και μετά να ανακτήσει το κτήμα όποτε ήθελε και να το χρησιμοποιήσει. Όταν λοιπόν έληξε η συμβατική περίοδος ενοικίασης στις 14/05/14, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, η εναγόμενη 1 εγκατέλειψε πλήρως το κτήμα μετακινώντας όλα τα αντικείμενα της και για τα επόμενα τρία χρόνια κανένας δεν τον ενόχλησε από πλευράς ενάγουσας για το συγκεκριμένο θέμα. Μάλιστα δε, ισχυρίστηκε ο εναγόμενος 2, σε αυτά τα τρία χρόνια έτυχε να δει τον ΜΕ1 σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις και ουδέποτε ο τελευταίος του ανέφερε οτιδήποτε σε σχέση με οφειλόμενα ενοίκια ή ότι κατ' εκείνον η ενοικίαση συνεχιζόταν λόγω του ότι στο κτήμα βρίσκονταν ακόμη αντικείμενα της εναγόμενης
- Αυτούς τους οι ισχυρισμούς του ΜΕ1, ανέφερε ο εναγόμενος 2, τους έμαθε για πρώτη φορά όταν με έκπληξη διάβασε τις επιστολές που του έστειλε ο δικηγόρος της ενάγουσας τον Ιούνιο
- Επειδή όμως κατ' εκείνον είχε από πριν τρία χρόνια καταστεί ξεκάθαρο στον ΜΕ1 ότι η εναγόμενη 1 δεν θα συνέχιζε την ενοικίαση και ούτε τη συνέχισε, και επειδή θεώρησε εντελώς παράλογο κάποιος να περιμένει τρία χρόνια για να ισχυριστεί ότι καθ' όλο αυτό το χρονικό διάστημα κάποιος τρίτος κατέχει την περιουσία του χωρίς να του καταβάλλει ενοίκια, δεν θεώρησε αναγκαίο να απαντήσει στις επιστολές του δικηγόρου της ενάγουσας εξ' ου και δεν απάντησε. Όταν όμως έλαβε την παρούσα αγωγή και αντιλήφθηκε πλέον ότι ο ΜΕ1 επέμενε να ισχυρίζεται τα όσα ισχυρίζεται, επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς και διευθέτησε να τον συναντήσει στο γραφείο του στις 21/03/19 ώστε να συζητήσουν ως δύο φίλοι την παρεξήγηση που φαίνεται να είχε προκύψει. Κατά την εν λόγω συνάντηση όμως, ισχυρίστηκε ο εναγόμενος 2, ο ΜΕ1 του ζήτησε να υπογράψει κάποιο έγγραφο που ετοίμασε, σύμφωνα με το οποίο έγγραφο η εναγόμενη 1 ουσιαστικά αναγνώριζε ότι η συμφωνία της 18/06/13 δεν είχε λήξει ποτέ, ότι η ενοικίαση συνέχισε να ισχύει μέχρι και τις 31/12/19 και ότι το κτήμα θα παραδίδετο στην ενάγουσα την 01/01/
- Αντιλήφθηκε τότε ο μάρτυρας, ως ισχυρίστηκε, ότι ο ΜΕ1 προσπαθούσε να τον ξεγελάσει και να τον δεσμεύσει να πληρώσει ενοίκια έξι χρόνων και ως εκ τούτου δεν υπέγραψε το έγγραφο και αποχώρησε από την συνάντηση θεωρώντας ότι το όλο θέμα θα έπρεπε πλέον να επιλυθεί στο Δικαστήριο. Το συγκεκριμένο έγγραφο υπεδείχθη στον εναγόμενο 2 κατά την αντεξέταση του, και αφού ο τελευταίος το αναγνώρισε, αυτό κατατέθηκε ως Τεκ.
- Στη βάση του εν λόγω εγγράφου υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι τα όσα αναφέρονται εκεί είναι ο ίδιος που τα εισηγήθηκε στον ΜΕ1 διότι είχε αναγνωρίσει ότι ο τελευταίος είχε δίκαιο, υποβολή την οποία ο εναγόμενος 2 απέρριψε κατηγορηματικά, επαναλαμβάνοντας τη θέση του ότι από τις 14/05/14 η εναγόμενη1 καμία σχέση έχει με το κτήμα και ότι αυτό είχε από τότε καταστεί ξεκάθαρο στο ΜΕ
- Τέλος, ο εναγόμενος 2 ισχυρίστηκε ότι από τις 14/05/14 που η εναγόμενη 1 εγκατέλειψε το ακίνητο ως προνοούσε η συμφωνία της 18/06/13, κανένα αντικείμενο της δεν υπάρχει στο κτήμα, ούτε διατηρούνται εκεί οποιαδήποτε υλικά που η εναγόμενη 1 χρησιμοποιεί για σκοπούς ανακύκλωσης και ούτε τα φορτηγά της τελευταίας ξεφορτώνουν εκεί οτιδήποτε ως ισχυρίστηκε ο ΜΕ
- Τα μόνα αντικείμενα που υπάρχουν εκεί, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, είναι άχρηστα σκουπίδια, ήτοι παλιά έπιπλα και είδη υγιεινής, τα οποία πέταξαν κατά καιρούς διάφοροι ασυνείδητοι περαστικοί που είδαν ότι το κτήμα δεν ήταν πλήρως περιφραγμένο. Σύμφωνα με τον εναγόμενο 2, «Τα αντικείμενα είναι του κόσμου. Δεν ήρθαν από δικά μου σκυβαλοφόρα, τα οποία καταλαβαίνεις τα σκουπίδια αν είναι από σκυβαλοφόρα. Θα ήμουν τρελός να πέτασσα εκεί αντικείμενα ανακύκλωσης όταν είμαι ο πιο μικρός ανακυκλωτής στην Κύπρο. Έχω ευαίσθητο σημείο με την ανακύκλωση. Την περιοχή εκεί την καθαρίζω, είμαι πολύ ενήμερος, για αυτό αντικείμενα δικά μου δεν υπάρχουν εκεί. Ό,τι αντικείμενο έρχεται στη δουλειά μου, επεξεργάζεται και πάει εξωτερικό. Ότι έχει εκεί είναι σκάρτα.». Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, αμφότεροι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες ο καθένας τους υποστήριξε το αξιόπιστο της εκδοχής του πελάτη του έναντι στης εκδοχής της άλλης πλευράς, εφόσον αμφότεροι οι συνήγοροι αναγνώρισαν ότι η ουσία της υπόθεσης έγκειται στο ποια εκ των δύο αντίθετων εκδοχών είναι που θα κριθεί ότι ευσταθεί. Ειδική αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Σημειώνω τα εξής. Υπενθυμίζω κατ' αρχήν ότι είναι κοινώς αποδεκτό και έχει αποτελέσει εύρημα μου ότι η μοναδική γραπτή συμφωνία των μερών, ήτοι η συμφωνία της 18/06/13, προνοούσε για ενοικίαση του κτήματος μόνο για περίοδο ενός έτους, ήτοι μέχρι τις 14/05/14 και ότι δυνάμει των όρων 2 και 18 της συμφωνίας αυτής, για να συνεχιστεί ή ανανεωθεί η συμβατική ενοικίαση για περαιτέρω περίοδο μετά την εν λόγω ημερομηνία, έπρεπε ο ενοικιαστής να είχε τηρήσει όλους τους όρους της συμφωνίας, να ζητούσε γραπτώς τη συνέχιση ή την ανανέωση της ενοικίασης δύο τουλάχιστον μήνες πριν τις 14/05/14 και ο ιδιοκτήτης να συμφωνήσει με το αίτημα αυτό του ενοικιαστή «.δια τόση περαιτέρω χρονική περίοδο ή περιόδους ως θα περιγράφεται εις την ειδοποίηση (του ενοικιαστή).». Η όποια δε συνέχιση ή ανανέωση της συμβατικής ενοικίασης, ρητά αναφέρεται στον όρο 18 της συμφωνίας της 18/06/13 ότι θα γινόταν «.κατόπιν συμφωνίας και των δύο μερών». Ενώ όμως είναι κοινώς αποδεκτό ότι η εναγόμενη 1 δεν είχε συμμορφωθεί με εκείνους τους συμβατικούς όρους που θα της επέτρεπαν να ζητήσει συνέχιση ή ανανέωση της ενοικίασης, ότι η εν λόγω εναγόμενη ουδέποτε έστειλε οποιαδήποτε γραπτή ειδοποίηση περί πρόθεσης της να συνεχίσει την ενοικίαση και μετά τις 14/05/14 και ότι ουδέποτε συνήφθη οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία μεταξύ «και των δύο μερών» για μια τέτοια συνέχιση ή ανανέωση της ενοικίασης, γεγονότα που εκ πρώτης όψεως συνηγορούν υπέρ της εκδοχής του εναγόμενου 2 ότι η συμβατική ενοικίαση δεν συνεχίστηκε μετά τις 14/05/14, η ενάγουσα ισχυρίζεται μέσω του ΜΕ1 ότι στην πραγματικότητα η συμφωνία και η ενοικίαση συνεχίστηκαν για ακόμη 4 σχεδόν χρόνια διότι η εναγόμενη 1 συνέχισε να διατηρεί στο κτήμα αντικείμενα της και δη αντικείμενα που σχετίζονται με την επιχείρηση της ανακύκλωσης που ασκεί. Όμως, παρά το ότι αμφισβητήθηκε ρητά από την υπεράσπιση αυτός ο βασικός ισχυρισμός του ΜΕ1, ήτοι ότι από τις 14/05/14 και μέχρι σήμερα υπάρχουν στο κτήμα «.είδη που χρησιμοποιά η (εναγόμενη 1) για ανακύκλωση.», εντούτοις η μόνη μαρτυρία που παρουσιάστηκε από πλευράς ενάγουσας και ΜΕ1 προς απόδειξη αυτού του ουσιώδες ισχυρισμού, ήταν η γενική και αόριστη θέση που ο ΜΕ1 απλά επαναλάμβανε καθ' όλη τη μαρτυρία του, ήτοι απλά ότι στο κτήμα υπάρχουν «.αντικείμενα της εναγόμενης 1.γεμάτο από είδη που χρησιμοποιά η εταιρεία για ανακύκλωση.», χωρίς όμως να δίνεται οποιαδήποτε άλλη λεπτομέρεια. Όταν δε ο μάρτυρας αντεξετάστηκε ρητά ως προς τη φύση αυτών των αντικειμένων που ισχυρίστηκε ότι βρίσκονται στο κτήμα από τις 14/05/14 και του τέθηκε η υποβολή ότι τα όποια αντικείμενα τυχόν βρίσκονται στο κτήμα είναι παλιά έπιπλα, μπάνια και καρέκλες, ήτοι συνηθισμένα σκουπίδια, τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με τις δραστηριότητες της εναγομένης 1, ο μάρτυρας δεν μπόρεσε ούτε τότε να δώσει οποιαδήποτε περαιτέρω λεπτομέρεια. Αντιθέτως, ο ΜΕ1 ουσιαστικά περιορίστηκε μόνο στο να αναφέρει ότι επειδή γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ σκουπιδιών και υλικών ανακύκλωσης, τα συγκεκριμένα αντικείμενα που βρίσκονται στο κτήμα δεν είναι σκουπίδια αλλά «.υλικό που ήταν κατάλληλο για ανακύκλωση.» και τίποτε περισσότερο. Ούτε καν αναφορά δεν έκαμε ο μάρτυρας, στην ύπαρξη έστω «πλαστικών σακκούλων, χαρτονιών και χάρτου», τα οποία υλικά αν μη τι άλλο υποτίθεται ότι είναι, σύμφωνα με τον όρο 8 της συμφωνίας της 18/06/13, τα υλικά που η εναγόμενη 1 αποθήκευε στο κτήμα. Και σίγουρα δεν θα μπορούσε εδώ να αγνοηθεί ούτε το ότι ο μάρτυρας δεν παρουσίασε ποτέ στο Δικαστήριο τις φωτογραφίες που ισχυρίστηκε ότι έχει στην κατοχή του και οι οποίες κατ' εκείνον δείχνουν «.containers (της εναγόμενης 1) να ξεφορτώνουν.» στο κτήμα. Αν όντως υπήρχε μια τέτοια σημαντική πραγματική μαρτυρία, τότε γιατί ο τελευταίος να μην την παρουσιάσει στο Δικαστήριο και να πείσει έτσι εύκολα για την αλήθεια των κατά τ' άλλα γενικών και αόριστων επί του προκειμένου ισχυρισμών του; Κοντολογίς, ο ισχυρισμός του ΜΕ1 ότι από τις 14/05/14 και μέχρι σήμερα η εναγόμενη 1 διατηρεί και τοποθετεί στο κτήμα αντικείμενα της επιχείρησης της, παρέμεινε μέχρι τέλους να συνιστά ένα γενικό και αόριστο ισχυρισμό, ο οποίος όχι μόνο δεν τεκμηριώθηκε ποτέ με οποιαδήποτε απτή μαρτυρία αλλά ούτε καν αυτή η άμεσα σχετική πραγματική μαρτυρία που ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι έχει στην κατοχή του δεν παρουσιάστηκε. Την ίδια όμως ποιότητα παρουσιάζει η μαρτυρία του ΜΕ1 και σε σχέση με τους λόγους που αυτός πρόβαλε για να δικαιολογήσει το πώς γίνεται η εναγόμενη 1 να κατείχε το κτήμα της ενάγουσας για τρία ολόκληρα χρόνια χωρίς να καταβάλλει ενοίκιο αλλά παρά ταύτα η ενάγουσα να μην έλαβε ποτέ οποιοδήποτε ουσιαστικό μέτρο είτε για να διεκδικήσει τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ενοίκια είτε για να ανακτήσει το κτήμα της. Εξηγώ. Ισχυρίστηκε ο ΜΕ1 ότι ο λόγος που για τρία ολόκληρα χρόνια η ενάγουσα δεν προέβη σε καμία δραστική ενέργεια για να διεκδικήσει οποιαδήποτε ενοίκια ή έστω για να ανακτήσει το κτήμα της ήταν αφ' ενός διότι βασίστηκε στις υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις πληρωμής που του έδιναν οι διευθυντές της εναγόμενης 1 από τον Ιούνιο του 2014, ήτοι μόλις ένα μήνα μετά τις 14/05/14 που έληξε η περίοδος ενοικίασης της συμφωνίας της 18/06/13 και αφ' ετέρου διότι το θεωρούσε νομικά ανεπίτρεπτο να εισέλθει στο κτήμα ώστε να μετακινήσει τα κατ' ισχυρισμό αντικείμενα της εναγόμενης 1 «.προτού έρθει η λήξη ή η αποχώρηση ή απόφαση Δικαστηρίου ή τερματισμός της συμφωνίας.». Αυτές όμως οι δικαιολογίες του ΜΕ1 εγείρουν τα εξής σοβαρά ερωτηματικά. Με βάση τη συμφωνία της 18/06/13, οι όροι της οποίας ο ΜΕ1 ισχυρίζεται ότι συνέχισαν να ισχύουν και μετά τις 14/05/14, το ενοίκιο για το κάθε έτος ενοικίασης έπρεπε να πληρώνεται προκαταβολικά κατά την πρώτη μέρα της ενοικίασης. Ο όρος αυτός φαίνεται να ήταν για την ιδιοκτήτρια ενάγουσα πολύ σημαντικός, αφού στον σχετικό όρο 2 της συμφωνίας των μερών, έγινε ειδική και ρητή μνεία ότι παράλειψη πληρωμής του ενοικίου ως ο εν λόγω όρος επιβάλλει, ενδέχεται να «.επιφέρει αυτεπάγγελτα την ακυρότητα της παρούσας συμφωνίας.» (βλ. Τεκ.4). Όταν λοιπόν στις 14/05/15 έληξε ο «πρώτος» κατ' ισχυρισμό χρόνος συνέχισης της ενοικίασης και παρά ταύτα κανένα ενοίκιο δεν είχε ακόμη πληρωθεί, σίγουρα θα είχε καταστεί ξεκάθαρο από τότε στο ΜΕ1 αλλά και στον οποιοδήποτε μέσο λογικό άνθρωπο ότι οι εναγόμενοι, όχι μόνο δεν θα εκπλήρωναν την υπόσχεση που κατ' ισχυρισμό έδωσαν από τον Ιούνιο 2014, ήτοι 11 μήνες προηγουμένως αλλά και ότι είχαν παραβεί και τον προαναφερόμενο ουσιώδη όρο 2 της συμφωνίας, παράβαση η οποία μπορούσε από μόνη της να επιφέρει «αυτεπάγγελτα την ακυρότητα της παρούσας συμφωνίας». Παρά ταύτα, σύμφωνα με το ΜΕ1 η ενάγουσα, όχι μόνο δεν έκρινε ορθό να λάβει τότε κάποιο δραστικό μέτρο εναντίον της εναγόμενης 1 ή έστω να της στείλει μια απλή επιστολή απαίτησης, αλλά αντιθέτως ισχυρίζεται ότι θεώρησε, ως η ίδια ισχυρίστηκε μέσω των επιστολών του δικηγόρου της Τεκ. 5 και 6, ότι η εναγόμενη 1 συνέχισε να κατέχει το κτήμα «νόμιμα ως ενοικιαστής» και δη «δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημ. 18.06.13» και ότι αποφάσισε, χωρίς να λάβει προκαταβολικά ούτε και το ενοίκιο για το νέο χρόνο, όπως αφήσει την εναγόμενη να συνεχίσει να κατέχει το κτήμα της ουσιαστικά ανενόχλητη. Σύμφωνα δε με τον ίδιο το ΜΕ1, το ίδιο «σκηνικό» φέρεται να επαναλήφθηκε και τον επόμενο αλλά και τον μεθεπόμενο χρόνο, ήτοι κατά τη λήξη και έναρξη των επόμενων δύο κατ' ισχυρισμό χρόνων συνέχισης της ενοικίασης όταν και πάλι η ενάγουσα παρουσιάζεται να μην αντιδρά καθόλου στο γεγονός ότι οι εναγόμενοι συνέχιζαν να κατέχουν το κτήμα της χωρίς να της καταβάλλουν οποιοδήποτε ενοίκιο. Με άλλα λόγια, αυτό που ουσιαστικά ισχυρίστηκε ο ΜΕ1 ήταν ότι για τρία ολόκληρα χρόνια οι εναγόμενοι κρατούσαν την περιουσία της ενάγουσας χωρίς να της καταβάλλουν οποιοδήποτε ενοίκιο και έστω και αν η στάση και συμπεριφορά τους έδειχνε ξεκάθαρα και κατ' επανάληψη ότι δεν ήταν άτομα εμπιστοσύνης, εντούτοις αυτοί αφήνονταν να προχωρούν στον κάθε επόμενο κατ' ισχυρισμό χρόνο ενοικίασης ουσιαστικά ανενόχλητα δήθεν διότι προστατεύονταν από τη συμφωνία των μερών και διότι κατάφερναν να πείθουν το ΜΕ1 με τις κατ' ισχυρισμό υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις τους. Με κάθε σεβασμό προς την πλευρά της ενάγουσας και του ΜΕ1 όμως, αν οι συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης ήταν ως ο τελευταίος ισχυρίστηκε, ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι ο ΜΕ1 ήταν ένας αθώος και αφελής ιδιοκτήτης, η δικαιολογία του ότι επέτρεψε στους εναγόμενους για τρία χρόνια να καταπατούν ουσιαστικά ανενόχλητοι τα δικαιώματα και την ιδιοκτησία της ενάγουσας επειδή του έδιναν συνεχώς υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις, δεν πείθει. Τέτοια δικαιολογία θα μπορούσε ίσως να θεωρηθεί πειστική αν η αδράνεια του ΜΕ1 αφορούσε στο «πρώτο» κατ' ισχυρισμό έτος που συνεχίστηκε η ενοικίαση, όχι όμως για τρία ολόκληρα χρόνια και μάλιστα όταν η εναγόμενη 1, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ίδιου του ΜΕ1, σε τρεις διαδοχικές περιπτώσεις παρέβηκε ένα τόσο ουσιώδη όρο της συμφωνίας που μία μόνο παράβαση του όρου αυτού θα ήταν αρκετή για να επιφέρει «αυτεπάγγελτα την ακυρότητα της παρούσας συμφωνίας». Μια τόσο μεγάλη περίοδος κατ' ισχυρισμό αφέλειας και επίδειξης εμπιστοσύνης δεν μπορεί θεωρώ να σταθεί στη βάσανο της λογικής ούτε και να γίνει πιστευτή. Αν δε το μόνο εμπόδιο που ο ΜΕ1 θεωρούσε ότι υπήρχε στο να τερματιστεί αυτή η κατ' ισχυρισμό αδικία που διαπραττόταν σε βάρος της ενάγουσας και στο να ανακτηθεί το κτήμα της ήταν το γεγονός ότι δεν είχε τερματιστεί η συμφωνία της 18/06/13 ή το ότι δεν είχε εξασφαλιστεί διάταγμα Δικαστηρίου για ανάκτηση κατοχής, τότε γιατί η ενάγουσα και ο ΜΕ1 να περιμένουν τρία ολόκληρα χρόνια για να τερματίσουν τη συμφωνία και να αποταθούν στο Δικαστήριο; Σίγουρα, για να ενεργήσουν με τον τρόπο αυτό τον Ιούνιο του 2017 ήξεραν και τι έπρεπε να πράξουν ώστε ν' αρθεί άμεσα το κατ' ισχυρισμό εμπόδιο που ισχυρίστηκαν ότι υπήρχε αλλά και το πόσο εύκολο ήταν να το πράξουν. Και σίγουρα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ίδιου του ΜΕ1, οι εναγόμενοι είχαν όχι μόνο παραβεί τρεις διαδοχικές φορές ουσιώδη συμβατικό όρο ο οποίος μπορούσε να επιφέρει «αυτεπάγγελτα την ακυρότητα της παρούσας συμφωνίας» αλλά είχαν παραβεί και άλλους ουσιώδεις όρους της συμφωνίας αφού δεν είχαν εξασφαλίσει ούτε την άδεια της περίφραξης του κτήματος ούτε την αδειοδότηση των δραστηριοτήτων τους. Μάλιστα δε σύμφωνα με τον όρο 18 της συμφωνίας, για να δικαιούται η εναγόμενη 1 σε συνέχιση της ενοικίασης και μετά τις 14/05/14, έπρεπε να «.έχει τηρήσει όλους τους όρους (της) ενοικιάσεως.» ενώ σύμφωνα με τους όρους 8 και 9 της συμφωνίας της 18/06/13, η παράλειψη της εναγόμενης 1 να εξασφαλίσει άδεια για τις δραστηριότητες της έδινε αυτόματα στην ενάγουσα «.δικαίωμα να εισέλθει εντός του κτήματος και να προβεί στην κατεδάφιση όλων των παράνομων οικοδομών και την άρση χρήσεως του κτήματος.». Σίγουρα λοιπόν, αν η ενοικίαση είχε συνεχιστεί υπό τις συνθήκες που ισχυρίστηκε ο ΜΕ1, τότε κανένα εμπόδιο δεν υπήρχε στο να θεωρηθεί ανά πάσα στιγμή η σύμβαση ως ακυρωθείσα και να επιχειρηθεί η ανάκτηση του κτήματος ή έστω στο να τερματιστεί άμεσα η συμφωνία και να ληφθούν τα' ανάλογα δικαστικά μέτρα. Ποιος επομένως λόγος υπήρχε για να θεωρηθεί καθ' όλο αυτό το επίδικο διάστημα των τριών χρόνων ότι η συμβατική ενοικίαση συνέχιζε ή μπορούσε να συνεχίσει να ισχύει και ποιος λόγος υπήρχε για να επιδεικνύεται επανειλημμένα εμπιστοσύνη στους εναγόμενους; Στα εύλογα αυτά ερωτήματα καμία πειστική απάντηση δεν δόθηκε από πλευράς ενάγουσας και ΜΕ1 και αυτό πέραν και ανεξάρτητα του ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ΜΕ1 ο τελευταίος δεν ισχυρίστηκε ότι επιχείρησε ποτέ να εισέλθει στο κτήμα και τον εμπόδισε οποιοσδήποτε από ή εκ μέρους των εναγομένων να το πράξει. Αντιθέτως, όταν το θέμα αυτό τέθηκε ρητά στο ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του, ο τελευταίος περιορίστηκε απλά να ισχυριστεί ότι στη βάση κάποιας γενικής και αόριστης «νομοθεσίας» και κάποιας νομικής συμβουλής που έλαβε, ο ίδιος δεν επιχειρήσει ποτέ να εισέλθει στο κτήμα διότι θεωρεί ότι μέχρι και σήμερα δεν του επιτρέπεται να πράξει κάτι τέτοιο. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω συνεπώς, η θέση που η ενάγουσα και ο ΜΕ1 κάλεσαν το Δικαστήριο να κρίνει ως αξιόπιστη και στη βάση της να επιδικάσει τις αξιούμενες θεραπείες είναι ουσιαστικά η εξής. Μεταξύ των μερών υπήρχε γραπτή συμφωνία ενοικίασης η οποία επέβαλλε στην εναγόμενη 1 να εγκαταλείψει το κτήμα στις 14/05/14. Η εναγόμενη 1 δεν είχε εκπληρώσει εκείνες τις συμβατικές προϋποθέσεις που θα της επέτρεπαν να ζητήσει ανανέωση ή συνέχιση της ενοικίασης, ούτε και ζήτησε γραπτώς οποιαδήποτε τέτοια συνέχιση ή ανανέωση ως η συμφωνία των μερών προνοούσε. Πρόσθετα τούτων, η εναγόμενη 1 δεν πλήρωσε προκαταβολικά οποιοδήποτε ενοίκιο ως επιβάλλετο για να συνεχιστεί η ενοικίαση και ούτε υπήρξε οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία μεταξύ εναγόμενης 1 και ενάγουσας για συνέχιση ή ανανέωση της ενοικίασης μετά τις 14/05/14 «.δια τόση περαιτέρω χρονική περίοδο ή περιόδους ως θα περιγράφεται εις την ειδοποίηση (του ενοικιαστή).». Για τα επόμενα τρία χρόνια δε, ήτοι μέχρι τον Ιούνιο 2017, από πλευράς ενάγουσας δεν υπήρξε καμία ουσιαστική ενόχληση προς τους εναγόμενους για διεκδίκηση οποιωνδήποτε ενοικίων ή για ανάκτηση του κτήματος ούτε και λήφθηκε οποιοδήποτε νομικό ή άλλο δραστικό μέτρο προς αυτή την κατεύθυνση. Ούτε όμως και εμποδίστηκε με οποιοδήποτε τρόπο η ενάγουσα από τους εναγόμενους από του να εισέλθει στο κτήμα και να το ανακτήσει. Ενώ όμως τα δεδομένα αυτά υποδηλούν ότι η ενοικίαση του κτήματος δεν συνεχίστηκε και μετά τις 14/05/14 ως ισχυρίζεται η ενάγουσα, εντούτοις η τελευταία, ισχυριζόμενη γενικά, αόριστα και χωρίς οποιαδήποτε τεκμηρίωση ότι στο κτήμα παρέμεινε για τρία χρόνια και 8 μήνες «.υλικό που ήταν κατάλληλο για ανακύκλωση.αντικείμενα της εναγόμενης 1» και χωρίς να δίνει οποιαδήποτε πειστική εξήγηση για το λόγο που περίμενε τρία ολόκληρα χρόνια για να προβάλει οποιαδήποτε αξίωση εναντίον των εναγομένων, ζητά όπως η εναγόμενη 1 θεωρηθεί ότι καθ' όλο αυτό το διάστημα συνέχισε να κατέχει το κτήμα «νόμιμα ως ενοικιαστής.δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημ. 18.06.13» και όπως διαταχθεί να της καταβάλει τα ανάλογα ενοίκια. Κρίνω ότι η πιο πάνω εκδοχή της ενάγουσας και του ΜΕ1, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης και υπό το φως όλων των πιο πάνω ερωτηματικών που εγείρονται δεν μπορεί να σταθεί στη βάσανο της λογικής και θα πρέπει να απορριφθεί ως στερούμενη κάθε μορφής ερείσματος. Αντιθέτως, η εκδοχή που πρόβαλε ο ΜΥ1, ο οποίος μου έκαμε και καλή εντύπωση ως μάρτυρας, ιδωμένη και εξεταζόμενη υπό το φως του συνόλου της προσκομισθείσας μαρτυρίας που αναφέρεται ανωτέρω καθώς και των κοινών και μη αμφισβητούμενων γεγονότων, κρίνεται πλήρως αξιόπιστη και η παράλειψη των εναγομένων να απαντήσουν στις επιστολές τις ενάγουσας δεν θεωρώ ότι αρκεί για να μεταβάλει τη διαπίστωση μου αυτή. Άλλωστε, δεν ήταν στους ώμους των εναγομένων να αποδείξουν αυτοί ότι δεν συνέχισαν την ενοικίαση ώστε η παράλειψη τους να απαντήσουν στις επιστολές που τους έστειλε ξαφνικά η ενάγουσα μετά από τρία χρόνια να θεωρηθεί ως άμεση ή έμμεση παραδοχή των ισχυρισμών της τελευταίας. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας συνεπώς, βρίσκω ότι η εναγόμενη 1 εγκατέλειψε πλήρως το κτήμα από τις 14/05/14 ως της επέβαλλε η συμφωνία της 18/06/13 να πράξει και ότι από εκείνη την μέρα και μέχρι σήμερα, ούτε η εναγόμενη 1 αλλά ούτε και ο εναγόμενος 2 εγγυητής της είχαν οποιαδήποτε υποχρέωση, συμβατική ή άλλως πως, να καταβάλουν στην ενάγουσα οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο ή όφελος λόγω κατοχής του κτήματος. Αυτό αφ' ενός γιατί καμία τέτοια κατοχή του κτήματος δεν υπήρξε από τους εναγόμενους μετά τις 14/05/14 και αφ' ετέρου διότι από τις 15/05/14 και μέχρι σήμερα η ενάγουσα είναι ελεύθερη να εισέλθει στο κτήμα της και να το χρησιμοποιήσει με όποιο τρόπο θέλει. Για όλους τους λόγους που έχω εξηγήσει επομένως, κρίνω ότι η ενάγουσα δεν απέδειξε την υπόθεση της εναντίον των εναγομένων στον απαιτούμενο βαθμό και συνεπώς η παρούσα αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εναγομένων και εναντίον ενάγουσας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο