Kennedy από τις Νήσους Κέιμαν υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της εταιρείας OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD από τη Δημοκρατία των Νήσων

Kennedy από τις Νήσους Κέιμαν υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της εταιρείας OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD από τη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ ν. OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD από τη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ, Αρ. Αίτησης: 449/19, 13/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A484 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 449/19 Αναφορικά με τις αρχές του Κοινοδικαίου και Αναφορικά με το διάταγμα ημερομηνίας 21/08/2019 το οποίο εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ, στα πλαίσια της Αγωγής υπ' αρ. 2019-109 και Αναφορικά με το διορισμό του Christopher Kennedy από τις Νήσους Κέιμαν ως διαχειριστής της εταιρείας OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD από τη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ και Αναφορικά με την εταιρεία OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD από τη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ Μεταξύ: XXXXX Kennedy από τις Νήσους Κέιμαν υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της εταιρείας OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD από τη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ Αιτητής και OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD από τη Δημοκρατία των Νήσων Μάρσαλ Καθ' ης η Αίτηση ---------------------------------------------- (Αίτηση υπό OILTANK ENGINEERING & CONSULTING LTD ημερ.27/03/20 για προσωρινά διατάγματα) Ημερομηνία: 13 Ιουλίου 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κ. Α. Ερωτοκρίτου για A.G. EROTOCRITOU LLC Για Καθ' ου η Αίτηση: κα Χρ. Αχιλλέως για L.G. ZAMBARTAS LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 12/11/19 ο XXXXX Kennedy από τις Νήσους Κέιμαν καταχώρησε μέσω των κυπρίων δικηγόρων του την πιο πάνω μονομερή Γενική Αίτηση στη βάση των αρ. 21, 29-32, 41 και 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, των αρ. 2,4,5,6 και 10 του περί Αλλοδαπών Δικαστικών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Νόμου Κεφ.10, του Κοινοδικαίου, των αρχών της Επιείκειας και τη νομολογία, πρακτική και εγγενή δικαιοδοσία των Δικαστηρίων, ζητώντας τα εξής: «

1. Διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο του διατάγματος, ημερομηνίας 21/08/2019, το οποίο εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Δημοκρατίας των Νήσων Μάρσαλ εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, στα πλαίσια της Αγωγής υπ' αριθμό 2019-109, που καταχωρήθηκε από τον XXXXX Kravitz, υπό την ιδιότητα του ως εμπιστευματοδόχος του Aegean Litigation Trust, εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, πιστό αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην παρούσα μαζί με την π8ιστή μετάφραση του στα ελληνικά, ως να ήταν διάταγμα του Δικαστηρίου τούτου.
2. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να αναγνωρίζει το διορισμό του Αιτητή ως διαχειριστή της Καθ' ης η Αίτηση και/ή να αναγνωρίζει ότι ο Αιτητής, ως διαχειριστής της Καθ' ης η Αίτηση, έχει όλα τα καθήκοντα και/ή υποχρεώσεις που του ανατίθενται με το διάταγμα, ημερομηνίας 21/08/2019, το οποίο εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Δημοκρατίας των Νήσων Μάρσαλ εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της Αγωγής υπ' αριθμό 2019-109, που καταχωρήθηκε από τον XXXXX Kravitz, υπό την ιδιότητα του ως εμπιστευματοδόχος του Aegean Litigation Trust, εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση και δύναται να ασκεί τα καθήκοντα και/ή υποχρεώσεις αυτές στην Κύπρο.
3. Οδηγίες και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να καθορίζει ότι οποιοσδήποτε έχει έννομο συμφέρον έχει το δικαίωμα να αιτηθεί να παραμερίσει το παρόν Διάταγμα εντός 2 μηνών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος προς αυτόν. Σημειώνω εδώ ότι ο λόγος που αναφέρομαι στην προαναφερόμενη αίτηση του Kennedy ως Γενική Αίτηση είναι γιατί ως τέτοια αίτηση είναι που παρουσιάζεται να έχει καταχωρηθεί στο μητρώο του Πρωτοκολλητείου του Ε.Δ. Λ/σιας και αυτό τον όρο είναι και που οι συνήγοροι του Kennedy χρησιμοποιούν στην αγόρευση που καταχώρησαν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας (βλ. π.χ. σελ. 22 αγόρευσης - «.δεν χρειαζόταν να γίνει σφράγιση της Γενικής Αίτησης.». Επί του θέματος αυτού όμως θα αναφερθώ ειδικότερα σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μου. Σύμφωνα λοιπόν με την Γενική Αίτηση και Ε/Δ που την υποστήριζε, κάποιο εμπίστευμα με το όνομα Aegean Litigation Trust, το οποίο ισχυριζόταν ότι είχε αποκτήσει αγώγιμα δικαιώματα εναντίον της OILTANK, εταιρείας εγγεγραμμένης στις νήσους Μάρσαλ και διαφόρων συνδεδεμένων με αυτή φυσικών και νομικών προσώπων και του οποίου εμπιστευματοδόχος ήταν κάποιος Peter Kravitz, καταχώρησε εναντίον της OILTANK και των συνδεδεμένων προσώπων αγωγή στο Λουξεμβούργο. Στη συνέχεια ο Kravitz, επικαλούμενος την ιδιότητα του ως εμπιστευματοδόχος και αντιπρόσωπος αυτών που είχαν τα αγώγιμα δικαιώματα εναντίον της OILTANK καθώς επίσης και την αδυναμία των Δικαστηρίων του Λουξεμβούργου να εκδώσουν διατάγματα δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονταν εκτός της δικαιοδοσίας τους, αποτάθηκε στη δικαστική δικαιοδοσία των νήσων Μάρσαλ όπου είναι εγγεγραμμένη η OILTANK, ώστε να εξασφαλίσει δικαστικά διατάγματα προς υποβοήθηση της διαδικασίας στο Λουξεμβούργο. Καταχώρησε λοιπόν στις νήσους Μάρσαλ εναντίον της OILTANK την αγωγή υπ' αρ. 2019-109, ζητώντας από το εκεί Δικαστήριο όπως «βοηθήσει» τη διαδικασία στο Λουξεμβούργο με το να διατάξει όπως συγκεκριμένο πρόσωπο που αυτός υπέδειξε, ήτοι ο Kennedy, διοριστεί παραλήπτης - διαχειριστής της OILTANK και των περιουσιακών της στοιχείων. Εξετάζοντας το αίτημα του στην απουσία της OILTANK λόγω του ότι η τελευταία παρέλειψε να εμφανιστεί αν και της είχε επιδοθεί δεόντως η εκεί αγωγή, το Ανώτατο Δικαστήριο των νήσων Μάρσαλ έκρινε το αίτημα δικαιολογημένο επί της ουσίας του και στις 21/08/19 εξέδωσε προσωρινό (preliminary) διάταγμα καθορισμένης χρονικής ισχύος, με το οποίο διόρισε τον Kennedy παραλήπτη - διαχειριστή της OILTANK με ένα ευρύ φάσμα εξουσιών και προνομίων το οποίο περιλάμβανε μέχρι και την απαγόρευση έγερσης οποιασδήποτε αξίωσης εναντίον του Kennedy χωρίς πρώτα να δοθεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο των νήσων Μάρσαλ. Μαζί με το διορισμό του Kennedy, το εκεί Δικαστήριο εξέδωσε και διάταγμα με το οποίο απαγόρευσε την οποιαδήποτε αποξένωση ή διάθεση των περιουσιακών στοιχείων της OILTANK από οποιοδήποτε πρόσωπο άλλο από τον Kennedy. Αμφότερα τα εν λόγω διατάγματα καθορίστηκαν ρητά από το εκεί Δικαστήριο να έχουν διάρκεια ισχύος 12 μήνες από τις 21/08/19 και επιφυλάχθηκε η δυνατότητα παράτασης της ισχύος τους αν το εκεί Δικαστήριο ήθελε διαπιστώσει ότι υπάρχει καλός λόγος για τούτο (Τεκ.3, 4 και 5). Ήταν η θέση της πλευράς Kennedy στην εδώ Γενική Αίτηση ότι στην Κύπρο είχε ήδη καταχωρηθεί και μία άλλη χωριστή και ανεξάρτητη διαδικασία που αποσκοπούσε στην παροχή απευθείας βοήθειας από τα κυπριακά Δικαστήρια στη δικαστική διαδικασία στο Λουξεμβούργο, ήτοι η Γενική Αίτηση 309/19, στα πλαίσια της οποίας το κυπριακό Δικαστήριο είχε εκδώσει στις 07/08/19 προσωρινό διάταγμα δέσμευσης συγκεκριμένου τραπεζικού λογαριασμού που υφίστατο στην Eurobank Cyprus Ltd επ' ονόματι της OILTANK (Τεκ.11). Παρά ταύτα, ισχυρίστηκε η ομνύουσα στη Γενική Αίτηση, ο Kennedy δεν μπορούσε να αποκτήσει πρόσβαση στον εν λόγω λογαριασμό διότι το διάταγμα με το οποίο ο τελευταίος διορίστηκε από το Δικαστήριο των νήσων Μάρσαλ ως παραλήπτης - διαχειριστής της OILTANK δεν είχε ακόμη εγγραφεί ή αναγνωριστεί στην κυπριακή δικαιοδοσία εξ' ου και προέκυψε η ανάγκη για την καταχώρηση της προαναφερόμενης Γενικής Αίτησης (Τεκ.6, 7, 8 και 9). Η θέση που υποστηρίχθηκε στην Ε/Δ που υποστήριζε τη Γενική Αίτηση ήταν ότι εφόσον το διάταγμα των νήσων Μάρσαλ ημερ. 21/08/19 ήταν καθ' όλα νομότυπο και εκτελεστό στο κράτος όπου εκδόθηκε, το οποίο κράτος κατά παρόμοιο τρόπο θα αναγνώριζε ένα παρόμοιο διάταγμα που είχε εκδοθεί σε αλλοδαπή δικαιοδοσία, και εφόσον η OILTANK, αν και εγγεγραμμένη στην αλλοδαπή, έχει περιουσία στην Κύπρο και εντός της δικαιοδοσίας των κυπριακών Δικαστηρίων, δικαιολογείτο η αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση του διατάγματος της 21/08/19 από τα κυπριακά Δικαστήρια στη βάση του αρ.32 του Ν.14/60 αλλά και των αρχών του κοινοδικαίου και μάλιστα χωρίς να χρειάζεται να ειδοποιηθεί η OILTANK ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, αν και «είναι ορθό να δοθεί χρόνος 2 μηνών σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού του διατάγματος σε περίπτωση που αυτό ήθελε εκδοθεί». Η εν λόγω γενική αίτηση ορίστηκε από το Πρωτοκολλητείο στις 27/11/19 και ο αδελφός Δικαστής που της επιλήφθηκε τότε έκρινε ότι χρειαζόταν κάποιο χρόνο για να την μελετήσει οπόταν και την όρισε εκ νέου στις 02/12/
4. Κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσιο το πρακτικό εκείνης της ημερομηνίας «Δικαστήριο: Η υπόθεση ήταν ορισμένη πριν λίγες μέρες, 27/11 συγκεκριμένα. Το Δικαστήριο ζήτησε λίγο χρόνο για να μελετήσει την αίτηση και ως εκ τούτου ορίστηκε για σήμερα. Παρούσα σήμερα είναι η κα Αχιλλέως. Είναι οτιδήποτε που επιθυμείτε να αναφέρετε σε σχέση με την αίτηση; κα Αχιλλέως: Όχι Εντιμότατε, είναι ενώπιον σας η αίτηση με ένορκη δήλωση. Επειδή πρόκειται για διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στην αλλοδαπή, συγκεκριμένα στις Νήσους Μάρσαλ και δεν υπάρχει οποιαδήποτε συμφωνία σύμβασης μεταξύ των δύο χωρών δηλαδή της Κύπρου και της Νήσου Μάρσαλ, επομένως θεωρήθηκε ότι η παρούσα αίτηση μπορεί να εγκριθεί στη βάση του κοινοδικαίου. Δεν είναι όμως απόφαση για εξ αποφάσεως ποσό ούτως ώστε να καταχωριστεί αγωγή στη βάση του κοινοδικαίου, είναι μόνο για διάταγμα επομένως εφόσον πρόκειται για διάταγμα, θεωρήσαμε ότι ορθότερος τρόπος για να εγκριθεί η αναγνώριση του στην Κύπρο είναι με την καταχώριση γενικής αίτησης στη βάση του κοινοδικαίου. Δεν είναι εγγράψιμο το διάταγμα στη βάση του Κεφ.
5. Δικαστήριο: Αν δεν είναι εγγράψιμο στη βάση του Κεφ.10 προς τι το αιτούμενο διάταγμα; Αφού είναι το διάταγμα που ζητείτε αναγνώριση και εγγραφή. κα Αχιλλέως: Ζητούμε αναγνώριση και εγγραφή στη βάση των άρθρων του κοινοδικαίου και όχι στη βάση του Κεφ.
6. Θεωρώ ότι στη βάση των αρχών του κοινοδικαίου έχει το Δικαστήριο την ευχέρεια και τη δυνατότητα να εκδώσει το διάταγμα. Εξού και έχουμε προσκομίσει την απόφαση όπου κατά την άποψη μας παρέχεται καθοδήγηση ως προς τις αρχές που μπορούν να ληφθούν υπόψιν του Δικαστηρίου. Δικαστήριο: Έχω μελετήσει την αίτηση που τέθηκε ενώπιον μου και περαιτέρω έχω μελετήσει και την απόφαση Schemer & Other ν. Property Resources Ltd & Others [1973] Ch. 273, που οι συνήγοροι έθεσαν υπόψιν του Δικαστηρίου. Ομολογώ ότι ούτε και εγώ κατόρθωσα να εντοπίσω Κυπριακή απόφαση που να διέπει το ζήτημα. Αν και βεβαίως η υπόθεση είναι καθοριστική και αποκαλύπτει τον τρόπο που το Δικαστήριο αντιμετωπίζει αιτήματα τέτοιας φύσεως, είναι αντιληπτό ότι κατά τον ίδιο τρόπο που το Δικαστήριο, ημεδαπό εννοώ Δικαστήριο, εκδίδει διάταγμα το οποίο η δικαιοδοσία εκτείνεται έξω από την Νήσο, κατά τον ίδιο τρόπο αναμένει το κοινοδίκαιο ότι και διατάγματα τρίτων χωρών μπορούν να εξυπηρετηθούν με αναγνώριση εντός πλαισίων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αναφορά σε διάταγμα εννοείται πάντοτε σε διάταγμα προσωρινού εκκαθαριστή. Υπό αυτή την έννοια και έχοντας μελετήσει το σύνολο των τεκμηρίων που τέθηκαν ενώπιον μου και ιδιαίτερα την απόφαση που εκδόθηκε την 21/08/2019 και με δεδομένο ότι δεν υφίσταται αντίδικος στον οποίο θα μπορούσε το Δικαστήριο να διαταχθεί επίδοση της αίτησης, κρίνω ορθό να εγκρίνω το αίτημα και να εκδώσω διάταγμα ως το 1, 2 και 3 της αίτησης.» Σημειώνω εδώ ότι τα διατάγματα που εκδόθηκαν στις 02/12/19 συντάχθηκαν μόλις στις 13/01/20 και αν και μέχρι και τις 27/03/20 δεν είχε καταχωρηθεί στο φάκελο στης υπόθεσης οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο αναφορικά με την επίδοση τους σε οποιοδήποτε πρόσωπο, στις 18/02/20 ο δικηγορικός οίκος A.G.EROTOCRITOU LLC, εκπροσωπώντας τα συμφέροντα της OILTANK διεξήγαγε έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης οπόταν και εξασφάλισε αντίγραφο της Γενικής Αίτησης και της μαρτυρίας που την υποστήριζε. Ακολούθως η OILTANK, αφού εξασφάλισε σχετική άδεια από το Δικαστήριο λόγω των μέτρων που ίσχυαν τότε συνεπεία της πανδημίας του κορωνοϊού, καταχώρησε στις 27/03/20 μέσω του προαναφερόμενου δικηγορικού οίκου διά κλήσεως αίτηση με την οποία ζητούσε την ακύρωση και/ή παραμερισμό των διαταγμάτων της 02/12/19 καθώς επίσης και αριθμό άλλων παρεμφερών διαταγμάτων που αφορούν σε επιβολή υποχρέωσης στον Kennedy να της επιδώσει την Γενική Αίτηση, να προβεί σε ένορκο απολογισμό κάθε ενέργειας στην οποία έχει προβεί δυνάμει των διαταγμάτων της 02/12/19 και να της παραδώσει κάθε πληροφορία και/ή έγγραφο και/ή περιουσιακό στοιχείο που έχει έκτοτε θέσει υπό τον έλεγχο του, καταστρέφοντας ταυτόχρονα οποιαδήποτε αντίγραφα τυχόν έχουν παραμείνει στην κατοχή του. Μαζί με την εν λόγω αίτηση η OILTANK καταχώρησε και την υπό κρίση μονομερή αίτηση με την οποία ζητά, στη βάση κυρίως των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, του αρ.30Σ και αρ.6 ΕΣΔΑ, των αρ.2, 21, 22, 29, 32 και 47 του Ν.14/60, του Κεφ.10 και του Κεφ.6, του Κοινοδικαίου, της επιείκειας και της πρακτικής και εγγενούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, την προσωρινή αναστολή της ισχύος και/ή της εκτέλεσης των διαταγμάτων της 02/12/19 μέχρι την εκδίκαση της διά κλήσεως αίτησης καθώς επίσης και αριθμό προσωρινών διαταγμάτων παρόμοιας επικουρικής φύσης με τα άλλα διατάγματα που ζητούνται με τη διά κλήσεως αίτηση. Όταν η προαναφερόμενη μονομερής αίτηση τέθηκε ενώπιον μου στις 02/04/20 αλλά προτού επιληφθώ της ουσίας της, ο ευπαίδευτος συνήγορος της OILTANK ζήτησε και έλαβε την άδεια να καταχωρήσει συμπληρωματική Ε/Δ σε σχέση με γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της αιτησης. Αφού καταχώρησε την εν λόγω Ε/Δ, περιόρισε το αίτημα του για έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς μόνο στο διάταγμα αναστολής, δηλώνοντας ότι για τα υπόλοιπα αιτητικά προτίθετο να επιδώσει την αίτηση στην άλλη πλευρά. Υπό το φως αυτού του περιορισμού και λαμβάνοντας υπόψη το σκεπτικό της 02/12/19 με το οποίο εκδόθηκαν τότε τα υπό εξέταση διατάγματα αναγνώρισης και εγγραφής, τη φύση της διαδικασίας καθώς επίσης και τα όσα είχαν τεθεί ενώπιον μου από πλευράς OILTANK, έκρινα ότι δικαιολογείτο η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής μονομερώς και εξέδωσα τέτοιο διάταγμα ορίζοντας το επιστρεπτέο στις 14/04/20, ημερομηνία στην οποία όρισα τα υπόλοιπα αιτητικά της αίτησης για επίδοση. Η διά κλήσεως αίτηση είχε λάβει ημερομηνία ορισμού από το Πρωτοκολλητείο την 19/05/
7. Στη συνέχεια η πλευρά του Kennedy, η οποία δήλωσε ότι επιθυμούσε να ενστεί τόσο στην οριστικοποίηση του διατάγματος της 02/04/20 όσο και στην έκδοση των υπόλοιπων αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει 34 λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι τόσο το προσωρινό διάταγμα όσο και τα υπόλοιπα αιτητικά θα πρέπει να απορριφθούν. Επειδή τόσο στην αίτηση όσο και στην ένσταση προβάλλονται σωρεία λόγων που υποστηρίζουν τις εκατέρωθεν θέσεις και οι οποίοι λόγοι άπτονται τόσο του κατ' ισχυρισμό αδικαιολόγητου των θέσεων της άλλης πλευράς όσο και του κατά πόσο ήταν ορθό και νόμιμο να εκδοθούν τα διατάγματα της 02/12/19 και σε κάποιο βαθμό οι θέσεις αυτές είτε εκφεύγουν του περιορισμένου σκοπού στον οποίο αφορά η παρούσα ενδιάμεση διαδικασία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων είτε άπτονται της ουσίας της διά κλήσεως αίτησης της OILTANK, δεν κρίνω σκόπιμο να τις παραθέσω όλες αλλά θα προβώ μόνο σε μια σύνοψη αυτών, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι έχω αγνοήσει οποιαδήποτε θέση για την οποία δεν κάμνω ειδική αναφορά. Η OILTANK επικαλείται το δικαστικό ιστορικό που αναφέρεται στην Ε/Δ που υποστήριζε τη Γενική Αίτηση ότι προηγήθηκε αυτής και υποστηρίζει ότι η πλευρά Kennedy δεν αποκάλυψε κατά την εκδίκαση εκείνης της αίτησης στις 02/12/19 συγκεκριμένες πτυχές των προηγηθείσων δικαστικών διαδικασιών οι οποίες καταδείκνυαν ότι όχι μόνο η OILTANK δεν αδιαφορούσε αλλά και ότι από τον Οκτώβριο του 2019, η μοναδική της μέτοχος προσπαθούσε να παρέμβει στην διαδικασία στις νήσους Μάρσαλ και μάλιστα εις γνώση της πλευράς Kennedy. Αυτό, κατά την OILTANK επέβαλλε τουλάχιστο όπως στα πλαίσια τόσο των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης όσο και των εχέγγυων της δίκαιης δίκης, η Γενική Αίτηση για εγγραφή επιδοθεί σε όλα τα επηρεαζόμενα πρόσωπα και ειδικότερα στην OILTANK και στην μέτοχο της και όπως μην επιχειρηθεί αλλά ούτε και εξασφαλιστεί η έκδοση των τότε αιτούμενων διαταγμάτων χωρίς πρώτα τα εν λόγω πρόσωπα να ειδοποιηθούν. Προς επίρρωση της θέσης αυτής, η OILTANK ισχυρίζεται μεταξύ άλλων και το ότι με απόφαση ημερ. 03/03/20, το Δικαστήριο των νήσων Μάρσαλ, επιβεβαίωσε ρητά ότι τίποτα στα διατάγματα του της 21/08/19 δεν εμπόδιζε την OILTANK από του να διορίσει δικηγόρους της επιλογής της ώστε να την υπερασπιστούν σε οποιαδήποτε διαδικασία οπουδήποτε στον κόσμο και ότι ο παραλήπτης - διαχειριστής, ήτοι ο Kennedy, καμία εξουσία δεν είχε ή έχει να υποδείξει στην OILTANK το πώς και υπό ποιους όρους θα υπερασπιστεί τον εαυτό της σε τέτοιες διαδικασίες (Τεκ.1). Πρόσθετα των πιο πάνω η OILTANK ισχυρίζεται και ότι τα διατάγματα της 02/12/19 εκδόθηκαν χωρίς να υπάρχει η απαιτούμενη δικαστική δικαιοδοσία προς τούτο εφόσον η Γενική Αίτηση στρεφόταν εναντίον αλλοδαπού υπηκόου και επομένως επιβάλλετο όπως πρώτα εξασφαλιστεί άδεια για σφράγιση καθώς επίσης και άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, ότι δεν επρόκειτο για περίπτωση όπου είτε η OILTANK είτε η κατ' ισχυρισμό περιουσία της βρισκόταν εντός της επαρχίας Λευκωσίας, ότι κανένα περιουσιακό στοιχείο δεν έχει η OILTANK στην Κύπρο εφόσον ο τραπεζικός λογαριασμός στη Eurobank που η πλευρά του Kennedy επικαλέστηκε για να αποδείξει την ύπαρξη δικαιοδοσίας στην πραγματικότητα δεν υπάρχει και αυτό επιβεβαιώνεται γραπτώς από την Eurobank σε επιστολή που η ίδια η πλευρά του Kennedy επισύναψε στην αίτηση της ως τεκμήριο και ότι η Δημοκρατία των νήσων Μάρσαλ δεν είναι μέλος της κοινοπολιτείας και συνεπώς δεν μπορούσαν να τύχουν εφαρμογής οι πρόνοιες του Κεφ.
8. Με την αίτηση εγείρονται επίσης και διάφορα άλλα θέματα που κατά την OILTANK συγκλίνουν στην επιτυχία της αίτησης όπως είναι π.χ. ο ισχυρισμός ότι δεν υπήρξε πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη και άλλων πραγματικών γεγονότων που περιέβαλλαν την υπόθεση καθώς και ότι τόσο η αίτηση όσο και η Ε/Δ που την υποστήριζε ήταν παράτυπες και αντικανονικές. Καταλήγει η OILTANK στο ότι σκοπός της αίτησης της για προσωρινά διατάγματα είναι ώστε να διασφαλίσει και να προστατεύσει τα δικαιώματα της, τουλάχιστον μέχρι να εκδικαστεί η αίτηση παραμερισμού, εφόσον τα εν λόγω δικαιώματα έχουν κατά την OILTANK επηρεαστεί δραστικά και δυσανάλογα από τα διατάγματα της 02/12/19 και τον τρόπο με τον οποίο αυτά εκδόθηκαν, ήτοι χωρίς ποτέ να της είχε δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί. Το ότι δε με τα εν λόγω διατάγματα έχει ουσιαστικά δοθεί στον Kennedy απόλυτος έλεγχος και πρόσβαση σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία, έγγραφα και αρχεία της OILTANK, εμπιστευτικής και μη φύσης καταδεικνύει κατά την OILTANK και την ανεπανόρθωτη ζημιά που της προκαλείται αλλά και δικαιολογεί τον παραμερισμό των διαταγμάτων της 02/12/19 και ex debito justitiae. Στην αντιπέρα όχθη, η πλευρά του Kennedy υποστηρίζει ότι ούτε το προσωρινό διάταγμα της 02/04/20 αλλά ούτε και τα υπόλοιπα διατάγματα που ζητά η OILTANK δικαιολογούνται να εκδοθούν και ούτε δύναται να θεωρηθεί ότι στην προκειμένη περίπτωση η OILTANK δικαιούται να ευελπιστεί σε παραμερισμό των διαταγμάτων της 02/12/19 τα οποία είχαν σταλεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της στης νήσους Μάρσαλ μέσω DHL στις 28/01/20 (Τεκ.3). Ειδικότερα, οι επί του προκειμένου θέσεις της πλευράς Kennedy περιστρέφονται κυρίως γύρω από τους εξής ισχυρισμούς. Πρώτον, στην κατ' ισχυρισμό αδιαφορία που επέδειξε η OILTANK σε σχέση με την διαδικασία στις νήσους Μάρσαλ, δεύτερο, στην δικαστική απόρριψη του αιτήματος της μετόχου της OILTANK να παρέμβει στην εκεί διαδικασία λόγω ακριβώς αυτής της αδιαφορίας, τρίτο, στις ευρείες εξουσίες που δόθηκαν στον Kennedy με τα διατάγματα της 21/08/19 και στην ρητή υποχρέωση που επιβλήθηκε με αυτά στην OILTANK όπως εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου των νήσων Μάρσαλ προτού καταχωρήσει οποιαδήποτε διαδικασία εναντίον του Kennedy (Τεκ.1), τέταρτο, στο ότι η αίτηση εγγραφής των διαταγμάτων της 21/08/19 δεν συνιστούσε διαδικασία που η OILTANK δικαιούτο να υπερασπιστεί με όποιο τρόπο ήθελε ως η απόφαση του Δικαστηρίου των νήσων Μάρσαλ ημερ. 03/03/20, πέμπτο, στο ότι αν κάποιο πρόσωπο ήθελε θεωρηθεί ότι συνιστά πρόσωπο που επηρεάζεται από τα διατάγματα της 02/12/19, τέτοιο πρόσωπο δεν θα μπορούσε να ήταν η OILTANK αλλά μόνο η μέτοχος της, η οποία όμως και πάλι θα έπρεπε να εξασφαλίσει άδεια από το Δικαστήριο των νήσων Μάρσαλ προτού ενεργήσει με οποιοδήποτε τρόπο εναντίον του Kennedy (Τεκ.5), έκτο, στο ότι είναι η πλευρά της OILTANK που έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης σε μια προσπάθεια της να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα, έβδομο, στο ότι η εγγραφή του συγκεκριμένου διατάγματος δεν συνιστούσε αίτηση για αναγνώριση αλλοδαπής απόφασης εν τη συνηθισμένη έννοια αλλά απλά αίτηση αναγνώρισης αλλοδαπού διατάγματος διαχείρισης μιας εταιρείας του εξωτερικού, διάταγμα το οποίο ήταν νομότυπο και εκτελεστό σε αμφότερα τα εμπλεκόμενα κράτη, όγδοο, στο ότι συνεπεία των προνοιών του διατάγματος των Δικαστηρίων των νήσων Μάρσαλ ημερ. 21/08/19, η OILTANK ουσιαστικά εκπροσωπήθηκε στη διαδικασία εγγραφής μέσω του ίδιου του αιτητή της εγγραφής, ήτοι του Kennedy ως διαχειριστή - παραλήπτη της OILTANK και τέλος στο ότι μπορεί μεν ο λογαριασμός της OILTANK στην EUROBANK να είχε κλείσει όμως αυτό δεν συνεπάγεται ότι η OILTANK δεν έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο αφού τα έγγραφα και πληροφορίες που αφορούν στον εν λόγω λογαριασμό συνιστούν αν μη τι άλλο τέτοια περιουσιακά στοιχεία, τα οποία βρίσκονται στην Κύπρο. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των Ε/Δ που υποστηρίζουν αίτηση και ένσταση αντίστοιχα και ολοκληρώθηκε με την κατάθεση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων, αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Όπως έχω ήδη αναφέρει και προκύπτει και από τα ανωτέρω, στην παρούσα περίπτωση όπου προς το παρόν αντικείμενο εξέτασης είναι το κατά πόσο δικαιολογείται η οριστικοποίηση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος αναστολής καθώς επίσης και η έκδοση των υπόλοιπων προσωρινών διαταγμάτων που ζητούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει να προσεγγίσει την εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία με γνώμονα αποκλειστικά το τι είναι αναγκαίο για σκοπούς της υπό κρίση αίτησης και εντός αυτών των αυστηρά περιορισμένων πλαισίων αποφεύγοντας στο βαθμό που είναι δυνατό να υπεισέλθει στην ουσία της κυρίως διαδικασίας. Σημειώνω λοιπόν τα εξής. Με την υπό κρίση αίτηση της η OILTANK ζητά όπως μέχρι να αποφασιστεί η αίτηση παραμερισμού που έχει καταχωρήσει στη βάση του δικαιώματος που της δόθηκε με τα διατάγματα της 02/12/19, ανασταλούν αφ' ενός τα διατάγματα που εκδόθηκαν στην απουσία της στις 02/12/19 και αφ' ετέρου όπως εκδοθούν προσωρινά διατάγματα ώστε να ανακοπεί ουσιαστικά η ανεπανόρθωτη ζημιά που της προκαλείται συνεπεία των διαταγμάτων αυτών. Ο πυρήνας των παραπόνων της OILTANK έγκειται τόσο στη φύση της διαδικασίας που χρησιμοποίησε η πλευρά Kennedy για να πετύχει την αναγνώριση και εγγραφή της αλλοδαπής απόφασης των νήσων Μάρσαλ, ήτοι μονομερή Γενική Αίτηση η οποία όμως δεν έλαβε άδεια σφράγισης προτού καταχωρηθεί, ούτε μεταγενέστερη άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, όσο και στο ότι η εν λόγω αίτηση εγκρίθηκε στην απουσία της OILTANK και χωρίς ποτέ να δοθεί στην τελευταία οποιαδήποτε προηγούμενη ειδοποίηση με αποτέλεσμα να μην τύχουν σεβασμού τα συνταγματικά δικαιώματα της OILTANK αλλά και οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. Η πλευρά Kennedy από την άλλη υπεραμύνεται της ορθότητας της φύσης αλλά και της ουσίας της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση των διαταγμάτων της 02/12/19 και υποστηρίζει ότι όχι μόνο κανένα δικαίωμα της OILTANK δεν επηρεάστηκε και καμία ζημιά δεν έχει υποστεί η τελευταία αλλά και ότι τίποτα δεν δικαιολογεί όπως τα εν λόγω διατάγματα παραμεριστούν ή έστω ανασταλούν. Το ερώτημα λοιπόν στην υπό κρίση διαδικασία είναι αν στη βάση των όσων συνθέτουν τη νομική βάση της αίτησης της OILTANK, τα πιο πάνω παράπονα της τελευταίας βρίσκουν, εκ πρώτης όψεως κάποιο πραγματικό και νομικό έρεισμα ώστε να δικαιολογείται αφ' ενός η οριστικοποίηση και αφ' ετέρου η έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Το πρώτο επομένως θέμα που πρέπει να εξεταστεί είναι το θέμα το οποίο έθιξε η πλευρά Kennedy, ήτοι ότι η OILTANK στην ουσία δεν είναι επηρεαζόμενο πρόσωπο που μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα που δόθηκε σε τέτοια πρόσωπα με τα διατάγματα της 02/12/19 και να ζητά τον παραμερισμό τους αλλά και να είναι τέτοιο πρόσωπο, το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα αναστολής το οποίο εκδόθηκε μονομερώς στις 02/04/20 δεν θα μπορούσε ποτέ να εκδοθεί διότι κατά την πλευρά Kennedy τέτοια διατάγματα αναστολής δεν μπορούν να εκδοθούν δυνάμει του αρ.32 που επικαλείται η OILTANK αλλά μόνο δυνάμει της Δ.35 θ.18, διάταξη η οποία όμως δεν περιλαμβάνεται στην νομική βάση της αίτησης της OILTANK. Όσον αφορά το κατά πόσο η OILTANK δύναται να θεωρηθεί ως επηρεαζόμενο από τα διατάγματα της 02/12/19 πρόσωπο, επειδή το θέμα αυτό ενδέχεται να αποτελέσει αντικείμενο περαιτέρω εξέτασης κατά την ακρόαση της ουσίας της «κυρίως» αίτησης παραμερισμού, επί του παρόντος περιορίζομαι να επισημάνω μόνο ότι με τα διατάγματα της 02/12/19 έχει συν τοις άλλοις επιτραπεί από κυπριακό Δικαστήριο όπως ο Kennedy αποκτήσει πλήρη πρόσβαση και έλεγχο στον τραπεζικό λογαριασμό που η OILTANK φέρεται να διατηρεί στην Κύπρο, όπως άλλωστε ήταν και ο επιδιωκόμενος τότε σκοπός των διαταγμάτων της Γενικής Αίτησης Kennedy, καθώς επίσης και σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία και πληροφορίες που η OILTANK τυχόν έχει στην Κύπρο και αυτό πέραν και ανεξάρτητα του ελέγχου που επίσης έχει δοθεί στον Kennedy στη διαχείριση όλων των υποθέσεων (affairs) της OILTANK σε όλο το κόσμο. Εκ πρώτης όψης επομένως, η OILTANK φαίνεται να ικανοποιεί το κριτήριο του επηρεαζόμενου προσώπου για σκοπούς άσκησης του δικαιώματος καταχώρησης αίτησης παραμερισμού ως το εν λόγω δικαίωμα παρασχέθηκε με τα διατάγματα της 02/12/
9. Όσον αφορά τώρα τη νομική βάση της αίτησης καθώς επίσης και το κατά πόσο η OILTANK έπρεπε να επικαλεστεί τη Δ.35 Θ.18, θα αναφέρω κατ' αρχή ότι παρά την θέση της ότι το αρ.32 δεν εφαρμόζεται, η πλευρά Kennedy αφιερώνει μεγάλο μέρος της ένστασης και της υποστηρικτικής Ε/Δ της στην ουσία του εν λόγω άρθρου, επιχειρηματολογώντας μάλιστα ότι οι ισχυρισμοί της OILTANK ούτε κατεπείγον καταδείκνυαν αλλά ούτε και ικανοποιούν τις προϋποθέσεις του αρ. 32 ώστε να δικαιολογείται η έκδοση κάποιου προσωρινού διατάγματος (βλ. λόγους ένστασης 6, 7, 9, 10, 11, 13, 14, 31 και 33). Πρόσθετα τούτου όμως, επισημαίνω ότι, η αίτηση της OILTANK δεν εδράζεται μόνο στο αρ.32 αλλά και στο αρ.47 Ν.14/60, νομοθετική πρόνοια η οποία μπορεί, σύμφωνα με την νομολογία, να αποτελέσει από μόνη της το απαιτούμενο δικαιοδοτικό υπόβαθρο για το Δικαστήριο «.καθ' oιovδήπoτε χρόvov, εάv θεωρήση τoύτo πρέπov, και ασχέτως πρoς τo εάv εξεδόθη ή μη διάταγμα πρoς εκτέλεσιv αυτής, vα διατάξη όπως αvασταλή η εκτέλεσις της τoιαύτης απoφάσεως, διά τoσoύτov χρovικόv διάστημα και υπό τoιoύτoυς όρoυς ή άλλως, ως ήθελε κρίvει oρθόv.» (βλ. Veis ανωτέρω και FOTIOU BROS SHIPPING LTD ν. EXANTAS MARINE ENTERPRISES LTD, Ποινική Εφεση Αρ. 44/2014, 10/7/2015) και επί του αρ.9 Κεφ.6 που παρέχει την εξουσία έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων αλλά και επί της σύμφυτης εξουσίας που μέσω του αρ.29 Ν.14/60αναγνωρίζεται από το κοινοδίκαιο ότι έχουν τα Δικαστήρια να εκδίδουν διατάγματα αναστολής μιας απόφασης μετά την έκδοση της σε εξαιρετικές όμως περιπτώσεις, άλλες από αυτές της Δ.35 Θ.18 η οποία εφαρμόζεται μόνο όπου υπάρχει έφεση εναντίον απόφασης που επιβάλλει κάποια θετική υποχρέωση, (βλ. ASTARTI DEVELOPMENT PLC κ.α. ν. ΑΛΚΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗ κ.α., Πολιτική ECLI:CY:AD:2015:D6, Αίτηση Αρ. 160/2015, 13/1/2015). Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι η εν λόγω σύμφυτη εξουσία δεν έχει ακόμη συζητηθεί νομολογιακά κάτω από το πρίσμα μιας αίτησης παραμερισμού όπως είναι η παρούσα περίπτωση, όμως θεωρώ ότι η αρχή είναι και στις δύο περιπτώσεις η ίδια, εφόσον πρόκειται για σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου να αναστέλλει σε εξαιρετικές περιστάσεις μια απόφαση ώστε ο διάδικος που επηρεάζεται από αυτή να μπορέσει να επιχειρήσει να την ανατρέψει με τον ενδεδειγμένο τρόπο και χωρίς το status quo που έχει δημιουργηθεί σε βάρος του μετά την έκδοση της απόφασης να τον εμποδίζει. Σίγουρα δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί εδώ ότι στην παρούσα περίπτωση είναι αποκλειστικά στη βάση του αρ.32 και των συμφυών εξουσιών που πηγάζουν από το κοινοδίκαιο δυνάμει του αρ. 29 που και η πλευρά Kennedy κατάφερε να πετύχει την έκδοση των διαταγμάτων της 02/12/19, ότι συνεπεία των διαταγμάτων αυτών ο Kennedy έχει ουσιαστικά αποκτήσει πλήρη έλεγχο επί όλων των αποφάσεων και ενεργειών της OILTANK, έλεγχο μάλιστα τον οποίο η πλευρά Kennedy θεωρεί ότι εκτείνεται και στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με υφιστάμενες και μελλοντικές δικαστικές διαδικασίες ακόμη και εναντίον τόσο του διορισμού Kennedy όσο και της απόφασης με την οποία ο εν λόγω διορισμός αναγνωρίστηκε στην Κύπρο και ότι το ίδιο το Δικαστήριο που εξέδωσε τα διατάγματα της 02/12/19 καθόρισε και τον τρόπο ανατροπής τους από οποιοδήποτε πρόσωπο ήθελε θεωρηθεί ότι το επηρεάζουν, ήτοι μέσω αίτησης παραμερισμού και ότι αυτή είναι ακριβώς η διαδικασία που έχει χρησιμοποιήσει η OILTANK, η οποία υπό τις περιστάσεις δεν θα μπορούσε να καταχωρήσει έφεση ώστε να μπορεί να επικαλεστεί τις πρόνοιες Δ.35 θ.
10. Λαμβάνοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη συνεπώς και ιδιαίτερα το ότι για να ανατρέψει τα εκδοθέντα διατάγματα η OILTANK επικαλείται μεταξύ άλλων τις ίδιες πρόνοιες και εξουσίες που χρησιμοποιήθηκαν για να εκδοθούν τα εν λόγω διατάγματα και ότι για να το πράξει τούτο ακολούθησε τη δικονομική οδό που της επέβαλε το διάταγμα της 02/12/19 να ακολουθήσει, θα ήταν θεωρώ αντινομικό αλλά και άδικο τώρα η OILTANK να «τιμωρηθεί» αφ' ενός διότι συμμορφώθηκε με τις οδηγίες που τα διατάγματα της 02/12/19 της επέβαλαν και αφ' ετέρου να εμποδιστεί από του να χρησιμοποιήσει προς βοήθεια της, αν δικαιούται σε τέτοια βοήθεια, τις ίδιες πρόνοιες και εξουσίες που χρησιμοποιήθηκαν από την πλευρά Kennedy, όταν μάλιστα οι εν λόγω πρόνοιες και εξουσίες καθώς επίσης και οι άλλες πρόνοιες και εξουσίες που επικαλείται έχουν αναγνωριστεί από την κυπριακή νομολογία να παρέχουν την αιτούμενη ανασταλτική εξουσία των διαταγμάτων που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να την επηρεάζουν άμεσα. Το ότι το διάταγμα της 02/12/19 έδωσε ρητά το άνευ όρων δικαίωμα σε οποιοδήποτε επηρεαζόμενο πρόσωπο να επιδιώξει να παραμερίσει την εγγραφή και αναγνώριση της δικαστικής απόφασης των νήσων Μάρσαλ στην Κύπρο σε συνδυασμό με τη «διευκρίνιση» που δόθηκε στις 03/03/20 από το ίδιο το Δικαστήριο των νήσων Μάρσαλ ως προς τη δυνατότητα της OILTANK να χειρίζεται τις δικαστικές της υποθέσεις, είναι αρκετό θεωρώ για να καταρρίψει τη θέση της πλευράς Kennedy ότι η OILTANK έπρεπε να εξασφαλίσει άδεια από τα Δικαστήρια των νήσων Μάρσαλ προτού καταχωρήσει οποιαδήποτε τέτοια αίτηση παραμερισμού. Των πιο πάνω λεχθέντων σημειώνω ότι είτε το θέμα ήθελε προσεγγισθεί υπό τη σκοπιά του Κεφ.6, είτε του Ν.14/60, είτε των σύμφυτων εξουσιών που το κοινοδίκαιο παρέχει στο Δικαστήριο μέσω του αρ.29, εφόσον το ζητούμενο στην υπό κρίση διαδικασία είναι η έκδοση/οριστικοποίηση προσωρινού διατάγματος, οι αρχές στη βάση των οποίων αποφασίζεται αν θα εκδοθεί ή όχι ένα τέτοιο προσωρινό διάταγμα είναι, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία που αναφέρω ανωτέρω, ουσιαστικά οι ίδιες και κινούνται πάνω στις ίδιες γραμμές με τις αρχές που περιβάλλουν το αρ.
11. Οι εν λόγω αρχές βέβαια είναι καλά γνωστές και έχουν πολύ εύστοχα συνοψισθεί στις υποθέσεις ΚΟΖΑΚΟΥ κ.α. ν. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, Πολιτική Έφεση Αρ. E127/2013, 13/6/2019 και Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.ά. ν. xxx Λοϊζίδου, Π.Ε. Ε7/2018, ημερ. 21.3.
12. Παραθέτω το αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της Λοϊζίδου που υιοθετήθηκε στη Νικολάου: «Στο άρθρο 32