Hami ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Γενική Αίτηση: 439/20, 27/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A550 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση: 439/20 XXXXX Hami Αιτητή Και Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Καθ' ου η αίτηση Και Αναφορικά με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα Και Αναφορικά με την οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των Συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές, το άρθρο 47 του Ευρωπαϊκού Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων Και Αναφορικά με την αίτηση του XXXXX Hami 27 Νοεμβρίου, 2020 Για τον Αιτητή: κ. Μ. Βλαδιμήρου Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κ. Μενελάου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο αιτητής δια μονομερούς αιτήσεως, ημερ.20.11.20, επιζητά διάφορα διατάγματα του δικαστηρίου. Ειδικότερα:
- Ότι η Συμφωνία δανείου ημερ.24.11.10 μεταξύ του και της καθ' ης η αίτηση, παραβιάζει την Οδηγία 93/13 της ΕΟΚ.
- Διάταγμα ότι η ειδοποίηση ΙΑ παραβιάζει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε.
- Ότι η μη ενσωμάτωση, ή και η λανθασμένη ενσωμάτωση της πιο πάνω Οδηγίας, παραβιάζει το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
- Διάταγμα του δικαστηρίου ότι η καθ' ης η αίτηση παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης ασχέτως φυλετικής, ή εθνοτικής καταγωγής, Οδηγίας της ΕΚ 2000/43/4 Ε.
- Διάταγμα με το οποίο να εμποδίζεται και/ή να ακυρώνεται η πιο πάνω ειδοποίηση, που αφορά την πώληση με τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου, και διάταγμα αναστολής του πλειστηριασμού ημερ.30.10.
- Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση, ο αιτητής αναφέρεται σε προσπάθειες εξώδικου συμβιβασμού του δανείου του, καθώς και σε πρόταση που υπέβαλε στην καθ' ης η αίτηση. Η πρόταση του δεν έγινε αποδεκτή γιατί, όπως του εξήγησαν, χρειάζεται η έγκριση του κηδεμόνα τουρκοκυπριακών περιουσιών, γιατί είναι τουρκοκύπριος. Την 15.6.20 η καθ' ης η αίτηση καταχώρισε αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ενώ στις 30.9.20, του επέδωσαν την ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, για εκποίηση της περιουσίας του με πλειστηριασμό την 30.11.20, παρόλο που δεν του επιδόθηκαν όλες οι σχετικές ειδοποιήσεις. Η καθ' ης η αίτηση παρανομεί με το να προχωρεί δυο παράλληλες διαδικασίες. Είναι επίσης η θέση του, ότι η μεταξύ τους συμφωνία εμπεριέχει καταχρηστικές ρήτρες, και η καθ' ης η αίτηση στηρίζεται μόνο στο Κυπριακό δίκαιο και αγνοεί το δίκαιο της Ε.Ε. Η πιο πάνω ειδοποίηση είναι άδικη και παραβιάζει το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. Αναφέρει τέλος, ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, αν επιτραπεί η εκποίηση της περιουσίας του. Να σημειωθεί εδώ, ότι στην αίτηση επισυνάπτεται μια χειρόγραφη επιστολή του αιτητή, όχι όμως οποιαδήποτε άλλα έγγραφα, ως για παράδειγμα η συμφωνία δανείου που κατ' ισχυρισμό περιέχει καταχρηστικές ρήτρες. Ούτε και επισυνάπτονται οποιαδήποτε άλλα έγγραφα ή και ειδοποιήσεις. Νομικό βάθρο της αίτησης αποτελεί η πιο πάνω Οδηγία της ΕΟΚ, οι Νόμοι 59
(1)/05 και 42
(1)/04, η Δ.48 και 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Άρθρο 32 του Ν.14/60 και ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε Η καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση, υποστηριζόμενη από ένορκη δήλωση, με συνημμένα σειρά εγγράφων ως τεκμηρίων, προβάλλοντας διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Εκ των διαφόρων λόγων ένστασης, εντοπίζονται εξ αυτών, ο δεύτερος λόγος, ότι η αίτηση είναι αντίθετη με τις πρόνοιες του Νόμου, Ν.9/65, ο έβδομος λόγος, ότι η αίτηση είναι αβάσιμη και αντικανονική γιατί πάσχει η νομική της βάση, και ο όγδοος λόγος ένστασης, ότι η αίτηση είναι εκπρόθεσμη. Αναφορικά με την εγερθείσα εναντίον του αιτητή αγωγή, την υπ' αριθμό 1355/20, αυτή, σύμφωνα με τον ομνύοντα για την καθ' ης η αίτηση, επιδόθηκε στον αιτητή την 17.6.20 και εκδόθηκε απόφαση εναντίον του την 23.11.20, γεγονός που σύμφωνα με τον ομνύοντα συνιστά δεδικασμένο, που δεν επιτρέπει στον αιτητή να προωθεί την παρούσα διαδικασία. Το δικαστήριο έχει υπόψη του όσα εκατέρωθεν εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις, καθώς και αυτά που οι συνήγοροι ανέπτυξαν προφορικά με τις αγορεύσεις τους. Εκείνο που αβίαστα εξάγεται εκ του φακέλου της υπόθεσης, είναι ότι η υπό κρίση αίτηση, αποτελεί, αλλά και ως η ίδια τιτλοφορείται, μονομερή (ενδιάμεση) αίτηση, η οποία και δεν συνοδεύεται με κύρια Αίτηση, στα πλαίσια της οποίας υπεβλήθη η ενδιάμεση και κρινόμενη διαδικασία. Κατά την κρίση του δικαστηρίου, πάσχει τόσο δικονομικά, όσο και διαδικαστικά. Η ανυπαρξία κυρίως αιτήσεως (Γενικής Αιτήσεως), την καθιστά άνευ αντικειμένου. Από δε την άποψη των προϋποθέσεων του ουσιαστικού βάθρου του Αρ.32 του Ν.14/60, που συνιστά μέρος της νομικής βάσης της αίτησης, η ανυπαρξία νομικής βάσης, που αυτή θα πρέπει να διαφανεί μέσα από την απαίτηση του αιτητή ως αυτή καταγράφεται στο σώμα της Γενικής Αίτησης, που στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει, καθιστά εκ των πραγμάτων και αναπόφευκτα την αίτηση απορριπτέα. Και ο λόγος είναι γιατί κατά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, ως παγίως και διαχρονικά η νομολογία υποδεικνύει, το έργο του δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το πιο πάνω άρθρο, όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί σε πλειάδα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (δες μεταξύ άλλων, Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R 557, Τσιαντή ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ 2029 και Eurocypria Airlines Ltd υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή της Κρις Ιακωβίδη, ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.ά
(2011)1 Α.Α.Δ. 1783). Οι τρεις προϋποθέσεις που ο νόμος απαιτεί να συντρέχουν είναι: (α) ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, (β) ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, (γ) ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος Στην υπόθεση Α/φοί Μυλωνά κ.ά. v. Michalakis Avraamides & Co. Ltd,
(1998)1 AAΔ 1513, υπεδείχθη ότι: «Ερμηνευτική των προϋποθέσεων, που θέτει το Άρθρο 32 του Ν. 14/60, για τη χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας, είναι η Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, στην οποία παραπέμπει το πρωτόδικο Δικαστήριο. Ενώ, όπως εξηγεί στην απόφασή του, η αποκάλυψη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κρίνεται αντικειμενικά, με αναφορά στη διατυπωθείσα από τον εφεσείοντα θέση στην αγωγή του, η πιθανότητα επιτυχίας, μικρή έστω στο βαθμό που να είναι ορατή, πρέπει να αποδειχθεί με τη μαρτυρία που προσάγεται προς υποστήριξη της αίτησης». (ο τονισμός είναι του δικαστηρίου) Στην παρούσα υπόθεση, η ανυπαρξία Έφεσης ή Γενικής Αίτησης (κυρίως Αίτησης), που επέχει θέση εκθέσεως απαιτήσεως, εκ της οποίας θα κριθεί η πρώτη προϋπόθεση, ως προς την αποκάλυψη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, αναπόφευκτα και νομοτελειακά, η πρώτη προϋπόθεση, ως ερμηνευτικά έχει αναλυθεί από τη νομολογία που έχει παρατεθεί, δεν ικανοποιείται. Κατά συνέπεια, η περαιτέρω ενασχόληση με τις υπόλοιπες πιο πάνω προϋποθέσεις, κρίνεται αχρείαστη. Απορριπτέα κρίνεται ομοίως, στο βαθμό και την έκταση που η αίτηση αφορά την Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, που αποστάληκε στον αιτητή δυνάμει των προνοιών το Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν.9/65. Το άρθρο 44Γ
(3)παρέχει δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να καταχωρήσει Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ για τη σκοπούμενη πώληση, εντός 30 ημερών από την επίδοση σε αυτόν της ειδοποίησης Τύπος ΙΑ, για συγκεκριμένους λόγους που απαριθμούνται περιοριστικά στο Νόμο. Χάριν ευκολίας παρατίθεται το Άρθρο 44Γ
(3), το οποίο έχει ως ακολούθως:
(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. (ο τονισμός είναι του δικαστηρίου) Προκύπτει πως οτιδήποτε προβάλλεται, πέραν των περιοριστικών λόγων που απαριθμούνται στο πιο πάνω εδάφιο του Νόμου, δεν αποτελεί, και δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Και αυτά βέβαια, στο πλαίσιο Έφεσης και όχι επί μονομερούς αιτήσεως, ως είναι η παρούσα, χωρίς την ύπαρξη καν Έφεσης. Διαπιστώνεται πάντως, από τα διάφορα έγγραφα που επισύναψε στην ένσταση η καθ' ης η αίτηση, ότι απέστειλε στον αιτητή, την 26.6.17, επιστολή τερματισμού και Ειδοποίηση Τύπος Θ (τεκμ.3), στη συνέχεια του επέδωσε, την 15.7.19, Ειδοποιήσεις Τύπος Ι, σχετικές είναι οι ένορκες δηλώσεις ιδιώτη επιδότη (τεκμ.4), ακολούθως, την 7.10.17, του επιδόθηκε Ειδοποίηση Τύπος ΙΒ, σχετική είναι η ένορκη δήλωση ιδιώτη επιδότη (τεκμ.5) και τέλος, την 30.9.20, του επιδόθηκε, γεγονός παραδεκτό, η Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ μαζί με το Δελτίο Α (τεκμ.6). Επιπρόσθετα, ή και συνακόλουθα των πιο πάνω, Έφεση, δυνάμει του πιο πάνω Άρθρου, χωρεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ. Σύμφωνα με την παράγραφο 9 της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή, η Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ επιδόθηκε στον ίδιο την 30.9.20, γεγονός αποδεκτό και από την καθ' ης η αίτηση, εξαγόμενο και εκ του τεκμ.6 της ένστασης. Η παρούσα διαδικασία, έστω και με τον τρόπο που προωθήθηκε, αφού πρόκειται περί μονομερούς αιτήσεως, στοχεύουσα όμως την Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ, καταχωρήθηκε την 20.11.20. Προκύπτει συνεπώς, υπό αυτή την έννοια και σκοπιά, ότι η παρούσα διαδικασία είναι εκπρόθεσμη, και ως εκ τούτου απορριπτέα και για τον λόγο αυτό. Αποτελεί επίσης διαπίστωση, ότι ενώ επιζητείται η ακύρωση της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ και η αναστολή του πλειστηριασμού, στη νομική βάση της αίτησης δεν περιλαμβάνεται ο δικαιοδοτικός Νόμος, ήτοι ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος, Ν.9/65. Στην υπόθεση Egiazaryan κ.ά v. Denoro Investments Ltd κ.ά
(2013)1 Α.Α.Δ. 409, υπεδείχθησαν τα εξής: «.... η νομολογία είναι αποκαλυπτική στο ότι οποιαδήποτε αίτηση θα πρέπει να αναφέρει το νόμο και τους κανονισμούς στους οποίους βασίζεται ως απαραίτητο στοιχείο εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Κούππα ν. Βασιλειάδη
(1981)1 J.S.C. 120, Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Ιορδάνους Λτδ Λοΐζος
(2001)1 Α.Α.Δ. 743, στην οποία μάλιστα λέχθηκε ότι η παράλειψη αναφοράς στους ορθούς κανονισμούς και, βέβαια, το νόμο δεν χωρεί διόρθωσης στη βάση των προνοιών της Δ.64. Η σημασία της τήρησης των Θεσμών τονίστηκε και στις πρόσφατες αποφάσεις Τσεσμέλογλου ν. Σοφοκλέους, Πολ. Έφ. αρ. 205/2010, ημερ. 15.1.2013 και Σ΄ ό,τι αφορά την περιουσία του Ιωάννου Κοντού, Πολ. Έφ. αρ. 187/09, ημερ. 29.1.2013.». Πρόκειται συνεπώς περί ανυποστήρικτης αίτησης, μη θεραπεύσιμης, και ως εκ τούτου απορριπτέας. Τέλος, και ως προς τα υπόλοιπα αιτούμενα διατάγματα, πέραν όσων έχουν εκτεθεί και αναφερθεί, κρίνεται, επιπροσθέτως, ότι δεν χωρούν εξέτασης στα πλαίσια Γενικής Αίτησης, η οποία ούτως ή άλλως δεν υπάρχει, αλλά, ακόμα και να υπήρχε Γενική Αίτηση ή Έφεση, ούτε και στα πλαίσια αυτής χωρεί η έκδοση τέτοιας φύσης ενδιαμέσων διαταγμάτων. Πρόκειται για θεραπείες που μόνο στα πλαίσια αγωγής μπορούν να προβληθούν και να προωθηθούν. Παρεμβάλλεται εδώ, μια κατά την κρίση του δικαστηρίου αναγκαία επισήμανση. Σύμφωνα με τον ομνύοντα για την καθ' ης η αίτηση, και σε σχέση με την αποσταλείσα εκ μέρους του αιτητή επιστολή, ημερ.25.9.19, συνημμένη ως Α στην αίτηση, στην απαντητική επιστολή της καθ' ης η αίτηση, τεκμ.7 στην ένσταση, εκείνο που αναφέρεται σε αυτή, σε αίτημα του αιτητή για αναδιάρθρωση των λογαριασμών του δανείου του, είναι ότι «σας πληροφορούμε ότι αυτό ως έχει υποβληθεί έχει απορριφθεί». Πουθενά δεν αναφέρεται περί κηδεμόνα τουρκοκυπριακών περιουσιών, ως ο ισχυρισμός του αιτητή, επί των οποίων στήριξε ισχυρισμούς περί παραβίασης Ευρωπαϊκών Οδηγιών, ως και περί παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης ασχέτως φυλετικής, ή εθνοτικής καταγωγής. Τέλος, αν η εκδοθείσα απόφαση εναντίον του αιτητή στην πιο πάνω αγωγή, συνιστά δεδικασμένο, ως είναι η εισήγηση της καθ' ης η αίτηση, εν όψει της επιτυχίας των υπολοίπων λόγων ένστασης, κρίνεται ότι δεν απαιτείται να εξεταστεί. Για τους πιο πάνω λόγους η μονομερής αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον του αιτητή, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο