ΑΝΑΤΟΛΙΤΗΣ, μέσω του νομίμου πληρεξούσιου αντιπροσώπου του XXXX Ανατολίτη ν. ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 853/14, 24/11/2020

(1990)1 AAΔ 24, Kayat Trading Ltd ν. Genzyme Corporation (Αρ. 2)

(2013)1 ΑΑΔ 543 και Ανδριανή Αρακελιάν, Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Harutune L Arakelian ν Ταμείου Προνοίας του προσωπικού της Marfin Λαϊκής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ και των εξαρτημένων της εταιρειών κ.α., ECLI:CY:AD:2016:A87, ECLI:CY:AD:2016:A87, Πολιτική Έφεση Αρ. 51/2012, 11/2/2016, από τις οποίες διαπιστώνεται ότι το θέμα τροποποίησης δικογράφων ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά και φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η τάση, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις ακόμα και όταν η τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά, η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο εκείνο, ασκείται με φειδώ. Κατά κανόνα συνεπώς, σύμφωνα με τη νομολογία που αφορά στις πρόνοιες της Δ.25 ως ισχύουν για την παρούσα υπόθεση, παρέχεται άδεια για τροποποίηση σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης, εκτός βέβαια αν το Δικαστήριο καταλήξει ότι οι αιτητές ενεργούν κακόπιστα ή ότι με την τροποποίηση, αν επιτραπεί, θα επηρεαστεί η αντίδικη πλευρά σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην είναι δυνατή η αποζημίωση της με την καταβολή εξόδων. Οι εν λόγω αρχές βέβαια δεν είναι τίποτε άλλο από εργαλεία προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου για να ασκήσει ορθά τη διακριτική του ευχέρεια. (βλ. Αρακελιάν). Σε κάθε περίπτωση όμως, ακόμη και υπό το φως της επιπλέον αυστηρότητας που φαίνεται να διέπει τη νέα Δ.25, οι προαναφερόμενες αρχές που περιβάλλουν την παλαιά Διάταξη συνεχίζουν να είναι καθοδηγητικές και εκεί όπου εφαρμόζεται η νέα Δ.25. Έχοντας λοιπόν τις εν λόγω αρχές κατά νου και έχοντας διεξέλθει της αίτησης καθώς και των θέσεων που αμφότεροι οι συνήγοροι έθεσαν σήμερα ενώπιόν μου, παρατηρώ τα εξής: Είναι γεγονός ότι τα γεγονότα που επιχειρεί να προσθέσει τώρα η εναγόμενη προέκυψαν, ως η ίδια ισχυρίζεται τουλάχιστον, από το 2018 που φέρεται να έχει εξοφληθεί το δάνειο του Ενάγοντα και ξανά το 2019 που φέρεται να έχει εκδοθεί κάποιος κατ' ισχυρισμό τίτλος για το επίδικο διαμέρισμα. Η πορεία όμως του δανείου του ενάγοντα, καθώς επίσης και η δυνατότητα μεταβίβασης του διαμερίσματος επ' ονόματί του με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου είναι θέματα που εκ της υφιστάμενης δικογραφίας έχουν ήδη απασχολήσει τους διαδίκους ως το πραγματικό και νομικό πλαίσιο επί του οποίου αμφότεροι προτίθενται να προβάλουν και να προωθήσουν τις αντίστοιχες θέσεις τους. Υπενθυμίζω εδώ ότι και η πλευρά του ενάγοντα έχει, για τους δικούς της λόγους, επισημάνει στην υφιστάμενη Απάντησή της το γεγονός ότι τότε ο Ενάγοντας πλήρωνε κανονικά το δάνειό. Συνεπώς, το ενδεχόμενο το δάνειο του ενάγοντα να έχει σήμερα εξοφληθεί δεν μπορεί παρά να έχει κάποια βαρύνουσα σημασία είτε υπέρ των θέσεων του ενάγοντα είτε υπέρ των θέσεων της εναγόμενης. Βεβαίως, το ποια ακριβώς είναι η σημασία του γεγονότος αυτού είναι θέμα νομικό και θα πρέπει αποφασιστεί κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης, όταν και θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα αναγκαία γεγονότα. Το ίδιο ισχύει και με το θέμα της φερόμενης έκδοσης τίτλου και το αναφέρω αυτό χωρίς να παραγνωρίζω τα σημεία που έχει θίξει ο κύριος Μάγος, ήτοι ότι δεν πρόκειται περί καθαρού τίτλου ο οποίος δύναται να μεταβιβαστεί στον ενάγοντα. Και αυτά τα σημεία όμως άπτονται ουσιαστικά της εγκυρότητας και της ορθότητας της ουσίας της προτιθέμενης θέσης της τράπεζας ότι με την έκδοση του τίτλου ο ενάγοντας κωλύεται από του να ζητά αποζημιώσεις με βάση την εγγυητική. Προφανώς όμως, αν μετά την ακρόαση διαφανεί ότι δεν ευσταθεί το πραγματικό υπόβαθρο επί του οποίου η εναγόμενη τράπεζα εδράζει την εν λόγω θέση της, ανάλογες ενδεχομένως να είναι και οι συνέπειες επί του νομικού θέματος που η τελευταία θέλει να εγείρει ως Υπεράσπιση. Αυτό, όμως, δεν είναι κάτι που θα αποφασιστεί στο παρόν στάδιο, αλλά κατά την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης. Με άλλα λόγια, μετά την καταχώρηση της υφιστάμενης δικογραφίας φαίνεται να έχουν προκύψει κάποια γεγονότα που άπτονται άμεσα των ισχυρισμών αμφότερων των πλευρών και τα οποία γεγονότα επηρεάζουν άμεσα το πραγματικό και νομικό πλαίσιο εντός του οποίου θα κινηθούν οι διάδικοι κατά την ακρόαση. Το να δοθεί άδεια όπως τα εν λόγω γεγονότα περιληφθούν στη δικογραφία ως μέρος της Υπεράσπισης, και στη συνέχεια, στα πλαίσια του δικαιώματος του ενάγοντα, στο ανάλογα τροποποιημένο Απαντητικό δικόγραφο του τελευταίου, είναι θεωρώ κάτι που θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, αλλά και τα συμφέροντα των διαδίκων, έστω και αν τα εν λόγω γεγονότα επιχειρούνται να καταχωρηθούν στη δικογραφία με μεγάλη καθυστέρηση. Όμως, όπως υποδεικνύει και η σχετική νομολογία, η καθυστέρηση από μόνη της δεν συνιστά λόγο για να απορριφθεί αίτηση τροποποίησης αν το συμφέρον της δικαιοσύνης δικαιολογεί τέτοια τροποποίηση και αν δεν υπάρχει κακοπιστία και η άλλη πλευρά δύναται να αποζημιωθεί με έξοδα. Αυτές οι ασφαλιστικές δικλείδες υφίστανται θεωρώ στην παρούσα περίπτωση, εφόσον και η δικαιοσύνη θα εξυπηρετηθεί αν επιτραπεί η τροποποίηση αλλά και η πλευρά του ενάγοντα θα μπορέσει να αποζημιωθεί για την όποια ταλαιπωρία έχει υποστεί, έστω και αν ήταν σήμερα έτοιμη να ξεκινήσει την ακροαματική διαδικασία. Ούτε όμως διαπιστώνεται από πλευράς εναγόμενης να υπάρχει κακοπιστία. Επισημαίνω εδώ και ότι η ακρόαση δεν έχει ακόμη ξεκινήσει και ότι ο οποιοσδήποτε εκτροχιασμός προκληθεί συνεπεία της τροποποίησης, αυτός μπορεί να αντιμετωπιστεί με ανάλογες οδηγίες ως προς τη σύντομη εκδίκαση της υπόθεσης. Στη βάση των πιο πάνω συνεπώς, κρίνω ότι στον βαθμό που η πλευρά των Eναγόμενων επιθυμεί να τροποποιήσει την Υπεράσπισή της προσθέτοντας τις πραγματικές και νομικές θέσεις της περί της έκδοσης κάποιου τίτλου και της εξόφλησης του δανείου του ενάγοντα, αυτή η πτυχή της αίτησης δύναται να εγκριθεί. Δεν θεωρώ όμως ότι τα πιο πάνω ισχύουν το ίδιο και για την προβολή ανταπαίτησης. Αυτό διότι προσεκτική ανάγνωση της ανταπαίτησης που επιχειρεί να προσθέσει η Eναγόμενη φανερώνει ότι πρόκειται ουσιαστικά για επανάληψη των όσων ισχυρισμών προβάλλονται να συνιστούν την Υπεράσπιση της εναγόμενης, ότι δηλαδή δεν δικαιούνται ο Ενάγοντας να αξιώνει την εγγυητική διότι έχει εκχωρήσει τα δικαιώματά του από το πωλητήριο στην τράπεζα και δεύτερο ότι η εγγυητική έχει εξοφληθεί διότι έχει εκδοθεί τίτλος, θέσεις όμως οι οποίες δεν χρειάζεται να εγείρονται ως ανταπαίτηση για να οδηγήσουν στην προτιθέμενη απαλλαγή της εναγόμενης. Υπό αυτές τις περιστάσεις συνεπώς, η προβολή ανταπαίτησης θα συνεπάγετο μόνο αδικαιολόγητο εκτροχιασμό της διαδικασίας και αυτό λόγω των δικονομικών διδικασιών που επιβάλλεται να γίνουν συνεπεία της έγερσης μιας τέτοιας Ανταπαίτησης στο παρόν στάδιο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, συνεπώς, η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς και δίδεται άδεια για τροποποίηση της Υπεράσπισης ως η παράγραφος Α. 1, 2, 3 και 4 της αίτησης, ενώ το αιτητικό υπό στοιχείο Α5 απορρίπτεται. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από σήμερα και πιστό αντίγραφό της να παραδοθεί στην άλλη πλευρά και τροποποιημένη Απάντηση από πλευράς ενάγοντα να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών στη συνέχεια. Το Δικαστήριο θα ορίσει την υπόθεση στις 16 Δεκεμβρίου 20 για να ελέγξει τη συμμόρφωση των διαδίκων με τις εν λόγω οδηγίες και αναλόγως η υπόθεση θα οριστεί για ακρόαση. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης, αυτά, όπως και τα όποια σπαταληθέντα έξοδα ήθελε προκύψουν από την τροποποίηση, επιδικάζονται, ως είναι και ο γενικός κανόνας, υπέρ της πλευράς του ενάγοντα και εναντίον της εναγομένης ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι δε πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. Προτού εγκαταλείψω την απόφασή μου κρίνω σκόπιμο να επισημάνω το εξής. Αν και σίγουρα το θέμα θα διαφωτιστεί καλύτερα μετά την ολοκλήρωση της τροποποιημένης δικογραφίας, φαίνεται ότι με την τροποποιηθείσα πλέον Υπεράσπιση τα πλείστα θέματα που εγείρονται είναι κυρίως νομικά και προέρχονται από κοινώς αποδεκτά έγγραφα. Δηλαδή, εφόσον είναι ήδη παραδεκτές οι γραπτές συμφωνίες των μερών και φαίνεται να είναι αποδεκτό και το γεγονός ότι το κτηματολόγιο έχει εκδώσει το έγγραφο που η εναγόμενη θεωρεί ότι συνιστά τίτλο σε σχέση με το διαμέρισμα που αγόρασε ο ενάγοντας, ενδεχομένως πλέον να μην χρειάζεται να προσκομιστεί μαρτυρία κατά την ακρόαση ως προς το κατά πόσο το εν λόγω έγγραφο θεωρείται τίτλος ή όχι ή αν δύναται να χρησιμοποιηθεί ή όχι για σκοπούς μεταβίβασης ή μαρτυρία αναφορικά με τις συνέπειες της εξόφλησης του δανείου του ενάγοντα, εφόσον τα θέματα αυτά προβάλλουν πλέον να είναι καθαρά νομικά. Είμαι σίγουρος όμως ότι αυτό είναι κάτι που αμφότεροι οι συνήγοροι θα το έχουν υπόψη τους κατά την ακρόαση. (Υπ.).......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο