← Κύπρος

Χατζηνέστωρος κ.α. ν. Ορφανίδης κ.α., Αρ. Αγωγής: 6730/15, 16/11/2020

Χατζηνέστωρος κ.α. ν. Ορφανίδης κ.α., Αρ. Αγωγής: 6730/15, 16/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A534 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6730/15 Μεταξύ:

  1. XXXXX Βωνιάτη
  2. XXXXX Βωνιάτης Ενάγοντες και
  3. XXXXX Ορφανίδης υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό XXXXX/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
  4. XXXXX Χατζηνέστορος υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό XXXXX/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
  5. XXXXX Βωνιάτης
  6. XXXXX Βωνιάτης Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερ.20.3.18 Μεταξύ:
  7. XXXXX Χατζηνέστωρος και XXXXX Χατζηνέστωρος υπό την ιδιότητα τους ως εκτελεστές της διαθήκης της αποβιωσάσης XXXXX Βωνιάτη, αρ.αίτησης διαχείρισης XXXXX/18
  8. XXXXX Βωνιάτης Και
  9. XXXXX Ορφανίδης υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό XXXXX/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
  10. XXXXX Χατζηνέστορος υπό την ιδιότητα του ως συνδιαχειριστής στην Αίτηση Διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Κλεάνθους (Βωνιάτη) με αριθμό XXXXX/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Δικαιοδοσία Διαχειρίσεως και επικυρώσεως Διαθηκών)
  11. XXXXX Βωνιάτης
  12. XXXXX Βωνιάτης Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 1.3.19 υπό εναγόμενου 3 Ημερομηνία: 16.11.20 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενο 3 - Αιτητή: κα Παπαμιχαήλ Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Γεωργίου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Μια σύντομη αναφορά στα δικόγραφα κρίνεται αναγκαία, ώστε να γίνει κατανοητή η υπό κρίση επίδικη αίτηση. Ο XXXXX Βωνιάτης είχε ως τέκνα του από την πρώτη του σύζυγο, αποβιώσασα, τον εναγόμενο
  13. Από την δεύτερη του σύζυγο, XXXXX Βωνιάτη, αποβιώσασα, τον ενάγοντα
  14. Σύμφωνα με την έκθεση απαιτήσεως, οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι οι διαχειριστές της περιουσίας του XXXXX Κλεάνθους Βωνιάτη, ο οποίος απεβίωσε την 24.10.13 σε ηλικία 95 ετών. Κατά το 2011, ο εναγόμενος 3, προέβη δυνάμει πληρεξουσίου παραχωρηθέντος από τον εν ζωή πατέρα του το 2009, σε αριθμό μεταβιβάσεων ακινήτου περιουσίας επ' ονόματι του. Καταγράφονται στην έκθεση απαιτήσεως 51 προς τούτο ακίνητα. Είναι η θέση των εναγόντων ότι λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης του αποβιώσαντα, αυτός δεν ήταν ικανός να διαχειριστεί τη περιουσία του και κρίθηκε ανίκανος να ασκήσει κρίση και βούληση, ή να διευθύνει τις υποθέσεις του. Περαιτέρω είναι ο ισχυρισμός τους, ότι ο εναγόμενος 3 χρησιμοποίησε γενικό πληρεξούσιο και οι ίδιοι δεν είχαν γνώση των μεταβιβάσεων αυτών, αξίας πολλών εκατομμυρίων, και ότι, οι ρηθείσες μεταβιβάσεις είναι παράνομες, άκυρες και χωρίς νομική ισχύ. Είναι επίσης ο ισχυρισμός τους, ότι το πληρεξούσιο εξασφαλίστηκε από τον εναγόμενο 3 με δόλο και ψευδείς παραστάσεις, και/ή δυνάμει ανεπίτρεπτου επηρεασμού και ψυχικής πίεσης, καταγράφοντας προς τούτο λεπτομέρειες του ισχυρισμού τους. Επιπλέον, επικαλούνται κατάχρηση του πληρεξουσίου και ενέργειες εκ μέρους του εναγόμενου 3, πέραν των σκοπών του. Είναι επίσης η θέση τους, ότι οι εναγόμενοι 3 και 4 συνωμότησαν μεταξύ τους σε βάρος τους, προς απόσπαση της ρηθείσης ακίνητης περιουσίας. Επιζητούν διάταγμα ακύρωσης και παραμερισμού των μεταβιβάσεων, και ότι το πληρεξούσιο έγγραφο είναι άκυρο και ανυπόστατο. Ο εναγόμενος 3 με την υπεράσπιση του εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η αγωγή δεν εγείρεται από τους νομιμοποιημένους αντιπροσώπους του αποβιώσαντα, απορρίπτει δε τους διάφορους ισχυρισμούς των εναγόντων. Αναφέρει ότι ο αποβιώσας μέχρι και το 2010 μεταβίβασε μεγάλο μέρος της περιουσίας στους ενάγοντες και ότι, πάντοτε η επιθυμία του αποβιώσαντα, ήταν να κατανείμει ισομερώς την περιουσία του στα παιδιά του. Επίσης είναι η θέση του ότι στα πλαίσια αυτά, ο αποβιώσας υπέγραψε το πληρεξούσιο έγγραφο και ότι όλες οι μεταβιβάσεις έγιναν με τη σύμφωνο γνώμη του αποβιώσαντα. Κρίνεται ότι τα πιο πάνω σκιαγραφούν σε αδρές γραμμές το τοπίο και τις εκατέρωθεν θέσεις. Δια της υπό κρίση αίτησης, ο εναγόμενος 3 επιζητά διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι ενάγοντες να παραχωρήσουν ελεύθερη πρόσβαση στον ίδιο και σε εκτιμητή ακινήτων, για να εκτιμήσουν την αγοραία αξία διαφόρων ακινήτων. Καταγράφονται στην αίτηση 25 ακίνητα. Νομική βάση της αίτησης είναι τα αρ.30-32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60και η Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με τον εναγόμενο 3, που ορκίζεται προς υποστήριξη της αίτησης, πέραν του ιστορικού στο οποίο γίνεται αναφορά, αναφέρει ότι η επιθυμία του πατέρα του ήταν για δίκαιη κατανομή της ακίνητης περιουσίας, παραπέμποντας προς τούτο στην παράγραφο 7 της υπεράσπισης του. Είναι η θέση του, ότι η αξία της περιουσίας που έλαβαν οι ενάγοντες είναι μεγαλύτερη από αυτήν που βρίσκεται εγγεγραμμένη στο όνομα του. Θα πρέπει συνεπώς όλη αξία της περιουσίας να εκτιμηθεί, αφού αποτελεί επίδικο θέμα ο ισχυρισμός του, για δίκαιη κατανομή της περιουσίας. Οι ενάγοντες καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση. Προβάλλουν, μεταξύ άλλων λόγων, ότι ο εναγόμενος 3 δεν έχει ανταπαίτηση ώστε να έχει δικαίωμα να αιτείται ενδιάμεσο διάταγμα, και ότι η αίτηση αποτελεί ψάρεμα μαρτυρίας. Επίσης προβάλλεται ότι το αίτημα είναι εντελώς άσχετο με τα επίδικα θέματα, που είναι η δικαιοπρακτική ή μη ικανότητα του αποβιώσαντα και τέλος, ότι η αίτηση ουσιαστικά εισάγει θέμα συνεισφοράς σύμφωνα με το αρ.51 του Κεφ.195, ζήτημα που μόνο στα πλαίσια της διαχείρισης της περιουσίας του αποβιώσαντα μπορεί να εγερθεί, όταν η περιουσία περιέλθει στη διαχείριση. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα
  15. Η ακρόαση της αίτησης έγινε δια των γραπτών αγορεύσεων των μερών, χωρίς την αντεξέταση των ομνυόντων, οι οποίοι αναπτύσσουν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Το δικαστήριο έχει μελετήσει όλα όσα καταγράφονται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις, καθώς και όσα προωθούν οι συνήγοροι δια των αγορεύσεων τους. Κρίνεται ως προεξάρχον ζήτημα, που εγείρει ο συνήγορος για τους ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση, είναι αν ο εναγόμενος 3 - αιτητής νομιμοποιείται να υποβάλει αίτηση προς έκδοση διατάγματος, που αποτελεί και τον πρώτο λόγο ένστασης, και προωθείται και δια της γραπτής αγορεύσεως του κ. Γεωργίου. Το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ως έχει τροποποιηθεί, έχει ως ακολούθως: «32.-

(1)Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov.
(2).............
(3)Εάv ήθελε φαvή εις τo δικαστήριov ότι oιovδήπoτε εκδoθέv απαγoρευτικόv διάταγμα δυvάμει τoυ εδαφίoυ
(1)εβασίσθη επί αvεπαρκώv λόγωv, ή εάν η απαίτηση του αιτητή με αίτηση του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα αποτύχει ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον του συνεπεία παραλείψεως ή άλλως και φανεί στο δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησής του, το δικαστήριο δύναται, εάν νομίζει τούτο πρέπον, με αίτηση του διαδίκου εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα να διατάξει την καταβολή σ' αυτόν εύλογης αποζημίωσης για τις δαπάνες και τηv βλάβηv ήτις πρoσεγέvετo εις αυτό διά της εκτελέσεως τoυ διατάγματoς». Στην προκειμένη περίπτωση ο εναγόμενος καταχώρισε υπεράσπιση χωρίς την ύπαρξη ανταπαίτησης, ώστε να δικαιούται να αιτηθεί ενδιαμέσου διατάγματος, αφού ελλείπει απαίτηση ή αξίωση του εναντίον των εναγόντων, στη βάση της οποίας θα κριθούν τα αιτούμενα διατάγματα που επιδιώκει. Είναι παγίως νομολογημένο, ότι στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το πιο πάνω άρθρο, όπως αυτές έχουν αποκρυσταλλωθεί σε πλειάδα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R 557, Τσιαντή ν. Hellenic Bank (Investments) Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ 2029 και Eurocypria Airlines Ltd υπό εκκαθάριση μέσω του εκκαθαριστή της Κρις Ιακωβίδη, ν. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Γενικού Εισαγγελέα κ.ά
(2011)1 Α.Α.Δ. 1783). Οι τρεις προϋποθέσεις που ο νόμος απαιτεί να συντρέχουν είναι: (α) ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, (β) ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, (γ) ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος Η κρίση του Δικαστηρίου περί του αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις κρίνεται μέσα στο πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο, έχοντας κατά νου βέβαια ότι το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών παραμένει σε εκείνον που επιζητά την έκδοση του διατάγματος, για να ικανοποιήσει ότι πληρούνται και συντρέχουν οι τασσόμενες από τη νομολογία προϋποθέσεις. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος, που τίθεται ως πρώτη προϋπόθεση, έχει εξηγηθεί ότι δεν απαιτείται τίποτε περισσότερο από του να καταδειχθεί ότι αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση, σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, με αναφορά στις αξιώσεις στο δικόγραφο της αγωγής και της γενικής οπισθογράφησης, ενώ το δεύτερο κριτήριο, αλληλένδετο κατά ένα τρόπο και σχετικό σε κάποιο βαθμό με το πρώτο, ικανοποιείται με την προσφερόμενη μαρτυρία και την αποδεικτική της δύναμη που αφορά την ορατή πιθανότητα επιτυχίας του νομικού βάθρου της αγωγής. Ότι απαιτείται να καταδειχθεί προς ικανοποίηση του κριτηρίου αυτού, είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Βασικό στοιχείο και όχι αποδεικτικό μέσο, ως υποδεικνύεται στη Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ 248 αποτελούν τα δικόγραφα. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τελικά, όταν ληφθούν υπόψη όλοι οι ανωτέρω παράγοντες, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα. Οι δυο πρώτες προϋποθέσεις εισάγουν στο προσκήνιο τον πρώτο λόγο ένστασης. Κοινή συνισταμένη και βάθρο επί του οποίου κρίνονται οι προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία, είναι το πραγματικό υπόβαθρο των γεγονότων και των αξιώσεων, όπως αυτό προβάλλεται είτε στην βάση της γενικής οπισθογράφησης, είτε της εκθέσεως απαιτήσεως, αναλόγως της περιπτώσεως, ή αν το αίτημα προωθείται από τον εναγόμενο, στην βάση της αξίωσης που πηγάζει μέσα από την ανταπαίτηση που προβάλλει εναντίον του ενάγοντα. Και ο λόγος είναι γιατί στην περίπτωση που ο εναγόμενος προβάλλει ανταπαιτητικώς αξιώσεις εναντίον του ενάγοντα, επέχει πλέον θέση ενάγοντα στην ανταπαίτηση και ο ενάγων καθίσταται, με αυτό τον τρόπο, εναγόμενος. Σε τέτοια περίπτωση, που ο εναγόμενος έχει καταχωρίσει υπεράσπιση και ανταπαίτηση, καθίσταται αιτών διάδικος, εν τη εννοία του Άρθρου 32 και δικαιούται να αιτηθεί θεραπείας υπό του δικαστηρίου. Βασική προϋπόθεση, κατά το Άρθρο 32
(1)και
(3), είναι η ύπαρξη αξίωσης ή απαίτησης εκ μέρους του αιτούντος τη θεραπεία. Τέτοια για παράδειγμα ήταν η περίπτωση στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd, Πολ. Αίτηση αρ.128/16, ημερ.20.10.16, όπου οι εκεί εναγόμενοι καταχώρισαν υπεράσπιση και ανταπαίτηση και στη συνέχεια καταχώρισαν μονομερή αίτηση για αναστολή της διαδικασίας πλειστηριασμού. Το διάταγμα εκδόθηκε μονομερώς υπό των εναγομένων ως ανταπαιτητών δυνάμει του Άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στην βάση ανταπαίτησης που κάλυπτε μεγάλο μέρος των συμβατικών σχέσεων των διαδίκων. Στην Πολ. Αίτηση 103/2008, Αναφορικά με την Αίτηση της Σιηπηλλή, ημερ.16.8.18, σε σχέση με το θέμα αυτό, υπεδείχθησαν τα ακόλουθα: «Επί του θέματος της δυνατότητας της εναγομένης να ζητήσει μονομερώς ενδιάμεσο διάταγμα, θεωρώ ότι ισχύουν, εν προκειμένω, τα λεχθέντα από Ναθαναήλ Δ. στην υπόθεση Christofi Bros Trading Ltd
(2013)1 ΑΑΔ 1710, ως εξής: «Κατά δεύτερο λόγο, είναι πλέον σαφές ότι προσωρινό διάταγμα μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε διάδικο, πάντοτε υποκείμενο βέβαια στην έγκριση του Δικαστηρίου, μετά την τροποποίηση που επήλθε στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60, με τον τροποποιητικό Νόμο αρ. 17(Ι)/2004, με ισχύ από 20.2.2004, με τον οποίο η λέξη «ενάγων» αντικαταστάθηκε με τις λέξεις «ο αιτών διάδικος» στην επιφύλαξη του εδαφίου
(1)του Άρθρου 32, και συναφή τροποποίηση στο εδάφιο
(3).» Είναι χρήσιμο εδώ να παρεμβάλω πως ο έχων ανταπαίτηση εναγόμενος δικαιούται (όπως φαίνεται και πιο πάνω) να επιδιώξει έκδοση διατάγματος. Κατ΄ αναλογία δε, θα κριθεί η βασιμότητα της ανταπαίτησής του, ως κρίνεται η συζητήσιμη υπόθεση και οι λοιπές προϋποθέσεις του άρθρου 32, του Νόμου 14/60, στη βάση της ένορκης δήλωσης η οποία στηρίζει την αίτησή του. Βεβαίως θα είχε σημασία η καθυστερημένη καταχώρηση ανταπαίτησης». Η ανυπαρξία συνεπώς ανταπαίτησης και κατ' επέκταση βάθρου γεγονότων επί των οποίων ο αιτών διάδικος στηρίζει την αξίωση του, δεν παρέχει την ευχέρεια αξιολογικής κρίσης, εντός των πλαισίων που τάσσει η νομολογία, των προϋποθέσεων προς έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων. Αναπόφευκτα, δεν νομιμοποιεί τον εναγόμενο 3, δυνάμει του Αρ.32, με την έννοια ότι δεν του παρέχει δικογραφικά υπόβαθρο γεγονότων για να αποταθεί στο δικαστήριο προς έκδοση ενδιαμέσων θεραπειών. Το γεγονός ότι γίνεται αναφορά κάποιων ισχυρισμών στην υπεράσπιση, δεν είναι αρκετό για να υποστυλώσει αίτηση προς έκδοση διατάγματος. Είναι συνεπώς η κατάληξη του Δικαστηρίου, ότι ο εναγόμενος 3 - αιτητής, δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της αίτησης, αλλά και εν πάση περιπτώσει, δεν έχει καταδείξει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις προς έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Εν όψει της κατάληξης αυτής, δεν απαιτείται η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος του εναγόμενου 3 - αιτητή και υπέρ των εναγόντων - καθ ων η αίτηση. Θα υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. Θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) Ν. Γιαπανάς, Π.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.