← Κύπρος

Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Κωστή κ.α., Αρ. Αγωγής: 9082/12, 10/12/2020

Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Κωστή κ.α., Αρ. Αγωγής: 9082/12, 10/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A569 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9082/12 Μεταξύ: Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Ενάγουσας και

  1. XXXXX Κωστή
  2. XXXXX Κωστή
  3. XXXXX Παντελή Εναγόμενων --------------------------------- Ημερομηνία: 10/12/2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Ι. Κορφιώτου για ΚΟΥΣΙΟΣ ΚΟΡΦΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο 3: κ. Χρ. Χριστοδούλου για Μ. Ξ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ --------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση εναντίον του Εναγομένου 3 είναι: (α) Για ποσό €180.272,71, οφειλόμενο υπόλοιπο Λογαριασμού Δανείου δυνάμει Εγγράφου Συμφωνίας ημερομηνίας 16/12/2010 ή/και άλλης ημερομηνίας ή/και δυνάμει Εγγράφου Εγγυήσεως ημερομηνίας 16/12/2010 ή/και άλλης ημερομηνίας ή/και άλλως πως. (β) Τόκο 9% ετησίως επί του ως άνω ποσού από 01/01/2012 μέχρι εξοφλήσεως και κεφαλαιοποιήσεως των τόκων ανά εξάμηνο, ήτοι την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 εκδόθηκε απόφαση στις 11/09/2013 και 03/12/2019, αντίστοιχα. Παρέμεινε για εκδίκαση η υπόθεση όσον αφορά τον Εναγόμενο
  4. Τα γεγονότα, όπως δικογραφούνται στην Έκθεση Απαίτησης, έχουν ως εξής: Δυνάμει Εγγράφου Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 16/12/2010, γενομένης μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1, 2, οι Ενάγοντες χορήγησαν σε αυτούς δάνειο εκ ποσού €190.
  5. Το δάνειο αυτό δυνάμει ρητών ή και εξυπακουομένων όρων της ως άνω Συμφωνίας συνεφωνήθη όπως είναι πληρωτέο σε 239 μηνιαίες δόσεις εκ €1.525 έκαστης, της πρώτης δόσης πληρωτέας την 16/01/2011 και των υπολοίπων την αντίστοιχη ημέρα εκάστου επομένου μήνα μέχρι πλήρους εξοφλήσεως, περιλαμβανομένων των τόκων, εξόδων και άλλων επιβαρύνσεων. Ήσαν, μεταξύ άλλων, ρητοί ή και εξυπακουόμενοι όροι της ως άνω Συμφωνίας οι κάτωθι: (α) Το ρηθέν Δάνειο θα χρεώνεται με ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο, ήτοι το συνολικό επιτόκιο που θ' αποτελείται από το βασικό επιτόκιο και την προσαύξηση που θα ονομάζεται περιθώριο και τα οποία κατά το χρόνο της Συμφωνίας ήσαν: ΒΑΣΙΚΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ - 4,25% ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ - 2,75% ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ - 7,00% (β) Νοείται ότι οι Ενάγοντες θα δικαιούνται να λογίζουν ή κατανέμουν τα ποσά τα οποία κατατίθενται κάθε φορά έναντι του Δανείου πρώτον προς εξόφληση ή μερική εξόφληση των δεδουλευμένων τόκων μέχρι την ημερομηνία της καταθέσεως, των προμηθειών και δικαιωμάτων και τυχόν παραμένοντος υπολοίπου έναντι του κεφαλαίου. (γ) Επιπρόσθετα οι Ενάγοντες θα έχουν το δικαίωμα να χρεώνουν το Δάνειο, κατά την κρίση τους, με δικαιώματα παροχής υπηρεσιών, προμηθειών ή και επιβαρύνσεων ή και τελών χαρτοσήμων ή και οιωνδήποτε άλλων εξόδων και δικαιωμάτων τα οποία περιλαμβάνονται στον πίνακα χρεώσεων, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παρούσης Συμφωνίας. Οι Ενάγοντες θα δικαιούνται να κεφαλαιοποιούν όλες τις ως άνω χρεώσεις τόκου, προμηθειών, δικαιωμάτων και άλλων εξόδων, δύο φορές το χρόνο, ήτοι την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. (δ) Νοείται ότι οι Ενάγοντες θα δικαιούνται να μεταβάλλουν, δηλαδή είτε ν' αυξάνουν είτε να μειώνουν, κατά την κρίση τους και οποτεδήποτε το βασικό επιτόκιο, το περιθώριο, τον τόκο υπερημερίας, ή και τον τρόπο υπολογισμού τους, τα τραπεζικά δικαιώματα ή και άλλα έξοδα ή και επιβαρύνσεις κατά την κρίση τους, έστω και αν η Συμφωνία αυτή δεν προνοεί τέτοιες επιβαρύνσεις, κατόπιν ειδοποίησης προς τους Εναγομένους 1, 2 με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο ή με ειδοποίηση με το προσφορότερο κατά την κρίση τους τρόπο και θα ισχύει η μεταβολή αυτή από την ημερομηνία της ανακοίνωσης ή ειδοποίησης. (ε) Σε περίπτωση καθυστέρησης καταβολής οιασδήποτε δόσης ή μέρους της ή, σε περίπτωση που το δάνειο ή οιονδήποτε υπόλοιπο του καταστεί πληρωτέο και απαιτητό, το καθυστερημένο ή και οφειλόμενο ποσό θα φέρει επιπλέον χρέωση τόκου υπερημερίας από την ημέρα καθυστέρησης ή και από την ημέρα την οποία κατέστη απαιτητό και οφειλόμενο μέχρι την εξόφλησή του. Ως τόκος υπερημερίας συμφωνείται το εκάστοτε συνολικό επιτόκιο προσαυξημένο κατά 1,00% συμφώνως του πίνακα χρεώσεων των Εναγόντων, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστον μέρος της εν λόγω Συμφωνίας προς το περιεχόμενο του οποίου συμφώνησαν οι Εναγόμενοι 1 και
  6. (στ) Οι δόσεις του Δανείου θα καταβάλλονται ανελλιπώς. (ζ) Οι Ενάγοντες θα δικαιούνται να τερματίσουν την ως άνω Συμφωνία και ν' απαιτήσουν την εξόφληση του ως άνω δανείου ή οιουδήποτε άλλου υπολοίπου τούτου όταν οι Εναγόμενοι 1 και 2 παραβούν οιονδήποτε όρο της ως άνω Συμφωνίας ή όταν παραλείψουν να καταβάλουν οιαδήποτε ποσά προς τους Ενάγοντες βάσει της ως άνω Συμφωνίας ή και οποτεδήποτε άλλοτε κατά την κρίση τους. (η) Ευθύς ως το ως άνω δάνειο ή οιονδήποτε μέρος αυτού ζητηθεί υπό των Εναγόντων, θα καθίσταται απαιτητό και θα εξοφλείται υπό των Εναγομένων 1 και 2 υποχρεουμένων να πληρώσουν αμέσως παν ποσό οφειλόμενο προς τους Ενάγοντες, περιλαμβανομένου κεφαλαίου, τόκου, τόκου υπερημερίας, προμήθειας, δικαιωμάτων, δαπανών και άλλων εξόδων, παράλειψή τους δε να πράξουν τούτο αμέσως, θα δίδει το δικαίωμα στους Ενάγοντες ν' απαιτήσουν δικαστικώς ή άλλως πως την πληρωμή του χρέους, πλέον τόκους, δικαστικά και άλλα έξοδα μέχρι πλήρους εξοφλήσεως. Αντί νομίμου ανταλλάγματος, άπασας τας ως άνω υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 και 2 προς τους Ενάγοντες, εγγυήθηκε εγγράφως ο Εναγόμενος 3 προς τους Ενάγοντες με συνεχή εγγύηση μέχρι του ποσού κεφαλαίου €190.500, πλέον τόκους με συνολικό ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο ίσο προς 7,00%, πλέον τόκο υπερημερίας 1,00%, πλέον προμήθειες, τραπεζικά δικαιώματα, δικαστικά και δικηγορικά έξοδα ή και άλλα έξοδα και δαπάνες, βάσει των όρων της ως άνω Συμφωνίας Δανείου. Το Έγγραφο Εγγυήσεως υπεγράφη από τον Εναγόμενο 3 στις 16/12/2010 και υπόκειτο στους όρους της ως άνω Συμφωνίας Δανείου. Ακολούθως οι Ενάγοντες άνοιξαν τον υπ' αριθμό λογαριασμό 7201878-8 επ' ονόματι των Εναγομένων 1 και 2, τον οποίον χρέωσαν με το ποσό του ως άνω χορηγηθέντος Δανείου και τους πίστωσαν με τις εκάστοτε πληρωμές. Ο Εναγόμενος 1, προς περαιτέρω εξασφάλιση της ως άνω Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 16/12/2010, υπέγραψε έγγραφο Υποθήκης ημερομηνίας 16/12/2010 και ενέγραψε την Υποθήκη XXXXX/2010 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας προς όφελος των Εναγόντων επί του ακινήτου του, αρ. εγγραφής 5/XXXXX στη Λευκωσία. Κατά ή περί την 27/09/2012 ή και προηγουμένως, ο ως άνω Λογαριασμός Δανείου παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ή και καθυστερήσεις ή και δεν λειτουργούσε κανονικά ή/και σύμφωνα με τους όρους της ως άνω Συμφωνίας. Κατόπιν τούτου, οι Ενάγοντες, δι' επιστολής του Δικηγόρου τους ημερομηνίας 27/09/2012 προς έναν έκαστο των Εναγομένων, κάλεσαν αυτούς όπως εξοφλήσουν εντός 21 ημερών παν χρεωστικό υπόλοιπο του ως άνω λογαριασμού που ανέρχεται σε €180.184,98, πλέον τόκους προς 9% από 01/01/2012 με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως άλλως θα ελάμβαναν δικαστικά μέτρα εναντίον τους. Παρά ταύτα, οι Εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν προς τις ως άνω επιστολές ή/και άλλες οχλήσεις των Εναγόντων και παρέλειψαν να εξοφλήσουν το χρεωστικό υπόλοιπο του ως άνω Δανείου. Συνέπεια τούτου, οι Ενάγοντες, δι' επιστολής της Δικηγόρου τους προς έναν έκαστο των Εναγομένων, ημερομηνίας 18/10/2012, ΤΕΡΜΑΤΙΣΑΝ την ως άνω Συμφωνία Δανείου ή και Λογαριασμού και κάλεσαν αυτούς να εξοφλήσουν εντός 5 ημερών παν χρεωστικό υπόλοιπο του ως άνω Λογαριασμού Δανείου που ανέρχεται σε €180.727,71, πλέον τόκους προς 9% από 01/01/2012, του τόκου κεφαλαιοποιημένου εκάστη 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως άλλως θα ελάμβαναν δικαστικά μέτρα εναντίον τους, πράγμα το οποίο παρέλειψαν να πράξουν, οφείλουν τα ποσά αυτά και κατεχωρήθη η παρούσα αγωγή. Ο Εναγόμενος 3 καταχώρησε Υπεράσπιση, στην οποία ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων και τα εξής: Οι Ενάγοντες ουδέποτε του παρέδωσαν και/ή του γνωστοποίησαν τους όρους της επίδικης Συμφωνίας Δανείου. Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω Συμφωνία Εγγύησης που υπέγραψε δεν τον δεσμεύει και/ή είναι άκυρη καθότι οι Ενάγοντες παρέβησαν ουσιώδεις υποχρεώσεις τους που προνοούνται από τη νομοθεσία. Ο Εναγόμενος 3 ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν πριν υπογράψει τη σύμβαση εγγύησης να πράξουν τα ακόλουθα εν σχέση με τις υποχρεώσεις τους ως προς αυτόν: Παρέλειψαν να του παραδώσουν επιστολή στην οποία (α) να αποκαλύπτονται και να καταγράφονται το ποσό του δανείου που παραχωρήθηκε από τους Ενάγοντες στους Εναγόμενους 1 και 2, τα επιτόκια και οποιαδήποτε άλλη ρύθμιση σε σχέση με τον τόκο και τον τρόπο και χρόνο αποπληρωμής της συνολικής οφειλής των πρωτοφειλετών, (β) να αποκαλύπτεται και να καταγράφεται το ποσό έκαστης δόσης αποπληρωμής, (γ) να αποκαλύπτεται και να καταγράφεται το ποσοστό του τόκου που θα χρεώνεται δυνάμει της συμφωνίας δανείου σε περίπτωση υπερημερίας των πρωτοφειλετών στην αποπληρωμή του δανείου ή των δόσεων αποπληρωμής ή αθέτησης της υπόσχεσης και/ή υποχρέωσής τους να το αποπληρώσουν κατά τα διαλαμβανόμενα στη Συμφωνία Δανείου και (δ) παρέλειψαν να του παραδώσουν γραπτή δήλωση των προτιθέμενων πρωτοφειλετών σχετικά με όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία, περιλαμβανομένων των λεπτομερειών τυχόν επιβαρύνσεων της περιουσίας τους που θα ισχύουν με τη σύναψη Συμφωνίας Δανείου. Λόγω παράλειψης των Εναγόντων να προβούν στις πιο πάνω ενέργειες η Σύμβαση Εγγύησης που υπέγραψε είναι άκυρη και δεν τον δεσμεύει. Ισχυρίζεται δε περαιτέρω ότι ουδέποτε έλαβε οιανδήποτε επιστολή από τους Ενάγοντες είτε για καθυστερημένες δόσεις των Εναγομένων 1 και 2 είτε για τερματισμό της επίδικης Συμφωνίας. Ο Εναγόμενος 3 ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες προέβηκαν σε παράνομες χρεώσεις και/ή υπερχρεώσεις και/ή ανατοκισμό και/ή προέβηκαν παράνομα σε αλλαγή του συμβατικού επιτοκίου. ΜΕ1 κατέθεσε ο XXXXX Ανδρέου. Κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, στην οποία λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Τα τελευταία χρόνια και μέχρι και τις 31/01/2018 ήταν τοποθετημένος ως λειτουργός της Ανάκτησης Χρεών της Ενάγουσας. Από την 01/02/2018 έχει μεταφερθεί ως υπάλληλος στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd (εφ' εξής και για σκοπούς συντομίας «η Altamira»), δυνάμει σχετικής συμφωνίας διαχείρισης και ρύθμισης δανείων μεταξύ της Ενάγουσας και της Altamira. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας, η Altamira ενεργεί για λογαριασμό της Ενάγουσας και έχει αναλάβει τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων αυτής, συναφών συμφωνιών εξασφαλίσεων-εγγυήσεων και συναφών θεμάτων. Μία από τις προαναφερόμενες χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις είναι και αυτή για την οποία καταχωρήθηκε η αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και οι συναφείς με αυτήν εξασφαλίσεις. Τα καθήκοντά του στην Altamira δεν έχουν αλλάξει και παραμένει ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται τις δικαστικές υποθέσεις της Ενάγουσας και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος, τόσο από την Ενάγουσα όσο και από την Altamira, να προβεί στην παρούσα γραπτή δήλωση. Στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει στην κατοχή του έγγραφα, ή αντίγραφα εγγράφων, αναλόγως της περίπτωσης, που αφορούν την με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Γνωρίζει τα γεγονότα που αφορούν στην παρούσα αγωγή, είτε από προσωπική γνώση είτε από όσα προκύπτουν από τα προαναφερόμενα έγγραφα τα οποία έχει στην κατοχή του. Το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Επαγγελματικών Κλάδων και Επιχειρηματιών Κύπρου (ΣΤΕΚΕΚ) Λτδ (εφεξής «ΣΤΕΚΕΚ») και η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου Λτδ (εφεξής «ΣΠΕ Στροβόλου») ήταν Συνεργατικές Εεταιρείες οι οποίες συστάθηκαν νόμιμα και λειτουργούσαν σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85, ως αυτός έχει τροποποιηθεί. Με απόφαση Γενικής Συνέλευσης και με έγγραφη συμφωνία συγχώνευσης η οποία ενεγγράφη από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στις 24/03/2014 (με έναρξη ισχύος της μεταφοράς την ίδια ημερομηνία) το ΣΤΕΚΕΚ συγχωνεύθηκε με τη ΣΠΕ Στροβόλου ως αποδεχόμενη εταιρεία και μεταφέρθηκαν σε αυτήν όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού του. Ως εκ των πιο πάνω η ΣΠΕ Στροβόλου διαδέχθηκε το ΣΤΕΚΕΚ εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του και όλες οι πράξεις, τα συμβόλαια και τα άλλα έγγραφα του συνέχισαν να ισχύουν. Η ΣΠΕ Στροβόλου με απόφαση Γενικής Συνέλευσης και με έγγραφη συμφωνία έχει μεταφέρει στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλα ανεξαιρέτως τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού της. Η έγγραφη συμφωνία έχει εγγραφεί από τον Έφορο Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στις 21/07/2017 με ημερομηνία ισχύος την 01/07/2017 και συνεπώς η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ έχει διαδεχθεί τη ΣΠΕ Στροβόλου εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της. Περαιτέρω η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ η οποία είναι επίσης συνεργατική εταιρεία η οποία συστάθηκε νόμιμα και λειτουργεί σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/1985 με απόφαση Γενικής Συνέλευσης των Μετόχων της, μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, με ισχύ από 24/07/2017 και ακολούθως σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λιμιτεδ με ισχύ από 03/09/
  7. Δυνάμει έγγραφης Συμφωνίας Δανείου μεταξύ του ΣΤΕΚΕΚ και των Εναγόμενων 1 και 2, ημερομηνίας 16/12/2010, το ΣΤΕΚΕΚ συμφώνησε όπως παραχωρήσει στους Εναγόμενους 1 και 2 και παραχώρησε σε αυτούς δάνειο εκ €190.500 υπό όρους και προϋποθέσεις τις οποίες οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμφώνησαν. Ο Εναγόμενος 3 δυνάμει Σύμβασης Εγγύησης ημερομηνίας 16/12/2010 εγγυήθηκε εγγράφως και ανέλαβε από κοινού και χωριστά όλες τις υποχρεώσεις των Εναγόμενων 1 και 2 προς το ΣΤΕΚΕΚ και ανέλαβε να πληρώσει στο ΣΤΕΚΕΚ σε πρώτη ζήτηση οποιοδήποτε ποσό καταστεί απαιτητό και πληρωτέο και περαιτέρω συμφώνησε, αναγνώρισε και εγγυήθηκε ότι όλοι οι όροι και πρόνοιες της Συμφωνίας Δανείου θα δεσμεύουν και τον ίδιο με τον ίδιο τρόπο, στην ίδια έκταση προσωπικά και αλληλέγγυα. Ο Εναγόμενος 1 για πρόσθετη και συμπληρωματική εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσής του προς το ΣΤΕΚΕΚ στις 16/12/2010 δυνάμει Εγγράφων Υποθήκης, υποθήκευσε περιουσία του προς όφελος του ΣΤΕΚΕΚ με την Υποθήκη υπ' αριθμό XXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Με βάση τη Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 16/12/2010 ανοίχθηκε και λειτουργούσε Λογαριασμός επ' ονόματι των Εναγόμενων 1 και 2 ο οποίος κατόπιν της συγχώνευσης της ΣΠΕ Στροβόλου με την Ενάγουσα έλαβε τον αριθμό XXXXX1491 (αρχικά ο αναφερόμενος λογαριασμός είχε τον αριθμό XXXXX1878). Συνεπεία της παράλειψης των Εναγόμενων να καταβάλουν οφειλόμενες συμφωνηθείσες δόσεις, το ΣΤΕΚΕΚ, μέσω των δικηγόρων του, τερμάτισε τη σχετική συμφωνία, κατέστησε ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό πληρωτέο και απαιτητό και κάλεσε αυτούς όπως προβούν σε πλήρη εξόφλησή του. Κατά την 18/10/2012 οι Εναγόμενοι όφειλαν στην Ενάγουσα το ποσό των €179.699,87 πλέον τόκο προς 7% από 01/01/2012 μέχρι 18/10/2012 και 8,5% ετησίως από 19/10/2012 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Κατά την 19/11/2013 ο Λογαριασμός πιστώθηκε με το ποσό των €62,64 και ως εκ τούτου η Ενάγουσα αξιώνει το ποσό των €179.637,23 πλέον τόκο προς 7% από 01/01/2012 μέχρι 18/10/2012 και 8,5% ετησίως από 19/10/2012 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Η αναφερόμενη Κατάσταση Λογαριασμού από την έκδοση του Δανείου μέχρι και τον τερματισμό του, την 18/10/2012, φέρει επιτόκιο 7% και για τον υπολογισμό του τόκου λήφθηκε σαν διαιρέτης το εμπορικό έτος που αποτελείται από 365 ημέρες. Από την 19/10/2012 η Ενάγουσα διεκδικεί το συμβατικό επιτόκιο εκ 7%, πλέον επιτόκιο υπερημερίας 1,5%, σύνολο 8,5%. Ως εκ των πιο πάνω η Ενάγουσα απαιτεί από τον Εναγόμενο 3 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα μετά των Εναγόμενων 1 και 2, εναντίον των οποίων εκδόθηκαν ήδη αποφάσεις στα πλαίσια της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, ποσό εκ €179.637,23 πλέον τόκο προς 7% από 01/01/2012 μέχρι 18/10/2012 και 8,5% ετησίως από 19/10/2012 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας είπε ότι είναι υπάλληλος της Altamira. Είναι ο αρμόδιος υπάλληλος δυνάμει μιας συμφωνίας που έχουν μεταξύ τους οι δύο εταιρείες. Με βάση την κατάσταση λογαριασμού χρέωναν το 7% της σύμβασης, αλλά το ποσό που αξιώνουν είναι το ποσό την ημερομηνία που έγινε ο τερματισμός. Ζητούν με βάση τη συμφωνία τους, αυτό που συμφώνησαν οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 όπως φαίνεται στα έγγραφα, το συμβατικό επιτόκιο συν τα δικαιώματά τους της υπερημερίας και είναι αυτό που ζητούν και στην αγωγή. Από τη στιγμή του τερματισμού της συμφωνίας δύνανται να χρεώνουν οποιοδήποτε συμβατικό επιτόκιο ακριβώς για το λόγο ότι έχει τερματιστεί η συμφωνία. Δεν το γνωρίζει αν έχει γίνει οποιαδήποτε προσπάθεια αναδιάρθρωσης. Αυτό που γνωρίζει είναι ότι δεν έχει γίνει κάποια αναδιάρθρωση. Προσπάθειες μπορεί και να έγιναν για να τύχει αναδιάρθρωσης, αλλά δεν υπήρχε το επιθυμητό ενδιαφέρον από τους Εναγόμενους τότε. Δεν θα μπορούσαν να κάνουν αναδιάρθρωση μόνοι τους. Δεν μπορούν με το ζόρι να τους αναγκάσουν να κάνουν αναδιάρθρωση. Η όλη καλή θέληση υπάρχει. Καλούσαν τους πελάτες ή τους πρωτοφειλέτες ή τους εγγυητές, έρχονταν μέσα, έβρισκαν μία λύση και προχωρούσαν σε αναδιάρθρωση είτε σε εξόφληση με οποιαδήποτε μέσα, σύμφωνα πάντοτε με οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας. Δεν μπορούν να πιέσουν κανέναν να κάνει αναδιάρθρωση με βάση την πίεση της Τράπεζας. Η θέληση υπάρχει. Ο ίδιος ο εγγυητής αποδέχτηκε, με βάση τις συμφωνίες που υπόγραψε αποδέχτηκε το δάνειο. Η πλευρά της Υπεράσπισης κάλεσε και αυτή ένα μάρτυρα, τον Εναγόμενο 3, XXXXX Παντελή, ο οποίος είπε τα εξής: Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι αδέλφια του. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της Υπεράσπισης του και συμφώνησε ότι υπάρχει παραδοχή ότι προέβηκε σε εγγύηση του εν λόγω δανείου, ότι την υπέγραψε. Τότε που πήγε και υπόγραψε σπίτι της κοπέλας στην τράπεζα, διότι αυτός δεν πήγε στην τράπεζα, τους είπε ότι αυτό το ποσό δεν μπορεί να το πληρώσει και του είπαν ότι από τη στιγμή που υπάρχουν δύο οφειλέτες και μια υποθήκη, αυτός είναι διασφαλισμένος. Η εντύπωση που του δόθηκε είναι ότι και οι δύο οφειλέτες θα ήταν εντάξει μαζί με την υποθήκη και αυτός δεν θα ήταν κάπου εμπλεκόμενος, μέχρι που έφτασαν σήμερα να θέλουν από αυτόν οποιαδήποτε λεφτά. Όταν υπέγραψε την εγγύηση δεν αντιλήφθηκε την έκταση που θα μπορούσε να πάρει αυτή η οφειλή. Ήταν και πιο μικρός σε ηλικία φυσικά, τότε δεν το αντιλήφθηκε αυτό το πράγμα. Εάν του το έλεγαν, δεν θα υπέγραφε. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ο αδελφός του, του είπε ότι θα κάνει ένα δάνειο με υποθήκη και του είπε να υπογράψει, τότε δεν του είπε το ποσό, πήγε να τον ξεγελάσει στο ποσό απ' ό,τι θυμάται. Έμαθε το ποσό όταν πήγε στην κοπέλα στο σπίτι της να υπογράψει, του είπε για πιο λίγο ποσό. Εκεί είδε το ποσό ότι ήταν πιο πολύ, αυτός έβρισκε δικαιολογίες ότι δεν μπορούσε να υπογράψει λόγω της δουλειάς του, ήταν στη Λεμεσό τότε η δουλειά του, επειδή δεν πήγαινε να υπογράψει, προσπαθούσε να μην πάει, αλλά είναι ο αδελφός του. Είναι αρχή του να μην μπαίνει εγγυητής, όπως αυτός όσες φορές χρειάστηκε λεφτά δεν υποχρεώθηκε από κάποιον να του υπογράψει, έτσι και αυτός δεν ήθελε να μπαίνει, αλλά λόγω του ότι ήταν αδελφός του δεν είχε άλλη επιλογή από το να του υπογράψει. Δεν πήρε τίποτε έγγραφα, δεν του στάλθηκε τίποτε μετά που υπόγραψε. Δεν γνώριζε τη συνέπεια, ότι θα έρθει σε έτσι φάση, ότι θα έχει αυτά τα πράγματα που έχουν σήμερα, δηλαδή επιτόκια και όλα αυτά. Όταν μπήκε εγγυητής για 170.000 στον αδελφό του, του είπε η κοπέλα ότι από τη στιγμή που υπάρχουν δύο οφειλέτες και μια υποθήκη δεν θα έχει πρόβλημα αυτός. Ο αδελφός του είχε και άλλα δάνεια. Μπήκε εγγυητής και σε μια άλλη τράπεζα. Δεν έχει παραλάβει όλες τις εκ του νόμου απαραίτητες προσυμβατικές ενημερώσεις, δεν του στάλθηκε από την τράπεζα, μετά που υπόγραψε αυτά τα πράγματα, μόνο τα υπόγραψε. Είδε το Τεκμήριο 5, τη Σύμβαση Εγγύησης, στην οποία έχει υπογράψει και αναγνώρισε την υπογραφή του. Δεν το έχει μελετήσει, είπε, δεν τα είδε αυτά τα πράγματα, δεν τα διάβασε πριν να υπογράψει. Δεν τον ανάγκασε κάποιος να υπογράψει, αλλά δεν τα διάβασε να ξέρει από τη στιγμή που τον διαβεβαίωσε η κοπέλα ότι δεν έχει πρόβλημα, θεώρησε να μην τα διαβάσει. Όταν πήγε εκεί στην κοπέλα να υπογράψει, είδε το ποσό των 190.000 και του είπε «γιατί μου είπες ψέματα» αλλά ήταν στο σπίτι της και ήταν και ο σύζυγός της, δεν μπορούσε να έρθει σε διάλογο. Δεν γνώριζε ότι έπρεπε να συμβουλευτεί κάποιον, τότε ήταν και πιο μικρός σε ηλικία, δεν γνώριζε. Στην ερώτηση «γιατί μπήκατε εσείς εγγυητής κύριε μάρτυς, αφού ήταν αρκετή η υποθήκη», απάντησε «είπε μου ότι έπρεπε να υπογράψω». Του είπε προφορικά ότι δεν θα έχει πρόβλημα γιατί υπάρχει υποθήκη και δύο οφειλέτες και αυτός δεν θα έχει πρόβλημα, να φτάσουν εδώ που έφτασαν σήμερα. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιόν μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων Γιαννή κ.α ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 340, Μόδεστος Πίτσιλλος ν. Δημητράκη Ευγενίου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 691, Ντίνος Μιχαηλίδης Λτδ ν Δρουσιώτου και άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ. σελ. 877. Το Δίκαιο της Απόδειξης
(1994), Τάκη Ηλιάδη, σελ. 24 και
  1. Αξιολογώντας τη μαρτυρία βρίσκω ότι ο μάρτυρας των Εναγόντων, Ανδρέας Ανδρέου ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Παρουσίασε τα γεγονότα στο Δικαστήριο κατά δίκαιο και επαγγελματικό τρόπο χωρίς υπερβολές ή αντιφάσεις. Κατάθεσε τα όσα περιήλθαν στην αντίληψή του από τη θέση την οποία κατέχει στους Ενάγοντες. Η μαρτυρία του είναι σύμφωνη με την έγγραφη μαρτυρία την οποία κατάθεσε και η οποία ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν έρχεται σε αντίφαση με την έγγραφη μαρτυρία. Είναι ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται τις δικαστικές υποθέσεις της Ενάγουσας. Στα πλαίσια των καθηκόντων του έχει στην κατοχή του έγγραφα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Κατάθεσε κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 28/11/2019 συνοδευόμενη από Πιστοποιητικό δυνάμει του Άρθρου 35 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.
  2. Βρίσκω ότι τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι όπως αυτά έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου από το ΜΕ
  3. Ο Εναγόμενος 3 στη μαρτυρία του στο Δικαστήριο δεν είπε την αλήθεια. Τα όσα είπε είναι εκ των υστέρων σκέψεις για να αποφύγει τις συνέπειες της υπογραφής του. Τις ισχυριζόμενες συνθήκες κάτω από τις οποίες, δήθεν, υπέγραψε τη Συμφωνία Εγγύησης είναι σκαρφίσματα της τελευταίας στιγμής, γι' αυτό και δεν είναι ούτε δικογραφημένα. Εάν εξαπατήθηκε κατά την υπογραφή της Συμφωνίας Εγγύησης έπρεπε να δικογραφήσει τους ισχυρισμούς του και να δικογραφήσει λεπτομέρειες δόλου ή απάτης. Ο μάρτυρας διαψεύδεται από το έγγραφο που υπέγραψε, τη Δήλωση Παραλαβής Εγγράφων από Εγγυητή, Τεκμήριο
  4. Στο έγγραφο αυτό δηλώνει ότι παράλαβε τα έγγραφα πριν την υπογραφή της Σύμβασης Εγγύησης και άρα ήταν γνώστης του περιεχομένου των εγγράφων και της Συμφωνίας Εγγύησης. Από τα όσα έχουν δικογραφηθεί στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης οι Ενάγοντες οφείλουν να αποδείξουν τα πιο κάτω: (α) Τη σύναψη Συμφωνίας Δανείου με τους πρωτοφειλέτες - τους Εναγόμενους 1 και 2 και την παραχώρηση του ποσού του δανείου σ' αυτούς. (β) Ότι το ποσό το οποίο οι Ενάγοντες δάνεισαν κατέστη απαιτητό και το απαίτησαν από τους πρωτοφειλέτες και τον Εναγόμενο
  5. (γ) Το ποσό έχει εγγυηθεί ο Εναγόμενος 3, δυνάμει Σύμβασης Εγγύησης ημερομηνίας 16/12/
  6. (δ) Το ύψος του ποσού που οφείλει ο Εναγόμενος
  7. Η παρούσα υπόθεση είναι πολιτική, η απόσειση του βάρους απόδειξης θα κριθεί με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους Ενάγοντες, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης. Η μαρτυρία των Εναγόντων κρίθηκε αξιόπιστη και η απόσειση του βάρους απόδειξης συναρτάται αποκλειστικά με αυτή. (α) Σύναψη Συμφωνίας Δανείων και παραχώρηση των ποσών Δυνάμει έγγραφης Συμφωνίας Δανείου μεταξύ του ΣΤΕΚΕΚ και των Εναγομένων 1 και 2, ημερομηνίας 16/12/2010, Τεκμήριο 4, το ΣΤΕΚΕΚ συμφώνησε όπως παραχωρήσει και παραχώρησε στους Εναγόμενους 1 και 2 δάνειο εκ €190.500 υπό όρους και προϋποθέσεις τις οποίες οι Εναγόμενοι 1 και 2 συμφώνησαν. Ο Εναγόμενος 3 δεν αμφισβήτησε την εγκυρότητα και υπογραφή της συμφωνίας. Η Συμφωνία Δανείου είναι έγκυρη. Με βάση τη Συμφωνία Δανείου, ημερομηνίας 16/12/2010 ανοίχθηκε και λειτουργούσε Λογαριασμός επ' ονόματι των Εναγομένων 1 και 2 ο οποίος κατόπιν της συγχώνευσης της ΣΠΕ Στροβόλου με την Ενάγουσα έλαβε τον αριθμό XXXXX
  8. Ο Εναγόμενος 1, για πρόσθετη και συμπληρωματική εξασφάλιση και εγγύηση, υποθήκευσε περιουσία του προς όφελος του ΣΤΕΚΕΚ με την Υποθήκη υπ' αριθμό XXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 έγγραφο με τίτλο «ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΑΠΟ ΕΓΓΥΗΤΗ», το οποίο υπογράφει ο XXXXX Παντελή, Εναγόμενος 3 και δηλώνει ανεπιφύλακτα ότι παρέλαβε από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Επαγγελματικών Κλάδων και Επιχειρηματιών Κύπρου (ΣΤΕΚΕΚ) Λτδ πριν την υπογραφή της Σύμβασης Εγγύησης και Αποζημίωσης προς τον προτιθέμενο XXXXX Κωστή και XXXXX Κωστή τα ακόλουθα: «
  9. Γραπτή ενημερωτική επιστολή η οποία συντάχθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5(α) του περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197
(1)/2003, όπως τροποποιήθηκε, και υπογράφηκε από εξουσιοδοτημένο λειτουργό του Ταμιευτηρίου. 2. Γραπτή δήλωση των περιουσιακών στοιχείων του πιο πάνω προτιθέμενου πρωτοφειλέτη η οποία συντάχθηκε και υπογράφηκε από τον ίδιο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5(β) περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197
(1)/2003, όπως τροποποιήθηκε, για την αλήθεια του περιεχομένου της οποίας δηλώνω ανεπιφύλακτα και αναγνωρίζω ότι το Ταμιευτήριο δεν έχει καμία απολύτως ευθύνη.
  1. Αντίγραφο της προτεινόμενης σύμβασης εγγύησης και σύμβασης δανείου/πίστωσης.» Τη δήλωση αυτή υπογράφει ο Εγγυητής, Εναγόμενος 3 και ένας μάρτυρας. Ο Εναγόμενος 3, σε αντίθεση με το πιο πάνω περιεχόμενο της δήλωσής του, ισχυρίζεται ότι δεν πήρε τα πιο πάνω έγγραφα. Ο Εναγόμενος 3 ισχυρίζεται ότι δεν πήρε τίποτε έγγραφα, ούτε γνώριζε τη συνέπεια, ότι θα έρθουν τα πράγματα όπως ήρθαν σήμερα. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι η κοπέλα, δηλαδή η υπάλληλος των Εναγόντων, του είπε ότι από τη στιγμή που υπάρχουν δύο οφειλέτες και μια υποθήκη δεν έχει πρόβλημα, αφού θα έμπαινε εγγυητής για €170.
  2. Ο Εναγόμενος όμως δεν ισχυρίζεται στην Υπεράσπισή του δόλο ή απάτη με παράθεση λεπτομερειών στο δικόγραφο αυτό και να ζητά ακύρωση της Συμφωνίας. Ο Εναγόμενος 3 δεν γίνεται πιστευτός. Στη Σύμβαση Εγγύησης, Τεκμήριο 5, στην παράγραφο 1, προβλέπονται τα εξής: «...ο Εγγυητής με την παρούσα Σύμβαση Εγγύησης και αποζημίωσης εγγυάται προς το Ταμιευτήριο και αναλαμβάνει από κοινού και χωριστά (jointly and severally) όλες τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη προς το Ταμιευτήριο μέχρι του ποσού του δανείου όπως αυτό περιγράφεται στην παράγραφο 14, πιο κάτω, και αναλαμβάνει την υποχρέωση, σε πρώτη ζήτηση εκ μέρους του Ταμιευτηρίου, να πληρώσει στο Ταμιευτήριο οποιοδήποτε ποσό καταστεί απαιτητό και πληρωτέο, πλέον τόκους, έξοδα, τραπεζικά δικαιώματα, φόρους, τέλη, επιβαρύνσεις, χαρτόσημα, δικαστικά και/ή δικηγορικά και/ή άλλα έξοδα καταστούν πληρωτέα και οφειλόμενα από τον Πρωτοφειλέτη, και περαιτέρω ο Εγγυητής συμφωνεί, δηλώνει, αναγνωρίζει και εγγυάται ότι όλοι οι όροι και οι πρόνοιες της Συμφωνίας Δανείου θα δεσμεύουν και τον ίδιο με τον ίδιο τρόπο και στην ίδια έκταση, προσωπικά και αλληλέγγυα.» Στην απόφαση ΧΑΤΖΗΣΤΥΛΛΗ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΑΕΡΟΓΡΑΜΜΕΣ ΛΤΔ
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 989, το Ανώτατο Δικαστήριο είπε τα εξής: «Θεωρούμε ότι η υπογραφείσα δήλωση είναι τόσο σαφής που δεν αφήνει οποιαδήποτε περιθώρια αμφισβήτησής της. Υπογράφηκε χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη εκ μέρους του εφεσείοντα, σε αντίθεση με τα έγγραφα απαλλαγής που υπέγραψε στις 28.4.2005. Έτσι ο εφεσείων κωλύεται να προωθήσει την παρούσα διαδικασία, αφού έχει απεμπολήσει ή έχει παραιτηθεί οποιουδήποτε δικαιώματος σε προώθησή της. Όταν διάδικος έχει αναλάβει εγγράφως δέσμευση, δεν μπορεί στη συνέχεια να ισχυριστεί ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στο συγκεκριμένο έγγραφο δεν είναι ορθά. Όπως έχει προσφυώς αναφερθεί στην αγγλική υπόθεση Gallie v. Lee [1971] A.C. 1004, το πρόσωπο που υπογράφει έγγραφο, έχει την ευθύνη να προσέχει τι υπογράφει και εμποδίζεται από του να αρνηθεί την ευθύνη του με βάση το έγγραφο και σύμφωνα με το περιεχόμενό του. Ο κανόνας του νόμου της απόδειξης ότι δεν επιτρέπεται η αποδοχή μαρτυρίας που αντικρούει ή τροποποιεί τους όρους εγγράφου, αναπτύχθηκε για να προσδώσει βεβαιότητα στις καθημερινές συναλλαγές (Polykarpou v. Polykarpou
(1982)1 C.L.R. 182).» Επίσης στην απόφαση ΤΣΟΛΑΚΗΣ ν. ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ (ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΙΣ) ΛΤΔ
(2003)1 Α.Α.Δ. 1240, το Ανώτατο είπε τα εξής: «Το Δικαστήριο αναφέρθηκε στις υποθέσεις Branwhite v. Worcester Works Finance Ltd [1968] 3 All E.R. 104 και Campbell Discount Co. Ltd v. Gall [1961] 2 All E.R. 104, όπου, κάτω από παρόμοια γεγονότα δόλου και απάτης, η αγωγή των Χρηματοδοτικών Οργανισμών απορρίφθηκε γιατί ποτέ δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ του Οργανισμού και του ενοικιαστή (consensus ad idem). Η πιο πάνω όμως νομική θέση, όπως επεσήμανε και το πρωτόδικο Δικαστήριο, ανατράπηκε από την υπόθεση United Dominions Trust v. Western [1976] 2 W.L.R. 64. Στην απόφαση του το Δικαστήριο επικαλέστηκε και την απόφαση της Βουλής των Λόρδων στη Gallie v. Lee [1971] A.C. 1004 παραπέμποντας και στο πιο κάτω απόσπασμα απ΄αυτή: «. . . a person who signs a document, and parts with it so that it may come into other hands, has a responsibility, that of the normal man of prudence, to take care what he signs, which, if neglected, prevents him from denying his liability under the document according to its tenor. I would add that the onus of proof in this matter rests upon him, i.e. to prove that he acted carefully, and not upon the third party to prove the contrary.». Σε μετάφραση: «Πρόσωπο που υπογράφει έγγραφο, και το αποχωρίζεται με τρόπο που μπορεί να περιέλθει στα χέρια άλλων, έχει ευθύνη, εκείνη του συνηθισμένου σώφρονα ανθρώπου να προσέχει τι υπογράφει, ώστε, αν δεν το πράξει εμποδίζεται από του να αρνηθεί την ευθύνη του με βάση το έγγραφο και σύμφωνα με το περιεχόμενο του. Θα προσέθετα ότι το βάρος απόδειξης ευρίσκεται στους ώμους του, δηλαδή να αποδείξει ότι ενήργησε επιμελώς, και όχι επί των ώμων του τρίτου προσώπου να αποδείξει το αντίθετο». Καταλήγοντας στην απόφαση αναφέρεται ότι, κάποιος που υπογράφει έγγραφο εν λευκώ, καθιστά το έγγραφο δικό του και αναλαμβάνει την ευθύνη γι΄ αυτό, διακινδυνεύοντας τη δόλια συμπλήρωση του, και η υπεράσπιση non est factum δεν μπορεί να επιτύχει και δεν μπορεί αυτός να ισχυρίζεται ότι κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες δεν υπήρξε συμφωνία (consensus ad idem). (Δέστε και Ιωάννου ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου Λτδ,
(1999)1 Α.Α.Δ. 1522).». Από το πιο πάνω απόσπασμα των εγγράφων, Τεκμήρια 4, 5 και 6 προκύπτει ότι ο Εναγόμενος 3 είναι υπεύθυνος για το ποσό της Συμφωνίας, να το καταβάλει σε πρώτη ζήτηση. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από τη μαρτυρία του ΜΕ
  1. (β) Το ποσό που οι Ενάγοντες δάνεισαν στους Εναγόμενους 1 και 2 κατέστη απαιτητό και το απαίτησαν. Προκύπτει σαφώς μέσα από τα ευρήματα τα οποία στηρίζονται στο ότι υπάρχει μαρτυρία από το ΜΕ
  2. Η Ενάγουσα, με επιστολή της ημερομηνίας 18/10/2012 προς τους Εναγόμενους 1, 2 και 3, τερμάτισε τη Συμφωνία και τους κάλεσε να καταβάλουν και να εξοφλήσουν μέσα στις επόμενες πέντε μέρες το χρέος τους που ανέρχεται σε €180.272,71 πλέον τόκος 9% από 01/12/
  3. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν κατέβαλαν, σύμφωνα με το ΜΕ1, τις οφειλόμενες δόσεις, όπως ήταν οι συμβατικές τους υποχρεώσεις και συνεπώς το ποσό του δανείου κατέστη απαιτητό και απαιτήθηκε από τους Ενάγοντες. Ούτε, ασφαλώς, ο Εναγόμενος 3 κατέβαλε οιονδήποτε ποσό. (γ) Απόδειξη του ύψους των οφειλομένων ποσών. Το υπόλοιπο του οφειλομένου ποσού φαίνεται μέσα από την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ1 και τις καταστάσεις λογαριασμού. Το άρθρο 33
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου (αρ. 14/60) επιτρέπει την επιδίκαση τόκου όπως προνοεί η συμφωνία, Τεκμήριο 2, των διαδίκων ή σύμφωνα με το προβλεπόμενο διά νόμου επιτόκιο. Το άρθρο 33
(1)του Νόμου 14/60 έχει τροποποιηθεί με τις πρόνοιες του περί Ελευθεροποίησης του επιτοκίου και Συναφών θεμάτων Νόμου αρ. 160(Ι)/99, το άρθρο 3(δ) του οποίου καθορίζει την υποχρέωση σε πιστωτικά ιδρύματα να μην ανατοκίζουν περισσότερο από δύο φορές ετησίως. Ο τόκος έχει συμφωνηθεί όπως φαίνεται μέσα από τη Συμφωνία Δανείου και τη Σύμβαση Εγγύησης. (δ) Τι ποσά έχει εγγυηθεί ο Εναγόμενος 3 με την επίδικη Σύμβαση Εγγύησης Με την επίδικη Σύμβαση Εγγύησης ο Εναγόμενος 3 εγγυήθηκε εγγράφως και ανέλαβε από κοινού και χωριστά όλες τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 και 2 προς το ΣΤΕΚΕΚ και ανέλαβε να πληρώσει στο ΣΤΕΚΕΚ σε πρώτη ζήτηση οποιοδήποτε ποσό καταστεί απαιτητό και πληρωτέο και περαιτέρω συμφώνησε, αναγνώρισε και εγγυήθηκε ότι όλοι οι όροι και πρόνοιες της Συμφωνίας Δανείου θα δεσμεύουν και τον ίδιο με τον ίδιο τρόπο, στην ίδια έκταση προσωπικά και αλληλέγγυα, παράγραφος 1 του Τεκμηρίου 5, που είναι η Σύμβαση Εγγύησης. Με την αγόρευσή του ο δικηγόρος του Αιτητή υιοθετεί την ένορκη μαρτυρία του Εναγόμενου 3 καθώς και τα όσα υπέβαλε στην αντεξέταση του ΜΕ1. Με την ένορκη μαρτυρία του Εναγόμενου 3 και την αντεξέταση του ΜΕ1 εγείρονται όμως και θέματα τα οποία δεν είναι δικογραφημένα. Τα θέματα τα οποία εγείρονται είναι (α) ότι η Ενάγουσα παρέλειψε να εμπλακεί σε διαδικασία αναδιάρθρωσης βάσει των οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας και της σχετικής οδηγίας περί Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2015, (β) ότι έχουν παραβιαστεί συλλήβδην νομοθεσίες, χωρίς να δικογραφούνται τα γεγονότα που να δεικνύουν την παρανομία και (γ) ότι ο Εναγόμενος 3 νόμιζε ότι αφού το δάνειο είναι εξασφαλισμένο και με υποθήκη ότι αυτός δεν θα καλείτο να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Στην υπόθεση AYIA NAPA NISSI DEVELOPMENT LTD κ.ά. ν. ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 549, το Ανώτατο αποφάσισε: «Αναφορικά με την παρανομία, η Δ.19, θ.13 των Διαδικαστικών Κανονισμών προβλέπει ότι διάδικος, ο οποίος θέλει να εγείρει την παρανομία ως υπεράσπιση, πρέπει να αναφέρει στις έγγραφες προτάσεις του γεγονότα που να δεικνύουν την παρανομία. Το Δικαστήριο, όμως, αυτεπάγγελτα, εάν λάβει γνώση παρανομίας, η οποία είναι πρόδηλη στη σύμβαση, εξετάζει αυτή, παρόλο ότι. δεν ηγέρθη από διάδικο η ένσταση για παρανομία της σύμβασης - (βλ., The Supreme Court Practice 1982, σελ. 308, 309·Belvoir Finance Co. v. Harold G. Cole & Co. [1969] 2 All E.R. 904, στη σελ. 908). Στην παρούσα υπόθεση η Έκθεση Υπερασπίσεως δεν περιέχει οποιαδήποτε γεγονότα, τα οποία να στηρίζουν τον ισχυρισμό για ύπαρξη παρανομίας. Το Δικαστήριο περιορίζεται στην εξέταση των επίδικων θεμάτων, όπως φαίνονται με το κλείσιμο των εγγράφων προτάσεων, ή με την τροποποίηση τους πριν το τέλος της δίκης. Οι υποθέσεις αποφασίζονται με βάση τα γεγονότα που εγείρονται στα δικόγραφα. (Βλ. Eleni Panayiotou Iordanou v. Polycarpos Neophytou Anyftos (1959-1960) 24 C.L.R. 97, στη σελ. 106, Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134, HjiPavlou v. Jinaro Terra
(1982)1 C.L.R. 433,·Demeco Co. v. Beckhoff
(1988)1 C.L.R. 82, στη σελ. 86.) Εάν, κατά τη διάρκεια της δίκης, οποιοσδήποτε διάδικος κρίνει ότι οι έγγραφοι προτάσεις του είναι αναγκαίο να τροποποιηθούν, πρέπει να λαμβάνει το συντομότερο μέτρα για την τροποποίησή τους.(Bλ. Homeros Th. Courtis and Others v. Panos Κ. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, στη σελ. 183,·Federated Agencies v. Tsikkos
(1979)1 C.L.R. 134,·Mahattou v. Viceroy
(1979)1 C.L.R. 542.)» Στην παρούσα υπόθεση, οι δύο Συμβάσεις, Δανείου και Εγγύησης, δεν παρουσιάζουν οποιαδήποτε στοιχεία παρανομίας. Στην υπόθεση FEDERAL BANK OF LEBANON (SAL) v. ΣΙΑΚΟΛΑ
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1422, στις σελίδες 1451-1452, το Ανώτατο είπε τα εξής: «Με αυτά τα δεδομένα, το πρωτόδικο δικαστήριο εσφαλμένα κατά την άποψή μας, δέχθηκε τη συγκεκριμένη πτυχή της μαρτυρίας του Εφεσίβλητου, αφού αυτή θα έπρεπε να είχε θεωρηθεί ως εκτός δικογράφου και είτε θα έπρεπε να είχε αποκλειστεί, είτε να μην ληφθεί υπόψη. Όπως αναφέρθηκε στη Μελάς v. Κυριάκου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 826, η Έκθεση Υπεράσπισης αποτελεί δικόγραφο στο οποίο προσδιορίζονται οι θέσεις του εναγομένου έναντι των διεκδικήσεων του αντιδίκου του και το δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίζει ζητήματα που δεν αποτελούν μέρος της δικογραφίας. Η αναφορά του δικηγόρου των Εφεσειόντων στην υπόθεση Παφίτης κ.ά. v. Κουκουρή κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1154, στην οποία υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Παπαγεωργίου v. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 A.A.Δ. 24, είναι εύστοχη. Στη σελίδα 1158 της απόφασης, αναφέρονται τα ακόλουθα, σχετικά με τη σημασία του προσδιορισμού των επίδικων θεμάτων:- «Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει. Ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανάφερε ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, (βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134 κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής». Απόλυτα σχετική είναι και η δεύτερη απόφαση στην οποία μας παρέπεμψε ο κ. Μιχαηλίδης. Πρόκειται για την υπόθεση Πούρικκος v. Σάββα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 507, στην οποία αναφέρθηκε ότι:- «Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι για τους σκοπούς έκδοσης της απόφασής του το Δικαστήριο εξετάζει και λαμβάνει υπόψη μόνο μαρτυρία ενώπιόν του η οποία καλύπτεται από τα δικόγραφα και αγνοεί μαρτυρία που δε συνάδει με αυτά. Τα επίδικα θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο οφείλει να εκδώσει την ετυμηγορία του καθορίζονται με αναφορά στο περιεχόμενο των δικογράφων και όχι με αναφορά σε μαρτυρία που έχει προσαχθεί αλλά δεν καλύπτεται από τα δικόγραφα. Δέστε επί του προκειμένου Homeros Th. Courtis a.o. v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, Τηλέμαχος Γεωργιάδης κ.ά. ν. Οδυσσέα Πατσαλίδη κ.ά. (1959-1960) 24 Α.Α.Δ. 275, Christakis Loucaides ν. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134, Νίκος Έλληνας ν. Αθανασίας Γιαννή κ.ά.
(1958)23 Α.Α.Δ. 22 και A.D. Hotel & Catering Ltd v. Takis Pilava
(1982)1 C.L.R. 81.». Η Ενάγουσα απέδειξε την υπόθεσή της εναντίον του Εναγόμενου 3 στον απαιτούμενο βαθμό. Ενόψει των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου 3, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τους Εναγόμενους 1 και 2, για ποσό εκ €179.637,23 πλέον τόκο προς 7% από 01/01/2012 μέχρι 18/10/2012 και 8,5% ετησίως από 19/10/2012 μέχρι εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου 3 όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα με τους Εναγόμενους 1 και 2. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.