Αλκείδου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας Σάββα Αλκείδου ν. Γιακουμή, Αρ. Αίτησης Έφεσης: 2107/2013, 8/12/2020

(1)/99, άρθρα 50, 58, 61, 80, 81 και

1. ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX Σάββα Αλκείδου, εκ Λευκωσίας Εφεσειούσα / Αιτήτρια και XXXXX Ιωάννη Γιακουμή, εκ Λευκωσίας Εφεσίβλητη / Καθ' ης η Αίτηση ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘHKΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ HΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 05.06.2019 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX Αλκείδου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιώσασας XXXXX Σάββα Αλκείδου, εκ Λευκωσίας Εφεσειούσα/Αιτήτρια και XXXXX Ιωάννη Γιακουμή, εκ Λευκωσίας Εφεσίβλητη/Καθ' ης η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 7/01/20 Ημερομηνία: 8/12/2020 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια- Εφεσίβλητη: κ. Κ. Γ. Θεοχαρίδης μαζί με κα Θ. Αντωνίου Για την Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσείουσα: κα Ε. Ερωτοκρίτου για Κ. Π. ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ & ΣΙΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή- Σύντομη αναδρομή στον φάκελο της δικογραφίας: Η Καθ' ης η Αίτηση - Εφεσείουσα καταχώρησε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση-Έφεση (η Αίτηση-Έφεση) εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση στις 10/10/
2. Με αυτήν επιδιώκει την έκδοση διατάγματος δια του οποίου να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη και/ή όπως το Δικαστήριο προβεί στην ακύρωση και/ή τροποποίηση της διαταγής και/ή γνωστοποίησης και/ή απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου Λευκωσίας η οποία λήφθηκε από την Εφεσείουσα στις 17/09/2013 στην αίτηση με αριθμό ΑΧ2511/12 με την οποία καθορίζεται το εγγεγραμμένο σύνορο μεταξύ των κτημάτων των διαδίκων. Η Αίτηση - Έφεση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της XXXXX Σάββα Αλκείδου. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι 7 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αίτησης - Έφεσης, αυτή δεν έχει ακόμα ακουσθεί. Η ιστορική αναδρομή στο φάκελο της δικογραφίας η οποία ακολουθεί είναι ιδιαίτερη χρήσιμη για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των ζητημάτων που εγείρονται με την υπό κρίση Αίτησης. Μέσω αυτής της ιστορικής αναδρομής αναδεικνύονται επίσης και οι λόγοι της μεγάλης καθυστέρησης στην εκδίκαση της Αίτησης - Έφεσης. Στις 20/11/2013 καταχωρίστηκε η Αιτιολογημένη Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Στις 21/1/2014 καταχωρίστηκε η ένσταση στην Αίτηση - Έφεση εκ μέρους της Αιτήτριας - Εφεσίβλητης. Ακολούθως, η Αίτηση - Έφεσης επαναορίστηκε για οδηγίες σε διάφορες ημερομηνίες εντός του 2014 και εν τέλει για ακρόαση. Στις 3/12/2014 που ήταν ορισμένη για ακρόαση αναβλήθηκε λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου και επαναορίστηκε για ακρόαση στις 26/6/
3. Κατά την εν λόγω ημέρα, ήτοι 26/6/2015 καθορίσθηκε ο τρόπος διεξαγωγής της ακρόασης από το Δικαστήριο. Συγκεκριμένα, καθορίσθηκε ότι η ακρόαση θα γινόταν στη βάση των ενόρκων δηλώσεων με δυνατότητα αντεξέτασης. Η ακρόαση δεν έλαβε χώρα κατά την εν λόγω ημέρα αφού οι συνήγοροι της Εφεσείουσας ενημέρωσαν το Δικαστήριο για την πρόθεση τους να καταχωρήσουν αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η Αίτηση - Έφεση επαναορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες εντός του 2015 με σκοπό την καταχώρηση της αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εν τέλει αυτή καταχωρίστηκε στις 12/11/
4. Ακολούθησαν και πάλι πολυάριθμες αναβολές κατόπιν σχετικών αιτημάτων των συνηγόρων των διαδίκων με σκοπό την καταχώρηση ένστασης στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η ένσταση τελικά καταχωρίστηκε στις 7/6/
5. Στις 12/10/2016 εκδόθηκε εν τέλει εκ συμφώνου διάταγμα στην αίτηση ημερομηνίας 12/11/
6. Ακολούθησε στις 8/11/2016 η καταχώρηση για την πλευρά της Εφεσείουσας, η συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Μαρδά καθώς και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση της XXXXX Αλκείδου (Εφεσείουσα πριν την τροποποίηση του τίτλου). Στις 12/11/2015 συμφωνήθηκε επίσης ότι θα καταχωρείτο συμπληρωματική ένορκη δήλωση και από την πλευρά του λειτουργού του Κτηματολογίου που διενήργησε την επιτόπια εξέταση. Στις 6/12/2016 ζητήθηκε και δόθηκε άδεια για καταχώρηση εκ μέρους της Εφεσίβλητης ακόμα δύο συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Στις 31/1/2017 καταχωρήθηκε εν τέλει συμπληρωματική ένορκη δήλωση από την Εφεσίβλητη, τον κ. XXXXX Ευγενίου και την XXXXX Χαραλάμπους (υπάλληλοι του Κτηματολογίου κατά τον ουσιώδη ως προς την Αίτηση - Έφεση χρόνο). Ακολούθως, η Αίτηση- Έφεση επαναορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες για οδηγίες εντός του έτους 2017 με σκοπό να αποφασίσουν οι συνήγοροι των διαδίκων ποιοι μάρτυρες θα αντεξετάζονταν και επί ποιων σημείων της μαρτυρίας τους. Αυτό έγινε, εν τέλει, την 1/11/
7. Κατά την εν λόγω ημέρα, οι συνήγοροι των διαδίκων ετοίμασαν από κοινού έγγραφα σε σχέση με τα σημεία στα οποία θα αντεξετάζονταν οι εμπειρογνώμονες της κάθε πλευράς. Τα εν λόγω έγγραφα κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως Έγγραφο ΧΙ και Έγγραφο ΧΙΙ. Εκδόθηκε λοιπόν εκ συμφώνου: - διάταγμα σε σχέση με την αντεξέταση του κ. XXXXX Ευγενίου επί του περιεχομένου της ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 31/1/2017 για τους περιορισμένους σκοπούς που αναφέρονται στην πρώτη σελίδα του Εγγράφου ΧΙ, - διάταγμα αντεξέτασης της κας XXXXX Χαραλάμπους επί του περιεχομένου της Ένορκης της δήλωσης ημερομηνίας 31/1/2017 για τους περιορισμένους σκοπούς που αναφέρονται στις σελίδες 2, 3 και 4 του Εγγράφου ΧΙ, - διάταγμα αντεξέτασης του κ. XXXXX Μαρδά επί του περιεχομένου της Ένορκης του δήλωσης ημερομηνίας 8/11/2016 για τους περιορισμένους σκοπούς που αναφέρονται στο Εγγράφου ΧΙΙ. Περαιτέρω, όπως προκυπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου την 1/11/2017, ο συνήγορος που εκπροσωπούσε την Εφεσίβλητη κατά τον εν λόγω χρόνο, δήλωσε ότι δεν επιθυμεί την αντεξέταση της Εφεσείουσας. Εν συνεχεία, η Αίτηση - Έφεση ορίστηκε για ακρόαση στις 18/5/
8. Εκείνη την μέρα η ακρόαση δεν έλαβε χώρα λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου οπότε και επαναορίστηκε για ακρόαση στις 22/11/
9. Η ακρόαση και πάλι αναβλήθηκε κατά την εν λόγω ημέρα και επαναορίστηκε για οδηγίες στις 13/2/
10. Εκκρεμούσε η λήψη διαβημάτων από την πλευρά της Εφεσείουσας αφού επρόκειτο να ανοιχθεί διαχείριση ένεκα του θανάτου της Εφεσεόυσας. Στις 9/4/2019, ήταν η πρώτη φορά που εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι δικηγόροι που εμφανίζονται σήμερα εις αντικατάσταση του προηγούμενου δικηγόρου που ενεργούσε εκ μέρους τους Εφεσίβλητης. Είχε προηγηθεί στις 19/3/2019 η καταχώρηση ειδοποίησης αλλαγής δικηγόρου εκ μέρους της Εφεσίβλητης. Ενημερώθηκε το Δικαστήριο ότι είχε εκδοθεί διάταγμα διαχείρισης και ότι η πλευρά της Εφεσείουσας θα προχωρούσε με αίτηση τροποποίησης ζητώντας περαιτέρω χρόνο. Σε αυτό το αίτημα συμφώνησαν οι δικηγόροι της Εφεσίβλητης. Ακολούθησε στις 12/4/2019 η καταχώρηση αίτησης τροποποίησης από την πλευρά της Εφεσείουσας. Στις 5/6/2019 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα τροποποίησης της Αίτησης - Έφεσης και στις 26/6/2019 καταχωρίστηκε η τροποποιημένη Αίτηση - Έφεση. Επαναορίστηκε σε διάφορες ημερομηνίες εντός του έτους 2019 προκειμένου να καταχωριστεί τροποποιημένη ένσταση εκ μέρους της Εφεσίβλητης. Εν τέλει, η Εφεσίβλητη δεν καταχώρησε τροποποιημένη ένσταση υιοθετώντας την ένσταση που είχε ήδη καταχωριστεί. Η υπό κρίση Αίτηση και σύντομη αναδρομή στα όσα προηγήθηκαν της ακρόασης της υπό κρίση Αίτησης: Ακολούθησε στις 7/1/2020 η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτηση με την οποία η Εφεσίβλητη επιδιώκει τα ακόλουθα: «Α) Απόφασιν ή/και Δήλωσιν ή/και Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττουσαν/διατάττον την απόρριψιν της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον Αιτήσεως / Εφέσεως διά τους εξής λόγους : i) Η ως άνω αίτησις / έφεσις είναι άκυρος ουσία και νόμω , είναι αντινομική ή/και αντικανονική ή/και αντίκειται ή/και προσκρούει εις τας διατάξεις της Διαταγής 39 Θεσμός 1 της Πολιτικής Δικονομίας όπου σαφώς θεωρείται ότι η στηρίζουσα την παρούσαν εναρκτήριον κλήσιν ένορκος δήλωσις , αποτελεί απλώς και μόνον μαρτυρίαν εξ ακοής καθ' όσον το περιεχόμενον ταύτης και αι αντικειμενικαί συνθήκαι , ουδαμώς δύνανται να στηριχθούν υπό της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως ή/και της αρχής της ισότητος των όπλων ή/και άλλως, καθ' όσον η ομνύουσα την υποστηρικτικήν της εναρκτηρίου κλήσεως ένορκον δήλωσιν , έχει αποβιώσει και δεν δύναται πλέον ν' αντεξετασθή υπό της Καθ'ης η Αίτησις , ούτω αφήνουσα εκκρεμές και έωλον το περιεχόμενον της παρούσης αιτήσεως / εφέσεως. ii) Η ως άνω υποστηρίζουσα την εναρκτήριον κλήσιν ένορκος δήλωσις , περαιτέρω, ουδαμώς εμπίπτει εις τας εξαιρέσεις όπου γίνεται αποδεκτή η μαρτυρία τεθνεώτος προσώπου ενεργούντος εν τω πλαισίω της εκτελέσεως των καθηκόντων του κατά τον ουσιώδη χρόνον. iii) Επιπροσθέτως των ανωτέρω, η Δ.39 Θ. 1 προϋποθέτει την δυνατότητα αντεξετάσεως του ομνύοντος δηλ. της ομνυούσης την υποστηρίζουσαν την εναρκτήριον κλήσιν/ αίτησιν /έφεσιν, ένορκον δήλωσιν. Η διαδικασία πλέον προωθείται υφ' ετέρου προσώπου - δηλαδή της διαχειριστρίας - ήτις είναι ανήκουστον ν' αντεξετασθή επί της υποστηριζούσης την εναρκτήριον κλήσιν / Αίτησιν/Έφεσιν αντί της μακαριστής αρχικής Αιτητρίας/Εφεσειούσης. Β) Απόφασιν ή/και Δήλωσιν ή/και Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττουσαν /διατάττον την ακύρωσιν προηγουμένως εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 01ης Νοεμβρίου 2017 εις διαδικασίαν ενώπιον του Εντιμωτάτου κου Δώρου Θεοδώρου ως μη δεσμεύον το παρόν δικαστήριον. Γ) Απόφασιν ή/και Δήλωσιν ή/και Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η τροποποίησις του τίτλου της παρούσης , αιτηθείσα υπό της Αιτητρίας, και το αποτέλεσμα ταύτης , δηλαδή η υποκατάστασις του ονόματος της αιτητρίας υφ' ετέρου ατόμου, δηλ. του διαχειριστού , είναι αντικανονική, ανήκουστος, αντινομική, έκνομος και εγένετο σπουδαίως , προχείρως , αμελώς και παραλόγως καθ' όσον έδει προηγουμένως να θεραπευθή το γεγονός της απουσίας της ομνυούσης και συνεπεία ταύτης της μη δυνατότητος αντεξετάσεως της ομνυούσης , και είτα να χωρίση η διαδικασία αλλαγής του τίτλου της Αιτήσεως / Εφέσεως , ήτις , συνεπεία των ως άνω, ήτο καθ' ολοκληρίαν πρωθύστερος . Δ) Απόφασιν ή/και Δήλωσιν ή/και Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου κηρύττουσσαν/κηρύττον την από επταετίας εκδοθείσαν απόφασιν του Διευθυντού Κτηματολογίου ημερ. 17 /09 / 2013 ως τελικήν και μη ανατρέψιμον , καθ' όσον έχει ήδη παρέλθει η προθεσμία εκ τριάκοντα

(30)ημερών την οποίαν παρέχει ο Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμος, Κεφ. 224.» Η υπό κρίση Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Αβρααμίδη ασκούμενου δικηγόρου. Πρόκεται για μία 3σέλιδη ένορκη δήλωση απλή ανάγνωση της οποίας οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι σε αυτήν δεν αναφέρονται γεγονότα παρά μόνο νομική επιχειρηματολογία με αναφορά σε συγγράμματα και άρθρα, που κατά τη θέση πάντα των συνηγόρων της Εφεσίβλητης, υποστηρίζουν τα αιτήματα που προωθούνται με την υπό κρίση Αίτηση. Το μοναδικό γεγονός που παρατίθεται είναι αυτό του θανάτου της Εφεσείουσας. Περαιτέρω, προβάλλεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση η επιπρόσθετη θέση ότι δεν αναφέρεται στη νομική βάση της Αίτησης - Έφεσης η Δ.55 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ότι συνεπώς, η Αίτηση - Έφεση είναι νόμω αβάσιμη και για αυτόν τον λόγο. Οι βασικές θέσεις που προβάλλονται με την υπό κρίση Αίτηση είναι ότι ο θάνατος της Εφεσείουσας και ομνύουσας στην Αίτηση - Έφεση, καθιστά ουσία και νόμω άκυρη την Αίτηση - Έφεση αφού η μαρτυρία της ομνύουσας που έχει αποβιώσει αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία που δεν δύναται να υποστηριχθεί από την ομνύουσα λόγω αδυναμίας αντεξέτασης της εξαιτίας του θανάτου της γεγονός που αφήνει εκκρεμές το περιεχόμενο της Αίτησης - Έφεσης και δεν εμπίπτει, κατά τη θέση της Εφεσίβλητης, στις εξαιρέσεις όπου γίνεται αποδεκτή η μαρτυρία προσώπου που έχει αποβιώσει. Επίσης και πάλι σε συνάρτηση με τον θάνατο της ομνύουσας, προβάλλεται η θέση ότι η Δ.39 Θ. 1 προϋποθέτει τη δυνατότητα αντεξέτασης του ομνύοντος, δυνατότητα η οποία δεν παρέχεται εν προκειμένω. Στις 5/5/2020 η Εφεσείουσα καταχώρησε την ένσταση της στην υπό κρίση Αίτηση (η Ένσταση). Παραθέτει 8 λόγους ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: - Η αίτηση είναι παράτυπη, νομικά αστήρικτη, παράτυπη, αντικανονική, αβάσιμη, ενοχλητική και εκδικητική. - Η Εφεσίβλητη εμποδίζεται λόγω κωλύματος στην προώθηση των αιτημάτων της αιτήματος αφού τα διατάγματα των οποίων επιδιώκει τον παραμερισμό εκδόθηκαν εκ συμφώνου. - Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της. - Η αίτηση είναι αντισυνταγματική και επιχειρείται η τελική 'αποπεράτωση' της υπόθεσης χωρίς να δικαστεί. Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Ερωτοκρίτου, δικηγόρου στο γραφείο που εκπροσωπεί την Εφεσείουσα. Επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης και παραθέτει ο ομνύων μία αναδρομή στο φάκελο από τις 12/11/2015 μέχρι το 2017 για να τονίσει την εκ συμφώνου έκδοση των διαταγμάτων των οποίων επιχειρείται ο παραμερισμός με την υπό κρίση Αίτηση. Προβάλλεται η θέση ότι δεν έχουν παρατεθεί λόγοι ακύρωσης των εν λόγω διαταγμάτων τα οποία εκδόθηκαν εκ συμφώνου με τρόπο ώστε να εμποδίζεται η Εφεσίβλητη να προβάλλει τις θέσεις που με την υπό κρίση Αίτηση προβάλλει. Σε σχέση με τη μη συμπερίληψη της Δ.55 αναφέρεται ότι αυτό δεν συνιστά λόγο ακύρωσης της Αίτησης - Έφεσης και ότι η μη συμπερίληψή της μπορεί σε κάθε περίπτωση να θεωρηθεί απλή παρατυπία. Σε σχέση δε με το Αιτητικό Δ της υπό κρίση Αίτησης, προβάλλεται η θέση ότι γίνεται προσπάθεια τελικής «αποπεράτωσης» της υπόθεσης χωρίς να δικαστεί. Το Δικαστήριο υπό τη παρούσα σύνθεση επιλήφθηκε της παρούσας υπόθεσης στις 15/10/2020 όταν η Αίτηση - Έφεση ήταν ορισμένη για ακρόαση. Η πλευρά της Εφεσίβλητης είχε ενημερώσει το Δικαστήριο με ηλεκτρονικό μήνυμα ότι δεν θα ήταν έτοιμη για την ακρόαση και υπέβαλε σχετικό αίτημα αναβολής. Το Δικαστήριο ανατρέχοντας στα πρακτικά προηγούμενων δικασίμων είχε εντοπίσει μία δήλωση που είχε γίνει από τους συνήγορους των διαδίκων σύμφωνα με την οποία είχαν δηλώσει ότι συμφωνούν να προηγηθεί η εκδίκαση της Αίτησης - Έφεσης και φαίνεται ότι υπό το φως αυτής της δήλωσης το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) είχε ορίσει για ακρόαση την Αίτηση - Έφεση. Εν όψει του ότι η λογική του πράγματος επέβαλλε την ιεράρχηση εκδίκασης των αιτήσεων που εκκρεμούσαν και ενόψει του ότι με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκεται ο παραμερισμός της Αίτησης- Έφεσης το Δικαστήριο κάλεσε τους συνήγορους της Εφεσίβλητης να τοποθετηθούν ως προς το κατά πόσο θα επέμεναν στην προώθηση της υπό κρίση Αίτηση αφού σε μία τέτοια περίπτωση, θα έπρεπε αυτή να εκδικαστεί κατά προτεραιότητα η υπό κρίση Αίτηση ενόψει του αποτελέσματος που αυτή θα επιφέρει σε περίπτωση επιτυχίας της, ήτοι τον παραμερισμό της Αίτησης - Έφεσης. Αφού οι συνήγοροι της Εφεσίβλητης ενημέρωσαν το Δικαστήριο ότι επιμένουν στην προώθηση της υπό κρίση Αίτησης αυτή ορίστηκε για ακρόαση. Αγορεύσεις: Κατά το στάδιο της ακρόασης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προέβησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις προβάλλοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Έχω μελετήσει με προσοχή την επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων ως αυτή εκτίθεται στις αγορεύσεις τους. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω την επιχειρηματολογία των συνηγόρων των διαδίκων και θα περιοριστώ σε αναφορές στις αγορεύσεις όπου και εάν κριθεί σκόπιμο στη συνέχεια, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται[1]. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης: Οι θέσεις που προβάλλονται προς υποστήριξη της υπό κρίση Αίτησης σε συνάρτηση με τον θάνατο της εφεσείουσας είναι προδήλως αβάσιμες και υποκείμενες σε απόρριψη. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η Εφεσίβλητη όχι μόνο δεν αναφέρει ποια είναι εκείνα τα σημεία της μαρτυρίας της ομνύουσας που καθιστούν επιβεβλημένη την αντεξέτασή της αλλά ούτε, έστω και με γενικό τρόπο, ισχυρίζεται ότι καθίσταται αναγκαίο να αντεξεταστεί η ομνύουσα. Συνεπώς, η θέση της ότι η ομνύουσα δεν δύναται πλέον να αντεξετασθεί γεγονός που κατά τη θέση της αφήνει εκκρεμές και «έωλον» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην υπό κρίση Αίτηση, το περιεχόμενο της Αίτησης - Έφεσης δεν έχει κανένα πραγματικό, πόσο μάλλον νομικό, έρεισμα. Αυτό το οποίο προκύπτει με ξεκάθαρο και αδιαμφησβήτητο τρόπο από τα πρακτικά του φακέλου της δικογραφίας είναι ότι την 1/11/2017 ο συνήγορος της Εφεσιβλητης δήλωσε ευθαρσώς ότι δεν επιθυμούσε να αντεξετάσει την Εφεσίβλητη. Άλλωστε, όπως προκύπτει από τις εκατέρωθεν δηλώσεις που είχαν προβεί οι συνήγοροι των διαδίκων κατά την εν λόγω δικάσιμο, μοναδική επιθυμία των διαδίκων όπως εκφράσθηκε από τους συνηγόρους τους ήταν η αντεξέταση των εμπειρογνωμόνων της κάθε πλευράς και μόνον και μάλιστα σε συγκεκριμένα σημεία για αυτό άλλωστε εκδόθηκε και σχετικό εκ συμφώνου διάταγμα. Ο αναγνώστης παραπέμπεται στο σημείο αυτό στο κεφάλαιο της παρούσας απόφασης «Εισαγωγή- Σύντομη αναδρομή στον φάκελο της δικογραφίας», όπου παρατίθενται τα όσα προηγήθηκαν της έκδοσης του εκ συμφώνου διατάγματος αντεξέτασης. Δεν καθίσταται λοιπόν αντιληπτό τι είναι αυτό για το οποίο παραπονείται η Εφεσίβλητη όταν η ίδια, μέσω των συνηγόρων της, δήλωσε σε προηγούμενο στάδιο ότι δεν επιθυμεί την αντεξέταση της ομνύουσας και όταν δεν ισχυρίζεται καν μέσω της υπό κρίση Αίτησης ότι άλλαξε η επιθυμία της και ότι ως εκ τούτης της αλλαγής δεν θα πρέπει να δεσμευθεί από τη δήλωση του συνηγόρου της. Επισημαίνεται στο σημείο τούτο ότι ο τρόπος διεξαγωγής της ακρόασης της Αίτησης - Έφεσης είχε καθορισθεί σε προγενέστερο στάδιο και η ακρόαση θα γίνει επί των ενόρκων δηλώσεων με δυνατότητα αντεξέτασης, η οποία στη συνέχεια συμφωνήθηκε να γίνει μόνο σε σχέση με τους εμπειρογνώμονες της κάθε πλευράς. Στην υπόθεση Hamisi Mwinyi Selmani v. Δημοκρατιας Ποινική Έφεση Αρ. 235/2013, 5 Ιουνίου 2015, λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα της δέσμευσης των διαδίκων από δηλώσεις των συνηγόρων τους: Το δικαϊκό μας σύστημα αναγνωρίζει στους δικηγόρους θεσμικό ρόλο στην όλη διαδικασία. Σύμφωνα με τη νομολογία η έκταση της εξουσίας του δικηγόρου είναι τόσο ευρεία ώστε να έχει και τη δυνατότητα να συμβιβάζει την υπόθεση στην απουσία του πελάτη του. Η συγκεκριμένη εξουσία «περιλαμβάνει και την ήσσονα εξουσία του δικηγόρου να προβαίνει σε δηλώσεις στα πλαίσια της δίκης που δεσμεύουν τον πελάτη του» (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Χαραλαμπίδη

(1989)1Ε ΑΑΔ 556 και Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη κ.α.

(2002)1A ΑΑΔ 92). Όπως είχαμε πρόσφατα την ευκαιρία να αναφέρουμε στην υπόθεση Πήττα κ.α. ν. Δήμου Στροβόλου, Πολιτική Έφεση Αρ. 126/10, ημερ. 24.4.2015, «Ο δικηγόρος αντιπροσωπεύει τον πελάτη του και στη βάση της φαινόμενης πληρεξουσιότητας (ostensible authority) οι παραδοχές και οι διαβεβαιώσεις στις οποίες προβαίνει δεσμεύουν τον πελάτη του (βλ. μεταξύ άλλων, Πιττάλης κ.α. ν. Ianira Enterprises κ.α.

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 814, Πιερίδου ν. Στυλιανίδου

(1990)1 Α.Α.Δ. 954, Καλαμαράς ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 343).». Κατά την κρίση μας, η δήλωση του προηγούμενου δικηγόρου των Εφεσειόντων ενώπιον του Κακουργιοδικείου, ως προς την κατανόηση από πλευράς τους της αγγλικής γλώσσας, δεσμεύει τους Εφεσείοντες με αποτέλεσμα σήμερα να κωλύονται να δηλώσουν διαφορετικά (βλ. Βογαζιανός κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ (Αρ. 1)

(2011)1Α ΑΑΔ 253). Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι μας δημιούργησε μεγάλη εντύπωση η εμμονή του δικηγόρου τους να εξουδετερώσει τη δεσμευτική δήλωση του προηγούμενου δικηγόρου τους ως προς τη γλώσσα. Με κάθε σεβασμό στην εισήγηση του κ. Ευσταθίου, θεωρούμε ότι τυχόν αποδοχή της εισήγησης του, θα δημιουργούσε σοβαρότατα ρήγματα όχι μόνο στις σχέσεις μεταξύ δικηγόρων και πελατών, αλλά και μεταξύ του πελάτη και των αντιδίκων, με αποτέλεσμα να υπάρχει ορατός κίνδυνος να δημιουργηθεί αβεβαιότητα στην όλη διαδικασία, με την αναίρεση δεσμευτικών δηλώσεων κατά το δοκούν. Εν προκειμένω, το γεγονός ότι απεβίωσε η ομνύουσα και εκ των πραγμάτων δεν είναι πλέον δυνατή η αντεξέταση της, ουδόλως έχει επηρεάσει τα δικαιώματα της Εφεσίβλητης λαμβανομένης αφενός της δεσμευτικής για αυτήν δήλωσης του δικηγόρου της ότι δεν επιθυμεί την αντεξέταση της και αφετέρου, της μη ύπαρξης οποιουδήποτε ισχυρισμού στην υπό κρίση Αίτηση ότι έχει αλλάξει με οποιοδήποτε τρόπο η κατάσταση πραγμάτων κατά τον χρόνο που έγινε η εν λόγω δεσμευτική δήλωση, έτσι ώστε να καθίσταται τώρα αναγκαία και επιβεβλημένη η αντεξέταση της ομνύουσας. Ακόμα όμως και έτσι να είχαν τα πράγματα και πάλι δεν θα τίθετο θέμα απόρριψης της Αίτησης - Έφεσης, αφού ένα τέτοιο αίτημα δεν έχει κανένα νομικό έρεισμα. Με άλλα λόγια ακόμα και εάν όντως υπήρχε εν προκειμένω ζήτημα αδυναμίας αντεξέτασης σε περίπτωση που για παράδειγμα είτε δηλωνόταν εξ αρχής ότι θα αντεξετάζετο η ομνύουσα είτε επειδή παρά την αρχική δήλωση αυτή δεν δέσμευε την Εφεσίβλητη για οποιοδήποτε λόγο, το όλο ζήτημα, από τη στιγμή που η μαρτυρία καταχωρίστηκε και έλαβε τη μορφή ενόρκων δηλώσεων, θα απέληγε σε ζήτημα αξιολόγησης της βαρύτητας που το Δικαστήριο θα προσέδιδε στην εν λόγω μαρτυρία, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορούσε εύλογα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αποδεικτική αξία της, και όχι ζήτημα απόρριψης της Αίτησης - Έφεσης για αυτόν και μόνον τον λόγο, και μάλιστα έξω από την εκδίκαση της ίδιας της Αίτησης - Έφεσης. Καθίσταται πρόδηλο, ότι προβάλλεται με καταχρηστικό τρόπο εκ μέρους της Εφεσίβλητης το μεταγενέστερο γεγονός του θανάτου της ομνύουσας σε μία προσπάθεια απόρριψης της Αίτησης - Έφεσης τη στιγμή που κανένας απολύτως επηρεασμός των συμφερόντων της δεν διαφαίνεται ούτε και προβάλλεται εν προκειμένω. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι οι ίδιοι οι Αιτητές είχαν δηλώσει ότι δεν επιθυμούσαν την εκδίκαση της υπό κρίση Αίτησης πριν την εκδίκαση της Αίτησης - Έφεσης και ήταν μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου υπό την παρούσα σύνθεση που αυτή εκδικάστηκε κατά προτεραιότητα, συμπεριφορά που επιβεβαιώνει τον καταχρηστικό τρόπο με τον προωθήθηκε εν τέλει η υπό κρίση Αίτηση. Περαιτέρω, από την επιχειρηματολογία των Αιτητών στην υπό κρίση Αίτηση καθίσταται σαφές ότι υπάρχει παρερμηνεία εκ μέρους τους της έννοιας της εξ ακοής μαρτυρίας. Εισηγήθηκαν ότι η μαρτυρία της αποβιωσάσης η οποία καταχώρησε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης - Έφεσης καθώς και συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς περαιτέρω υποστήριξη της συνιστά εκ ακοής μαρτυρία και παραθέτουν απόσπασμα από το σύγγραμμα Phipson on Evidence σε σχέση με το πότε μπορούν να γίνουν αποδεκτές δηλώσεις προσώπων που έχουν αποβιώσει. Με κάθε σεβασμό προς τους συνήγορους των Αιτητών δεν θα συμφωνήσω με την ως άνω εισήγηση τους. Σύμφωνα με το άρθρο 23 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 «εξ ακοής μαρτυρία» σημαίνει δήλωση που έγινε από πρόσωπο άλλο από εκείνο που καταθέτει σε πολιτική ή ποινική διαδικασία και η οποία προσάγεται ως μαρτυρία για απόδειξη των όσων αναφέρονται σε αυτή. Εν προκειμένω, το γεγονός του θανάτου της ομνύουσας, δεν έχει καταστήσει την μαρτυρία της εξ ακοής. Αυτό το οποίο είχε ως συνέπεια, ήταν να μην είναι πλέον δυνατή η αντεξέταση της, δικαίωμα το οποίο η Αιτήτρια είχε ούτως ή άλλως αποφασίσει να μην ασκήσει πριν το θάνατο της ομνύουσας, μέσω της δεσμευτικής για αυτήν δήλωση του συνηγόρου που την εκπροσωπούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο που έλαβε χώρα η εν λόγω δήλωση. Δεν είναι η περίπτωση που άλλο πρόσωπο καταθέτει δηλώσεις που έγιναν από την ομνύουσα ώστε να τίθεται ζήτημα αποδεκτότητας των εν λόγω δηλώσεων που προέρχονται από πρόσωπο που έχει αποβιώσει, περίπτωση που κατά τα νομολογηθέντα στην Muskita Aluminium Industries Ltd v. Alsako Aluminium Ltd

(2009)1 ΑΑΔ 1481, 23 Noεμβρίου 2009, δεν καλύπτεται από τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το Ν. 32(I)/04που επέτρεπε την αποδοχή εξ ακοής μαρτυρίας, για το λόγο ότι ο Νόμος αυτός δεν καλύπτει δηλώσεις από πρόσωπα που στο μεταξύ έχουν αποβιώσει. Προχωρώ τώρα να εξετάσω το αίτημα για ακύρωση του εκ συμφώνου εκδοθέντος διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 1/11/2017 με το οποίο διατάχθηκε η αντεξέταση των εμπειρογνωμόνων της κάθε πλευράς καθώς και το αίτημα για την έκδοση διατάγματος ότι η τροποποίηση του τίτλου της Αίτησης - Έφεσης είναι «είναι αντικανονική, ανήκουστος, αντινομική, έκνομος και εγένετο σπουδαίως , προχείρως , αμελώς και παραλόγως». Δεν έχει τεθεί κανένας λόγος ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη των εν λόγω αιτημάτων. Τα εν λόγω αιτήματα δεν εξειδικεύθηκαν με επαρκή και κατατοπιστικό τρόπο με αποτέλεσμα να παραμείνουν μετέωρα και ως τέτοια, υποκείμενα σε απόρριψη. Επισημαίνεται εκ νέου ότι τα εν λόγω διατάγματα εκδόθηκαν εκ συμφώνου και δεν έχει τεθεί τίποτα ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη των εν λόγω αιτημάτων. Ιδιαίτερα σε σχέση με το ζήτημα της τροποποίησης, όπως προκύπτει από την αναδρομή στον φάκελο της δικογραφίας στο εισαγωγικό μέρος της παρούσας απόφασης είχε προηγηθεί σχετική αίτηση στην οποία όχι μόνο δεν είχαν καταχωρήσει ένσταση οι συνήγοροι της Αιτήτριας αλλά ευθαρσώς συγκατατέθηκαν στην τροποποίηση τόσο του τίτλου όσο και του σώματος της Αίτησης - Έφεσης. Αξιοσημείωτο είναι επίσης και το γεγονός ότι οι συνήγοροι που εμφανίστηκαν και συγκατατέθηκαν στην έκδοση του διατάγματος τροποποίησης είναι οι ίδιοι με τους συνήγορους που καταχώρησαν και την υπό κρίση Αίτηση. Σε σχέση με το αιτητικό Δ της υπό κρίση Αίτησης, παρατηρώ ότι δεν τέθηκε τίποτα ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη του εν λόγω αιτήματος. Δεν υπάρχει καμία απολύτως αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση που να εξειδικεύει με οποιοδήποτε τρόπο το αίτημα αυτό, το οποίο παρέμεινε μετέωρο και ως τέτοιο, υποκείμενο σε απόρριψη. Ούτε στις αγορεύσεις των συνηγόρων της Αιτήτριας υπάρχει οποιαδήποτε σχετική αναφορά. Δεν θα μπορούσα να παραγνωρίσω το γεγονός ότι στην ένσταση στην Αίτηση - Έφεση δεν γίνεται καμία προς τούτο αναφορά, με τρόπο ώστε, ακόμα και στην περίπτωση που υπήρχε η αναγκαία εξειδίκευση στην υπό κρίση Αίτηση, το γεγονός αυτό να συνιστούσε επιπρόσθετο λόγο απόρριψης αφού με ανεπίτρεπτο τρόπο επιδιώκεται η προβολή μίας θέσης η οποία δεν προβλήθηκε εξαρχής στην ένσταση και η οποία δεν θα μπορούσε και πάλι να εξεταστεί στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης αφού θα ισοδυναμούσε με ανεπίτρεπτη προσπάθεια τροποποίησης της ένστασης και προβολής λόγου επικύρωσης της απόφασης του διευθυντή του Κτηματολογίου έξω μάλιστα από το πλαίσιο εκδίκασης της ίδιας της Αίτησης - Έφεσης. Προβλήθηκε επίσης η θέση ότι Αίτηση - Έφεση πάσχει επειδή δεν αναφέρεται στη βάση της η Δ.55 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Παρατηρώ ότι επιδιώκεται με ανεπίτρεπτο τρόπο η προβολή μίας θέσης η οποία δεν προβλήθηκε εξαρχής στην ένσταση με τρόπο ώστε να ισοδυναμεί με ανεπίτρεπτη προσπάθεια εκ μέρους της Εφεσίβλητης προβολής λόγου απόρριψης της Αίτησης - Έφεσης ο οποίος δεν προβλήθηκε στην ένσταση. Δεν νοείται η καταχώρηση ένστασης σε αίτηση από ένα διάδικο μέρος και στη συνέχεια η καταχώρηση αίτησης παραμερισμού της αίτησης στη βάση λόγου που δεν έχει συμπεριληφθεί στην ένσταση χωρίς μάλιστα να τίθεται οποιαδήποτε δικαιολογία σε σχέση με την παράλειψη αυτή. Πρόκειται για συμπεριφορά άδικη, καταχρηστική και ανεπίτρεπτη η οποία αποσκοπεί στον κατακερματισμό της ακρόασης της Αίτησης - Έφεσης και το Δικαστήριο δεν θα καταστεί αρωγός αυτής της ανεπίτρεπτης δικονομικής συμπεριφοράς. Η εισήγηση απορρίπτεται. Και επί της ουσίας όμως, η εισήγηση της Αιτήτριας δεν θα μπορούσε να έχει περιθώρια επιτυχίας. Η διαδικασία αφορά έφεση κατά αποφάσεως του Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου, Κεφ. 224. Η διαδικασία αυτή αρχίζει με την καταχώριση έφεσης ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου και διεξάγεται σύμφωνα με τις πρόνοιες των Περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 (622/1956), όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί, (οι «Κανονισμοί»). Σύμφωνα με τον Κ. 5

(1)αυτών, η έφεση καταχωρείται στον Τύπο 2 του Παραρτήματος των Κανονισμών, οπότε έχει τα χαρακτηριστικά εναρκτήριας διά κλήσεως αίτησης και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ή ένορκες δηλώσεις, όσον αφορά τα σχετικά με αυτή γεγονότα. Στην νομική βάση της Αίτησης - Έφεσης έχουν συμπεριληφθεί τόσο οι πρόνοιες του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου, Κεφ. 224 όσο και οι Περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμοί του 1956 (622/1956). Η ουσιαστική φύση των θεραπειών που επιζητούνται με την Αίτηση - Έφεση καθορίζεται από τις πρόνοιες του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου, Κεφ. 224 και η παραπομπή στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς αποβλέπει στην κάλυψη του θέματος από την καθαρά δικονομική σκοπιά. Εκείνο δε που σαφώς προκύπτει, είναι πως οι θεραπείες που αναφέρει μπορούν να δοθούν στο πλαίσιο εναρκτήριας κλήσης, για την οποία ισχύουν οι ιδιαίτερες δικονομικές διατάξεις των Περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956 (622/1956). Συνεπώς, η συμπερίληψη της Δ.55 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν ήταν απαραίτητη υπό τις περιστάσεις. Παραπέμπω στο σημείο αυτό στη σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση SMITH κ.α. ν. ΚΕΦΑΛΑ, Πολιτική ´Εφεση Αρ. 72/2012, 22/3/2019, όπου εξηγήθηκε με σαφήνεια η διαδικασία σε Αιτήσεις - Εφέσεις. Κατάληξη: Στη βάση όλων των πιο πάνω, καταλήγω πως η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και εκ τούτου απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της υπό κρίση Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, τα έξοδα της υπό κρίση Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση/Εφεσείουσας και εναντίον της Αιτήτριας/Εφεσίβλητης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, καταβλητέα δε στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο