ΑΙΤΗΣΗ της εταιρείας BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (πρώην Joint Stock Commercial Bank "Bank of Moscow" (open joint- stock company) από τη Ρωσία ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ PAMPALAION LIMITED, Αίτηση Αρ. 249/2018, 22/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A583 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αίτηση Αρ. 249/2018 ΜΕΤΑΞΥ: ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ PAMPALAION LIMITED Και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 ΑΙΤΗΣΗ της εταιρείας BM - BANK JOINT - STOCK COMPANY (πρώην Joint Stock Commercial Bank "Bank of Moscow" (open joint- stock company) από τη Ρωσία ______________________________________________________________________ Αίτηση ημερομηνίας 30/09/2020 για λήψη άδειας καταχώρησης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια - Καθ' ης η Αίτηση στην Κυρίως Αίτηση: κ. Κ. Κληρίδης για ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση -Αιτήτρια στην Κυρίως Αίτηση: κ. Χ. Νικολάου και Ε. Χριστοφή για ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ ΠΑΥΛΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή: Στις 30/03/2018 η Καθ' ης η Αίτηση στην υπό κρίση Αίτηση και Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση (στο εξής η Καθ' ης η Αίτηση) καταχώρησε αίτηση στο πλαίσιο της οποίας αξιώνει εναντίον της Αιτήτριας στην υπό κρίση Αίτηση και Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως αίτηση (στο εξής η Αιτήτρια) διάταγμα εκκαθάρισης της σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 209, 211(ε), 211(στ), 212 του Περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ.113 (στο εξής η Αίτηση Εκκαθάρισης). Της Αίτησης Εκκαθάρισης προηγήθηκε διαδικασία αναγνώρισης, εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης που είχε εκδοθεί εναντίον της Αιτήτριας στη Ρωσία η οποία οδήγησε στην έκδοση διατάγματος αναγνώρισης, εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (στο εξής το Διάταγμα Εγγραφής Διαιτητικής Απόφασης). Μετά την έκδοση του Διατάγματος Εγγραφής Διαιτητικής Απόφασης, ακολούθησε η επίδοση επιστολής απαίτησης στην Αιτήτρια με την οποία, σύμφωνα με τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση, δεν υπήρξε συμμόρφωση. Η Αίτηση Εκκαθάρισης συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Pavel Sergeevich, ο οποίος, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, είναι υπεύθυνος Προγραμμάτων της LLC VTB DC η οποία, σύμφωνα με τον ομνύοντα, είναι θυγατρική της Καθ' ης η Αίτηση και ο οποίος, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, είναι υπεύθυνος για την διαχείριση και είσπραξη χρεών από την Αιτήτρια (στο εξής η Ένορκη Δήλωση Sergeevich και ο Sergeevich). Στις 2/07/2018 η Αιτήτρια καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης προβάλλοντας 13 λόγους ένστασης (στο εξής η Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης). Στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης προβάλλεται, μεταξύ άλλων, ότι: - η Αιτήτρια δεν οφείλει κάποιο ποσό και/ή το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό αμφισβητείται καλόπιστα. - Η απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση και οι συμφωνίες δανείων για τις οποίες εκδόθηκε δικαστική απόφαση δεν είναι έγκυρες αφού η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι τα δάνεια είναι άκυρα και/ή προϊόν απάτης και/ή ότι τα πρώην στελέχη της που προέβησαν στη σύναψη των δανείων προέβησαν σε αυτά κατά παράβαση των σχετικών νόμων και κανονισμών και εκκρεμούν εναντίον των πρώην στελεχών τους ποινικές υποθέσεις. - Η σύμβαση δανείου η οποία συνδέεται με την απόφαση για εγγραφή διαιτητικής απόφασης αποτελεί αντικείμενο ποινικής υπόθεσης και συνεπώς η συμφωνία δανείου είναι παράνομη όπως και η απόφαση που στηρίζεται σ' αυτήν και δεν μπορεί η Καθ' ης η Αίτηση να αξιώνει τυχόν οφειλόμενο ποσό δυνάμει άκυρης σύμβασης δανείου και/ή σύμβασης δανείου η οποία αποτελεί προϊόν απάτης. - Η Αίτηση Εκκαθάρισης συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και αποκλειστικός σκοπός είναι η καταπίεση της Αιτήτριας. Η ίδια η Αιτήρια έχει καταχωρήσει εναντίον των πρώην στελεχών της ποινικές υποθέσεις στη Ρωσία και από τη μια ισχυρίζεται ότι τα δάνεια που δόθηκαν στις Κυπριακές εταιρείες μεταξύ των οποίων και στην Αιτήτρια είναι άκυρα και από την άλλη προχωρεί με άλλες διαδικασίες ισχυριζόμενη ότι είναι έγκυρα. Η Καθ' ης η Αίτηση ενεργεί κακόπιστα και καταχράται τις δικαστικές διαδικασίες. Η Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του XXXXX Φιλιππίδη, που σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο διευθυντής της OneWorld Ltd, η οποία διαχειρίστηκε τις υποθέσεις της Αιτήτριας και εξακολουθεί να το πράττει (στο εξής η Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη και ο Φιλιππίδης) Μετά την καταχώρηση της Ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάρισης ακολούθησε αίτημα εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το οποίο μετά από ακροαματική διαδικασία εγκρίθηκε και στις 22/2/2019 καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από την XXXXX Λαμπριανού (στο εξής η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Λαμπριανού). Ακολούθησε νέο αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους της Αιτήτριας και στις 15/4/2019 δόθηκε εκ συμφώνου άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τον XXXXX Φιλιππίδη η οποία καταχωρίστηκε στις 8/5/2019 (στο εξής η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη). Ακολούθησε νέο αίτημα στις 17/5/2019 από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από μέρους της μετά την καταχώρηση της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης Φιλιππίδη, το οποίο μετά από ακροαματική εκδίκαση, απορρίφθηκε. Συνοψίζοντας, το μαρτυρικό υλικό που έχει αυτή τη στιγμή το Δικαστήριο ενώπιον του στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης περιλαμβάνεται στις ακόλουθες ένορκες δηλώσεις: - Την Ένορκη Δήλωση Sergeevich, - Την Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη, - Τη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Λαμπριανού, - Τη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη. Ακολούθησε στη συνέχεια η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης εκ μέρους της Αιτήτριας. Σύνοψη θέσεων που προβάλλονται στην Αίτηση Εκκαθάρισης: Κρίνω σκόπιμο σε αυτό το στάδιο να παραθέσω μία σύνοψη των θέσεων των διαδίκων στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης με αναφορά στο μαρτυρικό υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου αφού μόνο έτσι μπορεί να αναδειχθεί η αναγκαιότητα ή μη χορήγησης της άδειας που επιζητείται με την υπό κρίση Αίτηση. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Sergeevich, στις 17/06/2014 εκδόθηκε εναντίον της Αιτήτριας διαιτητική απόφαση στη Ρωσία η οποία δεν έχει προσβληθεί με ένδικο μέσο (στο εξής η Διαιτητική Απόφαση). Το εκ της Διαιτητικής Απόφασης χρέος σχετίζεται με συμφωνία δανείου η οποία συνάφθηκε μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση και στο πλαίσιο της οποίας η Αιτήτρια δεν εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Στο πλαίσιο της διαιτητικής διαδικασίας, η Αιτήτρια δεν εμφανίστηκε. Ακολούθησε διαδικασία αναγνώρισης, εγγραφής και εκτέλεσης της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο στο πλαίσιο της οποίας η Αιτήτρια εμφανίστηκε προβάλλοντας ένσταση. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ενέκρινε την αίτηση και εξέδωσε στις 17/2/2016 απόφαση για την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής Απόφασης (στο εξής η Απόφαση Εγγραφής της Διαιτητικής Απόφασης). Ακολούθησε στις 27/9/2017 η αποστολή επιστολή απαίτησης προς την Αιτήτρια η οποία την καλούσε να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος εντός 21 ημερών από την επίδοση της εν λόγω επιστολής (στο εξής η Επιστολή Απαίτησης). Μετά τη λήψη της Επιστολής Απαίτησης, ακολούθησε η ανταλλαγή επιστολογραφίας μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτησης στο πλαίσιο της οποίας είχαν προβληθεί εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμοί. Από την πλευρά της Αιτήτριας προβλήθηκε ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό αφού αυτό είχε αποπληρωθεί μέσω μεταβίβασης στην Καθ' ης η Αίτηση περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν μέσω του δανείου. Συγκεκριμένα, είχε εξοφληθεί μέσω προώθησης στην Καθ' ης η Αίτησης διαφόρων δηλώσεων εμπιστεύματος και μεταβίβασης μετοχών μέσω των οποίων, κατά τη θέση της Αιτήτριας, είχε αποπληρωθεί το οφειλόμενο ποσό. Προβλήθηκε επίσης ότι εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας αγωγή εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση μέσω της οποίας επιζητείται να αναγνωριστεί ότι πληρώθηκε η οφειλή της Αιτήτριας προς την Καθ' ης η Αίτηση λόγω των δηλώσεων εμπιστευμάτων και μεταβίβασης μετοχών που προσφέρθηκαν και συνεπώς, η Καθ' ης η Αίτηση δεν μπορεί να αξιώνει οποιοδήποτε ποσό δυνάμει της συμφωνίας δανείου. Από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση προβλήθηκε μέσω της ανταλλαχθείσας αλληλογραφίας ότι οι Δηλώσεις Εμπιστεύματος και μεταβίβασης μετοχών στερούνται νομικής ισχύος, δεν είναι δεσμευτικές, δεν έγιναν αποδεκτές από αυτήν ως αποπληρωμή του χρέους και δεν ενήργησε στη βάση αυτών, ούτε τις αποδέχτηκε ως πληρωμή σε είδος αλλά ούτε και προέβη σε ενέργειες για να περιέλθουν στην κατοχή της οι περιουσίες που αφορούσαν οι δηλώσεις αυτές. Προβλήθηκε επίσης η θέση ότι η αγωγή προωθείται καταχρηστικά μετά την έκδοση της διαιτητικής απόφασης και εκκρεμεί αίτηση παραμερισμού της αγωγής λόγω, μεταξύ άλλων λόγων, δεδικασμένου και κατάχρησης διαδικασίας. Κατά τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση τα όσα προβλήθηκαν μέσω των επιστολών της Αιτήτριας πριν την καταχώριση της Αίτησης Εκκαθάρισης δεν συνιστούν καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση του χρέους της. Κατά τη θέση της Καθ' ης η Αίτηση, οι ισχυρισμοί περί εξόφλησης της οφειλής, αφορούν σε γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης και της Απόφασης για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης, και έτσι αυτοί καλύπτονται από δεδικασμένο και δεν μπορεί να ληφθούν υπόψη. Στην αντίπερα όχθη, σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη, έχει ασκηθεί έφεση εναντίον της Απόφασης για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης και παρά το ότι δεν έχει ανασταλεί η εκτέλεση αυτής, όπως ο ίδιος δηλώνει, είναι, κατά τον ομνύοντα, αυτονόητο ότι δεν εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας η οποία αμφισβητεί το επίδικο χρέος/απόφαση επί του οποίου εδράζεται η απαίτηση για εκκαθάριση. Σύμφωνα με τον Φιλιππίδη δεν οφείλεται κανένα ποσό στην Καθ' ης η Αίτηση αφού αυτό έχει εξοφληθεί δια της μεθόδου της μεταβίβασης στην Καθ' ης η Αίτηση περιουσιακών στοιχείων αποκτηθέντων δια της χρησιμοποίησης του επίδικου δανείου. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Φιλιππίδη, στο τέλος του 2005 - αρχές του 2006 έλαβε οδηγίες από την προηγούμενη διεύθυνση της Καθ' ης η Αίτηση όπως προχωρήσουν με την ίδρυση Διεθνούς Εμπιστεύματος με τελικό δικαιούχο την Καθ' ης η Αίτηση, το οποίο θα διαχειρίζετο διάφορες εταιρείες ιδιοκτησίας του εμπιστεύματος οι οποίες θα ελάμβαναν δάνεια από την Καθ' ης η Αίτηση με στόχο την ανάπτυξη επενδυτικού σχεδίου της Καθ' ης η Αίτησης προς όφελος της. Σύμφωνα με τον Φιλιππίδη, οι δανειολήπτριες εταιρείες αποτελούσαν και αποτελούν το εργαλείο και όχημα το οποίο χρησιμοποίησε η Καθ' ης η Αίτηση για την παροχή των δανείων και εξασφάλιση των επενδύσεών της και ήταν εξ υπαρχής σαφές και μέρος της συμφωνίας που έγινε τον Ιανουάριο του 2006 κατά τον χρόνο παροχής των δανείων ότι τα δάνεια αυτά, μεταξύ των οποίων και το επίδικο, θα ικανοποιούντο δια της επιστροφής, αν παρίστατο ανάγκη, των κτηθέντων περιουσιακών στοιχείων τα οποία είχαν εγγραφεί σε άλλες εταιρείες ελεγχόμενες από το Διεθνές Εμπίστευμα. Κατά τον Φιλιππίδη, ήταν μέσα σε αυτό το πλέγμα που δόθηκε το επίδικο δάνειο όπως επίσης περίπου 52 τέτοιου είδους δάνεια πανομοιότυπα και για τον ίδιο σκοπό. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη, περί τον Ιούλιο - Σεπτέμβριο του 2011 συμφωνήθηκε μεταξύ της προηγούμενης διεύθυνσης της Καθ' ης η Αίτηση και της Αιτήτριας μέσω του ίδιου ότι θα μεταβιβάζονταν τα κτηθέντα, δυνάμει των δανείων, περιουσιακά στοιχεία για όλες τις περιπτώσεις στην Καθ' ης η Αίτηση με σκοπό την εξόφληση. Προς συμμόρφωση με τη ρηθείσα συμφωνία, έγιναν δηλώσεις εμπιστεύματος μετοχών που κατείχαν κάποιες από τις εταιρείες σε διάφορες εταιρείες στην αλλοδαπή, οι οποίες είχαν επ' ονόματι τους τα κτηθέντα από τα δάνεια περιουσιακά στοιχεία και στη συνεχεία περί τον Ιούλιο 2013, εκτελέσθηκαν οι δηλώσεις εμπιστεύματος και υπογράφησαν οι μεταβιβάσεις μετοχών προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση. Οι εν λόγω πρωτότυπες δηλώσεις προωθήθηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση προς εξόφληση του επίδικου χρέους όσο και των άλλων χρεών που είχαν συναφθεί με τον ίδιο τρόπο και παραμένουν στην κατοχή της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία όμως, μέσω των δικηγόρων της, αρνήθηκε την νομιμότητα των εν λόγω δηλώσεων. Σύμφωνα με τον Φιλιππίδη, ενόψει των ρηθείσων δηλώσεων και της μεταβίβασης, μέσω αυτών, των περιουσιακών στοιχείων που αφορούσαν, δεν υπάρχει οφειλή. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη, το 2011 υπήρξε αλλαγή διεύθυνσης στην Καθ' ης η Αίτηση που είχε ως αποτέλεσμα να εμπλακεί η νέα διεύθυνση σε αντιδικία με όλες τις δανειολήπτριες εταιρείες κατηγορώντας τις για συνομωσία εμπλέκοντας αυτές στις πράξεις και παραλείψεις της πρώην διεύθυνσής της. Σύμφωνα με τον Φιλιππίδη, η Καθ' ης η Αίτηση έχει παραβεί τα συμφωνηθέντα εις βάρος των δανειοληπτριών εταιρειών, μεταξύ των οποίων και η Αιτήτρια, αφού εξασφάλισε και συνεχίζει να εξασφαλίζει αποφάσεις για τα ισχυριζόμενα υπόλοιπα των δανείων σε βάρος των εταιρειών με τρόπο και διαδικασίες, κατά τον ομνύοντα, ανορθόδοξους, στη Ρωσική Ομοσπονδία. Είναι στη βάση των πιο πάνω γεγονότων που καταχωρίστηκε το 2014 τόσο από την Αιτήτρια όσο και από άλλες εταιρείες αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση μέσω της οποίας επιζητείται η έκδοση διαταγμάτων σε σχέση με την αναγνώριση της εξόφλησης των δανείων και της εγκυρότητας και δεσμευτικότητας των δηλώσεων εμπιστευμάτων. Στην Ένορκη Δήλωση Φιλιππίδη προβάλλεται επίσης η θέση ότι το επίδικο δάνειο είναι άκυρο και κατ' επέκταση είναι άκυρη και η απόφαση. Αναφέρει ότι Ρώσσοι δικηγόροι της Αιτήτριας και των άλλων εταιρειών που έλαβαν πανομοιότυπα δάνεια έδωσαν γνωματεύσεις επί του θέματος της εγκυρότητας των δανείων και επισυνάπτει γνωμάτευση που ετοίμασε ο Ρώσσος δικηγόρος κ. XXXXX Chernykh. Σύμφωνα με τον Φιλιππίδη, ο εν λόγω Ρώσσος νομικός μέσω της γνωμάτευσης του εξηγεί ότι η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση έχει καταχωρήσει εναντίον των πρώην στελεχών της ποινικές υποθέσεις στη Ρωσία και από τη μια ισχυρίζεται ότι τα δάνεια που δόθηκαν στις Κυπριακές εταιρείες μεταξύ των οποίων και στην Αιτήτρια είναι άκυρα και από την άλλη προχωρεί με άλλες διαδικασίες ισχυριζόμενη ότι είναι έγκυρα. Είναι προφανές, κατά τον ομνύοντα, ότι η Αιτήτρια ενεργεί κακόπιστα και καταχράται τις δικαστικές διαδικασίες. Κατά τον Φιλιππίδη, ενώ γνωρίζει η Καθ' ης η Αίτηση ότι τα δάνεια είναι άκυρα και αποτέλεσμα παράνομων ενεργειών καταχώρησε την Αίτηση Εκκαθάρισης καταχρηστικά, στηριζόμενη, εντελώς αντιφατικά, στα επίδικα δάνεια. Περαιτέρω, κατά τον Φιλιππίδη, το ότι οι συμφωνίες δανείου μεταξύ των οποίων και η επίδικη είναι άκυρη αποτελεί θέση και της ίδιας της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία, σύμφωνα πάντα με τον Φιλιππίδη, σε διάφορες άλλες διαδικασίες που ήγειρε στην Κύπρο με σκοπό την έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης, ισχυρίστηκε ότι τα δάνεια, μεταξύ των οποίων και το επίδικο, χορηγήθηκαν δόλια και παράνομα. Η υπό κρίση Αίτηση: Με την υπό κρίση αίτηση η οποία καταχωρίστηκε στις 30/09/2020 ζητείται από την Αιτήτρια η άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προσχέδιο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην υπό κρίση Αίτηση. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, η μαρτυρία η οποία επιδιώκεται να παρουσιαστεί με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι σχετική και σημαντική αφού επιβεβαιώνει, κατά τον ομνύοντα, τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί προώθησης αντιφατικών ισχυρισμών εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση με αποτέλεσμα να είναι ορθό και δίκαιο να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένα τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Η Καθ' ης η Αίτηση φέρει ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση. Καταχώρησε στις 3/11/2020 Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που εμπεριέχει 13 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης στην υπό κρίση Αίτηση μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: - Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας. - Δεν καταδεικνύεται καλός λόγος για την παροχή της αιτούμενης άδειας, - Η μαρτυρία που επιδιώκεται να εισαχθεί είναι άσχετη με τα θέματα που το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης. - Η Αιτήτρια δεν έχει δικονομικά δικαίωμα να καταχωρήσει Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. - Πρόκειται για μαρτυρία που προέκυψε χρονικά μετά την καταχώρηση της Αίτησης Εκκαθάρισης και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν. - Η μαρτυρία που επιχειρείται να εισαχθεί προσκρούει σε δεδικασμένο που δημιουργείται από την προηγούμενη έκδοση Διαιτητικής Απόφασης. - Υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης. - Η μαρτυρία και/ή τα έγγραφα που επιδιώκεται να εισαχθούν είναι απαράδεκτη και/ή μη αποδεκτή και/ή δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ως προς την πηγή προέλευσης. - Η Αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή αόριστη. - Η αίτηση είναι καταχρηστική. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση, επαναλαμβάνονται και υιοθετούνται οι λόγοι ένστασης. Νομική Πτυχή: Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στην Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιον του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Ως προς τη μορφή και θεματολογία μίας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η σχετική πρόνοια στους Θεσμούς Πολιτικής δεν υπαγορεύει τη μορφή ούτε και περιορίζει τη θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Καθίσταται πρόδηλο ότι η συμπληρωματική ένορκη δήλωση που επιδιώκεται να καταχωριστεί μπορεί να αφορά σε κάποιο ζήτημα που εγείρεται πρώτη φορά με την ένσταση και χρήζει απάντησης ή διευκρίνισης, σε συνάρτηση πάντοτε με τα επίδικα θέματα της αίτησης στο πλαίσιο της οποίας επιδιώκεται να καταχωριστεί, ή κάποιο ζήτημα το οποίο δεν ήταν σε γνώση του διαδίκου που επιχειρεί να λάβει άδεια και το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου ως άμεσα συνυφασμένο με τα επίδικα θέματα. Επομένως, η ένορκη δήλωση που για καλό λόγο μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα ένορκη δήλωση ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Το κατά πόσο θα επιτραπεί η καταχώρηση μίας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι εν τέλει ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Σε ότι αφορά τις αρχές που διέπουν την εξέταση της υπεράσπισης της καλόπιστης και ουσιαστικής αμφισβήτησης του χρέους στο πλαίσιο αιτήσεων εκκαθάρισης, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Palmer' s Company Law, 24th Edn. pp.1364-1367 το οποίο υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd, 12 Ιουλίου 2010,
(2010)1Β Α.Α.Δ 991 στην οποία μάλιστα κρίθηκε ότι υπήρχε πράγματι καλόπιστη αμφισβήτηση της ύπαρξης του χρέους: "Bona fide dispute over debt: .Each case ultimately turns on its facts but the following points arise from the cases. Where a debt is not disputed or the claim is substantial a creditor may present a petition with the object of forcing the company to pay. «Substantial» here means having substance. In such a case pursuit of the claim with personal hostility, even venom and an ulterior motive, do not constitute an abuse of the process of the court. Similarly where the company is proved by other means to be insolvent or where the dispute is as to amount only an order will be made. To fall within the general principle the dispute must be bona fide in both a subjective and an objective sense. Thus, it must be honestly believed to exist and must be based on substantial or reasonable grounds. "Substantial" means having substance and not frivolous and which the court should therefore ignore. There must be so much doubt and question about the liability to pay the debt that the court sees that there is a question to be decided. The onus is on the company "to bring forward a prima facie case which satisfies the court that there is something which ought to be tried either before the court itself or in an action, or by some other proceeding". In considering the matter the court will take into account the following factors:
(1)the fact that the company has been given leave to defend an action begun by specially indorsed writ;
(2)whether there is a set-off or counter-claim based on a substantial ground;
(3)whether the company has lodged an appeal against the judgment debt on which the petition is based;
(4)an allegation by the company that the judgment was obtained by fraud. However, none of these factors is conclusive." Συνεπώς, το τι συνιστά καλόπιστη και ουσιαστική αμφισβήτηση είναι θέμα το οποίο εξετάζεται υπό το φως των δεδομένων της κάθε υπόθεσης, χωρίς να μπορεί να γίνει εξαντλητική απαρίθμηση των παραγόντων που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του. Το βάρος απόδειξης τέτοιας καλόπιστης αμφισβήτησης ικανής να οδηγήσει μία αίτηση εκκαθάρισης σε απόρριψη βρίσκεται στους ώμους της εταιρείας που προβάλλει αυτήν την υπεράσπιση. Σε ότι αφορά το ζήτημα της κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών, που επίσης προβάλλεται στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης, ως λόγος μη έγκρισης της Αίτησης Εκκαθάρισης, αναδεικνύεται από τις καλά εμπεδωμένες νομολογιακές αρχές που διέπουν το ζήτημα της κατάχρησης[1] ότι δεν υπάρχει περιοριστική απαρίθμηση των γεγονότων τα οποία δύνανται να θεμελιώσουν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και ούτε θα ήταν σοφό τα Δικαστήρια να προβούν σε μία τέτοια περιοριστική απαρίθμηση των κατηγοριών στις οποίες το Δικαστήριο οφείλει να ασκήσει τη σύμφυτη εξουσία του για αποτροπή και πάταξη της κατάχρησης. Συνοψίζοντας, στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48, θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Επιβάλλεται, συνεπώς, ξεχωριστή εξέταση του κάθε θέματος για το οποίο ο αιτητής εξαιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για να αναφερθεί μέσα στα πλαίσια των περιστάσεων της υπόθεσης, τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πως προέκυψε η ισχυριζόμενη αναγκαιότητα για αναφορά ή περαιτέρω αναφορά σε αυτό. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιτρέψει την αναφορά σε επί μέρους θέματα με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του και ποιο είναι το επίδικο ζήτημα στην αίτηση με το οποίο η διαπίστωση του καλού λόγου συναρτάται.[2] Εξέταση υπό Κρίση Αίτησης: Προχωρώ στη συνέχεια να παραθέσω τα σημεία για τα οποία η Αιτήτρια επιζητεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης δίδοντας ταυτόχρονα την κρίση του Δικαστηρίου για το κάθε ένα από αυτά. Για τους σκοπούς της εξέτασης της παρούσας Αίτησης έχω, βεβαίως, λάβει υπόψη μου τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων τα οποία έχουν εκτεθεί με πληρότητα και με τρόπο υποβοηθητικό προς το Δικαστήριο μέσω των γραπτών τους αγορεύσεων. Δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω την επιχειρηματολογία των συνηγόρων των διαδίκων και θα περιοριστώ σε αναφορές στις αγορεύσεις όπου και εάν κριθεί σκόπιμο στη συνέχεια, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται[3]. Στις παραγράφους 3 - 5 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η Αιτήτρια ουσιαστικά συνοψίζει και επαναλαμβάνει το τι τέθηκε ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου με την Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης σε σχέση με το ζήτημα της καταχρηστικής, κατά την Αιτήτρια, προώθησης εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση όλων των αιτήσεων εκκαθάρισης με αναφορά στην προώθηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση τόσο στην Κύπρο όσο και στη Ρωσία ποινικών διαδικασιών οι οποίες έχουν ως βάση το γεγονός ότι οι συμβάσεις δανείων επί των οποίων βασίζονται τα οφειλόμενα ποσά είναι προϊόν παρανομίας, απάτης και εικονικές με μοναδικό στόχο την υπεξαίρεση χρημάτων από πρώην διευθυντικά στελέχη της Καθ' ης η Αίτηση. Παρά το γεγονός ότι εκ πρώτης όψεως, οι ισχυρισμοί αυτοί φαίνεται να αποτελούν απλή επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών με τρόπο που να μην είναι αναγκαίο να τεθούν εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνω ότι αυτές οι αναφορές είναι στην πραγματικότητα εισαγωγικές αναφορές και όχι η ουσία των θέσεων που επιδιώκεται να εισαχθεί με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Με άλλα λόγια, σε περίπτωση που επιτραπεί η καταχώρηση των λοιπών αναφορών στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δηλαδή οι αναφορές που εμπεριέχονται στις παραγράφους 6-14 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν βλέπω κανένα λόγο γιατί να μην επιτραπούν και οι εν λόγω αναφορές αφού στην πραγματικότητα έχουν τεθεί για σκοπούς πληρότητας της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Συνεπώς, οι εν λόγω αναφορές θα επιτραπούν υπό τον όρο ότι θα επιτραπούν και οι λοιπές αναφορές στις οποίες γίνεται αναφορά στη συνέχεια. Στις παραγράφους 6 - 13 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η Αιτήτρια επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το γεγονός της έκδοσης μίας καταδικαστικής απόφασης του ποινικού δικαστηρίου στο Meshchansky District Court της Μόσχας στην Ρωσία, η οποία εκδόθηκε στις 10/03/2020, επισυνάπτοντας αντίγραφο αυτής στη Ρωσική και Αγγλική γλώσσα, το οποίο αριθμεί 430 σελίδες. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, στην εν λόγω απόφαση, το ποινικό δικαστήριο καταλήγει ότι δάνεια πανομοιότυπα και απόλυτα συνδεδεμένα, κατά τον ομνύοντα, με τo επίδικο δάνειο στην Αίτηση Εκκαθάρισης και στη βάση των οποίων έλαβε χώρα εγγραφή των αποφάσεων και τα οποία δόθηκαν στο πλαίσιο του διεθνούς εμπιστεύματος κατόπιν οδηγιών των διευθυντών, κατα τον ουσιώδη χρόνο, της Καθ' ης η Αίτηση ήταν εικονικά και ότι έγιναν με μοναδικό στόχο την καταδολίευση και/ή απάτη και/ή υπεξαίρεση χρημάτων από την Καθ' ης η Αίτηση. Αναφέρει επίσης ο ομνύων ότι με την απόφαση του το Δικαστήριο της Μόσχας καταδικάζει σε φυλάκιση τους πρώην διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση για τους προαναφερθέντες λόγους. Κατά τον ομνύοντα, με την εν λόγω απόφαση επιβεβαιώνονται τα όσα αναφέρονται στην γνωμάτευση του 2016 που είναι το Τεκμήριο 28 στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης. Παρενθετικά, αναφέρω στο σημείο αυτό ότι το Τεκμήριο 28 αφορά νομική γνωμάτευση του Ρώσσου δικηγόρου κ. XXXXX Chernykh στην οποία γίνεται αναφορά ότι η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση έχει καταχωρήσει εναντίον των πρώην στελεχών της ποινικές υποθέσεις στη Ρωσία και από τη μια ισχυρίζεται ότι τα δάνεια που δόθηκαν στις Κυπριακές εταιρείες μεταξύ των οποίων και στην Αιτήτρια είναι άκυρα και από την άλλη προχωρεί με άλλες διαδικασίες ισχυριζόμενη ότι είναι έγκυρα, ενεργώντας έτσι καταχρηστικά και προωθώντας αντιφατικούς ισχυρισμούς, οι οποίες μπορεί να καταλήξουν σε αντιφατικές και αντικρουόμενες αποφάσεις στα Κυπριακά και Ρωσικά Δικαστήρια. Συνεχίζει στην παράγραφο 9 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ο ομνύων λέγοντας ότι η απόφαση που επιδιώκει να παρουσιάσει στο στάδιο αυτό αφορά σε κάποιο άλλο δάνειο μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση και κάποιας άλλης Κυπριακής Εταιρείας, η οποία κατά τον ομνύοντα συστάθηκε κάτω από το διεθνές εμπίστευμα όπως και η Αιτήτρια αλλά και άλλες 49 περίπου εταιρείες. Επιθυμεί να παρουσιάσει τη σχετική σύμβαση δανειοδότησης με αυτήν την άλλη Κυπριακή εταιρεία για την οποία εκδόθηκε η απόφαση του Ρωσικού ποινικού δικαστηρίου καθώς επίσης και την αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης που είχε εκδοθεί εναντίον αυτής της άλλης Κυπριακής εταιρείας. Κατά τον ομνύοντα, τόσο η αίτηση εγγραφής όσο και η σύμβαση δανειοδότησης βασίζονται στα ίδια γεγονότα με τα γεγονότα της Αίτησης Εκκαθάρισης και η σύμβαση δανειοδότησης με αυτήν την άλλη Κυπριακή εταιρεία είναι πανομοιότυπη με την επίδικη και υπογράφηκε όπως φαίνεται, κατά τον ομνύοντα, από τα ίδια πρόσωπα εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Κατά τον ομύνοντα, αυτό φαίνεται και από το Τεκμήριο 1 στην Αίτηση Εκκαθάρισης που είναι η εξουσιοδότηση για την προώθηση των απαιτήσεων εναντίον όλων των εταιρειών (σχετικές είναι οι παράγραφος 10 και 11 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης). Με την παράγραφο 12 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται να παρουσιαστεί νομική γνωμάτευση του δικηγόρου XXXXX Chernykh ημερομηνίας 23/06/2020, σε συνέχεια, κατά τον ομνύοντα, του Τεκμηρίου 28 στην Ένσταση με την οποία προβαίνει ο εν λόγω δικηγόρος σε ανάλυση της απόφασης του ποινικού δικαστηρίου αλλά και των νομικών αποτελεσμάτων της απόφασης σε σχέση με τις σχετικές συμβάσεις δανειοδότησης στη βάση του Ρωσικού δικαίου. Στην παράγραφο 13 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης παραθέτει εν συντομία κάποια σημεία της εν λόγω γνωμάτευσης. Η παράγραφος 14 έχει απλώς καταληκτικό περιεχόμενο και δεν προσθέτει οτιδήποτε επί της ουσίας. Παρατηρώ ότι η απόφαση του ποινικού Δικαστηρίου η οποία επιδιώκεται να παρουσιαστεί στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης αφορά, όπως άλλωστε ξεκάθαρα δηλώνεται από τον ομνύοντα, σε άλλη σύμβαση δανείου και όχι στη σύμβαση που αποτέλεσε τη βάση για την έκδοση της Διαιτητικής Απόφασης και στη συνέχεια της Απόφασης για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης. Επιδιώκεται μάλιστα να παρουσιαστεί και αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης δανείου. Παρατηρώ επίσης ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά από τον ομνύοντα ότι η εν λόγω απόφαση του Ρωσικού Δικααστηρίου κηρύσσει άκυρη τη σύμβαση που σχετίζεται με την Αίτηση Εκκαθάρισης. Δεν υπάρχει καν αναφορά ότι ως εκ της εκδόσεως της εν λόγω απόφασης του Ρωσικού Ποινικού Δικαστηρίου, συμπαρασύρεται σε ακυρότητα και η σύμβαση δανείου που σχετίζεται με την Αίτηση Εκκαθάρισης. Ούτε υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά ή θέση ότι έχουν γίνει οποιαδήποτε ευρήματα στο πλαίσιο της εν λόγω απόφασης του ποινικού δικαστηρίου σε σχέση με τις συνθήκες συνομολόγησης της επίδικης σύμβασης δανείου. Η νομική γνωμάτευση που επιδιώκεται να παρουσιαστεί ουσιαστικά επιβεβαιώνει αυτές τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου. Από το περιεχόμενο της προκύπτει ότι αυτή περιορίζεται σε νομική ανάλυση με βάση το Ρωσικό δίκαιο των συνεπειών σε αυτήν την άλλη σύμβαση δανείου λέγοντας ότι πρόκειται περί εξ υπαρχής άκυρης σύμβασης μη δυνάμενης να παράξει έννομα αποτελέσματα. Δεν υπάρχει όμως αναφορά ότι σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο η έκδοση της απόφασης αυτής οδηγεί σε ακυρότητα και την επίδικη σύμβαση δανείου. Με άλλα λόγια, δεν προχωρεί η εν λόγω γνωμάτευση σε γενίκευση της θέσης περί ακυρότητας σε σχέση με το επίδικο δάνειο. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι από το περιεχόμενο της ίδιας της νομικής γνωμάτευσης που επιδιώκεται να παρουσιασθεί δηλώνεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, ως άλλωστε είναι και η θέση της Αιτήτριας στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης, ότι αυτή η ποινική υπόθεση για την οποία εκδόθηκε η απόφαση δεν είναι η μόνη που διερευνάται από τις αρμόδιες αρχές στη Ρωσία και ότι υπάρχουν, ως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην εν λόγω γνωμάτευση: «sufficient reasons to believe that a competent Russian Court within the scope of the criminal cases will also assess the other loan agreements with the Cypriot Companies, in the same light as the agreement with Latisa, that is a sham and invalid transaction created for the sole purpose of committing the theft by former bank executives, rather than as a lawful and valid transaction binding the parties by particular contractual obligations». Με άλλα λόγια, κάτι τέτοιο δεν είναι δεδομένο αλλά υπάρχουν, σε ελεύθερη μετάφραση, «επαρκείς λόγοι για να πιστεύεται» κάτι τέτοιο σύμφωνα με τον δικηγόρο που έχει συντάξει την εν λόγω γνωμάτευση. Το γεγονός ότι εκδόθηκε μία ποινική απόφαση η οποία κηρύσσει άκυρη μια άλλη σύμβαση δανείου δεν βλέπω πως είναι σχετικό ή αναγκαίο να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ούτε πως θα βοηθήσει το Δικαστήριο στην επίλυση των επίδικων θεμάτων στην Αίτηση Εκκαθάρισης. Η θέση ότι πρόκειται για πανομοιότυπη σύμβαση με την επίδικη η οποία, κατ' ισχυρισμό, βασίζεται στα ίδια γεγονότα δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα ούτε προσδίδει οποιαδήποτε σχετικότητα τη στιγμή που δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το αποτέλεσμα της εν λόγω απόφασης είναι η ακυρότητα και της επίδικης σύμβασης που αποτέλεσε τη βάση της έκδοσης της Διαιτητικής Απόφασης, ούτε ότι έχουν γίνει οποιαδήποτε ευρήματα στο πλαίσιο της εν λόγω απόφασης σε σχέση με τις συνθήκες συνομολόγησης της επίδικης σύμβασης δανείου. Στην πραγματικότητα, δεν φαίνεται να είναι καν δεδομένο, σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της γνωμάτευσης που επιδιώκεται να παρουσιαστεί, ότι στο πλαίσιο μίας άλλης ποινικής υπόθεσης (η οποία κατά τη θέση της Αιτήτριας στην Ένσταση στην Αίτηση Εκκαθάρισης εκκρεμεί και σε σχέση με την επίδικη σύμβαση δανείου) η κατάληξη περί ακυρότητας στην απόφαση του ποινικού δικαστηρίου θα είναι η ίδια σε σχέση με την επίδικη σύμβαση. Ούτε άλλωστε τέθηκε μαρτυρία ότι ως εκ της εκδόσεως της απόφασης του Ρωσικού Ποινικού Δικαστηρίου, πάσχει η Απόφαση για Εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης που είχε προηγηθεί της καταχώρισης της Αίτησης Εκκαθάρισης. Στην πραγματικότητα, τα όσα επιδιώκει να θέσει με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση η Αιτήτρια δεν προσθέτουν τίποτα σχετικό στις θέσεις που έχει ήδη προβάλει στο πλαίσιο της Ένστασης στην Αίτηση Εκκαθάριση, ούτε είναι αναγκαίο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι τυχόν εισαγωγή της προτεινόμενης μαρτυρίας θα προκαλέσει την περιπλοκή των επίδικων θεμάτων και την επιμήκυνση της εκκρεμούσας διαδικασίας με την έναρξη ενός νέου φαύλου κύκλου απαντήσεων και ανταπαντήσεων κατά τρόπο εμφανώς αδικαιολόγητο και μη αναγκαίο υπό τις περιστάσεις. Το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν θα βοηθήσει το Δικαστήριο στην επίλυση των επίδικων ζητημάτων και συνεπώς, δεν αναδεικνύεται καλός λόγος για να επιτραπούν οι εν λόγω αναφορές. Ενόψει της κατάληξης του Δικαστηρίου περί μη κατάδειξης καλού λόγου για τη χορήγηση της αιτούμενης άδειας, παρέλκει η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης. Κατάληξη: Υπό το φως των όσων έχω εξηγήσει ανωτέρω, η αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα και, συνεπώς, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.)...................................... Μ. Λ. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν. Νικόλαου Κωμοδρόμου
(2002)2 ΑΑΔ 522, Hunter ν. Chief Constable of West Midlands and Another [1981] 3 All E.R. 727, 729, Διευθυντής Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Παμπόρη v. Maskinfabriken " 510" A/S
(1996)1(B) A.A.Δ. 1037 στη σελ. 1041. [2] Μαρίας Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, ημερ. 3/11/2016, Έφεση Αρ. 29/2014 [3] βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο