HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΣΕΡΓΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5277/14, 4/9/2020

(1)Μεταβιβαστούν επ' ονόματι της Ενάγουσας τα ακίνητα με τα εξής στοιχεία: (α) Αρ. Τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 30/16W1, Τμήμα 2, αρ. εγγραφής 2/XXXXX, τοποθεσία "Μάνδρα του Βενετικού", Γέρι, Λευκωσία (β) Αρ. Τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 30/16W1, Τμήμα 2, αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, τοποθεσία "Μάνδρα του Βενετικού" Γέρι Λευκωσία, και (γ) Αρ. Τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 30/16W1, Τμήμα 2, αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, τοποθεσία "Δρακόντια", Γέρι, Λευκωσία με βάση την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας Feder Holdings Ltd που είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των ανωτέρω ακινήτων, στο οποίο Διοικητικό Συμβούλιο όλοι οι Εναγόμενοι είναι μέλη και η απόφαση ελήφθη με τις θετικές ψήφους των Εναγομένων 1, 3, 4 και 5 και με την αρνητική ψήφο του Εναγόμενου 2. Νοείται ότι οι Εναγόμενοι 1, 3, 4 και 5 υποχρεούνται όπως προβούν σε όλες τις ενέργειες που θα τους ζητήσει η Ενάγοντες για την μεταβίβαση των ανωτέρω ακινήτων στο όνομα της και αυτή είναι η υποχρέωση που αναλαμβάνουν αναφορικά με το θέμα της μεταβίβασης. Όλα τα έξοδα που σχετίζονται με την εν λόγω μεταβίβαση θα επιβαρύνουν την Ενάγουσα. Νοείται περαιτέρω ότι σε περίπτωση που δεν ολοκληρωθεί η ανωτέρω μεταβίβαση, οι Εναγόμενοι 1,3,4 και 5 απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από την παρούσα απόφαση μόνο εάν η ανωτέρω μεταβίβαση δεν ολοκληρωθεί για λόγους που δεν αφορούν τη δική τους υπαιτιότητα.

(2)Πληρωθεί στην Ενάγουσα το συνολικό ποσό των €150.000 μέχρι την 28/2/2017 ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως κάθε πλευρά επιβαρυνθεί και δη δια του παρόντος επιβαρύνεται με τα δικά της έξοδα. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως κάθε προηγούμενη διαταγή για έξοδα ακυρωθεί και δη δια του παρόντος ακυρώνεται. ..................................................». Η εκδοχή των εναγόντων συνοψίζεται στο ότι τούτοι χορήγησαν προς την πρωτοφειλέτιδα Feder Holdings Ltd (η «Feder Holdings Ltd»), δάνειο σε Ελβετικά Φράγκα ύψους CHF4.350.000,00, το οποίο εγγυήθηκαν οι εναγόμενοι. Εξαιτίας μη αποπληρωμής του δανείου από την Feder Holdings Ltd, τούτη (ως πρωτοφειλέτιδα) αλλά και οι εναγόμενοι (ως εγγυητές), κατέστησαν μαζί ή και ξεχωριστώς, υπόλογοι για το χρέος. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε, μόνον εναντίον των εγγυητών (εναγομένων), διότι οι ενάγοντες διόρισαν εν τω μεταξύ παραλήπτη/διαχειριστή για την Feder Holdings Ltd. Ο εναγόμενος απορρίπτει την αξίωση ως καταχρηστική και παράνομη, αφού με βάση τα γεγονότα και τους χειρισμούς των εναγόντων έναντι των υπολοίπων εναγομένων, ο εναγόμενος απαλλάχθηκε ως εγγυητής από κάθε προκύπτουσα ευθύνη. Για επίρρωση της αγωγής, οι ενάγοντες παρουσίασαν τη μαρτυρία των XXXXX Δημητρίου (ΜΕ1), XXXXX Γεωργιάδη (ΜΕ2) και XXXXX Λοΐζίδη (ΜΕ3), ενώ ο εναγόμενος, για σκοπούς υπεράσπισης και πέραν της δικής του μαρτυρίας (ως ΜΥ2), τη μαρτυρία των XXXXX Σκούρου (ΜΥ1) και XXXXX (XXXXX) Αθηνοδώρου (ΜΥ3). Στην υπόθεση, εκτός των δικογραφημένων παραδοχών, εγκρίθηκαν ως παραδεκτά σειρά γεγονότων για συνιστώσες των επίδικων θεμάτων. Ενέταξα τα παραδεκτά γεγονότα στο μαρτυρικό υλικό θεωρώντας τα ως δεδομένα και ως περιέχοντα παραδεκτή κατά το δίκαιον μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, John v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 201/13, ημ. 17.6.16, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας και Άλλων ν Δημοκρατίας (Αρ 2)

(2000)2 ΑΑΔ 628, 640, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501). Οι αναφορές των μαρτύρων (και τα κατατεθέντα τεκμήρια), αξιολογήθηκαν πλήρως, έστω και αν δεν αποτυπώνονται εδώ ρητώς, μη χρειαζούμενης τής καταγραφής και επανάληψης τού περιεχομένου τους, εκτός μιας πολύ σύντομης περίληψης για πρακτικούς σκοπούς (βλ. κατ' αναλογίαν, G&K Exclusive Fashions Ltd v Παπαδόπουλου και Άλλων

(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Al Watani και Άλλων v Παπαδόπουλου

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1924, 1936-1937, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου

(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Οι περικοπές μεταφέρθηκαν ανεπάφως στο ανά χείρας κείμενο από τα πρακτικά, τις γραπτές αγορεύσεις και τη δικογραφία. Παραθέτω αμέσως και συντετμημένως τη μαρτυρία. Ο XXXXX Δημητρίου (ΜΕ1), υπάλληλος των εναγόντων, κατέθεσε (διά γραπτής δήλωσης/Έγγραφο Α), ως υπεύθυνος για τους λογαριασμούς της Feder Holdings Ltd, περιγράφοντας και προφορικώς (με παραπομπή σε τεκμήρια), πώς είναι που οδηγήθηκαν τα πράγματα στην καταχώριση της αγωγής. Η XXXXX Γεωργιάδη (ΜΕ2), υπάλληλος των εναγόντων (Υπηρεσία Εργασιών Ανάκτησης Χρεών), μίλησε (με αναφορά και στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Β), για τα χρωστούμενα από τον εναγόμενο βάσει αναδομημένης κατάστασης του λογαριασμού XXXXX13-01 (βλ. Τεκμήριο 21), την οποία η μάρτυς κατέθεσε και επεξήγησε («η αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού»). Ο XXXXX Λοϊζίδης (ΜΕ3), υπάλληλος της APS Debt Servicing Cyprus Ltd και από το 1996 μέχρι και την 30.6.17 υπάλληλος των εναγόντων (οπόταν και μεταφέρθηκε σε αυτούς η διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών), τοποθετήθηκε - με παραπομπή και στη δήλωση/Έγγραφο Γ - για τα οφειλόμενα και τα εγχειρήματα για επίλυση της προκύψασας διαφοράς. Ο XXXXX Σκούρος (ΜΥ1), αδειοδοτημένος Σύμβουλος Αφερεγγυότητας στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, είπε (αναφερόμενος και στη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Δ), πως η Feder Holdings Ltd τέθηκε υπό διαχείριση δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 15.4.08, για απεριόριστο ποσό προς όφελος των εναγόντων και πως ως παραλήπτης και/ή διαχειριστής της Feder Holdings Ltd, διορίστηκε ο XXXXX Ιακωβίδης. Δήλωσε επίσης ότι η Feder Holdings Ltd, μέσω του παραλήπτη/διαχειριστή, πούλησε ή και μεταβίβασε προς τους ενάγοντες διά πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 21.2.17 (βλ. Τεκμήριο 26), τρία ακίνητα δυνάμει της εκ συμφώνου απόφασης. Ο XXXXX Σεργίου (ΜΥ2), εξήγησε όσα (υπό τη δική του οπτική), οδήγησαν στην εναντίον του αξίωση, λέγοντας στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Ε, ότι η αγωγή δεν μπορεί παρά να απορριφθεί μια που, ως εκ των ενεργειών και παραλήψεων των εναγόντων (λόγω της εκ συμφώνου απόφασης), ο ίδιος απαλλάχθηκε ως εγγυητής. Ο XXXXX (XXXXX) Αθηνοδώρου (ΜΥ3), εκτιμητής ακινήτων, κατέθεσε και εξήγησε δύο εκθέσεις εκτίμησης που ετοίμασε για ακίνητα της Feder Holdings Ltd (βλ. Τεκμήρια 35 και 36). Στις επιμελείς αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν πως η μαρτυρία και οι εφαρμοζόμενες νομικές αρχές δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε αποδοχή των αντίστοιχων θέσεων τους. Διεξήλθα τη γραπτή και προφορική μαρτυρία στην πλήρη της μορφή και το ίδιο έπραξα με τη δικογραφία και τις αγορεύσεις των δικηγόρων. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης - θέτουσα εκ των πραγμάτων το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση να βλέπει και να αξιολογεί τους μάρτυρες, με όλα τα ευεργετήματα που αυτό ενέχει (βλ. κατ' αναλογίαν, Μελή ν Κωνσταντίνου και Άλλων, ΠΕ 2/13, ημ. 13.3.19) - παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έθεσα ως δείκτη το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό τους συμφέρον ή προκατάληψη στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν για να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν αυτά περί των οποίων μιλούσαν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, τις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες ή αντιφάσεις σε αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις, τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους, τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ κατέθεταν και άλλα. Ήμουν προσεκτικός στο να μην αποδώσω υπέρμετρο βάρος στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους διαγωγής μια και τούτο εμπεριέχει επικινδυνότητα (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), μιας και δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαζόντως ικανοί στο να φανερώνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και γιατί μερικές συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών και όχι πάντοτε από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων

(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα στην ατομική εκτίμηση τής αξιοπιστίας των μαρτύρων αλλά συσχέτισα και αντιπαρέβαλα τη μαρτυρία αυτή και με το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιωαννίδη και Άλλων ν Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, ΠΕ 80/13, ημ. 13.1.20, Γερολέμου ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Άλλου, Ποιν. Έφ. 486/12, ημ. 10.9.19, Ιορδάνους ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/14, ημ. 19.4.18, Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Αξιολογώντας τους μάρτυρες, υπενθύμισα εαυτόν ότι ακόμη και η απόρριψη κάποιων εκδοχών τους, δεν οδηγεί αναγκαστικώς και δίχως άλλο σε μη αποδοχή της μαρτυρίας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Αυξεντίου ν Δίγκλη

(2007)1(Β) ΑΑΔ 1367, 1371). Εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε και η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση για την ανθρώπινη προσωπικότητα, γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη πάντοτε), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Όσα τεκμήρια κατατέθηκαν για αναγνώριση και δεν μετουσιώθηκαν σε κανονικά τεκμήρια, αγνοήθηκαν ως μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Κυπριακή Δημοκρατία ν EPCO Cyprus Ltd και Άλλων

(2007)1(Β) ΑΑΔ 883, 889-890, Δήμος Λευκωσίας ν ELK Trading Ltd

(2003)2 AAΔ 120, 122). Ως θα αναπτύξω αμέσως - και σε αντίθεση με τους XXXXX Σκούρο (ΜΥ1), XXXXX Σεργίου (ΜΥ2) και XXXXX Αθηνοδώρου (ΜΥ3), που μου προξένησαν αρνητική εντύπωση (σε διαφορετική κλίμακα) ο καθένας (για λόγους που θα αποσαφηνίσω) - οι XXXXX Δημητρίου (ΜΕ1), XXXXX Γεωργιάδη (ΜΕ2) και XXXXX Λοϊζίδης (ΜΕ3), μου προξένησαν θετική εντύπωση ως μάρτυρες αφού ήσαν (μεταξύ άλλων) σταθεροί, ορθολογικοί και συνεπείς (κάτι που δεν ισχύει για τον εναγόμενο και τους μάρτυρες του). Διασαφηνίζω την κρίση μου για όλους τους μάρτυρες. Ο XXXXX Δημητρίου (ΜΕ1), ήταν ευθύς και ειλικρινής, απαντώντας με σαφήνεια σε όλες τις ερωτήσεις που του τέθηκαν. Εκεί που δεν μπορούσε να απαντήσει (όπως για το αν η ισοτιμία διά της οποίας θα μετατρεπόταν το δάνειο από Ελβετικά Φράγκα σε ευρώ ή αντιστρόφως καθοριζόταν στα έγγραφα της δανειοδότησης), το εξέφραζε ευθαρσώς και έτσι ενήργησε και όπου οι ερωτήσεις είχαν νομική χροιά, με τον μάρτυρα να λέει πως η έλλειψη νομικών γνώσεων από μέρους του, του στερούσε τη δυνατότητα να απαντήσει αυθεντικώς και με κύρος σε ό,τι του υποβαλλόταν συναφώς. Δέχομαι τη μαρτυρία του Στέφανου Δημητρίου (ΜΕ1). Η XXXXX Γεωργιάδη (ΜΕ2), διασάφησε με καθαρότητα και επαγγελματισμό τα εξεικονιζόμενα στην αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, υπογραμμίζοντας ότι δεν περιλαμβάνεται τόκος υπερημερίας στην υπό αναφοράν κατάσταση λογαριασμού. Δέχομαι τη μαρτυρία της XXXXX Γεωργιάδη (ΜΕ2). Ο XXXXX Λοϊζίδης (ΜΕ3), αποσαφήνισε πτυχές γύρω από την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης αλλά και του γενικότερου πλαισίου διευθέτησης που επήλθε μεταξύ των εναγομένων και της Feder Holdings Ltd (όπως και με τους ενάγοντες). Δεν κλονίστηκε στην αντεξέταση, με αυτόν να απαντά απεριφράστως ότι δεν μπορούσε να αποφανθεί επί ζητημάτων τα οποία δεν κατείχε (όπως για το αν ήξευρε για την εκτίμηση του XXXXX Αθηνοδώρου (ΜΥ3) «. που ανέβαζε την αξία των ακινήτων σε 3.750.000 ευρώ»). Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Λοϊζίδη (ΜΕ3). Ο XXXXX Σκούρος (ΜΥ1), ήταν, με κάθε σεβασμό, γενικός και αόριστος και μολονότι τον προσέγγισα ως μάρτυρα με εξειδικευμένη γνώση (κατά τα πρότυπα των πραγματογνωμόνων μαρτύρων) - μη ξεχνώντας ότι η συμπεριφορά τέτοιων μαρτύρων, μ' όλο που δεν είναι τόσον μεγάλης σπουδαιότητας όσον των κοινών μαρτύρων, εξακολουθεί να είναι ουσιώδης για την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, ΠΕ ν KRU, Έφεση 23/18, ημ. 3.12.19, Κοινοτικού Συμβούλιο Ομόδους ν Κονναρή

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 2298, 2309-2310, Ψάλτης ν Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 113, 119, Σπύρου ν Χατζηχαραλάμπους

(1989)1(Ε) ΑΑΔ 298, 308-309) - τούτος ήταν διστακτικός στις απαντήσεις του και συχνώς ανακριβής. Ανέφερε στην κυρίως εξέταση και δη στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Δ, ότι εξ όσων κάλλιον γνώριζε «. η Εταιρεία FEDER HOLDINGS LTD δεν έχει επ' ονόματι της οποιαδήποτε άλλη ακίνητη ιδιοκτησία, αλλά ούτε και κινητή». Η τοποθέτηση του σίγουρα δεν άρμοζε ως επί της ουσίας απάντηση, μια που θα αναμενόταν αν μη τι άλλο η θέση του θα συνοδευόταν εξ αρχής και από κάποιο υποστηρικτικό υπόβαθρο ώστε να μπορούσε κανείς ευλόγως να κρίνει το βάσιμο ή αβάσιμο των όσων είπε. Η επισήμανση δεν άπτεται ασφαλώς της αποδεικτικής βαρύτητας της μαρτυρίας του μάρτυρα - αφού αυτό θα ήταν ανεπίτρεπτο στο πλαίσιο τού τι τώρα εξετάζεται και που δεν είναι άλλο από την αξιοπιστία του μάρτυρα και όχι η αποδεικτική εμβέλεια των λεχθέντων του ειδεμή θα εμπλεκόταν απαραδέκτως το ζήτημα της μαρτυριακής αξιοπιστίας με το εφαρμοζόμενο βάρος και επίπεδο απόδειξης (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεριός ν Αλεξίου και Άλλου

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1195, 1205, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη

(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642) - αλλά της συνέπειας τής εκδοχής του και της μεθόδου που τούτος επέλεξε για να επιρρώσει τα όσα αντιλήφθηκε προφανώς ως αυτονόητα ή και ως δεδομένα, ή έστω κατά τεκμήριον ακριβή στη βάση μιας ακαθόριστης και ασαφούς πηγής ενημέρωσης ή γνώσης. Κατά τη διά ζώσης μαρτυρία, στην κυρίως εξέταση, ο μάρτυς είπε πως το συμπέρασμα του για το ότι η Feder Holdings Ltd δεν κέκτηται κινητής ή ακίνητης περιουσίας, προέκυψε από «. τα όσα στοιχεία άλλα είχα στο φάιλ της εταιρείας .» και όχι από τους ισολογισμούς της εταιρείας. Λέγοντας τα τούτα, ο μάρτυς εξειδίκευσε πως τα συμπεράσματα του εδράστηκαν και σε «. έρευνα του Κτηματολογίου που διενήργησε ο παραλήπτης διαχειριστής όταν είχε διορισθεί διαχειριστής, επομένως αφού αποξενώθηκαν, πωλήθηκαν τα ακίνητα βάσει του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου που κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο δεν απέμεινε οποιαδήποτε άλλη κινητή περιουσία και επίσης για ακίνητη περιουσία έχουμε μία έρευνα από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων για κινητή περιουσία, η οποία δεν δηλώνει ότι έχει οποιανδήποτε κινητή περιουσία, μηχανοκίνητη». Η απάντηση αυτή, εκτός από γενικόλογη και συμπερασματική (σε μη αναμενόμενο και αποδεκτό βαθμό), εξέλαβε ως δοσμένο - τουλάχιστον αναφορικώς προς την κινητή περιουσία - πως η μόνη τέτοια κινητή περιουσία που θα μπορούσε να έχει η Feder Holdings Ltd, ήταν μηχανοκίνητης μορφής και όχι φερ' ειπείν, χρηματικής (ύπαρξη μετρητών), περί της οποίας ο μάρτυς παραδέχθηκε στην κυρίως εξέταση ότι δεν γνώριζε κάτι για να πει, γεγονός που επιβεβαίωσε και στην αντεξέταση, επαναλαμβάνοντας πως δεν ήξερε «. εάν η εταιρεία διατηρεί καταθέσεις σε οποιανδήποτε τράπεζα .» και απολήγοντας στο ότι «Μπορεί και να έχει», έστω και αν στη γραπτή δήλωση/ Έγγραφο Δ προέβη στην ήδη αποτυπωθείσα θέση, περί της οποίας κρίνω πως δεν χρειάζεται να λεχθεί τίποτε περισσότερον. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Σκούρου (ΜΥ1). Ο XXXXX Σεργίου (ΜΥ2), ήταν (ανάμεσα σε άλλα), αντιφατικός και αόριστος στις τοποθετήσεις του, με πολλά από όσα είπε να συγκρούονται και με κατά τα άλλα παραδεκτή έγγραφη μαρτυρία αλλά και να συγκροτούν γνώμη σε πεδία που (δίχως ο μάρτυς να ισχυριστεί το αντίθετο), δεν είχε εξειδικευμένη γνώση (όπως λόγου χάριν για τη νομική ερμηνεία νομοθετημάτων). Ο μάρτυς έτεινε μερικές φορές να απομακρύνεται συν τοις άλλοις από οτιδήποτε θα μπορούσε να καταταχθεί ως βλαπτικό τής εκδοχής που προωθούσε, ακόμη και αν για να το πετύχει αυτό έπρεπε να αποτμηθεί από όσα υπέγραψε και συμφώνησε με τους ενάγοντες. Ένα τέτοιο παράδειγμα, όχι ιδιαίτερα σημαντικό για ό,τι εδώ μέλει, μα ενδεικτικό ωστόσο των όσων ήδη έχω περιγράψει ως ευρύτερη μαρτυριακή στάση του μάρτυρα (εναγομένου), ήταν και η θέση του πως «. οι Λειτουργοί της Τράπεζας δεν μας το είχαν τότε εξηγήσει, το επιτόκιο LIBOR καθορίζεται ως το επιτόκιο για δάνεια στο νόμισμα του εν λόγω δανείου (ελβετικό φράγκο) το οποίο δημοσιεύεται από τον Βρετανικό Σύνδεσμο Τραπεζιτών (British Banker's Association) για περίοδο ίση με την περίοδο τόκου («Interest Period») και εμφανίζεται στην οθόνη οικονομικών ειδήσεων του πρακτορείου Reuters στη σελίδα LIBOR= (ή σε οποιαδήποτε άλλη σελίδα του πρακτορείου Reuters ή άλλης υπηρεσίας ή οργανισμού που η Τράπεζα τυχόν να καθορίσει γραπτώς ή με δημοσίευση στον ημερήσιο τύπο στο μέλλον) στις 11:00 πμ ώρα Λονδίνου, 2 τραπεζικές ημέρες πριν από την έναρξη της σχετικής περιόδου τόκου». Αυτά, φανερώς (ως παρατήρησα), στόχευσαν ηθελημένα ή αθέλητα, να αποδώσουν στους ενάγοντες αρνητικό πρόσημο για την εν γένει τραπεζική αντιμετώπιση του μάρτυρα. Εκείνο που κρατά κανείς από τούτο είναι και το ότι, αν τόσον σημαντικό ήταν το παράπονο του μάρτυρα έναντι των εναγόντων για όσα ακριβώς περιέγραψε, γιατί τότε δεν επιδέχθηκε να τεθεί η θέση αυτή ρητώς και σαφώς προς οποιονδήποτε μάρτυρα των εναγόντων ούτως ώστε να δοθεί και η ευκαιρία σε αυτούς (και στους ενάγοντες), να τοποθετηθούν και αναλόγως να αμφισβητήσουν ή να αντιτείνουν τη δική τους εκδοχή (βλ. κατ' αναλογίαν, Πιριλλίδη ν Δήμου Λεμεσού, ΠΕ 331/15, ημ. 11.12.17, Κωστρίκκη ν 4 Motion Automotives Ltd και Άλλου, Ποιν. Έφ. 226/14, ημ. 10.7.15). Δεν έγινε αυτό, με παρεπόμενο να αναδύονται και διασπάσεις στην προωθούμενη εκδοχή του. Περιπλέον, ο μάρτυς είπε κατά την κυρίως εξέταση (αρχομένης της παραγράφου 10 της γραπτής δήλωσης/Έγγραφο Ε), πως ο ίδιος είχε πληροφορηθεί μετά από την καταχώριση της αγωγής «. κατά τη σύναψη τόσο του αρχικού, όσο και των μελλοντικών δανείων θα έπρεπε να μας εφοδίαζαν με έντυπο στο οποίο να περιγράφουν ένα υποθετικά θετικό και ένα αρνητικό σενάριο, στο οποίο να περιγράφουν τις περιπτώσεις ανατίμησης και υποτίμησης του Φράγκου, ώστε να γνωρίζουμε τις ενδεχόμενες μεταβολές από τις διακυμάνσεις του. Τέτοια ενημέρωση δεν υπήρχε, αλλά ο Λειτουργός της Τράπεζας μας προέτρεψε να συνάψουμε το δάνειο σε CHF, επειδή κατά την άποψη του, αυτό ήταν πιο συμφέρον για εμάς. Αντίγραφο της εγκυκλίου της κεντρικής τράπεζας το οποίο είχε ήδη κατατεθεί ως τεκμήριο για αναγνώριση 2, κατατίθεται ως τεκμήριο 34 με την παρούσα». Συναποτέλεσε θέση του μάρτυρα (κατά την προφορική μαρτυρία στην κυρίως εξέταση), ότι η εγκύκλιος, συνοδευόμενη από τη συνημμένη εκεί Δήλωση/Τεκμήριο 34 («η εγκύκλιος»), του είχε σταλεί από τους ενάγοντες (απ' ό,τι ο μάρτυς ανακαλούσε), το 2014 για «. να την υπογράψω τη δήλωση και να τους την επιστρέψω». Κατά την αντεξέταση, όταν ρωτήθηκε (διά της πρώτης αντεξεταστικής ερώτησης), πότε του αποστάλθηκε η εγκύκλιος με το συνημμένο έντυπο, είπε (με μαρτυριακή επί του εδωλίου συμπεριφορά που παρέπεμπε σε απόκρυψη της πλήρους αλήθειας), πως δεν θυμόταν ακριβώς «. πότε ήταν η επιστολή, αλλά στάλθηκε μία επιστολή και μέσα ήταν μία σελίδα που έπρεπε να τη συμπληρώσω, να την στείλω πίσω στην τράπεζα». Μετέπειτα, ο μάρτυς περιέπεσε σε ανακολουθία για το αν η εγκύκλιος συνοδευόταν από κάποια επιστολή (ως είπε αρχικώς), λέγοντας (με ίδια μαρτυριακά χαρακτηριστικά όπως εκείνα που περιστοίχισαν την απάντηση για τη χρονική στιγμή που παρέλαβε υποτίθεται την εγκύκλιο), ότι δεν θυμόταν αν, τωόντι, υπήρχε κάποια επιστολή, προσθέτοντας όμως (ως νέα εκδοχή), πως τον είχαν ενημερώσει «. από την τράπεζα ότι μου είχε σταλεί αυτή η σελίδα την οποία έπρεπε να συμπληρώσω για να στείλω πίσω ότι είχαν ενημερωθεί, αλλά ήταν εκ των υστέρων και φυσικά δεν την υπέγραψα γιατί αυτό είναι θέμα πρωθύστερο, στάλθηκε η επιστολή πολύ πιο ύστερα από την υπογραφή της συμφωνίας». Δήλωσε προσέτι ο μάρτυς - με όμοια μαρτυριακή τάση ως αυτή που αναπτύχθηκε - (απαντώντας σε θέση του κ. Χαραλάμπους πως «. η εγκύκλιος έχει διάφορα κιτρινισμένα σημεία και το βρίσκω προσωπικά πολύ παράξενο να ταχυδρομείται έτσι, είναι επίσημη εγκύκλιος και να στέλνεται με σημείωση και κιτρινισμένα; Τι έχετε να πείτε;»), πως δεν μπορούσε να πει κάτι πρόσθετο αφού αυτή ήταν η πραγματικότητα («Τι πρέπει να πω; Αφού είναι κιτρινισμένα»). Όταν του υποβλήθηκε πως δεν έλεγε την αλήθεια και ότι ποτέ δεν έλαβε ταχυδρομικώς την εγκύκλιο, ο μάρτυς είπε πως δεν έλεγε ψέματα και ότι το έγγραφο αυτό «. στάλθηκε όχι μόνο σε εμένα .» αλλά «. και σε άλλους συνεταίρους της εταιρείας», οι οποίοι, παρεμπιπτόντως - και τούτο το αναφέρω ως ζήτημα σταθερότητας στην προβαλλόμενη εκδοχή και των κενών που αφέθηκαν σε αυτήν, χωρίς πάντως να επικρίνεται το κατά τα άλλα απόλυτο δικαίωμα του εναγομένου να καλέσει ή να μην καλέσει μάρτυρες (βλ. κατ' αναλογίαν, Λοφίτης ν Δημητρίου και Άλλης

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1402, 1410) - δεν κλήθηκαν να δώσουν μαρτυρία επί του σημείου, όπως δεν κλήθηκε εξάλλου ως μάρτυς και η γραμματέας του μάρτυρα που υποτίθεται (ως τούτος διισχυρίστηκε), του «. έφερε . [την]. επιστολή από την τράπεζα .». Ως ορθώς πρότεινε ο κ. Χαραλάμπους στη γραπτή του αγόρευση - και τούτο συνθέτει ένα ακόμη παράδειγμα αναιτιολόγητης και ασυνεπούς σύγκρουσης μεταξύ της μαρτυρίας και εκδοχής του μάρτυρα με αναντίρρητη γραπτή μαρτυρία - η Feder Holdings Ltd είχε συμφωνήσει στη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 15.4.08/Τεκμήριο 6 («η συμφωνία δανείου»), διά του όρου 27, ότι «. The Borrower hereby acknowledges that it has been advised of the risk involved in borrowing in a currency different from that in which the proceeds of the drawdowns of the Loan may be deployed or from that of the income or assets which may be used for repayment. The Borrower further acknowledges that it is fully aware that substantial loss or gain can result due to variations in foreign exchange and/or interest rates between the drawdown dates and when the Loan repayments plus accrued interest and charges, fees, costs and expenses fall due». Επιπροσθέτως, ο μάρτυς ισχυρίστηκε πως η Feder Holdings Ltd ελεγχόταν, κατά τη μεταβίβαση των τριών ακινήτων της προς θυγατρική της εταιρεία των εναγόντων, από τους υπόλοιπους Διευθυντές, πλην του μάρτυρα. Όμως, η θέση αυτή αντιτίθεται προς το σχετικό πωλητήριο έγγραφο (βλ. Τεκμήριο 26) όπου (στην τελευταία του σελίδα), τούτο παρουσιάζεται να υπογράφθηκε εκ μέρους της Feder Holdings Ltd από τον παραλήπτη/διαχειριστή, αλλά και με την πρόταση διευθέτησης/Τεκμήριο 30 που υπογράφθηκε από τον παραλήπτη/διαχειριστή της Feder Holdings Ltd («η πρόταση διευθέτησης»), με το αυτό να ισχύει και στην περίπτωση υπογραφής της συμφωνίας διάθεσης/Τεκμήριο 31 («η συμφωνία διάθεσης»). Μήτε και σε αυτή την πτυχή της μαρτυρίας του, ο μάρτυς εκδήλωσε ειλικρινώς την αλήθεια των πραγμάτων, ιδίως κιόλας όταν (από άποψη στερεότητας εκδοχής), ουδέποτε έθεσε τις θέσεις αυτές προς μάρτυρες των εναγόντων, ή αμφισβήτησε σε οποιοδήποτε στάδιο, επαρκώς και εναργώς, ό,τι είναι που αντανακλούν τα περί ων ο λόγος Τεκμήρια 26, 30 και 31. Ο μάρτυς είπε επίσης ότι οι ενάγοντες γνώριζαν πως «. ο σκοπός του δανείου ήταν η ανάπτυξη των ακινήτων σε οικόπεδα και μας [είχαν] διαβεβαιώσει ότι θα ανέμεν[αν] την πληρωμή μετά τη έναρξη διαχωρισμού και πωλήσεων των οικοπέδων» (που θα προκύπτανε από τον διαχωρισμό των ακινήτων της Feder Holdings Ltd). Μολαταύτα, η θέση αυτή του μάρτυρα αντιμάχεται προς επιστολή των εναγόντων στην Feder Holdings Ltd ημερομηνίας 15.4.08 (βλ. Τεκμήριο 5), όπου στον όρο Α.ΙΙ.1 αναφέρεται ότι η πηγή αποπληρωμής του δανείου θα ήταν τα εισοδήματα των μετόχων, θέση που επαναλήφθηκε επιβεβαιωτικώς και την 28.11.11, σε άλλη επιστολή των εναγόντων προς την ίδια εταιρεία, όπου στον όρο Α.2 αυτής αναφέρεται πως η πηγή αποπληρωμής των εκεί αναφερόμενων πιστωτικών διευκολύνσεων θα ήσαν από «... προσωπικά εισοδήματα των μετόχων της εταιρείας ή/και εισπράξεις από την πώληση της γης/οικοπέδων». Όταν τέθηκε στον μάρτυρα το ασυνταύτιστο μεταξύ της δικής του μαρτυρίας και της (αδιαμφησβήτητης) γραπτής μαρτυρίας, απάντησε κατά τρόπο ασαφή και πυθιακό, ίσως και σκωπτικό (και τούτο ως παρατήρησα ένεκα πασιφανούς πρόθεσης αποφυγής της ουσίας του ερωτήματος), ότι «. οι μέτοχοι δεν ήταν πολυεκατομμυριούχοι, άρα δεν μπορούσαν να πληρώσουν από τα έσοδα τους». Πέραν τούτου, υποσημειώνω (επί γενικότερου επιπέδου και χάριν υπογράμμισης όσων μπορούν να θεωρηθούν πως εξάγονται από τη συγκεκριμένη αναφορά του μάρτυρα) - ως ευστόχως υπέδειξε και ο κ. Χαραλάμπους στη γραπτή του αγόρευση - πως αν «. ευσταθεί η θέση του μάρτυρα περί αδυναμίας των μετόχων να πληρώνουν από τα έσοδα τους, αυτό σημαίνει πως εξαρχής οι μέτοχοι εξαπάτησαν τους ενάγοντες .». Απορρίπτω τη μαρτυρία του Σέργιου Σεργίου (ΜΥ2). Ο XXXXX Αθηνοδώρου (ΜΥ3), είπε ότι η Έκθεση Εκτίμησης/Τεκμήριο 35 αφορά σε εκτίμηση τριών ακινήτων της Feder Holdings Ltd ως χωραφιών που έχουν άδεια διαχωρισμού και ως οικοπέδων, παρόλο που τα ακίνητα αυτά σαφώς αναφέρονται ως χωράφια και όχι ως οικόπεδα στην αναφερόμενη έκθεση εκτίμησης. Κατέληξε πως οι δύο αξίες που ενδιαφέρουν είναι €5.182.000,00 ως οικόπεδα και €3.600.000,00 ως χωράφια (με πολεοδομική άδεια διαχωρισμού σε 27 οικόπεδα). Ο μάρτυς εξήγησε τη συγκριτική μέθοδο που ακολούθησε για να φθάσει στην αξία των ακινήτων ως χωραφιών και η οποία «. γίνεται λαμβάνοντας υπόψη συγκριτικές πωλήσεις παρόμοιων ακινήτων τόσο στην άμεση περιοχή, όσο και στην ευρύτερη, σε περιπτώσεις που οι συγκριτικές πωλήσεις κρίνονται μη ικανοποιητικές ο εκτιμητής χρησιμοποιά τη γνώση και εμπειρία του και μπορεί να αναπροσαρμόσει τιμές και από άλλες περιοχές», αλλά και την υπολειμματική μέθοδο (γνωστής και ως μεθόδου ανάπτυξης/αξιοποίησης), η οποία «. υπολογίζει την τελική αξία του προϊόντος, δηλαδή όπως είχαμε πει την αξία των τελειωμένων οικοπέδων στην ελεύθερη αγορά και πηγαίνοντας πισινή ‑ πισινή δηλαδή residual, αφαιρεί όλα τα κόστη και όλα τα έξοδα μέχρι να καταλήξει στην αξία της γης. Η μέθοδος αυτή για σκοπούς Δικαστηρίου δεν χρησιμοποιείται ευρέως .», παραδεχόμενος πως εκεί όπου δεν υπάρχουν επαρκείς συγκριτικές πωλήσεις, η συγκριτική μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί νοουμένου ότι το αποτέλεσμα της επαληθεύεται διά της υπολειμματικής μεθόδου. Εντούτοις, ο μάρτυς δέχθηκε πως έχοντας χρησιμοποιήσει την υπολειμματική μέθοδο, δεν κατέγραψε το γεγονός στις εκθέσεις εκτίμησης (βλ. Τεκμήρια 35 και 36), κάτι που λογικώς θα αναμενόταν να είχε πράξει αφού με αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να κριθεί λελογισμένως και με συγκεκριμένη πλέον σταθεράν, το ορθολογικό των εκτιμήσεων του εξ απόψεως μεθοδολογίας και περιεχομένου. Ο μάρτυς προέταξε και το ότι συνεκτίμησε το κόστος κατασκευής κυκλικού κόμβου που πρέπει να αναληφθεί και καταβληθεί από την Feder Holdings Ltd για την προειρημένη άδεια διαχωρισμού, δεχόμενος όμως πως ούτε και αυτό το απέγραψε στις εκτιμήσεις του, δημιουργώντας έτσι, καθ' υποτροπήν, αξιολογικά χάσματα στη γνώμη του (προσεγγιζόμενης τούτης μικροσκοπικώς και αποκλειστικώς με αναφορά στο κείμενο των εκθέσεων εκτίμησης/Τεκμήρια 35 και 36), άνευ εξωγενούς και υποστηρικτικής προφορικής μαρτυρίας. Τούτο, καίτοι δεν μπορούσε να εμποδίσει τον μάρτυρα από το να επεκτείνει ή και να ρίξει φως επί πτυχών των γραπτών του εκτιμήσεων, ανέδειξε μια αντιμετώπιση από μέρους του που πάντως δεν βοήθησε στην αποτίμηση των θέσεων του από το Δικαστήριο ώστε τούτο να μπορεί να μεταχειρισθεί το μεδούλι της γνώμης του μάρτυρα ως πρώτη ύλη για την κατάληξη σε δικαστικά ευρήματα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι από την τελευταία αυτή απάντηση του μάρτυρα πηγάζει (κάτι που εν πάση περιπτώσει παραδέχθηκε και ο ίδιος), πως τούτος δεν εφάρμοσε την υπολειμματική μέθοδο σε αυτή την πτυχή της εκτίμησης του, η οποία μάλιστα άρμοζε στην περίπτωση, αφού η μέθοδος αυτή χρησιμεύει εκεί που ενυπάρχει ως μεταβλητή ζήτημα δαπανών. Ο μάρτυς (ως επίλογος αυτό), παρότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο για να παραπλανήσει - κάθε άλλο - δεν εισέφερε γνώση και γνώμη επαρκή για να το επικουρήσει, ως είχε καθήκον, στο να αντιληφθεί το Δικαστήριο καλύτερα το επιστημονικό υπόβαθρο επί του οποίου ο μάρτυς βασίστηκε για να διαρθρώσει τη γνώμη του (βλ. κατ' αναλογίαν, Αγγελή ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 155/17, ημ. 27.11.19, ΑΠ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 192/16, ημ. 26.9.19). Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Αθηνοδώρου (ΜΥ3). Περνώ στα (πρόσθετα) ευρήματα και συμπεράσματα μου, με κάποιες επαναλήψεις να κρίνονται αναπόφευκτες ως εκ της αλληλουχίας των γεγονότων και ως εκ της αναγκαιότητας για αρραγή συνοχή και ειρμό στα καταγραφόμενα. Εννοείται πως ως αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων μου είναι και τα όσα έχουν ήδη αναφερθεί ως περιγραφή και ανάλυση (υπό τις στοχεύσεις που ξεψαχνίσθηκαν ανά περίπτωσιν), χωρίς κατ' ανάγκην τούτα να προσδιορίζονται ορολογικώς ως ευρήματα ή και ως συμπεράσματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Ζερβός ν Hellenic Bank Public Company Ltd

(2013)1(Γ) ΑΑΔ 2357, 2373, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Μαλιώτη (Αρ 2)

(1998)2 ΑΑΔ 167, 176). Οι ενάγοντες είναι δημόσια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, συσταθείσα συμφώνως των νόμων της Κυπριακής Δημοκρατίας, διεξάγοντες τραπεζικές εργασίες στην Κύπρο. Την 6.6.05 οι ενάγοντες μετονομάστηκαν από Ελληνική Τράπεζα Λτδ σε Hellenic Bank Public Company Ltd (Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ) [βλ. Τεκμήριο 1]. Η Feder Holdings Ltd ήταν και είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, με έδρα τη Λευκωσία (βλ. Τεκμήριο 2). Οι εναγόμενοι 1, 2, 3, 4 και 5 ήσαν σε όλους τους ουσιώδεις χρόνους (και συνεχίζουν να είναι) Διευθυντές της Feder Holdings Ltd. Ο εναγόμενος (εναγόμενος 2) ήταν και συνεχίζει να είναι ένας εκ των Διευθυντών και Γραμματέας της Feder Holdings Ltd (βλ. Τεκμήριο 3). Ο εναγόμενος ενάγεται εδώ υπό την ιδιότητά του ως εγγυητού της Feder Holdings Ltd. Τον Μάρτιο 2008 οι εναγόμενοι εκ μέρους και για λογαριασμό της Feder Holdings Ltd (και αυτοβούλως), συναντήθηκαν με τους ενάγοντες, με καθορισμένο και σαφές αίτημα για δανειοδότησή τους σε Ελβετικά Φράγκα (CHF). Ακολούθως, οι εναγόμενοι εφοδίασαν τους ενάγοντες με πρακτικά συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Feder Holdings Ltd ημερομηνίας 15.4.08 όπου απογράφεται απόφαση για τη λήψη δανείου από τους ενάγοντες ύψους CHF4.350.000,

1. Με την απόφαση τούτη, το Διοικητικό Συμβούλιο της Feder Holdings Ltd εξουσιοδότησε και το άνοιγμα τρεχούμενου λογαριασμού παρατραβήγματος στους ενάγοντες (βλ. Τεκμήριο 4). Κατόπιν σχετικής αίτησης της Feder Holdings Ltd τον Απρίλιο 2008 (και αφού δόθηκε στους ενάγοντες από την Feder Holdings Ltd η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου), την 15.4.08 κοινοποιήθηκε στην Feder Holdings Ltd και σε όλους τους εναγομένους εκ πλευράς εναγόντων επιστολή ανειλημμένης υποχρέωσης η οποία περιείχε τις πληροφορίες της συμφωνίας δανείου σε Ελβετικά Φράγκα, την οποία επιστολή υπέγραψαν οι εναγόμενοι την 15.4.08 (βλ. Τεκμήριο 5). Μετά από την υπογραφή αυτή, οι ενάγοντες σύναψαν στην Λευκωσία με την Feder Holdings Ltd τη συμφωνία δανείου και προς τον σκοπό αυτό άνοιξαν στο όνομα της Feder Holdings Ltd τον λογαριασμό δανείου XXXXX13-01/Τεκμήριο 20 («ο λογαριασμός δανείου») και της παραχώρησαν δάνειο CHF4.350.000,00 υπό τους όρους που συμφωνήθηκαν και γράφτηκαν στη συμφωνία δανείου. Η επίτευξη της συμφωνίας δανείου έγινε (όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που αφορά στην υπογραφή συμφωνιών και εγγράφων που αφορούν στα επίδικα θέματα βάσει της εκδοχής των εναγόντων), κατά τις προβλέψεις του άρθρου 10 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, ήτοι με την ελεύθερη συναίνεση των μερών (και της Feder Holdings Ltd), τα οποία κατά μη ανατρεπέν τεκμήριο ήσαν ικανά προς το συμβάλλεσθαι, έναντι νομίμου αντιπαροχής και για νόμιμο σκοπό. Η αποπληρωμή του δανείου θα γινόταν σε Ελβετικά Φράγκα, διά 120 μηνιαίων δόσεων των CHF36.250,00 η καθεμία, με την πρώτη δόση να είναι πληρωτέα την 31.3.10 και την τελευταία την 28.2.
2. Ο οφειλόμενος τόκος (accrued interest) ήταν πληρωτέος την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους από 30.6.
3. Αν διαφοροποιούνταν το σύνολο του επιτοκίου, θα μεταβαλλόταν και ο αριθμός των δόσεων ως και η ημερομηνία της τελευταίας πληρωμής ενώ το ποσό της δόσης θα παρέμενε αμετάβλητο. Οι δόσεις θα πληρώνονταν με απευθείας χρέωση λογαριασμού της Feder Holdings Ltd που θα επέλεγαν οι ενάγοντες. Παράλειψη ή άρνηση της Feder Holdings Ltd να καταβάλει δόση ή μέρος δόσης (με τους τόκους) δυνάμει της συμφωνίας δανείου, κατά τις καθοριζόμενες ημερομηνίες (είτε ευθύς ως οι ενάγοντες απαιτούσαν πληρωμή), θα καθιστούσε το δάνειο ή το όποιο υπόλοιπο, αμέσως πληρωτέο και απαιτητό και θα παρείχε στους ενάγοντες, άνευ επηρεασμού άλλης θεραπείας, δικαίωμα να ζητήσουν και εισπράξουν αμέσως και ακεραίως τα χρωστούμενα. Ανεξαρτήτως άλλων όρων στη συμφωνία δανείου, οι ενάγοντες είχαν και δικαίωμα να απαιτήσουν σε οποιαδήποτε στιγμή, αποπληρωμή του δανείου (ή το υπόλοιπο του), όποτε το δάνειο (ή οποιοδήποτε υπόλοιπο αυτού) καθίστατο αμέσως πληρωτέο και απαιτητό. Το επιτόκιο του δανείου θα ήταν ίσο με το εκάστοτε Libor ενός μηνός, προσαυξημένο κατά 1.20% επιτόκιο περιθωρίου (margin rate). Το επιτόκιο Libor καθορίζεται ως επιτόκιο (και για δάνεια σε Ελβετικά Φράγκα) και δημοσιεύεται δύο τραπεζικές μέρες πριν από την απαρχή της περιόδου τοκοφορίας. Οι ενάγοντες δικαιούνταν να μεταβάλλουν καθημερινώς και οποτεδήποτε (βάσει των νομισματικών και πιστωτικών κανόνων που ίσχυαν κάθε φορά, τις συνθήκες αγοράς, την αξία του χρήματος, ή κατά την κρίση τους), τις προμήθειες, το περιθώριο, τα τραπεζικά δικαιώματα, τον χρόνο πληρωμής και χρέωσης του τόκου και άλλα. Αυτές οι μεταβολές, ήσαν δεσμευτικές για την Feder Holdings Ltd που λάμβανε σχετική ενημέρωση με ανακοινώσεις στον Τύπο ή διά άλλων ειδοποιήσεων κατά τα προνοούμενα στον όρο 23 της συμφωνίας δανείου, ή με τον προσφορότερο κατά την κρίση των εναγόντων τρόπο. Μόλις το δάνειο καθίστατο απαιτητό, η Feder Holdings Ltd υποχρεούνταν να καταβάλει στους ενάγοντες αμέσως κάθε οφειλόμενο ποσό μετά τόκων και οποιωνδήποτε δικαστικών και άλλων εξόδων ειδάλλως θα αυξανόταν το περιθώριο από τη μέρα ζήτησης του δανείου και οι ενάγοντες θα είχαν δικαίωμα να απαιτήσουν δικαστικώς ή άλλως πως την πληρωμή του. Οι ενάγοντες τερμάτισαν τη λειτουργία του λογαριασμού δανείου με επιστολή ημερομηνίας 21.1.13 καθιστώντας τουτέστιν το δάνειο απαιτητό και πληρωτέο, αξιώνοντας πληρωμή του οφειλόμενου ποσού από όλους τους εναγομένους με επιστολές ημερομηνίας 21.1.13 και 11.2.
4. Η Feder Holdings Ltd και οι εναγόμενοι αποδέχθηκαν την 2.9.10 επιστολή ανειλημμένης υποχρέωσης των εναγόντων ημερομηνίας 2.6.10 (βλ. Τεκμήριο 7) σε σχέση και προς τον λογαριασμό δανείου (όπου αναφέρονται οι όροι των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρούνταν στην Feder Holdings Ltd). Κατά το περιεχόμενο της επιστολής/Τεκμήριο 7, η Feder Holdings Ltd και όλοι οι εναγόμενοι αποδέχθηκαν ότι το επιτόκιο του λογαριασμού δανείου θα ανερχόταν στο εκάστοτε επιτόκιο Libor ενός μηνός, προσαυξημένο σε κάθε περίπτωση κατά 3.90% περιθώριο. Το δάνειο θα ήταν πληρωτέο διά 120 μηνιαίων δόσεων ύψους CHF44.600,00 η καθεμιά, της πρώτης πληρωτέας την 31.3.11 και της τελευταίας πληρωτέας την 28.2.
5. Ο οφειλόμενος τόκος θα ήταν πληρωτέος την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους. Ο εναγόμενος υπέγραψε την επιστολή ανειλημμένης υποχρέωσης την 2.9.10 (βλ. Τεκμήριο 7), με την παράταση χρόνου αποπληρωμής του δανείου να αποφασίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο της Feder Holdings Ltd την 2.9.10 (βλ. Τεκμήριο 8). Έτσι, η Feder Holdings Ltd την 2.9.10 δυνάμει τροποποιητικής συμφωνίας συμφώνησε όπως το δάνειο καταστεί πληρωτέο με 120 ίσες μηνιαίες δόσεις προς CHF44.600,00 η καθεμιά, της πρώτης πληρωτέας την 31.3.11 και της τελευταίας πληρωτέας την 28.2.21 (βλ. Τεκμήριο 9). Η Feder Holdings Ltd και οι εναγόμενοι στις 28.11.11, αποδέχθηκαν γραπτώς σχετική επιστολή ανειλημμένης υποχρέωσης των εναγόντων ίδιας ημερομηνίας όπου αναφέρονται οι όροι των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν, ανανεώθηκαν και συνέχιζαν να παραχωρούνται στην Feder Holdings Ltd. Το επιτόκιο του λογαριασμού δανείου θα ανερχόταν πλέον στο εκάστοτε επιτόκιο Libor ενός μηνός, προσαυξημένο κατά 4.15% περιθώριο. Το δάνειο θα ήταν πληρωτέο διά μίας δόσης ύψους CHF4.221.655,00 πλέον τόκους στη λήξη του δανείου (την 31.12.12). Οι τόκοι του δανείου θα πληρώνονταν κανονικώς κατά τις ημερομηνίες κεφαλαιοποίησης, ήτοι την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους (βλ. Τεκμήρια 10 και 11). Η Feder Holdings Ltd, οι εναγόμενοι και οι ενάγοντες υπέγραψαν νέα συμπληρωματική συμφωνία δανείου την 28.11.11 (βλ. Τεκμήριο 12). Με βάση αυτή, συμφωνήθηκε και το ότι σε περίπτωση που σε οποιοδήποτε στάδιο το δάνειο σε Ελβετικά Φράγκα εκφραζόταν σε Ευρώ, τότε θα βαρυνόταν με ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο που θα συνίστατο από το εκάστοτε καθοριζόμενο από τους ενάγοντες βασικό επιτόκιο δανείων επιχειρήσεων (business loans' base interest rate) προσαυξημένο κατά 3.90% επιτόκιο περιθωρίου. Οι υπόλοιποι όροι της συμφωνίας δανείου παρέμειναν ίδιοι. Δυνάμει σύμβασης εγγύησης/Τεκμήριο 13 που υπογράφθηκε στην Λευκωσία την 28.11.11(«η σύμβαση εγγύησης») - ξανά με την ελεύθερη συναίνεση των μερών (και του εναγομένου), με βάση και το άρθρο 10 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149 - οι εναγόμενοι (συμπεριλαμβανομένου του εναγομένου) εγγυήθηκαν την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων της Feder Holdings Ltd προς τους ενάγοντες (παρουσών και μελλοντικών), μέχρι του ποσού των €4.150.000,00 πλέον τόκους, δικηγορικά και άλλα έξοδα, υπό τους όρους που αναγράφονται στη σύμβαση εγγύησης. Οι ενάγοντες εκπλήρωσαν όλες τις συμβατικές τους δεσμεύσεις προς την Feder Holdings Ltd και τους εναγομένους με βάση τη συμφωνία δανείου, ως αυτή τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε. Μολοντούτο, την 6.2.12 ο λογαριασμός δανείου παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο προς όφελος των εναγόντων ύψους CHF4.293.490,89, πλέον τόκους. Κατ' ακολουθίαν, οι ενάγοντες κάλεσαν με επιστολή ημερομηνίας 6.2.12 την Feder Holdings Ltd να μεριμνήσει για την εξόφληση των καθυστερήσεων μέχρι την 13.2.12 (βλ. Τεκμήριο 15). Δεν υπήρξε συμμόρφωση και έτσι με επιστολές ημερομηνίας 5.10.12 και 23.11.12 προς την Feder Holdings Ltd και τους εναγομένους, οι ενάγοντες τούς κάλεσαν να εξοφλήσουν τα χρωστούμενα μέχρι την 29.10.12 και την 31.12.12 αντιστοίχως, άλλως θα τερμάτιζαν τη λειτουργία των αφορώντων λογαριασμών (βλ. Τεκμήρια 16 και 17). Δεν υπήρξε - και πάλι - συνετισμός. Την 21.1.13 (διά επιστολής ίδιας ημερομηνίας), οι ενάγοντες νομίμως και βάσει των όρων της συμφωνίας δανείου, ως εκ της παράβασης ουσιώδους όρου από την Feder Holdings Ltd, τερμάτισαν δικαιολογημένως (με κατά νουν και τις πρόνοιες του όρου 16 της συμφωνίας δανείου), τον λογαριασμό δανείου και παρατραβήγματος και ζήτησαν εξόφληση αμέσως των οφειλόμενων συν τόκους (βλ. Τεκμήριο 18). Οι ενάγοντες πληροφόρησαν την Feder Holdings Ltd και όλους τους εναγομένους πως από την ημερομηνία αυτή, το χρεωστικό επιτόκιο των λογαριασμών αυξανόταν σε 13% (βλ. Τεκμήριο 18). Ακολούθησαν και άλλες επικοινωνίες των εναγόντων με την Feder Holdings Ltd και τους εναγομένους, οι οποίες όμως δεν μετέβαλαν την κατάσταση (βλ. Τεκμήριο 19). Όλες οι επιστολές που έστειλαν οι ενάγοντες προς την Feder Holdings Ltd και τους εναγομένους παραλήφθηκαν από τους παραλήπτες. Με βάση την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού που ετοιμάστηκε (με ακρίβεια) - και η οποία παρέμεινε κατ' ουσίαν αναμφισβήτητη και αποδεκτή ως απόδειξη των καταχωρίσεων, θεμάτων, δοσοληψιών και λογαριασμών που είναι καταχωρισμένα σε αυτή, κατά τις προβλέψεις του άρθρου 22 του Περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ.9 (βλ. κατ' αναλογίαν, Vourna Limited και Άλλων ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ΠΕ 295/13, ημ. 1.6.20, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, ως Προσωρινού Εκκαθαριστή της Περιουσίας της Εταιρείας Deme-Dairy Ltd και Άλλων, ΠΕ 246/13, ημ. 11.12.19, Κουλλαπής ν Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, ΠΕ 141/10, ημ. 13.11.15, Ζερβού και Άλλης ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 2192, 2203) - ο λογαριασμός δανείου παρουσίαζε την 30.9.17 συνολικό χρεωστικό υπόλοιπο (σε κεφάλαιο και τόκους) CHF2.961.967,70, του τόκου κεφαλαιοποιημένου δύο φορές ετησίως κατά τα προλεχθέντα. Η τελευταία χρέωση τόκου στην αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού έγινε την 30.6.

1. Οι ενάγοντες δεν συμπεριέλαβαν στην αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, χρεώσεις προμηθειών, έξοδα μελέτης και άλλα έξοδα, αλλά και τόκους υπερημερίας για οποιαδήποτε χρονική περίοδο. Το επιτόκιο του δανείου (debit rate), ως τούτο αποτυπώνεται στην αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, υπολογίστηκε νομίμως και κατά τα συμφωνηθέντα, συνεκτιμωμένου του εκάστοτε Libor ενός μηνός, προσαυξημένου σε κάθε περίσταση με το επιτόκιο περιθωρίου. Τα επιτόκια Libor ενός μηνός συνυπολογίστηκαν με ακρίβεια και ορθότητα από τους ενάγοντες κατά τα προβλεπόμενα και διεθνή πρότυπα. Μετά από την καταχώριση της αγωγής (24.9.14), οι εναγόμενοι 1, 3, 4 και 5 (πλην του εναγομένου) αποδέχθηκαν στις 13.1.17 την έκδοση τής εκ συμφώνου απόφασης. Για την Feder Holdings Ltd έχει διοριστεί από τους ενάγοντες παραλήπτης/διαχειριστής πριν από την καταχώριση της αγωγής, ο οποίος εξακολουθεί να είναι διορισμένος. Τα τρία ακίνητα που έπρεπε να μεταβιβαστούν με βάση την εκ συμφώνου απόφαση από την Feder Holdings Ltd προς τους ενάγοντες (βλ. Τεκμήριο 27), βαρύνονταν με τις υποθήκες του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας XXXXX/08 και XXXXX/11 προς όφελος των εναγόντων και οι οποίες είχαν δοθεί προς εξασφάλιση του λογαριασμού δανείου και του τρεχούμενου λογαριασμού της Feder Holdings Ltd (βλ. Τεκμήρια 24 και 25). Για τη μεταβίβαση των τριών ακινήτων έπρεπε να αρθούν οι υποθήκες και έτσι έγινε. Οι υποθήκες άρθηκαν και τα ακίνητα μεταβιβάστηκαν από την Feder Holdings Ltd προς θυγατρική εταιρεία των εναγόντων μετά από σχετική υπόδειξη των τελευταίων και συνομολόγηση σχετικού πωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 21.2.17 (βλ. Τεκμήριο 26). Η αξία αγοράς των ακινήτων από τους ενάγοντες - που πιστώθηκε στους λογαριασμούς της Feder Holdings Ltd - ήταν €2.024.750,
2. Το ποσό προήλθε από σειρά νόμιμων και δικαιολογημένων υπό τις περιστάσεις ενεργειών των εναγόντων. Πιο συγκεκριμένα, κατά πάγια πρακτική των εναγόντων σε περιπτώσεις ανταλλαγής ακινήτων με χρέος, λήφθηκαν δύο εκτιμήσεις από ανεξάρτητους εκτιμητές. Η μία εκτίμηση, από το γραφείο Roussos, Angelides & Fintiklis Valuers and Property Consultants, ημερομηνίας 25.5.16 (βλ. Τεκμήριο 28), κατέδειξε ως αγοραία αξία (market value) των τριών ακινήτων, το συνολικό ποσό των €2.900.000,
3. Η δεύτερη εκτίμηση, από το γραφείο Τ. Dimopoulos & Associates Property Valuers LLC (AXIA Chartered Surveyors), ημερομηνίας 6.4.16 (βλ. Τεκμήριο 29) κατέδειξε ως αγοραία αξία των τριών ακινήτων το συνολικό ποσό των €2.885.000,
4. Ύστερα, υπολογίστηκε ο μέσος όρος των δύο εκτιμήσεων (€2.892.500,00) και συμφωνήθηκε μεταξύ των εναγόντων, της Feder Holdings Ltd και των εναγομένων 1, 3, 4 και 5 όπως οι ενάγοντες αγοράσουν τα ακίνητα έναντι 70% τού ποσού (€2.892.500,00), ήτοι €2.024.750,00 (βλ. Τεκμήρια 30 και 31). Έτσι, συνεκτιμώντας όλες τις παραμέτρους, οι ενάγοντες καθόρισαν την περί ης ο λόγος πρακτική, την οποία εφάρμοσαν και στην προκειμένη περίπτωση, πληροφορώντας προσηκόντως την Feder Holdings Ltd και τους εναγομένους για το πώς σκόπευαν να χειριστούν τα πράγματα. Η Feder Holdings Ltd αλλά και οι εναγόμενοι (πλην του εναγομένου), συνέπλευσαν με τις προτάσεις των εναγόντων (εξού και υπέγραψαν τα Τεκμήρια 30 και 31). Η Feder Holdings Ltd και ο εναγόμενος εξακολουθούν να χρωστούν το ποσό της αξίωσης προς τους ενάγοντες. Θα το αιτιολογήσω περισσότερο αυτό καθότι συναπάρτισε κύριο επιχείρημα (μεστώς και συνοπτικώς συζητηθέν) του κ. Μαππουρίδη (με το Δικαστήριο όμως να αποκλίνει από τις σκέψεις του ευπαίδευτου συνηγόρου και να συγκλίνει με εκείνες που, με την ίδια σαφήνεια, αναπτύχθηκαν από τον κ. Χαραλάμπους). Ο εναγόμενος λέγει ότι η έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης εναντίον των υπολοίπων εγγυητών/εναγομένων αλλά και η μεταβίβαση «. του συνόλου των ακινήτων στην Ενάγουσα σε αξία που κατά τη μαρτυρία που προσκόμισε ο ίδιος, ήταν μικρότερη της πραγματικής, εξαλείφτηκαν παράλληλα και οι Υποθήκες, συνεπώς η Εταιρεία κατέστη αναξιόχρεη, αφού η μεταβίβαση του συνόλου της ιδιοκτησίας της στην Ενάγουσα, ισοδυναμούσε με κατά νόμο απαλλαγή της ως Πρωτοφειλέτιδας, ώστε εν γνώσει του πιστωτή να καθίσταται αδύνατη η εκ μέρους της εξόφληση οποιωνδήποτε υποχρεώσεων έναντι της Ενάγουσας. Η συγκατάθεση της πλειοψηφίας των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας για μεταβίβαση της περιουσίας της έναντι της απαλλαγής και των εγγυητών που δηλώθηκε με την από κοινού Απόφαση, συνιστά περιστάσεις οι οποίες κατά Νόμο, δύναται να εφαρμοστεί η πρόνοια του Άρθρου 92 του Νόμου περί Συμβάσεων». Δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Κατά το άρθρο 92 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, ο εναγόμενος θα μπορούσε να απαλλαχθεί μόνον μετά από σχετική σύμβαση μεταξύ εναγόντων και Feder Holdings Ltd αλλά και αν οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη των εναγόντων επέφερε ως νομικό αποτέλεσμα την απαλλαγή της Feder Holdings Ltd. Εν προκειμένω, η πρόταση διευθέτησης και η συμφωνία διευθέτησης, επιφυλάσσουν ρητώς τα δικαιώματα των εναγόντων έναντι της Feder Holdings Ltd. Εκτός των άλλων, η Feder Holdings Ltd εξακολουθεί να οφείλει σημαντικά ποσά προς τους ενάγοντες βάσει του λογαριασμού δανείου (βλ. Τεκμήρια 20 και 21). Δεν υφίσταται επομένως οποιαδήποτε σύμβαση απαλλαγής της Feder Holdings Ltd. Επίσης, δεν αποδείχθηκαν πράξεις ή και παραλείψεις των εναγόντων οι οποίες θα μπορούσαν να επιφέρουν, ως νομικό αποτέλεσμα, την απαλλαγή της Feder Holdings Ltd, ασχέτως αν η τελευταία δεν παρουσιάζεται να έχει περιουσιακά στοιχεία που θα μπορούσαν να επιστρατευθούν ή να χρησιμοποιηθούν για εξόφληση του χρέους. Όπως και να έχουν τα πράγματα, η εκ συμφώνου απόφαση δεν απαλλάσσει ως εκ του περιεχομένου της αλλά και των νομικών της επιπτώσεων, την Feder Holdings Ltd, παρά μόνον τους εναγομένους 1, 3, 4 και 5 (βλ. γενικώς, Pollock and Mulla, The Indian Contract and Specific Relief Acts, 16η έκδ., 2019, Τόμ. 2, σελ. 1410-1411). Η εκ συμφώνου απόφαση δεν μετέβαλε το περιεχόμενο της σύμβασης εγγύησης, με το περιεχόμενο του όρου 3 να καλύπτει απολύτως την περίπτωση. Οι ενάγοντες επιφύλαξαν με κάθε τρόπο τα δικαιώματα τους έναντι του εναγομένου χωρίς να απαλλάσσουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την Feder Holdings Ltd. Με τον όρο 18 της σύμβασης εγγύησης ο εναγόμενος συμφώνησε για την ευθύνη του προς τους ενάγοντες, για το ποσό που αναφέρεται στον όρο 12 (€4.150.000,00) «. σαν να ήμουν ο πρωτοφειλέτης, σε περίπτωση κατά την οποία . η είσπραξη οποιουδήποτε ποσού από τον πρωτοφειλέτη είναι αδύνατη λόγω οποιουδήποτε νομικού ή ουσιαστικού κωλύματος και/ή λόγω οποιασδήποτε άλλης αιτίας». Παρομοίως, ο όρος 19 της σύμβασης εγγύησης, προβλέπει πως ο εναγόμενος παραιτείται (ως εγγυητής) «. από οποιαδήποτε δικαιώματα ή προνόμια τα οποία μπορεί να έχω σαν εγγυητής και δίνω το δικαίωμα στην Τράπεζα όπως, για είσπραξη των οφειλόμενων από τον πρωτοφειλέτη ποσών τα οποία καλύπτονται από την παρούσα εγγύηση, προβαίνει στη λήψη οποιωνδήποτε μέτρων συμπεριλαμβανομένων και δικαστικών μέτρων εναντίον μου, σαν να είμαι ο πρωτοφειλέτης και προτού προβεί στη λήψη οποιουδήποτε μέτρου εναντίον του πρωτοφειλέτη». Κατά συμπερασμόν, ο εναγόμενος δεν ευθύνεται μόνον ως εγγυητής (υπέχοντας δευτερογενή ευθύνη συνταιριαζόμενη προς την πρωτογενή ευθύνη της Feder Holdings Ltd προς τους ενάγοντες), αλλά και ως πρωτοφειλέτης (και άρα διά πρωτογενούς ευθύνης διαχωρισμένης από την ευθύνη της Feder Holdings Ltd). Ουδόλως εφαρμόζεται στην περίπτωση το άρθρο 92 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
5. Τούτο, σε συνδυασμό και με την αξιόπιστη μαρτυρία, συμπαρασύρει αυτονοήτως και τις θέσεις του εναγομένου περί ενεργοποίησης των προνοιών του άρθρου 93 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
6. Δεν εφαρμόζονται ωστόσο ούτε και οι πρόνοιες του Περί της Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου 197(Ι)/03, ως συζήτησε ο κ. Μαππουρίδης και αυτό επειδή το άρθρο 3

(1)του νομοθετήματος διαλαμβάνει ότι τούτο δεν εφαρμόζεται «. αναφορικά με συμβάσεις εγγύησης στις περιπτώσεις που ο πρωτοφειλέτης είναι νομικό πρόσωπο και ο εγγυητής κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης εγγύησης τελούσε υπό την ιδιότητα του διοικητικού συμβούλου του πρωτοφειλέτη». Στην υπό κρίση περίπτωση, είναι παραδεκτό πως ο εναγόμενος ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο Διευθυντής (και Γραμματέας) της (πρωτοφειλέτιδας εταιρείας) Feder Holdings Ltd. Παρόμοια, ισχύουν και για τον Περί των Συμβάσεων Καταναλωτικής Πίστης Νόμο 106(Ι)/10 (που δικογραφείται στην παράγραφο 6(β) της Υπεράσπισης και που όμως δεν αναπτύσσεται στις αγορεύσεις). Το νομοθέτημα τούτο, ως εξάγεται από το άρθρο 3, εφαρμόζεται μόνον σε συμβάσεις πίστωσης που καθορίζονται στο άρθρο 2 του νόμου ως συμβάσεις με τις οποίες «. πιστωτικός φορέας χορηγεί ή υπόσχεται να χορηγήσει σε καταναλωτή πίστωση». Εδώ, ο καταναλωτής δεν είναι ο εναγόμενος (φυσικό πρόσωπο) αλλά η Feder Holdings Ltd (νομικό πρόσωπο), με συνεπόμενο η περίπτωση να εκπίπτει τού ορισμού τού καταναλωτή στο άρθρο 2 του νομοθετήματος. Ο εναγόμενος έθεσε επίσης (στην παράγραφο 6(στ) της Υπεράσπισης) και ζήτημα καταχρηστικότητας των ρητρών των επίμαχων συμφωνιών. Η νομοθεσία που ενασχολείται με το ζήτημα τούτο είναι ο Περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμος 93(Ι)/96. Όμως, το νομοθέτημα, κατά τα προνοούμενα στο άρθρο 3

(1)αυτού, τυγχάνει εφαρμογής «. σε κάθε ρήτρα σύμβασης που συνάπτεται μεταξύ πωλητή ή προμηθευτή και καταναλωτή και η οποία δεν αποτέλεσε αντικείμενο αντικειμενικής διαπραγμάτευσης». Στο άρθρο 2 του νόμου, ως καταναλωτής καθορίζεται («. κάθε φυσικό πρόσωπο το οποίο, κατά την κατάρτιση σύμβασης στην οποία εφαρμόζεται ο παρών Νόμος ενεργεί για σκοπούς οι οποίοι είναι άσχετοι με την άσκηση της επιχείρησης του»). Κατά συνέπειαν, ούτε αυτή η νομοθεσία συνδέεται με την επίμαχη περίπτωση για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν κατά τη συζήτηση του Περί των Συμβάσεων Καταναλωτικής Πίστης Νόμου 106(Ι)/10 (βλ. γενικώς, Χριστάκη Λουκά, Τραπεζικό Δίκαιο & Τραπεζική Πρακτική: Κυπριακό και Κοινοτικό Δίκαιο, Εκδόσεις Χριστάκης Λουκά & Σία ΔΕΠΕ, 2019, παρ. 411). Προωθήθηκε από τον εναγόμενο και το ότι οι ενάγοντες, διά του διορισμού παραλήπτη/διαχειριστή της Feder Holdings Ltd, επηρέασαν δυσμενώς τα δικαιώματα του εναγομένου. Ούτε και τούτο ευσταθεί. Ο όρος 19 της σύμβασης εγγύησης προβλέπει καθαρώς περί του χειρισμού και των δικονομικών επιλογών των εναγόντων υπό τις συνθήκες, με πάντα όσα οι ενάγοντες έπραξαν, να κατατάσσονται ως νόμιμα και λελογισμένα (βλ. γενικώς, Pollock and Mulla, The Indian Contract and Specific Relief Acts, 16η έκδ., 2019, Τόμ. 2, σελ. 1410-1411). Αυτή η διάσταση του πράγματος, θα πρέπει να ενταχθεί και υπό τον φακό του άρθρου 95 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, στο οποίο προνοείται πως αν στη σύμβαση εγγύησης δεν υπάρχει όρος για το αντίθετο - όπως εδώ - η απλή αποχή του πιστωτή από την έγερση αγωγής ή τη λήψη άλλων μέσων θεραπείας κατά του πρωτοφειλέτη, δεν απαλλάσσει τον εγγυητή. Καμιά υπεράσπιση ή προβληματική που ξεδίπλωσε ο εναγόμενος δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για λόγους που είτε συζητήθηκαν εξειδικευμένως είτε συμπαρασύρονται εκ συμπαθείας ως παραφυάδες από τα όσα ρητώς αποφασίστηκαν επί του προκειμένου. Οι ενάγοντες απέδειξαν την αξίωση εναντίον του εναγομένου, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Εν κατακλείδι. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου (XXXXX Σεργίου XXXXX11), για CHF2.930.934,34, πλέον τόκο προς 13% ετησίως, με κεφαλαιοποίηση δύο φορές ετησίως (την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους) από 1.7.17 μέχρι εξοφλήσεως. Τα δικηγορικά έξοδα, ο ΦΠΑ και τα έξοδα επίδοσης, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου (στην κλίμακα που εμπίπτει η αγωγή ως εκ της απόφασης), ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο