SKURIKHIN ν. BARANEY κ.α., Αρ. Αγωγής: 16/16, 9/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A609 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 16/16 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX SKURIKHIN Ενάγοντα -και-
- XXXXX BARANEY
- WELLMAN LIMITED Εναγόμενων --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 9 Δεκεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: O κ. Μ. Κυπριανού, για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ (ΔΘ248). Για την Εναγόμενη 1: Ο κ. Χ. Παπαχριστοδούλου, για Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σία ΔΕΠΕ (ΔΘ254). ΑΠΟΦΑΣΗ Διά της παράγωγης αυτής αγωγής - η οποία εγείρεται από τον ενάγοντα ως κατ' ισχυρισμόν διευθυντή και εγγεγραμμένο μέτοχο «. του 50% των μετοχών της εναγόμενης 2» - ο ενάγων αξιώνει εκ μέρους των εναγόμενων 2 και εναντίον της εναγόμενης 1, Δολάρια Αμερικής $1.119.753,00, καθώς και «Γενικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή κλοπής υπό υπαλλήλου και/ή δόλου και/ή συνομωσίας και/ή παράβασης εκ των νόμων καθηκόντων και/ή παράβασης καταπιστεύματος και/ή πλαστογραφίας εγγράφων και/ή κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων». Συνιστά, αδρομερώς, εκδοχή του ενάγοντα (και ανάμεσα σε άλλα), ότι η εταιρεία Air Company Vertical-T LLC («Vertical-T») ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο μια από τις μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες στην Ρωσία, της οποίας ιδρυτής, γενικός διευθυντής και ιδιοκτήτης, ήταν ο ίδιος. Η Vertical-T ήταν ιδιοκτήτρια μεγάλου αριθμού ελικοπτέρων τα οποία ενοικίαζε σε πελάτες της. Η εναγόμενη 1 είχε προσληφθεί ως υπάλληλος της Vertical-T στην οποία και είχε ανατεθεί η εταιρική σύσταση και λειτουργία των εναγόμενων 2 στην Κύπρο για να υποβοηθούν την Vertical-T στις επιχειρηματικές της δραστηριότητες. Όταν προσλήφθηκε η εναγόμενη 1 στην Vertical-T, ο ενάγων και ο πατέρας της εναγόμενης 1 διατηρούσαν μεταξύ τους στενή φιλική σχέση. Η εναγόμενη 1 είχε δικαίωμα διαχείρισης του τραπεζικού λογαριασμού XXXXX04-06 των εναγόμενων 2 στην Τράπεζα Κύπρου («ο τραπεζικός λογαριασμός»). Οι εναγόμενοι 2, μετά από τη σύσταση τους, άρχισαν να προβαίνουν σε διάφορες πληρωμές στο Αφγανιστάν και σε άλλες χώρες εκ μέρους της Vertical-T λαμβάνοντας και χρήματα για λογαριασμό της τελευταίας. Η εναγόμενη 1 διέπραξε σειρά κολάσιμων πράξεων εναντίον των εναγόμενων
- Μεταξύ 2005 και 2011, η εναγόμενη 1 παρουσίασε διάφορα τιμολόγια στην Τράπεζα Κύπρου - τα οποία φέρεται να εκδόθηκαν προς τους εναγόμενους 2 και με δικαιούχο κάποια υποτιθέμενη εταιρεία με την ονομασία Stranger Agency LLP («η Stranger»), από την Vertical-T, την Murmansk Limited Liability Aviation Enterprise («η Murmansk), την Invest-Avia («η Invest-Avia») και την Kabul Air («η Kabul Air») - δίδοντας οδηγίες στην εν λόγω τράπεζα (και απαιτώντας) όπως γίνουν συναφώς αντίστοιχα εμβάσματα από τον τραπεζικό λογαριασμό (των εναγόμενων 2). Τα εμβάσματα, τα οποία ανήλθαν συνολικώς σε $1.119.753,00 εκτελέστηκαν προς όφελος της Stranger. Μετά από σχετική διερεύνηση, ο ενάγων και η Vertical-T «... έλαβαν διαβεβαιώσεις από τους διευθυντές, διαχειριστές και/ή λογιστές των εταιρειών οι οποίες φέρονται να εξέδωσαν τα τιμολόγια . ότι ουδέποτε τα εξέδωσαν και ότι δεν γνώριζαν περί της ύπαρξης τους». Στη βάση αυτή, ο ενάγων και η Vertical-T ισχυρίζονται πως «. η εναγόμενη 1 έχει καταδολιεύσει την εναγόμενη 1 και/ή ότι έχει διαπράξει το αδίκημα της κλοπής υπό υπαλλήλου και/ή υπό αντιπροσώπου και/ή ότι απέσπασε χρήματα με ψευδείς παραστάσεις και/ή απάτη από την εναγόμενη 2» και τούτο γιατί (κατά τις σχετικές λεπτομέρειες στην παράγραφο 23 της Έκθεσης Απαίτησης), η εναγόμενη 1 «i. . οικειοποιήθηκε και/ή απέσπασε και/ή αποξένωσε από την εναγόμενη 2 χρήματα που ήταν κατατεθειμένα σε τραπεζικούς λογαριασμούς της και που ανήκουν στην εναγόμενη 2 μεταφέροντας τα σε τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας Stranger χωρίς την γνώση και/ή συγκατάθεση του ενάγοντα. ii. Για να πετύχει το δόλιο σχέδιο της η εναγόμενη κατήρτισε και/ή έδωσε οδηγίες όπως καταρτισθούν τα ψευδή και/ή πλαστά τιμολόγια που αναφέρονται στην παράγραφο 20 πιο πάνω. iii. Η εναγόμενη 1 εκμεταλλευόμενη την θέση της στην εναγόμενη 2 και την VERTICAL-T καθώς επίσης και τη σχέση εμπιστοσύνης που είχε με τον ενάγοντα και γνωρίζοντας ότι τα τιμολόγια που αναφέρονται στην παράγραφο 20 πιο πάνω είναι ψευδή, παράνομα έδωσε εντολές προς την Τράπεζα Κύπρου για τη διενέργεια των προαναφερόμενων μεταφορών χρημάτων από τον τραπεζικό λογαριασμό της εναγόμενης 2 στον τραπεζικό λογαριασμό της Stranger. iv. Η εναγόμενη 1 οικειοποιήθηκε και/ή απέσπασε τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 20 πιο πάνω έχοντας γνώση ότι δεν είχε νόμιμο δικαίωμα να πράξει κάτι τέτοιο και/ή ότι τα χρήματα ανήκαν στην εναγόμενη 2». Για τους λόγους αυτούς, ο ενάγων απαιτεί τα όσα έχουν προλεχθεί ως θεραπεία. Η εναγόμενη 1 απορρίπτει την εκδοχή των εναγόντων. Ισχυρίζεται συνοπτικώς (και μεταξύ άλλων), πως κατά τον χρόνο σύστασης των εναγόμενων 2, ο ενάγων κατείχε μόνον το 50% των μετοχών της Vertical-T. Δοσμένης της μεταξύ τους άριστης συνεργασίας στην Vertical-T, ο ενάγων και η εναγόμενη 1 αποφάσισαν το 2005 να συμπράξουν επιχειρηματικώς και να επεκταθούν σε νέες δραστηριότητες. Συμφώνησαν, ότι η σύμπραξη θα αφορούσε αποκλειστικώς τους δύο τους, ως ισότιμους συνέταιρους (με αμφότερους να κατέχουν το 50% του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου), χωρίς συμμετοχή της Vertical-T (ή των τότε άλλων μετόχων της). Ο ενάγων θα συνεισέφερε πρόσβαση σε περιουσιακά στοιχεία, εργασίες ή συμβάσεις της Vertical-T και η εναγόμενη 1 την τεχνογνωσία, κατάρτιση και διεθνή δικτύωση της. Οι εναγόμενοι 2 συστάθηκαν ως όχημα εκπλήρωσης της σύμπραξης και όχι μόνον για να υποβοηθούν την Vertical-T με τις όποιες πληρωμές της (στις οποίες προέβαινε η εναγόμενη 1 εκ μέρους της Vertical-T). Εν σχέσει προς τα επίδικα εμβάσματα, η εναγόμενη 1 - η οποία έτσι κι αλλιώς αγνοεί ως γεγονός ή και ως προς την ορθότητα των ισχυρισμών που προβάλλονται σχετικώς με αυτά - ισχυρίζεται ότι όλες οι πληρωμές οι οποίες έγιναν από τους εναγόμενους 2 με εντολή της εναγόμενης 1 «. έγιναν δεόντως και/ή κατά παράκληση των παραληπτών τους για νόμιμες και/ή συμβατικές οφειλές και/ή υποχρεώσεις της Εναγόμενης 2 και/ή της Vertical-T». Εκτός τούτου, η εναγόμενη 1 προτάσσει πως ουδέποτε μεταβίβασε παρανόμως ποσά από τους εναγόμενους 2, ή ότι αποξένωσε, ιδιοποιήθηκε ή απέσπασε χρήματα από αυτούς και πως όλες οι μεταφορές χρημάτων από τους λογαριασμούς των εναγόμενων 2, οι οποίες έγιναν με τις οδηγίες της, ήσαν «. νόμιμες και/ή αναγκαίες και/ή γνήσιες επιχειρηματικές συναλλαγές», με αυτήν να μην εκμεταλλεύεται τη θέση της στην Vertical-T και απεναντίας να ενεργεί πάντα «. για την προστασία των συμφερόντων της Εναγόμενης 2 και/ή με τη σύμφωνη γνώμη και/ή έγκριση του Ενάγοντα ως ετέρου μετόχου». Έτσι, η αγωγή θα πρέπει, κατά τη θέση της, να απορριφθεί. Για επίρρωση της αγωγής, ο ενάγων παρουσίασε τη μαρτυρία των XXXXX Belyakova (ME1), XXXXX Χαραλάμπους (ΜΕ2), XXXXX Skurikhin (ME3), XXXXX Miagol (MΕ4) και XXXXX Fedorov (ME5), ενώ η εναγόμενη 1 (για σκοπούς υπεράσπισης), τη μαρτυρία των XXXXX Baraney (MΥ1), XXXXX Αντωνίου (ΜΥ2), XXXXX Kudryashov (MY3), XXXXX Μαζέρη (ΜΥ4), XXXXX Bezrodnaya (MY5), XXXXX Muraseev (MY6), XXXXX / XXXXX Χατζηφιλίππου (ΜΥ7). Στην υπόθεση, εκτός των δικογραφημένων παραδοχών, εγκρίθηκαν ως παραδεκτά σειρά γεγονότων για συνιστώσες των επίδικων θεμάτων. Ενέταξα τα παραδεκτά γεγονότα στο μαρτυρικό υλικό θεωρώντας τα ως δεδομένα και ως περιέχοντα παραδεκτή κατά το δίκαιον μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, John v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 201/13, ημ. 17.6.16, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας και Άλλων ν Δημοκρατίας (Αρ 2)
(2000)2 ΑΑΔ 628, 640, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 498, 501). Οι αναφορές των μαρτύρων (και τα τεκμήρια), αξιολογήθηκαν πλήρως, έστω και αν δεν αποτυπώνονται εδώ ρητώς, μη χρειαζούμενης τής καταγραφής και επανάληψης τού περιεχομένου τους, εκτός μιας πολύ σύντομης περίληψης για πρακτικούς σκοπούς (βλ. κατ' αναλογίαν, G&K Exclusive Fashions Ltd v Παπαδόπουλου και Άλλων
(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Al Watani και Άλλων v Παπαδόπουλου
(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1924, 1936-1937, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Οι περικοπές μεταφέρθηκαν ανεπάφως στο ανά χείρας κείμενο από τα πρακτικά, τις γραπτές αγορεύσεις και τη δικογραφία. Παραθέτω αμέσως και συντετμημένως τη μαρτυρία. Η XXXXX Belyakova (ME1), γενική λογίστρια και υπεύθυνη του λογιστηρίου της Vertical-T - με αναφορά και στη μεταφρασμένη στην Ελληνική γλώσσα γραπτή δήλωση/Έγγραφο Α1 - έδωσε μαρτυρία κατ' εξουσιοδότησιν, ως ισχυρίστηκε, των Vertical-T, Murmask και Invest-Avia, επεξηγώντας ζητήματα σχετιζόμενα προς τα επίδικα τιμολόγια (στον βαθμό που τούτα συνδέονταν με τις υπό αναφοράν εταιρείες), δίδοντας και διάφορες επεξηγήσεις περί τούτων με παραπομπή και σε σειρά εγγράφων (βλ. Τεκμήρια 1-24). Ο XXXXX Χαραλάμπους (ΜΕ2), υπάλληλος στην Τράπεζα Κύπρου - καταθέτοντας και επεξηγώντας ποικίλα έγγραφα (βλ. Τεκμήρια 25-28) - παρέσχε λεπτομέρειες για τον τραπεζικό λογαριασμό (των εναγόμενων 2), όπως και για αφορώσες εντολές της εναγόμενης 1 για τη μεταφορά χρηματικών ποσών από τον τραπεζικό λογαριασμό προς την Stranger. Ο μάρτυς δεν αντεξετάστηκε. Ο XXXXX Skurikhin (ME3), ως ενάγων και με βάση τη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Β1, κατέθεσε (με αναφορά και στα Τεκμήρια 29-48) για τα όσα, κατά την άποψη του, οδήγησαν στη διάπλαση του αγώγιμου δικαιώματος του εναντίον της εναγόμενης
- Ο XXXXX Miagol (MΕ4), Πρόεδρος της Kabul Air (στο Αφγανιστάν) και εκπροσωπώντας τα συμφέροντα της εταιρείας αυτής στην αγωγή, δήλωσε (με παραπομπή στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Γ και στα Τεκμήρια 49-57), για τα εμβάσματα που αφορούν, κατά την εκδοχή του ενάγοντα, στην Kabul Air, δηλώντας ότι η Kabul Air δεν είχε τίποτε να κάνει με τα τιμολόγια που φέρονται πως διασυνδέονται μαζί της σε σχέση προς ό,τι ενδιαφέρει στην αγωγή. Είπε επίσης πως όλες οι πληρωμές που πραγματοποίησε συναφώς η εναγόμενη 1 από τον τραπεζικό λογαριασμό αντί να είναι προς όφελος της Kabul Air, ως έπρεπε, έγιναν προς την Stranger. Ο XXXXX Fedorov (ME5), με μνεία στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Δ.1 (και στα Τεκμήρια 58-68), έδωσε μαρτυρία ως διευθυντής (κάποτε), της Murmansk αλλά και της Invest-Avia εκφράζοντας άγνοια για τον τρόπο με τον οποίο τα διάφορα εμβάσματα που αφορούσαν τις δύο αυτές εταιρείες κατέληξαν στην Stranger αντί στις υπό αναφορά εταιρείες (με βάση πλαστά τιμολόγια). Η XXXXX Baraney (MΥ1), ως εναγόμενη 1, έδωσε τις δικές της εξηγήσεις για όσα της καταμαρτυρεί ο ενάγων, προβαίνοντας τούτη (και ανάμεσα σε άλλα), στη δική της θεώρηση των πραγμάτων με σημείο αναφοράς και τα Τεκμήρια 69-96). Ο XXXXX Αντωνίου (ΜΥ2), υπάλληλος στην Τράπεζα Κύπρου, κατέθεσε έγγραφα που αφορούσαν στον τραπεζικό λογαριασμό (βλ. Τεκμήριο 97), λέγοντας ότι δεν ήξερε αν οι εναγόμενοι 2 είχαν και άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς. Ο XXXXX Kudryashov (MY3), είπε ότι είναι εξειδικευμένος υπεύθυνος κατανομής πτήσεων και πως κάποτε είχε εργαστεί στην Vertical-T. Βασιζόμενος στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο ΣΤ1 μίλησε για τα καθήκοντα του στην Vertical-T εξυμνώντας τη σχέση και εκτίμηση του προς τον ενάγοντα. Η XXXXX Μαζέρη (ΜΥ4), δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων που αντιπροσωπεύουν την εναγόμενη 1, καταθέτοντας και τη γραπτή της δήλωση/Έγγραφο Ζ και με αναφορά στα Τεκμήρια 98-99, είπε για τον τρόπο με τον οποίο εξασφάλισε τα Τεκμήρια 98-99 μετά από διαδικτυακή έρευνα προς εντοπισμό πληροφοριών για την ύπαρξη στο Αφγανιστάν, τμήματος του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας. Η XXXXX Bezrodnaya (MY5), καταθέτοντας και γραπτή δήλωση/Έγγραφο Η1, έδωσε μαρτυρία ως αρχιλογίστρια της Invest-Avia από το 2008 και Murmansk από το 2010-
- Προέβη σε ανάλυση του περιεχομένου των τιμολογίων 18-21 (βλ. Τεκμήρια 100-103). Ο XXXXX Muraseev (MY6), με βάθρο τη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Θ1 (και τα Τεκμήρια 104-107), έδωσε μαρτυρία για τη μετοχική συμμετοχή του ενάγοντα σε διάφορες εταιρείες αλλά και για διαδικασία εκκαθάρισης της Vertical-T, όπως και για χειρισμούς του ενάγοντα που σκοπό είχαν (πέραν από το να ξεγελάσουν τον μάρτυρα), να σώσουν την Vertical-T από την εκκαθάριση. Ο XXXXX / XXXXX Χατζηφιλίππου (ΜΥ7), υπάλληλος στην Eurobank Cyprus Ltd, κατέθεσε αντίγραφα σε σχέση προς λογαριασμούς και συναλλαγές της STS Corporation LLP (βλ. Τεκμήρια 108-109) τα οποία και διευκρίνισε. Στις επιμελείς αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν πως η μαρτυρία και οι εφαρμοζόμενες νομικές αρχές δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε αποδοχή των αντίστοιχων θέσεων τους. Διεξήλθα τη γραπτή και προφορική μαρτυρία στην πλήρη της μορφή και το ίδιο έπραξα με τη δικογραφία και τις αγορεύσεις των δικηγόρων. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης - θέτουσα εκ των πραγμάτων το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση να βλέπει και να αξιολογεί τους μάρτυρες, με όλα τα ευεργετήματα που αυτό ενέχει (βλ. κατ' αναλογίαν, Μελή ν Κωνσταντίνου και Άλλων, ΠΕ 2/13, ημ. 13.3.19) - παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έθεσα ως δείκτη το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό τους συμφέρον ή προκατάληψη στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν για να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν αυτά περί των οποίων μιλούσαν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους (συνυπολογιζόμενης της μεσολαβούσας διερμηνείας), τις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες ή αντιφάσεις σε αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις, τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους, τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ κατέθεταν και άλλα. Ήμουν προσεκτικός στο να μην αποδώσω υπέρμετρο βάρος στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους διαγωγής μια και τούτο εμπεριέχει επικινδυνότητα (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), μιας και δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαζόντως ικανοί στο να φανερώνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και γιατί μερικές συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών και όχι πάντοτε από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε και η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση για την ανθρώπινη προσωπικότητα, γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη πάντοτε), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα στην ατομική εκτίμηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, αλλά τη συσχέτισα και αντιπαράβαλα και με το σύνολο της υπόλοιπης (βλ. κατ' αναλογίαν, Γερολέμου ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Άλλου, Ποιν. Έφ. 486/12, ημ. 10.9.19, Ρ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 253/17, ημ. 28.2.19, Ιορδάνους ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/14, ημ. 19.4.18, Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175, Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489, 500). Προσθέτως, τελούσα σε διαρκή εγρήγορση μήπως και συμπλέξω απαραδέκτως την αξιοπιστία των μαρτύρων με το εφαρμοζόμενο βάρος και επίπεδο απόδειξης (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεριός ν Αλεξίου και Άλλου
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1195, 1205, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642). Αξιολογώντας τους μάρτυρες, υπενθύμισα εαυτόν ότι ακόμη και η απόρριψη κάποιων εκδοχών τους, δεν οδηγεί αναγκαστικώς και δίχως άλλο σε μη αποδοχή της μαρτυρίας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Αυξεντίου ν Δίγκλη
(2007)1(Β) ΑΑΔ 1367, 1371). Όσα τεκμήρια κατατέθηκαν για αναγνώριση και δεν μετουσιώθηκαν σε κανονικά τεκμήρια, αγνοήθηκαν ως μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Κυπριακή Δημοκρατία ν EPCO Cyprus Ltd και Άλλων
(2007)1(Β) ΑΑΔ 883, 889-890, Δήμος Λευκωσίας ν ELK Trading Ltd
(2003)2 AAΔ 120, 122). Ως θα αναπτύξω αμέσως - και σε αντίθεση με τους XXXXX Χαραλάμπους (ΜΕ2), XXXXX Baraney (MΥ1), XXXXX Αντωνίου (ΜΥ2), XXXXX Μαζέρη (ΜΥ4), XXXXX Bezrodnaya (MY5), XXXXX Muraseev (MY6) και XXXXX / XXXXX Χατζηφιλίππου (ΜΥ7), οι οποίοι μου προξένησαν θετική εντύπωση - οι υπόλοιποι μάρτυρες, μου προξένησαν αρνητική εντύπωση (σε διαφορετική κλίμακα ο καθένας). Πριν το πράξω, τονίζω ότι το γεγονός πως κάποιοι μάρτυρες έγιναν δεκτοί ως αξιόπιστοι, δεν εξυπακούει αδηρίτως πως τα όσα είπαν υπέχουν και ανάλογης αποδεικτικής βαρύτητας, μια και το ζήτημα της γενικότερης μαρτυριακής αξιοπιστίας δεν εναρμονίζεται κατ' ανάγκην με την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας των μαρτύρων (βλ. κατ' αναλογίαν, Κίμωνος ως Εκκαθαριστή της Blue Seal Shoes Ltd v Χρ. Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ, ΠΕ 66/13, ημ. 4.11.19, Ευσταθίου ν Μιχαήλ και Άλλης, ΠΕ 269/12, ημ. 23.7.19, Θεοχαρίδης ν Ιωάννου και Άλλων
(2012)1(Β) ΑΑΔ 1311, 1319-1322). Αναπτύσσω την αξιολογική μου κρίση για όλους τους μάρτυρες. Η XXXXX Belyakova (ME1), ήταν ανακόλουθη και αντιφατική σε σημαντικές πτυχές της μαρτυρίας της και πάντως καθαρώς προδιαθετημένη υπέρ του ενάγοντα σε έκταση που υπερέβη κατά πολύ το θεμιτό. Η μάρτυς είπε ότι ήταν εξουσιοδοτημένη να αναφερθεί στα γεγονότα της υπόθεσης στον βαθμό που τούτα σχετίζονται με την Vertical-T, την Murmansk και την Invest-Avia. Για την εξουσιοδότηση της από την Vertical-T, η μάρτυς κατέθεσε έγγραφο διορισμού της «. στη θέση του Γενικού Λογιστή της εταιρείας από 27/12/2001 .». Κατά την αντεξέταση, ανέφερε πως η Vertical-T «. βρίσκεται υπό παρακολούθηση .» και ότι «. διορίστηκε ένας παρακολουθητής ο οποίος είναι για εξυγίανση της εταιρείας . για την εξυγίανση της οικονομικής της κατάστασης». Είπε μετά πως ο διορισθείς για να παρακολουθεί την εταιρεία (κάποιος Labedev), είχε ενημερωθεί πως η μάρτυς θα έδινε τη μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση. Ύστερα, η μάρτυς παραδέχθηκε ότι, μ' όλο που το υπό αναφοράν άτομο είχε πληροφορηθεί για τα καθέκαστα, δεν ήταν σε θέση να πει αν το πρόσωπο αυτό είχε δώσει και τη συγκατάθεση του στο να προχωρήσει η μάρτυς και να δώσει τη μαρτυρία της στη δίκη. Ο τρόπος με τον οποίο η μάρτυς απαντούσε επί αυτής της ενότητας - όπως και σε πολλές άλλες - έδειξε καθαρώς (σύμφωνα και με όσα παρατήρησα από την Έδρα κατά τη μαρτυρία της), ότι προσπαθούσε να αποστασιοποιηθεί αθεμίτως από οτιδήποτε μπορούσε να μιάνει τις θέσεις που προωθούσε, για να μην βλαφτεί η εκδοχή του ενάγοντα. Η μάρτυς διάλεξε να μην φέρει στην επιφάνεια το ζήτημα της ύπαρξης τού ούτω καλούμενου παρακολουθητή της Vertical-T στη γραπτή της δήλωση/Έγγραφο Α1, ούτε και να αναδείξει (για ό,τι τούτο θα μπορούσε να αξίζει) τα της οικονομικής εξυγίανσης της Vertical-T. Δεν παραβλέπω ότι ο κ. Κυπριανού στην αγόρευση του επιχείρησε να αποκόψει το ζήτημα της εξουσιοδότησης από εκείνο της όποιας γνώσης της μάρτυρος για το περιεχόμενο της μαρτυρίας της «. και όχι αν τηρήθηκαν κάποιες γραφειοκρατικές διαδικασίες .» και πως δεν υπάρχει «. οποιοσδήποτε κανόνας ότι πρέπει να λαμβάνει ένας μάρτυρας εξουσιοδότηση από οποιονδήποτε για να καταθέσει .». Χωρίς να χρειάζεται βαθιά νομική ανάλυση η θέση αυτή για ό,τι τώρα μέλει, δεν είναι η δυνατότητα της μάρτυρος να καταθέσει στη δίκη κατ' εξουσιοδότησιν της οποιασδήποτε εταιρείας που ενδιαφέρει αλλά (στη βάση των όσων συζήτησε και ο δικηγόρος της εναγόμενης 1 στη γραπτή του αγόρευση), η γενικότερη μαρτυριακή στάση της μάρτυρος (σε μια πτυχή που η ίδια ανέδειξε). Στο ίδιο μοτίβο, απασχολεί επιπλέον και το θέμα της όποιας επίδρασης και επιρροής του ενάγοντα επί της μάρτυρος (και επί τούτου θα επανέλθω), με όλα αυτά δοσμένου του ότι (σε ό,τι αφορά στην Vertical-T), κάποιο τρίτο πρόσωπο φέρεται να είναι θεσμικώς επιφορτισμένο για να ενασχολείται με την εξυγίανση της Vertical-T. Υπό αυτό το φάσμα, η παράλειψη της μάρτυρος να αποκαλύψει ιδιοβούλως τα περί του παρακολουθητή της Vertical-T, αποκτά τη δική της σημαίνουσα αξιολογική υφή και σίγουρα, ως εκ τούτου, η περί ης ο λόγος μαρτυριακή συμπεριφορά της μάρτυρος καθόλου δεν εντυπωσίασε επί του συζητούμενου. Παρομοίως, η μάρτυς υπήρξε νεφελώδης και για τα περί εξουσιοδότησης της από την Murmansk. Ανέφερε, παραπέμποντας στο Τεκμήριο 9, ότι εκπροσωπεί τα συμφέροντα της Murmansk «. βάσει του πληρεξουσίου εγγράφου εκδοθέντος το 2014.». Είπε πως το εν λόγω πληρεξούσιο αναφέρεται ειδικώς και ακριβώς «. για την υπόθεση αυτή», εννοώντας η μάρτυς την τρέχουσα αγωγή (16/16). Όταν τέθηκε στην μάρτυρα ότι ένεκα της ημερομηνίας του πληρεξουσίου εγγράφου (3.10.14) θα ήταν αδύνατον το έγγραφο «. να αναφέρεται . στη συγκεκριμένη υπόθεση γιατί αυτό το έγγραφο φαίνεται να εκτελέστηκε το 2014 ενώ η υπόθεση αυτή καταχωρίσθηκε το 2016» - και προτού υποβληθεί ένσταση στην ερώτηση/υποβολή από τον τότε δικηγόρο του ενάγοντα - η μάρτυς περιήλθε σε πασιφανή (και ορατή) αμηχανία (και το πρόσεξα αυτό ως αντίδραση επί του εδωλίου). Όταν τελικώς απάντησε η μάρτυς, είπε (σε αντίθεση με όσα είχε δηλώσει προηγουμένως), ότι η μαρτυριακή της παρουσία έγινε στη βάση εγγράφων «. τα οποία τα είχα στην κατοχή από τότε. Δεν έχω γνώση για τα έγγραφα τα οποία είναι σημερινά έγγραφα», υπονοώντας εν τίνι τρόπω, πως μπορεί και να υπήρχαν κάποια νεότερα εξουσιοδοτικά έγγραφα (και αυτό, πέραν της ανακύψασας ασυνέπειας και αντίφασης στη μαρτυρία της ως προλέχθηκε). Από τη στιγμή που η μάρτυς προέταξε το πληρεξούσιο/Τεκμήριο 9 ως νομιμοποιητικό έρεισμα για την εμφάνιση της ως μάρτυρα στη δίκη, θα έπρεπε να είναι και πιο σαφής για ό,τι η εξουσιοδότηση αυτή αντικατοπτρίζει. Η μάρτυς δεν ταύτισε το πληρεξούσιο/Τεκμήριο 9 ως εξειδικευμένως αναφερόμενο στην παρούσα αγωγή (κάτι που εξάλλου δεν προκύπτει ρητώς ούτε και από το κείμενο του πληρεξουσίου/Τεκμήριο 9), πέραν τού ότι αναφέρεται εκεί πως το εν λόγω πληρεξούσιο θα ίσχυε μέχρι την 3.10.
- Ρωτήθηκε προσέτι η μάρτυς αν είχε ειδοποιηθεί συγκεκριμένως από κάποιον (ή κάποιαν) για να δώσει μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση, με την μάρτυρα να λέγει πως είχε ειδοποιηθεί σχετικώς από κάποιον δικηγόρο με το όνομα Ρίος (υπό την ιδιότητα του ως δικηγόρου του ενάγοντα). Όταν ρωτήθηκε γιατί ο ενάγων δεν μπορούσε να την είχε ειδοποιήσει «. κατ' ευθείαν .», η μάρτυς είπε ότι ήταν ο ενάγων που την είχε ειδοποιήσει άμεσα, για να αλλάξει τη θέση της αμέσως μετά, λέγοντας πως τη σχετική ειδοποίηση την έλαβε από τον δικηγόρο του ενάγοντα και όχι από τον ενάγοντα ευθέως. Λίγο αργότερα, όταν διαπιστώθηκε από απαντήσεις που έδωσε η μάρτυς πως τούτη βρίσκονταν στο ίδιο γραφείο με τον ενάγοντα (ως γενικό διευθυντή της Vertical-T), της τέθηκε το ερώτημα για ποιο λόγο δεν μπορούσε να την ειδοποιήσει ο ενάγων για τα περί της εμφάνισης της στο Δικαστήριο ως μάρτυρα «. και έβαλε τον δικηγόρο του να σας ειδοποιήσει;». Η μάρτυς (με τρόπο που εντυπωσίασε αρνητικώς), δήλωσε ότι την είχε ειδοποιήσει προσωπικώς ο ενάγων. Ως υπογράμμιση και όχι ως επανάληψη (αφού τούτο συζητήθηκε και λίγο πιο πάνω), υπενθυμίζεται πως τα της ευρύτερης εξουσιοδότησης της μάρτυρος να καταθέσει για ζητήματα των αναφερόμενων εταιρειών, η ίδια είναι που επέλεξε να τα πει στην κυρίως εξέταση. Αυτό, έχει και μια πρόσθετη αξιολογική σημασία ως εκ της φύσης της υπόθεσης και ιδιαίτερα ένεκεν της υπερασπιστικής θέσης πως ο ενάγων (και επανέρχομαι στη θεματική αυτή όπως είπα ότι θα πράξω), είχε σημαντική επιρροή και επίδραση επί της Murmansk και της Invest-Avia. Συγκεριμένως, ερωτήθηκε η μάρτυς για το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εταιρειών αυτών, με την μάρτυρα να μην προβαίνει σε ρητή αναφορά στον ενάγοντα, προσπαθώντας φανερώς να αποφύγει την οποιαδήποτε πλατύτερη σύνδεση του με τις εταιρείες αυτές, για να παραδεχθεί αργότερα ότι ο λόγος για τον οποίο η Vertical-T, η Murmansk και η Invest-Avia συμμορφώθηκαν αυθωρί και της έδωσαν τα μητρώα τους χωρίς δεύτερη σκέψη είναι γιατί την εντολή την είχε δώσει ο ενάγων, που ήταν το «αφεντικό». Περιπλέον, η μάρτυς παραδέχθηκε ότι είχε εντοπίσει τα επίδικα τιμολόγια στα αρχεία της Vertical-T, της Murmansk και της Invest-Avia. Υστερότερα (στο πλαίσιο συγκεφαλαίωσης του αντεξετάζοντα ως προς το πού είχε εντοπίσει η μάρτυς τα τιμολόγια), η μάρτυς - εκεί που είχε πει πως τα είχε βρει στα εταιρικά αρχεία - είπε ότι της τα είχε παραδώσει προσωπικώς ο ενάγων. Όταν της τέθηκε η ασυνέπεια και η σύγχυση που απέρρευσε από την απάντηση της, η μάρτυς, με τρόπο που έδειχνε ξεκάθαρα πως σκοπός της δεν ήταν η παράθεση της όλης αλήθειας, είπε (αορίστως), ότι μιλούσε «. γενικά για όλα τα έγγραφα τα οποία βρίσκονται συγκεκριμένα στα αρχεία της εταιρείας Invest Avia. Τα συγκεκριμένα τιμολόγια μου παράδωσε ο κύριος Skourikhine για να τα ελέγξω κατά πόσο έχουν συνταχθεί αυτά τα τιμολόγια». Η μάρτυς έδωσε μια τρόπον τινά καθοδηγούμενη μαρτυρία, η οποία στόχευσε στην αποκλίνουσα, εξ απόψεως μαρτυριακού ήθους, θεμελίωση δυνητικώς σημαντικών πτυχών της υπόθεσης του ενάγοντα (και αυτό ισχύει οριζοντίως για όλα όσα άλλα είπε συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος κατοχής του ποσού της απαίτησης στη μεθοδολογία χρέωσης των ωρών πτήσης στα τιμολόγια αλλά και για την πραγματική λειτουργία και σκοπούς των Murmansk, Invest-Avia και Kabul Air). Απορρίπτω τη μαρτυρία της XXXXX Belyakova (ME1). Ο XXXXX Χαραλάμπους (ΜΕ2), παρόλο το τυπικόν της μαρτυρίας του, κατέθεσε αποστασιοποιημένα από τα όποια συμφέροντα των διαδίκων. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Χαραλάμπους (ΜΕ2). Ο ενάγων XXXXX Skurikhin (ME3), είχε ως πρωταρχικό μέλημα - και τούτο συνθέτει απόρροια παρατήρησης μου ενώ κατέθετε - να απομακρυνθεί πάση θυσία από την Murmansk, Invest-Avia και Kabul Air, επιχειρώντας εν τίνι τρόπω να τις παρουσιάσει ως αποκομμένες και ανεξάρτητες από τους εναγόμενους 2, όχι υπό την αυστηρή νομική έννοια, αλλά υπό την πραγματική επί του εδάφους κατάσταση (για την όποια μεταξύ τους σύνδεση διά του μάρτυρα). Ρωτήθηκε ο μάρτυς ευθέως για το ποια «. είναι η σχέση σας, με αυτές τις τρεις εταιρείες .», με αυτόν να λέγει (αποφεύγοντας συνειδητώς να απαντήσει στην ουσία του ερωτήματος), πως οι εν λόγω εταιρείες είναι μέλη ομίλου εταιρειών και ότι οι δραστηριότητες τους «. συντονίζονται μεταξύ τους. Έτσι και αλλιώς είναι ανεξάρτητες οντότητες, με τα δικά τους λογιστήρια και ξεχωριστούς λογιστικούς ελέγχους». Σε επακόλουθη, όμοια ερώτηση, ο μάρτυς παραδέχθηκε πως είχε «. Συνεταιρικές σχέσεις, στα πλαίσια των συμβάσεων, τονίζοντας μάλιστα πως μόνον αυτή ήταν η σύνδεση του με τις αναφερόμενες εταιρείες». Aκολούθως, ο μάρτυς άλλαξε ρότα, απαντώντας με τρόπο που απείχε πολύ από το να εντυπωσιάσει για τη προθυμία του να αποκαλύψει την αλήθεια. Παραδέχθηκε ότι στο παρελθόν υπήρξε μέτοχος των περί ων ο λόγος εταιρειών και πως (αποκρινόμενος σε ερώτηση εάν εξακολουθούσε να είναι μέτοχος κατά τον χρόνο που αντεξεταζόταν), θα έπρεπε, πριν τοποθετηθεί, να ελέγξει το γεγονός. Όταν αμέσως μετά ρωτήθηκε πώς και δεν ήξερε εάν εξακολουθούσε να είναι μέτοχος στις εταιρείες, δέχθηκε ότι «. Μερικώς είμαι», επιχειρώντας να δικαιολογήσει την ανακολουθία και ασυνέπεια στις απαντήσεις του (αλλά και την προσπάθεια του να διαχωρίσει εαυτόν από τις εταιρείες τούτες), στη βάση ότι οι εταιρείες δεν είχαν σχέση με τα επίδικα θέματα. Λίγο πιο μετά, ο μάρτυς είπε πως ήταν ιδρυτής των εταιρειών αυτών κατά τους κρίσιμους για την αξίωση του χρόνους και ότι, ως τέτοιος, δεν ήλεγχε και δεν μπορούσε να ελέγξει τις δραστηριότητες τους. Ο μάρτυς υπήρξε εισέτι ασαφής εξ απόψεως ορθολογικής σκέψης (αλλά και συνέπειας με προγενέστερες δηλώσεις και χειρισμούς του) για κάποια των επίμαχων ζητημάτων, με σημείο αναφοράς προγενέστερες δικαστικές διαδικασίες που ο μάρτυς είχε προωθήσει εναντίον της εναγόμενης 1, εντάσσοντας στο σκηνικό αλληλοαναιρούμενες τοποθετήσεις για το αν ένα από τα παράπονα του είναι ότι τα απαιτούμενα, εδώ, ποσά ανήκουν στους εναγόμενους 2, ή στο κατά πόσον η Vertical-T δεν έλαβε τα εξαφανισθέντα χρήματα. Οι απαντήσεις του μάρτυρα επί των ζητημάτων τούτων αναπτύχθηκαν με τρόπο που έδειχνε, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία διαπίστωσης του, πως δεν ήθελε να πει όσα πραγματικώς ήξευρε περί αυτών. Πέραν τούτου, ο μάρτυς είπε ότι καθόλου δεν είχε γνώση για την Stranger και πως μάλιστα έμαθε για αυτή «. μετά που μου παρουσίασαν από την τράπεζα έγγραφα. Δεν γνωρίζω τι εταιρεία είναι αυτή και ποιος είναι διευθυντής της εταιρείας αυτής και με ποια δραστηριότητα ασχολείται». Επέμεινε ο μάρτυς πως «. από το 2012 που ξεκίνησε η αντιδικία με την Εναγόμενη 1 .» δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει περί της Stranger αφού (κατά τα συμφραζόμενα του), δεν υπήρχε και λόγος. Μολοντούτο, εκείνο που ανακύπτει ως αξιοπερίεργο από απόψεως σταθερότητας στην εκδοχή του μάρτυρα, είναι και το ότι με βάση τις τραπεζικές καταστάσεις των εναγόμενων 2 (βλ. Τεκμήριο 97), φαίνεται πως τούτοι κατέβαλαν (μεταξύ Φεβρουαρίου και Αυγούστου 2010) προς την Stranger, πέραν των επτά εκατομμυρίων δολαρίων, ποσό που αυτοδήλως υπερβαίνει κατά παρασάγγας εκείνο της αξίωσης στην παρούσα αγωγή. Ο μάρτυς αντεξετάστηκε επί κάποιων συναλλαγών που παραδέχθηκε πως αφορούν στην Stranger και δη στην αγωγή XXXXX/12 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία είχε καταχωριστεί από την Vertical-T εναντίον και των εδώ εναγόμενων 1 και 2 (βλ. Τεκμήρια 45-47) και στην ιδιωτική ποινική υπόθεση XXXXX/13 που είχε καταχωριστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, από την Vertical-T εναντίον της εδώ εναγόμενης 1 (βλ. Τεκμήρια 42-44). Ο μάρτυς κλήθηκε να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο αποφάσισε ότι οι συναλλαγές που συναπάρτιζαν το αντικείμενο της προειρημένης αγωγής και ιδιωτικής ποινικής δίωξης διαχωρίζονται από εκείνες που συναποτελούν επίδικο στην παρούσα αγωγή. Ο μάρτυς είπε πως στην παρούσα υπόθεση «. τα χρήματα αυτά ανήκουν στην εταιρεία Wellman», για να δηλώσει αργότερα (κατά τρόπο μετατοπιστικό) ότι δεν εγείρεται θέμα σε ποιον ανήκουν τα χρήματα (και κατ' επέκτασιν αν αφορούν στην Vertical-T ή στους εναγόμενους 2 και αυτό διότι το ζήτημα σχετίζεται με βάση «. ποιο συμβόλαιο μεταφέρθηκαν τα χρήματα αυτά», αφήνοντας ο μάρτυς να νοηθεί με τούτο πως στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχουν συμβόλαια που να δικαιολογούν τη μεταφορά των επίδικων χρημάτων στην Stranger. Ο μάρτυς, εκτός από γενικόλογος που ήταν στις τοποθετήσεις του αυτές αγνόησε παντελώς την απόλυτη θέση που είχε εκφράσει σε άλλο στάδιο ότι ουδέν γνώριζε περί της ύπαρξης καν της Stranger, τοσούτω δε μάλλον πως η Stranger αποτελούσε αποδέκτη λεφτών κατά τα προρρηθέντα. Ο μάρτυς - και δεν διέφυγε την προσοχή μου - δεν αντεξετάστηκε ευθέως επί των τραπεζικών καταστάσεων των εναγόμενων 2 (βλ. Τεκμήριο 97) και αυτό βεβαίως γιατί οι εν λόγω τραπεζικές καταστάσεις κατατέθηκαν ως τεκμήριο από μάρτυρες που κλήθηκαν από την Υπεράσπιση πολύ μεταγενέστερα από τη συμπλήρωση της μαρτυρίας του μάρτυρα. Όμως, ανεξαρτήτως τούτου - και παρ' όλο που η συζητούμενη μαρτυρία δεν θα ήταν δίκαιο να θεωρηθεί πως πλήττει την αξιοπιστία του (σε σχέση πάντα με τη συγκεκριμένη μνεία στο Τεκμήριο 97) - αφήνει μια αίσθηση ασυνέχειας στη γενικότερη εκδοχή και στάση του μάρτυρα έναντι της θεματικής Stranger αλλά και τα όσα άλλα αυτός οικοδόμησε γύρω από την Stranger για να ψέξει με ποινικώς (και αστικώς) κολάσιμα κριτήρια τη συμπεριφορά της εναγόμενης
- Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Skurikhin (ME3). Ο XXXXX Miagol (MΕ4), ήταν μεροληπτικός υπέρ του ενάγοντα αλλά ταυτοχρόνως και κάπως μπερδεμένος ως προς το αντικείμενο της αγωγής, τις στοχεύσεις και την όποια διασύνδεση της με την Kabul Air. Ήταν θέση του, πως το επίδικο ποσό στην αγωγή, ή μέρος αυτού, οφείλεται από τους εναγόμενους 2 προς την Kabul Air και πως διά της τρέχουσας διαδικασίας αξιώνονται λεφτά «. εκ μέρους της KABUL AIR .». Δεν αποδίδεται ψόγος στον μάρτυρα για το ότι τούτος δεν μπορούσε να αντιληφθεί τη νομική κατάσταση πίσω από την αγωγή. Ποσώς. Εκείνο όμως που φύεται από τη μαρτυριακή συμπεριφορά του μάρτυρα, είναι το ότι, σε αντίθεση με τις απόλυτες θέσεις που εξέφρασε στη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Γ1 (και τις λεπτομέρειες που κατέθεσε εκεί για όσα έλεγε), στη διά ζώσης μαρτυρία του όχι μόνον δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει σε κάποιο αποδεκτό βαθμό ειρμού τα όσα παρέθεσε στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Γ1, μήτε και να δώσει αιτιολογημένες λεπτομέρειες για τις αναφορές του. Στα πολλά, ο μάρτυς παραδέχθηκε πως ο λόγος για τον οποίο διορίστηκε ως πρόεδρος στην Kabul Air - μια που δεν είχε και γνώση του αντικειμένου των δραστηριοτήτων της Kabul Air - ήταν γιατί είχε, βασικώς, τοποθετηθεί εκεί διά πολιτικού κατά κάποιον τρόπο διορισμού και ότι, τούτου δοθέντος, τον χρησιμοποιούσε κιόλας ο ενάγων «. για τις δουλειές του στο Αφγανιστάν». Ο μάρτυς - και ευστόχως είναι θεωρώ που οι δικηγόροι της εναγόμενης 1 τον χαρακτήρισαν (εν τη ευρεία εννοία του όρου) ως «. γενικό διευθυντή μόνο κατ' όνομα» - πάρα πολλές φορές είναι που απέφευγε να απαντήσει σε σημαντικά ερωτήματα στην αντεξέταση, χρησιμοποιώντας ως ασπίδα είτε την έλλειψη μνήμης ή την απουσία γνώσης. Εκείνο πάντως που ξεχωρίζει (και το έβλεπα μπροστά μου εκδήλως καθ' όλη τη μαρτυρία του), είναι ότι ο μάρτυς συνειδητώς και σχεδιασμένως είναι που επέλεγε τις πιο πολλές φορές να μην απαντά στα αντεξεταστικά ερωτήματα και πως τα περί αστοχίας μνήμης (ή και γνώσης του) συνιστούσαν αμυντικό προπέτασμα σε όσα ρωτούνταν και τίποτε περισσότερο. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του - με επίκεντρο και τη θέση του για κακό μνημονικό - είχα κατά νουν τα όσα η νομολογία ορίζει για τη θεματολογία και δη πως είναι ανθρωπίνως αδύνατον (χωρίς υπαινιγμό ότι δεν υπάρχουν άτομα με εξαιρετικό μνημονικό ή πρόσωπα που ψεύδονται), οι μάρτυρες να θυμούνται κάθε λεπτομέρεια που αφορά στο εκάστοτε επίδικο περιστατικό (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιωσηφίδης ν Αστυνομίας
(2014)2(Α) ΑΑΔ 307, 314-315, Κλεοβούλου ν Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 17, 28, Coleman v Wathen
(1793)5 TR 245) και ότι, ως τονίστηκε από το Εφετείο στην Σκορδέλλη και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 101/13, ημ. 6.6.16 (διά της Ψαρά-Μιλτιάδους Δ.) «. η ανθρώπινη μνήμη δεν λειτουργεί μηχανιστικά και σίγουρα ο ανθρώπινος νους δεν εργάζεται ως ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής ώστε να καταγράφει εξομοιωτικά και να αναπαράγει με τον ίδιο τρόπο λεπτομέρειες περιγράφοντας μια σκηνή ή ένα επεισόδιο. Στο κάθε άτομο, ενδεχομένως να εντυπώνονται διαφορετικές λεπτομέρειες με βάση τα προκρίματα και τα ενδιαφέροντα του ...». Τα περί μνημονικής ανάκτησης δεν ήσαν παρά προφάσεις. Το ίδιο και τα περί γνώσης. Μ' όλη την κατάσταση που περιέγραψε ο μάρτυς για τα όσα ήξερε ή δεν ήξερε για τα επίδικα θέματα, απαντώντας σε κάποια στιγμή κατά την αντεξέταση για το αν, έστω ότι τα επίδικα τιμολόγια είναι πλαστά «. τα λεφτά αυτά που γράφουν αυτά τα τιμολόγια, τα Τεκμήρια 55, 56, 57, ο κύριος Skurikhin λέει ότι έπρεπε να μείνουν στην WELLMAN. Εσείς συμφωνείτε με τον κύριο Skurikhin ή μας λέτε ότι έπρεπε να πάνε στην KABUL AIR; Ποια είναι η θέση σας;», απάντησε με απολυτότητα που ξάφνιασε μαρτυριακώς (στη βάση των όσων είχε πει και εκφράσει προηγουμένως), πως συμφωνούσε «. με τον κύριο Skurikhin .» και πως ήρθε στο Δικαστήριο για «. να σας πω ότι αυτά τα τιμολόγια είναι πλαστά. Και όχι υπολογίζω. Είναι, σίγουρα. Δεν έχει καμία σχέση η KABUL AIR με τα τιμολόγια αυτά .». Ο μάρτυς - ασχέτως αν θεωρώ πολύ αυστηρή την περί της μαρτυρίας του ερμηνευτική των δικηγόρων της εναγόμενης 1 (ότι η αναφορά του πως προσήλθε για να πει ότι τα τιμολόγια είναι πλαστά καταδεικνύει πως «. είναι δασκαλεμένος .») - όταν απαντούσε, επέδειξε εύνοια με στόχευση την παροχή αθέμιτης συνδρομής προς τον ενάγοντα για να πετύχει στην αξίωση του. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Miagol (MΕ4) Ο XXXXX Fedorov (ME5), ήταν σαφώς διατεθειμένος στο να αποσυνδέει με την πρώτη ευκαιρία τον ενάγοντα από την Murmansk, την Invest-Avia και την Kabul Air. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο μάρτυς, μετά από ερωτήσεις που αντιληπτώς και στοιχειωδώς ιχνηλατούσαν το έδαφος για διερεύνηση των γνώσεων του επί της όποιας σύνδεσης του ενάγοντα με τις εταιρείες (και είδα προσεκτικώς τις αντιδράσεις του και επί αυτής της πτυχής), προφασιζόταν ότι δεν ήξερε κάτι και πως η μαρτυρία του έπρεπε να περιοριστεί στα όσα αναφέρονταν στα έγγραφα που κρατούσε. Όταν ρωτήθηκε με αναφορά στο Τεκμήριο 60 (και στη μετάφραση αυτού στην Ελληνική ως το Τεκμήριο 61) - που ο ίδιος είχε επισυνάψει στη γραπτή του δήλωση/Έγγραφο Δ.1 (και το οποίο αφορούσε σε πρακτικό έκτακτης γενικής συνέλευσης της Murmansk, ημερομηνίας 24.2.14, όπου γίνεται αναφορά σε συμμετοχή του ενάγοντα ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Πολιτικής Αεροπορίας) - ο μάρτυς διάλεξε να επιβεβαιώσει μηχανικώς την αναφορά, χωρίς προσθήκη άλλων εξηγήσεων. Όταν ρωτήθηκε αν ο ενάγων είχε ενεργό ανάμειξη «. στις εταιρείες Invest-Avia και Murmansk .», αντέδρασε λέγοντας πως δεν μπορούσε να καταλάβει τι σχέση είχε η ερώτηση «. με την παρούσα υπόθεση», για να απαντήσει μετέπειτα ότι η Invest-Avia και η Murmansk είχαν ιδρυθεί από τον ενάγοντα. Εκτός αυτών, ο μάρτυς ενώ στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Δ.1 σύναψε ως τεκμήρια σειρά συμβολαίων που αφορούσαν την Murmansk και την Kabul Air (ανάμεσα σε άλλα), κατά την αντεξέταση, είπε ότι δεν θυμόταν να είχε υπογράψει τη συμφωνία ενοικίασης αεροσκάφους ημερομηνίας 1.6.10 (βλ. Τεκμήριο 62) και αυτό γιατί πέρασαν χρόνια από τότε. Η αντίδραση του μάρτυρα ήταν και τούτη αντιπροσωπευτική της ευρύτερης μαρτυριακής του συμπεριφοράς που άφηνε μια αύρα προκατασκευής παρά αμιγούς γνησιότητας ελατηρίων και βούλησης για την αλήθεια. Ο μάρτυς ήταν και αντιφατικός για το αν είχε ή δεν είχε προβεί σε έρευνα για τα επίδικα τιμολόγια, λέγοντας από την μια, πως την σχετική με αυτά έρευνα την είχαν διεξάγει κάποιοι ειδικοί (σε ερώτηση εάν ο ίδιος προσωπικώς προέβη σε έρευνα) και από την άλλη, να ισχυρίζεται ότι «. τα έγγραφα σχετικά με την εταιρεία Invest-Avia έχω δει εγώ προσωπικά και κανένα ίχνος για αυτά τα τιμολόγια δεν βρήκα στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας». Ο μάρτυς είπε επίσης πως δεν θυμόταν ή γνώριζε κάτι για τις ώρες πτήσης αναφορικώς προς την Murmansk και την Invest-Avia, αφού πέρασαν «. 8 χρόνια και εννά θυμούμαι ώρες της πτήσης; Δεν μπορώ». Η απάντηση του θα ήταν, ίσως, πιο αποδεκτή αξιολογικώς εάν παρέπεμπε στα τεκμήρια που ο ίδιος είχε συνάψει στη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Δ.1 (λόγου χάριν στα Τεκμήρια 62 και 66), αν μη τι άλλο για να δικαιολογήσει και την όποια αδυναμία θυμητικού είχε επί του ζητήματος (και να παραπέμψει στο περιεχόμενο των τεκμηρίων). Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Fedorov (ME5). Η XXXXX Baraney (MΥ1), ήταν σταθερή σε όσα είπε, χωρίς να σειστεί αντεξεταστικώς. Δεν περιέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις ή ανακολουθίες. Το ότι - πράγματι - η μάρτυς (και ευστόχως το υπέδειξε ο κ. Κυπριανού στην αγόρευση του), προέβη σε μνεία γεγονότων ή ισχυρισμών που ξέφευγαν από τα δικογραφημένα στην Έκθεση Υπεράσπισης (όπως τα περί ύπαρξης συνωμοτικών και άλλων ενορχηστρωμένων σχεδίων και δολοπλοκιών του ενάγοντα), δεν κατατάσσεται στην προκειμένη περίπτωση (μολονότι αξιολογήσιμο), ως δεικτικό επιθυμίας της μάρτυρος να παραπλανήσει (ως αφέθηκε να νοηθεί στην αγόρευση για τον ενάγοντα). Η μαρτυρία της ήταν συμπαγής και συμβατή με έγγραφη μαρτυρία που ήταν παραδεκτή ή και μη αμφισβητηθείσα. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων υπέδειξε ότι η μαρτυρία της μάρτυρος χαρακτηριζόταν από «. τρομερή φλυαρία για να κρυφτεί η ουσία και να αποπροσανατολίσει .» και πως γενικώς τούτη επέδειξε «. συμπεριφορά ενόχου που έχει κάτι να κρύψει και που προβαίνει σε σωρεία άσχετων και δραματικών αναφορών για να περιπλέξει τα πράγματα και να δημιουργήσει εντυπώσεις .», παραπέμποντας για θεμελίωση της άποψης του σε σειρά αναφορών της μάρτυρος στα πρακτικά. Δεν συμπλέω με τις θέσεις του συνηγόρου. Καταρχάς, δεν θα κατέτασσα την μάρτυρα ως φλύαρη (αφήνοντας κατά μέρος το αν αυτό το χαρακτηριστικό θα μπορούσε ατέγκτως να εξισωθεί με αναξιοπιστία), αλλά μάλλον ως λεπτομερή επί όσων ήθελε να πει εκφράζοντας συν τω χρόνω και τα παράπονα της για την κατ' ισχυρισμόν συμπεριφορά του ενάγοντα προς το πρόσωπο της. Το ότι φαίνεται να ανέκυψε σε κάποιο στάδιο (περί τον Αύγουστο 2011) ρήξη, εργασιακή και άλλη, μεταξύ της μάρτυρος και του ενάγοντα - με αυτό να απαρτίζει και σημείο αναφοράς στις αγορεύσεις - εκπηγάζει ως αναντίρρητο και έτσι, το είχα και αυτό στο μυαλό κατά την αξιολόγηση της μαρτυριακής της αξιοπιστίας ώστε, εν είδει αυτοπροειδοποίησης (στην οποία πρόβηκα), να αποκλείσω την πιθανότητα, η μαρτυρία της μάρτυρος (όπως και του ενάγοντα) να εμφορούνταν από εκδικητικά ή άλλα κίνητρα έναντι αλλήλων. Δεν εντόπισα τέτοια ψήγματα, ούτε για την μάρτυρα ούτε για τον ενάγοντα. Παρομοίως - και αυτό ισχύει και για τον καθένα άλλον μάρτυρα που έπραξε ομοίως στην παρούσα υπόθεση (για λόγους που εντυπώνονται στα πρακτικά) - δεν θεώρησα ως σημάδι κατακριτέας στάσης ή άλλης ύποπτης τάσης (αν και τις αξιολόγησα), τις όποιες μη αποδεκτές ενέργειες της μάρτυρος εντός της δικαστικής αίθουσας (ενώ κατέθεταν άλλοι μάρτυρες), έχοντας προς τούτο κατά νουν και επί τούτω νομολογία (βλ. κατ' αναλογίαν, Ντάγκλας ν Ντάγκλας
(2007)1(Α) ΑΑΔ 375, 379-380, R v Martin (No 4)
(2000)SASC 436). Δέχομαι τη μαρτυρία της XXXXX Baraney (MΥ1). Ο XXXXX Αντωνίου (ΜΥ2), έδωσε τη μαρτυρία του απομακρυσμένος από τα συμφέροντα των διαδίκων. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Αντωνίου (ΜΥ2). Ο XXXXX Kudryashov (MY3), δεν μου προξένησε καλή εντύπωση. Ήταν σαφώς προδιαθετημένος, ως παρατήρησα, υπέρ της εναγόμενης 1. Η παραδοχή του για το ότι προέβαινε σε κάποιες δωροδοκίες στο Αφγανιστάν, με τον τρόπο που τις εξέφρασε μαρτυριακώς, εξεικόνισαν \άνθρωπο που χωρίς ιδιαίτερες αναστολές - ανεξαρτήτως της προσαρμοστικότητας που ήθελε να δείξει πως τον διακατείχε με αναφορά στην κουλτούρα που άφησε να νοηθεί ότι ίσχυε στο Αφγανιστάν όπου εργαζόταν - μπορεί να καταφύγει σε αθέμιτες συμπεριφορές. Τούτο βεβαίως το προσέγγισα με πολλή προσοχή ως εκ της φύσης της παρούσας υπόθεσης και του συνόλου της μαρτυρίας του μάρτυρα, καταλήγοντας ότι δεν μπορώ να το παραβλέψω ως αρνητικό αξιολογικό στοιχείο. Ωστόσο, εκεί που κρισίμως ελέγχεται η μαρτυρία του μάρτυρα είναι για το γεγονός πως (και το εντόπισε ο κ. Κυπριανού), απέφυγε να πει εγκαίρως ή και καθόλου ότι η εναγόμενη 1 είναι η προϊστάμενη του στην εταιρεία που ο μάρτυς εργάζεται. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Kudryashov (MY3). Η XXXXX Μαζέρη (ΜΥ4), ήταν σαφής. Δεν προέκυψε κάτι που να πλήττει την αξιοπιστία της. Δέχομαι τη μαρτυρία της XXXXX Μαζέρη (MY4). Η XXXXX Bezrodnaya (MY5), υπήρξε κατά βάσιν συνεπής στις θέσεις της, με το ότι, ως υπέδειξε ο συνήγορος του ενάγοντα, τούτη να μην κάνει καμιά άμεση αναφορά στην Stranger ή στα επίδικα τιμολόγια - αρχιλογίστρια ούσα της Invest-Avia και της Murmansk - να μην επιφέρει ρωγμές στην αξιοπιστία της. Όπως και να έχει το πράγμα, η μάρτυς δεν αντεξετάστηκε ευθέως επί της συζητούμενης πτυχής με τρόπο που να δικαιολογεί την υπό αναφοράν επισήμανση εκ πλευράς ενάγοντα. Δέχομαι την μαρτυρία της XXXXX Bezrodnaya (MY5). Ο XXXXX Muraseev (MY6), δεν περιέπεσε σε αλληλοαναιρέσεις ή ασυνέπειες (συγκρινόμενων των αναφορών του με τη γραπτή δήλωση/Έγγραφο Θ1). Το ότι ως δικηγόρος κάποτε της Vertical-T, επέλεξε να καταθέσει, κατά τον ενάγοντα, εναντίον των όποιων συμφερόντων της εταιρείας εκείνης σε σχέση προς ό,τι εδώ θα μπορούσε να έχει κάποια σημασία, δεν εξισώνει την ενέργεια με συμπεριφορά που δίχως άλλο αφήνει σκιές για «. την ποιότητα του ίδιου του μάρτυρα .» ως αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση των δικηγόρων του ενάγοντα. Ο μάρτυς έδωσε πειστικές και αποδεκτές εξηγήσεις για την απόφαση του αυτή αλλά και για όσα άλλα κατέθεσε. Είναι γεγονός - και τούτο το λέγω μάλλον εκ του περισσού εξ αφορμής αναφοράς των δικηγόρων του ενάγοντα στη γραπτή αγόρευση/Έγγραφο Β - πως ο μάρτυς ενώ κατέθετε δεν είχε τις πιο πολλές φορές οπτική επαφή με το Δικαστήριο παρουσιαζόμενος να βλέπει κάποιες φορές απλανώς. Αυτό ήταν εντόνως διακριτό και εκ καθήκοντως θεώρησα ορθόν να αποτυπώσω την εικόνα, ως τέτοια και μόνον, στο πρακτικό, με τον μάρτυρα ωστόσο να αποκρίνεται πως δεν γνώριζε ότι απαντώντας όφειλε να βλέπει προς το Δικαστήριο. Ουδέν αρνητικό προκύπτει από την παρέμβαση και απάντηση του μάρτυρα επί του σημείου. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Muraseev (MY6). Ο XXXXX/XXXXX Χατζηφιλίππου (ΜΥ7), κατέθεσε αποστασιοποιημένα από τα συμφέροντα των διαδίκων, καταθέτοντας και εξηγώντας έγγραφη μαρτυρία. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX/XXXXX Χατζηφιλίππου (ΜΥ7). Περνώ στα (πρόσθετα) τελικά ευρήματα και συμπεράσματα μου, με κάποιες επαναλήψεις να κρίνονται αναπόφευκτες ως εκ της αλληλουχίας των γεγονότων και ως εκ της αναγκαιότητας για αρραγή συνοχή και ειρμό στα καταγραφόμενα. Εννοείται πως ως αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων μου είναι και τα όσα έχουν αναφερθεί ως περιγραφή και ανάλυση (υπό τις στοχεύσεις που ξεψαχνίσθηκαν ανά περίπτωσιν), χωρίς κατ' ανάγκην τούτα να προσδιορίζονται ορολογικώς ως ευρήματα ή και ως συμπεράσματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Ζερβός ν Hellenic Bank Public Company Ltd
(2013)1(Γ) ΑΑΔ 2357, 2373, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Μαλιώτη (Αρ 2)
(1998)2 ΑΑΔ 167, 176). Η εναγόμενη 1 είναι Ρωσίδα υπήκοος και διαμένει στην Επαρχία Λεμεσού. Εργοδοτήθηκε από την Vertical-T την 22.7.
- Ο ενάγων γνώριζε αρκετά καλά τον πατέρα της XXXXX Baraney. Από την αρχή της εργοδότησης της, υπήρχε ιδιαίτερη σχέση μεταξύ ενάγοντα και εναγόμενης
- Στην πορεία, ο ενάγων προσέφερε εργοδότηση στην εναγόμενη 1 πείθοντας την να απορρίψει προσφορά εργοδότησης που είχε από το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας για να αναλάβει ως διπλωματικός αντιπρόσωπος (στο Τμήμα Αφγανιστάν και Ασίας). Ο ενάγων ήταν τότε Γενικός Διευθυντής της Vertical-T και μέτοχος αυτής κατά 50%. Μετά από πετυχημένες διαπραγματεύσεις συμβολαίων στις οποίες ενεπλάκη η εναγόμενη 1 για τη Vertical-T, αρχίνησε να δουλεύει στενότερα με τον ενάγοντα για να επαναληφθούν οι επιτυχίες διαπραγμάτευσης συμβολαίων. Αργά αλλά σταθερά, η Vertical-T αναβαθμιζόταν σε μια πλήρως ανεπτυγμένη και παγκόσμια αεροπορική εταιρεία. Τον Αύγουστο 2005 η Vertical-T κέρδισε κάποια προσφορά με την κυβέρνηση της Σρι Λάνκα. Ήταν τότε που ο ενάγων προσέγγισε την εναγόμενη 1 εκφράζοντας ανησυχία σχετικώς προς την αναγκαιότητα μιας πιο αποτελεσματικής διαχείρισης των οικονομικών ζητημάτων τέτοιων συμβολαίων, δοσμένων και των δυσκολιών που θα αντιμετώπιζε η Vertical-T με τις Ρωσικές Τράπεζες. Ο ενάγων εξήγησε στην εναγόμενη 1 πως θα έπρεπε να αρχίσουν να χρησιμοποιούν μια άλλη δικαιοδοσία, ως ενδιάμεση, για τις πληρωμές συμφώνως των συμβολαίων - με τέτοιες δικαιοδοσίες να είναι κατά συζήτησιν το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Σεϋχέλλες ή ακόμη και η Κύπρος - και αυτό γιατί τα τραπεζικά ιδρύματα στην Ρωσία τα έβλεπαν (ο ενάγων και η εναγόμενη 1), ως δύσκαμπτα, αργά και γραφειοκρατικά. Ο ενάγων ήταν πεπεισμένος ότι χρειαζόταν η σύσταση μιας κυπριακής εταιρείας ως διαμεσολαβήτριας για εργασίες που αφορούσαν στην Vertical-T. Πρότεινε στην εναγόμενη 1 να συνεχίσει να εργάζεται για την Vertical-T αλλά ταυτοχρόνως να γινόταν και συνέταιρος με τον ενάγοντα στην κυπριακή εταιρεία που θα δημιουργούταν και την οποία η εναγόμενη 1 θα είχε καθήκον να διευθύνει. Όπερ και εγένετο. Ιδρύθηκε προς τούτο η Wellman Limited («η Wellman») στην οποία ιδιοκτήτες ήσαν ο ενάγων και η εναγόμενη
- Ο ενάγων συνεισέφερε το κεφάλαιο και η εναγόμενη 1 τις γνώσεις που είχε για την αγορά, τις διασυνδέσεις της στο εμπόριο (περιλαμβανομένων και εκείνων στο Υπουργείο Εξωτερικών στο Αφγανιστάν), τις σπουδές της, την εμπειρία της στις διεθνείς πωλήσεις και την καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας που είχε (σε αντίθεση με τον ενάγοντα). Η Wellman είχε συμβατικές ευθύνες προς την Vertical-T, όπως την παροχή διαμονής, εγκαταστάσεων, αποθήκευσης για ανταλλακτικά, χώρους στάθμευσης, τηλέφωνα για το πλήρωμα, δορυφορικές υπηρεσίες, χάρτες, μισθούς πληρώματος και ημερήσιες αποζημιώσεις (per diem), ζητήματα έκτακτης ανάγκης και άλλα τινά (βλ. Τεκμήριο 69). Μερικά από τα καθήκοντα της εναγόμενης 1 στην Wellman ήταν η διατήρηση αρχείων, η διευθέτηση φορολογικών πληρωμών και υποχρεώσεων, η καθημερινή επαφή με τράπεζες και η συνεχής επικοινωνία με τους ελεγκτές της εταιρείας PriceWaterhouseCoopers και τους διευθυντές της Wellman. Για τα οικονομικά και τις εταιρικές συναλλαγές (και ειδικότερα σε όσα αφορούσαν στον ρόλο της Wellman ως διαμεσολαβήτριας της Vertical-T), η εναγόμενη 1 εκτελούσε, απλώς, τις οδηγίες του ενάγοντα και του λογιστηρίου της Vertical-T, έχοντας την ολοσχερή εξουσιοδότηση του ενάγοντα. Ο ενάγων, οι λογιστές της Vertical-T και η εναγόμενη 1 βρίσκονταν όλοι στο ίδιο κτήριο το οποίο αποτελούταν από δύο ορόφους στους οποίους στεγάζονταν γύρω στα 20 γραφεία. Το γραφείο του ενάγοντα βρισκόταν στον ίδιο διάδρομο, μια-δύο πόρτες μακριά, από το γραφείο της εναγόμενης
- Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που η εναγόμενη 1 δεν λάμβανε γραπτές οδηγίες για τη μεταφορά χρημάτων προς τις Murmansk, Invest-Avia και Kabul Air (αλλά και προς την Vertical-T) όπου χρειαζόταν. Το τι γινόταν - με συγκατάθεση, επιδοκιμασία, γνώση και προτροπή του ενάγοντα - ήταν ότι για να συμπληρωθεί μια πληρωμή, κάποιος εντεταλμένος υπάλληλος της Vertical-T περνούσε από το γραφείο της εναγόμενης 1, της έδινε το τιμολόγιο που είχαν ετοιμάσει οι λογιστές της Vertical-Τ, με την εναγόμενη 1 να το προωθεί ακολούθως στην τράπεζα με τις σχετικές εντολές πληρωμής. Τούτος ήταν και ο λόγος που τα εννέα επίδικα τιμολόγια - τα οποία εκδόθηκαν με οδηγίες του ενάγοντα - ήσαν ανυπόγραφα. Η εναγόμενη 1 δεν είχε κανένα λόγο να ζητούσε υπογραμμένα ή σφραγισμένα τιμολόγια ή να αμφισβητούσε την εγκυρότητα τους αφού οι λογιστές της Vertical-T παρέδιδαν προς αυτήν τα τιμολόγια στο γραφείο της κατά τις εντολές του ενάγοντα ο οποίος μάλιστα διατηρούσε και τον έλεγχο των εταιρειών Vertical-T, Murmansk, Invest-Avia και Kabul Air. Οι αναφερόμενες ώρες πτήσης και η σχετική τιμολόγηση στα επίδικα τιμολόγια (βλ. Τεκμήρια 29-37), δεν μπορούσαν να αλλοιωθούν ή να παραποιηθούν (και δεν αλλοιώθηκαν ή παραποιήθηκαν). Η εναγόμενη 1 συμφιλίωσε ορθώς τις ώρες πτήσεις και τα επιδίκως τιμολογημένα ποσά και διανομή τους χρησιμοποιώντας για τη σχετική αποκωδικοποίηση τους και τα Τεκμήρια 19, 29, 69, 78-83, 84, 85, 86 και
- Όλες οι πληρωμές εκτελέστηκαν με βάση ρητές και συγκεκριμένες οδηγίες που δόθηκαν προς την εναγόμενη 1, με γνώση του ενάγοντα, με αυτήν να ενεργεί σε πάντα ουσιώδη χρόνο καλοπίστως, νομίμως και κανονικώς και πάντως ποτέ υπό συνθήκες που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη διατύπωση λελογισμένου ευρήματος για από μέρους της ιδιοποίηση, απάτη ή άλλες περιστάσεις δυνητικώς διαπλαστικών και αποδεικτικών αντίστοιχης αξίωσης εναντίον της και κατά τον τρόπο που προώθησε ο ενάγων διά της αγωγής. Τα επίδικα ποσά είχαν σταλθεί προς την Stranger (από της εναγόμενη 1 στο πλαίσιο των καθηκόντων και οδηγιών της από τον ενάγοντα), με τον ίδιο τρόπο που αποστέλλονταν εμβάσματα προς τις αναφερόμενες εταιρείες και σε άλλες περιπτώσεις. Δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία που να αποδεικνύει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της ιδιοποίησης κατά παράβασιν του άρθρου 39 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, αφού η εναγόμενη 1 ουδέποτε χειρίστηκε κινητή ιδιοκτησία (χρήματα) του ενάγοντα (ή ακόμη και της Wellman), με τρόπο ασυμβίβαστο με τα δικαιώματα οποιουδήποτε προσώπου δικαιούταν στην άμεση κατοχή της εν λόγω ιδιοκτησίας, όπως παραδείγματος χάριν του ενάγοντα ή της Wellman (βλ. κατ' αναλογίαν, Μικρομμάτη ν Αραούζου και Άλλων, ΠΕ 272/12, ημ. 13.2.18, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2009)1(Α) ΑΑΔ 714, 726-728, Μακαρίου ν Τσιμεντοποιίας Βασιλικού
(2005)1(Α) ΑΑΔ 398, 407). Το ίδιο, ισχύει και για το αστικό αδίκημα της απάτης (και ψευδών παραστάσεων), κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 36 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, αλλά και για κάθε άλλης μορφής αποδιδόμενη δολιότητα στην εναγόμενη 1 από τον ενάγοντα (βλ. κατ' αναλογίαν, Κουτάλης ν Hellenic Bank Public Company Ltd, ΠΕ 36/11, ημ. 19.5.16, Τσιάρτας και Άλλου ν Alocay Holdings Ltd και Άλλου
(2010)1(Γ) ΑΑΔ 1523, 1538-1539, Χριστοφόρου και Άλλων ν Barclays Bank Plc
(2009)1(A) AAΔ.25, 30-31). Μηδεμία δικογραφημένη αξίωση του ενάγοντα μπορεί να πετύχει. Εν κατακλείδι. Ο ενάγων απέτυχε να αποδείξει την αγωγή εναντίον της εναγόμενης 1 στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η αγωγή απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της εναγόμενης 1 και εναντίον του ενάγοντα, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο