← Κύπρος

ΣΑΒΒΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αίτηση/Έφεση: 403/20, 7/12/2020

ΣΑΒΒΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αίτηση/Έφεση: 403/20, 7/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A607 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αίτηση/Έφεση: 403/20 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), όπως τροποποιήθηκε και Αναφορικά με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή, και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ:

  1. XXXXX ΣΑΒΒΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  2. XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
  3. XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Αιτητών - Εφεσειόντων και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ'ης η αίτηση - Εφεσίβλητης --------------------- Ημερομηνία : 07, Δεκεμβρίου 2020 Εμφανίσεις : Για Εφεσείοντες - Αιτητές: κ. Γ. Αδαμίδης Για Εφεσίβλητους - Καθ' ων η αίτηση: κα Σάββα για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση - έφεση των αιτητών, ημερομηνίας, 2.11.2020, με την οποία εξαιτούνται ως ακολούθως :
  4. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 12/10/2020, η οποία αφορά την πώληση με τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 21-1012V02, Τμήμα 1, Τεμάχιο XXXXX, στον Δήμο Στροβόλου, της επαρχίας Λευκωσίας το οποίο είναι υποθηκευμένο προς όφελος της Καθ'ης η αίτηση - Εφεσίβλητης σύμφωνα με την υποθήκη με αριθμό XXXXX/2007 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας.
  5. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται και/ή να ακυρώνεται ο σκοπούμενος πλειστηριασμός ημερομηνίας 8/12/2020 και/ή πώληση σε δημοπρασία του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 21-1012V02, Τμήμα 1, Τεμάχιο XXXXX, στον Δήμο Στροβόλου, της επαρχίας Λευκωσίας το οποίο είναι υποθηκευμένο προς όφελος της Καθ'ης η αίτηση - Εφεσίβλητης σύμφωνα με την υποθήκη με αριθμό XXXXX/2007 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας ως περιγράφεται στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 12/10/
  6. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας και/ή παραμερισμού της Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 12/10/
  7. Η υπό κρίση αίτηση ερείδεται στα άρθρα 27, 36, 44, 44Α - 44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, (9/1965) όπως τροποποιήθηκε, στο Άρθρο 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 όπως τροποποιήθηκε, στους Κανονισμούς 5, 7, 8, 9, 14, 15 και 17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του Στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1-3, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του αιτητή - εφεσείοντα
  8. Ο ομνύων δηλώνει ότι η εφεσείουσα 1 είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 21-1012V02, Τμήμα 1, Τεμάχιο XXXXX, στον Δήμο Στροβόλου, της επαρχίας Λευκωσίας το οποίο είναι υποθηκευμένο προς όφελος της Καθ' ής η αίτηση - εφεσίβλητης σύμφωνα με την υποθήκη υπ' αριθμόν XXXXX/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Επιπλέον, ο ομνύων προβάλλει τη θέση ότι ο ίδιος και η εφεσείουσα 3 διαμένουν στο χωρίο XXXXX και όχι στην οδό XXXXX 7 που διαμένει η εφεσείουσα
  9. Οι Εφεσίβλητοι-Καθ' ων η αίτηση στις 18.11.2020 καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω:
  10. Όλες οι ειδοποιήσεις, μεταξύ των οποίων και η ειδοποίηση «ΙΑ», πληρούν όλες τις προϋποθέσεις ως προς τον τύπο και/ή περιεχόμενο που θέτει ο Νόμος.
  11. Η προώθηση πλειστηριασμού από τον ενυπόθηκο δανειστή είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση ορθά και νομότυπα με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα δικαιώματα της.
  12. Η κείμενη νομοθεσία δεν εμποδίζει την Καθ' ης η Αίτηση από το να προχωρήσει στην πώληση ενυπόθηκων ακινήτων με οποιονδήποτε τρόπο επιλέξει, ενώ ως ο ίδιος ο Νόμος προνοεί, αυτός εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, προγενέστερης ή μεταγενέστερης του Νόμου.
  13. Οι Ειδοποιήσεις «Τύπος Θ», «Τύπος I», «Τύπος ΙΑ» και «Δελτίο Α» επιδόθηκαν στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα σύμφωνα με τον τύπο και με το ορθό περιεχόμενο, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας ως προκύπτει από τα πραγματικά γεγονότα και τεκμήρια.
  14. Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» επιδόθηκε από την Καθ' ης η αίτηση μετά την λήξη της προθεσμίας που δόθηκε στους Αιτητές για εξόφληση του ενυπόθηκου χρέους με την Ειδοποίηση «Τύπου I» και αυτό αποδεικνύεται από τα παρατιθέμενα γεγονότα και τεκμήρια στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα ένσταση.
  15. Οι Ειδοποιήσεις «Τύπος Θ» και «Τύπος I» έχουν δεόντως επιδοθεί στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα και/ή παραληφθεί από αυτούς, η επίδοσή τους συνιστά «καλή επίδοση» και η διαδικασία ακολουθείται ορθά και νομότυπα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας. Οι Αιτητές σκόπιμα, κακόπιστα και κακόβουλα αποκρύπτουν το ουσιώδες γεγονός ότι τους έχουν επιδοθεί οι Ειδοποιήσεις «θ» και «I» σε μια προσπάθεια τους να παραπλανήσουν το Δικαστήριο.
  16. Η νομική βάση της Αίτησης δεν στοιχειοθετείται και/ή πάσχει διότι δεν στοιχειοθετείται και/ή δεν συντρέχει κανένας από τους λόγους που εξαντλητικά προβλέπει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για καταχώρηση Αίτησης/Έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ» που αυστηρά καθορίζονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου.
  1. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο «με καθαρά χέρια». Σκόπιμα, κακόπιστα και κακόβουλα αποκρύπτουν ουσιώδες γεγονός στην προσπάθεια τους να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Αποκρύπτουν το γεγονός ότι τους έχουν επιδοθεί οι Ειδοποιήσεις «Θ» και «I».
  2. Οι Αιτητές ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 και/ή δεν ερμηνεύουν τις διατάξεις του Ν. 9/1965 σε συνάρτηση με το σκοπό του νομοθέτη και/ή παραπλανούν το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω Νόμου.
  3. Η Αίτηση-Έφεση είναι καταχρηστική καθότι δεν παρουσιάζεται οτιδήποτε που να θέτει υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα της Καθ' ης η Αίτηση να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του Ν.9/1965 και/ή αποσκοπεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο στην ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης του Μέρους VIA του Ν.9/
  4. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι τυχόν επιτυχής της έκβασης θα αποστερήσει την Καθ' ης η Αίτηση από την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων της, καταστρατηγώντας το σκοπό του τροποποιηθέντος νομοθετικού πλαισίου Ν. 9/
  5. Η Αίτηση/Εφεση είναι αποτέλεσμα εκ των υστέρων σκέψεων των Αιτητών και/ή καταχωρήθηκε για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και/ή είναι καταχρηστική και/ή σκοπό έχει την κατασπατάληση πολύτιμου χρόνου του Δικαστηρίου και/ή να προκαλέσει αχρείαστα έξοδα.
  6. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι με την Υποθήκη με αριθμό XXXXX/07, ο ενυπόθηκος οφειλέτης - Αιτήτρια1 ανέκκλητα έχει καταστήσει την Καθ' ης η Αίτηση πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της και της έδωσε πληρεξουσιότητα να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο με οποιοδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε ποσό με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η υποθήκη.
  7. Οι Αιτητές προβαίνουν σε αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν αποσείουν το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών τους.
  8. Η παρούσα Αίτηση/Εφεση στηρίζεται και/ή θεμελιώνεται από τους Αιτητές σε λανθασμένη Νομική Βάση και/ή άσχετη με την ουσία της υπόθεσης και/ή είναι αντίθετη με τις σαφείς πρόνοιες του Νόμου Ν.9/
  9. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Ανθίμου υπάλληλου της εφεσίβλητης καθ ΄ης η αίτηση, ημερομηνίας 16.11.
  10. Η ομνύουσα στην ένορκή της δήλωση αναπτύσσει τους λόγους έντασης της εφεσίβλητης. Η ομνύουσα επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3 την επιστολή τερματισμού των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων που στάλθηκε στους εφεσείοντες. Από το Τεκμήριο 3 προκύπτει ότι πρωτοφειλέτης ήταν η εφεσείουσα 1, η οποία ήταν επίσης και ενυπόθηκος οφειλέτης. Οι εφεσείοντες 2 και 3 ήταν εγγυητές της εφεσείουσας
  11. Επιπλέον η ομνύουσα επισύναψε ως Τεκμήριο 4 τις ένορκες δηλώσεις σε σχέση με την επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου «Θ», τύπου «Ι» και των καταστάσεων λογαριασμού. Επιπρόσθετα, επισύναψε ως Τεκμήριο 5, αντίγραφο της ένορκης δήλωσης επίδοσης του ιδιώτη επιδότη σε σχέση με την επίδοση των ειδοποιήσεων τύπου «ΙΑ» στους εφεσείοντες- αιτητές. Διαδικασία Γεγονότα Σύμφωνα με το άρθρο 44 ΙΓ σε Αιτήσεις -Εφέσεις που υποβάλλονται υπό το άρθρο VIA του περί Μεταβίβασης & Υποθήκευσης Νόμου 9/1965 εφαρμόζονται κατ' αναλογία οι Διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου κεφ
  12. Οι Αιτήσεις- Εφέσεις υπό το άρθρο 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ 224 διέπονται από τους περί ακίνητης ιδιοκτησίας κανονισμούς Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς. Το άρθρο 10 των πιο πάνω κανονισμών προνοεί ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Στην υπό κρίση υπόθεση ουδείς εκ των διαδίκων ζήτησε να αντεξετάσει ή να καταχωρήσει συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Συνεπώς, το Δικαστήριο για τη διακρίβωση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Κατά την ημερομηνία ακρόασης ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων μέσω εμπεριστατωμένης γραπτής αγόρευσης, προώθησε τις θέσεις του, τις οποίες το Δικαστήριο έχει κατά νου. Στον αντίποδα, η ευπαίδευτη συνήγορος της εφεσίβλητης υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένστασης. Νομική Πτυχή- αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων Εγκυρότητα της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση Στην αγόρευσή του ο συνήγορος των εφεσειόντων προβάλλει τη θέση ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι παράτυπη, επειδή ομνύσθηκε πριν την καταχώρηση της ένστασης. Ο συνήγορος των εφεσειόντων παρέπεμψε στα όσα κρίθηκαν στην απόφαση Ίβρου ν. Μαυροκωνσταντή κ.ά Πολιτική Έφεση Ε126/2013, ημερομηνίας 1.2.
  13. Στην απόφαση Ίβρου (ανωτέρω) υιοθετήθηκαν οι αρχές που τέθηκαν στην απόφαση Αναφορικά με την αίτηση των Stavros Apartments ltd κ.ά (αρ 1)
(1994)1 ΑΑΔ 389, όπου κρίθηκε πως ένορκη δήλωση που προηγείτο του χρόνου καταχώρησης της αγωγής ήταν αντικανονική. Επιπλέον, σύμφωνα με τη Δ.39 θ. 3 κάθε ένορκη δήλωση θα πρέπει να τιτλοφορείται με το θέμα ή ζήτημα για το οποίο ακριβώς γίνεται. Έτσι στην απόφαση Stavros Apartments ltd (ανωτέρω) ο λόγος που κρίθηκε αντικανονική η ένορκη δήλωση ήταν επειδή έγινε πριν την καταχώρηση της αγωγής και συνεπώς κατά τον χρόνο που λήφθηκε δεν υπήρχε το θέμα που αυτή αφορούσε. Αντίθετα στην υπό κρίση υπόθεση, κατά τον χρόνο που δίδετο ο όρκος για την ένσταση, υπήρχε η σχετική αίτηση. Έτσι, η υπό κρίση υπόθεση προσομοιάζει με την υπόθεση S.A. Constantinou Ltd κ.α. ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd
(2009)1 A.A.Α. 754, όπου κρίθηκε πως δεν απαγορεύεται η υπογραφή μιας ένορκης δήλωσης πριν την καταχώριση μιας ενδιάμεσης αίτησης σε αγωγή που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Επομένως, υπό τις περιστάσεις της παρούσας, δεν μπορεί να λεχθεί ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση έγινε σε σχέση με ανύπαρκτο θέμα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να κριθεί ως αντικανονική ή ότι παραβιάζει τη Δ.39. θ3. Συνεπώς, η σχετική εισήγηση του συνηγόρου των εφεσειόντων δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Συνακόλουθα, προχωρώ να εξετάσω την αίτηση στη βάση των προβαλλόμενων λόγων έφεσης. Εξέταση της αίτησης Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται ουσιαστικά στο άρθρο 44Γ
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, ως έχει τροποποιηθεί, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα : " Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019» Στην υπό κρίση υπόθεση οι εφεσείοντες επικεντρώνουν την αίτηση - έφεσή τους στις τρεις πρώτες περιπτώσεις του άρθρου 44Γ
(3). 1Ος λόγος έφεσης : Η προσβαλλόμενη ειδοποίηση τύπου ΙΑ δεν πληροί τις απαιτούμενες, κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Στο πλαίσιο του υπό εξέταση λόγου έφεσης οι εφεσείοντες προσδιορίζουν το παράπονό τους στο ότι η εφεσίβλητη δεν ειδοποίησε τους εφεσείοντες ότι κατέστη απαιτητό το ποσό που καταγράφει η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ», ως προνοεί η ειδοποίηση τύπου «Ι». Το πιο πάνω συμπέρασμα προκύπτει σαφώς μέσα από την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Στο σημείο αυτό διευκρινίζεται ότι ο υπό εξέταση λόγος έφεσης σχετίζεται με το εάν ο τύπος και περιεχόμενο της προσβαλλόμενης ειδοποίησης συνάδουν με τον προβλεπόμενο τύπο. Επομένως, το πεδίο εξέτασης του υπό συζήτηση λόγου έφεσης συνδέεται με τα τυπικά στοιχεία που πρέπει να φέρει ή να περιέχει η ειδοποίηση «ΙΑ». Σε σχέση με το πιο πάνω σημειώνεται ότι το εάν ειδοποιηθήκαν οι εφεσείοντες περί του ότι το οποιοδήποτε ποσό κατέστη απαιτητό δεν άπτεται του τύπου ή του περιεχομένου της ειδοποίησης «ΙΑ». Συνεπώς, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η προσβαλλόμενη ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Συνακόλουθα, ο προβαλλόμενος λόγος έφεσης απορρίπτεται. 2ος λόγος έφεσης : Η προσβαλλόμενη ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί : Με τον δεύτερο λόγο οι εφεσείοντες - αιτητές διατείνονται ότι η προσβαλλόμενη ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί. Θεμέλιο του πιο πάνω ισχυρισμού αποτελεί η θέση του εφεσείοντα 2, ότι οι εφεσείοντες 2 και 3 διαμένουν στο χωρίο Μιλικούρι και όχι στη διεύθυνση που καταγραφεί η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ». Στον αντίποδα, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση επισυνάπτεται, ως Τεκμήριο 5, αντίγραφο της ένορκης δήλωσης επίδοσης του ιδιώτη επιδότη. Σε αυτή καταγράφεται ότι η επίδοση για τους εφεσείοντες 2 και 3 έγινε στην εφεσίβλητη 1 ως ενήλικη θυγατέρα και συγκάτοικο αυτών. Η ουσιαστική εισήγηση της πλευράς των εφεσειόντων ήταν ότι η επίδοση στη θυγατέρα των εφεσειόντων 2 και 3 δεν ήταν έγκυρη, επειδή οι εφεσείοντες 2 και 3 δεν διαμένουν με τη θυγατέρα τους στη διεύθυνση που επιτεύχθηκε η επίδοση. Όμως, η πλευρά των εφεσείοντων δεν έχει καταθέσει οποιοδήποτε στοιχείο που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό πως οι εφεσείοντες 2 και 3 διαμένουν στο χωρίο XXXXX. Επομένως, αναδύεται το ερώτημα του κατά πόσο ο ισχυρισμός του προβλήθηκε αόριστα μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η ένορκη δήλωση του επιδότη, η οποία τέθηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου, αποτελεί επαρκή απόδειξη για τις συνθήκες υπό τις οποίες επιτεύχθηκε η επίδοση. Διαφωτιστική επί του προκειμένου είναι η απόφαση Marfin Popular Bank Public Ltd v. Ανδρούλας Γεωργίου Κωστή
(2012)1 ΑΑΔ 1528, όπου κρίθηκε πως η ένορκη δήλωση του επιδότη, η οποία τέθηκε απλά στον φάκελο του Δικαστηρίου, ενόψει της αόριστης αμφισβήτησής της και της μη αντίκρουσής της, συνιστούσε επαρκή απόδειξη. Συνεπώς στην υπό κρίση υπόθεση, μέσα από τις ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη επιδότη, Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, προκύπτει ότι η προσβαλλόμενης ειδοποίηση ΙΑ αφέθηκε στην εφεσείουσα 1, η οποία είναι ενήλικας και συγκάτοικος των εφεσειόντων 2 και 3. Ο πιο πάνω τρόπος επίδοσης είναι παραδεκτός τρόπος επίδοσης σύμφωνα με τη Δ.5 θ.2(i). Συνακόλουθα, κρίνεται ότι η επίδοση που επιτεύχθηκε, ως το Τεκμήριο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση, είναι καλή επίδοση και ως εκ τούτου κρίνεται ότι η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» έχει δεόντως επιδοθεί. 3ος λόγος έφεσης : η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου έφεσης ο ευπαίδευτος συνήγορος των εφεσειόντων εισηγήθηκε ότι το ουσιαστικό ζήτημα προς εξέταση είναι το κατά πόσο οι ειδοποιήσεις τύπου «Θ» και «Ι» επιδόθηκαν νομότυπα. Ακολούθως ο συνήγορος των εφεσειόντων εισηγήθηκε, με παραπομπή στα άρθρα 44ΙΕ και 44Γ
(1)και
(2), ότι επειδή η ειδοποίηση «Ι» δεν απευθύνθηκε σωστά στους εφεσείοντες 2 και 3 δεν άρχισε η προθεσμία των 45 ημερών που τάσσει το άρθρο 44Γ
(1). Για να γίνει αντιληπτό το σχετικό επιχείρημα κρίνω όρθρο όπως παραθέσω αυτούσια τα σχετικά άρθρα. Συγκεκριμένα τα άρθρα 44 Γ
(1)και
(2)διαλαμβάνουν τα ακόλουθα :
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε
(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού
(2)σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Περαιτέρω, προκύπτει μέσα από το λεκτικό του άρθρου 44ΙΕ ότι τυχόν εγγυητές του ενυπόθηκου οφειλέτη είναι ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει ότι οι εφεσείοντες 2 και 3 είναι εγγυητές της εφεσείουσας 1 και ως εκ τούτου εμπίπτουν στην έννοια του ενδιαφερόμενου προσώπου. Το ερώτημα που αναδύεται στο πλαίσιο του υπό συζήτηση λόγου έφεσης είναι το κατά πόσο η ειδοποίηση τύπου «Ι» πρέπει να απευθύνεται προσωπικά στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα περνά μέσα από την ερμηνεία των σχετικών νομοθετικών διατάξεων. Ως προς την ερμηνεία νόμου του οποίου το λεκτικό είναι σαφές, σχετική είναι η απόφαση Γεωργίου v. Total Properties Ltd
(2011)1B 1358, όπου με αναφορά στη πάγια νομολογία επί του θέματος λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας
(2002)3 Α.Α.Δ. 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. ν. Παπαδόπουλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας ν. Δημοκρατίας
(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας
(1998)3 Α.Α.Δ. 348).» Προκύπτει από την πιο πάνω απόφαση ως βασική ερμηνευτική αρχή, ότι, όταν το λεκτικό του Νόμου είναι καθαρό και σαφές, πρέπει να ερμηνευθεί σύμφωνα με τη φυσική και συνηθισμένη του έννοια, γιατί αυτό το λεκτικό εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την πρόθεση του Νομοθέτη. Σχετικά επίσης παραπέμπω στο σύγγραμμα Maxwell on the Interpretation of Statutes, 10η έκδοση, σελ. 2, στις αποφάσεις Income Tax Commissioners v. Pemsel [1891] A.C. 531, 543, Pilavakis v. Cyprus Inland Telecommunications Authority
(1963)2C.L.R. 429. Επιπλέον, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Φυσεντζίδη ν. K & C Snooker & Pool Entertainment, ECLI:CY:AD:2019:D487, Πολιτική Έφεση 30/19, ημερομηνίας 1.6.2019, τεκμαίρεται πως οι λέξεις δεν χρησιμοποιούνται στους νόμους χωρίς κάποιο νόημα και δεν είναι ταυτολογικές ή περιττές. Πρέπει, εάν είναι δυνατό, να αποδίδεται σημασία σε όλες τις λέξεις που χρησιμοποιούνται γιατί θεωρείται ότι ο νομοθέτης δεν σπαταλά τις λέξεις του, ούτε αναφέρει κάτι μάταια. Στην υπό εξέταση περίπτωση το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές και συνάγεται από αυτό ότι ο Νόμος επιβάλλει στον πιστωτή να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο την ειδοποίηση τύπος «Ι», τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε ημερών προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε ο πιστωτής δύναται να επιδώσει την ειδοποίηση «ΙΑ». Προκύπτει, συνεπώς, ότι προϋπόθεση για την επίδοση της ειδοποίησης «ΙΑ» είναι να μην έχει συμμορφωθεί ούτε ο ενυπόθηκος οφειλέτης ούτε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο με την ειδοποίηση τύπου «Ι», εντός 45 ημερών από την επίδοσή της. Επίσης, αφ' ης στιγμής το άρθρο 44Γ
(1)χρησιμοποιεί τον συμπλεκτικό σύνδεσμο «και» μεταξύ των όρων ενυπόθηκος οφειλέτης και ενδιαφερόμενο πρόσωπο, προκύπτει ότι ο πιστωτής οφείλει να επιδώσει την ειδοποίηση τύπος Ι και στα δυο αυτά πρόσωπα. Περαιτέρω, αφ' ης στιγμής τίθεται ως προϋπόθεση για την επίδοση της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» η μη συμμόρφωση, είτε του ενυπόθηκου οφειλέτη είτε του ενδιαφερόμενου προσώπου, προς την ειδοποίηση τύπος «Ι», έπεται ότι η ειδοποίηση τύπος «Ι» θα πρέπει να απευθύνεται και σε έκαστο εκ των δυο προσωπικά. Κατά την κρίση μου, θα συνιστούσε λογική αντινομία να αποτελούσε προϋπόθεση η μη συμμόρφωση κάποιου προσώπου προς κάποια ειδοποίηση αλλά η τελευταία να μην ήταν αναγκαίο να απευθυνόταν προς αυτό. Επί του προκειμένου σχετική είναι η απόφαση της έντιμης Π.Ε.Δ Ε. Εφραίμ στην αίτηση- έφεση 70/2019, Ocean Bridge Enterprises Ltd κ.ά v. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ημερομηνίας 28.6.2019, όπου με αναφορά στις υπό συζήτηση νομοθετικές διατάξεις, λέχθηκε πως σε κάθε ειδοποίηση τύπος «Ι» θα πρέπει να αναγράφεται το όνομα του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται, είτε είναι ενυπόθηκος οφειλέτης είτε είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Επιπλέον, λέχθηκε ότι τυχόν επίδοση που δεν συμμορφώνεται με τα ανωτέρω καθιστά την επίδοση τύπου «Ι» : « μη όρθη, παράτυπη και αντικανονική και κατά συνέπεια δεν ήταν δυνατή η συνέχιση της διαδικασίας πώλησης με την επίδοση της μεταγενέστερης ειδοποίησης ΙΑ σε αυτή.» Για σκοπούς της παρούσας, υιοθετώ το σκεπτικό της πιο πάνω απόφασης. Επομένως, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι σε έκαστη εκ των επιδοθείσων ειδοποιήσεων τύπος «Ι» θα έπρεπε να καταγράφεται το όνομα του προσώπου προς το οποίο απευθυνόταν ανά περίπτωση. Το πιο πάνω αποτελεί προϋπόθεση της έναρξης της προθεσμίας των 45 ημερών προς συμμόρφωση. Παράλειψη συμμόρφωσης με τα πιο πάνω καθιστά την ειδοποίηση τύπου «Ι» μη ορθή, παράτυπη και αντικανονική και κατά συνέπεια εμποδίζει τη συνέχιση της διαδικασίας πώλησης με την επίδοση της μεταγενέστερης ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Στα γεγονότα της παρούσας παρατηρώ ότι η εφεσίβλητη επέδωσε την ειδοποίηση τύπος «Ι» στους τρεις εφεσείοντες, ως προκύπτει από το Τεκμήριο 4 επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Όμως από το περιεχόμενο των τριών ειδοποιήσεων που επιδόθηκαν προκύπτει ότι αυτές κατέγραφαν μόνο το όνομα της εφεσείουσας - ενυπόθηκου οφειλέτη και καλούσαν συνεπώς μόνο αυτή να εξοφλήσει το υπόλοιπο. Από τα πιο πάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι η εφεσίβλητη τράπεζα δεν κάλεσε νομότυπα, ως όφειλε, τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να εξοφλήσουν το υπόλοιπο εντός 45 ημερών. Επομένως, δεν ξεκίνησε να τρέχει η προθεσμία των 45 ημερών προς συμμόρφωση, ώστε η παρέλευσή της να γεννούσε τη δυνατότητα στην εφεσίβλητη να επιδώσει την ειδοποίηση τύπος «ΙΑ». Εφόσον, λοιπόν, δεν άρχισε να τρέχει η προθεσμία των 45 ημερών προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, κατά λογική συνέπεια δεν μπορούσε ούτε να παρέλθει. Όμως η παρέλευση άπρακτης της τασσόμενης προθεσμίας, ως έχει κριθεί ανωτέρω, αποτελεί προϋπόθεση για τη νομότυπη προώθηση της διαδικασίας εκποίησης και την επίδοση της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ». Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις της παρούσας, η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου εκδίδεται διάταγμα με το οποίο παραμερίζεται η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 12.10.2020 με έξοδα υπέρ των εφεσειόντων- αιτητών ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... Μ. Χριστοδούλου, ΕΔ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ / cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.