← Κύπρος

Στυλιανού Ευσταθίου κ.α. ν. Ιωσήφ Παγιάτα, ΑΙΤΗΣΗ/ ΈΦΕΣΗ ΑΡ. 105/2019, 22/12/2020

Στυλιανού Ευσταθίου κ.α. ν. Ιωσήφ Παγιάτα, ΑΙΤΗΣΗ/ ΈΦΕΣΗ ΑΡ. 105/2019, 22/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A612 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αίτηση/ Έφεση αρ. 105/2019 Επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, Άρθρο 80 (ως έχει τροποποιηθεί) ΜΕΤΑΞΥ:

  1. XXXXX Στυλιανού Ευσταθίου εκ XXXXX 5, XXXXX XXXXX, Λευκωσίας
  2. XXXXX Ευσταθίου εξ XXXXX 14, XXXXX XXXXX, Λευκωσία
  3. XXXXX Σωφρονίου Ευσταθίου εξ XXXXX 14, XXXXX XXXXX, Λευκωσία Αιτητών/Εφεσειόντων -ΚΑΙ- XXXXX Ιωσήφ Παγιάτα εκ XXXXX 9, Διαμ. XXXXX, XXXXX XXXXX, Λευκωσία Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτητές/Εφεσείοντες: Α. Ευσταθίου για Δρ Κ. Χρυσοστομίδη & Σία ΔΕΠΕ Για Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητο: Λ. Χαβιαράς για Κούσιο Κορφιώτη Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Επιδιωκόμενες Θεραπείες Με την παρούσα Αίτηση/Έφεση οι Αιτητές/Εφεσείοντες αξιώνουν από το Δικαστήριο την έκδοση των πιο κάτω Διαταγμάτων: Α. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η Απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερ. 4/3/2019 και/ή η οποία περιέχεται σε Ειδοποίηση ημερ. 4/3/2019 με την οποία αυτός αποφάσισε επί συνοριακής διαφοράς ότι «η έκταση γης που φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο σχέδιο/σχεδιάγραμμα που επισυνάπτεται στην ειδοποίηση αυτή αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου XXXXX του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 39/39 σε κλίμακα 1:5000 και είναι μέρος εγγραφής XXXXX στο όνομα του Γεωργίου Ιωσήφ Παγιάτα (αιτητή )» Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα και/ή απόφαση την οποία το Δικαστήριο θα αποφασίσει ως εύλογη και/ή δίκαιη και/ή σκόπιμη και/ή αναγκαία Νομική Βάση Αίτησης Η παρούσα Αίτηση/Έφεση βασίζεται στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς 1956, Κανονισμοί 1 - 3, 5 - 9 και 16 -18, στα Άρθρα 50, 50Α, 58, 61 και 80 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, ως έχει τροποποιηθεί, στην Νομολογία, την Πρακτική και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβαλλόμενοι Λόγοι Οι Λόγοι στους οποίους στηρίζεται η παρούσα Αίτηση/Έφεση είναι οι ακόλουθοι: (α) Η εφεσιβληθείσα Απόφαση δεν είναι επαρκώς και/ή καθόλου αιτιολογημένη και/ή είναι εσφαλμένη και/ή αυθαίρετη και στηρίζεται σε νομική πλάνη με αποτέλεσμα να πλήττοντται αφόρητα και/ή ανεπανόρθωτα οι Αιτητές/Εφεσείοντες. (β) Η εφεσιβληθείσα Απόφαση συνιστά παραβίαση του δικαιώματος που προστατεύεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος καθώς και το Άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει κυρωθεί με τον κυρωτικό Νόμο Ν. 39/62, εφόσον επιβάλλει αδικαιολόγητα στέρηση, επιβάρυνση και περιορισμούς πάνω στο δικαίωμα ιδιοκτησίας και/ή περιουσίας των Αιτητών/Εφεσείοντων χωρίς να αποδίδεται σε αυτούς οποιαδήποτε δίκαια αποζημίωση ή οποιαδήποτε άλλη πρέπουσα και/ή αρμόζουσα και/ή νόμιμη θεραπεία. (γ) Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (εφεξής «ο Διευθυντής») στην πιο πάνω απόφασή του δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι το εγγεγραμμένο εμβαδόν του τίτλου ιδιοκτησίας που έχει εκδοθεί από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας προς τους Αιτητές αναφορικά με το Τεμάχιο XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 39/39 στην κοινότητα Σιά είναι το ίδιο τουλάχιστον από το έτος 1993, οπόταν και έγινε διευθέτηση άλλης συνοριακής διαφοράς με αριθμό αναφοράς 1/ΕΣ/900010/1993, αλλά και από τις αρχές του 20ου αιώνα οπόταν περιήλθε για πρώτη φορά το σχετικό ακίνητο στην κατοχή και/ή έλεγχο της οικογένειας των Αιτητών/Εφεσειόντων, ήτοι σε πρόγονο όλων των Αιτητών/Εφεσειόντων. Τα σύνορα του χωραφιού, επίσης, δεν άλλαξαν τουλάχιστον από το έτος 1993, οπόταν και έγινε διευθέτηση συνοριακής διαφοράς με αριθμό αναφοράς 1/ΕΣ/900010/1993, εκ τότε παρά μόνο τώρα με την απόφαση του Διευθυντή ο οποίος δωρίζει με την απόφασή του ημερ. 4/3/2019 στην αίτηση ΑΧ1020/2012 πέντε ελιές και 899 τ.μ. στους γείτονες εφόσον μετακινείται το σύνορο του ακινήτου προς τα αριστερά έτσι που να ικανοποιείται ο Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος. Με την εφεσιβληθείσα απόφαση το σύνορο μεταξύ του πιο πάνω τεμαχίου XXXXX των Αιτητών/Εφεσειόντων με το τεμάχιο 575 του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου μετακινείται ουσιαστικά μερικά μέτρα χωρίς τη διαδικασία υιοθέτησης νέων Κυβερνητικών Χωρομετρικών Σχεδίων και/ή χωρίς απόφαση του Διευθυντή για διόρθωση λάθους στο σχέδιο που αφορά όλα τα σύνορα του πιο πάνω τεμαχίου XXXXX των Αιτητών/Εφεσειόντων, χωρίς τη διαδικασία του άρθρου 61 του Νόμου, Κεφ.
  4. (δ) Ο Διευθυντής στην προσβαλλόμενη Απόφαση δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι ο τίτλος του σχετικού τεμαχίου XXXXX των Αιτητών/Εφεσειόντων εκδόθηκε από το ίδιο το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας το οποίο σε κανένα σχέδιο δεν κάνει μετακίνηση άλλων συνόρων εκτός από τα σύνορα του Τεμαχίου XXXXX με το XXXXX μετά από χωρομέτρηση και μελέτη των κυβερνητικών χωρομετρικών σχεδίων περιλαμβανομένου του κυβερνητικού χωρομετρκού σχεδίου 39/39 σε κλίμακα 1:5000, το οποίο παραμένει αυτό από την ημερομηνία εκδόσεως του σχετικού πιστοποιητικού εγγραφής του πιο πάνω κτήματος των Αιτητών/Εφεσειόντων και από το έτος 1993 όταν έγινε διευθέτηση άλλης συνοριακής διαφοράς με το Τεμάχιο XXXXX με αριθμό αναφοράς 1/ΕΣ/900010/
  5. (ε) Ο Διευθυντής στην εφεσιβαλλόμενη απόφαση ουσιαστικά δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι το σχετικό ακίνητο/τεμάχιο XXXXX ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι των Αιτητών/Εφεσειόντων και οι οποίοι ουδέποτε ζήτησαν να κάνουν οποιεσδήποτε αλλαγές στα σύνορά του. Αυτό έγινε μετά από αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου με σκοπό να πάρει πέντε εκ των είκοσι ελιών των Αιτητών/Εφεσειόντων, οι οποίες αναγράφονται και στην περιγραφή της ακίνητης ιδιοκτησίας στον σχετικό τίτλο, καθώς και 899 τ.μ. από το ακίνητο των Αιτητών/Εφεσειόντων. (στ) Η εφεσιβληθείσα Απόφαση δεν είναι γνήσια ούτε ειλικρινής, ούτε και έχει σχέση με συνοριακή διαφορά όπως εμφανίζεται σε αυτή. Η εφεσιβληθείσα Απόφαση ουσιαστικά είναι απόφαση η οποία ελήφθηκε από τον Διευθυντή για να επιβεβαιώσει προηγούμενη απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας για μελλοντική υιοθέτηση νέων σχεδίων στην περιοχή του πιο πάνω ακινήτου των Αιτητών/Εφεσειόντων, απόφαση στην οποία υπέβαλαν οι Αιτητές/Εφεσείοντες ένσταση, η οποία παρατίθεται εντός του φακέλου του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας με αριθμό ΑΧ1020/
  6. (ζ) Η εφεσιβληθείσα Απόφαση δεν διευκρινίζει τι θα γίνει αναφορικά με την διαφορά η οποία προκύπτει με τα σύνορα του πιο πάνω ακινήτου των Αιτητών/Εφεσειόντων που εξακολουθεί να έχει εγγεγραμμένη την ίδια έκταση όμως όταν εφαρμοστεί η εφεσιβαλλόμενη απόφαση τότε η έκταση αυτή θα μειωθεί χωρίς οποιαδήποτε αλλαγή των συνόρων από την αντίθετη πλευρά του ακινήτου των Αιτητών/Εφεσειόντων με αρ. τεμαχίου XXXXX και χωρίς την υιοθέτηση νέων σχεδίων. Ένορκη Δήλωση Αιτητή αρ.1 Η παρούσα Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή αρ.1 στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Ο Αιτητής αρ. 1 είναι, από κοινού με τις λοιπές δύο Αιτήτριες/Εφεσείουσες στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση/Έφεση ιδιοκτήτης του Τεμαχίου 519, Φύλλο/Σχέδιο 39/39 στην τοποθεσία Μαύρος Κρεμμός στην Σιά, με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, στο εφεξής για τους σκοπούς της παρούσας Ένορκης Δήλωσης το «Ακίνητο». § Σύμφωνα με τον σχετικό τίτλο του Ακινήτου, το εγγεγραμμένο εμβαδόν του είναι Δεκάρια 7, τ.μ.
  7. § Στις 7/3/2019 το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας του απέστειλε επιστολή ημερ.4/3/2019 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο «Α». Σύμφωνα με το Τεκμήριο «Α» σε επιστολή του προς τον ομνύοντα ο XXXXX Τσίγκης, για Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αναφέρεται στην Αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου με αριθμό ΑΧ1020/12 για επίλυση συνοριακής διαφοράς στο κοινό σύνορο του Ακινήτου με το ακίνητο του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου με επιτόπια εξέταση στις 2/10/
  8. § Η απόφαση επομένως του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας που εφεσιβάλλεται, με την παρούσα Αίτηση/Έφεση, είναι μια απόφαση σύμφωνα με την οποία ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αποφασίζει την ουσιαστική μεταβολή των συνόρων του δικού του Ακινήτου χωρίς να ακολουθηθεί, κατά την άποψη του ομνύοντα, η διαδικασία του Άρθρου 61 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, ως έχει τροποποιηθεί, και χωρίς να ληφθεί υπόψη ότι το σύνορο αυτό ήταν εκεί από τουλάχιστον το έτος 1993 όταν διευθετήθηκε προηγούμενη συνοριακή διαφορά με αριθμό αναφοράς 1/ΕΣ/900010/
  9. § Το εγγεγραμμένο εμβαδόν του Ακινήτου είναι το ίδιο τουλάχιστον από τις αρχές του 20ου αιώνα, οπόταν και το Ακίνητο περιήλθε υπό τον έλεγχο και/ή κατοχή της οικογένειάς του, και συγκεκριμένα υπό τον έλεγχο και/ή κατοχή του παππού της μητέρας του και μετά από διαδοχικές μεταβιβάσεις μεταξύ μελών της οικογένειάς του σήμερα είναι υπό τον έλεγχο και/ή κατοχή του, από κοινού με τις δύο θυγατέρες του αδελφού του, οι οποίες είναι οι Αιτήτριες/Εφεσείουσες 2 και 3 στην παρούσα Αίτηση/Έφεση. § Επίσης δεν αντιλαμβάνεται γιατί μόνον το δικό του σύνορο μετακινείται και ουχί των άλλων γειτνιάζοντων κτημάτων. Καμία ενημέρωση δεν έχουν λάβει οι ιδιοκτήτες των κτημάτων που συνορεύουν με το δικό του περί αλλαγών των συνόρων. § Είναι φανερό ότι ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ουσιαστικά είχε αποφασίσει μόνος του για την τροποποίηση των συνόρων του Ακινήτου, και προτίμησε να προχωρήσει με την προσβαλλόμενη απόφαση σε απόφαση για δήθεν συνοριακή διαφορά, αντί τουλάχιστον στην διαδικασία του Άρθρου 61 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, ως έχει τροποποιηθεί, για «διόρθωση λάθους». Εκπλήσσει τον ομνύοντα το γεγονός ότι η Απόφαση αυτή για τη συνοριακή διαφορά λήφθηκε πέντε χρόνια περίπου μετά από την αρχική αλληλογραφία με το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, η οποία παρατίθεται εντός του φακέλου του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας με αριθμό ΑΧ1020/2012, και χωρίς οποιαδήποτε άλλη διαδικασία είτε για «διόρθωση λάθους» είτε για «υιοθέτηση νέων σχεδίων». Το αποτέλεσμα, επομένως, είναι ότι ουσιαστικά το Ακίνητο εξακολουθεί να είναι Ακίνητο με εγγεγραμμένο εμβαδό 7 δεκάρια και 24 τ.μ. αλλά στην πράξη, και αν θα ληφθεί υπόψη η προσβαλλόμενη Απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, το εμβαδόν αυτό ουσιαστικά σήμερα είναι μικρότερο, ήτοι μειώνεται κατά 899 τ.μ., γιατί δεν έχει μετακινηθεί άλλη γραμμή πάνω στο σχέδιο, εκτός από το σημείο που ευρίσκεται η συνοριακή διαφορά, με αποτέλεσμα ο τίτλος του Ακινήτου να αναφέρεται σε εμβαδόν που στην πράξη να έχει μειωθεί, γιατί δεν μετακινήθηκαν τα σύνορα από την αντίθετη πλευρά των συνόρων χωρίς την προβλεπόμενη διαδικασία, από τον ίδιο τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας που έχει εκδώσει τον σχετικό τίτλο. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση/Έφεση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224, Άρθρα 50, 58, 61, 80 και 85 και τους τροποποιητικούς τούτου Νόμους, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θθ.1 - 4, 8 και 9, στην Νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων και στις γενικές συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως Λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι:
  10. Η Αίτηση/Έφεση των Εφεσειόντων στερείται νομικού και πραγματικού υποβάθρου και είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  11. Η εφεσιβαλλόμενη Απόφαση και/ή η Ειδοποίηση του Διευθυντή ημερ. 4/3/19 είναι ορθή και νόμιμη και βασίστηκε στο εν χρήσει σχέδιο του Κτηματολογίου και στους τίτλους ιδιοκτησίας και οι καταμετρήσεις είναι απόλυτα ακριβείς με βάση τα εγγεγραμμένα σύνορα.
  12. Ο Διευθυντής με την Απόφαση του δεν τροποποιεί το εγγεγραμμένο και/ή νόμιμο σύνορο των κτημάτων.
  13. Ο Διευθυντής με την απόφαση του, αφού μελέτησε και/ή εξέτασε και/ή έλαβε υπ' όψη του όλα τα σχετικά στοιχεία και γεγονότα, αποφάσισε ότι το διαφυλονικούμενο μέρος ανήκει στον Εφεσίβλητο/Καθ'ου η Αίτηση.
  14. Η εφεσιβαλλόμενη Απόφαση είναι αιτιολογούμενη και/ή πλήρως και/ή ικανοποιητικά αιτιολογούμενη.
  15. Η εφεσιβαλλόμενη Απόφαση είναι ορθή, δίκαιη και αμερόληπτη και/ή ο Διευθυντής ορθά εκτίμησε τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και γενικά ενήργησε σύμφωνα με τις αρχές του φυσικού δικαίου και της επιείκειας.
  16. Κατά την επιτόπια εξέταση ακολουθήθηκε η ορθή και/ή κανονική και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία και/ή πρακτική και/ή τα ληφθέντα σημεία τα οποία χρησιμοποιήθηκαν προς προσδιορισμό του συνόρου μεταξύ των δύο τεμαχίων ήταν ορθά και/ή κατά την επιτόπια εξέταση χρησιμοποιήθηκαν τα ορθά και/ή ενδεδειγμένα κριτήρια και/ή μετρήσεις και/ή συντεταγμένες και/ή μέθοδοι και/ή χρησιμοποιήθηκαν ορθά και/ή επαρκή και/ή ακριβή και/ή σύγχρονα και/ή επιστημονικά όργανα και/ή προγράμματα μέτρησης.
  17. Η εφεσιβαλλόμενη Απόφαση και/ή Ειδοποίηση του Διευθυντή είναι ορθή και νόμιμη και εναρμονίζεται πλήρως με τον Νόμο και την Νομολογία. Ένορκη Δήλωση Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η Αίτηση/ Εφεσίβλητου στην οποία αναφέρονται, βασικά, τα ακόλουθα: · Οι Εφεσείοντες/Αιτητές είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 519, αρ.εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ.39/39, στην Κοινότητα Σιάς, τοποθεσία Μαύρος Κρεμμός, στην Επαρχία Λευκωσίας. · Ο ομνύοντας είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου XXXXX, αρ.εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ.39/39 στην Κοινότητα Σιάς τοποθεσία Μαύρος Κρεμμός στην επαρχία Λευκωσίας, το οποίο συνορεύει με το ακίνητο ιδιοκτησίας των Εφεσειόντων /Αιτητών και το οποίο περιγράφεται πιο πάνω. · Κατά την 2/10/15 έγινε επιτόπια έρευνα από το τμήμα Κτηματολογίου & Χωρομετρίας για επίλυση συνοριακής διαφοράς κατόπιν αιτήσεως που κατέθεσαν οι Εφεσείοντες στο Κτηματολόγιο με σχετικό αριθμό ΑΧ1020/
  18. · Αφού έγινε η απαραίτητη χωρομετρική εργασία και οι αναγκαίες καταμετρήσεις, τους υποδείχθηκαν τα σύνορα. Εξ' όσων πληροφορήθηκε ο ομνύοντας από το τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας η χωρομετρική εργασία που έγινε από την χωρομέτρη ελέχθηκε στην συνέχεια από τον κλάδο χαρτογραφίας και λήφθηκε η τελική απόφαση από τον Διευθυντή. · Για τις καταμετρήσεις, εξ' όσων πληροφορείται από το τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, χρησιμοποιήθηκε ακριβές όργανο μετρήσεως. Η χωρομετρική εργασία έγινε με το πρόγραμμα LISCAD και βρέθηκαν τα ακριβή εγγεγραμμένα σύνορα των τεμαχίων τα οποία είναι σύμφωνα με το επίσημο εν χρήσει σχέδιο. Στο υπόλοιπο μέρος της Ένορκης του Δήλωσης ο Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους Λόγους Ένστασης. Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Αιτητή αρ.1 Κατόπιν σχετικής άδειας οι Αιτητές καταχώρησαν συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση του Αιτητή αρ. 1 στην οποία επισύναψαν: ▬ ως Παράρτημα/Τεκμήριο Α επίσημο κτηματικό σχέδιο ημερ. 3/10/2003, ▬ ως Παράρτημα/Τεκμήριο Β επίσημο κτηματικό σχέδιο ημερ. 10/10/1987, ▬ ως Παράρτημα/Τεκμήριο Γ την διά δορυφόρου δημοσίως διαθέσιμη φωτογραφία οριοθέτησης των συνόρων μεταξύ των ακινήτων των Αιτητών/Εφεσειόντων και του Καθ' ου η Αίτηση/Εφεσίβλητου, η οποία είναι αναρτημένη στην διαδικτυακή ηλεκτρονική πύλη για πολίτες του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και ▬ ως Παράρτημα/Τεκμήριο Δ αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του Αιτητή
  19. Ακροαματική Διαδικασία Οι Αιτήσεις/Εφέσεις υπό το Άρθρο 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 διέπονται από τους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς. Η διαδικασία που ακολουθείται κατά την εκδίκαση υποθέσεων όπως την παρούσα ρυθμίζεται από τον Κανονισμό 10

(3)του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών 1956 όπως αυτοί τροποποιήθηκαν από τον (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό 2006, τον οποίο το Ανώτατο Δικαστήριο έκδωσε στις 10/11/2006, το λεκτικό του οποίου παρέχεται πιο κάτω: «Η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών.» Σχετική, επίσης, ως προς την ακολουθητέα διαδικασία σε παρόμοιας φύσης αιτήσεις, είναι η απόφαση Προκοπίου ν. Ryan κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1982. Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας Αίτησης/Έφεσης διεξήχθη στη βάση του περιεχομένου των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων χωρίς να υπάρξει αντεξέταση οποιουδήποτε ενόρκως δηλούντα. Στην υπό κρίση υπόθεση καταχωρήθηκε, σύμφωνα με τις πρόνοιες των Κανονισμών 6
(2)[1] και
(3)[2], των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Κανονισμών, η αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή. Στην υπό εξέταση υπόθεση ουδείς εκ των διαδίκων ζήτησε να αντεξετάσει. Συνεπώς, το Δικαστήριο για τη διακρίβωση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς. Κατά την ημερομηνία που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν γραπτώς προωθώντας ο κάθε ένας τις θέσεις του. Νομική Πτυχή Η εξουσία του Διευθυντή να επιλύει συνοριακή διαφορά ακινήτων προκύπτει από το Άρθρο 58 το διαλαμβάνει: "
(1)Όταν αναφύεται οποιαδήποτε διαφορά ως προς τα σύνορα οποιασδήποτε εγγεγραμμένης γης, ο Διευθυντής επιλύει τη διαφορά αυτή, σε πρώτο στάδιο, κατόπι ειδοποίησης που δίνεται στα μέρη τουλάχιστο δεκατέσσερις ημέρες προηγουμένως, η οποία πληροφορεί αυτά για το χρόνο κατά τον οποίο θα επιθεωρηθούν τα υπό αμφισβήτηση σύνορα και κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή άλλης διαδικασίας αναφορικά με τη διαφορά αυτή, εκτός αν αυτή επιλύθηκε σε πρώτο στάδιο όπως προνοείται στο άρθρο αυτό.
(2)Ο Διευθυντής δύναται να αποφασίσει επί της διαφοράς στην περίπτωση απουσίας οποιουδήποτε μέρους που ειδοποιήθηκε όπως προνοείται στο εδάφιο
(1).
(3)Μόλις ο Διευθυντής αποφασίσει επί διαφοράς συνόρων, δίνει ειδοποίηση στα εμπλεκόμενα στη διαφορά μέρη για την απόφαση του και τοποθετεί τέτοια ορόσημα ως ήθελε θεωρήσει σκόπιμο για κατάδειξη της γραμμής των συνόρων όπως αυτή αποφασίστηκε από αυτόν και προβαίνει σε τέτοιες καταμετρήσεις και σημειώσεις όπως δυνατό να απαιτούνται προς διακρίβωση της θέσης των οροσήμων.
(4)Η δαπάνη τοποθέτησης των οροσήμων βαρύνει το μέρος το οποίο κατά τη γνώμη του Διευθυντή, βρίσκεται σε άδικο και η δαπάνη αυτή δύναται να εισπραχθεί κατά τον τρόπο που προβλέπεται από τον περί Εισπράξεως Φόρων Νόμο." Το πότε υφίσταται διαφορά ως προς τα σύνορα έχει επεξηγηθεί με αναφορά σε σχετική νομολογία στην υπόθεση Αυγουστή κ.ά v. Σπυρίδου Πολιτική Έφεση 114/2012 ημερ. 24/4/2018 ως ακολούθως: «Η έννοια της «διαφοράς ως προς τα σύνορα» στα πλαίσια του άρθρου 58 έχει εξηγηθεί με τους ακόλουθους όρους στην υπόθεση Ibrahim v. Souleyman
(1953)19 CLR 237, 239: «We consider that the kind of dispute to which section 56 (now sec. 58) applies is one in which the boundary is described in the title-deed or delineated on a plan, and the dispute is as to where the physical boundary should actually run on the land so as to conform with the deed or the plan.» Παρομοίως ελέχθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Παναγιώτου ν. ΧʺΚυριάκου
(1991)1 ΑΑΔ 362: «Το άρθρο 58 του Κεφ. 224 έχει εφαρμογή μόνο στις περιπτώσεις όπου το θέμα είναι η τοποθέτηση επί του εδάφους συνόρων, όπως αυτά περιγράφονται στον τίτλο ή φαίνονται στο σχετικό τοπογραφικό σχέδιο.»» Εν ολίγοις συνοριακή διαφορά έχουμε στην περίπτωση που το σύνορο περιγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας ή απεικονίζεται σε σχέδιο και η φιλονικία είναι ως προς το που το φυσικό σύνορο πράγματι βρίσκεται επί της γης έτσι ώστε να συμμορφώνεται με τον τίτλο ή το σχέδιο, δηλ. όπου το ζήτημα είναι η τοποθέτηση επί του εδάφους των συνόρων όπως αυτά περιγράφονται στον τίτλο ή εμφαίνονται στο σχετικό τοπογραφικό σχέδιο. Επομένως, η συνοριακή διαφορά υπό την έννοια του Άρθρου 58 του Κεφ.224 (πρώην άρθρο 56) θεωρείται αμφισβήτηση ως προς την τοποθέτηση συνόρων ακινήτου επί του εδάφους με τρόπο που να ανταποκρίνεται προς το σύνορο που περιγράφεται στο πιστοποιητικό εγγραφής ή καθορίζεται σε σχέδιο. Δεν αποτελεί συνοριακή διαφορά η αμφισβήτηση ως προς το κατά πόσο η περιγραφή του ακινήτου στο πιστοποιητικό εγγραφής ή ο καθορισμός των συνόρων του σε σχέδιο είναι ορθός ή εσφαλμένος. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Οικονόμου κ.ά ν. Φιλίππου ECLI:CY:AD:2017:A388, Πολιτική Έφεση αρ. 366/2011, ημερ. 6/11/2017: «Τα πιο πάνω αποτελούν τον γενικό κανόνα ο οποίος θα πρέπει να εφαρμοστεί στο πλαίσιο του άρθρου 58 του Κεφ. 224 που αφορά τις συνοριακές διαφορές. Τέτοια διαφορά υφίσταται όποτε το σύνορο που περιγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας ή διαγράφεται σε σχέδιο, αντανακλά στην πράξη και επί του εδάφους, τον τίτλο ιδιοκτησίας. Σύμφωνα με τις υποθέσεις Παναγιώτου ν. Χατζήκυριακου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362 και Μιχαήλ ν. Αντωνίου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1376, το άρθρο 58 εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις εκείνες όπου το ζήτημα είναι η τοποθέτηση επί του εδάφους των συνόρων όπως αυτά περιγράφονται στον τίτλο ή εμφαίνονται στο σχετικό τοπογραφικό σχέδιο. Δεν εφαρμόζεται όταν το ερώτημα ή η διαφορά σχετίζεται με το κατά πόσο η περιγραφή στον τίτλο ή το διάγραμμα στο σχέδιο είναι ή όχι ορθό, (δέστε Sherife Moustafa Moulla Ibrahim v. Mehmed Salih Souleyman
(1953)19 C.L.R. 237 Rodothea Papageorghiou v Komodromou
(1962)2 C.L.R. 221 και Melpomeni Chrysanthou v. Antoniades
(1961)1 C.L.R. 622)». Στην επίλυση συνοριακής διαφοράς καθοριστικό παράγοντα αποτελεί το εν χρήσει κτηματολογικό σχέδιο. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Πίτσα Γεωργίου Είκοσι κ.α. v. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1859 και Χατζησωφρονίου κ.ά. ν. Βασιλείου κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ.
  1. Ο μηχανισμός για τον έλεγχο των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου προσφέρεται από το Άρθρο 80 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου (Κεφ. 224) μετά των συναφών τροποποιήσεων το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
  2. Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάµει των διατάξεων του Νόµου αυτού δύναται, εντός τριάντα ηµερών από την ηµεροµηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγµα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαµβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήµατος σε σχέση µε το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάµει των διατάξεων του Νόµου αυτού, εκτός µε έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό:..[..]» Το Άρθρο αυτό και η εξουσία που έχει το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται μιας Έφεσης εναντίον απόφασης του Διευθυντή έχει αναλυθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο στα πλαίσια εκδίκασης μιας τέτοιας Έφεσης δεν περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας των αποφάσεων του Διευθυντή, αλλά η εξουσία του επεκτείνεται και σε θέμα ορθότητας τους[3]. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Λουκία Μιχαήλ Αντωνίου v.
  3. Μιχαλάκη Αριστοκλή
  4. Αναστασία Μ. Αριστοκλή, ECLI:CY:AD:2016:D315, Πολιτική Έφεση Αρ. 213/2011, ημερ. 29/6/2016 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του Άρθρου 80 του Κεφ. 224: «Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την άσκηση της εξουσίας του δυνάμει του άρθρου 80 του Κεφ. 224 ακολουθεί τις αρχές με βάση τις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο παλαιότερα στη διοικητική του δικαιοδοσία (και τώρα βέβαια το Διοικητικό Δικαστήριο) προβαίνει σε δικαστικό έλεγχο σε συνάρτηση με διοικητικές πράξεις αποφάσεις στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Με τη διαφορά ότι υπάρχει η δυνατότητα ο έλεγχος του Δικαστηρίου να μην περιοριστεί στον έλεγχο νομιμότητας μιας απόφασης αλλά να επεκταθεί στην ορθότητα αυτής και γενικότερα να προβεί σε ρυθμίσεις δικαιωμάτων των διαδίκων. Ωστόσο, όπως είναι νομολογημένο, το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν υποκαθιστά εύκολα τη δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός αν αποδειχτούν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου. Το βάρος δε απόδειξης του εσφαλμένου της απόφασης του Διευθυντή το φέρει ο εφεσείων.» Η απόφαση του Διευθυντή που είναι αποτέλεσμα εξέτασης αίτησης για συνοριακή διαφορά ακινήτων, όπως είναι η δική μας υπόθεση, υπόκειται σε έλεγχο από το Επαρχιακό Δικαστήριο και, συνεπώς, εμπίπτει στη σφαίρα του άρθρου 80 του Κεφ.
  5. Η εξουσία του Διευθυντή να επιλύει συνοριακή διαφορά ακινήτων παρέχεται μέσα από τα άρθρα 50 και 58 του Κεφ.
  6. Τονίζεται ότι το βάρος απόδειξης ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη βαρύνει τους Αιτητές. Το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα αντικαταστήσει εύκολα τη δική του κρίση με εκείνη του Διευθυντή. Θα υιοθετήσει τέτοια πορεία μόνο εφόσον υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση[4]. Η εξουσία που έχει ο Διευθυντής με βάση το Νόμο και τους κανονισμούς είναι ευρεία και αποτελεί το αρμόδιο πρόσωπο να αποφασίσει ως ειδικός τα θέματα που εγείρονται ενώπιον του[5]. Σε υποθέσεις που αφορούν συνοριακή διαφορά εκείνο που το Δικαστήριο ουσιαστικά εξετάζει είναι κατά πόσο έχει καταδειχθεί από τον Αιτητή ότι η επιτόπου χωρομετρική εργασία και ο έλεγχος της δεν έγιναν ορθά[6] . Eξέταση Αίτησης Μη αμφισβητούμενα Γεγονότα Τα ουσιώδη γεγονότα όπως προκύπτουν τόσο από την Αίτηση όσο και την Ένσταση είναι ως ακολούθως:
  7. Οι Αιτητές είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του κτήματος με αρ.εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ.39/39, αρ. τεμ. XXXXX, στη Σιά.
  8. Ο Καθ'ου η Αίτηση είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του συνορεύοντος κτήματος των Αιτητών, με αρ.εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ.39/39, αρ.τεμ. XXXXX, στη Σιά.
  9. Στις 2/10/2015 διεξήχθη επιτόπια έρευνα από λειτουργούς του Κτηματολογίου για επίλυση συνοριακής διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, κατόπιν αίτησης που κατέθεσε ο Αιτητής, με αρ.ΑΧ1020/
  11. Οι λειτουργοί του Κτηματολογίου προέβησαν στην αναγκαία χωρομετρική εργασία η οποία αφού ελέχθηκε και βρέθηκε ορθή, ο Διευθυντής εξέδωσε Απόφαση την οποία κοινοποίησε στα ενδιαφερόμενα μέρη με επιστολή ημερ.4/3/
  13. Στην Απόφαση του ο Διευθυντής αποφάνθηκε ότι το διαφιλονικούμενο μέρος αποτελεί μέρος του ακινήτου του Αιτητή.
  14. Εναντίον της Απόφασης του Διευθυντή καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση/Έφεση. Ο Εφεσείων 1, πέραν της υιοθέτησης στην ένορκη δήλωση του των Λόγων Έφεσης δεν παρουσίασε άλλη μαρτυρία αναφορικά με τα δεδομένα που θα πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του. Δεν παρουσίασε, δηλαδή, μαρτυρία που να θέτει εν αμφιβόλω ή να καταδεικνύει ως εσφαλμένες, στην υπό εξέταση περίπτωση, τις οποιεσδήποτε μετρήσεις έγιναν ή τη χωρομετρική εργασία ή ότι έγινε λανθασμένη χρήση σχεδίων ή στοιχείων. Στην Προκοπίου ν. Ryan
(2012)1Γ Α.Α.Δ. 1982, 1986, κρίθηκε ότι η κτηματολογική εργασία είναι εξειδικευμένη. Αμφισβήτηση της πρέπει να γίνεται με την παρουσίαση αναλόγου βαρύτητας πραγματογνωμοσύνης. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν έχει γίνει αφού δεν παρουσιάστηκε σχετική και αποδεκτή μαρτυρία επί του ζητήματος. Όπως προέκυψε, οι Αιτητές, οι οποίοι είχαν το βάρος απόδειξης ότι η Απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη, δεν προσκόμισαν μαρτυρία που να αμφισβητεί την ορθότητα της αλλά περιορίστηκαν σε γενικόλογους και αόριστους ισχυρισμούς διατυπώνοντας, στην πραγματικότητα, περισσότερο θέσεις και απόψεις αντί να προβάλουν πραγματικούς ισχυρισμούς οι οποίοι να στηρίζονται σε μαρτυρία. Εξέταση Λόγων Έφεσης Λόγος Έφεσης (α) Μέσω του πιο πάνω Λόγου Έφεσης οι Αιτητές προβάλλουν ότι η Απόφαση του Διευθυντή δεν είναι επαρκώς και/ή καθόλου αιτιολογημένη και/ή αυθαίρετη και ότι στηρίζεται σε νομική πλάνη. Εξέταση της προσβαλλόμενης Απόφασης του Διευθυντή ημερ. 4/3/2019 η οποία έχει καταχωρηθεί στο φάκελο της υπόθεσης υπό τον τίτλο «Αιτιολογημένη Απόφαση» αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το μεμπτό σε σχέση με την αιτιολόγηση της Απόφασης του Διευθυντή. Ειδικότερα, η Απόφαση του Διευθυντή αναφέρει τη φύση της Αίτησης του Εφεσίβλητου την οποία ο Διευθυντής κλήθηκε να εξετάσει, τις λεπτομέρειες των εμπλεκομένων ακινήτων και τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες αυτών. Επισημαίνει ακόμη τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε και τον τρόπο με τον οποίο αυτή εφαρμόστηκε με αναφορά στις πηγές, στα μέσα και στα δεδομένα επί των οποίων στηρίχτηκε για να καταλήξει στις διαπιστώσεις, ευρήματα και συμπεράσματα τα οποία και αναφέρει. Όπως διαπιστώνεται, κατά την επιτόπια εξέταση και, μετά που υπεδείχθη το διαφιλονικούμενο μέρος ως προς το κοινό εγγεγραμμένο σύνορο των επίδικων κτημάτων, διενεργήθη χωρομετρική εργασία. Η χωρομετρική εργασία έγινε με τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό και με βάση το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των επίδικων ακινήτων και ελέχθη από τον Σχεδιαστή/Τεχνικό Μηχανικό Χαρτογραφίας. Κατόπιν τούτου εξεδόθη η προσβαλλόμενη Απόφαση του Διευθυντή και καθορίστηκε με κόκκινο χρώμα στο σχέδιο/σχεδιαγραμμα που επισυνάπτεται στην Ειδοποίηση/Απόφαση η διαφιλονικούμενη έκταση γης ως αποτελούσα μέρος του ακινήτου του Καθ΄ου η Αίτηση. Ως είναι νομολογημένο η αιτιολογία μιας απόφασης είναι επαρκής ή πλήρης όπου το Δικαστήριο μπορεί να ανατρέξει σε όλα τα δεδομένα που στηρίζουν την απόφαση και να τα ελέγξει[7]. Στη βάση όλων των πιο πάνω η προσβαλλόμενη Απόφαση περιέχει όλα τα αναγκαία στοιχεία ώστε να εξηγεί που βασίζεται ώστε να επιτρέπει τον έλεγχο της ορθότητας της. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο κρίνει ότι η Απόφαση του Διευθυντή είναι δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη και, ως εκ τούτου, ο Λόγος Ένστασης (α) απορρίπτεται ως αβάσιμος. Λόγοι Έφεσης (β) - (ζ) Μέσω των πιο πάνω Λόγων Έφεσης προβάλλεται ότι με την προσβαλλόμενη Απόφαση δεν λήφθηκε υπόψη το γεγονός ότι το εγγεγραμμένο εμβαδόν του Τίτλου Ιδιοκτησίας αλλά και τα σύνορα του είναι τα ίδια τουλάχιστον από το 1993 οπόταν και έγινε διευθέτηση συνοριακής διαφοράς και ότι ο Διευθυντής με την Απόφαση του, εφόσον το σύνορο μετακινείται προς τα αριστερά προς ικανοποίηση του Καθ΄ου η Αίτηση, δωρίζει σε αυτόν πέντε ελιές και 899 τ.μ. χωρίς τη διαδικασία υιοθέτησης νέων Κυβερνητικών Χωρομετρικών Σχεδίων και χωρίς τη διαδικασία διόρθωσης λάθους με βάση το Άρθρο
  1. Σε συμφωνία με τα όσα υποστηρίχθηκαν από πλευράς Καθ΄ου η Αίτηση, λέω ότι η Απόφαση του Διευθυντή αφορά αποκλειστικά την υπόδειξη των συνόρων των κτημάτων. Δεν επεκτάθηκε, ούτε επιλήφθηκε οποιουδήποτε θέματος πέραν του πλαισίου που καθορίζεται από το Άρθρο
  2. Καθήκον του Διευθυντή επί τοιαύτης Αίτησης ήταν να μεταφέρει μέσω των μετρήσεών του, όπως και έπραξε, το σχέδιο επί τόπου και να καθορίσει τα προκύπτοντα σύνορα που καθόριζαν και την έκβαση της συνοριακής διαφοράς. Με άλλα λόγια ο Διευθυντής ενεργώντας στο πλαίσιο επίλυσης συνοριακής διαφοράς δεν αλλοίωσε και δεν αφαίρεσε ιδιοκτησιακά δικαιώματα από τα εμπλεκόμενα μέρη. Απλώς αποσαφήνισε και αποκρυστάλλωσε τα υφιστάμενα, βάσει της εγγραφής και του σχεδίου, σύνορα. Ειδικότερα ο Διευθυντής με την Απόφαση του δεν μείωσε το εμβαδό του κτήματος των Αιτητών, ούτε μετακίνησε το εγγεγραμμένο σύνορο του κτήματος τους. Επισημαίνεται ότι, όπως προκύπτει και από την ίδια την Απόφαση του Διευθυντή, η όλη εργασία που διεξήχθη στο πλαίσιο επίλυσης της υπό αναφορά συνοριακής διαφοράς πραγματοποιήθηκε με βάση τα επίσημα εγγεγραμμένα εμβαδά των επίδικων κτημάτων τα οποία παρέμειναν και παραμένουν αναλλοίωτα. Απλώς αποτύπωσε και υπέδειξε επιτόπου καταστάσεις που σχετίζονται με τα σύνορα συσχετίζοντας τις καταστάσεις αυτές με το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των επίδικων ακινήτων. Με άλλα λόγια ο Διευθυντής ορθά και ως όφειλε μετέφερε, μέσω των μετρήσεων του, το εν λόγω σχέδιο επί τόπου και καθόρισε τα προκύπτοντα σύνορα τα οποία και καθόρισαν και την έκβαση της εν θέματι συνοριακής διαφοράς. Όπως πολύ ορθά επισημαίνεται από πλευράς του Καθ΄ου η Αίτηση, το εμβαδό του κτήματος δεν είναι αυτό που κατέχεται επιτόπου αλλά η έκταση με την οποία δύναται να συσχετιστεί ο τίτλος ιδιοκτησίας πάνω στο υφιστάμενο τοπογραφικό σχέδιο[8]. Ακόμα και αν η επιτόπου κατάσταση ήταν διαφορετική από το εν χρήσει σχέδιο αυτό δεν μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα που προκύπτει από το εν χρήσει σχέδιο. Επισημαίνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί - ούτε καν έχει προβληθεί - από τους Αιτητές ότι η επί τόπου χωρομετρική εργασία και ό έλεγχος της, που είναι και το ζητούμενο σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, δεν έγιναν ορθά. Περαιτέρω δεν πρέπει να διαλανθάνει της προσοχής μας ότι, όπως είναι νομολογημένο, το πιστοποιητικό εγγραφής δεν είναι ο αυθεντικός οδηγός της ιδιοκτησίας, αλλά η εκ πρώτης όψεως απόδειξή της. Αυθεντικό οδηγό της ιδιοκτησίας αποτελεί ο συσχετισμός τεμαχίου προς το κτηματολογικό σχέδιο. Αυτό προβλέπει το Άρθρο 50 του Νόμου. Οποιοσδήποτε ισχυρισμός, θέση ή απαίτηση που βρίσκεται εκτός των προνοιών του Άρθρου 58 πρέπει να επιδιώκεται με άλλη δικαστική διαδικασία. Υπενθυμίζεται ότι το Άρθρο 58 αφορά, απλώς, σε διαφωνία ως προς τα σύνορα η οποία και επιλύεται με βάση το κτηματολογικό σχέδιο η ορθότητα του οποίου εκλαμβάνεται ως δεδομένη. Με δεδομένο ότι δεν έχει καταδειχθεί ότι η επιτόπου χωρομετρική εργασία και ο έλεγχος της δεν έγιναν ορθά, το ζήτημα λήγει. Πέραν και ανεξάρτητα από όλα τα πιο πάνω θα προσέθετα ότι αν όντως οι Αιτητές επέμεναν στην ύπαρξη λάθους στο εν χρήσει επίσημο σχέδιο εναπόκειτο σε εκείνους να προβούν στα κατάλληλα διαβήματα για διόρθωση του και όχι να το εγείρουν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω δεν έχει αποδειχθεί ότι η Απόφαση του Διευθυντή δεν ήταν ορθή υπό το φως του διαθέσιμου υλικού και των μητρώων του Κτηματολογίου. Ζητήματα Αντισυνταγματικότητας Παρά το γεγονός ότι στους προβαλλόμενους στην Αίτηση/Έφεση Λόγους δεν εγείρονται οποιαδήποτε ζητήματα αντισυνταγματικότητας, στην Αγόρευση που καταχωρήθηκε εκ μέρους των Αιτητών υποστηρίχθηκε ότι οι πρόνοιες του Άρθρου 58 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, ως έχει τροποποιηθεί, στη βάση των οποίων ο Διευθυντής Τμήματος και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας εξέδωσε την προσβαλλόμενη Απόφαση, παραβιάζουν τη αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών η οποία απορρέει από το Σύνταγμα της Δημοκρατίας. Όπως συναφώς υποστηρίχθηκε, η αποκλειστική αρμοδιότητα για αποφάσεις περί ιδιωτικών διαφορών και/ή δικαιωμάτων και/ή επίλυσης διαφορών οι οποίες εμπίπτουν στην σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου ανάγεται αποκλειστικά στη Δικαστική Εξουσία. Στην παρούσα περίπτωση το πιο πάνω Άρθρο του Νόμου καταστρατηγεί, μεταξύ άλλων, την αποκλειστική δικαιοδοσία και/ή εξουσία και/ή αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να ασκεί δικαστική εξουσία επί των θεμάτων αυτών. Αν και δεν εγείρεται το πιο πάνω θέμα, εκ περισσού λέω ότι τέτοια ζητήματα έχουν εξετασθεί στη νομολογία μας και έχουν απορριφθεί. Το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Αυγουστή κ.ά v. Σπυρίδου Πολιτική Έφεση 114/2012 ημερ. 24/4/2018 είναι απόλυτα σχετικό: «Ζήτημα αντισυνταγματικότητας δεν υπάρχει. Τέτοιας φύσεως αρμοδιότητες του Διευθυντή, όπως η αποδιδόμενη δια του άρθρου 58, περιορίζονται σε τεχνικά θέματα, σε αντιδιαστολή με τη διεκδίκηση ουσιαστικών δικαιωμάτων (Fatsita v. Fatsita
(1988)1 CLR 210, 217, Μιχαήλ ν. Αντωνίου
(1998)1 ΑΑΔ 1376). Πρόκειται, περιοριστικά, για κτηματολογικά θέματα εντός της πραγματογνωμοσύνης του Τμήματος Κτηματολογίου, το οποίο έχει τα μέσα και τα στοιχεία ώστε να καθίσταται ο φυσιολογικός φορέας επίλυσης τους (Φιλίππου ν. Στυλιανού
(1992)1 ΑΑΔ 448). Η αναγκαιότητα ανάθεσης τέτοιων ζητημάτων στο Κτηματολόγιο προς επίλυση, ως πρόκριμα λήψης δικαστικών μέτρων, εξηγήθηκε στην υπόθεση Xanthos I. Clerides v. Afrodite N. Vassiliades and Another
(1978)1 CLR 180, 188: «We have spoken of the sweeping reforms brought about by the 1945 legislation, the predominant feature of which was to entrust the Department of Lands and Surveys and in the person of its Director with powers that were until then exercised by Courts and with the object of relieving the Courts of the burden of determining disputes over boundaries and other interests in land that could, in the first place, be determined by the Lands Office using their experts in the matter.» Το άρθρο 58 δεν αφαιρεί τη δικαιοδοσία των δικαστηρίων να κρίνουν τα ουσιαστικά δικαιώματα, αλλά αναθέτει τεχνικής φύσεως αρμοδιότητα στο κατ΄εξοχήν τεχνοκρατικό τμήμα το οποίο ενεργεί στα πλαίσια διοικητικής λειτουργίας (βλ. Φιλίππου, ανωτ.). Ούτε εμποδίζει την πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Ο παραπονούμενος μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο ασκώντας έφεση δυνάμει του άρθρου 80. Πρόκειται για λογική νομοθετική ρύθμιση και όχι για αποκλεισμό (Μιχαήλ ν. Αντωνίου, ανωτ.)». Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, ο Καθ΄ου η Αίτηση/Εφεσίβλητος δικαιούται στα έξοδα του. Οι Αιτητές/Εφεσείοντες να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1]
(2)Where an office copy of the summons (Form 2) is served on the Director under the provisions of Rule 5, he shall, within fourteen days after the date of such service, file with the Registrar a statement of the reasons for the order, notice or decision appealed against, unless he shall have previously supplied such statement to the person aggrieved under the provisions of paragraph
(1)of this rule: Provided that the Director may, within the aforesaid period of fourteen days, apply to the Court ex parte for an extension of time, and shall forthwith give notice of any extension allowed by the Court to all parties to the proceedings. [2]
(3)On filing his statement of reasons with the Registrar, the Director shall leave, for each party to the proceedings, a copy thereof for service plus a duplicate of such copy for the affidavit of service. [3] Δέστε Αθανασάκη και Άλλοι v. Χ΄΄ Μάμα και Άλλου
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, Κουμή v. Κούντουρου
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ. 1313 και Χειμώνα v. Γεωργίου κ.α.
(1999)1(Α) 108 [4] Δέστε Αριστοτέλους v. Χ"Κυριάκου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 100) και Επι τοις Αφορώσι την Έφεση του Σωφρονίου Χρίστου Χατζησωφρονιου ως Πληρεξουσiου Αντιπροσώπου του Αντώνη Χρίστου Χατζησωφρονίου, v. Δημοσθένους Παναγιώτα Ονησιφόρου, σύζυγος Βάσου Βασικλείου, Πολιτική έφεση αρ. 111/2008, ημερ. 20/5/2011 [5] Δέστε Kafieros v. Theocharous
(1978)1 C.L.R. 619: "However, the District Court will not lightly substitute its own discretion for that of the Director unless there are strong reasons proved by admissible evidence before it militating in that direction. As we have already said a wide discretion is vested in the Director under the law and the regulations made thereunder to determine, in the first place, as a person best qualified as an expert the direction and extent of a right of passage and the Court in the absence of concrete reasons cannot question his conclusions". [6] Δέστε Πίτσα Γεωργίου Είκοσι κ.α. v. Βύρωνα Αργυρού Αργυρίδη
(2012)1Β Α.Α.Δ. 1859 [7] Δέστε Οικονόμου v. Φιλίππου Πολιτική Έφεση αρ. 366/2011, ημερ. 6/11/
  1. [8] Δέστε Άρθρο 50 του Κεφ.224 το οποίο έχει ως εξής: «
  2. Η έκταση γης που καλύπτεται από εγγραφή τίτλου επί ακίνητης ιδιοκτησίας είναι η έκταση του τεμαχίου με το οποίο δύναται να συσχετιστεί η εγγραφή πάνω σε οποιοδήποτε Κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο ή πάνω σε οποιοδήποτε άλλο σχέδιο που καταρτίστηκε πάνω σε κλίμακα από το Διευθυντή: Νοείται ότι όταν η εγγραφή δεν δύναται να συσχετιστεί με οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο η έκταση αυτή είναι η έκταση της γης στην οποία δικαιούται ο κάτοχος του τίτλου λόγω εχθρικής κατοχής, αγοράς ή κληρονομιάς» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.