Ιωαννίδη ν. Ευριπίδου, Αρ. Αγωγής: 2206/2017, 14/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A620 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2206/2017 Μεταξύ: XXXXX Ιωαννίδη Ενάγοντος και XXXXX Ευριπίδου Εναγομένου Απόφαση επί προδικαστικού σημείου Ημερομηνία : 14.12.2020 Εμφανίσεις : Για Εναγόμενο - Αιτητή : Α. Αργυρού & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Ενάγων - Καθ' ου η αίτηση: Χρίστος Μ. Τριανταφυλλίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Στην υπό κρίση υπόθεση ο Ενάγων, μέσω της αγωγής του, αξιοί αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμόν παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματός του στην ιδιωτική ζωή. Ο Εναγόμενος-Αιτητής στις 08.03.2019 καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, όπου ήγειρε προδικαστική ένσταση σε σχέση με τη δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου να εκδικάσει τη διαφορά. Η ένσταση του Εναγόμενου έγκειτο στο ότι τα κυπριακά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την αναφυόμενη διαφορά και ότι αρμόδια είναι τα δικαστήρια των Κάτω Χωρών. Ο Εναγόμενος στις 7.10.2019 καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητούσε όπως το νομικό και/ή προδικαστικό σημείο που εγείρεται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισής του δικαστεί προδικαστικά. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του, ημερομηνίας 9.11.2020, ενέκρινε το αίτημα. Γεγονότα Τα γεγονότα που συνθέτουν τη βάση του προδικαστικού σημείου αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων. Συγκεκριμένα αποτελεί κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων, ότι το αγώγιμο δικαίωμα ερείδεται σε κατ' ισχυρισμόν ηχογράφηση του Ενάγοντα από τον Εναγόμενο και την χρήση αυτής σε δικαστική διαδικασία στην Ολλανδία, όπου έχει την κατοικία του ο Εναγόμενος. Περαιτέρω, από τον φάκελο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι ο Εναγόμενος καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 13.3.
- Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επί τη βάσει των πιο πάνω γεγονότων ανέπτυξαν, με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, ο κάθε ένας τις θέσεις τους. Η πλευρά του Εναγομένου, με παραπομπή στα άρθρα 4, 5 και 7 του Κανονισμού ΕΕ 1215/2012, εισηγήθηκε ότι η υπό εξέταση διαφορά, ως διαφορά εξ αδικοπραξίας, έπρεπε να εγερθεί στο κράτος μέλος που έχει την κατοικία του ο Εναγόμενος. Δέχθηκε, παράλληλα, ότι ο εν λόγω κανονισμός αντικατέστησε τον κανονισμό 44/2001 και παρέπεμψε σε νομολογία του ΔΕΕ ερμηνευτική των αντίστοιχων προνοιών του κανονισμού 44/
- Στον αντίποδα, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι το επίδικο αγώγιμο δικαίωμα ερείδεται σε παραβίαση συνταγματικού δικαιώματος. Παρέπεμψε επίσης προς υποστήριξη της θέσης του σε νομολογία του ΔΕΕ. Νομική Πτυχή Μέσα από την αγόρευση του συνηγόρου του Εναγομένου γίνεται δεκτό ότι το αίτημα του Εναγομένου βασίζεται μεταξύ άλλων και στο άρθρο 26 του Κανονισμού ΕΕ 1215/
- Το εν λόγω άρθρο είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 24 του προϊσχύοντος κανονισμού 44/
- Συγκεκριμένα το άρθρο 26 του Κανονισμού ΕΕ 1215/2012 διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Πέραν των περιπτώσεων όπου η διεθνής δικαιοδοσία απορρέει από άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού, το δικαστήριο κράτους μέλους ενώπιον του οποίου ο εναγόμενος παρίσταται αποκτά διεθνή δικαιοδοσία. Ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται, αν η παράσταση έχει ως σκοπό την αμφισβήτηση της διεθνούς δικαιοδοσίας ή αν υπάρχει άλλο δικαστήριο με αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 24.» Οι πρόνοιες του παρεμφερούς άρθρου 24 του προϊσχύοντος κανονισμού 44/2001, εξετάστηκαν στην υπόθεση Hampton Advisory Group SA ν. Bost AD και άλλων,
(2012)1 Α.Α.Δ. 549, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Μάλιστα το Άρθρο 24, προνοεί περαιτέρω ότι το Δικαστήριο κράτους μέλους ενώπιον του οποίου ο εναγόμενος παρίσταται με την καταχώρηση εμφάνισης αποκτά δικαιοδοσία, αλλά όχι αν η εμφάνιση έχει σκοπό μόνο την αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας ή αν υπάρχει άλλο Δικαστήριο με αποκλειστική αρμοδιότητα με βάση το Άρθρο
- Αναφέρεται στο σύγγραμμα των Adrian Briggs and Peter Rees: Civil Jurisdiction and Judgments 4η έκδ., σελ. 91, παρ. 2.67, ότι η εμφάνιση στα πλαίσια του Κανονισμού δεν είναι, αυστηρώς ομιλούντες, συνώνυμη με την υποταγή ή την αποδοχή της δικαιοδοσίας. Η παραδοσιακή αντίληψη του Αγγλικού Νόμου ότι υπάρχει υποταγή στη δικαιοδοσία με την αποδοχή της επίδοσης της αγωγής, δεν εμπίπτει στην έννοια του Άρθρου
- Η στην πράξη εμφάνιση του εναγομένου και η επίπτωση και σημασία της εξετάζεται, εν πάση περιπτώσει, με βάση τους διαδικαστικούς κανονισμούς της χώρας όπου καταχωρείται η εμφάνιση. Και εδώ, η εμφάνιση της εταιρείας ήταν υπό διαμαρτυρία, τηρουμένης ακριβώς της διαδικασίας που επιβάλλει η Δ.16 θ.9, προς αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας.» Περαιτέρω, σχετική είναι η απόφαση στην Πολιτική Αίτηση, υπ' αριθμόν 84/2014 Αναφορικά με την αίτηση των Dunnes stores, ημερομηνίας 29.5.2014, όπου ο έντιμος Δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου Σ. Ναθαναήλ ( ως ήταν τότε), ανέφερε τα ακόλουθα ως προς το ζήτημα της χωρίς όρους εμφάνισης στη διαδικασία : «Τέτοιο πρόβλημα θα υφίστατο εάν οι αιτητές είχαν αυτοβούλως αποδεχθεί τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων καταχωρώντας εμφάνιση χωρίς όρους ή δεικνύοντας την αποδοχή τους με άλλα διαβήματα.» ( η υπογράμμιση δική μου) Προκύπτει συνεπώς πως, όταν δεν υπάρχει άλλο δικαστήριο με αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία, η καταχώρηση αγωγής δίδει δικαιοδοσία στο δικαστήριο του κράτους μέλους εντός του οποίου αυτή καταχωρήθηκε, εάν ο εναγόμενος παραστεί στη διαδικασία. Το πιο πάνω δεν εφαρμόζεται, εάν ο εναγόμενος εμφανιστεί με μοναδικό σκοπό την αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας. Το πότε η εμφάνιση συνιστά εμφάνιση προς αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας εξετάζεται υπό το φως του δικαίου του κράτους μέλους εντός του οποίο αυτή καταχωρήθηκε. Στο κυπριακό δίκαιο η δυνατότητα εμφάνισης υπό όρους παρέχεται από την Δ.16 θ.
- Στην υπό κρίση υπόθεση δεν προκύπτει πως η υπό εξέταση διαφορά υπάγεται στην αποκλειστική δικαιοδοσία άλλου κράτους μέλους. Άλλωστε ούτε η πλευρά του Εναγομένου εισηγήθηκε κάτι τέτοιο. Αντίθετα ο συνήγορος του Εναγομένου επικέντρωσε την επιχειρηματολογία του στο άρθρο 7 του Κανονισμού και όχι στο άρθρο 24, το όποιο θεσπίζει τις περιπτώσεις αποκλειστικής δικαιοδοσίας. Περαιτέρω, μέσα από τον φάκελο του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι ο Εναγόμενος καταχώρησε εμφάνιση χωρίς όρους. Συνεπώς, υπό τις περιστάσεις της παρούσας, κρίνω ότι ο Εναγόμενος αποδέχθηκε τη δικαιοδοσία των κυπριακών δικαστηρίων και μπορεί να κριθεί ότι παρέστη στη διαδικασία εν τη εννοία του άρθρου 26 του Κανονισμού. Επομένως, ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του άρθρου 7 του κανονισμού, η άνευ όρων καταχώρηση εμφάνισης στην αγωγή προσδίδει δικαιοδοσία στα κυπριακά δικαστήρια να εκδικάσουν την αγωγή, σύμφωνα με το άρθρο 26 του Κανονισμού ΕΕ 1215/
- Υπό το φως των πιο πάνω, κρίνω ότι το παρόν Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου, η προδικαστική ένσταση του Εναγομένου απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. ............ Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ // cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο