← Κύπρος

ASTROBANK LIMITED (πρώην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ) ν. ΝΙΚΟΛΣΟΝ, Αρ. Αγωγής 5351/06, 29/12/2020

ASTROBANK LIMITED (πρώην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ) ν. ΝΙΚΟΛΣΟΝ, Αρ. Αγωγής 5351/06, 29/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A627 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5351/06 Μεταξύ: EUROINVESTMENT & FINANCE PUBLIC LTD Ενάγουσας και XXXXX ΝΙΚΟΛΣΟΝ Εναγομένου Και Δι' Ανταπαιτήσεως Mεταξύ: XXXXX ΝΙΚΟΛΣΟΝ Εξ' Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και

  1. EUROINVESTMENT & FINANCE PUBLIC LTD
  2. CLR INVESTMENTS FUND PUBLIC LTD
  3. CLR CAPITAL PUBLIC LTD
  4. XXXXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένων ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 22.05.09 Μεταξύ: EUROINVESTMENT & FINANCE PUBLIC LTD Ενάγουσας και XXXXX ΝΙΚΟΛΣΟΝ Εναγομένου Και Δι' Ανταπαιτήσεως Μεταξύ: XXXXX ΝΙΚΟΛΣΟΝ Εξ' Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα και
  5. EUROINVESTMENT & FINANCE PUBLIC LTD
  6. CLR INVESTMENTS FUND PUBLIC LTD
  7. MARFIN CLR PUBLIC CO LTD
  8. XXXXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένων ΚΑΙ ΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡ. 21.09.10 Μεταξύ: ASTROBANK LIMITED (πρώην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ) Ενάγουσας και XXXXX ΝΙΚΟΛΣΟΝ Εναγομένου Και Δι'ανταπαιτήσεως Μεταξύ: XXXXX ΝΙΚΟΛΣΟΝ Εξ' Ανταπαιτήσεως Ενάγοντα Και
  9. ASTROBANK LIMITED (πρώην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ)
  10. CLR INVESTMENTS FUND PUBLIC LTD
  11. MARFIN CLR PUBLIC CO LTD
  12. XXXXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗ Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένων Αίτηση ημερ. 7/5/2019 για Ακύρωση Δόλιας Μεταβίβασης Ακινήτου Ημερομηνία: 29 Δεκεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κα Α. Παναγιώτου για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Καθ΄ων η Αίτηση 1 & 2: Γ. Γεωργίου και Μ. Κ. Λοιζίδης για Α. Κ. Χατζηιωάννου & Συνεργάτες και Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενη Θεραπεία Με την υπό κρίση Αίτηση η Αιτήτρια/Ενάγουσα αιτείται τα ακόλουθα Διατάγματα: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να κηρύσσεται άκυρη η μεταβίβαση και εγγραφή του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 4/XXXXX, Τμήμα 4, Φ./Σχ. 21/53W1, ½ μερίδιο, Τεμάχιο XXXXX που βρίσκεται στον Δήμο Έγκωμης της Επαρχίας Λευκωσίας, η οποία έγινε κατά ή περί τις 13/09/2013, από τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 προς την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2, δυνάμει δωρεάς με αρ. φακέλου αποξένωσης 1/Δ.4555/
  13. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η επανεγγραφή του ½ μεριδίου του ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 4/XXXXX, Τμήμα 4, Φ./Σχ. 21/53W1, ½ μερίδιο, Τεμάχιο XXXXX που βρίσκεται στον Δήμο Έγκωμης της Επαρχίας Λευκωσίας επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση αρ.
  14. Γ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο αρμόδιος λειτουργός του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας όπως, εντός 7 μερών από την επίδοση του εκδοθέντος Διατάγματος, ακυρώσει την πιο πάνω μεταβίβαση και επανεγγράψει το πιο πάνω ακίνητο επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση αρ.
  15. Δ. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται όπως η επανεγγραφή του πιο πάνω ακινήτου επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, συνοδεύεται ταυτόχρονα με την εγγραφή του εξ' αποφάσεως χρέους ως επιβάρυνσης επί της εν λόγω ακίνητης περιουσίας ως εάν επρόκειτο περί εγγραφής δυνάμει των άρθρων 53 -62 του Κεφ.
  16. Νομική Βάση Αίτησης Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 2 - 5 του Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου (Κεφ. 62), στα Άρθρα 91Α-91Δ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στις Δ.48, θ.θ. 1-4 και θ.θ. 7 - 9, στη Νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, στις αρχές της Επιείκειας και στην πρακτική και συμφυή δικαιοδοσία και εξουσίες του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Γεωργιάδου, Λειτουργού στη Μονάδα Ανάκτησης Χρεών της Αιτήτριας. Σε αυτή αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: Ιστορικό Αγωγής · Όπως προκύπτει από την δικογραφία, στις 17/8/2006 καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 1 λόγω χρέους του τελευταίου για το ποσό των Λ.Κ.292.708,02 σεντ, πλέον τόκο προς 10,5% από 10/11/2005 για δάνειο και πιστωτικές διευκολύνσεις που του παραχωρήθηκαν από την Αιτήτρια δυνάμει γραπτής Συμφωνίας Χρηματοδοτήσεως Επενδυτικού Σχεδίου ημερ. 16/5/2000 για σκοπούς επενδύσεων στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. · Το ως άνω Κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 προσωπικά δια ιδιωτικής επίδοσης στις 28/8/2006 από τον ιδιώτη επιδότη XXXXX Νεοφύτου. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της σχετικής απόδειξης επίδοσης ημερ. 28/8/
  17. · Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 καταχώρησε στις 5/9/2006 Σημείωμα Εμφάνισης στην Αγωγή μέσω των δικηγόρων του. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο του Σημειώματος Εμφάνισης ημερ. 5/9/2006 που καταχωρίστηκε από τους δικηγόρους του Καθ' ου η Αίτηση αρ.
  18. · Στις 24/1/2007, ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην Αγωγή. Η Αγωγή βρισκόταν σε εκκρεμότητα στο Δικαστήριο μέχρι και τις 6/10/2015 που ξεκίνησε η εκδίκαση της η οποία ολοκληρώθηκε στις 25/5/2018 με την έκδοση Απόφασης από το Δικαστήριο υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 για το ποσό των €484.457,57 σεντ με τόκο προς 8% ετησίως από 10/11/2005 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον δικηγορικά έξοδα της Αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ταυτόχρονα, το Δικαστήριο απέρριψε την Ανταπαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, χωρίς έξοδα. Πιστό αντίγραφο της Απόφασης ημερ. 25/5/2018 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  19. · Στις 4/7/2018, ο Καθ΄ου η Αίτηση, καταχώρισε την Έφεση υπ' αρ. 217/2018 κατά της Απόφασης του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερ. 25/5/2018 στην παρούσα υπόθεση. Όπως περαιτέρω πληροφορείται η ομνύουσα από τους Δικηγόρους της Αιτήτριας, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει καταχωρίσει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 25/5/
  20. Σημερινό χρέος του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 · Όπως προκύπτει από το αρχείο της Αιτήτριας, ο Καθ' ου η Αίτηση μέχρι σήμερα ουδέν ποσό κατέβαλε στην Αιτήτρια έναντι του ως άνω εξ αποφάσεως χρέους του, το οποίο σήμερα ανέρχεται στο ποσό των €1.006.663,01, περιλαμβανομένων των τόκων πλέον δικηγορικών εξόδων σύμφωνα με την Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 25/05/
  21. Μέτρα εκτέλεσης που λήφθηκαν από την Αιτήτρια · Για σκοπούς εκτέλεσης της δικαστικής Απόφασης ημερ. 25/5/2018 η Αιτήτρια στις 12/7/2018 προχώρησε μέσω των δικηγόρων της στην εγγραφή του ΜΕΜΟ με αρ. ΕΒ1583/2018 επί της ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας και συγκεκριμένα επί 24 ακινήτων που είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 είτε ολόκληρα είτε σε μερίδια. · Πλην όμως, όπως προκύπτει από σχετική έρευνα που διεξήγαγε η Αιτήτρια στο Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας (Τεκμήριο 4), τα 5 εκ των 24 ακινήτων που είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 είναι, είτε εν όλω είτε σε μερίδια, βεβαρυμμένα με υποθήκες από άλλα τραπεζικά ιδρύματα, εγγυήσεις για πληρωμή φόρου από το Τμήμα Φορολογίας και έξοδα κατασκευής οδών από τον Δήμο Λευκωσίας, με αποτέλεσμα να καθίσταται δύσκολο έως αδύνατο για την Αιτήτρια να εισπράξει οποιοδήποτε ποσό έναντι του ως άνω εξ αποφάσεως χρέους του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, από τα εν λόγω 5 ακίνητα. · Όσον αφορά τα υπόλοιπα 19 ακίνητα που ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 κατέχει είτε εν όλω είτε εν μέρει, και αυτά είναι επίσης βεβαρυμμένα με εγγυήσεις για πληρωμή φόρου από το Τμήμα Φορολογίας και έξοδα κατασκευής οδών από τον Δήμο Λευκωσίας, με αποτέλεσμα και πάλι να καθίσταται δύσκολο για την Αιτήτρια να εισπράξει οποιοδήποτε ποσό έναντι του ως άνω εξ αποφάσεως χρέους του Καθ' ου η Αίτηση αρ.
  22. · Όπως επίσης προκύπτει από την ίδια έρευνα ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 στερείται άλλης ακίνητης ιδιοκτησίας σε άλλες επαρχίες της Κύπρου και γενικότερα ακίνητης ιδιοκτησίας η οποία να μην φέρει οποιεσδήποτε επιβαρύνσεις. · Επιπρόσθετα των πιο πάνω, όπως προκύπτει από το Πιστοποιητικό Έρευνας του Κτηματολογίου, η συνολική αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση δεν υπερβαίνει το συνολικό ποσό των €731.000 (βάσει των τιμών του 2013). Συνεπακόλουθα, ακόμη και αν η Αιτήτρια πετύχει την εκποίηση των εν λόγω ακινήτων, προηγούνται άλλοι εξασφαλισμένοι πιστωτές και, συνεπώς, ένα σημαντικό ποσό του χρέους θα παραμείνει ανεξασφάλιστο και ανικανοποίητο. Δόλια Μεταβίβαση Ακίνητης Περιουσίας από τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 προς την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 · Έπειτα από σχετική έρευνα που διενήργησε η Αιτήτρια στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας σε σχέση με τυχόν αποξενώσεις ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, διαφάνηκε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, προχώρησε σε καταδολιευτική μεταβίβαση προς την σύζυγο του, XXXXX Νίκολσον, Καθ' ης η Αίτηση αρ.
  23. · Συγκεκριμένα, ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 στις 13/9/2013 προέβη στη μεταβίβαση, δυνάμει δωρεάς, του 1/2 μεριδίου του στο ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 4/XXXXX, Φ./Σχ. 21/53W1, Τεμάχιο XXXXX που βρίσκεται στην Έγκωμη της επαρχίας Λευκωσίας στη σύζυγο του, Καθ' ης η Αίτηση αρ.
  24. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών της ομνύουσας, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5, αντίγραφο του σχετικού Πιστοποιητικού Έρευνας Ακίνητης Περιουσίας ημερ. 9/1/
  25. · Όπως πληροφορείται η ομνύουσα από τους δικηγόρους της Αιτήτριας και ειλικρινά πιστεύει, η μεταβίβαση του πιο πάνω ακινήτου είναι εξόφθαλμα καταδολιευτική καθότι αυτή έλαβε χώρα μετά την καταχώριση της Αγωγής και συγκεκριμένα αμέσως μετά την ημερομηνία (27/6/2013) κατά την οποία το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για Ακρόαση στις 29/1/
  26. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, γνώριζε την ύπαρξη και δει τον κίνδυνο να εκδοθεί απόφαση εναντίον του από την ημερομηνία κατά την οποία του επιδόθηκε το Κλητήριο ένταλμα, δηλ. από τις 28/8/
  27. Αποτελεί θέση της Αιτήτριας, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, έχοντας εις γνώση του την ύπαρξη της Αγωγής και αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο και την πιθανότητα έκδοσης απόφασης εναντίον του, με δόλιο τρόπο και με πρόθεση την καταδολίευση της Αιτήτριας, αποξένωσε το πιο πάνω ακίνητο, με απώτερο σκοπό να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάκτηση του οφειλόμενου προς την Αιτήτρια εξ αποφάσεως χρέους. · Επιπρόσθετα των πιο πάνω, η πιο πάνω μεταβίβαση έλαβε χώρα καθ' ον χρόνο ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 γνώριζε για την ύπαρξη της απαίτησης της Αιτήτριας εναντίον του και το ποσό της απαίτησης, είχε ήδη ειδοποιηθεί για τον τερματισμό του επίδικου επενδυτικού του λογαριασμού πριν από την καταχώρηση της Αγωγής και για την απαίτηση της Αιτήτριας να της καταβληθεί άμεσα το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό και γνώριζε πολύ καλά ότι εκκρεμούσε εναντίον του ενώπιον του Ε. Δ. Λευκωσίας η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αγωγή η οποία είχε ήδη τότε οριστεί για ακρόαση από το Δικαστήριο στις 29/1/
  28. · Επιπλέον και για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν και μετά την καταχώρηση της Αγωγής αρ. XXXXX/2006, ο Καθ' ου η Αίτηση αρ.1 προέβαινε σε προσπάθειες για να διευθετήσει εξώδικα την ως άνω διαφορά του με την Αιτήτρια, γεγονός που διαπιστώνεται και από τα πρακτικά της μαρτυρίας που δόθηκε κατά την εκδίκαση της Αγωγής και γεγονός που φανερώνει την αναγνώριση από τον ίδιο της ύπαρξης οφειλής προς την Αιτήτρια. Ένσταση- Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση στην οποία ως Λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 και του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Η μεταβίβαση και η εγγραφή του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 4/XXXXX, Τμήμα 4, Φ./Σχ. 21/53W1, Τεμάχιο XXXXX, ½ μερίδιο, από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 προς την Καθ' ης η Αίτηση 2, έγινε καλόπιστα χωρίς πρόθεση καταδολίευσης και/ή παρεμπόδισης ανάκτησης εξ αποφάσεως χρέους οιουδήποτε πιστωτή και/ή της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια κατά τον χρόνο της μεταβίβασης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 4/XXXXX, Τμήμα 4, Φ./Σχ. 21/53W1, Τεμάχιο XXXXX, ½ μερίδιο, δεν συγκαταλεγόταν στους πιστωτές του Καθ' ου η Αίτηση 1, βάσει της ερμηνευτικές διατάξεις του Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ.62 και, ως εκ τούτου, δεν νομιμοποιείται η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Η Αίτηση δεν στηρίζεται στα αληθινά και ορθά γεγονότα και η Αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα. Η νομική βάση στηρίζεται στις διατάξεις του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, οι οποίες δεν τυγχάνουν εφαρμογής στη παρούσα διαδικασία. Η Αίτηση καταχωρίστηκε και προωθείται καταχρηστικά και εχθρικά προς το πρόσωπο του Καθ' ου η Αίτηση
  29. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε στη καταχώρηση της παρούσας Αίτησης πάσχει δικονομικά και είναι λανθασμένη και/ή γίνεται με αλλότριο σκοπό. Ένορκες Δηλώσεις Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από δύο ένορκες δηλώσεις μία εκ μέρους του Καθ΄ου η Αίτηση 1(ΘΝ) και μία εκ μέρους της Καθ΄ης η Αίτηση 2 (ΣΝ). Ένορκη Δήλωση Καθ΄ου η Αίτηση 1 Στην ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η Αίτηση 1 αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Στις 2/8/2013, δηλ. 7 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής και 5 χρόνια προτού εκδοθεί η προρρηθείσα Απόφαση από το Ε.Δ. Λευκωσίας, ο ομνύων προχώρησε με τη μεταβίβαση δυνάμει δωρεάς επ' ονόματι της συζύγου του, XXXXX Νίκολσον - Καθ' ης η Αίτηση 2 (στο εξής «ΣΝ»), του ½ μεριδίου μου στο ακίνητο υπ' αριθμό εγγραφής 4/XXXXX, Φ./Σχ. 21/53W1, Τμήμα 4, Τεμάχιο XXXXX το οποίο ευρίσκεται στην Έγκωμη - Λευκωσίας (στο εξής το «επίδικο ακίνητο»). Σημειώνεται ότι το άλλο ½ του μεριδίου άνηκε ήδη στην ΣΝ και αποτελεί την οικογενειακή τους στέγη και πρώτη οικία. Το επίδικο ακίνητο φέρει συνολική αξία €441.200,00 βάσει των τιμών του Κτηματολογίου ημερ. 1/1/
  30. Ως εκ τούτου το ½ μερίδιο που του αντιστοιχούσε κυμαινόταν στις €220.600,
  31. Επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2 οι γενικές πληροφορίες του επίδικου ακινήτου από την διαδικτυακή πύλη του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. § Στη προσπάθεια της η ΤΓ να τεκμηριώσει ότι η μεταβίβαση ήταν «εξόφθαλμα καταδολιευτική» - παρ.18 Ε/Δ της - σημειώνει ότι αυτή έγινε ενδιάμεσα δύο ημερομηνιών για ακρόαση, δηλ. στις 27/6/2013 και 29/1/
  32. Η έμφαση στις ημερομηνίες αυτές είναι παραπλανητική διότι οι σημαντικές ημερομηνίες της Αγωγής αυτής είναι: 17/8/2006 όταν καταχωρήθηκε η Αγωγή, 6/10/2015 όταν ξεκίνησε η εκδίκαση και 25/5/18 όταν εκδόθηκε η Απόφαση. Η ημερομηνία 13/9/2013 όταν έγινε η μεταβίβαση δεν σχετίζεται με καμιά από τις σημαντικές ημερομηνίες της Αγωγής. Η υπόθεση μετά την καταχώρηση της και μέχρι τις 6/10/2015, που ξεκίνησε η εκδίκαση, ορίστηκε επανειλημμένα για ακρόαση και αναβλήθηκε πολλές φορές για διάφορους λόγους. Εάν η πρόθεση του ήταν να μεταβιβάσει το μερίδιο του για να καταδολιεύσει την Αιτήτρια, όπως αναφέρει ρητώς η ΤΓ, γιατί δεν το έκανε με την καταχώρηση της Αγωγής το 2006 ή κατά τις επανειλημμένες δικασίμους που μεσολάβησαν μέχρι τις 13/9/2013; Ο λόγος βέβαια είναι διότι η μεταβίβαση δεν είχε καμία σχέση με την Αγωγή. § Η ΣΝ ουδέποτε γνώριζε για την εμπορική δραστηριότητα του ομνύοντα και τις συμφωνίες δανείων του. Συγκεκριμένα δεν γνώριζε ούτε για το Επενδυτικό Σχέδιο (Margin Account) που έλαβε τότε από την EF, καθώς επίσης δεν γνώριζε ούτε για την δικαστική διαδικασία που εκκρεμούσε εναντίον του στα πλαίσια της Αγωγής με αριθμό 5351/
  33. Η εν λόγω Αγωγή δεν στρεφόταν στο πρόσωπο της και γνώση έλαβε μόνο μετά που εκδόθηκε η σχετική Απόφαση ημερ. 25/5/2018, δηλ. 5 χρόνια μετά την μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου. § Όπως είναι γνωστό, η χρηματοοικονομική κρίση του 2013 δημιούργησε δραματικά προβλήματα σε όλη τη Κύπρο και ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα. Όπως όλοι έτσι και οι γυναίκα του ένοιωθε τότε τρομερά ανασφαλής για τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του αλλά και για το μέλλον της οικογένειας τους. Δεδομένου ότι η Σ.Ν. είναι Αμερικανίδα με τους γονείς της και τον αδελφό την να ζουν στις ΗΠΑ, άρχισε τότε να σκέφτεται την επιστροφή της στην Αμερική και να αμφισβητεί την επιλογή της να παραμείνει στη Κύπρο. Η σύζυγος του δεν είχε ούτε γνώση αλλά βεβαίως ούτε και πρόθεση να καταδολιεύσει την Αιτήτρια, αλλά ανησυχούσε για την εν γένει οικονομική τους κατάσταση βάσει των εμπορικών δραστηριοτήτων του ομνύοντα. § Πέραν της γενικής οικονομικής κρίσης του 2013, ο ομνύοντας και η γυναίκα του είχαν ένα πρόσθετο πολύ σημαντικό λόγο ανησυχίας. Ουσιαστικά όλες τους οι οικονομίες μιας ζωής είχαν επενδυθεί σε μετοχές της Τράπεζας Κύπρου. Κατά τον Μάρτιο του 2013, λόγω του κλεισίματος της Λαϊκής Τράπεζας και του «κουρέματος» των καταθέσεων της Τράπεζας Κύπρου, η αξία των μετοχών αυτών εκμηδενίστηκε όπως και η αξία άλλων μετοχών που κατείχε ο ομνύοντας. § Κατά τον χρόνο του «κουρέματος» - 2013 -τα δύο παιδιά του (XXXXX και XXXXX) ήταν ήδη στο εξωτερικό για σπουδές στις Η.Π.Α., όπου η ΣΝ (ούσα Αμερικανίδα) αιτήθηκε 2 φοιτητικά δάνεια στο όνομα της. Επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 3 οι καταστάσεις λογαριασμών των εν λόγω δανείων με έναρξη τα έτη 2012 και
  34. Τα δάνεια αυτά έγιναν στ' όνομα της αλλά η πρόθεση πάντα ήταν να τα εξοφλήσει ο ομνύοντας. § Λόγω των ως άνω περιγραφέντων γεγονότων, η ΣΝ τρομερά αναστατωμένη αγωνιούσε για την οικονομική τους κατάσταση, την αποπληρωμή των φοιτητικών δανείων, το μέλλον των παιδιών τους, καθώς και το δικό τους μέλλον. Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις με την ΣΝ για τα επόμενα βήματα της οικογένειας καθώς και για τις σκέψεις της να φύγει από την Κύπρο. Επιθυμία του ομνύοντα ήταν να παραμείνει η οικογένεια τους στην Κύπρο και ως τούτου στη προσπάθεια του να πείσει τη γυναίκα του να παραμείνει στην Κύπρο και να επαναφέρει κάποια αρμονία στο σπίτι και να κρατήσει ενωμένη την οικογένεια στην Κύπρο, εν μέσω της τεράστιας αβεβαιότητας που προέκυψε το 2013, πρότεινε να της μεταβιβάσει δυνάμει δωρεάς το ½ του μεριδίου της οικογενειακής τους στέγης - επίδικο ακίνητο - στο όνομα της, ώστε σε περίπτωση που του συμβεί οτιδήποτε να είναι εξασφαλισμένη η οικογενειακή τους στέγη, η ίδια και τα παιδιά τους. Σε ουδεμία περίπτωση δεν θα ήθελε να δημιουργηθεί οποιαδήποτε σοβαρή ενδοοικογενειακή προστριβή μεταξύ των παιδιών του, λαμβανομένου υπόψη ότι είναι συχνό «φαινόμενο» στην Κυπριακή κοινωνία, όπως μετά τον θάνατο προσώπου με περιουσία, να αναφύονται σοβαρές προστριβές μεταξύ των οικογενειακών προσώπων/κληρονόμων. § Η πρόθεση του ομνύοντα και της ΣΝ κατά τον ουσιώδη χρόνο της μεταβίβασης ήταν γνήσια και για το καλό της οικογένειας του, ώστε να παραμείνει ενωμένη στη Κύπρο, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν λόγω της κρίσης του
  35. § Επίσης πριν ακόμη εκδοθεί η σχετική Δικαστική Απόφαση, αν και αμφισβητούσε την απαίτηση της Αιτήτριας προς το πρόσωπο του, είχε την πρόθεση να συζητήσει και να διευθετήσει την εν λόγω υπόθεση και όχι να αποφύγει οποιαδήποτε τυχόν υποχρέωση του που θα προέκυπτε στη πορεία. Ως εκ τούτου κατά το 2015, μέσω των δικηγόρων των διαδίκων έγιναν προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση οι οποίες δεν τελεσφόρησαν. Ουδεμία αδιαφορία επέδειξε προς την Αιτήτρια και ουδέποτε είχε πρόθεση να την καταδολιεύσει με την επίδικη μεταβίβαση. Η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει προς την ΣΝ, η οποία είχε άγνοια κατά τον ουσιώδη χρόνο, τόσο για το εν λόγω Επενδυτικό Σχέδιο, όσο και για την δικαστική διαδικασία της Αγωγής με αριθμό 5351/
  36. § Κατέβαλε, στο ύψιστο των δυνατοτήτων του, προσπάθειες για συζήτηση εξώδικης διευθέτησης με την Αιτήτρια, η οποία με την σειρά της απέρριψε. Ένορκη Δήλωση Καθ΄ης η Αίτηση 2 Στην ένορκη δήλωση της Καθ΄ης η Αίτηση 2 αναφέρονται, βασικά, τα ακόλουθα: § Είναι Αμερικανίδα υπήκοος, σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση 1 (στο εξής «ΘΝ») και μητέρα 3 παιδιών, του XXXXX, της XXXXX και του XXXXX, που σήμερα είναι ηλικίας 29 ετών, 27 ετών και 18 ετών αντίστοιχα. § Ουδέποτε είχε οποιαδήποτε εμπλοκή με την επιχειρηματική/εμπορική δραστηριότητα του ΘΝ, ούτε γνώριζε λεπτομέρειες για τα δάνεια και τις συναλλαγές που αφορούσαν τις οικογενειακές επιχειρήσεις τους. § Επίσης ουδέποτε γνώριζε για την Αγωγή με αριθμό 5351/2006 εναντίον του ΘΝ και γνώση έλαβε μόνο μετά που εκδόθηκε η σχετική Απόφαση ημερ. 25/5/
  37. Με την έκδοση της εν λόγω Απόφασης τότε ο ΘΝ την ενημέρωσε συνοπτικά για το θέμα της συγκεκριμένης Αγωγής και ότι αφορούσε απαίτηση από την Euroinvestment & Finance Public Ltd, βάσει Επενδυτικού Σχεδίου (Margin Account) την 16/5/
  38. § Κατά τον χρόνο της χρηματοοικονομικής κρίσης του 2013, τα δύο παιδιά της (XXXXX και XXXXX) βρίσκονταν στις Η.Π.Α. για σπουδές, όπου η ομνύουσα είχε αιτηθεί 2 φοιτητικά δάνεια επ' ονόματι της. Για τα εν λόγω δάνεια υπήρχε εξ' υπαρχής προφορική συμφωνία με τον ΘΝ ότι θα τα αποπλήρωνε ο ίδιος. § Λόγω της χρηματοοικονομικής κρίσης του 2013, όλες τους οι οικονομίες μιας ζωής, που είχαν επενδυθεί σε μετοχές της Τράπεζας Κύπρου, εκμηδενίστηκαν και οι επιχειρήσεις του ΘΝ επηρεάστηκαν αρνητικά. Τρομερά αναστατωμένη η ομνύουσα αγωνιούσε για την οικονομική κατάσταση τους, την αποπληρωμή των φοιτητικών δανείων, το μέλλον των παιδιών τους καθώς και το δικό τους μέλλον. Τότε άρχισε να σκέφτεται να εγκαταλείψουν την Κύπρο και μαζί με το μικρό παιδί τους να πάνε πίσω στις ΗΠΑ όπου ζουν οι γονείς της και ο αδελφός της. Τα δύο μεγαλύτερα παιδία της ήταν ήδη στις Η.Π.Α. για σπουδές. § Ακολούθησαν πολλές συζητήσεις με τον ΘΝ για τα επόμενα βήματα της οικογένειας τους και αν τελικά θα έφευγε μόνιμα από την Κύπρο. Ο ΘΝ δήλωσε ότι στην ηλικία των 55 χρόνων δεν μπορούσε να πάει στο εξωτερικό για να ξεκινήσει από την αρχή και επιθυμούσε να παραμείνουν στην Κύπρο. Κατά την διάρκεια των συζητήσεων τους για να πείσει την ομνύουσα και για να νιώθει εκείνη οικονομικά εξασφαλισμένη έναντι της οικονομικής κρίσης αλλά και των φοιτητικών δανείων στ' όνομα της δήλωσε ότι, αν έμενε στη Κύπρο, θα εξασφάλιζε, όπως το ½ μερίδιο που αναλογεί στον ΘΝ από το επίδικο ακίνητο να μεταβιβαστεί δυνάμει δωρεάς επ' ονόματι της. Ως εκ τούτου αποφάσισε να μείνει στη Κύπρο και στις 13/9/13 έγινε η εν λόγω μεταβίβαση επ' ονόματι της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το δικαιοδοτικό πλαίσιο της υπό εξέταση υπόθεσης, είναι ο Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος Κεφ. 62, επί του οποίου στηρίζεται η παρούσα Αίτηση. Το Κεφ. 62, δίνει στο Δικαστήριο, την εξουσία να ακυρώσει οποιαδήποτε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση εφόσον κριθεί ότι διενεργήθηκε δόλια, δηλαδή, με πρόθεση ο μεταβιβάζων χρεώστης να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε από αυτούς να ανακτήσουν τα οφειλόμενα σ' αυτούς χρέη του. Το Άρθρο 3

(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου Κεφ. 62 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι κάθε δωρεά, πώληση ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του να ανακτήσουν από αυτόν τα χρέη του, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Adamou v. Kitchiou
(1978)1 J.S.C 12, σκοπός του Κεφ. 62 είναι να καταστήσει κάποια περιουσία η οποία υπό διαφορετικές συνθήκες θα ήταν διαθέσιμη, διαθέσιμη προς εκτέλεση με σκοπό την ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους[1]. Το Άρθρο 4 του Κεφ. 62 περιγράφει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν γίνεται επίκληση του εν λόγω νομοθετήματος. Προνοείται ότι οποιαδήποτε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται δόλια βάσει των διατάξεων του Νόμου και η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχθεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω ή άλλη αγωγή διαδικασία και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί η εκκρεμεί. Σύμφωνα λοιπόν με το Άρθρο 4, ακύρωση τέτοιας πράξης διατάσσεται από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται είτε στην εν λόγω αγωγή είτε στην άλλη διαδικασία. Το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της αίτησης είναι εκείνο που έχει εκδικάσει τη σχετική αγωγή ή άλλη διαδικασία ή στο οποίο αυτή εκκρεμεί[2]. Αυτό είναι λογικό ώστε να υπάρχει συσχετισμός μεταξύ της αγωγής ή άλλης διαδικασίας, με την αίτηση ακύρωσης της μεταβίβασης[3] . Επισημαίνεται εν πρώτοις ότι τέτοιες αιτήσεις όπως η υπό κρίση έχουν πρωτογενή χαρακτήρα και παρόλο που δικονομικά είναι ενταγμένες στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις «ο ομφάλιος λώρος με αυτές έχει αποκοπεί». Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία αφού με αυτήν επιδιώκεται πλέον η ακύρωση, με δικαστικό διάταγμα, μεταβίβασης ως δόλιας[4] . Για μπορεί να χαρακτηριστεί η διάθεση περιουσίας ως δόλια μεταβίβαση είναι απαραίτητο να διαπιστωθεί ότι αυτή έγινε με πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης του πιστωτή. Το ουσιώδες στοιχείο είναι η πρόθεση αυτού που διενεργεί τη διάθεση. Σχετική είναι η ακόλουθη περικοπή από την υπόθεση Vasiliades v. A.N. Vasiliades and another XVIII (part 1) C.L.R. 10 στις σελ. 19-20: "The law of Cyprus as stated in the sections cited above makes the intent of the transferor the crucial test for deciding whether the transfer or disposal is to be deemed to be "fraudulent". The fraud contemplated is not what has been called "moral" fraud; but consists in the intention of the transferor to "hinder" or "delay" (that is something less than "prevent") his creditors. Whether or not that intention exists, must be decided as an inference of fact from considering all the circumstances of the case." Ουσιώδης δε χρόνος για την διαπίστωση της πρόθεσης αυτής είναι ο χρόνος της μεταβίβασης. Δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης[5]. Από παλαιότερα η νομολογία καθόρισε το ζητούμενο. Σύμφωνα με την υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou and others
(1957)Vol. 22 C.L.R. 184, δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν ο πιστωτής που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο οφειλέτης κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους του. Ως αναφέρεται στην πιο πάνω υπόθεση: "unlike the English Statues (13 Eliz. C. 5 and the Law of Property Act, 1925), the Cyprus statue did not provide a remedy for a "subsequent creditor" i.e. a creditor who was not in the contemplation of the debtor at the time of the fraudulent transfer". Στην απόφαση Pambos Zenios Trading Ltd κ.α. v. Μιχάλης Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 2322, το Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα με παραπομπή στην υπόθεση Lymperopoulou (βλ. ανωτέρω): «Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά πράγματα. Το ζήτημα αποφασίστηκε στην υπόθεση Lymperopoulou (ανωτέρω), τη δεκαετία του 1950, όμως κρίνουμε ότι το σκεπτικό της απόφασης εκείνης είναι απόλυτα ορθό και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος παρέκκλισης από αυτό. Ούτε, άλλωστε, μας ζητήθηκε να παρεκκλίνουμε ή να ανατρέψουμε την υπόθεση Lymperopoulou. Η υπόθεση εκείνη είναι απόλυτα σχετική με την παρούσα και είναι δεσμευτική απόφαση του Εφετείου που δόθηκε από τον Δικαστή Ζεκιά (όπως ήταν τότε). Στην προαναφερόμενη υπόθεση υπογραμμίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3
(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, όπως ήταν αρχικά και Κεφ. 95 όπως έγινε αργότερα, και μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Τζιέπρα v. Σάββα
(2013)1 Α.Α.Δ. 2410, το Ανώτατο Δικαστήριο, παραπέμποντας και πάλι στην παλιά καθοδηγητική απόφαση Lymperopoulou ανωτέρω σημείωσε τα πιο κάτω στην κατάληξή του: «Το Κεφ. 62, και ειδικά το Άρθρο 4, παρέχει εξουσία στο δικαστήριο να ακυρώσει, μεταξύ άλλων, οποιαδήποτε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως «δόλια» βάσει των διατάξεων του Άρθρου 3 του Νόμου. Το Άρθρο 3
(1)του Κεφ. 62 προνοεί, μεταξύ άλλων, ότι κάθε μεταβίβαση ή διάθεση ακίνητης περιουσίας, που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο, με πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε απ' αυτούς να ανακτήσουν απ' αυτόν τα χρέη τους, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών. Στην παλιά, αλλά καθοδηγητική απόφαση, Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο.
(1957)Vol. 22 C.L.R., 184 αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3
(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 μπορεί ν' ακυρωθεί μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής που δικαιούται θεραπείας δυνάμει του Κεφ. 62 είναι θέμα πραγματικό και το Δικαστήριο θα πρέπει να το αποφασίσει αφού ληφθούν υπόψη όλα τα δεδομένα της υπόθεσης με κύριο κριτήριο το χρόνο μεταβίβασης. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι πρόκειται για πιστωτή, τον οποίο ο οφειλέτης, κατά το χρόνο εκείνο, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους[6]. Η μεταβίβαση μπορεί να κριθεί δόλια είτε έγινε πριν, είτε μετά την έναρξη της αγωγής[7]. Θα πρέπει, όμως, κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης για ακύρωση να υπάρχει απόφαση υπέρ του αιτητή[8] . Όπως συγκεκριμένα έχει λεχθεί στην πρόσφατη υπόθεση Φ. Ζίττη κ.α. v. Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας Φθαρτεμπορική Α/φοί Α. Κατσαρής Π. ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση Ε92/2014, ημερ. 16/7/2019: «Το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής είναι θέμα πραγματικό και το δικαστήριο θα πρέπει να το αποφασίσει με κριτήριο το χρόνο μεταβίβασης. Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι πρόκειται για πιστωτή, τον οποίο ο οφειλέτης, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους. Από παλαιότερα η νομολογία καθόρισε το ζητούμενο. Σύμφωνα με την υπόθεση Lymperopoulou v. Christodoulou and others
(1957)Vol. 22 CLR 184, δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο εάν ο πιστωτής που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο οφειλέτης κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους του.» Το Άρθρο 3
(2)του Κεφ. 62 σχετίζεται με το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει το οποίο σε συγκεκριμένες, ρητά καθοριζόμενες περιπτώσεις, εναποτίθεται στο δικαιοπάροχο ή εκχωρητή και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ή εκχώρηση. Πρόκειται για τις περιπτώσεις όπου η μεταβίβαση ή εκχώρηση οποιασδήποτε περιουσίας έγινε σε οποιαδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπαρόχου ή εκχωρητή όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή. Ως αναφέρθηκε στην Ζίττη κ.α. (ανωτέρω), στην βάση του εδαφίου
(2)του Άρθρου 3 δημιουργείται μαχητό τεκμήριο ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια και το βάρος απόδειξης, ότι αυτή έγινε καλή τη πίστει, είναι στους ώμους του δικαιοπάροχου. Το εν λόγω μαχητό τεκμήριο μπορεί να ανατραπεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων με την προσκόμιση αξιόπιστης μαρτυρίας. Ως επίσης λέχθηκε στα πλαίσια της υπό αναφορά υπόθεσης οι εφεσείοντες έπρεπε να αποδείξουν ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης δεν ήταν στη σκέψη της εφεσείουσας 1, ότι η εφεσίβλητη ήταν πιστωτής και ότι η μεταβίβαση δεν έγινε με σκοπό να αποξενώσουν περιουσία για να μην μπορέσει η εφεσίβλητη να εισπράξει το οφειλόμενο ποσό. Μη Αμφισβητούμενα Γεγονότα Με βάση τη μαρτυρία, η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, υπό μορφή Ενόρκων Δηλώσεων και Τεκμηρίων που επισυνάπτονται σε αυτές, τα πιο κάτω γεγονότα παρέμειναν μη αμφισβητούμενα και, συνεπώς, αποτελούν κοινό έδαφος: ü Στις 17/8/2006 καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ. 1 λόγω χρέους του τελευταίου για το ποσό των Λ.Κ. 292.708,02 σεντ, πλέον τόκο προς 10,5% από 10/11/2005 για δάνειο και πιστωτικές διευκολύνσεις που του παραχωρήθηκαν από την Αιτήτρια δυνάμει γραπτής συμφωνίας Χρηματοδοτήσεως Επενδυτικού Σχεδίου ημερ. 16/5/2000 για σκοπούς επενδύσεων στο Χρηματιστήριο Αξιών Κύπρου. ü Στις 25/5/2018 εκδόθηκε Απόφαση στην Αγωγή αρ. 5351/2006 υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 για το ποσό των €484.457,57 πλέον τόκο προς 8% από 10/11/2005 μέχρι εξοφλήσεως (Τεκμήριο 3 στην Ε/Δ Τ. Γεωργιάδου). ü Στις 4/7/2018 καταχωρήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, η έφεση υπ' αριθμό 217/2018 κατά της πιο πάνω Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερ. 25/5/2018, της οποίας η εκδίκαση δεν έχει ολοκληρωθεί (Τεκμήριο 1 στην Ε/Δ Καθ΄ου η Αίτηση 1). ü Στις 13/09/2013, εκκρεμούσης δηλαδή της ακρόασης της υπόθεσης υπ' αριθμό 5351/2006, ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, προέβη στη μεταβίβαση, δυνάμει δωρεάς, του ½ μεριδίου του στο ακίνητο με Αρ. Εγγραφής 4/XXXXX, Φ./Σχ. 21/53W1, Τεμάχιο XXXXX, που βρίσκεται στην Έγκωμη της Επαρχίας Λευκωσίας, στη σύζυγο του XXXXX Νίκολσον, Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 (Τεκμήριο 5 στην Ε/Δ Τ. Γεωργιάδου). ü Ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, προέβαινε σε συζητήσεις με την Αιτήτρια για εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης πριν αλλά και μετά την καταχώριση της Αγωγής αρ. 5351/
  1. ü Ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 κατέχει άλλη ακίνητη περιουσία η οποία είναι υποθηκευμένη. ü Ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 ουδέν ποσό κατέβαλε στην Αιτήτρια έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του και εξακολουθεί να οφείλει ολόκληρο το εξ αποφάσεως χρέος του. ü Η Αιτήτρια, μετά την έκδοση της Απόφασης προέβη σε μέτρα εκτέλεσης της Aπόφασης ημερ. 25/5/2018 και συγκεκριμένα προέβη στην καταχώριση ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του Αιτητή. Εξέταση Αίτησης Με την υπό κρίση Αίτηση η Αιτήτρια διεκδικεί την ακύρωση της μεταβίβασης του Ακινήτου, η οποία έγινε κατά ή περί τις 13/9/2013, από τον Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 προς τη σύζυγο του Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2, δυνάμει δωρεάς και την επανεγγραφή του εν λόγω Ακινήτου επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 με σκοπό να περιέλθει το Ακίνητο ξανά στην κατοχή του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1 ούτως ώστε να αποτελέσει αντικείμενο για ικανοποίηση της δικαστικής Απόφασης που εξεδόθη εναντίον του. Εν πρώτοις κρίνω σκόπιμο να ασχοληθώ με τη θέση των Καθ΄ων η Αίτηση ότι με δεδομένο ότι η παρούσα Αίτηση έχει καταχωρηθεί 7 χρόνια μετά την μεταβίβαση και 2 χρόνια μετά την έκδοση της τελικής Απόφασης, ενώ η Ακρόαση της υπόθεσης άρχισε 2 χρόνια μετά την μεταβίβαση αυτή υποβάλλεται πολύ καθυστερημένα και χωρίς οποιαδήποτε βάσιμη δικαιολογία. Όπως προέκυψε από το Τεκμήριο 5 στην Ε/Δ Τ. Γεωργιάδου, η έρευνα που διενεργήθη στο Κτηματολόγιο σε σχέση με τυχόν αποξενώσεις ακίνητης περιουσίας του Καθ΄ου η Αίτηση 1 διενεργήθη μόλις στις 9/1/
  2. Είναι, κατά την εκτίμηση μου, προφανές ότι θα μπορούσε η πλευρά της Αιτήτριας να εντοπίσει την ύπαρξη της μεταβίβασης κάνοντας νωρίτερα έρευνα στο Κτηματολόγιο. Δεν υπήρξε, ωστόσο, οποιοσδήποτε ισχυρισμός από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση, ούτε και υπήρξε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι το γεγονός αυτό και η όποια καθυστέρηση σημειώθηκε στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης επηρέασε καθ΄οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα τους κατά τρόπο μάλιστα ώστε να αποτελεί από μόνη της λόγο για απόρριψη της Αίτησης. Η Αίτηση δυνάμει των διατάξεων του Κεφ. 62 μπορεί να υποβληθεί, σύμφωνα με το Άρθρο 4, από οποιοδήποτε που είναι «εξ αποφάσεως πιστωτής» και αφού το χρέος έχει αποδειχθεί. Για να επιτύχει μια αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης πρέπει να αποδειχθεί ότι ο Αιτητής είναι πιστωτής στην έννοια του Νόμου, δηλαδή πιστωτής ο οποίος βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της μεταβίβασης και ο Χρεώστης/μεταβιβάζων είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την ανάκτηση του χρέους του. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση του Καθ΄ου η Αίτηση 1, τα γεγονότα που προηγήθηκαν της έκδοσης της Απόφασης στην παρούσα Αγωγή καθώς και το γεγονός ότι κατέληξε αυτός να οφείλει στη βάση της εν λόγω Απόφασης δεν τυγχάνουν αμφισβήτησης από μέρους του και τούτου ανεξαρτήτως του ότι αμφισβητεί την ορθότητα της Απόφασης εναντίον της οποίας καταχώρησε έφεση. Επισημαίνεται περαιτέρω ότι δεν είναι υπό αμφισβήτηση το γεγονός ότι, εκκρεμούσης της εκδίκασης της Αγωγής αρ. 5351/2006, ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 προέβη στην επίδικη μεταβίβαση δυνάμει δωρεάς προς την σύζυγό του. Αποτέλεσε θέση των Καθ΄ων η Αίτηση ότι, εφόσον κατά τον ουσιώδη χρόνο της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου στην ΣΝ, η Αιτήτρια δεν ήταν εξ αποφάσεως πιστωτής του ΘΝ η προκειμένη περίπτωση δεν εμπίπτει εντός του πεδίου εφαρμογής του Κεφ. 62 και, συνεπακόλουθα, δεν μπορεί να αποδοθεί πρόθεση στους ΘΝ και ΣΝ να καθυστερήσουν ή να παρεμποδίσουν την Αιτήτρια από το να ανακτήσει το οφειλόμενο προς αυτήν χρέος. Και τούτο με δεδομένο ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου επ' ονόματι της ΣΝ έγινε στις 2/8/2013, ενώ η Απόφαση στην Αγωγή υπ' αριθμό 5351/2006 εκδόθηκε στις 25/5/2018, δηλ., 5 περίπου έτη προτού εκδοθεί η Απόφαση στην Αγωγή υπ' αριθμό 5351/2006 και δη προτού η Αιτήτρια καταστεί εξ αποφάσεως πιστωτής του ΘΝ. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με την πιο πάνω θέση. Όπως ορθά έχει επισημάνει η κα Παναγιώτου, η πιο πάνω θέση φαίνεται να περιπλέκει και/ή συγχίζει δύο ξεχωριστά ζητήματα. Αφενός το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής κατά το χρόνο της μεταβίβασης με βάση τις πρόνοιες του Κεφ. 62 και της νομολογίας και αφετέρου το ποιος δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάμει των διατάξεων του Κεφ. 62 για ακύρωσή της. Καθόσον αφορά το τελευταίο ζήτημα, οι πρόνοιες του Άρθρου 4 του Κεφ. 62 είναι σαφείς. Αίτηση μπορεί να υποβληθεί από οποιοδήποτε που είναι «εξ αποφάσεως πιστωτής» και αφού το χρέος έχει αποδειχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση το εν λόγω προαπαιτούμενο πληρείται εφόσον η Αιτήτρια εξασφάλισε Απόφαση εναντίον του Καθ΄ου η Αίτηση στις 25/5/2018 με αποτέλεσμα να έχει καταστεί εξ αποφάσεως πιστωτής. Με βάση την σχετική νομολογία το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής τον οποίο ο οφειλέτης, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του οφειλόμενου προς αυτόν χρέους, είναι θέμα πραγματικό και το Δικαστήριο θα πρέπει να το αποφασίσει με κριτήριο το χρόνο μεταβίβασης. Είναι δεδομένο ότι κατά το χρόνο μεταβίβασης του ακινήτου, δεν είχε εκδοθεί απόφαση και, επομένως, η Αιτήτρια δεν αποτελούσε εξ αποφάσεως πιστωτή του Καθ΄ου η Αίτηση. Εν πρώτοις το ίδιο το Άρθρο 4 του Κεφ.62 διαλαμβάνει ότι «Οπoιαδήπoτε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 3 τoυ Νόμoυ αυτoύ η oπoία έγιvε πριv από ή μετά τηv έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στηv oπoία τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί, δύvαται vα ακυρωθεί με διάταγμα τoυ Δικαστηρίoυ πoυ εξασφαλίζεται με αίτηση oπoιoυδήπoτε εξ απoφάσεως πιστωτή πoυ γίvεται στηv εv λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακoυστεί ή εκκρεμεί». Η Απόφαση στην υπόθεση Ζίττη (ανωτέρω) είναι ιδιαίτερα σημαντική ως προς το ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής. Το πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω Απόφαση είναι ιδιαίτερα διαφωτιστικό: «Οι εφεσείοντες προβάλλουν ότι το δικαστήριο λανθασμένα κατέληξε ότι η εφεσίβλητη ήταν πιστωτής με βάση τις πρόνοιες του Νόμου. Η αίτηση για ακύρωση δόλιας μεταβίβασης όπως υποστήριξαν μπορεί να γίνει από πιστωτή υπέρ του οποίου έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση, παραπέμποντας στο άρθρο 2 της Πολιτικής Δικονομίας, Κεφ. 6, το οποίο προβλέπει ότι «εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής» σημαίνει πρόσωπο υπέρ του οποίου εκδίδεται δικαστική απόφαση με την οποία διατάσσεται η πληρωμή χρημάτων. Σημειώνουν οι εφεσείοντες, και είναι άλλωστε αποδεχτό ότι, κατά το χρόνο που έγιναν μερικές εκ των μεταβιβάσεων, δεν είχε εκδοθεί δικαστική απόφαση υπέρ της εφεσίβλητης. Περαιτέρω προβάλλουν ότι η εφεσίβλητη δεν έχει αποδείξει το δικαίωμα της να κατατάσσεται ως πιστωτής του προσώπου από το οποίο οφείλεται το χρέος με βάση το άρθρο 2 του Κεφ.
  3. Τα όσα εισηγήθηκαν επί του προκειμένου οι εφεσείοντες δεν μας βρίσκουν σύμφωνους. Το ίδιο το άρθρο 4 του Κεφ. 62, προκαθορίζει ότι, «... θεωρείται δόλια . που .. έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής .». Θα πρέπει κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για ακύρωση να υπάρχει απόφαση υπέρ του αιτητή. (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Σε άλλο δε σημείο της εν λόγω Απόφασης λέχθηκαν τα εξής: «Το κρίσιμο ερώτημα που αναφύεται είναι αν ο δικαιούχος γραμματίου, όταν η ημερομηνία πληρωμής δεν έχει φθάσει, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πιστωτής του εγγυητή; Η απάντηση είναι θετική, εξαρτώμενη βεβαίως από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, έστω και αν το δικαίωμα του «πιστωτή» δεν είναι ακόμη εκτελεστό, αφού δεν μπορούσε να κινήσει αγωγή για να το ανακτήσει. Εν προκειμένω, τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως περιγράφονται πιο πάνω και δη η τεκμηριωμένη αδυναμία ανταπόκρισης των πρωτοφειλετών στις υποχρεώσεις τους, σε συνάρτηση με τις ηθελημένες ενέργειες της εφεσείουσας και τη γνώση, οδηγούν στην επιβεβαίωση της ορθότητας του πρωτόδικου συμπεράσματος ως προς το χαρακτηρισμό της εφεσίβλητης ως πιστωτή». Στην Πολ. Εφ. 214/2012, ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ (σε εκκαθάριση) ν. Lakis Georgiou Constructions, 28/9/2018, σημειώθηκε ότι: «Η δωρεά, όπως είναι εν προκειμένω η περίπτωση, προς όφελος τρίτου του περιουσιακού στοιχείου της εφεσείουσας εταιρείας τεκμαίρεται να αποτελεί πράξη καταδολίευσης των εφεσιβλήτων και αυτό ανεξάρτητα από το χρονικό σημείο που έγινε η μεταβίβαση δηλαδή πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής, ή, στα δεδομένα της παρούσας διαφοράς, της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και της μεταγενέστερης εγγραφής της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Επιπρόσθετα των πιο πάνω, σχετική είναι και η απόφαση στην υπόθεση Χριστόδουλος Αργυρού ν Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως Λτδ
(2008)1 Α.Α.Δ. 1255 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ο Εφεσείων 1 ήταν εγγυητής σε συμφωνία δανείου με την Εφεσίβλητη συναφθείσα το
  1. Την 24.5.2005 η Εφεσίβλητη απέστειλε στον Εφεσείοντα 1 επιστολή τερματισμού της συμφωνίας ως εκ της παράλειψης της πρωτοφειλέτιδας να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της, με την οποία και εκαλούσε τον Εφεσείοντα 1 να καταβάλει ως εγγυητής στην Εφεσίβλητη το οφειλόμενο ποσό ανερχόμενο σε σχεδόν £600.
  2. Την 19.4.2005 η Εφεσίβλητη κατεχώρησε αγωγή κατά της πρωτοφειλέτιδας, του Εφεσείοντα 1 και τριών άλλων εγγυητών και την 7.11.2005 εξασφάλισε συνοπτική απόφαση. Ο Εφεσείων 1 είχε αγοράσει το 2002 ένα διαμέρισμα το οποίο την 10.5.2005 μεταβίβασε στον υιό του, Εφεσείοντα
  3. Την 20.4.2006 η Εφεσίβλητη κατεχώρησε αίτηση κατά των Εφεσειόντων για ακύρωση της μεταβίβασης του διαμερίσματος στον Εφεσείοντα 2 και επανεγγραφή του επ' ονόματι του Εφεσείοντα
  4. Η απόφαση του δικαστηρίου, με την οποία η αίτηση έγινε δεκτή, αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης. ... Το Δικαστήριο απέρριψε και άλλη εισήγηση των Εφεσειόντων ότι η Εφεσίβλητη δεν είχε καταστεί «πιστωτής» εν τη εννοία του Κεφαλαίου 62, στο οποίο είχε βασισθεί η αίτηση, κατά το χρόνο της μεταβίβασης ώστε να ίσχυαν οι πρόνοιες του. Έκρινε ότι, εφ΄όσον η Εφεσίβλητη είχε τερματίσει τη συμφωνία με την επιστολή της 24.3.2005 και καταχωρίσει την αγωγή την 19.4.2005, η Εφεσίβλητη κατέστη «πιστωτής» εν πάση περιπτώσει με την καταχώριση της αγωγής αν όχι ήδη και με τη λήψη της επιστολής.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στη βάση όλων των πιο πάνω καθίσταται σαφές, κατά την κρίση μου, ότι στο ποιος μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής περιλαμβάνονται εκτός από τους εξ' αποφάσεως πιστωτές και πρόσωπα τα οποία ο χρεώστης θεωρεί ότι ενδεχόμενα να τον υποβάλουν σε επικείμενη δικαστική διαδικασία ή να επιτύχουν απόφαση εναντίον του. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Αιτητής, γνώριζε πολύ καλά την ύπαρξη της Αγωγής εναντίον του και δη τον αυξημένο κίνδυνο να εκδοθεί απόφαση εναντίον του, από την ημερομηνία κατά την οποία του επιδόθηκε το Κλητήριο ένταλμα στις 28/8/2006[9]. Επομένως, κατά τον χρόνο που έλαβε χώρα η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου (2/8/2013), ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, γνώριζε την ύπαρξη της Αγωγής μέσω της οποίας η Αιτήτρια αξίωνε από αυτόν ένα μεγάλο ποσό. Κατά συνέπεια με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σε συνάρτηση και με την πιο πάνω νομολογία καταλήγω ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου η Αιτήτρια ήταν πιστωτής του Καθ΄ ου η Αίτηση αρ.
  5. Με δεδομένο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, προέβη στη μεταβίβαση του ½ μεριδίου του στο επίδικο ακίνητο, δυνάμει δωρεάς, στη σύζυγό του, Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2, με βάση τα διαλαμβανόμενα στο Άρθρο 3, εδάφιο
(2)του Κεφ.62, το βάρος απόδειξης ότι η μεταβίβαση δεν ήταν δόλια αλλά διενεργήθηκε καλόπιστα, μετατίθεται στους ώμους του μεταβιβάζοντα και του δεχόμενου τη μεταβίβαση. Συνεπώς, το βάρος απόδειξης, ότι η μεταβίβαση δεν έγινε δόλια αλλά καλή τη πίστει, βρίσκεται εν προκειμένω, στους ώμους των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2. Συγκεκριμένα σύμφωνα με το Άρθρο 3
(2)του Κεφ. 62, όταν η μεταβίβαση έγινε, μεταξύ άλλων, σε σύζυγο και «..όχι με χρηματικό αντάλλαγμα ή με αντάλλαγμα άλλη περιουσία ισοδύναμης αξίας ή με καλή αντιπαροχή.», δημιουργείται τεκμήριο (presumption) ότι η μεταβίβαση ήταν «δόλια». Το εν λόγω τεκμήριο είναι, βέβαια, μαχητό και δύναται να ανατραπεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, νοουμένου ότι προς τούτο προσκομιστεί επαρκής, αξιόπιστη και αποδεκτή μαρτυρία. Σε ό,τι αφορά το τεκμήριο της δόλιας μεταβίβασης και το βάρος απόδειξης που φέρουν υπό τις περιστάσεις οι Καθ΄ ων η Αίτηση σχετικό είναι το απόσπασμα από την σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ (σε εκκαθάριση) και άλλων ν. Lakis Georgiou Construction Ltd, Πολ. Έφεση 214/12, ημερ. 28/9/18 : «Παρατηρείται επομένως ότι υπάρχει τεκμήριο το οποίο λειτουργεί υπέρ του πιστωτή με τον οφειλέτη να βαρύνεται με την απόδειξη του αντιθέτου. Απόδειξη που ικανοποιείται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, (Ευαγγέλου ν. Κωστάκης Κουρέας και Υιός Λτδ
(2005)2 Α.Α.Δ. 415). Η δωρεά, όπως είναι εν προκειμένω η περίπτωση, προς όφελος τρίτου του περιουσιακού στοιχείου της εφεσείουσας εταιρείας τεκμαίρεται να αποτελεί πράξη καταδολίευσης των εφεσιβλήτων και αυτό ανεξάρτητα από το χρονικό σημείο που έγινε η μεταβίβαση δηλαδή πριν ή μετά την καταχώρηση αγωγής, ή, στα δεδομένα της παρούσας διαφοράς, της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης και της μεταγενέστερης εγγραφής της στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Παρόμοιες πρόνοιες υπάρχουν στο Κεφ. 62, το άρθρο 3
(1)του οποίου προνοεί ότι κάθε δωρεά, πώληση, κλπ, με πρόθεση την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση των πιστωτών θα θεωρείται ως δόλια, κατά τεκμήριο, δηλαδή, με το βάρος κατά το εδάφιο
(2), απόδειξης της καλής πίστης της μεταβίβασης ή εκχώρησης να φέρει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής καθώς και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ή εκχώρηση.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όπως ορθά επισημαίνεται από τον κ. Γεωργίου εκ μέρους των Καθ΄ων η Αίτηση, για να μπορεί να χαρακτηριστεί η διάθεση περιουσίας ως δόλια, θα πρέπει πρώτα από όλα να διαπιστωθεί ότι αυτή έγινε με πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης του πιστωτή. Αυτό που έχει άμεση σημασία είναι η πρόθεση των ΘΝ και ΣΝ. Όπως έχει αποφασισθεί από παλιά στην υπόθεση, Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο.
(1957)Vol. 22 C.L.R., 184 και επαναλήφθηκε και σε πιο πρόσφατη νομολογία μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους[10]. Στην υπό εξέταση περίπτωση η ακρόαση της Αίτησης έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν. Ουδείς εκ των διαδίκων ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκων δηλούντων ούτε και την προσκόμιση άλλης μαρτυρίας. Αντιθέτως, ως είχαν δικαίωμα και οι δύο πλευρές, επικαλέστηκαν τη μαρτυρία των ενόρκων δηλούντων στην Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα. Γεγονός, ωστόσο, παραμένει ότι κυρίως δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία των ΘΝ και ΣΝ ως προς την πρόθεση τους κατά το στάδιο μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου και κατά πόσο υπήρχε ή όχι πρόθεση από μέρους τους να καταδολιεύσουν ή να καθυστερήσουν την Αιτήτρια από το να εισπράξει το λαβείν της. Αποτέλεσε ισχυρισμό του Καθ΄ου η Αίτηση 1 ότι ο μοναδικός λόγος που προχώρησε στην επίδικη μεταβίβαση ήταν για να καθησυχάσει την οικογένεια του σε μια περίοδο «οικονομικής αγανάκτησης και αβεβαιότητας», η οποία προκλήθηκε από το «κούρεμα» του 2013 και όχι για την παρούσα Αγωγή. Οι λόγοι που προέβαλε σε σχέση με την επίδικη μεταβίβαση του ακινήτου στη σύζυγο του, ήτοι «να την πείσει να παραμείνει στην Κύπρο και να επαναφέρει κάποια αρμονία στο σπίτι» προτείνοντας να της μεταβιβάσει δυνάμει δωρεάς το ½ του μεριδίου της οικογενειακής στέγης στο όνομά της, ώστε σε περίπτωση «που του συμβεί οτιδήποτε» να είναι εξασφαλισμένη η οικογενειακή στέγη, η ίδια και τα παιδιά τους, συνάδουν απόλυτα με την εκδοχή που προώθησε η ΣΝ στη δική της ένορκη δήλωση. Ταυτόχρονα, όπως ήδη επισημάνθηκε, οι εν λόγω ισχυρισμοί ουδόλως έχουν αμφισβητηθεί εφόσον η πλευρά της Αιτήτριας δεν επεδίωξε να αντεξετάσει είτε τον Καθ΄ου η Αίτηση 1, είτε την Καθ΄ης η Αίτηση 2. Με δεδομένη δε την μη ύπαρξη οποιασδήποτε αμφισβήτησης των εν λόγω ισχυρισμών μέσω αντεξέτασης δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε σημασία ή βαρύτητα η θέση που προβλήθηκε από πλευράς Αιτήτριας ότι, δηλαδή, η εν λόγω εκδοχή που αμφότεροι προέβαλαν αποτελεί «προϊόν εκ των υστέρων σκέψεων και κατασκευής άλλοθι του Καθ 'ου η Αίτηση αρ. 1 σε συνεννόηση με την σύζυγό του, που δεν μπορούν να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι απέσεισαν το αποδεικτικό βάρος που έφεραν.» Έπειτα πως θα μπορούσε να υπάρχει κοινός σκοπός μεταξύ του Καθ΄ου η Αίτηση 1 και της Καθ΄ης η Αίτηση 2 για να καταδολιεύσουν την Αιτήτρια και να αποφύγουν την υποχρέωση/απαίτηση της αν η Καθ΄ης η Αίτηση 2, όπως ισχυρίστηκε και δεν αντεξετάστηκε, ουδέποτε γνώριζε λεπτομέρειες για την εμπορική δραστηριότητα του Καθ΄ου η Αίτηση 1 και τις συμφωνίες δανείων του; Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι αποτέλεσε εκδοχή τόσο της ιδίας όσο και του Καθ΄ου η Αίτηση 1, η οποία παρέμεινε αδιαμφισβήτητη και αναντίλεκτη, ότι εκείνη δεν γνώριζε ούτε για το Επενδυτικό Σχέδιο (Margin Account) που ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 είχε λάβει, αλλά ούτε και για την διαδικασία της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και ότι γνώση έλαβε μόνο μετά που εκδόθηκε η σχετική Απόφαση ημερ. 25/5/2018, δηλαδή 5 χρόνια περίπου μετά την μεταβίβαση του Ακινήτου. Επαναλαμβάνω ότι με δεδομένη την μη ύπαρξη οποιασδήποτε αμφισβήτησης της εκδοχής της Καθ΄ης η Αίτηση 2 αναφορικά με την άγνοια της σε σχέση με το επενδυτικό σχέδιο και για την ύπαρξη της Αγωγής υπ΄ αριθμό 5351/2006 εναντίον του συζύγου της, δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε σημασία ή έρεισμα η θέση που προβλήθηκε από πλευράς Αιτήτριας ότι, δηλαδή, η εν λόγω εκδοχή της Καθ΄ης η Αίτηση ότι δήθεν δεν γνώριζε είναι «υπό της περιστάσεις εντελώς γενικόλογη, αόριστη και ανεπαρκής ούτως ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να βασιστεί σε αυτήν και να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα». Επιπλέον θα προσέθετα ότι η θέση του ΘΝ πως εάν είχε πρόθεση να καταδολιεύσει την Αιτήτρια θα μπορούσε να είχε προχωρήσει με την μεταβίβαση του μεριδίου του με την καταχώρηση της Αγωγής ή κατά τις επανειλημμένες δικασίμους που μεσολάβησαν μέχρι και την 13/9/2013 (ημερομηνία εγγραφής του ακινήτου) κρίνεται λογική και πειστική. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου έγινε 7 χρόνια μετά που το Κλητήριο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής επιδόθηκε στον Καθ΄ου η Αίτηση 1 και περίπου 5 χρόνια[11] πριν την έκδοση Απόφασης εναντίον του. Στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι μέσω των ισχυρισμών των Καθ΄ων η Αίτηση κατερρίφθη η θέση ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου δυνάμει δωρεάς αποτελούσε «προσπάθεια μέσα από μια οικογενειακή συνεννόηση να αντιμετωπισθεί ο κίνδυνος σε σχέση με το επίδικο ακίνητο» που προβλήθηκε από την Αιτήτρια μέσω της Ένορκης Δήλωσης Τ. Γεωργιάδου και/ή ότι δεν έγινε καλόπιστα με πρόθεση παρεμπόδισης/καθυστέρησης της Πιστωτού του Καθ΄ου η Αίτηση αρ.1, Αιτήτριας. Στη βάση των πιο πάνω θεωρώ ότι οι Καθ΄ων η Αίτηση έχουν αποσείσει το βάρος που ήταν επιφορτισμένοι να αποδείξουν στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ήτοι ότι η μεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει και ότι δεν έγινε με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει την Αιτήτρια από την ανάκτηση από αυτήν του ως άνω οφειλομένου ποσού. Κατάληξη Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να αναλύσω και εξηγήσω κρίνω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Ως εκ τούτου η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ΄ων η Αίτηση δικαιούνται στα έξοδα τους. Η Αιτήτρια να καταβάλει τα έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] "The object of the provisions of Cap. 62 is to make property, otherwise not so available, available in execution for the satisfaction of a judgment- debt. It presupposes the existence of a judgment-debt." [2] Δέστε Χ'Κυπρή ν. Χ'Κυπρή
(2007)1Β Α.Α.Δ.
  1. [3] Δέστε ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ (Σε εκκαθάριση) κ.α. ν. Lakis Georgiou Constructions Ltd, Πολ. Έφεση 214/2012, ημερ. 28/9/
  2. [4] Δέστε Ιωακείμ κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ.1)
(2003)1Α Α.Α.Δ. 198 και Gron v. Χαραλαμπίδη, Πολ. Έφεση Αρ. 328/2013, ημερ. 16/4/19. [5] Δέστε Lymperopoulou v. Christodoulou a.ο. [1957] Vol. 22 C.L.R. 184, Pampos Zenios Trading Ltd κ.α. v. Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.α.
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2322 και Τζιέπρα ν. Σάββα κ.α.
(2013)1Γ Α.Α.Δ.
  1. [6] Δέστε και Ζίττη κ.α. ν. Φθαρτεμπορική Α/φοι Α. Κατσαρής Π. Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. Ε92/2014, ημερ. 16/7/
  2. [7] Δέστε Άρθρο 4 του Νόμου. [8] Δέστε Φ. ΖΙΤΤΗ κ.α. v. Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας ΦΘΑΡΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Α/ΦΟΙ Α. ΚΑΤΣΑΡΗΣ Π. ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση Ε92/2014, ημερ. 16/7/2019 [9] Δέστε Τεκμήριο 1 της Ε/Δ Τ. Γεωργιάδου. [10] Δέστε Τζιέπρα v. Σάββα
(2013)1 Α.Α.Δ. 2410 και Pambos Zenios Trading Ltdκ.α. v. Μιχάλης Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 2322. [11] Για την ακρίβεια 4 χρόνια και 7 μήνες. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.