Αναφορικά με τον Ντατίδη, Αρ. Αίτ. ΔΑΟ: 21/20, 27/11/2020

(2)του Νόμου, τότε να εκδώσει Διάταγμα Απαλλαγής του ως άνω Χρεώστη για τα ακόλουθα ποσά σύμφωνα με τα ακόλουθα στοιχεία։ €4.297 για δάνειο σε λογαριασμό (35701ΧΧΧ3947) στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ, με δύο εγγυητές. €14.609 για δάνειο σε άλλο λογαριασμό (0112ΧΧΧΧ2407) επίσης στην Τράπεζα Κύπρου Λτδ, με δύο εγγυητές. €1.890,60σ. για οφειλή προς το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκίνητων Οχημάτων. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2, 10, 11, 12, 14, 16, 17 του Κεφαλαίου 1 του Νόμου που προβλέπει για τη θέσπιση και εφαρμογή Προσωπικών Σχεδίων Αποπληρωμής και Διαταγμάτων Aπαλλαγής Οφειλών για Φυσικά Πρόσωπα Ν.65(Ι)2015, στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016, Καν. 6(α), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιέχονται στην επισυνημμένη Ένορκη Δήλωση (στο εξής «η Ε/Δ») της κας XXXXX Αντρέου, Λειτουργού στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και στην Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη (κου XXXXX Ντατίδη), ημερομηνίας 22/07/16. Η κα Αντρέου ενόρκως δηλώνει ότι κατέχει τη θέση της Λειτουργού στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, Κλάδος Πτωχεύσεων & Εκκαθαρίσεων Εταιρειών και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Επίσημο Παραλήπτη να προβεί στην Ε/Δ. Έχει στην κατοχή της και/ή υπό τον έλεγχό της το φάκελο που τηρείται στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και που σχετίζεται με την αίτηση που καταχώρησε ο Χρεώστης στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας στις 22.07.2016 για την έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών (στο εξής «το Δ.Α.Ο.»), σύμφωνα με το άρθρο 12

(1)του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων Νόμου (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών), Ν.65(Ι)/

1. Η πιο πάνω αίτηση του χρεώστη, με όλες τις πληροφορίες και τα δικαιολογητικά που περιλάμβανε, καθώς και η ένορκη δήλωση του ίδιου του Χρεώστη, ημερομηνίας 22.07.2016, επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Α στην Ε/Δ της κας Αντρέου. Όσα αναφέρει η κα Αντρέου αναφορικά με την οικονομική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Χρεώστης / Αιτητής όταν υπέβαλε την αίτησή του, δεν παρουσιάζουν κάποια περιπλοκή. Όπως ο ίδιος δήλωσε στην αίτηση του προς την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, διαμένει με τους γονείς του σε διαμέρισμα του οποίου το ενοίκιο, ύψους €300, πληρώνεται από τον πατέρα του. Ο ίδιος είναι ιδιωτικός υπάλληλος με μηνιαίο μισθό €
2. Η μητέρα του είναι άνεργη και ο πατέρας του λαμβάνει μηνιαίο μισθό €458,50σ. Επιπλέον από έρευνα την οποία έχει κάνει η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, διαπίστωσε ότι ο Χρεώστης δεν είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας, ούτε υπάρχει καταχωρημένο αγοραπωλητήριο έγγραφο στο όνομα του. Ως εκ τούτου, ο πιο πάνω Χρεώστης θεωρήθηκε από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας ότι δεν κατέχει κανένα περιουσιακό στοιχείο και πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)και

(2)του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων Νόμου (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών), Ν.65(Ι)

1. Η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας εξέδωσε ήδη, στις 14.01.2020, βεβαίωση ότι η εν λόγω αίτηση του Χρεώστη πληροί τα κριτήρια εκλεξιμότητας για την έκδοση Δ.Α.Ο.[1] Από την άλλη, όσον αφορά τα χρέη που προτείνονται προς το Δικαστήριο ως «επιλέξιμα» για διαγραφή, η κα Αντρέου εξηγεί στην παρα. 5 της Ε/Δ της ότι։ · Το πρώτο οφειλόμενο ποσό (€4.297) προέκυψε από σύμβαση δανείου, η οποία έγινε στις 14/09/2011 για το ποσό των €5.000 και έληξε στις 14/09/
2. · Το δεύτερο οφειλόμενο ποσό (€14.609) προέκυψε από τρεχούμενο λογαριασμό, ο οποίος συμφωνήθηκε στις 07/02/
3. Οι πιο πάνω δύο λογαριασμοί (δανείου και τρεχούμενου λογαριασμού) τερματίστηκαν τον Απρίλιο του 2019 (βλ. το Τεκμήριο Β στην Ε/Δ της κας Αντρέου). · Το τρίτο ποσό (€1.890,60σ.) προέκυψε από οφειλή προς το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων. Έχει εκδοθεί Δικαστική Απόφαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 28/04/15 στα πλαίσια της Αγωγής Αρ. XXXXX/11, σύμφωνα με την οποία ο εναγόμενος οφείλει να πληρώσει στους ενάγοντες το ποσό των €6.342, πλέον τόκους και έξοδα. Αντίγραφο της Δικαστικής Απόφασης, ημερ. 28/04/15, επισυνάπτεται και σημειώνεται σαν Τεκμήριο Γ στην Ε/Δ της κας Αντρέου. Προχωρεί η κα Αντρέου και διατυπώνει την εκτίμηση στην Ε/Δ της (βλ. πρώτη παράγραφο στη σελ. 5) ότι։ «Το ως άνω οφειλόμενο ποσό προς το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων εμπίπτει στην έννοια του "εξαιρέσιμου χρέους", η οποία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων φόρους, τέλη ή άλλη χρέωση παρόμοιας φύσης ή δικαιώματα οφειλόμενα ή καταβλητέα προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Σύμφωνα με το άρθρο 10(δ) του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου 65(Ι)/2015, αιτητής θα μπορούσε να απαλλαγεί για εξαιρέσιμα χρέη, τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε επιτρεπτά χρέη με ποσοστό μέχρι 10% του συνόλου των επιλέξιμων χρεών, χωρίς τη συναίνεση του πιστωτή. Εν προκειμένω, το 10% του συνόλου των επιλέξιμων χρεών (ήτοι €22.720), ανέρχεται στο ποσό των €2.272.». Πληροφορεί, συγχρόνως, το Δικαστήριο η κα Αντρέου για τα εξής γεγονότα։ «Δυνάμει του άρθρου 15

(2)του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου 65(Ι)/2015, η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας απέστειλε στο Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων επιστολή, ημερ. 22/12/17, με την οποία το ενημέρωσε για την επιθυμία του χρεώστη να εκδοθεί Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών που να καλύπτει το οφειλόμενο ποσό των €2.272. Η επιστολή, ημερ. 22/12/17, επισυνάπτεται και σημειώνεται σαν Τεκμήριο Δ. Με επιστολή, ημερ. 16/1/18, το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων, μέσω του Δικηγορικού Γραφείου Λέλλος Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε., ενημέρωσε την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας ότι οι πελάτες του ενίστανται στην έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών και ότι επιφυλάσσουν τα δικαιώματά τους που απορρέουν από τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Η επιστολή ημερ. 16/1/18, επισυνάπτεται και σημειώνεται σαν Τεκμήριο Ε.» Η επιλεξιμότητα του χρέους προς το Ταμείο Ασφαλιστών είναι το μοναδικό ζήτημα που με απασχολεί, ενόψει όσων προεκτίθενται. Έδωσα την ευκαιρία στη συνήγορο που εμφανίστηκε για τον Επίσημο Παραλήπτη να αγορεύσει ενώπιον του Δικαστηρίου, παραδίδοντας γραπτή αγόρευση. Βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, την έχω μελετήσει και αναφέρομαι σε αυτήν πιο κάτω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΑΙΤΗΤΗ. Κρίνω σκόπιμο να υπενθυμίσω πρώτα και κύρια ποιο ήταν το σκεπτικό του Νομοθέτη κατά τη θέσπιση του Ν.65(Ι)/2015 όταν προέβλεψε για την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει Διατάγματα απαλλαγής οφειλών. Αποκαλυπτικό της περιρρέουσας ατμόσφαιρας της τότε εποχής και της βούλησης του Νομοθέτη είναι το ίδιο το Προοίμιο του Ν.65(Ι)/2015, το οποίο και παραθέτω πιο κάτω αυτούσιο: «Προοίμιο Επειδή, το κράτος έχει εφαρμόσει από το 2012 μια σειρά από έκτακτα μέτρα προκειμένου να αντιμετωπισθεί η οξεία οικονομική κρίση και να επιλυθούν οξύτατα προβλήματα που προέκυψαν μέσα σε εξαιρετικές συνθήκες και μεγάλες τραπεζικές ζημιές που έπληξαν το χρηματοπιστωτικό τομέα, με απώτερο στόχο να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας, να προφυλαχτεί η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και να εξασφαλιστεί προστασία του δημοσίου συμφέροντος· και Επειδή, εκτός από την προστασία του χρηματοπιστωτικού τομέα, πρέπει να αποτραπεί ταυτόχρονα και η μετακύλιση των επιπτώσεων της κρίσης του στην ευρύτερη οικονομία και κοινωνία και πρέπει να προφυλαχθούν τα δικαιώματα του κοινωνικού συνόλου στη Δημοκρατία· και Επειδή, η μέθοδος της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με χρήση των αξιογράφων και των ανασφάλιστων καταθέσεων προκάλεσε απώλεια πολύ μεγάλων περιουσιακών στοιχείων επιχειρήσεων και νοικοκυριών, ενώ είχε ως ενδιάμεσο αποτέλεσμα τον σχεδόν μηδενισμό της αξίας των υφιστάμενων τραπεζικών μετοχών και επηρεάζει δραστικά τη δυνατότητα επιχειρήσεων και νοικοκυριών να συνεχίζουν να ανταποκρίνονται με συνέπεια στις υποχρεώσεις τους έναντι υφιστάμενων δανείων και οδηγεί σε αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων με αποτέλεσμα τη δημιουργία προβλημάτων σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα, καθίσταται αναγκαία η λήψη μιας σειράς από ειδικά μέτρα για την αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος· και Επειδή, το μεγάλο ύψος του ιδιωτικού χρέους επιχειρήσεων και νοικοκυριών στη Δημοκρατία, που είναι ένα από τα υψηλότερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο αναδεικνύεται ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της κρίσης στην οικονομία· και Επειδή, εκτός της αύξησης της ανεργίας και της μείωσης του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, η πολύ σημαντική μείωση των τιμών της ακίνητης περιουσίας επηρεάζει αρνητικά τη δυνατότητα των χρεωστών να ανταποκρίνονται στις αυξημένες υποχρεώσεις που αναφύονται από το υψηλό ιδιωτικό χρέος και δημιουργεί ενδεχόμενο να υπάρξουν αλυσιδωτές ανεπιθύμητες επιπτώσεις στην οικονομία και στην κοινωνία της χώρας· και Επειδή, τα πιστωτικά ιδρύματα έχουν ιδιάζουσα οικονομική ισχύ σε σχέση με τους χρεώστες, στο πλαίσιο ιδιαίτερα της οικονομικής κρίσης και των συνεπειών της κρίσης αυτής στους χρεώστες οι οποίοι έχουν πληγεί ιδιαιτέρως από την κρίση αυτή, επιβάλλεται η λήψη μέτρων για τη επαναφορά της ισορροπίας μεταξύ των δικαιωμάτων των χρεωστών και πιστωτών με τη θέσπιση δίκαιων και βιώσιμων σχεδίων αποπληρωμής, για τη διαφύλαξη επίσης των δικαιωμάτων τρίτων, οι οποίοι πρέπει να διατηρηθούν ως ενεργά από οικονομικής άποψης πρόσωπα, για σκοπούς επανεκκίνησης της οικονομίας· και Επειδή, θα πρέπει να προστατευθούν τα δικαιώματα τρίτων για επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι επιβάλλουν τη λήψη μέτρων για την σταθεροποίηση της οικονομίας στη Δημοκρατία· και Επειδή, οι χρεώστες επηρεαζόμενοι από τη μειωμένη οικονομική δραστηριότητα στη Δημοκρατία, αντιμετωπίζουν έκτακτες δυσκολίες για να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις που προκύπτουν από δάνεια που έχουν συνάψει και περιέρχονται ή κινδυνεύουν να περιέλθουν σε κατάσταση αφερεγγυότητας· και Επειδή, θα πρέπει να υποβοηθηθούν αφερέγγυοι χρεώστες να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας διαγραφής οφειλών, κάτω από κάποιες προϋποθέσεις και στη βάση καθορισμένης διαδικασίας, έτσι ώστε να αποφεύγεται η πτώχευση και να διευκολύνεται η ενεργός συμμετοχή των προσώπων αυτών στην οικονομική δραστηριότητα στη Δημοκρατία· και Επειδή, πρέπει να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των πιστωτών επί των οφειλομένων από αφερέγγυους χρεώστες, στο βαθμό που οι δυνατότητες των χρεωστών αυτών το επιτρέπουν, με λογικό και οργανωμένο τρόπο και με γνώμονα ότι με την εφαρμογή πλαισίου προστασίας των αφερέγγυων χρεωστών δεν θα βρίσκονται οι πιστωτές σε χειρότερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διετίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου προστατεύοντας με τον τρόπο αυτό, τον πυρήνα των δικαιωμάτων τους· και Επειδή, θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικές πρόνοιες για τη μεταχείριση των εγγυητών, οι οποίοι παρείχαν εγγυήσεις σε σχέση με δάνεια τα οποία δύνανται να αναδιαρθρωθούν στα πλαίσια του παρόντος Νόμου, σύμφωνα με τις οποίες θα προστατεύονται τα δικαιώματα, των χρεωστών, των πιστωτών και των εγγυητών, με στόχο να εξασφαλίζεται ισορροπία μεταξύ τους, με τρόπο που να προστατεύεται ο πυρήνας των δικαιωμάτων τους· και Επειδή, για την επίτευξη όλων των πιο πάνω στόχων, θα πρέπει να ληφθούν έκτακτα μέτρα, τα οποία να κατανέμουν τα βάρη με δίκαιο τρόπο μεταξύ των προσώπων που συμμετέχουν ενεργά στην οικονομία και θα πρέπει να θεσπισθούν επιπρόσθετοι μηχανισμοί και διαδικασίες που αφορούν στην αφερεγγυότητα φυσικών προσώπων, Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως: [.]» Στο κυρίως μέρος του Ν.65(Ι)/2015 και ειδικότερα στο άρθρο 10 αυτού δίδονται οι εξής ορισμοί οι οποίοι είναι κατά την κρίση μου καθοδηγητικοί για την εμβέλεια του πεδίου εφαρμογής του Νόμου: · «Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών» σημαίνει διάταγμα το οποίο εκδίδεται, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 16 του παρόντος Νόμου· · «χρέος» σε σχέση με χρεώστη σημαίνει χρέος για εκκαθαρισμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, έχει καταστεί πληρωτέο. · «επιλέξιμο χρέος», σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει οποιαδήποτε χρέη ύψους, συνολικά μέχρι είκοσι πέντε χιλιάδες ευρώ (€25.000), πλην εξαιρετέων ή εξασφαλισμένων στο βαθμό της εξασφάλισης χρεών, και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: (α) Χρέος πιστωτικής κάρτας· (β) παρατράβηγμα ή ανεξασφάλιστο δάνειο από πιστωτικό ίδρυμα ή άλλη οντότητα που εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, δυνάμει του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου· (γ) χρέος για την πληρωμή ενός ή περισσοτέρων λογαριασμών σε σχέση με επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας ή τηλέφωνο· (δ) εξαιρέσιμα χρέη το ύψος των οποίων είναι μικρότερο του δέκα τοις εκατόν (10%) του συνόλου των επιλέξιμων χρεών, ανεξάρτητα από συναίνεση του πιστωτή· και (ε) εξαιρέσιμα χρέη που είναι επιτρεπτά χρέη: Νοείται ότι, κατά τον υπολογισμό του ύψους των επιλέξιμων χρεών δεν συνυπολογίζονται μη εξακριβωμένα ποσά που δυνατό να προκύψουν για το χρεώστη λόγω εγγύησης ή άλλης ανεξασφάλιστης υποχρέωσης που υπέγραψε για ένα τρίτο πρόσωπο: Νοείται, περαιτέρω, ότι κατά τον υπολογισμό του ύψους των επιλέξιμων χρεών, δεν συνυπολογίζονται οποιαδήποτε εξαιρέσιμα χρέη·». · «επιτρεπτό χρέος» σημαίνει εξαιρέσιμο χρέος σε σχέση με το οποίο εφαρμόζονται οι διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 15· · «εξασφαλισμένο χρέος» σημαίνει χρέος η αποπληρωμή του οποίου είναι εξασφαλισμένη με εξασφάλιση επί οποιουδήποτε ενεργητικού ή περιουσιακού στοιχείου οποιασδήποτε φύσης μέχρι την αξία της περιουσίας που υπόκειται σε εξασφάλιση, όπως αυτή εκτιμάται δυνάμει του άρθρου 44· · «εξαιρέσιμο χρέος», σε σχέση με χρεώστη, για σκοπούς έκδοσης Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, σημαίνει- (α) οποιαδήποτε χρηματοοικονομική υποχρέωση του χρεώστη που προκύπτει από φόρο, τέλος ή άλλη χρέωση παρόμοιας φύσης ή δικαιώματα οφειλόμενα ή καταβλητέα στη Δημοκρατία· (β) οποιοδήποτε ποσό καταβλητέο από το χρεώστη δυνάμει των διατάξεων του περί Δήμων Νόμου και οποιωνδήποτε δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών· (γ) οποιοδήποτε ποσό καταβλητέο από το χρεώστη δυνάμει των διατάξεων του περί Κοινοτήτων Νόμου και οποιωνδήποτε δυνάμει αυτού εκδιδόμενων Κανονισμών· · «εξαιρετέο χρέος» σε σχέση με χρεώστη σημαίνει: (α) Οποιαδήποτε χρηματοοικονομική υποχρέωση του χρεώστη που πηγάζει από διάταγμα διατροφής· (β) οποιαδήποτε χρηματοοικονομική υποχρέωση του χρεώστη που πηγάζει από δικαστική απόφαση για αποζημίωση οποιουδήποτε προσώπου για θάνατο ή σωματική βλάβη, συνεπεία αστικού αδικήματος του χρεώστη· (γ) χρέος ή χρηματοοικονομική υποχρέωση του χρεώστη που πηγάζει από δάνειο ή επίδειξη ανοχής στην ανάκτηση οφειλών που προκύπτουν από δάνειο, το οποίο εξασφαλίστηκε μέσω απάτης, κατάχρησης, υπεξαίρεσης ή δόλιας παραβίασης της εμπιστοσύνης· (δ) χρέος ή χρηματική ποινή του χρεώστη που πηγάζει από δικαστικό διάταγμα ή απόφαση δυνάμει των διατάξεων του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου ή απόφαση δικαστηρίου με την οποία επιβάλλεται οποιαδήποτε χρηματική ποινή λόγω καταδίκης για ποινικό αδίκημα· Στη γραπτή της αγόρευση, η κα Εφραίμ παραπέμπει το Δικαστήριο στο άρθρο 10 του Ν. 65(Ι)/2015, το οποίο ερμηνεύει τον «καθορισμένο πιστωτή» ως αυτόν που μπορεί να διεκδικήσει οποιοδήποτε ποσό που οφείλεται από τον χρεώστη σε συνάρτηση και με το άρθρο 17 γ(ii), ως πιο κάτω: «καθορισμένος πιστωτής» ερμηνεύεται, σύμφωνα με τις διατάξεις της υποπαραγράφου (ii) της παραγράφου (γ) του άρθρου 17, και οποιαδήποτε αναφορά σε καθορισμένο πιστωτή, περιλαμβάνει αναφορά σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει το σύνολο ή οποιοδήποτε μέρος του χρέους· Το Άρθρο 17 του ιδίου Νόμου προβλέπει ότι։ «17. Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών, το οποίο εκδίδεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 16, καθορίζει- (γ) σε σχέση με το κάθε καθορισμένο επιλέξιμο χρέος: (i) Την αξία του χρέους κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12· (ii) τον κάθε καθορισμένο πιστωτή στον οποίο οφείλεται το κάθε καθορισμένο επιλέξιμο χρέος· και (iii) τυχόν εγγυητές των καθορισμένων επιλέξιμων χρεών του χρεώστη.». Συγκεκριμένα το Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκίνητων οχημάτων λειτουργεί δυνάμει των προνοιών του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι τρίτου) Νόμου, (Ν. 96(Ι)/2000). Το άρθρο 2 αναφέρει ότι: «2.-

(1)Στο Νόμο αυτό, εκτός αν από το κείμενο προκύπτει διαφορετική έννοια- "Δημοκρατία" σημαίνει την Κυπριακή Δημοκρατία "δικαστική απόφαση" σημαίνει απόφαση ή διάταγμα που εκδίδεται από αρμόδιο Δικαστήριο της Δημοκρατίας στα πλαίσια οποιασδήποτε διαδικασίας για την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού που αφορά αποζημιώσεις για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, και δεν περιλαμβάνει απόφαση ή διάταγμα (δικαστική ή διαιτησίας) που σχετίζεται με εγγραφή αλλοδαπών δικαστικών αποφάσεων, βάσει των διατάξεων του περί Αλλοδαπών Δικαστικών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεσις) Νόμου "Υπουργός" σημαίνει τον Υπουργό Οικονομικών.» Υπό το φως των ανωτέρω ερμηνευτικών διατάξεων, η συνήγορος του Επίσημου Παραλήπτη, κα Εφραίμ, εισηγείται στη γραπτή αγόρευσή της ότι «Συνεπώς το πιο πάνω χρέος αποτελεί χρέος που οφείλεται στην Κυπριακή Δημοκρατία και εμπίπτει στην έννοια του εξαιρέσιμου χρέους όπως αυτό ερμηνεύεται στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων Νόμου (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών), Ν65

(1)2015. Σύμφωνα με το άρθρο 10(δ) ο χρεώστης μπορεί να αιτηθεί απαλλαγή εξαιρέσιμού χρέους μέχρι 10% χωρίς να απαιτείται η συναίνεση του πιστωτή.» ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν.96(Ι)/2000, το "Ταμείον Ασφαλιστών" σημαίνει την εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δι' εγγυήσεως με το όνομα "Ταμείον Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων" η οποία έχει συσταθεί και εγγραφεί στη Δημοκρατία δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου στις 18 Φεβρουαρίου 1969 με αριθμό εγγραφής 2377 και περιλαμβάνει και το Κυπριακό Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης. Μέλη του Ταμείου Ασφαλιστών αποτελούν όλοι οι ασφαλιστές που εμπίπτουν στις πρόνοιες του Νόμου αυτού (βλ. το άρθρο 27). Βάσει του άρθρου 28 του ιδίου Νόμου, το Ταμείον Ασφαλιστών δεσμεύεται (βλ. το εδάφιο

(1)του άρθρου 28) έναντι του Υπουργού Οικονομικών από συμφωνία που υπογράφεται κατά καιρούς μεταξύ του Ταμείου Ασφαλιστών και του Υπουργού και δημοσιεύεται με γνωστοποίηση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, σύμφωνα με την οποία το Ταμείον Ασφαλιστών αναλαμβάνει την υποχρέωση να καταβάλλει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, αποζημιώσεις προς τρίτα πρόσωπα. Ως τέτοια «τρίτα πρόσωπα» θεωρούνται εξ ορισμού, βάσει του εδαφίου

(2)του άρθρου 28, «τα πρόσωπα που έχουν υποστεί σωματική βλάβη ή έχουν αποθάνει ως αποτέλεσμα ευθύνης αγνώστων οδηγών». Οι περιπτώσεις υποχρέωσης καταβολής αποζημίωσης από το Ταμείον Ασφαλιστών προς τρίτα πρόσωπα, δυνάμει της συμφωνίας που συνομολογείται σύμφωνα με το άρθρο 28, καθορίζονται επιπλέον στο άρθρο 29 του ιδίου Νόμου, κατά τρόπο που περιλαμβάνουν και τις ακόλουθες απαιτήσεις σε σχέση με ευθύνη: «(α) Προσώπων που δε διαθέτουν την απαιτούμενη από το Νόμο αυτό ασφαλιστική κάλυψη· ή (β) αγνώστων οδηγών· ή (γ) προσώπων που χρησιμοποιούν μηχανοκίνητο όχημα των οποίων ο ασφαλιστής έχει πτωχεύσει· ή (δ) προσώπων που χρησιμοποιούν μηχανοκίνητο όχημα που εμπίπτει στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο (δ) του εδαφίου

(2)του άρθρου 3 του παρόντος Νόμου· ή (ε) μηχανοκίνητων οχημάτων που αποστέλλονται στη Δημοκρατία από κράτος μέλος και εμπλέκονται σε ατύχημα εντός χρονικού διαστήματος τριάντα

(30)ημερών από την αποδοχή της παράδοσης από τον αγοραστή, χωρίς να είναι ασφαλισμένα, ακόμα και εάν δεν έχουν εγγραφεί ακόμα επισήμως στη Δημοκρατία.» Η επιφύλαξη της πρόνοιας του άρθρου 32 του ιδίου Νόμου, βάσει της οποίας։ «32. Η διαδικασία που ακολουθείται για την καταβολή αποζημίωσης από το Ταμείον Ασφαλιστών καθορίζεται στη Βασική Συμφωνία: Νοείται ότι, για το σκοπό καταβολής αποζημίωσης προς τρίτα πρόσωπα, το Ταμείον Ασφαλιστών δε θα απαιτεί από τα πρόσωπα αυτά να αποδείξουν ότι το πρόσωπο που ευθύνεται για το ατύχημα δε διαθέτει τα οικονομικά μέσα ή αρνείται να πληρώσει.». Επομένως, η όλη φιλοσοφία της λειτουργίας του Ταμείου Ασφαλιστών αφορά στο να μην μένει κανείς χωρίς αποζημίωση για σωματική βλάβη ή θάνατο που του προκλήθηκε από τρίτο πρόσωπο, μη ασφαλισμένο, ανεξάρτητα από την οικονομική επιφάνεια του εν λόγω τρίτου προσώπου. Είχα την ευκαιρία να ζητήσω από το Πρωτοκολλητείο το φάκελο της αγωγής αρ. XXXXX/2011 που καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο το Τμήμα Ασφαλιστών εναντίον του Εναγόμενου (εδώ Αιτητή) και διαπιστώνω ότι με την αγωγή ζητούσε να ανακτήσει το ποσό των αποζημιώσεων που το Ταμείο κατέβαλε προς τους XXXXX, Ελένη και XXXXX Ματαίου, ως επιβαίνοντες στο όχημα με το οποίο συγκρούστηκε ο Αιτητής, οδηγώντας αμελώς, ήτοι διαπράττοντας αστικό το αδίκημα της αμέλειας, μη έχοντας ο ίδιος την απαιτούμενη από το Νόμο ασφαλιστική κάλυψη (βλ. την παρα. (α) του άρθρου 28 του Ν.96(Ι)/2000). Υπενθυμίζω ότι, ο Αιτητής δέχθηκε εκ συμφώνου να εκδοθεί απόφαση στην αγωγή εναντίον του και υπέρ του Ταμείου Ασφαλιστών. Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι η κα Εφραίμ έχει δίκαιο να εισηγείται ότι η περίπτωση του εξ αποφάσεως χρέους του Αιτητή προς το Ταμείο Ασφαλιστών εντάσσεται στην έννοια των χρηματοοικονομικών υποχρεώσεων που καλύπτει η περίπτωση «(β)» υπό τον ορισμό του όρου «εξαιρετέο χρέος». Σημαντική είναι όμως η διάκριση που ο Νομοθέτης εν τη σοφία του καθιέρωσε μεταξύ του όρου «εξαιρέσιμο» και του όρου «εξαιρετέο» χρέος. Ο καθορισμός διαφορετικής έννοιας για τον καθένα από τους όρους αυτούς, αντανακλά στη βούληση του Νομοθέτη να τύχουν διαφορετικής μεταχείρισης από τη διοίκηση και, κατ' επέκταση, από τα δικαστήρια. Εντοπίζω, ειδικότερα, ότι։ · Με τη χρήση της λέξης «πλην» στον ορισμό του όρου «επιλέξιμο χρέος», ο Νομοθέτης αφαίρεσε ρητά από το φάσμα των επιλέξιμων χρεών τα «εξαιρετέα χρέη». Ενώ, αντίθετα, δεν αφαίρεσε τα «εξαιρέσιμα χρέη» από την έννοια των επιλέξιμων χρεών. · Για τα «εξαιρέσιμα χρέη», άφησε περιθώριο διακριτικής ευχέρειας να θεωρηθούν ως «επιλέξιμα χρέη» σε δύο περιπτώσεις։ § (βλ. την παρα. (δ) του ορισμού του όρου «επιλέξιμο χρέους) όταν τα εξαιρέσιμα χρέη είναι μικρότερα του δέκα τοις εκατόν (10%) του συνόλου των επιλέξιμων χρεών, ανεξάρτητα από συναίνεση του πιστωτή· και § (βλ. την παρα. (ε) του ορισμού του όρου «επιλέξιμο χρέους) όταν είναι επιτρεπτά χρέη Θα συνιστούσε υπέρβαση των εξουσιών που παρέχονται από το Νόμο το να μεταχειρισθεί το Δικαστήριο την περίπτωση των «εξαιρετέων χρεών» ωσάν να είναι ταυτόσημη με την έννοια των «εξαιρέσιμων χρεών», εφόσον ο Νομοθέτης προδιέγραψε ρητά και με σαφήνεια ποια χρέη εμπίπτουν στην πρώτη περίπτωση και ποια στη δεύτερη. Κατά την κρίση μου, το εξ αποφάσεως χρέος του Αιτητή προς το Ταμείο Ασφαλιστών ορθά κατηγοριοποιείται ως «εξαιρετέο χρέος», το οποίο ως εκ του ορισμού του όρου «επιλέξιμο χρέος» εκπίπτει της δυνατότητας να θεωρηθεί «επιλέξιμο». Τούτο το νομικό αποτέλεσμα δεν διαφοροποιείται αναλόγως του μεγέθους του εξ αποφάσεως χρέους. Δεν μπορεί να εκδοθεί Διάταγμα Απαλλαγής Χρεών για αναλογία έστω του ποσού ενός εξαιρετέου χρέους, αφού αυτό εκ του Νόμου εκπίπτει εξ υπαρχής από την έννοια του επιλέξιμου χρέους. Διαφορετική είναι η περίπτωση μόνο για τα εξαιρέσιμα χρέη τα οποία δυνητικά μπορούν να είναι επιλέξιμα μέχρι ποσού 10% του συνόλου των επιλέξιμων χρεών. Δεν είναι αυτή η περίπτωση του εξ αποφάσεως χρέους του Αιτητή, εφόσον αυτό δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις (α), (β), (γ) των «εξαιρέσιμων χρεών», παραμόνο στην περίπτωση (β) των «εξαιρετέων χρεών». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω, εκδίδω Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών για το Χρεώστη XXXXX Ντατίδη (Δ.Τ. XXXXX71) για τα ποσά ως τα σημεία 1 και 2, μόνο, του Πίνακα που παρατίθεται στο αιτητικό «Α» της αίτησης ημερ. 1.7.20, για τα χρέη προς την Τράπεζα Κύπρου Λτδ (€4.297 και €14.609), ενώ απορρίπτω την αίτηση ως το σημείο 3 του ιδίου Πίνακα για το χρέος προς το Ταμείο Ασφαλιστών €1.890,60). Καμιά διαταγή για έξοδα. (υπ.).......... Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Τα κριτήρια επιλεξιμότητας καθορίζοναται στο άρθρο 11 του Ν.65(Ι)/2015 ως εξής։ 11.-

(1)Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου, χρεώστης είναι επιλέξιμος για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, εάν η αίτηση για την έκδοση τέτοιου διατάγματος γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 και ικανοποιούνται τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(2).

(2)Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, χρεώστης δεν είναι επιλέξιμος για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, εκτός εάν κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης- (α) έχει μηνιαίο καθαρό διαθέσιμο εισόδημα, που υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(3), διακόσια ευρώ (€200) ή λιγότερο· (β) διαθέτει περιουσιακά στοιχεία, που υπολογίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(4), αξίας χιλίων ευρώ (€1.000) ή λιγότερο· (γ) έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία· (δ) είναι, λαμβανομένων υπόψη των παραγόντων που προβλέπονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(5), αφερέγγυος και είναι πολύ πιθανό να εξακολουθήσει να είναι αφερέγγυος μέσα σε διάστημα ενός

(1)έτους από την ημερομηνία αίτησης· (ε) κατά την περίοδο των δύο

(2)προηγούμενων ετών που λήγουν κατά την ημερομηνία της αίτησης δεν έχει- (

1. i)διενεργήσει συναλλαγή με οποιοδήποτε πρόσωπο σε αξία χαμηλότερη της πραγματικής, και η οποία έχει συμβάλει ουσιαστικά στην αδυναμία του να πληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών προς το πρόσωπο με το οποίο ο οφειλέτης εισήλθε σε συναλλαγή η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 91· ή/και (
2. ii)δώσει προτίμηση σε πρόσωπο που είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του διαθέσιμου ποσού του χρεώστη, για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένου του χρέους που οφείλεται προς το πρόσωπο που έλαβε την προνομιακή μεταχείριση, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 92.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο