Χρίστου ν. Θεόδουλος Γεωργίου Εργολάβοι Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2745/2010, 24/4/2020

Χρίστου ν. Θεόδουλος Γεωργίου Εργολάβοι Λτδ, Αρ. Αγωγής: 2745/2010, 24/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A657 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2745/2010 Μεταξύ:- XXXXX Χρίστου Ενάγουσας -και- Θεόδουλος Γεωργίου Εργολάβοι Λτδ, Εναγόμενη Ημερομηνία: 24 Απριλίου, 2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: Κα Καρακασίδου Για Εναγόμενη: Κος Ματθαίου ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Με την υπό των ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, στη βάση κατ' ισχυρισμό απαράδεκτων εκτελεσθεισών εργασιών από πλευράς της εναγομένης (ανέγερση τοιχοποιίας με τούβλα τύπου Thermolite), η ενάγουσα απαιτεί την επιστροφή των €5.000,00, που κατέβαλε στην πρώτη ως προκαταβολή, καθώς επίσης και πόσο €30.216,15, ως χρήματα που κατέβαλε για την κατεδάφιση της, αλλά και για ανοικοδόμηση νέας τοιχοποιίας. Επιζητεί επίσης την έκδοση δηλωτικής απόφασης, με την οποία να αποδίδεται η ευθύνη για τον τερματισμό της μεταξύ των διαδίκων επίδικης συμφωνίας στην εναγόμενη. Τέλος, ζητεί την απόδοση στην ίδια γενικών αποζημιώσεων για ζημιές και ή απώλειες και η έξοδα τα οποία υπέστη και ή θα υποστεί συνέπεια της παράβασης από πλευράς της εναγόμενης της επίδικης συμφωνίας. Η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση Η εναγόμενη, με την Υπεράσπιση της, όχι απλά δεν αποδέχεται ότι οι εκτελεσθείσες από αυτήν εργασίες ήταν απαράδεκτες, αλλά, επιπροσθέτως, προβάλλει και την θέση ότι όλες οι εκτελεσθείσες από αυτή εργασίες έγιναν σύμφωνα με τη σύμβαση των διαδίκων, και στην βάση της θεώρησης αυτής, δια της Ανταπαίτησής της απαιτεί από την ενάγουσα το ποσό των €12.169,50, ως υπόλοιπο οφειλόμενο για εκτελεσθείσα από αυτή εργασία. Η Απάντηση στη Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στη Ανταπαίτηση Με το τελευταίο δικόγραφο της, η ενάγουσα απαντά στις διάφορες δικογραφικά προβαλλόμενες θέσεις της εναγομένης και παραπέμπει, εκ νέου, στην σχετικές δικογραφήσεις της στην Έκθεση Απαίτησης, επαναλαμβάνοντας την θέση ότι, η ενάγουσα αποδέχθηκε να συμβληθεί με την εναγόμενη στη βάση της παράστασης της τελευταίας ότι ήταν γνώστης του τρόπου ανέγερσης τοιχοποιίας με τούβλα Thermolite (στο εξής «τα Thermolite»), ενώ στην πραγματικότητα δεν ήταν. Οι εκδοχές των μερών Ενάγουσας Κατά την ενάγουσα, περί τον Ιούνιο 2009, μέσω του συζύγου της, αποδέχτηκε προσφορά της εναγομένης για την ολοκλήρωση των εργασιών οικοδομής ανωγείου κατοικίας πάνω από την κατοικία στην οποία ήδη κατοικούσε. Η συμφωνία των μερών συντελέστηκε με την αποδοχή από την ενάγουσα της προσφοράς της εναγόμενης. Ο στατικός φορέας «σκελετός» της ανωγείου, υπό ανέγερση, κατοικίας (κολώνες, δοκοί και πλάκα οροφής - από σκυρόδεμα), είχε ήδη ανεγερθεί από άλλο εργολάβο πριν την όποια ανάμειξη της εναγόμενης. Μέρος των εργασιών που θα έπρεπε να εκτελέσει η εναγόμενη, ήταν και η ανέγερση της εξωτερικής και εσωτερικής τοιχοποιίας με τη χρήση τούβλων Thermolite, για την τοποθέτηση των οποίων θα πρέπει να ακολουθηθεί ειδική μεθοδολογία, η οποία ορίζεται στους σχετικούς οδηγούς που εκδίδουν οι προμηθευτές τους, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν η Φάνος Ν. Επιφανίου Δ.Ε. ΛΤΔ (τεκμήριο 5). Η εναγόμενη, μέσω του διευθυντή της, πριν τη υποβολή της προσφοράς της, δήλωσε γνωστής του τρόπου ανέγερσης των Thermolite, και είναι στη βάση αυτής της παράστασης που η ενάγουσα, μέσω του συζύγου της, αποδέχθηκε τη προσφορά που υπέβαλε η πρώτη. Αν και η αρχικώς ανεγερθείσα από την εναγόμενη τοιχοποιία έγινε με τον ορθό τρόπο και επιμελώς, εντούτοις, η υπόλοιπη, η οποία ανεγέρθηκε εντός των επόμενων 3 - 4 ημερών[1], παρουσίαζε πλειάδα κακοτεχνιών που την καθιστούσαν απαράδεκτη. Σε συνάντηση της ενάγουσας, του συζύγου της και του διευθυντή της εναγομένης, η οποία τοποθετείται στη δεύτερη βδομάδα του Αυγούστου 2009, οι δυο πρώτοι διαμαρτυρήθηκαν έντονα προς τον τελευταίο υποδεικνύοντας του τα σημεία επί της τοιχοποιίας για τα οποία παραπονιούνται. Αμέσως μετά, ο διευθυντής της εναγομένης παραδέχθηκε ότι δεν γνώριζε πως ανεγείρεται μια τοιχοποιία με Thermolite, και αφού προηγουμένως ζήτησε από τους δυο υπαλλήλους της εναγόμενης να αποχωρήσουν από την οικοδομή (πράγμα που έπραξαν), αποχώρησε και αυτός από το εργοτάξιο. Θεωρώντας η ενάγουσα, στη βάση του γεγονότος ότι το ρηθέν περιστατικό έλαβε χώρα λίγο πριν τον Δεκαπενταύγουστο, ότι, μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, οι υπάλληλοι της εναγόμενης θα επέστρεφαν στο εργοτάξιο για να δώσουν λύση στα προβλήματα της τοιχοποιίας, δεν αναζήτησε, άμεσα, του διευθυντή της τελευταίας. Όταν όμως πέρασε ο καιρός και κανείς από πλευράς της εναγομένης δεν παρουσιάστηκε στο εργοτάξιο, και με την εναγόμενη να έχει αφήσει στο σημείο διάφορα αντικείμενά της, όπως σκαλωσιές, σκιπ και άλλα, επιδίωξε να επικοινωνήσει με το διευθυντή της εναγομένης χωρίς, ωστόσο, να τα καταφέρει. Κάθε προσπάθεια της ενάγουσας ή του συζύγου της να επικοινωνήσει με τον διευθυντή της εναγομένης, δεν στέφθηκε με επιτυχία, με αποτέλεσμα τον Φεβρουάριο του 2010, μέσω του δικηγόρου της, η ενάγουσα να αποστείλει επιστολή στην εναγόμενη (τεκμήριο 6), με την οποία, αφενός επέρριπτε στη τελευταία την ευθύνη για τον τερματισμό της επίδικης συμφωνίας, τον οποίο τερματισμό τοποθετούσε, χρονικά, τον Αύγουστο του 2009, και αφετέρου απαιτούσε από αυτήν όπως επισκεφθεί το εργοτάξιο και απομακρύνει κάθε περιουσιακό της στοιχείο, το οποίο, εν πάση περιπτώσει, μεταξύ άλλων, αποτελούσε και εμπόδιο στην είσοδο και έξοδο από την οικογενειακή κατοικία της ενάγουσας. Η μη θετική ανταπόκριση της εναγομένης στο να ενεργήσει ως της υποδεικνυόταν μέσω της πιο πάνω επιστολής, ανάγκασε την ενάγουσα να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή και μέσω της να επιδιώξει, μονομερώς, την έκδοση διατάγματος απομάκρυνσης όλων αυτών των υλικών. Αν και η επιζητούμενη θεραπεία δεν αποδόθηκε μονομερώς, η εναγόμενη απομάκρυνε όλα τα αντικείμενα της. Η ενάγουσα, για την αντιμετώπιση των κακοτεχνιών της εναγομένης, ζήτησε, μέσω αίτησής της προς ΕΤΕΚ, την ετοιμασία έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, η οποία και ετοιμάστηκε από τον XXXXX Βασιλείου, πολιτικό μηχανικό, ο οποίος διορίστηκε από το ΕΤΕΚ για να διαπιστώσει αν η τοιχοποιία της εναγόμενης παρουσιάζει προβλήματα, και αν ναι, να εντοπίσει τις αιτίες που τα προκάλεσαν. Στη βάση της έκθεσης που ετοιμάστηκε από τον πιο πάνω πολιτικό μηχανικό, αλλά και των όσων σχετικών αναφέρθηκαν στην ενάγουσα και στο σύζυγό της από έτερο πολιτικό μηχανικό με τον οποίον συνεργάστηκαν, η ενάγουσα κατέληξε ότι η τοιχοποιία που ανήγειρε η εναγόμενη ήταν απαράδεκτη και δεν υπήρχε περιθώριο επιδιόρθωσης των κακοτεχνιών που παρουσίαζε, με αποτέλεσμα να αποφασίσει την κατεδάφιση της και ακολούθως η επανανέγερση της. Ως εκ των ανωτέρω, η ενάγουσα διόρισε νέο εργολάβο, ο οποίος και κατεδάφισε την τοιχοποιία της εναγομένης και προχώρησε σε ολοκλήρωση της ανωγείου κατοικίας του ζεύγους. Στη βάση δε του ισχυρισμού ότι, τόσο για την κατεδάφιση της τοιχοποιίας της εναγομένης, όσο και για την ανοικοδόμηση νέας τοιχοποιίας στην ανώγειο κατοικία, η ενάγουσα, μέσω του συζύγου της, κατέβαλε διάφορα χρηματικά ποσά στον νέο εργολάβο, τούτη απαιτεί από την εναγόμενη, αφενός την επιστροφή των €5.000,00, που καταβλήθηκαν ως προκαταβολή προς αυτή, και αφετέρου το ποσό των €30.216,15, ως χρήματα που καταβλήθηκαν προς το νέο εργολάβο για την κατεδάφιση της απαράδεκτης τοιχοποιίας και την ανοικοδόμηση νέας τοιχοποιίας. Εναγόμενης Η εναγόμενη θεωρεί ότι οι εργασίες της εκτελέστηκαν σύμφωνα με την προσφορά της και δεν μπορούν, καθ' οιονδήποτε τρόπο να χαρακτηριστούν ως απαράδεκτες. Για αυτές δε εξέδωσε σχετικό πιστοποιητικό πληρωμής, το οποίο ουδέποτε πληρώθηκε από την ενάγουσα. Κατά την εναγόμενη, η θέση της ενάγουσας περί του ότι η τοιχοποιία που ανήγειρε θα έπρεπε να κατεδαφιστεί, είναι εντελώς αβάσιμη και απαράδεκτη, καθώς επίσης και προϊόν δεύτερων σκέψεων της, στη βάση του ότι η ενάγουσα είχε ήδη προαποφασίσει, λόγω ανασφαλούς κάμψης της πλάκας οροφής του στατικού φορέα που ανεγέρθηκε από άλλο εργολάβο, να κατεδαφίσει τούτον και να ανεγείρει εκ νέου την ανώγειο κατοικία με ξύλινο σκελετό, πράγμα που έπραξε μετά την κατεδάφιση της τοιχοποιίας της εναγόμενης. Στη βάση των ανωτέρω, η εναγόμενη απαιτεί όπως η αγωγή απορριφθεί, και στα πλαίσια της ανταπαίτησής της, η ενάγουσα διαταχθεί να της καταβάλει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό ως τούτο καταγράφεται στο σχετικό πιστοποιητικό πληρωμής που εξέδωσε. Κοινώς αποδεκτά γεγονότα Στην βάση, τόσο των δικογραφημένων θέσεων των δύο πλευρών, όσο και της αναντίλεκτης ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, τα πιο κάτω αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των μερών. Περί τον Ιούνιο του 2009, η ενάγουσα, μέσω του ΜΕ2[2], αποδέχθηκε τη προσφορά της εναγόμενης (τεκμήριο 12[3]) για συμπλήρωση των οικοδομικών έργων στην υπό ανέγερση ανώγειο κατοικίας της. Ο στατικός φορέας «σκελετός» της ανωγείου, υπό ανέγερση, κατοικίας (κολώνες, δοκοί και πλάκα οροφής - από σκυρόδεμα), είχε ήδη ανεγερθεί από άλλο εργολάβο πριν την όποια ανάμειξη της εναγόμενης. Η πλάκα οροφής του εν λόγω σκελετού, υπέστη καθίζηση, για την συγκράτηση της οποίας τοποθετήθηκε, από πρόσωπο άλλο από την εναγόμενη, και χωρίς τούτο να αποτελεί επιθυμία της ενάγουσας και του συζύγου της, μεταλλική κολώνα επί της οποίας τοποθετήθηκε μεταλλική δοκός. Ως αποτέλεσμα της καθίζησης αυτής, ο τότε πολιτικός μηχανικός αποδεσμεύτηκε. Στην ουσία, αποδεσμεύτηκαν αρκετοί κατά καιρούς συντελεστές του έργου, όπως, μελετητές και εργολάβοι. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό για να σημειώσω ότι, κατά την βασική εκδοχή της ενάγουσας[4], οι πιο πάνω αποδεσμεύσεις ήταν το αποτέλεσμα υποκειμενικής αναγνώρισης των ίδιων των συντελεστών ότι δεν εκτέλεσαν ορθά τις εργασίες τους και ζήτησαν οι ίδιοι να αποδεσμευτούν, αίτημα τους το οποίο έγινε δεκτό. Κατά την εναγόμενη, οι αποδεσμεύσεις των διαφόρων συντελεστών έγιναν από τον σύζυγο της ενάγουσας, ο οποίος ήταν παράλογα απαιτητικός και καχύποπτος. Επανερχόμενος στα κοινώς αποδεκτά γεγονότα, μέρος των εργασιών που θα έπρεπε να εκτελέσει η εναγόμενη, ήταν και η ανέγερση της εξωτερικής και εσωτερικής τοιχοποιίας με τη χρήση Thermolite, τα οποία και προμηθεύτηκε στις 22.06.2009 (παράρτημα 4 του τεκμηρίου 1 και τεκμήριο 16). Τα Thermolite είναι πανομοιότυπα με τα τούβλα τύπου Ytong και τα όσα ισχύουν για το κτίσιμο του ενός, ισχύουν και για το κτίσιμο του άλλου, με την διευκρίνιση ότι, οι οδηγοί δόμησης τους, που εκδίδονται από τους κατασκευαστές και προμηθευτές τους, αλλάζουν κατά καιρούς, με αποτέλεσμα ο πληρέστερος και καταλληλότερος οδηγός να θεωρείται ο τελευταίος σε ισχύ[5]. Η αρχική τοιχοποιία που ανήγειρε η εναγόμενη, επιθεωρήθηκε από την ενάγουσα και τον σύζυγό της και κρίθηκε ως επιμελώς εκτελεσθείσα[6] ή ως καλώς εκτελεσθείσα[7]. Σε κάποιο στάδιο, το οποίο η ενάγουσα (στα πλαίσια της βασικής εκδοχής της) τοποθετεί πέντε περίπου μέρες από την έναρξη της ανέγερσης της τοιχοποιίας και εντός της δεύτερης βδομάδας του Αυγούστου 2009, ενώ η εναγόμενη, δύο περίπου βδομάδες μετά την εν λόγω έναρξη και συγκεκριμένα στις 10.07.2009, η τοιχοποιία[8] είχε περίπου ολοκληρωθεί και το εργοτάξιο επισκέφθηκε η ενάγουσα και ο σύζυγός της. Στην συνάντηση αυτή, η ενάγουσα και ο σύζυγός της διαμαρτυρήθηκαν έντονα προς τον διευθυντή της εναγόμενης επικαλούμενοι ότι η τοιχοποιία παρουσιάζει κακοτεχνίες. Αμέσως μετά, και οι τρείς τους αποχώρησαν από το εργοτάξιο, στο οποίο και παρέμειναν διάφορα αντικείμενα της εναγόμενης, όπως σκαλωσιές και σκιπ. Καθόλη τη διάρκεια που εκτελούνταν εργασίες από την εναγόμενη, τούτες επιθεωρούνταν από τον μελετητή του έργου, τον οποίο διόρισε η ενάγουσα, και καμιά παρατήρηση δεν έγινε στην πρώτη σε σχέση με τον τρόπο που τις εκτέλεσε. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό για να σημειώσω ότι, ως προς το τι ακολούθησε της αποχώρησης αυτής, οι δύο πλευρές διαφωνούν. Κατά την εκδοχή της ενάγουσας, ως σημειώθηκε ανωτέρω, όσες προσπάθειες έγιναν από πλευράς της για να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή της εναγόμενης έπεσαν στο κενό. Μόνο μία φορά κατάφερε να μιλήσει με τη σύζυγό του, αλλά δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση από πλευρά του. Η μόνη αντίδραση της εναγόμενης παρατηρήθηκε μετά την καταχώρηση της αγωγής και της μονομερούς αίτησης, όταν απομάκρυνε τα αντικείμενα της από το εργοτάξιο. Κατά την εναγόμενη, της πιο πάνω αποχώρησης του διευθυντή της από το εργοτάξιο, ακολούθησαν αριθμός προσπαθειών των δύο πλευρών να γεφυρώσουν τις διαφορές τους, με ανταλλαγή προτάσεων και αντιπροτάσεων στα πλαίσια των οποίων ο σύζυγος της ενάγουσας, περί τις αρχές Αυγούστου, να δηλώνει ότι δεν επιθυμεί την όποια περαιτέρω ανάμειξή της εναγόμενης στο έργο, ενώ, ακολούθως, στα πλαίσια πάντα των προσπαθειών διευθέτησης, στις 29.12.2009, ο σύζυγος της ενάγουσας ενημέρωσε τον διευθυντή της εναγόμενης ότι, κατόπιν συμβουλής του δικηγόρου της, η ενάγουσα θα αποτεινόταν μόνη της προς το ΕΤΕΚ (σε αντιδιαστολή με τη σχετική πρόταση της εναγόμενης για κοινό αίτημα) για ετοιμασία έκθεσης εμπειρογνωμοσύνης. Η τελευταία πρόταση της εναγόμενης για διευθέτηση των διαφορών των μερών απορρίφθηκε στις αρχές του 2010 και ακολούθησε η αποστολή της επιστολής τεκμήριο

1. Επανερχόμενος στα κοινώς αποδεκτά γεγονότα σημειώνω ότι, το ποσό των €12.169,50, που η εναγόμενη ανταπαιτεί ως οφειλόμενο από την ενάγουσα υπόλοιπο, δεν αμφισβητείται από την ενάγουσα ότι αποτελεί την αξία της εκτελεσθείσας από την πρώτη εργασίας αν τούτη εκτελείτο σύμφωνα με τους όρους της επίδικης συμφωνίας[9]. Αυτό που αμφισβητείται από την ενάγουσα είναι το κατά πόσον η εναγόμενη δικαιούται να απαιτεί τούτο ή οποιοδήποτε άλλο πόσο, στην βάση του ότι η εργασία που εκτέλεσε, κατά την ενάγουσα πάντα, δεν ήταν αποδεκτής ποιότητας. Ακόμα, στα πλαίσια αίτησης της ενάγουσας στο ΕΤΕΚ, ο XXXXX Βασιλείου, Πολιτικός Μηχανικός, ο οποίος διορίστηκε από το ΕΤΕΚ, ετοίμασε έκθεση πραγματογνωμοσύνης, με όρους εντολής να διαπιστώσει αν η τοιχοποιία της εναγόμενης παρουσιάζει προβλήματα, και αν ναι, να εντοπίσει τις αιτίες που τα προκάλεσαν (τεκμήριο 1). Όλες οι φωτογραφίες ανεγειρόμενης οικοδομής που ενσωματώνονται στο τεκμήριο 1, αφορούν σε φωτογραφίες της επίδικης οικοδομής που λήφθηκαν μετά την αποχώρηση της εναγόμενης από το εργοτάξιο και πριν την κατεδάφιση της τοιχοποιίας, χωρίς στο μεταξύ να εκτελέσει οποιοσδήποτε τρίτος εργασίες στο χώρο[10]. Σε κάποιο σημείο η εναγόμενη μετακίνησε τα αντικείμενα της από το εργοτάξιο. Τέλος, σε κάποια χρονική στιγμή, η οποία δεν προσδιορίστηκε επακριβώς, η ενάγουσα κατεδάφισε, τόσο την τοιχοποιία της εναγόμενης, όσο και τον στατικό φορέα της ανωγείου κατοικίας, περιλαμβανομένης και της πλάκας οροφής, ο οποίος είχε ανεγερθεί από άλλο εργολάβο (βλέπε φωτογραφίες, τεκμήριο 18) και ανήγειρε νέα κατοικία με ξύλινο σκελετό και μεταλλικές κολώνες και δοκούς (βλέπε τεκμήριο 3). Για τα μόλις πιο πάνω, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Ακροαματική διαδικασία Η Ενάγουσα προς απόδειξη της υπόθεσης της και αναχαίτηση της ανταπαίτησης, περιλαμβανομένης της ίδιας, κάλεσε τρεις μάρτυρες με τη εξής σειρά: πρώτη κατέθεσε η ίδια (η ενάγουσα), δεύτερος ο σύζυγός της XXXXX Χρίστου (ΜΕ2) και τρίτος, ο πολιτικός μηχανικός XXXXX Βασιλείου (ΜΕ3). Από πλευράς της Εναγόμενης, για σκοπούς αναχαίτησης της αγωγής και απόδειξης της ανταπαίτησης, κατέθεσε, ενόρκως, ο διευθυντής της XXXXX Γεωργίου (ΜΥ1) και ο πολιτικός μηχανικός XXXXX Γιαννή (ΜΥ2). Συνοπτική παράθεση της μαρτυρίας που άπτεται των υπό αμφισβήτηση επιδίκων ζητημάτων. Ενάγουσα Κατά την ενάγουσα, ως η ίδια είδε όταν ανέβηκε στο εργοτάξιο, οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν περί τα τέλη Ιουνίου 2009 και συγκεκριμένα με την ανέγερση της δυτικής τοιχοποιίας, αρχικώς με επιμέλεια. Ακολούθως, διαπιστώθηκε ότι οι κατασκευές της εναγόμενης ήταν πρόχειρες και δεν είχαν καμία σχέση με τα όσα συμφωνήθηκαν μεταξύ των μερών, αλλά ούτε και με τις προδιαγραφές, τις οποίες, επίσης, συμφώνησαν τα μέρη να ακολουθηθούν. Όταν η ενάγουσα παραπονέθηκε σχετικά στον ΜΥ1, ο τελευταίος παραδέχτηκε, τόσο προς αυτή, όσο και προς τον σύζυγό της, ότι δεν γνώριζε τον ορθό τρόπο κτισίματος των συγκεκριμένων τούβλων. Ερωτηθείσα ειδικά να μεταφέρει στο δικαστήριο την συνομιλία που είχε με τον ΜΥ1 όταν του έκαναν παρατήρηση για τον τρόπο που εκτελέστηκαν οι εργασίες, η ενάγουσα ανέφερε ότι η απάντησή του ήταν « Με πόση σκέψη, σκέψη, να τα κάμω. Θέλω, δεν μπορώ διαφορετικά. Πόση σκέψη» και ότι ακολούθως, της ανέφερε «Ένας νους είναι αυτός». Όσον αφορά στο τι ακολούθησε της φυγής της εναγόμενης από το εργοτάξιο ισχυρίστηκε ότι, κατόπιν συμβουλής εμπειρογνώμονα, εργοδοτήθηκε νέος εργολάβος ο οποίος προέβη στην κατεδάφιση της τοιχοποιίας που ανήγειρε η εναγόμενη. Όταν της ζητείται να τοποθετηθεί αν συμφωνεί ότι το ποσό της επίδικης συμφωνίας ανερχόταν στα €59.000,72, δήλωσε αδυναμία να τοποθετηθεί, καθότι, ως ανέφερε, η ίδια δεν έκανε καμία συμφωνία, υποδεικνύοντας ότι, τα της συμφωνίας τα χειρίστηκε ο ΜΕ
2. Ερωτηθείσα να τοποθετηθεί ως προς την αναφορά της στην γραπτή της δήλωση περί αρχικής εργασίας που εκτελέστηκε με επιμέλεια, η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι, αρχικά, η εναγόμενη έχτισε ένα τοίχο με επιμέλεια και έδειξε (η εναγόμενη) με τον τρόπο αυτό ότι γνώριζε πως να εκτελέσει την εργασία. Οι κακοτεχνίες έγιναν αντιληπτές τρεις μέρες μετά που είχε χτιστεί ο πρώτος τοίχος. Τότε, της υπεδείχθη ότι στην ένορκή της δήλωση, που συνοδεύει την μονομερή της αίτηση που καταχώρησε στα αρχικά στάδια της παρούσας αγωγής, αναφέρει ότι οι εργασίες σταμάτησαν τον Αύγουστο του 2009 και όχι τέλη Ιουνίου ή αρχές Ιουλίου, ως η προηγούμενη τοποθέτηση της υπονοεί. Η απάντηση της ήταν ότι, τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση, καταγράφηκαν από δικηγόρο, και ότι δεν θυμάται να ορκίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου, ως επ' αυτής αναφέρεται. Ως προς το κατά πόσο, κατά την παρουσία του ΜΕ3 στο εργοτάξιο για να ετοιμάσει την έκθεση του, παρών ήταν και ο ΜΥ1, η ενάγουσα δήλωσε άγνοια. Σε ερωτήσεις που ακολούθησαν αναφορικά με τα πρόσωπα και ή εργολάβους, που, ακολούθως, ανέλαβαν να εκτελέσουν εργασία στην επίδικη οικοδομή, η ενάγουσα απέφευγε να τοποθετηθεί, δηλώνοντας ότι τα ζητήματα αυτά δεν αφορούν στα επίδικα ζητήματα. Αποδέχθηκε θέση του συνηγόρου υπεράσπισης, που θέλει το υπόλοιπο μετά τον τερματισμό των εργασιών της εναγομένης να ανέρχεται στο ποσόν των €12.169,50, αποδεχόμενη επίσης ότι τούτο δεν καταβλήθηκε λόγω των ισχυρισμών που προβάλλει ως προς την ποιότητα των εργασιών της εναγόμενης. Όταν της υποβλήθηκε ότι ουδέποτε ο ΜΥ1 παραδέχτηκε ότι δεν γνώριζε το τρόπο τοποθέτησης των Thermolite, ισχυρίστηκε ότι μετά που έγιναν αντιληπτές οι κακοτεχνίες, ο ΜΥ2, ο οποίος συνόδευε τον ΜΥ1 εκείνη την ημέρα, ανέβηκε στο εργοτάξιο, είδε τις εκεί εκτελεσθείσες εργασίες της εναγομένης και θύμωσε πολύ, με αποτέλεσμα κάτι να λεχθεί μεταξύ τους (ΜΥ2 και ΜΥ1) και ακολούθως ο πρώτος εγκατέλειψε το σημείο θυμωμένος. Κατά την επανεξέταση της ισχυρίστηκε ότι, για κάθε ενέργεια του στα πλαίσια της επίδικης συμφωνίας, ο ΜΕ2 την ενημέρωνε και λάμβανε και τη δική της συγκατάθεση. ΜΕ2 Ο ΜΕ2, συνοπτικά, ανέφερε τα εξής: Η συνάντηση του με τον ΜΥ1 έγινε στην οικία του ζεύγους, στην παρουσία της ενάγουσας, πλην όμως, η τελευταία τον είχε εξουσιοδοτήσει να διαπραγματεύεται εκ μέρους της. Η αρχική προσφορά της εναγόμενης ήταν για το πόσο των €59.072,00, αλλά, ακολούθως, η εναγόμενη προέβηκε σε έκπτωση, με αποτέλεσμα το τελικό ποσό της επίδικης σύμβασης να περιοριστεί στα €56.000,00, πλέον ΦΠΑ. Περί τα τέλη Ιουνίου, δόθηκε το ποσόν των €5.000,00, ως προκαταβολή, το οποίο αφορούσε στο ποσό των €4.347,83, πλέον ΦΠΑ. Το ίδιο χρονικό διάστημα άρχισαν οι οικοδομικές εργασίες από την εναγόμενη. Περί τον Αύγουστο του 2009, καθ' ον χρόνο οι εργασίες βρίσκονταν σε εξέλιξη, τόσο ο ίδιος, όσο και η ενάγουσα, διαπίστωσαν κακοτεχνίες στην υπό ανέγερση τοιχοποιία, η οποία είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και υπέβαλαν σχετικά παράπονα στον ΜΥ1, ο οποίος και αποφάσισε να σταματήσει την περαιτέρω εκτέλεση εργασιών και να αποχωρήσει από το εργοτάξιο. Παρά την αποχώρηση της εναγομένης, αντικείμενα της (σκαλωσιές, σκιπ, βαρέλια, τσιμέντα, κ.τ.λ.) παρέμειναν στην είσοδο και στην αυλή της συζυγικής οικίας της ενάγουσας, τα οποία προκαλούσαν καθημερινή ταλαιπωρία, δεν επέτρεπαν το άνοιγμα των παραθύρων και παρεμπόδιζαν την ελεύθερη είσοδο στην οικία. Για αντιμετώπιση των κακοτεχνιών, η ενάγουσα και ο ΜΕ2 αναγκάστηκαν να αναζητήσουν συμβουλή από εμπειρογνώμονα, ο οποίος και ετοίμασε έκθεση πραγματογνωμοσύνης (τεκμήριο 1), για την οποία και καταβλήθηκε από τον ΜΕ2, εκ μέρους της ενάγουσας, το ποσό των €2.150,
3. Για την κατεδάφιση της ανεγερθείσας από την εναγόμενη τοιχοποιίας, λήφθηκε προσφορά από τρίτο πρόσωπο, σύμφωνα με την οποία το κόστος της κατεδάφισης υπολογίζοντας στο ποσόν των €6.475,00, πλέον ΦΠΑ. Την κατεδάφιση, εντέλει, ανέλαβε ο εργολάβος ο οποίος προσελήφθη για την εκ νέου ανέγερση της ανωγείου οικίας. Για την ανοικοδόμηση της τοιχοποιίας της ανωγείου κατοικίας καταβλήθηκαν περί τα €20.620,00 και λεπτομέρειες για το ζήτημα αυτό θα δώσει στο δικαστήριο ο Πολιτικός Μηχανικός XXXXX Παπαστυλιανου[11]. Ο ΜΕ2, κατέθεσε, ως τεκμήριο 4, δέσμη αποδείξεων προς τον νέο εργολάβο συνολικής αξίας, ως ανέφερε, περίπου €20.000,00[12]. Και αυτός ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι, 3 - 4 μέρες μετά την ανέγερση της αρχικής τοιχοποιίας, η οποία εκτελέστηκε καλώς, επισκέφθηκαν εκ νέου το εργοτάξιο και εκεί, μαζί με την ενάγουσα, αντιλήφθηκαν ότι η τοιχοποιία παρουσίαζε πολλές κακοτεχνίες για τις οποίες και έγινε, από τον ίδιο, ειδική υπόδειξη προς τον ΜΥ1, βήμα προς βήμα. Κατά το ΜΥ2, ένα από τα παράπονα του, εκείνη την ημέρα, αφορούσε και στην τοποθέτηση κοινού τούβλου στο δάπεδο προτού αρχίσει η τοποθέτηση των Thermolite. Η ενάγουσα προσπάθησε δύο φορές, τηλεφωνικώς, να επικοινωνήσει με την εναγόμενη και να απαιτήσει όπως τούτη απομακρύνει τα αντικείμενα από το εργοτάξιο, πλην όμως δεν κατέστη τούτο εφικτό. Δέκα περίπου μήνες μετά, και αφού στο μεταξύ οι δικηγόροι που ενεργούσαν εκ μέρους της ενάγουσας απέστειλαν σχετική επιστολή, η οποία και επιδόθηκε στην εναγόμενη, τα αντικείμενα απομακρύνθηκαν από το σημείο. Ήταν κατόπιν συμβουλής του ΜΕ3, αλλά και του Πολιτικού Μηχανικού XXXXX Παπαστυλιανού, που η ενάγουσα και ο ΜΕ2 αποφάσισαν όπως κατεδαφίσουν την τοιχοποιία της εναγόμενης, μιας και τους αναφέρθηκε ότι δεν μπορούσε, τούτη, να επιδιορθωθεί. Από την ημέρα που παραπονέθηκαν στον ΜΥ1 και τούτος εγκατέλειψε το εργοτάξιο, ουδέποτε αυτός ή η εναγόμενη επικοινώνησαν με την ενάγουσα ή τον ΜΕ2, παρά τις όποιες σχετικές προσπάθειες από πλευράς των τελευταίων. Ούτε ο ΜΥ1 επιδίωξε ποτέ να επικοινωνήσει μαζί τους και να επιδιώξει να βρεθεί λύση στη διαφορά των μερών. ΜΕ3 Ο ΜΕ3 είναι ο εμπειρογνώμονας που ετοίμασε την έκθεση τεκμήριο
4. Ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, υιοθέτησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 1, καθώς επίσης και γραπτή δήλωση που ετοίμασε, η οποία κατατέθηκε και σημειώθηκε ως έγγραφο Γ. Αν και εκείνο που προκύπτει από το περιεχόμενο των δύο αυτών εγγράφων είναι ότι, κατά τον ΜΕ3, όλη η τοιχοποιία από που ανήγειρε η εναγόμενη θα πρέπει να κατεδαφιστεί συνέπεια της τοποθέτησης κοινού τούβλου στο κατώτερο μέρος της, κάτι που επηρεάζει τη θερμοπερατότητα της τοιχοποιίας, εντούτοις, ως προέκυψε κατά το στάδιο της αντεξέτασής του, η κατεδάφιση της τοιχοποιίας αποτελεί μόνο μία πρόταση για επίλυση των κακοτεχνιών που παρατήρησε και όχι την μόνη λύση. Αποδέχτηκε, συναφώς ότι, η κάθε επίπτωση στην τοιχοποιία από την όποια κακοτεχνία παρουσίαζε, μπορούσε να μετριαστεί και να επιδιορθωθεί και με άλλες, από την κατεδάφιση, λύσεις. Όταν του υποδείχθηκαν τα σχέδια που αφορούσαν στον τρόπο με τον οποίο θα περατωνόταν η όλη τοιχοποιία αν αφηνόταν η εναγόμενη να την εκτελέσει, δεν απέκλεισε ότι, με τον τρόπο αυτό, θα επιλυόταν το ζήτημα της θερμοπερατότητας. Εκείνο που στην ουσία προέβαλε ως αντίρρηση, είναι το κόστος μιας τέτοιας λύσης, αναγνωρίζοντας, ωστόσο, ότι, τούτο είχε αναληφθεί, εξ αρχής, από την εναγόμενη, η οποία και το είχε εντάξει στη προσφορά της, η οποία και έγινε δεκτή από την ενάγουσα. Δέχτηκε, ακόμα, ότι, οι οδηγοί που εκδίδονται από τους προμηθευτές ή τους κατασκευαστές υλικών οικοδομής, περιλαμβανομένων και των Thermolite, δεν δίδουν λύσεις για την κάθε περίπτωση που μπορεί να προκύψει, και ότι, σε τέτοιες περιπτώσεις, θα πρέπει ο μελετητής του έργου να εφευρίσκει «πατέντες» για επίλυση του ανακύψαντος προβλήματος. Ως τέτοια (πατέντα), αναγνώρισε και την εισήγηση του ΜΥ2 για τοποθέτηση του κοινού τούβλου στο κάτω μέρος της τοιχοποιίας για εξομάλυνση του ανισόπεδου δαπέδου λόγω των πεδίλων ύψους 10εκ. - 12εκ. που περιέβαλλαν τις αναστηλώσεις (κολώνες). Σε σχετική ερώτηση που του ετέθη, ισχυρίστηκε ότι ο εργολάβος δεν νομιμοποιείται να εφευρίσκει από μόνος του πατέντες για επίλυση προβλημάτων για τα οποία δεν δίδονται οδηγίες από τον κατασκευαστή ή τον προμηθευτή ενός υλικού, και ότι, τέτοιες λύσεις μπορούν να δοθούν μόνον από μελετητή. Δήλωσε δε άγνοια ως προς το κατά πόσο, κάθε τέτοια πατέντα που χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς ανέγερσης της επίδικης τοιχοποιίας, έγινε με την συγκατάθεση ή μη του μελετητή του έργου. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, η μόνη παρατήρηση του («κακοτεχνία»), για την οποία και εισηγήθηκε την κατεδάφιση ως λύση, αφορούσε στην τοποθέτηση κοινού τούβλου στο κατώτερο μέρος της τοιχοποιίας και τούτο στη βάση της διαφοράς στην θερμοπερατότητα της όλης τοιχοποιίας συνέπεια της διαφορετικότητας των δύο υλικών (Thermolite και κοινών τούβλων). Ισχυρίστηκε συναφώς ότι, η θερμοπερατότητα του κοινού τούβλου, σε αντιδιαστολή με αυτή του Thermolite, είναι μεγαλύτερη με αποτέλεσμα, να μην επιτυγχάνονται οι απαιτήσεις του κατασκευαστή των Thermolite. Ως προς την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης περί του ότι και για αυτό το ζήτημα προτάθηκε συγκεκριμένη λύση από τον μελετητή της εναγόμενης για να μην προκύψει ζήτημα θερμοπερατότητας, ο ΜΕ3 δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο η προτεινόμενη λύση να επιλύσει την όλη η διαφορά, πλην όμως ισχυρίστηκε ότι θα έπρεπε να μελετήσει τούτην επισταμένα πρώτου τοποθετηθεί τελικώς. ΜΥ1 Ο ΜΥ1, με την μαρτυρία του, παρουσίασε εκδοχή σύμφωνη με την εκδοχή της εναγομένης ως τούτη παρατέθηκε ανωτέρω. Ήταν ακριβώς η θέση του ΜΥ1 ότι, η ενάγουσα ήταν ενήμερη, καθώς επίσης και ο ΜΕ2, περί της τοποθέτησης κοινού τούβλου ως μέρος της λύσης για την επιπεδοποίηση του δαπέδου πρώτου τοποθετηθούν τα Thermolite. Η όποια δε κακοτεχνία παρουσίαζε η εκτελεσθείσα από την εναγόμενη εργασία κατά την ημέρα που παραπονέθηκε ο ΜΕ2, όπως τρύπες σε κάποια σημεία της τοιχοποιίας ή κενά, την οποία κακοτεχνία αναγνώρισε, είναι επιδιορθώσιμη και ουδέποτε η εναγόμενη αρνήθηκε να προβεί στην σχετικές επιδιορθώσεις. Είναι συναφώς η θέση του ΜΥ1 ότι, η εναγόμενη εκδιώχθηκε από το εργοτάξιο, χωρίς ποτέ να της δοθεί η ευκαιρία να περάτωση την εργασία που ανέλαβε να εκτελέσει και κατά συνέπεια δεν της δόθηκε η ευκαιρία να επιδιορθώσει και τις οποίες κακοτεχνίες παρουσίαζε η επίδικη τοιχοποιία. Ως προς το τι ακολούθησε της ημέρας που προέκυψε η διαφωνία των μερών, ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι έγιναν αρκετές προσπάθειες μεταξύ των δύο μερών για να γεφυρωθούν οι διαφορές τους και ότι υποβλήθηκαν εκατέρωθεν προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, μέρος των προσπαθειών αυτων ήταν και η εισήγηση της εναγομένης όπως αμφότερα τα μέρη αποταθούν, κοινώς, στο ΕΤΕΚ και να ζητήσουν να διοριστεί εμπειρογνώμονας για να ετοιμάσει έκθεση πραγματογνωμοσύνης, στην βάσει της οποίας να επιχειρηθεί, εκ νέου, να βρεθεί λύση της διαφοράς τους. Η δε ενταφίαση των προσπαθειών αυτών, πάντα κατά τον ΜΥ1, επήλθε όταν ο ΜΕ2 τον ενημέρωσε ότι κατόπιν οδηγιών των δικηγόρων της ενάγουσας θα αποτεινόταν μόνη της προς το ΕΤΕΚ για διορισμό εμπειρογνώμονα. Της ενημέρωσης αυτής, ακολούθησε η αποστολή επιστολής από τους δικηγόρους της ενάγουσας προς την εναγόμενη και ακολούθως την καταχώριση της αγωγής. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του, και στη βάση ότι το περιεχόμενο τους υποστηρίζει τους ισχυρισμούς του, ο ΜΥ1 κατέθεσε αριθμό τεκμηρίων, τα οποία κατατέθηκαν χωρίς ένσταση από πλευράς της συνηγόρου της ενάγουσας, πλην όμως με την επιφύλαξη της ότι θα αντεξετάσει σχετικά. ΜΥ2 Ο ΜΥ2, παρουσιάστηκε ως ο πολιτικός μηχανικός με τον οποίον συνεργάστηκε η εναγόμενη για την ετοιμασία της επίδικης προσφοράς, αλλά και ο εμπειρογνώμονας που γενικότερα παρείχε βοήθεια στην εναγόμενη για την εκτέλεση των επίδικων εργασιών. Κατά τον ΜΥ2, η ενάγουσα και ο ΜΕ2 γνώριζαν περί του ότι στα πλαίσια της ανέγερσης της τοιχοποιίας θα χρησιμοποιείτο και κοινό τούβλο, μιας και η χρήση τέτοιου τούβλου εμπεριέχεται στην επίδικη προσφορά που ίδιος ετοίμασε για λογαριασμό της εναγομένης. Ως σχετικά ανέφερε, η προσφορά της εναγομένης μελετήθηκε, τόσο από τον ΜΕ2, όσο και από τον Μελετητή τους και ήταν κατόπιν αυτής της μελέτης που η προσφορά της εναγομένης έγινε δεκτή από την ενάγουσα. Η τοποθέτηση του κοινού τούβλου για σκοπούς εξομάλυνσής του ανισόπεδου δαπέδου λόγω των διαφόρων πεδίλων ύψους 10εκ. - 12εκ. γύρω από τις κολώνες της κατοικίας, αποφασίστηκε από τον ίδιο ως λύση, ώστε να ομαλοποιηθεί το σημείο επί του οποίου θα ανεγειρόταν η τοιχοποιία Thermolite, ομαλοποίηση που αποτελεί προϋπόθεση σύμφωνα με τον οδηγό του κατασκευαστή των λόγω τούβλων. Ως ισχυρίστηκε συναφώς, μεταξύ τριών πιθανών λύσεων για το συγκεκριμένο πρόβλημα, επιλέχθηκε αυτή της χρήσης του κοινού τούβλου, αφενός για μεγιστοποίηση της αντοχής της τοιχοποιίας[13] και αφετέρου γιατί, στη βάση άλλων εργασιών που σύμφωνα με την προσφορά θα εκτελούνταν, τόσο απ' έξω, όσον και από μέσα επί της τοιχοποιίας, θα εξουδετερωνόταν και η οποία διαφορά θερμοπερατότητας παρατηρείται μεταξύ κοινού τούβλου και Thermolite. Ισχυρίστηκε, συναφώς, ότι, όλα τα πιο πάνω είχαν αποφασιστεί εξαρχής, εξού και τα υλικά που θα χρησιμοποιούντο για να εκτελεστούν οι εργασίες ως ανώτερω περιλαμβάνοντας ήδη στην αρχική προσφορά που υπέβαλε η εναγόμενη, η οποία και έγινε δεκτή από την ενάγουσα. Ως προς δε τις παρατηρήσεις του ΜΕ3, ο ΜΥ2 ισχυρίστηκε ότι τούτες δεν αποδίδουν την πραγματική εικόνα της ανεγερθείσας από την εναγόμενη τοιχοποιίας. Ως, συναφώς, ανέφερε, οι εν λόγω παρατηρήσεις του ΜΕ3, έχουν ως αποκλειστική βάση τους, τις συνοπτικές οδηγίες του προμηθευτή των Thermolite, χωρίς προηγουμένως να ανατρέξει στις αντίστοιχες οδηγίες, που ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο, και οι οποίες είχαν εκδοθεί από τον ίδιον τον κατασκευαστή τους. Αν έπραττε έτσι, σύμφωνα πάντα με τον ΜΥ2, ο ΜΕ3 θα αντιλαμβανόταν ότι, ούτε ο οδηγός του προμηθευτή, τον οποίο είχε υπόψη του, ούτε και οδηγός του κατασκευαστή, έδιδαν λύσεις στα προβλήματα που παρουσίαζε η επίδικη οικοδομή λόγω της προϋπάρχουσας των εργασιών της εναγόμενης κατάστασής της. Θα αντιλαμβανόταν, ακόμα, ότι, στην βάση των πιο πάνω δεδομένων, ο μελετητής του έργου θα έπρεπε να αναζητήσει λύσεις και να εφεύρει ειδικές πατέντες για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της ρηθείσας οικοδομής. Ισχυρίστηκε, προς τούτο, ότι, ο ΜΕ3, πέραν του να καταγράψει, στο τεκμήριο 1, τις αποκλίσεις που παρατηρούνται στην τοιχοποιία της εναγόμενης από τα όσα προβλέπονται στον οδηγό του προμηθευτή, σε καμιά άλλη εισήγηση προβαίνει, ούτε και λαμβάνει, καθ' οιονδήποτε τρόπο, υπόψη τα προβλήματα της οικοδομής που είχε να αντιμετωπίσει η εναγόμενη προτού αρχίσει την τοποθέτηση των Thermolite ως μέρος της ανέγερσης της τοιχοποιίας. Επίσης, ο ΜΥ2, με παραπομπή σε σχέδια που ο ίδιος ετοίμασε, και τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήριο ενώπιον του δικαστηρίου, εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιζόταν η διαφορά στην θερμοπερατότητα των δυο τούβλων, αλλά και η αποφυγή ρωγματώσεων, αναφέροντας, επίσης, και τα πλεονεκτήματα που αποκτούσε η τοιχοποιία από την εφαρμογή στην πρώτη της σειρά των κοινών τούβλων, σε αντιδιαστολή με την όποια άλλη ενδεχόμενη λύση για σκοπούς εξομάλυνσής της του ανισόπεδου δαπέδου της οικοδομής. Όσον δε αφορά στις λοιπές παρατηρήσεις του ΜΕ3, ο ΜΥ2 ισχυρίστηκε ότι, κάποιες εξ' αυτών δεν είναι ορθές, μίας και βασίστηκαν μόνο στο περιεχόμενο του οδηγού του προμηθευτή και όχι και στο περιεχόμενο του οδηγού του κατασκευαστή (τεκμήριο 10), στην βάση του οποίου οι οδηγίες για τον τρόπο τοποθέτησης και γενικά ανέγερση της τοιχοποιίας με Ytong[14] διαφέρουν από αυτές του οδηγού του προμηθευτή και συνάδουν με τον τρόπο που η εναγόμενη ανήγειρε την τοιχοποιία. Τέλος, σε σχέση πάντα με τις υπόλοιπες παρατηρήσεις του ΜΕ3, ο ΜΥ2 ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για υπαρκτές κακοτεχνίες, για τις οποίες και έψεξε τον ΜΥ1, οι οποίες ωστόσο είναι διορθώσιμες και η εναγόμενη είχε την ικανότητα, δυνατότητα και πρόθεση να επιδιορθώσει, πλην όμως ουδέποτε της δόθηκε η ευκαιρία να πράξει τούτο. Ως τέτοιες κακοτεχνίες, αναγνώρισε την χρήση Thermolite με σπασμένες γωνίες, που είχε ως αποτέλεσμα, στην όψη της, η τοιχοποιία να παρουσιάζει διάκενα για την αντιμετώπιση των οποίων θα έπρεπε να γίνουν επιδιορθώσεις. Αξιολόγηση μαρτυρίας Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και αξιολόγησα, ως θα φανεί κατωτέρω, τη μαρτυρία τους με γνώμονα πως η αξιοπιστία ενός μάρτυρα εκτιμάται αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης. Είχα επίσης συνέχεια κατά νου το διαδικαστικό στάδιο στο οποίο προέκυψε η κάθε μαρτυρία, την γνώση, πηγή και κύρος του κάθε μάρτυρα, αλλά και την ύπαρξη ή μη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Κατά νου είχα ακόμα και τη δυνατότητα μνήμης έκαστου μάρτυρα, αλλά και τους λόγους που είχαν ή που επικαλέστηκαν για το γεγονός ότι θυμούντο τα όσα κατέθεταν, καθώς επίσης και την αμεσότητα, σαφήνεια και ειλικρίνεια που ενδεχομένως χαρακτήριζε τις αναφορές τους. Βαρύτητα δόθηκε και στις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες, ασυνέπειες και αντιφάσεις που ενδεχομένως παρατηρούνται στη μαρτυρία τους. Απέφυγα να αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της συμπεριφοράς των μαρτύρων και τούτο με γνώμονα το γεγονός ότι μια διαφορετική προσέγγιση ενέχει κινδύνους μιας και, κάποιοι μάρτυρες, συνεπεία των εξωτερικών γνωρισμάτων της συμπεριφοράς τους, ενδεχομένως να δημιουργούν μια τελείως διαφορετική εντύπωση από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. Νικολάου ν. Παπαϊωάννου