← Κύπρος

NAUTILUS FITNESS EQUIPMENT LTD ν. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7934/11, 6/3/2020

NAUTILUS FITNESS EQUIPMENT LTD ν. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 7934/11, 6/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2020:A653 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7934/11 Μεταξύ: NAUTILUS FITNESS EQUIPMENT LTD Εναγόντων και

  1. XXXXX ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ
  2. XXXXX ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ Εναγομένων Ημερομηνία: 6 Μαρτίου, 2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Ορφανίδης. Για Εναγόμενους: κ. Χατζηπαρασκευάς. ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, στη βάση συγκεκριμένων κατ' ισχυρισμό επεισοδίων (καταγράφονται ειδικά υπό στοιχεία α. - ν. στην παράγραφο 4 της Έκθεση Απαίτησης), τα οποία αποδίδονται, κατά κύριο λόγο στην Εναγόμενη και κατά δευτερεύοντα στον Εναγόμενο, η Ενάγουσα απαιτεί γενικές και ειδικές αποζημιώσεις στη βάση ιδιωτικής οχληρίας που οι πρώτοι προκάλεσαν, τόσο στην Ενάγουσα, όσο και στους εργαζόμενους, αλλά και πελάτες της, η οποία οχληρία είχε ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί το δικαίωμά της να κατέχει και να χρησιμοποιεί συγκεκριμένο χώρο επί οικοδομής στην οδό XXXXX 8 στους XXXXX στη Λευκωσία, ως γυμναστήριο. Οι εκδοχές των μερών Η εκδοχή της Ενάγουσας Στη βάση των δικογραφημένων θέσεών της, αλλά και της μαρτυρίας που προσκόμισε προς υποστήριξή τους, η Ενάγουσα προβάλλει τη θέση ότι, κατά τα έτη 2007 με 2009, αλλά και πρόσφατα, οι Εναγόμενοι, υποκινούμενοι από αντιπάθεια, μίσος και απέχθεια προς την οικογένεια, συμφερόντων της οποίας είναι η Ενάγουσα εταιρεία, και με σκοπό να προκαλέσουν ζημιά στην Ενάγουσα ή και να εκδικηθούν την οικογένεια γενικότερα, προέβησαν σε συγκεκριμένες ενέργειες. Τούτες, ως περιγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης, αλλά και ως εμπλουτίστηκαν με τη μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, θέλουν την Εναγόμενη, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, (α) να παρενοχλεί διερχόμενα ή ευρισκόμενα κάτω και/ή πλησίον από το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματος των Εναγομένων πρόσωπα τα οποία, είτε κατευθύνονταν προς την είσοδο του γυμναστηρίου (το οποίο διαχειρίζεται η Ενάγουσα), είτε παρείχαν υπηρεσίες προς όφελος της Ενάγουσας και (β) δια ρίψεως νερών και άλλων αντικειμένων να προκαλεί υλικές ζημιές. Το γυμναστήριο λειτουργεί στο ισόγειο της επίδικης οικοδομής. Ειδικότερα, θέλουν την Εναγόμενη, είτε να ρίχνει προς τα πρόσωπα αυτά νερά από το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματος των Εναγομένων, είτε να βρίζει τούτα, είτε ακόμα και να ρίχνει προς αυτά πατάτες, ντομάτες, αυγά και αλλά. Την θέλουν ακόμα να ρίχνει νερά στο φωταγωγό της οικοδομής, μέσω του παραθύρου της τουαλέτας του διαμερίσματος των Εναγομένων, τα οποία και καταλήγουν σε εσωτερική σκάλα του κτηρίου, την οποία, υποχρεωτικά, χρησιμοποιούν οι πελάτες της Ενάγουσας για να μεταβούν από το χώρο εκγύμνασης στα αποδυτήρια και αντιστρόφως. Σε μια δε περίπτωση, την θέλουν να έχει σπρώξει μεγάλο ξύλο (πόντο), ο οποίος στηριζόταν επί των πατούδων των παραθύρων των αποχωρητηρίων των διαμερισμάτων των Εναγομένων και της οικογένειας, συμφερόντων της οποίας είναι η Ενάγουσα (εντός του φωταγωγού), και με την πτώση του να προκαλεί ζημιά σε περιουσία της τελευταίας. Την θέλουν ακόμα να έχει, δια ενεργειών της, αποσυνδέσει από τον εσωτερικό τοίχο της οικοδομής συγκεκριμένο αισθητήρα κίνησης (sensor). Τέλος, θέλουν την Ενάγουσα, σκόπιμα, να παρεμποδίζει, δια της τοποθέτησης του οχήματός της σε συγκεκριμένο σημείο, την έξοδο, από κοινόχρηστο χώρο της επίδικης οικοδομής, συνεργάτη της Ενάγουσας, καθώς επίσης και να απαιτεί, με επιθετικό και προσβλητικό τρόπο, από έτερο πελάτη της Ενάγουσας να μετακινήσει το όχημά του, το οποίο στάθμευσε, επίσης, στο συγκεκριμένο κοινόχρηστο χώρο της επίδικης οικοδομής. Όσον δε αφορά στον Εναγόμενο, οι δικογραφημένες θέσεις της Ενάγουσας, θέλουν τούτον να καταστρέφει χειροκίνητο ανακλινόμενο λοστό (στο εξής «η μπάρα») που ελέγχει την είσοδο και έξοδο από χώρο στάθμευσης, ο οποίος βρίσκεται παραπλεύρως της επίδικης οικοδομής, καθώς επίσης και να καταστρέφει ηλεκτροκίνητη τυλιγόμενη θύρα στεγασμένου χώρου στάθμευσης (στο εξής «το ρολό»), ο οποίος ευρίσκεται εντός του γενικότερου χώρου στάθμευσης που αναφέρθηκε προηγουμένως. Εκείνο που στην ουσία η Ενάγουσα ισχυρίζεται είναι ότι, το όλο ακίνητο, (εντός του οποίου (α) έχει ανεγερθεί η επίδικη οικοδομή και (β) ο υπόλοιπος χώρος χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης), αποτελεί εξ αδιαιρέτου (1/6 μερίδιο έκαστος) ιδιοκτησία έξι αδελφιών, εκ των οποίων, ένας είναι ο Εναγόμενος και άλλη είναι η Ελένη Παπαδοπούλου (στο εξής «η Ελένη»), μέλος της οικογένειας συμφερόντων της οποίας είναι η Ενάγουσα. Η επίδικη οικοδομή, στους τρεις ορόφους πάνω από το ισόγειο, έχει έξι διαμερίσματα (δύο στο κάθε όροφο), τα οποία κατέχονται από τα έξι αδέλφια (ένα έκαστος). Μέρος του ισογείου, κατεχόταν αρχικά από την Ελένη, στο οποίο λειτούργησε γυμναστήριο. Σε κάποιο χρονικό σημείο, συστάθηκε η Ενάγουσα εταιρεία, η οποία, έκτοτε, διαχειρίζεται το εν λόγω γυμναστήριο. Όσον αφορά στο υπόλοιπο μέρος του ακινήτου, το οποίο είναι και ανοικοδόμητο, τούτο, σε χρονικό σημείο πριν τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, άρχισε να χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης επί πληρωμής, τον οποίον διαχειρίζονταν, κατά καιρούς, τα πέντε από τα έξι αδέλφια, πλην της XXXXX. Περί το 2007 με 2008, τα εν λόγω πέντε αδέλφια εξέφρασαν την επιθυμία να πωλήσουν το μερίδιό τους στο ανοικοδόμητο τμήμα του επιδίκου ακινήτου προς τρίτους, πρόθεση που η Ελένη θεώρησε ως «ξεπούλημα», με αποτέλεσμα να μην συγκατατεθεί στο να γίνει η πώληση. Τούτο αποτέλεσε την αιτία της δημιουργίας προστριβών και διαφορών μεταξύ των αδελφιών. Είναι αυτές τις διαφορές που η Ενάγουσα επικαλείται ως λόγους για τους οποίους οι Εναγόμενοι ενήργησαν ως ανωτέρω αναφέρεται. Είναι, τέλος, η εκδοχή της Ενάγουσας ότι, πολλές φορές αναγκάστηκε να καλέσει Αστυνομία στο χώρο για να καταφέρει να αντιμετωπίσει τις επιθετικές ενέργειες των Εναγομένων και ότι, αν δεν κατέφθανε η Αστυνομία στο σημείο, οι Εναγόμενοι δεν θα έπαυαν να ενεργούν ως ανωτέρω. Η εκδοχή των Εναγομένων Κατά τους Εναγόμενους, ουδέποτε, οιοσδήποτε εξ αυτών, ενήργησε ως δικογραφικά του αποδίδεται. Τουναντίον, η Εναγόμενη αποτελεί θύμα των επιθετικών και προκλητικών ενεργειών των μελών της οικογένειας της XXXXX. Αποδέχονται, ωστόσο, ότι, οι διαφορές των αδελφών ξεκίνησαν με τη μη συγκατάθεση της XXXXX στο να πωληθεί το μερίδιο όλων των αδελφιών επί της ανοικοδόμητης επίδικης ακίνητης περιουσίας σε τρίτους. Αποτελεί θέση των Εναγομένων ότι η παρούσα αγωγή είναι το αποτέλεσμα αλλότριων κινήτρων της οικογένειας της XXXXX, και όχι της όποιας πράξης ή παράλειψης των Εναγομένων. Στα πλαίσια δε, της μαρτυρίας που προσκομίστηκε προς υποστήριξη των δικογραφημένων θέσεων της Υπεράσπισης, μέλη της οικογένειας της XXXXX φέρονται, είτε να επιτίθενται, είτε να ενοχλούν, είτε ακόμα και να βρίζουν την Εναγόμενη και γενικότερα να ενεργούν προκλητικά και εκδικητικά εναντίον των Εναγομένων λόγω της πρόθεσής τους να πωλήσουν το μερίδιό τους επί του ανοικοδόμητου μέρους του επιδίκου ακινήτου. Κοινώς αποδεκτά γεγονότα Αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των μερών, και τούτο στη βάση, τόσο των σχετικών δικογραφήσεων αμφοτέρων, όσο και στη βάση της αναντίλεκτης ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, τα ακόλουθα: Η XXXXX, ο Εναγόμενος και τα τέσσερα αδέλφια τους είναι, εξ αδιαιρέτου (1/6 μερίδιο έκαστος), ιδιοκτήτες τεμαχίου γης στην περιοχή XXXXX στη Λευκωσία. Εντός του τεμαχίου αυτού, οικοδομήθηκε τριώροφη πολυκατοικία, στο ισόγειο της οποίας κατασκευάστηκαν, ένθεν και ένθεν της κεντρικής εισόδου του κτηρίου, δύο καταστήματα. Κάθε όροφος της οικοδομής αποτελείται από δύο διαμερίσματα. Κάθε διαμέρισμά της, κατέχεται από έναν εκ των αδελφιών. Στο, αριστερά της εισόδου (ως η πρόσοψη του κτηρίου), κατάστημα, λειτούργησε γυμναστήριο πριν τη σύσταση της Ενάγουσας εταιρείας, με διαχειριστή την XXXXX και τα μέλη της οικογένειάς της. Ακολούθως, συστάθηκε, από την οικογένεια της XXXXX, η Ενάγουσα εταιρεία, η οποία, έκτοτε διαχειρίζεται το γυμναστήριο. Το δικαίωμα της Ενάγουσας να κατέχει τον χώρο εντός του οποίου λειτουργεί το γυμναστήριο, και οι περιστάσεις υπό τις οποίες επήλθε η κατοχή του από αυτή, τελούν υπό αμφισβήτηση από πλευράς των Εναγομένων, οι οποίοι, δικογραφικά, αποδέχονται μόνο ότι στον συγκεκριμένο χώρο, παραχωρήθηκε, από τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες στην XXXXX άδεια να λειτουργήσει γυμναστήριο. Αριστερά του κτηρίου, βρίσκεται το υπόλοιπο ανοικοδόμητο μέρος του επίδικου τεμαχίου γης. Τούτο, περί το 2002, άρχισε να χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης επί πληρωμή. Από τα όποια έσοδα προέκυπταν από τη λειτουργία του χώρου αυτού, ως χώρος στάθμευσης, μερίδιο λάμβαναν μόνο τα αδέλφια που τον διαχειρίζονταν (σίγουρα όχι η XXXXX). Περί το 2007 με 2008, υπεβλήθη πρόταση από τρίτο πρόσωπο για αγορά του ανοικοδόμητου μέρους του ακινήτου, πρόταση την οποία τα πέντε από τα έξι αδέλφια αντίκρυσαν θετικά, ενώ το έκτο, η XXXXX, αρνητικά. Έκτοτε, οι σχέσεις των αδελφιών, και στο βαθμό που αφορά στην παρούσα αγωγή, του Εναγομένου και της XXXXX, διαταράχθηκαν, και στα πλαίσια των διαφορών τους αυτών προκλήθηκαν διάφορα επεισόδια τα οποία οδήγησαν, είτε σε καταχώρηση πολιτικών αγωγών, είτε σε καταγγελίες στην Αστυνομία, οι οποίες, κάποιες τουλάχιστον φορές, οδήγησαν και σε καταχώρηση ποινικών υποθέσεων. Αριστερά και δεξιά της επίδικης οικοδομής, υπάρχει κοινόχρηστη δίοδος, πλάτους δέκα ποδών (τριών μέτρων), η οποίες οδηγούν στο πίσω μέρος της οικοδομής, όπου και βρίσκεται η είσοδος του γυμναστηρίου. Το διαμέρισμα των Εναγομένων βρίσκεται στην αριστερή (ως η πρόσοψη) πλευρά του πρώτου ορόφου της οικοδομής (πάνω ακριβώς από το γυμναστήριο) και το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματός είναι περίπου στο μέσο της αριστερής πλευράς του κτηρίου σε χώρο πάνω από την αριστερή κοινόχρηστη δίοδο πλάτους τριών μέτρων. Για να κατευθυνθεί κάποιος προς την είσοδο του γυμναστηρίου θα πρέπει να χρησιμοποιήσει μία από τις ακόλουθες οδούς. Είτε να εισέλθει σε μια εκ των δύο διόδων πλάτους τριών μέτρων, ένθεν και ένθεν της επίδικης οικοδομής και να κατευθυνθεί προς το πίσω μέρος τούτης, είτε να εισέλθει στο χώρο στάθμευσης και να κατευθυνθεί, μέσω ενός ανοίγματος (το οποίο απέχει πέντε με έξι μέτρα περίπου από το μπαλκόνι της κουζίνας των Εναγομένων), προς το πίσω μέρος της οικοδομής. Το ανοικοδόμητο μέρος του ακινήτου το οποίο χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης, έχει τρεις εισόδους/εξόδους, οι οποίες ελέγχονται από χειροκίνητους ανακλινόμενους λοστούς (στο εξής «οι μπάρες»), οι οποίοι εγκαταστάθηκαν πριν τη σύσταση της Ενάγουσας, κατόπιν οδηγιών του συζύγου της XXXXX. Εντός του χώρου στάθμευσης, η οικογένεια της XXXXX διατηρεί ιδιωτικό στεγασμένο χώρο στάθμευσης για στάθμευση δύο οχημάτων της οικογένειας, ο οποίος ελέγχεται από ηλεκτροκίνητη τυλιγόμενη θύρα (στο εξής, ως αναφέρθηκε και ανωτέρω, «το ρολό»). Εντός του φωταγωγού της επίδικης οικοδομής, επί της τοιχοποιίας του διαμερίσματος της οικογένειας της XXXXX, τούτη (η οικογένεια της XXXXX) τοποθέτησε αισθητήρα κίνησης/sensor (στο εξής «ο αισθητήρας»). Σε επίπεδο κάτω από τον πρώτο όροφο (στον οποίο βρίσκονται τα διαμερίσματα της οικογένειας της XXXXX και των Εναγομένων), εντός του φωταγωγού, η Ενάγουσα τοποθέτησε ξύλινο κάλυπτρο, ως τούτο εμφαίνεται στις φωτογραφίες Τεκμήρια 2 και
  3. Επί των πατούδων των παραθύρων των αποχωρητηρίων των δύο διαμερισμάτων του πρώτου ορόφου, στηριζόταν μία ξύλινη δοκός (στο εξής «ο πόντος»), ο οποίος χρησιμοποιείτο ως βάση στήριξης, κατά καιρούς, από τεχνικούς που καλούντο στο σημείο, για να επιληφθούν υδραυλικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν οι ένοικοι της πολυκατοικίας, και ειδικότερα ένοικοι των διαμερισμάτων του δευτέρου ή του τρίτου ορόφου. Υπό συνθήκες που οι δύο πλευρές διαφωνούν, ο αισθητήρας αποσυνδέθηκε από το σημείο στο οποίο ήταν εγκατεστημένος, και έπεσε επί του ξύλινου καλύπτρου. Επί του ξύλινου καλύπτρου, πάντα υπό συνθήκες που διαφωνούν οι δύο πλευρές, κατέπεσε και ο πόντος. Η τελική τους θέση, μετά την πτώση τους, είναι ως εμφαίνεται επί των φωτογραφιών, Τεκμήρια 2 και
  4. Όλοι, ανεξαιρέτως, οι χώροι, στους οποίους οι Εναγόμενοι φέρονται να κατευθύνουν τα αντικείμενα τα οποία τους αποδίδεται ότι ρίχνουν, καθώς επίσης, και οι χώροι στους οποίους βρίσκεται η περιουσία στην οποία οι Εναγόμενοι φέρονται να προκαλούν ζημιά, και, τέλος, οι χώροι στους οποίους οι Εναγόμενοι φέρονται να προκαλούν θόρυβο και ανησυχία, είναι χώροι που αποτελούν μέρος του επίδικου ακινήτου (κτηρίου και χώρου στάθμευσης), εξ αδιαιρέτου ιδιοκτησίας των έξι αδελφιών. Για τα μόλις πιο πάνω κοινώς αποδεκτά γεγονότα, προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Ακροαματική διαδικασία Προς απόδειξη της υπόθεσής της, η Ενάγουσα κάλεσε εννέα μάρτυρες. Πιο συγκεκριμένα, κάλεσε τον XXXXX Παπαδόπουλο (Μ.Ε.1), τον XXXXX Πατσαλίδη (Μ.Ε.2), την XXXXX Αργυρίδου (Μ.Ε.3), τον XXXXX Στυλιανού (Μ.Ε.4), την XXXXX Μαρκουλλή (Μ.Ε.5), τον XXXXX Στέρεφ (Μ.Ε.6), τον XXXXX Παρασκευαϊδη (Μ.Ε.7), την XXXXX (Μ.Ε.8) και τον XXXXX Παπαδόπουλο (Μ.Ε.9). Για σκοπούς αναχαίτισης της αγωγής, ενόρκως κατέθεσαν οι Εναγόμενοι 1 και
  5. Συνοπτική παράθεση της μαρτυρίας Μ.Ε.1 Ο Μ.Ε.1, είναι ο γιός της XXXXX (στο εξής «η Μ.Ε.8»), η οποία είναι διευθυντής της Ενάγουσας. Ως ισχυρίστηκε, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, ήταν γυμναστής και εργοδοτείτο στην Ενάγουσα και ειδικότερα στο γυμναστήριο που διαχειρίζεται. Κατά τον μάρτυρα, η οικογένεια του έχει διαφορές με τους Εναγόμενους, και η τελευταίοι κατά καιρούς δημιουργούσαν προβλήματα στη λειτουργία του γυμναστηρίου. Μέσω της μαρτυρίας του (γραπτή του δήλωση, έγγραφο Α) αναφέρθηκε σε 16 περιστατικά, υπό στοιχεία Α - ΙΕ, στα πλαίσια των οποίων, είτε η Εναγόμενη, είτε ο Εναγόμενος ενόχλησαν με τις ενέργειες τους πελάτες και συνεργάτες της Ενάγουσας και/ή προκάλεσαν ζημιά σε περιουσία. Ως προς την πρόκληση ζημιάς, ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη, στις 19/9/08 καθώς εξερχόταν, κατόπιν επεισοδίου οχληρίας που η ίδια προκάλεσε, του γυμναστήριου, αναποδογύρισε και κατέστρεψε γλάστρες που βρίσκονταν στον περιβάλλοντα χώρο της εισόδου του γυμναστηρίου. Δεν προώθησε οποιοδήποτε ισχυρισμό ως προς κόστος επιδιόρθωσης της προκληθείσας ζημιάς. Ανέφερε ακόμα ότι, η Εναγόμενη κατέστρεψε τον αισθητήρα αφού τον αποκόλλησε από τον τοίχο στον οποίο ήταν συνδεδεμένος και τον έριξε επί του καλύπτρου εντός του φωταγωγού. Επίσης ότι η Εναγόμενη προκάλεσε ζημιά στο κάλυπτρο ρίχνοντας τον πόντο επ' αυτού. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, ο Εναγόμενος κατέστρεψε την μπάρα εισόδου/εξόδου στον χώρο στάθμευσης η οποία βρισκόταν επί της οδού 25ης Μαρτίου, καθώς επίσης και ότι, σε μεταγενέστερο στάδιο, κατέστρεψε και τις άλλες δύο μπάρες που έλεγχαν τις λοιπές εισόδους/εξόδους του εν λόγω χώρου στάθμευσης. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι ο Εναγόμενος, τον Σεπτέμβριο του 2009, κτυπώντας το όχημα του επ΄ αυτού, κατέστρεψε το ρολό που του ιδιωτικού χώρου στάθμευσης της οικογένειάς του. Γενικότερα, κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασής του, προώθησε ισχυρισμούς συνάδοντες με τη εκδοχή της Ενάγουσας. Κατά το στάδιο της αντεξέτασης του ισχυρίστηκε ότι, παρών ήταν μόνο στο περιστατικό που ανέφερε στην 2η παράγραφο της παραγράφου 8Γ της γραπτής του δήλωσης, που θέλει την Εναγόμενη να προκαλεί ανησυχία και φασαρία εντός του γυμναστηρίου στις 19/9/08, όπου, αμέσως μετά την αποχώρηση της, άκουσε θόρυβο και εξήλθε του γυμναστηρίου και είδε τις γλάστρες ανατραπείσες. Δεν υπήρχε κανένα άλλο πρόσωπο στο σημείο Για όλα τα άλλα κατ' ισχυρισμό επεισόδια και/ή πρόκλησεις ζημιών, στα οποία αναφέρθηκε, δήλωσε ότι, ενημέρωσης έτυχε, είτε από τους γονείς του, είτε από τους πελάτες ή/και φρουρό που παρενοχλήθηκαν από την Εναγόμενη, ενώ στις δύο περιπτώσεις που εντός του φωταγωγού, επί του κλιμακοστασίου του κτιρίου, έσταζαν νερά, έστρεψε την προσοχή του προς το σημείο που βρίσκεται το παράθυρο του μπάνιου του διαμερίσματος των Εναγομένων και είδε ότι το συγκεκριμένο σημείο ήταν βρεμένο και από εκεί έσταζαν τα νερά. Μ.Ε.2 Ο μάρτυρας παρουσιάστηκε ως πελάτης του γυμναστηρίου, ο οποίος σε δύο περιπτώσεις είχε επαφή με τους Εναγόμενους. Πιο συγκεκριμένα, κατά το 2008, σε μήνα που δεν μπορούσε να προσδιορίσει, ενώ περνούσε κάτω από το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματος των Εναγομένων κάποιος του έριξε νερά από το συγκεκριμένο μπαλκόνι και ακολούθως έστρεψε την προσοχή του προς αυτό και είδε την Εναγόμενη να στέκεται εκεί με την οποία και αντάλλαξε κάποιες κουβέντες στη προσπάθειά του να ενημερωθεί τους λόγους που του έριξε νερό. Λόγω του ότι ήταν αναστατωμένος τη δεδομένη στιγμή, συνέχισε την πορεία του και εισήλθε στο γυμναστήριο χωρίς να συζητήσει περισσότερο. Επίσης κατά το 2017 (ο μάρτυρας κατέθεσε ενόρκως στις 6/7/18 και προσδιόρισε ως χρόνο που επεσυνέβη το επεισόδιο με αναφορά «πέρσι»), οι Εναγόμενοι, με απειλητικό τρόπο του ζήτησαν να μετακινήσει το αυτοκίνητο του από το χώρο στάθμευσης στον οποίο το είχε σταθμεύσει με σκοπό να κατευθυνθεί στην οικία του η οποία βρίσκεται στην γύρω περιοχή. Κατά την αντεξέταση, επέμενε στον ισχυρισμό του ότι τα νερά ρίχθηκαν από το μπαλκόνι επί του οποίου στεκόταν η Εναγόμενη και ότι επί του ισχυρισμού του αυτού ήταν 100% σίγουρος για την αλήθεια του. Αρνήθηκε δε υποβολή που του τέθηκε ότι παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με σκοπό να καταθέσει ψευδώς ώστε να βοηθήσει τους Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, οι οποίοι και διαχειρίζονταν το γυμναστήριο. M.E.3 H M.E.3 παρουσιάστηκε ως πρώην μέλος του γυμναστηρίου, η οποία περί τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο του 2018, πρωινές ώρες, αφού προηγουμένως στάθμευσε το όχημα της μπροστά από την πολυκατοικία, κατευθύνθηκε, μέσω της κοινόχρηστης διόδου πλάτους 10 ποδών που χωρίζει την πολυκατοικία από τον χώρο στάθμευσης, προς την είσοδο του γυμναστηρίου. Ενώ περνούσε κάτω από το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματος των Εναγομένων ένοιωσε νερά σώμα της και προέβη σε απότομη κίνηση αποφυγής τους. Αμέσως έστρεψε την προσοχή της προς το μπαλκόνι και είδε την Εναγόμενη να στέκεται εκεί. Περί το μεσημέρι της ίδιας ημέρας, κατά την επιστροφή της στο γυμναστήριο[1], ενημέρωσε σχετικά την Μ.Ε.8 και τον Μ.Ε.
  6. Κατά το στάδιο της αντεξέτασης της, επέμενε στον ισχυρισμό της, αναφέροντας, ειδικότερα, ότι, τα νερά ήταν «λερωμένα» μιας και λερώθηκαν τα ρούχα της από αυτά. Αρνήθηκε δε υποβολή που την ήθελε να καταθέτει στο Δικαστήριο ψευδώς με μόνο σκοπό να βοηθήσει την Ενάγουσα. Μ.Ε.4 Ο Μ.Ε.4 παρουσιάστηκε ως το πρόσωπο, που κατόπιν οδηγιών του Μ.Ε.9, κατασκεύασε περί τα έτη 1998-2000 (πριν τη σύσταση της Ενάγουσας) τις τρεις μπάρες που έλεγχαν τις εισόδους/εξόδους του χώρου στάθμευσης. Κατά την αντεξέταση του επανέλαβε τον ισχυρισμό του ότι οδηγίες για την κατασκευή των μπαρών αυτών έλαβε από τον Μ.Ε.
  7. Μ.Ε.5 Η Μ.Ε.5 παρουσιάστηκε ως φυσικοθεραπεύτρια, η οποία, κατά καιρούς, συνεργάστηκε με την Ενάγουσα στο γυμναστήριο. Ως ισχυρίστηκε, κατά τον ουσιώδη χρόνο παρείχε τις υπηρεσίες της και στο Απολλώνιο Νοσοκομείο. Περί τον Αύγουστο με Σεπτέμβριο του 2009, επισκέφθηκε το γυμναστήριο και στάθμευσε το όχημα της εντός της κοινόχρηστης διόδου πλάτους 10 ποδών που χωρίζει το γυμναστήριο από τον χώρο στάθμευσης. Κατέβηκε και εισήλθε στο γυμναστήριο με σκοπό να παραμείνει στο χώρο περίπου μια ώρα. Όταν αρχικά στάθμευσε το όχημα της στο συγκεκριμένο σημείο κανένα άλλο όχημα δεν εμπόδιζε την απομάκρυνση του. Όταν, ωστόσο, εξήλθε του γυμναστηρίου με σκοπό να μεταβεί στο Απολλώνιο Νοσοκομείο, παρατήρησε ότι πίσω της είχε σταθμεύσει το όχημα της η Εναγόμενη, το οποίο και εμπόδιζε την έξοδο της από το σημείο και την απομάκρυνση της από το χώρο. Αναζήτησε την Εναγόμενη ώστε να μετακινήσει το όχημα της για να εγκαταλείψει το χώρο, πλην όμως η τούτη αρνείτο να το πράξει και συνεπεία τούτου κλήθηκε η αστυνομία στο σημείο. Μετά την άφιξη της αστυνομίας, και αφού παρήλθαν περίπου 30 λεπτά από όταν και αντιλήφθηκε, αρχικά, την παρουσία του οχήματος της Εναγόμενης στο σημείο, κατέστη δυνατή η μετακίνηση του. Δήλωσε επίσης ότι, καθ΄ όλο το χρονικό διάστημα που επισκεπτόταν το γυμναστήριο είχε αντιληφθεί ότι η Εναγόμενη προκαλούσε συνεχώς προβλήματα αφού αρκετές φορές, είτε ζητούσε χρήματα για την στάθμευση οχημάτων στο σημείο, είτε τοποθετούσε αντικείμενα για να δημιουργήσει πρόβλημα πρόσβασης ή απομάκρυνσης από το σημείο, χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες περί της αντίληψής της αυτής και γενικότερα για τον αποδιδόμενο τρόπο δράσης της Εναγόμενης. Κατά την αντεξέταση της επέμενε στη θέση της ως προς το επεισόδιο με τη στάθμευση του οχήματός της εντός της διόδου και ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που στάθμευσε το όχημα της στο συγκεκριμένο χώρο ήταν γιατί της έδωσε σχετική άδεια η Μ.Ε.
  8. Αρνήθηκε δε ότι το όλο περιστατικό διήρκησε μόνο 10-15 λεπτά, και αρνήθηκε επίσης ότι δεν κλήθηκε η αστυνομία στο σημείο. Τέλος, αρνήθηκε και τη υποβολή που της τέθηκε, ότι στο Δικαστήριο δεν είπε την αλήθεια και τούτο με μόνο σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση της Ενάγουσας. Μ.Ε.6 Ο Μ.Ε.6 ισχυρίστηκε ότι τον Μάρτιο και Απρίλιο του 2009 εργοδοτήθηκε από τον Μ.Ε.1 ώστε να βρίσκεται στο χώρο στάθμευσης παραπλεύρως του γυμναστηρίου και να βοηθά τους πελάτες του γυμναστηρίου να σταθμεύουν τα οχήματα τους. Καθήκον του ήταν να ασχολείται με την στάθμευση μόνο των οχημάτων των πελατών του γυμναστηρίου. Κατά τη διάρκεια των δύο αυτών μηνών, τόσο η Εναγόμενη, όσο και ο Εναγόμενος του έριχναν ντομάτες, αυγά και φασόλια και απαιτούσαν από αυτόν να εγκαταλείψει την Κύπρο και να μεταβεί πίσω στην χώρα από την οποία και καταγόταν. Πρόκειται για υπήκοο Βουλγαρίας. Τέτοιας φύσης αντικείμενα έριχναν και επί των σταθμευμένων οχημάτων των πελατών του γυμναστηρίου. Ως ισχυρίστηκε, όταν οι Εναγόμενοι έριχναν τα αντικείμενα αυτά βρίσκονταν επί του μπαλκονιού της κουζίνας τους το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 3 μέτρα από την έναρξη του χώρου στάθμευσης, σημείο στο οποίο και βρισκόταν ο ίδιος αλλά και τα οχήματα των πελατών του γυμναστηρίου. Κατά την αντεξέταση του, επανέλαβε τους πιο πάνω ισχυρισμούς του, και δεν αποδέχθηκε τη θέση που του υπεβλήθη ότι, κατά τον Μάρτιο και Απρίλιο του 2009 η Εναγόμενη βρισκόταν στο εξωτερικό. Διευκρίνισε, ακόμα, ότι, όταν ο Εναγόμενος εργαζόταν, τα αντικείμενα ρίχνονταν μόνο από την Εναγόμενη, ενώ όταν ο πρώτος βρισκόταν στην οικία του, αμφότεροι οι Εναγόμενοι έριχναν τα συγκεκριμένα αντικείμενα. Ανέφερε, ακόμα, ότι, προς τον ίδιο, συνολικά, οι Εναγόμενοι έριξαν αντικείμενα 2 - 3 φορές στο διάστημα των δύο αυτών μηνών, ενώ προς τα οχήματα, συνεχώς. Τέλος, αρνήθηκε την υποβολή που του τέθηκε ότι η μαρτυρία του είναι κατασκευασμένη και ψεύτικη. Μ.Ε.7 Ο Μ.Ε.7 ισχυρίστηκε ότι είναι πελάτης του γυμναστηρίου από όταν και άρχισε τούτο να λειτουργεί προ 30ετίας. Ερωτηθείς να αναφέρει κατά πόσο ο ίδιος ήταν παρών σε κάποιο περιστατικό σε σχέση με τους Εναγόμενους, ισχυρίστηκε ότι το 2008 ή 2009, περί τον Οκτώβριο, και περί τις 9:00π.μ. - 10:00π.μ., ο ίδιος χρησιμοποιούσε ηλεκτρικό διάδρομο σε συγκεκριμένη αίθουσα του γυμναστηρίου. Κάποια στιγμή, η Εναγόμενη, σε έξαλλη κατάσταση, εισέβαλε στον χώρο και απευθυνόμενη προς την Μ.Ε.8 άρχισε να φωνάζει και να χειρονομεί. Η συμπεριφορά της προκάλεσε πανικό στις κοπέλες οι οποίες εργάζονταν υπό την καθοδήγηση της Μ.Ε.8, οι οποίες εγκατέλειψαν τον χώρο και κατευθύνθηκαν σε διάφορα μέρη του γυμναστηρίου, περιλαμβανομένου και του σημείου στο οποίο ο μάρτυρας χρησιμοποιούσε τον διάδρομο. Ο Μ.Ε.1 προσπάθησε να καθησυχάσει την Εναγόμενη, η οποία, όμως, τον αγνόησε και συνέχισε για ακόμα μερικά λεπτά να φωνάζει, και με τον ίδιο τρόπο που εισήλθε στο χώρο «φουριόζα» έφυγε από το σημείο. Κατά την αντεξέταση του, αναφερόμενος στην επίδραση που είχε το όλο επεισόδιο στις κοπέλες οι οποίες έκαναν μάθημα με την Μ.Ε.8, ισχυρίστηκε ότι προκλήθηκε πανικός σε αυτές και φοβία. Ερωτηθείς αν άκουσε το τι διαμείφθηκε μεταξύ Εναγόμενης και της Μ.Ε.8, ισχυρίστηκε ότι φορούσε ακουστικά και άκουγε μουσική και προσπάθησε να περιορίσει την προσοχή του στην μουσική, παρά το ότι η φωνή της Εναγόμενης ήταν δυνατή. Ως χαρακτηριστικά ανέφερε, «σαν να αρνιόμουν, στεναχωρήθηκα με αυτά που είδα διότι με την κα XXXXX (Εναγόμενη) χαιρετιόμαστε κάποιες φορές όταν την έβλεπα, κάποιες φορές συναντιόμαστε, χαιρετιόμαστε και με στεναχώρησε η όλη σκηνή», επεξηγώντας έτσι το λόγο γιατί δεν ήταν σε θέση να μεταφέρει στο Δικαστήριο το τι ακριβώς διαμείφθηκε μεταξύ της Μ.Ε.8 και της Εναγόμενης. Τέλος, δήλωσε άγνοια ως προς τους λόγους που προκάλεσαν το όλο επεισόδιο. Μ.Ε.8 Η Μ.Ε.8, είναι η μητέρα του Μ.Ε.1 και σύζυγος του Μ.Ε.
  9. Είναι γυμνάστρια στο επάγγελμα και διευθυντής της Ενάγουσας. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης της υιοθέτησε το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης η οποία κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Έγγραφο Β. Στην παράγραφο 5 του Εγγράφου Β, υπο στοιχεία Α - ΙΣΤ, αναφέρεται σε διάφορα επεισόδια μεταξύ 4/6/2007 και 13/11/2009, τα οποία, σύμφωνα πάντα με την Μ.Ε.8, προκλήθηκαν, είτε από την Εναγόμενη, είτε από τον Εναγόμενο. Στην παράγραφο 6 του Εγγράφου Β, αναφέρεται σε ένα επιπρόσθετο επεισόδιο, για το οποίο, ωστόσο, σημειώνει ότι καταχωρήθηκε άλλη αγωγή, με Ενάγοντα τον Μ.Ε.1 της παρούσας. Στη βάση των περιγραφόμενων στην παράγραφο 5 της δήλωσης της επεισοδίων, η Μ.Ε.8 ισχυρίζεται ότι οι εργαζόμενοι και οι πελάτες της Ενάγουσας υπέστησαν ενόχληση και ανησυχία, η δε εκτέλεση των εργασιών της Ενάγουσας κατέστη επικίνδυνη και περί των 130 πελατών της Ενάγουσας εγκατέλειψαν το γυμναστήριο με αποτέλεσμα η τελευταία να υποστεί σημαντικές ζημιές. Σύμφωνα πάντα με την Μ.Ε.8, οι Εναγόμενοι ειδοποιήθηκαν αρκετές φορές προφορικά όπως πάψουν να παρενοχλούν την άσκηση των εργασιών της Ενάγουσας, πλην όμως εξακολουθούν με τη συμπεριφορά τους και τη χρήση του διαμερίσματος τους να προκαλούν οχληρία. Στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας της, η Μ.Ε.8 κατέθεσε διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια. Πιο συγκεκριμένα, ως Τεκμήριο 1, κατέθεσε 2 φωτογραφίες οι οποίες απεικονίζουν το χώρο εξωτερικά της εισόδου του γυμναστηρίου και στις οποίες εμφαίνονται γλάστρες ανατραπείσες στο πάτωμα με το χώμα τους να είναι διασκορπισμένο πλησίον τους επί του εδάφους. Ως τεκμήριο 2, κατέθεσε 2 φωτογραφίες, οι οποίες απεικονίζουν, υπό μορφή κάτοψης, τον εσωτερικό χώρο του φωταγωγού της πολυκατοικίας και στις οποίες φαίνεται ο πόντος να εφάπτεται επί ενός καλύπτρου. Εμφανής επίσης είναι και ο αισθητήρας, ο οποίος, επίσης, βρίσκετε επί του συγκεκριμένου καλύπτρου. Ως Τεκμήριο 3 (α), κατέθεσε προσφορά που δόθηκε προς το γυμναστήριο OLYMPUS για αφαίρεση, αγορά νέας και εφαρμογή της πλάκας (καλύπτρου) της σκάλας, για το συνολικό ποσό €1316, περιλαμβανομένου και 18% Φ.Π.Α. Ως Τεκμήριο 3 (β) κατέθεσε προσφορά κάποιου XXXXX Μιχαηλίδη προς το γυμναστήριο OLYMPUS για αντικατάσταση των 3 μπαρών εισόδου εξόδου του χώρου στάθμευσης και τοποθέτηση τσιμεντένιου βάρους καθώς και εφαρμογή, για το συνολικό ποσό €
  10. Ως Τεκμήριο 3 (γ), κατέθεσε προσφορά που δόθηκε από την P. Andreou Enterprises προς τον Μ.Ε.1 για γυμναστήριο OLYMPUS για αντικατάσταση πόρτας ρολό συγκεκριμένων διαστάσεων και χωρίς σε αυτή να περιλαμβάνεται οποιοδήποτε μοτέρ ή οδηγοί κ.τ.λ., για το συνολικό ποσό €526 πλέον Φ.Π.Α. Ως Τεκμήριο 3 (δ), κατέθεσε τιμολόγιο της Ρ. Αndreou Enterprises για ένα ρολλό[2] συνολικού κόστους €400, περιλαμβανομένου και του Φ.Π.Α. Κατά την αντεξέτασή της, ερωτηθείσα να τοποθετηθεί ειδικά κατά πόσο ήταν παρούσα ή όχι στο κάθε περιγραφόμενο, στη γραπτή της δήλωση, επεισόδιο, ισχυρίστηκε ότι στα πλείστα ήταν παρούσα και ήταν μάρτυρας των όσων αποδίδονται στην Εναγόμενη και στον Εναγόμενο. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε τα ακόλουθα: · Στο επεισόδιο του Ιουνίου 2007 (παράγραφο 5Α, Εγγράφου Β) δεν ήταν παρούσα και ενημερώθηκε σχετικά από τους πελάτες. · Στο επεισόδιο της 4/1/2008 (παράγραφο 5Β, Εγγράφου Β) ισχυρίστηκε ότι «όταν κτύπησε τον σύζυγό μου με μαγκούρα αμέσως με πήρε τηλέφωνο, βγήκα έξω και είδα τη σκηνή. Είδα τη σκηνή, είδα την μαγκούρα, είδα και το κτύπημα.» · Αναφορικά με το επεισόδιο 24/8/2009 (παράγραφος 5Γ, Εγγράφου Β) η Μ.Ε.8 ισχυρίστηκε ότι ήταν παρούσα κατά τη διάρκεια του. · Παρούσα και αυτόπτης μάρτυρας του επεισοδίου δήλωσε και σε σχέση με τα όσα συνέβησαν στις 19/9/2008, (παράγραφο 5Δ, Εγγράφου Β), τόσο εντός του γυμναστηρίου, όσο και κατά την έξοδο της Εναγόμενης όταν και τούτη (η Εναγόμενη) «αναποδογύρισε και κατέστρεψε τις γλάστρες που βρίσκονταν στον εξωτερικό περιβάλλοντα χώρο του γυμναστηρίου». Το αναποδογύρισμα των γλαστρών από την Εναγόμενη το είδε από τα διαφανή παράθυρα του γυμναστηρίου. · Παρούσα ήταν και στο περιστατικό ημερ. 28/8/2009 (παράγραφο 5Ε, Εγγράφου Β). · Όσον αφορά στην ρίψη εντός του φωταγωγού του πόντου (παράγραφο 5ΣΤ, Εγγράφου Β), ισχυρίστηκε ότι απλά άκουσε τον θόρυβο. · Αναφορικά με το περιστατικό της 11/3/2009 (παράγραφο 5Ζ, Εγγράφου Β), αν και δεν ήταν μάρτυρας τη στιγμή που χύθηκαν τα νερά, εντούτοις είδε τα νερά να πέφτουν. · Το ίδιο συνέβη και σε σχέση με το επεισόδιο 10/12/2008 (παράγραφο 5Η, Εγγράφου Β), όπου, βρισκόμενη στον 1ο όροφο, μέσω του παραθύρου που βλέπει στο parking είδε νερά να πέφτουν από το μπαλκόνι των Εναγομένων και αμέσως μετά εισήλθε στο γυμναστήριο ο πελάτης της Ενάγουσας ο οποίος έκανε και σχετικό παράπονο περί ρίψης νερών. · Όσον αφορά το περιστατικό ημερ. 15/12/2008 (παράγραφο 5θ Εγγράφου Β), η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι ισχύουν τα ίδια που ανάφερε και για το ακριβές προηγούμενο ημερ. 10/12/
  11. · Όσον αφορά στα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 5Ι, η Μ.Ε.8 ισχυρίστηκε ότι, μετά τα συμβάντα, στα οποία δεν ήταν παρούσα, οι διάφοροι πελάτες της Ενάγουσας, εισέρχονταν στο γυμναστήριο και έκαναν παράπονα, χωρίς να αναφερθεί ειδικά σε κάποιο πελάτη. · Αναφορικά με το επεισόδιο ημερ. 9/11/2009 (παράγραφο 5ΙΑ, Εγγράφου Β), η Μ.Ε.8 επανέλαβε τα όσα ισχυρίστηκε για το επεισόδιο της (παραγράφου 5ΣΤ, Εγγράφου Β) και είδε ότι μετά την ρίψη των νερών, τούτα να στάζουν από το παράθυρο του μπάνιο της Εναγόμενης εντός του φωταγωγού. · Όσον αφορά στο περιστατικό της ημερ. 9/11/2009 (παράγραφο 5ΙΒ, Εγγράφου Β), ισχυρίστηκε ότι απλά εκείνη την ημέρα ο αισθητήρας είχε αποσυνδεθεί από το σημείο το οποίο βρισκόταν και είχε πέσει εντός του σημείου του φωταγωγού και ειδικότερα επί του καλύπτρου. · Σε σχέση με τα περιστατικά 12/11/2009 και 13/11/2009 (παράγραφο 5ΙΓ, Εγγράφου Β), η ρίψη των νερών από την Εναγόμενη από το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματος της στη δίοδο κάτω από το μπαλκόνι που οδηγεί στην είσοδο του γυμναστηρίου έγινε αρκετές φορές και συχνά έβλεπε τα νερά να πέφτουν από αυτό. Όταν τα έβλεπε, η ίδια βρισκόταν στον πάνω όροφο του γυμναστηρίου. · Σε σχέση με την καταστροφή των μπαρών που περιγράφεται στην παράγραφο 5ΙΔ, του Εγγράφου Β, η Μ.Ε.8 ισχυρίστηκε ότι έβλεπε από το παράθυρο τον Εναγόμενο να τραβά την μπάρα και ακολούθως να τοποθετεί το όχημα του μπροστά από αυτή. Το ίδιο συνέβηκε και σε σχέση με το περιστατικό που περιγράφεται στην παράγραφο 5ΙΕ του Εγγράφου Β, και δη, είδε τον Εναγόμενο να τραβά την μπάρα. · Τέλος, αναφορικά με το περιγραφόμενο στην παράγραφο 5ΙΣΤ του Εγγράφου Β, περιστατικό, η Μ.Ε.8 ισχυρίστηκε ότι είδε τον Εναγόμενο να χτυπά με το όχημα του στο ρολό του γκαράζ και ακολούθως της φώναξε και βγήκε έξω όπου και τον είδε να τσακώνεται με τον παρκαδόρο προς τον οποίο έστρεψε το όχημα. Μετά τις πιο πάνω ειδικές αναφορές για κάθε περιστατικό, δέχθηκε τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι το περιγραφόμενο στην παράγραφο 5ΙΔ του Εγγράφου Β περιστατικό αποτέλεσε την αιτία για την καταχώριση έτερης αγωγής με αρ. XXXXX/
  12. Αναφερόμενη εκ νέου στο περιστατικό για την μαγκούρα, ισχυρίστηκε ότι, όταν, μετά το τηλεφώνημα του Μ.Ε.9, βγήκε έξω, ο τελευταίος ήταν ήδη χτυπημένος και η Εναγόμενη είχε στην κατοχή της την μαγκούρα. Στις υποβολές που της τέθηκαν ότι τα περιγραφόμενα από τα ίδια επεισόδια, είτε δεν έλαβαν χώρα, είτε έλαβαν χώρα εις τρόπο που η Εναγόμενη ουδεμία ευθύνη φέρει για τις πράξεις της ή παραλείψεις της, αρνήθηκε τούτες, επαναλαμβάνοντας, συνεχώς, ότι, τα γεγονότα έγιναν ως η ίδια ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου. Βρισκόμενη αντιμέτωπη με τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι κάποια από τα περιστατικά αφορούσαν σε στάθμευσης οχήματος πελάτη και/ή συνεργάτης της Ενάγουσας σε κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας, η Μ.Ε.8 ισχυρίστηκε ότι ο χώρος εκείνος αποτελεί την είσοδο στο γυμναστήριο και ότι εκείνο το χώρο χρησιμοποιούν όλοι οι οποίοι εισέρχονται σ' αυτό. Όσον αφορά στα περιστατικά που θέλουν την Εναγόμενη να ρίχνει νερά εντός του φωταγωγού της πολυκατοικίας, η Μ.Ε.8 αποδέχθηκε ότι τον ουσιώδη χρόνο εκτελούντων εργασίες από υδραυλικούς σε σχέση με πρόβλημα που αντιμετώπιζε η αδελφή της και του Εναγομένου, XXXXX, ισχυριζόμενη, ωστόσο, ότι, τα νερά που κατέληγαν στον φωταγωγό δεν σχετίζονταν με καθοιονδήποτε τρόπο με τις εργασίες αυτές, καθότι «όταν κοιτάξεις από τον φωταγωγό καταλαβαίνεις αν είναι νερά της σωλήνας». Ερωτηθείσα εκ νέου σε σχέση με το περιστατικό ημερομηνίας 28/8/2009 και την εκεί κατ' ισχυρισμό παρενόχληση του πελάτης της Ενάγουσας XXXXX Μαλέκκου, η Μ.Ε.8 ισχυρίστηκε ότι είδε από τις βιτρίνες του γυμναστηρίου τον τελευταίο να σταθμεύει το όχημα του στην πλάτους 3 μέτρων δίοδο, αριστερά του κτηρίου (κοινόχρηστος χώρος) και ακολούθως είδε την Εναγόμενη να κατευθύνεται προς το εν λόγο όχημα θυμωμένη. Επειδή κατάλαβε ότι κάτι θα συνέβαινε, βγήκε έξω και άκουσε την Εναγόμενη να απαιτεί νευριασμένα και θυμωμένα από τον Μαλέκκο να μετακινήσει το όχημα του. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα ο τελευταίος να εγκαταλείψει το σημείο με το όχημα του και να μην επιστρέψει ποτέ, ξανά, στο γυμναστήριο. Σε σχέση με το συγκεκριμένο περιστατικό, υπεβλήθη στην Μ.Ε.8 ότι, ακριβώς μετά τη φυγή του Μαλέκκου, στο σημείο κατέφθασε ο έτερος υιός της, XXXXX, ο οποίος και χρησιμοποίησε κάποιο spray που κατείχε τη δεδομένη στιγμή τόσο προς την Εναγόμενη όσο και προς τα εγγόνια της τα οποία ήταν μαζί της. Της υπεβλήθη ακόμα ότι, για το περιστατικό αυτό καταχωρήθηκε συγκεκριμένη ποινική υπόθεση εναντίον του XXXXX, ο οποίος και καταδικάστηκε από Δικαστήριο. Η απάντησή της ήταν ότι ο XXXXX, την ώρα του επεισοδίου, ήταν στο σπίτι και κοιμόταν και ότι το Δικαστήριο τον καταδίκασε για το περιστατικό αυτό χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία. Σε υποβολή που της τέθηκε ότι αναφορικά με τα περιστατικά που αναφέρονται στις παράγραφο 5ΣΤ και 5Ζ της δήλωσης της, ουδέποτε η Εναγόμενη έριξε τα εκεί αναφερόμενα νερά, η απάντησή της ήταν «αυτή τα έριξε, είναι φανερό». Σε ότι αφορά στις 3 μπάρες οι οποίες ελέγχουν την είσοδο και έξοδο στον χώρο στάθμευσης αποδέχθηκε την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι τούτες τοποθετήθηκαν από τον Μ.Ε.
  13. Ανάφερε δε, συναφώς, ότι, αυτές τοποθετήθηκαν από τον Μ.Ε.9 για να βοηθήσει τη μητέρα της η οποία λειτουργούσε το χώρο ως ιδιωτικό χώρο στάθμευσης ώστε να μπορεί να ελέγχει τους πελάτες. Σε ότι δε αφορά στον αισθητήρα, αποδέχθηκε θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι τούτος είναι ιδιοκτησίας της οικογένειας της και όχι του γυμναστηρίου. Το ίδιο ισχυρίστηκε και σε σχέση με το κλειστό χώρο στάθμευσης, το ρολό του οποίου, κατ' ισχυρισμό της, κατέστρεψε ο Εναγόμενος, το οποίο ρολό καθόρισε ως πόρτα ιδιοκτησίας της οικογένειας της, στην οποία ανήκει αυτός ο ιδιωτικός χώρος στάθμευσης στον οποίο σταθμεύουν τα οχήματα της ιδίας και του Μ.Ε.
  14. Μ.Ε.9 Ο Μ.Ε.9, όπως ήδη προσδιορίστηκε ανωτέρω είναι σύζυγος της Μ.Ε.8 και πατέρας του Μ.Ε.
  15. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης η οποία και κατατέθηκε ως Έγγραφο Γ. Στην παράγραφο 6, και υπο στοιχεία Α - ΙΕ, αναφέρεται σε όλα τα περιστατικά στα οποία αναφέρθηκε και η Μ.Ε.
  16. Σημειώνεται, συναφώς, ότι στην παράγραφο 6ΙΔ του Εγγράφου Γ, συγκαταλέγονται δύο περιστατικά. Σημειώνεται, επίσης, ότι, η παράγραφος 6 περιέχει δύο υποπαραγράφους Η, με την δεύτερη τέτοια υποπαράγραφο να αφορά σε περιστατικό στο οποίο αναφέρθηκε και ο Μ.Ε.1, αλλά όχι η Μ.Ε.
  17. Πρόκειται για περιστατικό, που σύμφωνα με τον Μ.Ε.9 έλαβε χώρα στις 20/11/2008 στα πλαίσια του οποίου η Εναγόμενη έριξε πατάτες από τη βεράντα της κουζίνας της, οι οποίες πέτυχαν πελάτιδα της Ενάγουσας στο στήθος, η οποία, τη δεδομένη στιγμή βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης του γυμναστηρίου, σε σημείο κάτω από τη βεράντα της Εναγόμενης. Κατά τα λοιπά, οι περιγραφές του Μ.Ε.9, ως τούτες απαντούνται στην παράγραφο 6 του Εγγράφου Γ, συμβαδίζουν με τις σχετικές περιγραφές της Μ.Ε.8 και του Μ.Ε.
  18. Μέσω του, ως Τεκμήριο 4, κατατέθηκε μία φωτογραφία η οποία απεικονίζει το χώρο που απεικονίζουν και οι δύο φωτογραφίες του Τεκμήριο 2, πλην όμως από πιο κοντινή λήψη και με πιο ευδιάκριτο τον αισθητήρα. Ως Τεκμήριο 5, κατέθεσε 6 φωτογραφίες, οι οποίες αριθμήθηκαν από 1 - 6 και οι οποίες αφορούν σε λήψεις της επίδικης πολυκατοικίας από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Στη φωτογραφία 1 απεικονίζεται η αριστερή πλευρά του κτηρίου, και ένα μικρό μέρος του ανοικοδόμητου μέρους του ακινήτου το οποίο χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης. Εμφαίνεται επίσης και ένα σημείο, το οποίο επιτρέπει την πρόσβαση στην είσοδο του γυμναστηρίου χωρίς να καθίσταται ανάγκη να περάσει κάποιος ακριβώς κάτω από το μπαλκόνι της κουζίνας των Εναγομένων, το οποίο, επίσης είναι, εμφανές επί της φωτογραφίας αυτής. Στις φωτογραφίες 2, 4 και 5 του Τεκμηρίου 5 από διαφορετικό σημείο λήψης απεικονίζεται μέρος της τριών μέτρων διόδου που χωρίζει το επίδικο κτήριο από τον χώρο στάθμευσης και η οποία δίοδος αποτελεί κοινόχρηστο χώρο του κτηρίου. Στις δε φωτογραφίες 3 και 4 απεικονίζεται και η Μ.Ε.8 να βρίσκεται, στη φωτογραφία 3 στο χώρο στάθμευσης, και σε σημείο απέναντι από τη βεράντα της κουζίνας των Εναγομένων, και στη φωτογραφία 4, εντός της κοινόχρηστης διόδου κάτω από την πιο πάνω αναφερομένη βεράντα, υποδεικνύοντας με το δάκτυλο της προς αυτή. Στη δε φωτογραφία 5, στο αριστερότερο της σημείο είναι εμφανές το άνοιγμα που επιτρέπει την είσοδο κάποιου πεζού από το χώρο στάθμευσης προς την είσοδο του γυμναστηρίου, και τέλος στην φωτογραφία 6, απεικονίζεται η δεξιά κοινόχρηστη δίοδος 3 μέτρων του επίδικου κτηρίου, εντός της οποίας είναι σταθμευμένο ένα μπλε όχημα. Ως Τεκμήριο 6, μέσω του Μ.Ε.9, κατατέθηκε μία φωτογραφία η οποία απεικονίζει μέρος της πρόσοψης του επίδικου κτηρίου, καθώς επίσης και την 3 μέτρων κοινόχρηστη δίοδο στην αριστερή πλευρά του κτηρίου. Στην είσοδο της διόδου αυτής, απεικονίζεται ένα μπλε όχημα, άλλο από αυτό που απεικονίζεται στη φωτογραφία 6 του Τεκμηρίου
  19. Το δε μέρος της ισόγειας πρόσοψης του κτηρίου που φαίνεται στη δεξιά πλευρά της φωτογραφίας 6, φέρει βιτρίνες με ευδιάκριτο το περιεχόμενο του ισογείου το οποίο φαίνεται να αποτελείται από διάφορα μηχανήματα γυμναστηρίου. Σύμφωνα με τον Μ.Ε.9, και τούτο στο στάδιο της κυρίως εξέτασής του, για να προστατευτεί η Ενάγουσα από την οχληρία που προκαλούσαν οι Εναγόμενοι, τοποθέτησαν φρουρό ασφαλείας στον χώρο στάθμευσης για να αποτρέπει την παρενόχληση πελατών της, αλλά και την πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς στο γυμναστήριο. Ωστόσο, αργότερα, λόγω του υψηλού κόστους διατήρησης φρουρού, τοποθετήθηκε απλά παρκαδόρος στον συγκεκριμένο χώρο στάθμευσης με περιορισμένο πλέον καθήκον να βοηθά τους πελάτες της Ενάγουσας να σταθμεύσουν τα οχήματά τους του. Ερωτηθείς ειδικά για τα Τεκμήρια 2 και 4, ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για φωτογραφίες τις οποίες ο ίδιος έβγαλε αναφέροντας ότι τούτες απεικονίζουν τον πόντο, ο οποίος έπεσε εντός του φωταγωγού της πολυκατοικίας, καθώς επίσης και τον αισθητήρα τον οποίο και υπέδειξε επί των φωτογραφιών. Αναφορικά με τον πόντο, ισχυρίστηκε ότι τούτος ήταν στηριγμένος στα παράθυρα των τουαλετών του διαμερίσματός του και του διαμερίσματος των Εναγομένων και ότι χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές από υδραυλικούς δια επιδιόρθωση προβλημάτων που προέκυπταν στην οικοδομή. Είναι η θέση του Μ.Ε.9 ότι, ο πόντος σπρώχτηκε και έπεσε στο πάνω μέρος του καλύπτρου που τοποθετήθηκε εντός του φωταγωγού. Κατά τον Μ.Ε.9, η πτώση του πόντου προκάλεσε ζημιά, καθώς επίσης και τεράστιο θόρυβο και αναστάτωση. Ως προς τον αισθητήρα, ισχυρίστηκε ότι αυτός τοποθετήθηκε στο παράθυρο του μπάνιου της οικίας του ίδιου και της Μ.Ε.8 με σκοπό να τυγχάνουν ειδοποίησης, μέσω του, όταν η Εναγόμενη προσπαθούσε να ρίξει ή και έριχνε νερά από το παράθυρο του μπάνιου της στον φωταγωγό. Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 3 (α), ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για προσφορά από πελεκάνο για την αντικατάσταση των καταστραμμένων διαχωριστικών (καλύπτρου) της εσωτερικής σκάλας του γυμναστηρίου, ζημιά η οποία προκλήθηκε από τα νερά που ρίχθηκαν από το μπάνιο της Εναγόμενης. Ανέφερε, συναφώς, ότι, δεν προχώρησαν με τις προσφερόμενες εργασίες, λόγω υψηλού κόστους και λόγω της ανάγκης να παραμείνει το γυμναστήριο κλειστό για μία εβδομάδα για να είναι δυνατόν να εκτελεστούν τούτες. Επί του Τεκμηρίου 1, αναγνώρισε τις γλάστρες, τις οποίες, ως του ανέφεραν ο Μ1 και Μ.Ε.8, τις έριξε στο έδαφος η Εναγόμενη κατά την έξοδό της από το γυμναστήριο. Ακολούθως, περιέγραψε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 (6 φωτογραφίες με αρίθμηση από 1‑ 6), με τον τρόπο που αναφέρθηκε ανωτέρω στο αρχικό στάδιο της παράθεσης της μαρτυρίας του. Αναφερθείς στο Τεκμήριο 3 (β), ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για προσφορά αντικατάστασης των 3 σπασμένων μπαρών που ρυθμίζουν την είσοδο και έξοδο του χώρου στάθμευσης και το Τεκμήριο 3 (γ), ως προσφορά για αντικατάσταση του σπασμένου ρολού του γκαράζ, τα οποία κατέστρεφε ο Εναγόμενος με το αυτοκίνητό του. Το Τεκμήριο 3 (δ), το αναγνώρισε ως απόδειξη που εκδόθηκε από την εταιρεία που αντικατέστησε το ρολό με πιο φθηνή πόρτα από ό,τι αυτή που αναφέρεται στην προσφορά της (Τεκμήριο 3 (γ)). Σε υποβολή που του τέθηκε στο στάδιο της αντεξέτασης ότι κανένα από τα περιστατικά στα οποία ο ίδιος αναφέρεται στη γραπτή του δήλωση δεν έγινε, ισχυρίστηκε ότι όλα έγιναν ως εκεί τα αναφέρει. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε ότι ήταν παρών στα επεισόδια που περιγράφονται στην παράγραφο 6Α, 6Β, 6Γ, 6Ε και 6ΙΓ. Αναφορικά με τα υπόλοιπα περιστατικά, στα πλείστα ήταν στον χώρο του γυμναστηρίου, χωρίς ωστόσο να ήταν αυτόπτης μάρτυρας του πώς τούτα επισυνέβησαν. Ειδικότερα για την πτώση του πόντου, ισχυρίστηκε ότι αυτό σίγουρα τον έριξε η Εναγόμενη μιας και τη δεδομένη στιγμή στο διαμέρισμα της βρισκόταν μόνη της, αφού ο Εναγόμενος απουσίαζε. Το ίδιο ισχυρίστηκε και σε σχέση με το περιστατικό που εξιστορεί στην παράγραφο 6Ζ. Οσο δε αφορά στα περιστατικά που σχετίζονται με πελάτες της Ενάγουσας, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος ήταν στο γυμναστήριο και μετά την είσοδο των πελατών σ΄ αυτό δέχθηκε τα σχετικά παράπονά τους. Αναφορικά με το περιστατικό που αναφέρεται στην παράγραφο 6ΙΑ της δήλωσής του, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος βρισκόταν στο γυμναστήριο και η Εναγόμενη ήταν μόνη στο σπίτι, με αποτέλεσμα να θεωρεί ότι τούτη είναι που προκάλεσε το συγκεκριμένο περιστατικό. Όσο δε αφορά στο περιστατικό της παραγράφου 6ΙΓ, με την αναφορά του ότι ήταν παρών εννοούσε, ως ισχυρίστηκε, ότι, όταν η Εναγόμενη έριχνε νερά από τη βεράντα της, αρκετές φορές που φυσούσε ο αέρας κατηύθυνε τα νερά προς τα ανοιχτά παράθυρα του γυμναστηρίου με αποτέλεσμα τούτα να εισέρχονται σε αυτό. Τα συγκεκριμένα παράθυρα του γυμναστηρίου βρίσκονται ακριβώς κάτω από το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματος των Εναγομένων. Σε ό, τι αφορά στο περιστατικό με τη μαγκούρα, ισχυρίστηκε ότι δεν προέβη σε καταγγελία στην Αστυνομία στα πλαίσια καλής ένδειξης και σεβασμού λόγω της συγγένειας της Εναγόμενης με τη σύζυγό του. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, για δύο μήνες μετά το περιστατικό δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το χέρι του, το οποίο και χτυπήθηκε στην προσπάθειά του να προστατεύσει το κεφάλι του τη στιγμή που δέχθηκε το χτύπημα από την Εναγόμενη. Ερωτηθείς να περιγράψει με λεπτομέρεια το περιστατικό αυτό, ισχυρίστηκε ότι οδηγούσε το όχημά του με σκοπό να εισέλθει στον χώρο στάθμευσης, την ίδια στιγμή η Εναγόμενη βρισκόταν καθήμενη σε ακινητοποιημένο όχημα το οποίο και χρησιμοποιούσε ως χώρο προστασίας της από τη βροχή κατά τη διαχείρηση του ΄χώρου στάθμευσης. Η Εναγόμενη, μόλις τον είδε να εισέρχεται στον χώρο στάθμευσης μπήκε μπροστά από το όχημά του και τον υποχρέωσε να σταματήσει. Τούτος αφού ακινητοποίησε το όχημα του, άνοιξε το παράθυρο του οδηγού με σκοπό να της ζητήσει τον λόγο. Και ως απάντηση έλαβε ένα χτύπημα με "τη ματσούκα" χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε. Τη ματσούκα περιέγραψε ως ένα μεγάλο χοντρό ξύλο όπως "το ρόπαλο του baseball". Ισχυρίστηκε ότι τη ματσούκα η Εναγόμενη την είχε κρυμμένη πίσω από την πλάτη της. Σε υποβολή που του τέθηκε ότι συνεχώς καθύβριζε και συνεχίζει να καθυβρίζει την Εναγόμενη, με τις υποβολές να εμπεριέχουν και συγκεκριμένες ύβρεις που αποδίδονται σε αυτόν, απάντησε αρνητικά συμπληρώνοντας ότι "παρόλο ότι είχα πολλούς λόγους, ουδέποτε την έβρισα και προκλήσεις, τόσο εγώ όσο και οι υπόλοιποι, τα υπόλοιπα μέρη της οικογένειάς μου." Ερωτηθείς ειδικά ως προς το γιατί τα περιστατικά για τα οποία υποβάλλεται παράπονο άρχονται το 2007, ισχυρίστηκε ότι περί το 2007 οι Εναγόμενοι απαίτησαν από την οικογένειά του να συγκατατεθεί "για να ξεπουλήσουν τα οικόπεδα", μεταξύ των οποίων και το μερίδιό τους, την οποία απαίτηση δεν αποδέχθηκαν με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι καθημερινές ενοχλήσεις από τους Εναγόμενους μέχρι και το 2010 όταν και οι υποθέσεις των μερών έφθασαν πλέον στα Δικαστήρια. Σε υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι οι Εναγόμενοι ουδέποτε καταχώρησαν οποιαδήποτε αγωγή ή υπέβαλαν οποιοδήποτε παράπονο εναντίον τους, ισχυρίστηκε ότι αυτό δεν ισχύει και ότι και αγωγές καταχωρήθηκαν πολλές από αυτούς και καταγγελίες στον ΚΟΑ (στον οποίο και εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο) έγιναν, και καταγγελίες στον Φόρο Εισοδήματος, αλλά και στον Δήμο Λευκωσίας, ως ανέφερε ήταν καθημερινά στα Δικαστήρια. Σε δε θέση που τέθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης ότι ο Μ.Ε.9 δεν είχε άλλη δουλειά πάρα να τηρεί ημερολόγιο και να καταγράφει κατ' ισχυρισμό οχληρίες που προκαλούσαν οι Εναγόμενοι, ανέφερε ότι, ευτυχώς που τηρούσε συγκεκριμένο ημερολόγιο έτσι που να μπορεί να έχει στοιχεία για να τα παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Ισχυρίστηκε δε ότι, η ενέργειά του να τηρεί ημερολόγιο συμβάντων έγινε καθ΄ υπόδειξη αστυνομικού που είχε επισκεφτεί το επίδικο ακίνητο στα πλαίσια διερεύνησης ενός περιστατικού το οποίο καταγγέλθηκε στην Αστυνομία. Ερωτηθείς ειδικά για το περιστατικό της συνεργάτιδας του γυμναστηρίου κυρίας Μαρκουλλή, το οποίο περιγράφεται στην παράγραφο 6Γ της δήλωσής του, ζήτησε και κατατέθηκε το Τεκμήριο 6, υποδεικνύοντας ότι το όχημα της κυρίας Μαρκουλλή, στο συγκεκριμένο περιστατικό, είχε σταθμεύσει λίγο πιο κοντά προς τον δρόμο από ότι το μπλε όχημα που απεικονίζεται στο Τεκμήριο αυτό. Ισχυρίστηκε ακριβώς ότι, ο λόγος που ζήτησε να κατατεθεί η συγκεκριμένη φωτογραφία ως Τεκμήριο 6 ήταν γιατί το περιεχόμενό της βοηθούσε να υποδειχθεί το σημείο που είχε σταθμεύσει η κυρία Μαρκουλλή στο συγκεκριμένο σημείο. Όπως και η Μ.Ε.8, έτσι και η Μ.Ε.9 ερωτηθείς κατά πόσο ο χώρος στον οποίο στάθμευσε η κυρία Μαρκουλλή, ο κύριος Μαλέκκος και άλλοι πελάτες του γυμναστηρίου είναι κοινόχρηστος χώρος της επίδικης οικοδομής, ισχυρίστηκε ότι ανεξάρτητα του αν είναι κοινόχρηστος χώρος, πρόκειται για τον χώρο που θεωρείται ως είσοδος για το γυμναστήριο της Ενάγουσας. Όταν ζητήθηκε από τον Μ.Ε.9 να τοποθετηθεί για ένα άλλο περιστατικό, στο οποίο, σύμφωνα με τον συνήγορο υπεράσπισης ο γιος του Κωνσταντίνος χτύπησε και έσπασε το αυτοκίνητο του Εναγόμενου όταν τούτος το στάθμευσε στο σημείο που στάθμευσε και το όχημά της η κυρία Μαρκουλλή, αρνήθηκε να τοποθετηθεί επί τούτου ισχυριζόμενος ότι δεν περιλαμβάνεται στη γραπτή του δήλωση οποιαδήποτε σχετική αναφορά και ότι η παρουσία του στο Δικαστήριο ήταν με μόνο σκοπό να απαντήσει μόνο σε σχέση με τα γεγονότα που αναφέρονται στη γραπτή του δήλωση. Όταν ακολούθως του ζητήθηκε τοποθετηθεί αν επιμένει στη θέση του αυτή ή αν επιθυμεί να δώσει κάποια απάντηση απάντησε "όχι δεν θέλω να σας απαντήσω." Όταν ακολούθως του υπεβλήθη ότι "όταν έβαλε μία φόρα ο άνθρωπος το αυτοκίνητό του εκεί του το έσπασε ο Κωνσταντίνος" δεν έδωσε οποιανδήποτε απάντηση. Ούτε απάντησε στη σχετική θέση που του υπεβλήθη ότι ο Κωνσταντίνος εκδικάστηκε από Ποινικό Δικαστήριο για το περιστατικό αυτό. Το σημείο στο οποίο είναι σταθμευμένο το μπλε όχημα επί της φωτογραφίας, Τεκμήριο 6, υπέδειξε και ως χώρο στον οποίον είχε σταθμεύσει το όχημά του ο πελάτης Μαλέκκος στο περιστατικό που περιγράφεται στην παράγραφο 6Ε του Εγγράφου Γ. Ισχυρίστηκε, συναφώς, ότι, ήταν αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού αφού, παρά το ότι βρισκόταν στο γυμναστήριο, μέσω της βιτρίνας μπορούσε να το δει. Σε σχέση με το περιστατικό με τον κύριο Μαλέκκο του υπεβλήθη ότι η Εναγόμενη βρισκόταν στο σημείο μαζί με τα δύο εγγόνια της και ότι ζήτησε ευγενικά από τον πρώτο όπως μετακινήσει το όχημά του για να μην προκληθεί οποιαδήποτε ζημιά σ' αυτό από το παιχνίδι με το οποίο ασχολούνταν τα μωρά. Ο Μ.Ε.9 δεν αποδέχθηκε τη θέση αυτή, ισχυριζόμενος ότι αποκλείεται η Εναγόμενη "να λυπήθηκε το αυτοκίνητο του κύριου Μαλέκκου" προσθέτοντας ότι τα εγγόνια της Εναγόμενης προκαλούσαν ζημιές, αφού με ξύλα χτυπούσαν στον φράκτη που διαχωρίζει την κοινόχρηστη δίοδο με τον χώρο στάθμευσης με αποτέλεσμα να γεμίζει η δίοδος με φύλλα και σπασμένα κλαδιά και τούτο με σκοπό να δημιουργήσουν επεισόδιο και να δημιουργηθούν προβλήματα μεταξύ των οικογενειών. Βρισκόμενος ο Μ.Ε.9 αντιμέτωπος με το περιστατικό για το οποίο δικάστηκε ο Κωνσταντίνος για χρήση σπρέι, ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο για ένα στημένο περιστατικό και ότι αυτό προέκυπτε από τη μαρτυρία της γιατρού η οποία και ανέφερε ότι το κοκκίνισμα στα μάτια των εγγονιών της Εναγόμενης προκλήθηκε από τρίψιμο με τα δάχτυλά τους. Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι, ο Κωνσταντίνος καταδικάστηκε από το Δικαστήριο "διότι ο Εισαγγελέας παραπλάνησε το Δικαστήριο τόσο μέσα, όσο και έξω από την αίθουσα και συνομιλούσε με τους Εναγόμενους και χαριεντίζοντων..." Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, για τη συμπεριφορά του αυτή, κατάγγειλε στον Γενικό Εισαγγελέα, τον συγκεκριμένο Εισαγγελέα και ότι έχει λάβει σχετική απάντηση από αυτόν. Τέλος ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε μαρτυρία, ούτε και έγινε οποιαδήποτε παραδοχή και ότι η μοναδική μάρτυρας ήταν η γιατρός των Πρώτων Βοηθειών, η οποία και ανέφερε αυτά που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Σε υποβολή που του τέθηκε ότι ουδέποτε η Εναγόμενη έριξε νερά, όπως αναφέρει ο ίδιος στην παράγραφο 6Γ του Εγγράφου Γ, απάντησε "έριξε 5 φορές με προσωπική αντίληψη και εννοώ δική μου προσωπική αντίληψη και στην τελευταία όταν έριξε νερά στην κυρία Αργυρίδου που κατέθεσε στο Δικαστήριο, συναντήθηκα με τον Εναγόμενο στην είσοδο της πολυκατοικίας και του είπα "δεν θα σταματήσει η γυναίκα σου να ρίχνει νερά από το μπαλκόνι; " Και μου απάντησε "εν καθαρά τα νερά που ρίχνει" χαμογελώντας όπως χαμογελά και τώρα." Σε υποβολή που του τέθηκε ότι η μοναδική φορά που η Εναγόμενη έριξε νερά ήταν προς τον ίδιο και τούτο κατόπιν εξύβρισής της από αυτόν, αρνήθηκε τη συγκεκριμένη υποβολή παραπέμποντας σε άλλα περιστατικά για τα οποία οι πελάτες της Ενάγουσας κατέθεσαν ενώπιόν του παρόντος Δικαστηρίου σχετικά. Ερωτηθείς για τα περιστατικά που περιγράφονται στην παράγραφο 6ΙΔ και 6Ε του Εγγράφου Γ, ο Μ.Ε.9 ισχυρίστηκε ότι και για αυτά συνομίλησε με τον Εναγόμενο, ο οποίος παραδέχτηκε ότι η Εναγόμενη έριξε μόνο δύο φορές νερά ενώ, ως ο Μ.Ε.9 ισχυρίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, στο σύνολο, η Εναγόμενη έριξε 4 ‑ 5 φορές νερά. Δέχθηκε, ωστόσο, ότι δεν ήταν παρών στα περιγραφόμενα στην παράγραφο 6ΙΔ και 6Ε του Εγγράφου Γ περιστατικά. Επί της φωτογραφίας 6 του Τεκμηρίου 5 αναγνώρισε το εκεί απεικονιζόμενο μπλε όχημα ως όχημα που ανήκει στον πελάτη της Ενάγουσας, XXXXX Παπακυριακού. Όταν, ακολούθως, του υπεδείχθη ότι, στο Έγγραφο Γ, ο XXXXX Παπακυριακού αναφέρεται ως ένας εκ των πελατών που εγκατέλειψαν την Ενάγουσα από το 2009 - 2010, λόγω της οχληρίας που προκαλούσαν οι Εναγόμενοι, ισχυρίστηκε ότι, ακολούθως, τούτος επανήλθε ως πελάτης της Ενάγουσας. Ισχυρίστηκε, συναφώς, ότι, ο συγκεκριμένος πελάτης επανήλθε γιατί είχε πρόβλημα με τα γόνατά του και πρέπει να κάνει κινησιοθεραπεία, της οποίας επιλαμβάνεται ο ίδιος. Σε υποβολή που του τέθηκε ότι τους φρουρούς ασφαλείας τους προσέλαβε με σκοπό να εκδιώξει τους Εναγόμενους από τον χώρο στάθμευσης τον οποίον οι τελευταίοι, μαζί με άλλους, εκμεταλλεύονταν ως χώρο για να σταθμεύσουν έναντι αμοιβής ιδιωτικά οχήματα, αρνήθηκε τούτο, λέγοντας ότι, όχι απλά δεν τους εκδίωξε, αλλά τους επέτρεψε να μπουν στον χώρο στάθμευσης και ότι από τη χρήση του χώρου αυτού από τους Εναγόμενους επέρχοντο εισοδήματα περί τις €350.000 - €400.000 τον χρόνο. Εναγόμενη Η Εναγόμενη με τη μαρτυρία της (περιλαμβανομένου του εγγράφου Δ, το περιεχόμενο του οποίου και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής της) αρνήθηκε κάθε αποδιδόμενο στην ίδια περιστατικό, πλην συγκεκριμένων, για τα οποία, ωστόσο, προώθησε θέση που θέλει τούτην να ενεργεί εις τρόπον μη ενοχλητικό προς οποιονδήποτε τρίτο. Εκείνο που στην ουσία ισχυρίστηκε είναι ότι, από τις αρχές του 2002 ο Εναγόμενος μαζί με τα αδέλφια του συνεπεία οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζαν χρησιμοποιούσαν μέρος του ανοικοδόμητου ακινήτου ως χώρο στάθμευσης ιδιωτών επί πληρωμής. Η διαχείριση του χώρου γινόταν υπό μορφή βάρδιας από διάφορα μέρη της όλης οικογένειας, με μία εκ της βάρδιας να καλύπτεται από την ίδια και την πεθερά της σε συγκεκριμένες ώρες. Η ίδια έπαυσε να ασχολείται για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με τον χώρο στάθμευσης, καθότι έπρεπε να μεταβεί στο εξωτερικό, ενώ ακολούθως είχε υπό την προστασία της τα μικρά τότε εγγόνια της. Από το 2008 και μετά, όταν και πλέον τα εγγόνια της πήγαν στο νηπιαγωγείο, άρχισε και πάλι να ασχολείται με τον χώρο στάθμευσης. Μέχρι και τα τέλη του 2008 δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε διαφορές της ίδιας και του συζύγου της με την οικογένεια των Μ.Ε.8 και Μ.Ε.
  20. Τότε, ο Εναγόμενος ανακοίνωσε στην Μ.Ε.8 την απόφαση των 5 αδελφών της, περιλαμβανομένου και του ίδιου, να πωλήσουν το μερίδιό τους, στο ανοικοδόμητο μέρος του ακινήτου και ζήτησαν από αυτήν τη συγκατάθεσή της. Εκεί ήταν που άρχισαν όλα τα προβλήματα μεταξύ των οικογενειών. Σύμφωνα με την Εναγόμενη, από εκείνην τη στιγμή και μετά η Μ.Ε.8 και ο Μ.Ε.9 καθώς επίσης και ο Μ.Ε.1 και ο Κωνσταντίνος ήταν εχθρικοί και επιθετικοί εναντίον της. Όσο δε αφορά στα συγκεκριμένα περιστατικά στα οποία αναφέρθηκαν οι Μ.Ε.1, Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, αρνήθηκε ότι ενήργησε ως της αποδίδουν οι μάρτυρες αυτοί και ισχυρίστηκε ότι ποτέ η ίδια δεν ενήργησε με τρόπο ενοχλητικό, είτε έναντι των μαρτύρων αυτών, είτε γενικότερα της επιχείρησης της Ενάγουσας. Αρνήθηκε τη ρίψη οποιωνδήποτε νερών, είτε από τη βεράντα της κουζίνας του διαμερίσματός της, είτε από άλλο μέρος του διαμερίσματος εντός του φωταγωγού. Ισχυρίστηκε, ωστόσο, ότι, είναι η πλευρά της οικογένειας της Μ.Ε.8 που προκαλούσε πολλές φορές οχληρία και απειλές, τόσο εναντίον της ίδιας, όσο και του Εναγόμενου, με τον γιο της οικογένειας Κωνσταντίνο να αποτελεί το πρόσωπο το οποίο προέβαινε στις διάφορες οχλήσεις εναντίον της οικογένειας της, στις πλείστες των περιπτώσεων, στη βάση οδηγιών του Μ.Ε.
  21. Πιο συγκεκριμένα, η Εναγόμενη ισχυρίστηκε τα εξής: Αναφορικά με το περιστατικό με τον Μαλέκκο, η ίδια, μαζί με τα εγγόνια της, βρισκόταν στην κοινόχρηστη δίοδο, αριστερά της πολυκατοικίας, με τα τελευταία να παίζουν ποδόσφαιρο. Μόλις ο Μαλλέκκος στάθμευσε το όχημα του εντός της διόδου, η ίδια, με ευγενικό τρόπο, ζήτησε από τον Μαλέκκο να μετακινήσει τούτο, φοβούμενη το ενδεχόμενο να προκληθεί ζημιά σ' αυτό από το παιχνίδι των εγγονών της. Την ίδια στιγμή, εξήλθε του γυμναστηρίου ο Μ.Ε.9, ο οποίος άρχισε να βρίζει και να την απειλεί, συμπεριφορά η οποία οδήγησε και τον Μαλέκκο να εγκαταλείψει το σημείο και γενικότερα το γυμναστήριο. Είναι ακριβώς η θέση της Εναγόμενης ότι, είναι η συμπεριφορά του Μ.Ε.9 και, μετέπειτα, του XXXXX, ο οποίος επίσης επισκέφθηκε την σκηνή, που οδήγησαν στη φυγή του Μαλέκκου και όχι η όποια δική της συμπεριφορά. Σε σχέση με το περιστατικό της επισκέψεως της στο γυμναστήριο, ισχυρίστηκε ότι, το πρωί εκείνης της μέρας, ενώ βρισκόταν στο σπίτι της πεθεράς της, είδε τον Μ.Ε.9 και τον Μ.Ε.1 να βρίσκονται στην ταράτσα της πολυκατοικίας και να είναι σκυφτοί στην βορειοανατολική της γωνία. Ακολούθως, αφού επισκέφθηκε την οικία της, αντιλήφθηκε ότι είχε αποκοπεί η παροχή νερού. Έχοντας υπόψη την όλη συμπεριφορά της οικογένειας του ΜΚ9 έναντι της, και θεωρώντας την πρωινή παρουσία του ιδίου και του υιού του στην ταράτσα της πολυκατοικίας ως σχετική με την αποκοπή του νερού στο διαμέρισμά της, εισήλθε στο γυμναστήριο και κατευθύνθηκε προς την Μ.Ε.8, προς την οποία και διαμαρτυρήθηκε για το γεγονός αυτό. Αρνήθηκε ότι κατά την εν προκειμένω διαμαρτυρία της ενήργησε με απειλητικό τρόπο ή με τρόπο που να προκαλέσει φοβία στους παρευρισκόμενους. Αρνήθηκε επίσης ότι, κατά την έξοδο της, κτύπησε τις γλάστρες που βρίσκονταν έξω από την είσοδο του γυμναστηρίου, με αποτέλεσμα το περιεχόμενο τους να χυθεί στο δάπεδο. Σε ότι αφορά στο περιστατικό με την Μαρκουλή, η Εναγόμενη ισχυρίστηκε ότι προτού σταθμεύσει το όχημα της πίσω από το όχημα της πρώτης, επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Μ.Ε.8, ενημερώνοντας την περί της πρόθεσης της να σταθμεύσει στο σημείο και της επακόλουθης ανάγκης η Μαρκουλή να μετακινήσει το δικό της. Παρά την υπόσχεση της Μ.Ε.8 ότι θα ενημερώσει την Μαρκουλή για να μετακινήσει το όχημα της, και παρά το γεγονός ότι τηλεφώνησε, σχετικά, τρεις φορές, στην Μ.Ε.8, το όχημα της Μαρκουλή παρέμεινε στο σημείο. Στη βάση αυτών των δεδομένων, στάθμευσε το όχημα της πίσω από το όχημα της Μαρκουλή και άρχισε να κατεβάζει τα ψώνια, με σκοπό να τα μεταφέρει στο διαμέρισμά της και ευθύς αμέσως να εγκαταλείψει εκ νέου τον χώρο. Το όχημα της παρέμεινε σταθμευμένο στο σημείο για 15 περίπου λεπτά και ακολούθως μετακίνησε τούτο. Ουδέποτε, την δεδομένη μέρα, το σημείο επισκέφθηκε η Αστυνομία, ως ισχυρίζεται η Ενάγουσα μέσω των μαρτύρων της, και επ' ουδενί το όχημα της έμεινε σταθμευμένο στο σημείο για 30 - 45 λεπτά, ως επίσης ισχυρίζεται η Ενάγουσα. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας ότι, από το μπαλκόνι της κουζίνας της, πετά νερά προς πελάτες του γυμναστηρίου και/ή μέλη της οικογένειας της Μ.Ε.8, αποδέχθηκε ότι τούτο έγινε μόνο μία φορά και μόνο προς τον Μ.Ε.9, ο οποίος την δεδομένη μέρα, απευθυνόμενος προς αυτήν, την εξύβρισε με χυδαίες εκφράσεις, τις οποίες ανέφερε στο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα, να χάσει την ψυχραιμία της και να ρίξει προς αυτόν νερά από τη βεράντα της κουζίνας του διαμερίσματος της. Όσον, τώρα, αφορά στα όσα αποδίδονται στον εναγόμενο, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι τούτα δεν έγιναν και ότι πρόκειται για ψεύδη που προωθεί η οικογένεια της Μ.Ε.8 εκδικητικά εναντίον της οικογένειας της, λόγω των διαφορών τους που προέκυψαν από την πρόθεση των πέντε από τα έξι αδέλφια να πωλήσουν το μερίδιο τους στο ανοικοδόμητο μέρος του επίδικου ακινήτου. Επαναλαμβάνω, για σκοπούς πληρότητας, ότι, κάθε άλλη αποδιδόμενη στην Εναγόμενη από τους μάρτυρες της Ενάγουσας πράξη, δεν γίνεται δεκτή από την πρώτη. Εναγόμενος Ο Εναγόμενος, αναφορικά με τις σχέσεις της οικογένειας του και της οικογένειας της Μ.Ε.8, προώθησε ισχυρισμούς ίδιους με την σύζυγό του, Εναγόμενη. Σ' ότι δε αφορά στα όσα αποδίδονται στην Εναγόμενη, εξέφρασε την πεποίθηση του ότι τούτα δεν είναι αληθή και ότι πρόκειται για ψεύδη των μαρτύρων της Ενάγουσας, αναφέροντας, ωστόσο, ότι, κατά το χρονικό σημείο που οι μάρτυρες της Ενάγουσας τοποθετούν τα συγκεκριμένα συμβάντα, τούτος απουσίαζε από την οικία του και γενικότερα από την επίδικη οικοδομή. Σ' ότι αφορά στα όσα αποδίδονται στον ίδιο, αρνήθηκε τους ισχυρισμούς αυτούς και προέβαλε την θέση ότι πρόκειται για ψεύδη των μαρτύρων της Ενάγουσας, τα οποία προωθήθηκαν συνεπεία της διαφοράς των δύο οικογενειών. Ο Εναγόμενος αποδέχθηκε ότι τα Σαββατοκύριακα, κατόπιν δικών του ενεργειών, κλίνει η μία και μόνο μπάρα των εισόδων του χώρου στάθμευσης (η πιο κοντινή στην επίδικη οικοδομή), και τούτο χωρίς την χρήση οποιασδήποτε κλειδαριάς. Παρά την ενέργεια του αυτή, σύμφωνα πάντα με τα όσα ισχυρίζεται, είναι δυνατή η πρόσβαση στο χώρο στάθμευσης από έτερη είσοδο, που βρίσκεται επί άλλης οδού. Ο λόγος που κλείνει την μπάρα είναι γιατί, οι θαμώνες των κέντρων αναψυχής της γύρω περιοχή στάθμευαν τα οχήματά τους στο χώρο στάθμευσης και κατά τις πρωινές ώρες, όταν και αποχωρούσαν από τη περιοχή, φωνασκούσαν, εξεμούσαν και πετούσαν αντικείμενα που κατείχαν πριν εισέλθουν στο όχημα τους. Η ενέργεια του αυτή, λαμβάνει χώρα το Σάββατο αργά το απόγευμα και ανοίγει εκ νέου την μπάρα (αν δεν έχει ήδη ανοιχθεί από τρίτους), πρωί της Δευτέρας, προτού πάει εκκλησία. Είναι και του Εναγόμενου η θέση ότι, αν μια οικογένεια, εκ των δύο, ενοχλεί την άλλη, αυτή είναι η οικογένεια της Μ.Ε.8, τα μέλη της οποίας, και κυρίως ο XXXXX, προκαλούν συνεχώς οχληρία, απειλούν την οικογένεια του και ειδικότερα την Εναγόμενη και ενεργούν εις τρόπο που προκαλεί σ' αυτούς φοβία. Αξιολόγηση μαρτυρίας Στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της ακροαματικής διαδικασίας, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιόν μου και αξιολόγησα, ως θα φανεί κατωτέρω, τη μαρτυρία τους με γνώμονα πως η αξιοπιστία ενός μάρτυρα εκτιμάται αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης. Είχα επίσης συνέχεια κατά νου το διαδικαστικό στάδιο στο οποίο προέκυψε η κάθε μαρτυρία, την γνώση, πηγή και κύρος του κάθε μάρτυρα, αλλά και την ύπαρξη ή μη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης σε σχέση με τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Κατά νου είχα ακόμα και τη δυνατότητα μνήμης έκαστου μάρτυρα, αλλά και τους λόγους που είχαν ή που επικαλέστηκαν για το γεγονός ότι θυμούντο τα όσα κατέθεταν, καθώς επίσης και την αμεσότητα, σαφήνεια και ειλικρίνεια που ενδεχομένως χαρακτήριζε τις αναφορές τους. Βαρύτητα δόθηκε και στις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες, ασυνέπειες και αντιφάσεις που ενδεχομένως παρατηρούνται στη μαρτυρία τους. Απέφυγα να αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της συμπεριφοράς των μαρτύρων και τούτο με γνώμονα το γεγονός ότι μια διαφορετική προσέγγιση ενέχει κινδύνους μιας και, κάποιοι μάρτυρες, συνεπεία των εξωτερικών γνωρισμάτων της συμπεριφοράς τους, ενδεχομένως να δημιουργούν μια τελείως διαφορετική εντύπωση από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. Νικολάου ν. Παπαϊωάννου

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685 και Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406). Μ.Ε.1, Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9 Στη βάση του τρόπου που πρέπει να αντικρίζεται η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, κρίνω ορθότερο να ξεκινήσω από την μαρτυρία των Μ.Ε.1, Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, μιας και πρόκειται για πρόσωπα που ανήκουν στην ίδια οικογένεια, με ίδια κίνητρα και συμφέροντα στην παρούσα αγωγή και πρόσωπα τα οποία παρουσιάστηκαν ως μάρτυρες ιδίων και/ή ως επί το πλείστων ιδίων γεγονότων. Με εξαίρεση τον Μ.Ε.1, ο οποίος, οφείλω να ομολογήσω ότι μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, καθότι η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, αμεσότητα, ειλικρίνεια και πειστικότητα, χωρίς να παρατηρούνται οποιεσδήποτε ασάφειες και/ή αντιφάσεις και/ή οποιαδήποτε προσπάθεια υπεκφυγής, τουναντίον, εκεί που δεν ήταν μάρτυρας των ενεργειών της Εναγομένων δεν δίστασε να το παραδεχθεί, οι Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, αν και ενδεχομένως κάποιοι εκ των ισχυρισμών τους να είναι αληθείς, συνεπεία του ότι αρκετοί ισχυρισμοί τους είχαν έκδηλο το στοιχείο της γενικότητας, αοριστίας, ασάφειας και υπερβολής, καθώς επίσης και συνοδεύονταν από έκδηλη προσπάθεια υπεκφυγής, με έντονο το στοιχείο μίσους έναντι των Εναγομένων, κρίνω ότι τούτη αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή οποιωνδήποτε ευρημάτων ή έστω συμπερασμάτων σε σχέση με τα επίδικα υπό αμφισβήτηση ζητήματα της παρούσας αγωγής. Για σκοπούς πληρότητας και αιτιολογίας της μόλις πιο πάνω εκφρασθείσας κρίσης μου ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας των Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, σημειώνω τα ακόλουθα. Ενώ, ως προέκυψε κατά το στάδιο της μαρτυρίας τους, μέλος της οικογένειας τους, κατηγορήθηκε για διάφορα περιστατικά τα οποία εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο των διαφορών των δύο οικογενειών, περιστατικά που θέλουν τον εκεί κατηγορούμενο να έχει, μεταξύ άλλων, προβεί σε χρήση σπρέι εναντίον των ανήλικων, τότε, εγγονιών των Εναγομένων, καθώς επίσης και να προκαλεί κακόβουλη ζημιά σε περιουσία των Εναγομένων, τόσο η Μ.Ε.8, όσο και ο Μ.Ε.9, προσπαθούσαν να πείσουν το Δικαστήριο ότι οι Εναγόμενοι, εντελώς απρόκλητα, και χωρίς ποτέ η οικογένεια τους (των Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9) να ενοχλήσει τούτους, προέβηκαν σε όλες τις ενέργειες που τους αποδίδονται. Έφθασαν, δε, στο σημείο να ισχυριστούν ότι, η δικαστική κρίση επί του περιστατικού με το σπρέι, ήταν λανθασμένη, καθότι ήταν το αποτέλεσμα παραπλάνησης του Δικαστηρίου από τον εισαγγελέα της υπόθεσης, ο οποίος θεάθηκε να συνομιλεί χαμογελώντας με τους Εναγόμενους. Ισχυρίστηκαν, συναφώς, ότι, καμία μαρτυρία δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, που να συνδέει τον εκεί κατηγορούμενο με το υπό εκδίκαση εκεί περιστατικό. Τέλος, πλην όμως και πάλι συναφώς, ισχυρίστηκαν ότι καταγγέλθηκε ο εισαγγελέας της υπόθεσης στον Γενικό Εισαγγελέα, με τον τελευταίο να τους αποστέλλει και σχετική απάντηση στην καταγγελία τους, χωρίς, ωστόσο, ενώπιον του Δικαστηρίου να παρουσιαστεί οποιαδήποτε επιβεβαιωτική, των ισχυρισμών τους αυτών, μαρτυρία. Αν μη τι άλλο, με δεδομένη την αμφισβήτηση των ισχυρισμών αυτών, η λογική θέλει να παρουσιαζόταν, τουλάχιστον, η αλληλογραφία που ανταλλάχθηκε με το Γενικό Εισαγγελέα. Ο Μ.Ε.9, όταν ρωτήθηκε, γενικότερα, για το κατά πόσο ο γιος του, Κωνσταντίνος, κρίθηκε ένοχος για συγκεκριμένα περιστατικά βίας και πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς, αρνήθηκε να απαντήσει, ισχυριζόμενος ότι, στο παρόν Δικαστήριο παρουσιάστηκε με μόνο σκοπό να καταθέσει σε σχέση με τα γεγονότα που ο ίδιος αναφέρει στη γραπτή του δήλωση και για κανένα άλλο θέμα, και όταν ακολούθως ζητήθηκε από αυτόν, να τοποθετηθεί επί του σχετικού ερωτήματος δεν έδωσε καμία απάντηση για να μην αποδεχθεί ότι αμφότερες οι οικογένειες προκάλεσαν επεισόδια. Σημαντικό κρίνεται, επίσης, το γεγονός ότι, το περιστατικό με το σπρέι, τοποθετείται στο τελικό χρονικό σημείο του περιστατικού με τον Μαλέκκο, και τα γεγονότα που το περιβάλλουν, ως μέρος των γενεσιουργών αιτιών που οδήγησαν στην αποχώρηση του τελευταίου από το σημείο και γενικότερα από πελάτης του γυμναστηρίου. Και ενώ το περιστατικό αυτό, στη βάση δικαστικής απόφασης, η οποία δεν φαίνεται να ανατράπηκε εφετειακά[3], επιβεβαιώθηκε, με θύτη τον γιο των Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9 και θύμα την Εναγόμενη και τα εγγόνια της, αμφότεροι οι μάρτυρες (Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9), επέμεναν να παρουσιάζουν ως μοναδικό πρόσωπο που φέρει ευθύνη για την εγκατάλειψη του Μαλέκκου, την Εναγόμενη. Ενδεικτικός της υπερβολής και γενικότερα των μη αγνών κινήτρων που συνόδευαν την μαρτυρία του Μ.Ε.9, είναι και ο ισχυρισμός του που θέλει τα εγγόνια των Εναγομένων να ενεργούν κακόβουλα και με σκοπό να δημιουργήσουν πρόβλημα στην Ενάγουσα. Ως, συναφώς, ισχυρίστηκε, τα εγγόνια των Εναγομένων έκαμναν ζημιές «με ξύλα, κτυπώντας τον φράχτη, γέμισαν τα 10 πόδια με φύλλα τζιαι κλαδιά σπασμένα πάλε για να δημιουργήσουν επεισόδιο, να δημιουργήσουν πρόβλημα». Σημειώνω ότι ο ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι το 2008 τα εγγόνια της ήρθαν απλά σε ηλικία που επέτρεπε την εγγραφή τους σε νηπιαγωγείο, δεν αμφισβητήθηκε. Υπερβολή, αλλά και προσπάθεια υπεκφυγής παρατηρείται και στους ισχυρισμούς της Μ.Ε.8 σε σχέση με το επεισόδιο με τον Μαλέκκο. Ενώ αρχικά παρουσιάζει την Εναγόμενη, με επιθετικό τρόπο να κατευθύνεται προς τον εν λόγω πελάτη και να φωνασκεί προς αυτόν, και την συμπεριφορά της να αποτελεί την βασική αιτία δυσαρέσκειας του και μετέπειτα απομάκρυνσής του από το σημείο, και ενώ σε σχετική υποβολή που της τέθηκε που θέλει την Εναγόμενη να βρίσκεται στο σημείο με τα εγγόνια της προώθησε απόλυτο αρνητικό ισχυρισμό, όταν ακολούθως της τέθηκαν υποβολές για την μετέπειτα συμπεριφορά του Κωνσταντίνου, στην προσπάθειά της να αποφύγει να τοποθετηθεί επί τούτων, ισχυρίστηκε ότι, αμέσως μετά τις φωνασκίες της Εναγόμενης προς τον Μαλέκκο, αποχώρησε από το σημείο και δεν είχε την ευκαιρία να δει τα όσα ενδεχομένως ακολούθησαν. Γενικότερα, η όλη μαρτυρία αμφοτέρων αυτών των μαρτύρων χαρακτηρίζεται από γενικότητα και αοριστία, εκτός φυσικά συγκεκριμένων περιστατικών τα οποία επιβεβαιώθηκαν από άλλη αποδεκτή ενώπιον μου μαρτυρία και στα οποία θα αναφερθώ κατωτέρω. Ξενίζει, λόγου χάρη, το γεγονός ότι, αμφότεροι οι μάρτυρες αυτοί αναφέρθηκαν σε συγκεκριμένα περιστατικά που θέλουν την Εναγόμενη να ρίχνει πολλές φορές νερά στο φωταγωγό και να προκαλεί με την ενέργειά της αυτή υλική ζημιά στο κάλυπτρο και καμία σχετική με τους ισχυρισμούς αυτούς θεραπεία να μην επιδιώκεται με την παρούσα αγωγή. Τουναντίον, ως αιτία για ζημιά στο κάλυπτρο, δικογραφικά, αναφέρεται μόνο η πτώση του πόντου. Σε σχέση πάντα με τους εν προκειμένω ισχυρισμούς των Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, σημειώνω ότι ο συνήγορος των Εναγομένων τους υπέβαλε ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζουν από πού προέρχονταν τα νερά, με τους μάρτυρες να απαντούν με απόλυτο τρόπο ότι γνώριζαν και ότι επρόκειτο περί νερά που έριξε η Εναγόμενη από το παράθυρο του αποχωρητηρίου του διαμερίσματός της. Και τούτο, στη βάση του ότι έβλεπαν, ως ανέφεραν, νερά να στάζουν από το συγκεκριμένο σημείο. Ωστόσο, ο απόλυτος αυτός ισχυρισμός τους, αν όχι συγκρούεται, τουλάχιστον ελέγχεται ως προς την αλήθεια του, στη βάση του δεδομένου ότι, ως και οι ίδιοι αποδέχθηκαν, χρειάστηκε αρκετές φορές υδραυλικοί να επιληφθούν προβλημάτων που αντιμετώπιζαν οι ένοικοι με τις διασωληνώσεις τους, και ότι είναι αυτός ο λόγος που τοποθετήθηκε ο πόντος επί των παραθύρων, για να μπορούν επ' αυτού να στέκονται οι υδραυλικοί για επιδιόρθωση των προβλημάτων αυτών. Αξίζει, επίσης, συναφώς, να σημειωθεί ότι, ο ισχυρισμός των Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9 περί σταγόνων νερού από την πατούδα του παραθύρου του αποχωρητηρίου του διαμερίσματος των Εναγομένων, δεν συνοδεύτηκε και με ισχυρισμό που να θέλει την ανωτέρω της πατούδας τοιχοποιία του φωταγωγού της πολυκατοικίας να είναι στεγνή, και ή, γενικότερα, μαρτυρία που να αποκλείει το ενδεχόμενο τα νερά να εισέρχονταν στο φωταγωγό από ψηλότερο σημείο και να κατέληγαν στην πατούδα της Εναγόμενης και ακολούθως σε κατώτερο σημείο. Είναι επίσης άξιο απορίας πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει τόσες φορές το γεγονός αυτό (ρίψη νερών εντός του φωταγωγού), και να αποδίδεται η ρίψη στην Εναγόμενη, με την τελευταία να αρνείται ότι έπραξε τούτο και να μην αναζητούν οι Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9 πληροφόρηση από τους λοιπούς ενοίκους της πολυκατοικίας (αν αντιμετώπισαν υδραυλικό πρόβλημα) για να μπορούν να επιβεβαιώσουν τον ισχυρισμό τους. Είναι επίσης άξιο απορίας το γεγονός ότι δεν κατάφεραν ποτέ να δουν την Εναγόμενη τη στιγμή που έριχνε τα νερά, με δεδομένο, ως ανέφεραν, ότι ο αισθητήρας τοποθετήθηκε ώστε να ενημερώνονται όποτε η Εναγόμενη προβαίνει σε κίνηση στο φωταγωγό. Ήταν έκδηλο, καθόλη τη διάρκεια που κατέθεταν οι Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9 ότι, αμφότεροι, διακατέχοντο από αισθήματα πικρίας και εχθρικότητας έναντι των Εναγομένων και ότι ήταν έτοιμοι να προβάλουν κάθε ισχυρισμό, ανεξαρτήτως αληθείας ή μη τούτου, με μόνο στόχο να επιτύχει η Ενάγουσα στην παρούσα αγωγή της. Παραδείγματος χάριν, ο Μ.Ε.9, με τη μαρτυρία του, δια ειδικής αναφοράς σε συγκεκριμένα ονόματα (παράγραφος 7 γραπτής του δήλωσης, Έγγραφο Γ), προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι, συνεπεία της συμπεριφοράς των Εναγομένων, η Ενάγουσα απώλεσε πελάτες. Παρόμοιο ισχυρισμό, χωρίς ειδική αναφορά σε ονόματα πλην όμως με ειδική αναφορά αριθμού πελατών που εγκατέλειψαν την ενάγουσα, προωθεί και η Μ.Ε.
  1. Σε ερώτηση που τέθηκε στο στάδιο της αντεξέτασης του, ο Μ.Ε.9 επέμεινε στην ορθότητα του περιεχομένου της παραγράφου 7 της γραπτής του δήλωσης. Όταν, ακολούθως, διεφάνη ότι συγκεκριμένο εκεί αναφερόμενο πρόσωπο, αποτελούσε, μέχρι και το στάδιο της μαρτυρίας του, πελάτη της Ενάγουσας, μη μπορώντας πλέον να υποστηρίξει την αρχική του τοποθέτηση περί εγκατάλειψής του, προέβαλε τον ισχυρισμό ότι τούτος επανεγγράφη ως πελάτης της Ενάγουσας. Ο τελευταίος, όμως, αυτός ισχυρισμός του δεν ήταν καθόλου πειστικός. Όλες οι επόμενες τοποθετήσεις του που σκοπούσαν να δικαιολογήσουν την αρχική συμπερίληψη του προσώπου αυτού στους πελάτες που εγκατέλειψαν το γυμναστήριο, αλλά και τη μετέπειτα αντίθετη θέση που ήθελε τούτον να παραμένει πελάτης της Ενάγουσας, χαρακτηρίζονται από πλήρη αοριστία, γενικότητα, αλλά και αντιφατικότητα. Η εξήγηση που έδωσε ήταν ότι, η επανεγγραφή του έγινε λόγω προβλήματος που αντιμετώπιζε με τα γόνατά του για το οποίο πρέπει να κάνει κινησιοθεραπεία, ως αν και ο λόγος που δεν επισκεπτόταν το γυμναστήριο προηγουμένως ήταν γιατί δεν είχε ειδικό λόγο για να το πράξει και όχι λόγω της όποιας συμπεριφοράς της Εναγόμενης, που αποτέλεσε την κατ' ισχυρισμό αιτία της εγκατάλειψής του. Αδυναμία, παρουσιάζει και η μαρτυρία τους σε σχέση με τα όσα αποδίδουν στον Εναγόμενο. Θεωρώ αδιανόητο να έχει ο Εναγόμενος ενεργήσει ως του αποδίδει η Ενάγουσα, και να έχει καταστρέψει, ως ισχυρίστηκαν οι Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, όλες τις μπάρες που ελέγχουν την είσοδο και έξοδο από τον χώρο στάθμευσης, με τον πρώτον να αρνείται ότι έπραξε τούτο και να μην προσκομίζεται έστω μια φωτογραφία της κατάστασης των μπαρών αυτών, τη στιγμή που ισχυρίστηκαν ότι μέχρι σήμερα δεν επιδιορθώθηκε η ζημιά. Να θυμίσω ότι, μέσω των μαρτύρων αυτών κατατέθηκαν πέντε τεκμήρια που αποτελούνται από αριθμό φωτογραφιών διαφόρων σημείων του επίδικου ακινήτου, με κάποιες εξ αυτών να σκοπούν να υποδείξουν ζημιά που προκλήθηκε από κατ' ισχυρισμό ενέργειες της Εναγόμενης. Να υπενθυμίσω ακόμα ότι, κατά μια εκδοχή του Μ.Ε.9, τηρούσε συνεχώς σημειωματάριο και κατέγραφε ημερομηνίες και γεγονότα καθώς επίσης και έβγαζε φωτογραφίες για να μπορεί να αποδείξει τους ισχυρισμούς του στο Δικαστήριο. Πως και δεν έβγαλε φωτογραφίες των μπαρών και του ρολού που κατ' ισχυρισμό του κατέστρεψε ο Εναγόμενος; Δεν σκοπεύω να παραθέσω και άλλες αδυναμίες που παρουσιάζει η μαρτυρία των μαρτύρων αυτών, μιας και θεωρώ ότι τα ανωτέρω δικαιολογούν την ήδη εκφρασθείσα κρίση μου ως προς την ποιότητα της μαρτυρίας τους. Είναι στη βάση αυτών των δεδομένων, που την μαρτυρία του Μ.Ε.1, την αποδέχομαι στο σύνολο της, τονίζοντας, φυσικά, ότι, ο ίδιος δήλωσε μάρτυρας συγκεκριμένων και μόνο γεγονότων, ενώ για τα υπόλοιπα, τα οποία απέδωσε στους Εναγόμενους, και για τα οποία έτυχε σχετικής ενημέρωσης από τρίτους, το αληθές ή μη των σχετικών αυτών ισχυρισμών του θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο τα πρόσωπα αυτά, στη περίπτωσης που κατέθεσαν ως μάρτυρες ενώπιον του Δικαστηρίου, θα γίνουν πιστευτά. Όσο δε αφορά στην εξ ακοής μαρτυρία του, για την οποία δεν παρουσιάστηκε το πρόσωπο που προέβηκε στην αρχική δήλωση, με δεδομένο το χρόνο που παρήλθε από όταν φέρεται να έγινε η αρχική δήλωση, το ότι δεν μεταφέρθηκε τούτη αυτούσια, και δεν δόθηκε λόγος για τη μη παρουσία του αρχικού δηλούντα στο δικαστήριο, δεν μπορεί να της δοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. Όσον δε αφορά στους Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, στο βαθμό που η μαρτυρία τους δεν υποστηρίζεται από άλλη μαρτυρία την οποία θα αποδεχθώ κατωτέρω, κρίνεται ακροσφαλές υπόβαθρο για τη εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων ή έστω συμπερασμάτων σε σχέση με τα υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής. Μ.Ε.2, Μ.Ε.3, Μ.Ε.4, Μ.Ε.5, Μ.Ε.6 και Μ.Ε.7 Αναφορικά, τώρα, με στους Μ.Ε.2, Μ.Ε.3, Μ.Ε.4, Μ.Ε.5, Μ.Ε.6 και Μ.Ε.7, οι μάρτυρες αυτοί μπορούν ευκόλως να χαρακτηριστούν ως ανεξάρτητοι, υπό την έννοια ότι δεν αποτελούν μέλη των διαφιλονικούμενων οικογενειών, ούτε και διεφάνη, μέσα από την αντεξέτασή τους, να έχουν οποιονδήποτε προσωπικό ή άλλως πως συμφέρον στο να ψευσθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι όποιες αντίθετες υποβολές τέθηκαν από πλευράς του συνηγόρου των Εναγομένων παρέμειναν μετέωρες, μιας και καμία υποστηρικτική γι' αυτές μαρτυρία προσκομίστηκε, ενώ, από την άλλη, οι μάρτυρες αυτοί με πειστικότητα αρνήθηκαν τις υποβολές αυτές. Όλοι ανεξαιρέτως οι μάρτυρες αυτοί, προώθησαν σαφείς ισχυρισμούς σε σχέση με τα γεγονότα που τους αφορούσαν και γενικότερα ήρθαν στην αντίληψή τους, χωρίς η μαρτυρία τους να παρουσιάζει οποιεσδήποτε υπεκφυγές, αντιφάσεις ή αδυναμίες. Ήταν σταθεροί στις θέσεις που προωθούσαν και άμεσοι στις τοποθετήσεις τους. Ως δε σημειώθηκε και πιο πάνω, κανένας εξ αυτών δεν είχε οποιονδήποτε λόγο ή κίνητρο για να καταθέσει εναντίον των Εναγομένων. Κατά συνέπεια, τη μαρτυρία τους, πλην αυτής στην οποία θα αναφερθώ στις επόμενες δύο παραγράφους, την αποδέχομαι στο σύνολό της. Από τη Μ.Ε.5 δεν μπορώ να δεχθώ τον ισχυρισμό της περί του ότι η Εναγόμενη προκαλούσε συνεχώς προβλήματα αφού αρκετές φορές, είτε ζητούσε χρήματα για την στάθμευση οχημάτων στο σημείο, είτε τοποθετούσε αντικείμενα για να δημιουργήσει πρόβλημα πρόσβασης ή απομάκρυνσης από το σημείο, μιας και αναφορά αυτή τέθηκε εντελώς γενικά και αόριστα, χωρίς να προσδιοριστεί το σημείο στάθμευσης στο οποίο αναφερόταν και χωρίς να δώσει εξηγήσεις ως προς τη πηγή γνώσης της. Η σχετική τοποθέτησή της ήταν ότι αντιλήφθηκε τέτοια συμπεριφορά από πλευράς της Εναγόμενης, χωρίς να προσδιορίσει αν η ίδια ήταν θύμα ή μάρτυρα της εν λόγω συμπεριφοράς ή αν απλά έτυχε σχετικής ενημέρωσης από τρίτους. Αν παραδείγματός χάριν η εναγόμενη ζητούσε χρήματα από μη πελάτες του γυμναστηρίου που στάθμευσαν το όχημά τους στο χώρο στάθμευσης, τούτο δεν μπορεί να θεωρηθεί πρόκληση προβλήματος μιας και κάθε τέτοιο πρόσωπο, στη βάση των κοινών αποδεκτών γεγονότων, όφειλε να πληρώσει για να του επιτραπεί η στάθμευση. Κατά συνέπεια, λόγω της γενικότητας με τη οποία προωθήθηκε ο υπό συζήτηση ισχυρισμός της Μ.Ε.5, τούτος δεν μπορεί να αποτελέσει βάση για σχετικό δικαστικό εύρημα. Ούτε στη μαρτυρία του Μ.Ε.6 που θέλει τον ίδιο θύμα ρίψης αντικειμένων από τους Εναγόμενους μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα, μιας και δεν δικογραφείται σχετικός ισχυρισμός. Η μόνη δικογράφηση που θέλει την εναγόμενη (όχι τον Εναγόμενο) να ρίχνει αντικείμενα από την βεράντα (πατάτες), απαντάται στην παράγραφο 4 (η) της Έκθεσης Απαίτησης, και θέλει ως θύμα των ρίψεων τον Κωνσταντίνο και τη φίλη του και όχι τον Μ.Ε.
  2. Ούτε μπορεί η εν προκειμένω μαρτυρία του Μ.Ε.6 να θεωρηθεί σχετική με τη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας (παράγραφος 4 (θ) της Έκθεσης Απαίτησης) περί συνεχούς παρενόχλησης από πλευράς της Εναγόμενης, μιας και εκεί αναφορά θέλει ως θύματα της παρενόχλησης τους πελάτες του γυμναστηρίου και όχι υπαλλήλους και/ή συνεργάτες της Ενάγουσας, ως ήταν ο Μ.Ε.
  3. Όσο δεν αφορά στον έτερο ισχυρισμό του περί συνεχούς ρίψης ζαρζαβατικών και αυγών προς οχήματα πελατών του γυμναστηρίου, κρίνω ότι καλύπτεται από τη παράγραφο 4 (θ) της Έκθεσης Απαίτησης και κατά συνέπεια τούτη γίνεται δεκτή. Εναγόμενοι 1 και 2 Τα όσα ανέφερα ανωτέρω για τους Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9, ισχύουν και για τους Εναγόμενους, οι οποίοι, προσπάθησαν να παρουσιάσουν μια εικόνα υπεραπλουστευμένη, με τους ίδιους θύματα και την οικογένεια της Μ.Ε.8 θύτες. Όποτε τοποθετούντο επί γεγονότων που ήθελαν τα μέλη της οικογένειας της Μ.Ε.8 να τους επιτίθενται και/ή να τους προκαλούν και/ή να τους βρίζουν, με περισσή λεπτομέρεια και επιπρόσθετη επιχειρηματολογία προσπαθούσαν να πείσουν περί της ορθότητας των ισχυρισμών τους, ενώ αναφορικά με περιστατικά που θέλουν τους εαυτούς τους να επιτίθενται και να προκαλούν τα μέλη της οικογένειας της Μ.Ε.8 και/ή τους πελάτες και συνεργάτες της Ενάγουσας, τοποθετούντο εντελώς γενικά, αόριστα, και πολλές φορές αρνητικά με μονολεκτικό τρόπο. Και σε σχέση με τους Εναγόμενους ήταν έκδηλη η προσπάθειά τους να αποφύγουν να προβάλουν ισχυρισμό ο οποίος θα τους εναπόθετε οποιαδήποτε ευθύνη σε σχέση με τις διαφορές τους με την οικογένεια της Μ.Ε.
  4. Ήταν και σ' αυτούς έκδηλη η πικρία και η εχθρικότητα με την οποία διακατέχονταν έναντι της οικογένειας της Μ.Ε.
  5. Ήταν επίσης ξεκάθαρο, τουλάχιστον από τα όσα η Εναγόμενη ισχυρίστηκε, ότι τούτη θεωρεί τη Μ.Ε.8 ως το μόνο από τα αδέλφια το οποίο εκμεταλλεύεται το μεγαλύτερο μέρος της εξ αδιαιρέτου ακίνητης περιουσίας των αδελφιών και ως το πρόσωπο το οποίο έχει αποκτήσει αδικαιολόγητο πλεονέκτημα έναντι των άλλων αδελφιών. Εν πάση περιπτώσει, στο βαθμό που αφορά στα περιστατικά που αποδίδονται στην Εναγόμενη, τούτη δεν κατάφερε με τη μαρτυρία της να πείσει περί της μη εμπλοκής της. Όπως και να έχουν τα πράγματα, η μαρτυρία αμφοτέρων των Εναγομένων, στο βαθμό που αφορά στα περιστατικά στα οποία αναφέρθηκαν οι Μ.Ε.2, Μ.Ε.3, Μ.Ε.5 και Μ.Ε.7, πέραν της γενικότητας και υπεκφυγής που την περιβάλλουν, συγκρούεται και με αυτή των εν λόγω μαρτύρων η οποία κρίθηκε πειστικότατη και ειλικρινής. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό για να σημειώσω ότι, ως Εναγόμενοι, δεν έχουν οποιονδήποτε βάρος να αποδείξουν ότι τα πράγματα έγιναν ως οι ίδιοι τα ισχυρίζονται, και ότι το βάρος παραμένει στους ώμους της Ενάγουσας να αποδείξει ότι η εκδοχή της είναι πολύ πιο πιθανόν να είναι αληθής παρά όχι. Επανερχόμενος στην αξιολόγηση της μαρτυρίας των Εναγομένων, επαναλαμβάνω ότι, η μαρτυρία τους δεν ήταν πειστική. Δεν αμφιβάλλω ότι μέρος της, ενδεχομένως, να εμπεριέχει αληθείς ισχυρισμούς, ωστόσο, με την όλη στάση που τήρησαν ενώπιον του Δικαστηρίου, την εικόνα που αποκόμισα καθόλη τη διάρκεια που τούτοι κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου δια ζώσης, την έκδηλη προσπάθειά τους με γενικές αρνήσεις να αποφύγουν να τοποθετηθούν επί των επιδίκων περιστατικών και γενικότερα της έκδηλης επίσης προσπάθειάς τους να παρουσιαστούν ως τα μόνα θύματα των διαφορών των δύο οικογενειών, η μαρτυρία τους κρίνεται εντελώς ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων, ή έστω συμπερασμάτων, επί των υπό αμφισβήτηση επιδίκων ζητημάτων. Κατά συνέπεια, τη μαρτυρία τους, στο βαθμό που αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά, δεν την αποδέχομαι. Νομική πτυχή Οχληρία Σύμφωνα με το άρθρο 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148: «
  6. Ιδιωτική οχληρία συνίσταται στο ότι πρόσωπο επιδεικνύει συμπεριφορά ή διεξάγει τις εργασίες του ή χρησιμοποιεί ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε αυτό κατά κυριότητα ή κατέχεται από αυτό, με τρόπο ώστε κατά συνήθεια[4] να παρεμβαίνει στην εύλογη χρήση και απόλαυση, αφού ληφθούν υπόψη η θέση και η φύση αυτής, της ακίνητης ιδιοκτησίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου: Νοείται ότι ο ενάγοντας δεν τυγχάνει αποζημίωσης σε σχέση με ιδιωτική οχληρία εκτός αν εξαιτίας αυτής υπέστη ζημιά: Νοείται περαιτέρω ότι οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν εφαρμόζονται καθόσον αφορά παρέμβαση στο φως». Αναφορικά με την ανάγκη η παρέμβαση του εναγόμενου να είναι συστηματική και δη να λαμβάνει χώρα «κατά συνήθεια», στη υπόθεση Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου κ.α. ν. Rawnsello Trading Company Ltd
(2003)1 A.A.D. 1570, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: Το στοιχείο της «κατά συνήθεια» () παρέμβασης αποτελεί την ειδοποιό διαφορά μεταξύ της ιδιωτικής οχληρίας του άρθρου 46 και του αστικού αδικήματος της Rylands v. Fletcher [1868] LR 3 HL 330 η οποία, αποτέλεσε έρεισμα του σκεπτικού της εκκαλούμενης απόφασης επί του συγκεκριμένου θέματος. Η «κατά συνήθεια» (habitually) παρέμβαση είναι ένα από τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 46 όπως και του αστικού αδικήματος της ιδιωτικής οχληρίας κατά αγγλικό κοινοδίκαιο. Βλ. Cunard v. Antifyre Ltd [1933] 1 KB 551. Στην υπό κρίση υπόθεση αυτό το στοιχείο της κατά συνήθεια παρέμβασης νομίζουμε ότι ελλείπει παντελώς και συνεπώς δεν υπήρχαν υπό τις περιστάσεις περιθώρια διασταλτικής ερμηνείας προς θεμελίωση ιδιωτικής οχληρίας. Υπάρχουν βασικά δύο μεγάλες κατηγορίες ιδιωτικής οχληρίας: (α) επέμβαση στην απόλαυση ακίνητης ιδιοκτησίας γενικά και, (β) επέμβαση σε δουλείες. Στο σύγγραμμα Clerk and Lindsel on Torts, 16η έκδοση, αναφέρονται τα ακόλουθα στις σελίδες 1356 και 1357 (παραγράφος 24-03): "In private nuisance, on the other hand, the conduct of the defendant which results in the nuisance is of itself not necessarily or unusually unlawful. A private nuisance may be and usually is caused by a person doing on his own land something which he is lawfully entitled to do. His conduct only becomes a nuisance when the consequences of his acts are not confined to his own land but extend to the land of his neighbour by causing an encroachment on his neighbour´s land, when it closely resembles trespass, causing physical damage to his neighbour´s land or building or works or vegetation upon it, or unduly interfering with his neighbour in the comfortable and convenient enjoyment of his land. It may be a nuisance when a person does something on his own property which interferes with his neighbour´s ability to enjoy his property by putting it to profitable use. It is also a nuisance to interfere with some easement or profit or other right used or enjoyed with his neighbour´s land. .............................. Nuisance of the second kind, causing physical damage to land or to something erected or growing upon it, occur when a man allows a drain on his own land to become blocked or makes a concrete paved drive so that the water overflows onto his neighbour´s land, maintains a mound of earth or other artificial erection on his own land so as to case damp to enter his neighbour´s land, works the mines under his own land so as to cause the surface on his neighbour´s land to subside, allows buildings upon his land to become dilapidated so that they, or parts of them, fall upon his neighbour´s land, sets up vibrations on his own land which cause damage to his neighbour´s buildings, or emits noxious fumes from his land which damage his neighbour´s crops or trees¨. Οι ανωτέρω αρχές επαναλήφθηκαν και στην υπόθεση Χρίστος Καλότυχος v. Cypsun Holidays Co. Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 1681. Σχετική είναι και η απόφαση Medcon Constructiοn Ltd v. Νίκης Ευαγγέλου και άλλου
(1997)1 ΑΑΔ 565, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο καθόρισε, μεταξύ άλλων, τα συστατικά στοιχεία της οχληρίας και την έννοια της εύλογης επέμβασης που καθιστά την πράξη οχληρία. Σχετικά με το επίπεδο επιμέλειας που θα πρέπει να επιδείξει ο Εναγόμενος σε υπόθεση ιδιωτικής οχληρίας, στο σύγγραμμα Clerk and Lindsel on Torts (πιο πάνω), καθορίζονται στις σελίδες 1371-1373 (παράγραφος 24-20) οι ακόλουθες τρεις κατηγορίες: - Η πρώτη αφορά στην περίπτωση όπου ο Εναγόμενος «deliberately or recklessly» χρησιμοποιεί τη γη του με τρόπο, που ο ίδιος γνωρίζει ότι θα δημιουργήσει ζημιά στον γείτονά του, οπότε και ο Εναγόμενος είναι υπεύθυνος για τις προβλέψιμες συνέπειες των πράξεων του. - Η δεύτερη αφορά στην περίπτωση όπου ο Εναγόμενος γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι με το τρόπο που χρησιμοποιεί τη γη του θα ήταν εύλογα προβλεπτή η πρόκληση ζημιάς στο γείτονά του, οπότε ο Εναγόμενος θεωρείται υπεύθυνος για τις συνέπειες των πράξεών του. - Η τρίτη κατηγορία αφορά στην περίπτωση όπου ο Εναγόμενος, ούτε γνώριζε, αλλά ούτε είχε πρόθεση να προκαλέσει ζημιά στο γείτονά του, ούτε ήταν αμελής αναφορικά με τις πράξεις του, και παρά ταύτα μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος στη βάση του δεδομένου ότι η χρήση της περιουσία του προκάλεσε ζημιά στον Ενάγοντα. Διάκριση μεταξύ οχληρίας και παράνομης επέμβασης Στις σελίδες 1307 και 1308 επίσης, στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts (πιο πάνω), αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τη διάκριση παράνομης επέμβασης και οχληρίας: "Trespass differs from nuisance in that it is a direct as opposed to a consequential injury, and it is actionable without proof of damage, whereas damage must be proved in nuisance. Thus if one man throws, rubbish or other materials of any kind on the land of another, or if he sends the stinking water in his yard into his neighbour´s cellar, these are acts of trespass for which he will be responsible without any proof of damage. But if the defendant causes such material to pass on the plaintif´´s land merely as the result of the exercise of his own rights of property, as where he fixes a spout on his roof, whereby the rain-water is discharged onto the plaintiffs land, or suffers his privy to be out of repair, whereby the filth flows into his neighbour´s cellar, or allows the branches of his trees to spread over his boundary, or the roots of his trees to grow into his neighbour´s land, or permits storm-water or sewage to flow onto his land, or a game of cricket results in the escape of balls his over the boundary, these are acts of nuisance, not trespass[5]: the action in former times must have been laid in case, and the plaintiff must consequently establish the existence of appreciable damage." Οχληρία - αστικό αδίκημα κατά της ακίνητης περιουσίας Η ιδιωτική οχληρία εντάσσεται στην κατηγορία των αστικών αδικημάτων που διαπράττονται έναντι της ακίνητης ιδιοκτησίας («a tort to land») και όχι του κατόχου της. Στο σύγγραμμα Textbook on Torts, του Michael A. Jones, 8η έκδοση, στην σελίδα 337, με αναφορά στην υπόθεση Hunter v Canary Wharf Ltd.
(1997)2 All E.R. 426, αναφέρονται τα εξής: «... in private nuisance the land owner claims, in effect on behalf of his land rather than his person, whichever side of the material damage/amenity divide his case happens to fall on. As such, he must be able to identify a means by which the land has been affected, whether by way of diminution in its capital value or its amenity (as opposed simply to that of its occupier).» Ποιος μπορεί να ενάγει για ιδιωτική οχλήρία; Στην υπόθεση Christofides a.o. v. Matheos Armefti
(1967)1 C.L.R. 20, σημειώθηκαν τα εξής σχετικά με το πότε νομιμοποιείται κάποιος να εγείρει αγωγή για ιδιωτική οχληρία: It appears to be quite well established in law that an occupier can only sue for private nuisance if he has a title to possess the premises affected thereby. (See Clerk & Lindsell on Torts 12th ed., p. 1282, para. 1283 and 1-lalsbury's Laws of England 3rd ed., vol. 28, p. 154; in both instances Malone v. Laskey supra, is cited). A mere licensee, such as a, spouse residing in the house of his wife (or of her husband, as the case may be) does not have the requisite title to enable him to sue for private nuisance; nor can it be said that he is in de facto occupation in a sense enabling him so to sue. De facto occupation appears to have been held as sufficient to found the right to bring an action for nuisance only in circumstances in which it coincided, in fact, with actually existing rights to the property affected, as in Foster v. Warrington Urban Council (75 L.J. K.B., p. 514); the present case is clearly of a totally different nature, because all rights to the house affected by 'the operation of the works of the Respondent are vested in the wife of Appellant' 2, its owner, and Appellant 2 merely resides there in as a licensee, by virtue of his status as husband[6]. Η πιο πάνω αρχή που θέλει τον Ενάγοντα αγωγής ιδιωτικής οχληρίας, για να μπορεί να επιτύχει, να οφείλει πρώτα να αποδείξει ότι έχει δικαίωμα αποκλειστικής κατοχής, επιβεβαιώθηκε και στην Hunter v. Canary Wharf Ltd
(1997)2 All E.R.
  1. Τελικά ευρήματα Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, πέραν των ευρημάτων που προέβηκα στο αρχικό στάδιο της παρούσας απόφασης, προβαίνω και σε περαιτέρω ευρήματα ως η μαρτυρία των Μ.Ε.1, Μ.Ε.2, Μ.Ε.3, Μ.Ε.4, Μ.Ε.5[7], Μ.Ε.6[8] και Μ.Ε.
  2. Για τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 σημειώνω ότι, προβαίνω σε ευρήματα στη βάση της, μόνο αναφορικά με τα περιστατικά, που, είτε επιβεβαιώθηκαν από τους υπόλοιπους μάρτυρες των οποίων η μαρτυρία έγινε δεκτή, είτε ο ίδιος ήταν αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων που τα περιέβαλλαν. Επίσης, πάντα σε σχέση με τη μαρτυρία του Μ.Ε.1, εν απουσία ισχυρισμού που να θέλει την τοιχοποιία άνωθεν της πατούδας του παραθύρου του αποχωρητηρίου του διαμερίσματος των Εναγομένων να είναι στεγνή, και με δεδομένη την έτερη αδιαμφισβήτητη θέση που τέθηκε από πλευράς των Μ.Ε.1, Μ.Ε.8 και Μ.Ε.9 που θέλει τους λοιπούς ενοίκους της πολυκατοικίας να αντιμετωπίζουν, κατά καιρούς, υδραυλικά προβλήματα στον χώρο του φωταγωγού (εξού και η τοποθέτηση του πόντου ως βάση στήριξης των τεχνικών που θα επιλαμβάνονταν των προβλημάτων αυτών), η θέση του ότι τα νερά που κατέληγαν στην εσωτερική σκάλα του κτηρίου και κατά συνέπεια και επί των πελατών της Ενάγουσας που χρησιμοποιούσαν τούτη, ήταν το αποτέλεσμα ενεργειών της Εναγόμενης, κρίνεται ακροσφαλές υπόβαθρο για σχετικό δικαστικό εύρημα, ή έστω συμπέρασμα. Για τους ίδιους λόγους, και δη απουσία μαρτυρίας, προσδιοριστικής της σταθερότητας του πόντου επί των πατούδων, καθώς επίσης και της τελευταίας χρήσης του από τους τεχνικούς, ως βάση στήριξης, η μαρτυρία του Μ.Ε.1 κρίνεται ανεπαρκής για να μπορώ επ' αυτής να καταλήξω με ασφάλεια στην αιτία που προκάλεσε την πτώση του πόντου επί του ξύλινου καλύπτρου. Τα ίδια ισχύουν και αναφορικά με την πτώση του αισθητήρα, μιας και οι οποιεσδήποτε σχετικές τοποθετήσεις του Μ.Ε.1 εδράζονται στη βάση δικού του υποκειμενικού συμπεράσματος και/ή πεποίθησης, χωρίς ο ίδιος να είναι σε θέση να επιβεβαιώσει τούτη. Από την άλλη, έστω και εάν ο Μ.Ε.1 δεν είχε στραμμένη την προσοχή του προς την έξοδο του γυμναστηρίου κατά την αποχώρηση της Εναγόμενης στις 19.09.2008 μετά το επεισόδιο που εκεί δημιούργησε (για το οποίο και αποδέχομαι ότι τούτο έλαβε χώρα ως οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.7 το περιέγραψαν), στη βάση της μαρτυρίας του μπορώ εύκολα να καταλήξω σε εύρημα ότι τις γλάστρες στην είσοδο του γυμναστηρίου τις ανέτρεψε η Εναγόμενη κατά την έξοδό της. Η αλληλουχία των περιγραφόμενων από τον Μ.Ε.1 γεγονότων, σε συνδυασμό με το χρονικό σημείο της εξόδου της Εναγόμενης, του θορύβου που ακολούθησε αμέσως μετά, και της επόμενης αντίληψης περί της ανατροπής των γλαστρών, και εν απουσία τρίτου προσώπου στο σημείο, θεωρώ ότι δικαιολογούν την μόλις εκφρασθείσα κρίση μου περί του ότι η Εναγόμενη είναι το πρόσωπο που ανέτρεψε τούτες. Με δεδομένα τα πιο πάνω, αποτελεί τελικό μου εύρημα ότι η Εναγόμενη σε διάφορες ημερομηνίες μεταξύ του 2008 και 2009, αλλά και σε μία περίπτωση το 2017 και μία το 2018, προέβηκε στις πιο κάτω ενέργειες: Στις 19.09.2008, εισήλθε με ορμή και σε έξαλλη κατάσταση στον χώρο του γυμναστηρίου, καθ' ον χρόνο ο Μ.Ε.1 και η Μ.Ε.8 έκαναν μάθημα, σε διαφορετικούς χώρους του γυμναστηρίου, σε πελάτες της Ενάγουσας και με επιθετικό τρόπο άρχισε να βρίζει την Μ.Ε.8 και να την κατηγορεί για τη διακοπή της υδροδότησης του διαμερίσματός της. Παρά την προσπάθεια του Μ.Ε.1 να την καθησυχάσει, η Εναγόμενη συνέχισε να συμπεριφέρεται ως ανωτέρω. Η συμπεριφορά της Εναγόμενης εντός του χώρου του γυμναστηρίου προκάλεσε πανικό στις εκεί πελάτιδες της Ενάγουσας, στις οποίες έκανε μάθημα η Μ.Ε.
  3. Αυτόπτες μάρτυρες του επεισοδίου ήταν και ο Μ.Ε.1 και ο Μ.Ε.
  4. Την ίδια μέρα, και δη στις 19.09.2008, μετά το πιο πάνω αναφερόμενο επεισόδιο, η Εναγόμενη, κατά την έξοδό της από το γυμναστήριο, ανέτρεψε τις γλάστρες που βρίσκονταν στην είσοδο του γυμναστηρίου, με αποτέλεσμα τούτες, μετά την ανατροπή τους να παρουσιάζουν την εικόνα που εμφαίνεται στις φωτογραφίες Τεκμήριο
  5. Παρέμεινε άγνωστο το κόστος επιδιόρθωσης της σχετικής ζημιάς. Επίσης, δεν επιζητούνται ειδικές αποζημιώσεις για το περιστατικό αυτό. Περί τον Αύγουστο - Σεπτέμβριο 2009, η Εναγόμενη στάθμευσε το όχημά της στην είσοδο της αριστερής (ως η πρόσοψη του κτηρίου) κοινόχρηστης, δέκα ποδών, διόδου εις τρόπον που εμπόδιζε την έξοδο του οχήματος της Μ.Ε.5, το οποίο είχε σταθμεύσει προηγουμένως σε ενδότερο σημείο της διόδου και, επί σκοπό, δεν μετακίνησε τούτο παρά τις σχετικές υποδείξεις που της έγιναν. Συνεπεία της συμπεριφοράς της αυτής, κλήθηκε στο σημείο η Αστυνομία, και μόνο τότε η Εναγόμενη μετακίνησε το όχημά της και κατάφερε η Μ.Ε.5 να αποχωρήσει από το σημείο. Το όλο επεισόδιο διήρκησε περί τα 30 λεπτά. Κατά τη διάρκεια Μαρτίου - Απριλίου 2009, υπό συνεχή βάση, οι Εναγόμενοι έριχναν ζαρζαβατικά και αυγά προς τα αυτοκίνητα των πελατών του γυμναστηρίου, χωρίς, ωστόσο, να γίνει γνωστό αν οι κάτοχοι των οχημάτων έλαβαν γνώση του γεγονότος, και αν, ναι, κατά πόσο ενημέρωσαν σχετικά τους υπευθύνους του γυμναστηρίου. Άγνωστο παρέμεινε και το κατά πόσο, συνεπεία της υπό συζήτησης ρίψης, επηρεάστηκε η ειρηνική και ήσυχη απόλαυση της κατοχής από την Ενάγουσα του χώρου στον οποίο λειτουργεί το γυμναστήριο, ή αν προκάλεσε σε αυτή απώλεια άνεσης ή ψυχική πίεση[9]. Το απόγευμα μίας ημέρας εντός του 2008, ενώ ο Μ.Ε.2, περπατητός, κατευθυνόταν προς την είσοδο του γυμναστηρίου, ένιωσε στο σώμα του νερά που του έριξε η Εναγόμενη από το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματος των Εναγόμενων. Αμέσως έστρεψε την προσοχή του προς το σημείο και είδε την Εναγόμενη να βρίσκεται εκεί. Ανταλλάχθηκαν μεταξύ τους κάποια λόγια (μετά που ο Μ.Ε.2 ζήτησε από την Εναγόμενη τον λόγο για την ρίψη του νερού), και ακολούθως εγκατέλειψε το σημείο και εισήλθε στο γυμναστήριο και παραπονέθηκε σχετικά στον Μ.Ε.
  6. Τον Φεβρουάριο με Μάρτιο του 2017, ο Μ.Ε.2 στάθμευσε το όχημά του στον χώρο στάθμευσης, και οι Εναγόμενοι, με απειλητικό τρόπο απαίτησαν όπως το μετακινήσει, πράγμα το οποίο και έπραξε χωρίς να συζητήσει μαζί τους. Τέλος, περί τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο του 2018, πρωινές ώρες, η Μ.Ε.3, καθ' ον χρόνο, διά της δέκα ποδών αριστερής διόδου, περπατητή, κατευθυνόταν προς την είσοδο του γυμναστηρίου, δέχθηκε από την Εναγόμενη απόνερα, τα οποία της έριξε από το μπαλκόνι της κουζίνας του διαμερίσματος των Εναγομένων. Παρά την προσπάθειά της να αποφύγει την επαφή με το νερό, τούτη δεν αποφεύχθηκε. Αμέσως έστρεψε την προσοχή της προς το εν λόγω μπαλκόνι και είδε την Εναγόμενη να βρίσκεται στο σημείο. Σε επόμενη επίσκεψή της, την ίδια μέρα περί το μεσημέρι, ανέφερε το γεγονός αυτό στους Μ.Ε.8 και Μ.Ε.
  7. Από τη ρίψη του νερού λερώθηκαν τα ρούχα της. Στη βάση της ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεχτής μαρτυρίας, παρέμεινε άγνωστο το καθεστώς υπό το οποίο η Ενάγουσα εταιρεία κατέχει τους χώρους του επίδικου ακινήτου, εντός του οποίου λειτουργεί το γυμναστήριο. Το σίγουρο είναι ότι, καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε που να θέλει την Ενάγουσα να κατέχει τούτους δικαιωματικά. Εκείνο που με ασφάλεια μπορώ να καταλήξω είναι ότι, η Μ.Ε.8, κατόπιν συγκατάθεσης των λοιπών συνιδιοκτητών, έλαβε, εξ αρχής, άδεια κατοχής των συγκεκριμένων χώρων. Ακολούθως, υπό αδιευκρίνιστες εντελώς συνθήκες, και χωρίς να αποδειχθεί αν ο Εναγόμενος ή τα λοιπά αδέλφια του έλαβαν ποτέ σχετική γνώση, η Μ.Ε.8 παραχώρησε άδεια στην Ενάγουσα να λάβει κατοχή των χώρων και να αναλάβει, από τη σύστασή της, τη λειτουργία του γυμναστηρίου. Ουδέποτε οι συνιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου παραχώρησαν δικαιωματική κατοχή των συγκεκριμένων χώρων στην Ενάγουσα. Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση στο νομικό πλαίσιο που τα αφορά Εξ αρχής σημειώνω ότι η παρούσα αγωγή είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Και τούτο, για πέραν του ενός λόγου. Δύο δε εξ αυτών των λόγων, μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για απόρριψη της αγωγής, χωρίς να καθίσταται αναγκαία η αξιολόγηση της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας. Και τούτο γιατί, η απόρριψή της θα προέκυπτε ως αποτέλεσμα των κοινώς αποδεκτών γεγονότων που περιβάλλουν την αγωγή και των κενών που παρουσιάζει η όλη μαρτυρία που προσκομίστηκε ανεξαρτήτως πειστικότητας της. Αν όμως το Δικαστήριο προχωρούσε και απέρριπτε την αγωγή χωρίς να αξιολογήσει την ενώπιόν του προσκομισθείσα μαρτυρία, στην περίπτωση που, κατ' έφεση, οι κρίσεις του θα ανατρέπονταν, δεν θα ήταν δυνατή η λήψη τελικής απόφασης από το Εφετείο και θα εξεταζόταν, υποχρεωτικά, ζήτημα επανεκδίκασης. Είναι για αυτόν τον λόγο που το Δικαστήριο, παρά ταύτα, αξιολόγησε την ενώπιόν του μαρτυρία και κατέληξε σε περαιτέρω, των αρχικών, ευρήματα. Ως ανωτέρω αναφέρθηκε, η Ενάγουσα δεν κατέχει τους χώρους εντός τους οποίους λειτουργεί το γυμναστήριο δικαιωματικά, μιας και τούτη που φέρει το βάρος απόδειξης μιας τέτοιας κατοχής, απότυχε να το αποσείσει[10]. Εκείνο που προέκυψε είναι ότι, στην καλύτερη περίπτωση, η Ενάγουσα θεωρείται κάτοχος κατόπιν αδείας που της παραχώρησε η Μ.Ε.
  8. Υπό αυτή της την ιδιότητα (αδειούχος), η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να ενάγει τρίτους στη βάση του αστικού αδικήματος της ιδιωτικής οχληρίας. Τέτοια νομιμοποίηση, στη βάση των όσων, νομολογιακά, αποφασίστηκαν[11], έχει μόνο όποιος κατέχει ακίνητη περιουσία δικαιωματικά ή De Facto, υπό περιστάσεις, όμως, που επιτρέπουν μια τέτοια απαίτηση, κάτι που δεν συμβαίνει στην υπό εξέταση υπόθεση. Για αυτόν τον λόγο και μόνο, η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Η αγωγή είναι έκθετη σε απόρριψη και για τον λόγο ότι, τα όσα αποδίδονται στους Εναγόμενους δεν αποτελούν ενέργειες και ή παραλείψεις τους που συνδέονται με τον τρόπο που χρησιμοποιούν την ακίνητη περιουσία τους, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση, ως υπεδείχθη ανωτέρω στα πλαίσια της παράθεσης της νομικής πτυχής που καλύπτει τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής. Τουναντίον, πρόκειται για επί σκοπό, και στις πλείστες των περιπτώσεων, επιθετικές ενέργειες επί προσώπων και πραγμάτων που βρίσκονταν εντός του χώρου του επίδικου ακινήτου, εντελώς άσχετες και ασύνδετες με τη χρήση της ακίνητής τους περιουσίας, ως διαμέρισμα. Το ζητούμενο δεν είναι κατά πόσον οι ενέργειες των Εναγομένων, επί άλλης, ενδεχομένως, νομικής βάσης, δικαιολογούν την απόδοση θεραπείας προς τρίτους, ή ακόμα και καταχώρηση ποινικής δίωξής εναντίον τους, αλλά το κατά πόσο τούτες ισοδυναμούν με ιδιωτική οχληρία. Επαναλαμβάνεται ότι, ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts (πιο πάνω), το πώς διαχωρίζονται οι ενέργειες που ισοδυναμούν σε ιδιωτική οχληρία από αυτές που ισοδυναμούν σε επέμβαση, εξαρτάται από τον τρόπο δράσης του Εναγόμενου και γενικότερα το κατά πόσο οι ενέργειές του είναι το αποτέλεσμα του τρόπου χρήσης και/ή άσκησης του δικαιώματος κατοχής της ακίνητής του περιουσίας ή κατά πόσον πρόκειται για ανεξάρτητες με τη χρήση της ιδιοκτησίας του ενέργειές. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως ακολούθως: Thus if one man throws, rubbish or other materials of any kind on the land of another, or if he sends the stinking water in his yard into his neighbour´s cellar, there are acts of trespass for which he will be responsible without any proof of damage. But if the defendant causes such material to pass on the plaintif´´s land merely as the result of the exercise of his own rights of property, as where he fixes a spout on his roof, whereby the rain-water is discharged onto the plaintiffs land, or suffers his privy to be out of repair, whereby the filth flows into his neighbour´s cellar, or allows the branches of his trees to spread over his boundary, or the roots of his trees to grow into his neighbour´s land, or permits storm-water or sewage to flow onto his land, or a game of cricket results in the escape of balls his over the boundary, these are acts of nuisance, not trespass[12]: Κατά συνέπεια, με δεδομένο ότι οι ενέργειες που γενικότερα αποδίδονταν στους Εναγόμενους, ακόμα και αυτές, που λόγω της αξιολόγησης της μαρτυρίας, δεν αποδείχθηκαν, δεν σχετίστηκαν ή συνδέθηκαν με τον τρόπο χρήσης και/ή άσκησης του δικαιώματος κατοχής της ακίνητής περιουσίας τους (ως διαμέρισμα), παρά μόνο αποτελούν ετσιθελικές ενέργειές, κατευθυνόμενες ειδικά προς συγκεκριμένα πρόσωπα ή σημεία του ακινήτου (κατά συνέπεια ισοδυναμούσες με επέμβαση), είναι αδύνατον η παρούσα αγωγή, η οποία στηρίζεται αποκλειστικά στη νομική βάση της ιδιωτικής οχληρίας, να έχει πιθανότητα επιτυχίας. Εν πάση περιπτώσει, και αν ήθελαν οι πιο πάνω κρίσεις μου θεωρηθούν λανθασμένες, στη βάση των τελικών ευρημάτων του Δικαστηρίου ως προς τον τρόπο δράση των Εναγόμενων, δεν είναι δυνατόν η παρούσα αγωγή να επιτύχει στη βάση της ιδιωτικής οχληρίας, μιας και ένα βασικό συστατικό στοιχείο του εν προκειμένω αστικού αδικήματος είναι η κατά συνήθεια ή συστηματική «habitually» παράνομη συμπεριφορά του εναγόμενου (βλέπε, A. N. Stasis Estates Ltd v Jean Griffin κ. α.
(2006)1 Α.Α.Δ. 104 και Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου v Rawnsello Trading Ltd
(2003)1 A.A.Δ. 1570). Όπως και αν ερμηνευθεί ο όρος «κατά συνήθεια», σίγουρα δεν μπορεί να καλύπτει την εδώ περίπτωση, όπου, στη βάση των τελικών ευρημάτων του Δικαστηρίου, σε διάρκεια δέκα ετών, με εξαίρεση τη συνεχή δράση των Εναγόμενων κατά τον Μάρτιο και Απρίλιο του 2009, η οποία δεν διαφάνηκε να επηρέασε την ειρηνική κατοχή του χώρου του γυμναστηρίου από την Ενάγουσα, η Εναγόμενη προκάλεσε έξι επεισόδια και ο Εναγόμενος
  1. Είμαι ακριβώς της γνώμης ότι, η Ενάγουσα δεν κατάφερε να αποδείξει συστηματικό τρόπο δράσης των Εναγόμενων. Αν τελικά, εφετειακά, όλες οι πιο πάνω κρίσεις του Δικαστηρίου ήθελαν θεωρηθούν λανθασμένες, και ήθελε ακόμα κριθεί ότι ο τρόπος δράσης των Εναγομένων ισοδυναμεί με ιδιωτική οχληρία, η μόνη θεραπεία που κατά τη γνώμη μου θα μπορούσε να αποδοθεί είναι αυτή των γενικών αποζημιώσεων. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό, για να σημειώσω ότι, τρεις από τις τέσσερις περιπτώσεις για τις οποίες, δικογραφικά, επιζητούνται ειδικές αποζημιώσεις, αφορούν σε ζημιά που προκλήθηκε επί περιουσίας ιδιοκτησίας μελών της οικογένειας της Μ.Ε.8 και όχι της Ενάγουσας. Το γεγονός ότι, για την επιδιόρθωση των ζημιών οι διάφορες προσφορές (βλέπε Τεκμήρια 3(α) μέχρι 3(δ)), δόθηκαν προς «το γυμναστήριο» παρά προς μέλη της οικογένειας της Μ.Ε. 8, δεν μεταβάλλει το ιδιοκτησιακό καθεστώς της. Ελλείπει δε οποιαδήποτε μαρτυρία που θα μπορούσε να καταστήσει την Ενάγουσα πρόσωπο που θα νομιμοποιείτο, εκ μέρους των ιδιοκτητών της εν λόγω περιουσίας, να απαιτεί θεραπεία. Όσον δε αφορά στην τελευταία ζημιά για την οποία, δικογραφικά, απαιτούνται ειδικές αποζημιώσεις, τούτη αφορά σε ζημιά που κατ' ισχυρισμό προκλήθηκε από την πτώση του πόντου, πτώση η οποία δεν αποδείχθηκε ότι προκλήθηκε από ενέργεια οποιουδήποτε εκ των Εναγομένων. Θεωρώ δε, στη βάση του τρόπου δράσης των Εναγομένων και της ανησυχίας, ταλαιπωρίας και παρέμβασης στην απόλαυση και εύλογη χρήση της Ενάγουσας του χώρου στο οποίο λειτουργεί το γυμναστήριο, ότι θα δικαιολογείτο η απόδοση του ποσού των €500 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Δεν θα θεωρούσα την παρούσα περίπτωση κατάλληλη για έκδοση διατάγματος άρσης της οχληρίας, ενόψει της αποτυχίας της Ενάγουσας να αποδείξει το στοιχείο της συστηματικότητας καθώς επίσης και ότι η έκδοσή του κρίνεται αναγκαία για να διασφαλιστεί ότι οι Εναγόμενοι ή οιοσδήποτε εξ αυτών, δεν θα επαναλάβουν ανάλογες συμπεριφορές, ως ανωτέρω. Τούτο δεν σημαίνει ότι οι Εναγόμενοι είναι άμοιροι ευθυνών έναντι άλλων από την Ενάγουσα προσώπων σε σχέση με τις ήδη αποδειχθείσες τελεσθείσες πράξεις τους, ούτε ότι αν επαναλάβουν πράξεις ως ανωτέρω, δεν θα κριθούν αστικά ή ποινικά υπεύθυνοι στα πλαίσια διαδικασιών, επί ορθών νομικών βάσεων, που θα εγερθούν από πρόσωπα που νομιμοποιούνται να εγείρουν τούτες. Έχοντας, ωστόσο, καταλήξει, τόσο περί της αδυναμίας της Ενάγουσας να απαιτεί θεραπεία στη βάση της ιδιωτικής οχληρίας, όσο και περί του ότι, οι κατά τα άλλα αδικαιολόγητες ενέργειες των Εναγομένων δεν ισοδυναμούν με ιδιωτική οχληρία, η παρούσα αγωγή δεν μπορεί παρά να απορριφθεί. Κατά συνέπεια, η αγωγή απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα της αγωγής, δεν έχω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που θέλει τούτα να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, και κατ' ακολουθία, τούτα επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον της Ενάγουσας, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλήτη και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Μετά την πρωινή της γυμναστική πήγε στην εργασία της και επέστρεψε εκ νέου το μεσημέρι. [2] Αυτή είναι η ακριβής περιγραφή επί του τιμολογίου [3] Ουδεμία σχετική μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου [4] Υπογράμμιση δική μου. [5] Υπογραμμίσεις δικές μου. [6] Υπογραμμίσεις δικές μου. [7] Υπό τον περιορισμό που σημείωσα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Μ.Ε.
  2. [8] Υπό τον περιορισμό που σημείωσα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.
  3. [9] Για την εν προκειμένω ρίψη σχετική μαρτυρία παρουσιάστηκε μόνο από τον Μ.Ε.
  4. Οι όποιες αναφορές των λοιπών μαρτύρων περί δυσαρέσκειας πελατών και/ή φυγής τους, σχετίζονται με άλλες αποδιδόμενες στους Εναγόμενους ενέργειες. [10] Η κατοχή της Ενάγουσας των χώρων που λειτουργεί το γυμναστήριο αμφισβητείται στην Υπεράσπιση. [11] Σημειώθηκαν ανωτέρω στα πλαίσια της παράθεσης της νομικής πτυχής που διέπει τα επίδικα ζητήματα. [12] Υπογραμμίσεις δικές μου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.