Κιννή δια των διαχειριστών της περιουσίας της, Μονιάτη και Μονιάτη κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα, Αγωγή αρ.: 1029/2012

Κιννή δια των διαχειριστών της περιουσίας της, Μονιάτη και Μονιάτη κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα, Αγωγή αρ.: 1029/2012, 31/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 1029/2012 Μεταξύ:

1. XXXXX Κιννή, από την Λεμεσό
2. XXXXX Μονιάτης, από την Λεμεσό
3. XXXXX Μονιάτης, από την Λεμεσό
4. XXXXX Μονιάτης, από την Λεμεσό Εναγόντων Και Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα, από την Λευκωσία Εναγόμενου Ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος ημερ. 15.1.2018 Μεταξύ:
5. XXXXX Κιννή δια των διαχειριστών της περιουσίας της, XXXXX Μονιάτη και XXXXX Μονιάτη, από την Λεμεσό
6. XXXXX Μονιάτης, από την Λεμεσό
7. XXXXX Μονιάτης, από την Λεμεσό
8. XXXXX Μονιάτης, από την Λεμεσό Εναγόντων Και Κυπριακής Δημοκρατίας δια μέσω του Γενικού Εισαγγελέα, από την Λευκωσία Εναγόμενου -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 31.1.2020 Εμφανίσεις: Για τους ενάγοντες: κ. Π. Παυλίδης για Karapatakis Pavlides LLC Για την εναγόμενη: κ. Αντ. Μελάς Α Π Ο Φ Α Σ Η
9. Στις 24.3.1977 δημοσιεύτηκε γνωστοποίηση με την οποία απαλλοτριώθηκε έκταση 2.007 τ.μ. του ακινήτου της αποβιωσάσης ΧXX Κιννή. Η αποζημιούσα αρχή προσέφερε μηδαμινή αποζημίωση καθότι θεώρησε ότι επήλθε υπεραξία στο υπόλοιπο ακίνητο της ενόψει του γεγονότος ότι απέκτησε πρόσβαση σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο. Ακολούθως η πιο πάνω, καταχώρισε παραπομπή για την καταβολή αποζημίωσης η οποία αποσύρθηκε καθότι, ως προβάλλεται, συμφωνήθηκε όπως η εναγόμενη κατασκευάσει δρόμο ο οποίος θα έδινε άμεση προσπέλαση του ακινήτου της προς την λεωφόρο, πράγμα το οποίο τελικά δεν έπραξε. Το ακίνητο σε μεταγενέστερο στάδιο εγγράφηκε σε ποσοστό 1/3 μερίδιο σε κάθε ένα από τα παιδιά της, ενάγοντες 2, 3 και
10. Έτσι αξιώνεται, όπως περιορίστηκε στο στάδιο των αγορεύσεων, διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την εναγόμενη να κατασκευάσει τον δρόμο, που περιγράφεται πιο πάνω ως επίσης αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης ύψους €1.000 μηνιαίως από το
11. Διαζευκτικά με την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος επιζητούνται και αποζημιώσεις για την κατασκευή του δρόμου.
12. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα, τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Έχουν ως ακολούθως: (α) Η ΧXX Κιννή ήταν η ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Απεβίωσε στις 19.9.2017 και ο ενάγοντας 2 και ο XXX Μονιάτης διορίστηκαν διαχειριστές της περιουσίας της, κατόπιν σχετικού διατάγματος ημερ. 7.11.2017 (βλ. Τεκ. 1). Το ακίνητο στις 10.6.1998 εγγράφηκε επ' ονόματι των εναγόντων 2, 3, 4 σε ποσοστό 1/3 μερίδιο έκαστος δυνάμει δωρεάς από την μητέρα τους αποβιώσασα ΧXX Κιννή (βλ. Τεκ. 2). (β) Στις 24.3.1977 δημοσιεύτηκε η γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης με βάση την οποία απαλλοτριώθηκε έκταση 2.007 τ.μ. από το επίδικο ακίνητο (βλ. Τεκ. 3). Σκοπός της ήταν η βελτίωση, ευθυγράμμιση και ασφαλτόστρωση του δρόμου Λεμεσού - Λευκωσίας. Οι πιο πάνω εργασίες έγιναν κατά τα έτη 1979-
13. Πριν την πιο πάνω απαλλοτρίωση, το επίδικο ακίνητο εφαπτόταν χωμάτινου δρόμου, ο οποίος οδηγούσε από την Λεμεσό στην Γερμασόγεια και είχε άμεση πρόσβαση σ' αυτόν. (γ) Κατά την εκτέλεση των πιο πάνω εργασιών δημιουργήθηκε από την εναγόμενη, χαντάκι, για σκοπούς αποστράγγισης των όμβριων υδάτων, μεταξύ του επίδικου ακινήτου και του δρόμου που κατασκευάστηκε στα πλαίσια της απαλλοτρίωσης και εντός μέρους του απαλλοτριωθέντος ακινήτου (βλ. Τεκ. 4). (δ) Η αποζημιούσα αρχή προσέφερε μηδαμινή αποζημίωση καθότι θεώρησε ότι η απαλλοτρίωση επέφερε υπεραξία στο υπόλοιπο ακίνητο αφού απέκτησε πρόσβαση σε ασφαλτοστρωμένο δρόμο ενώ προηγουμένως εφαπτόταν σε χωμάτινο δρόμο. Η τότε ιδιοκτήτρια διαφώνησε με την πιο πάνω προσφορά και καταχώρισε την παραπομπή με αρ. 16/1987 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η απαίτηση της ήταν για την καταβολή αποζημίωσης ύψους €12.279,71 πλέον τόκους (βλέπε Τεκ. 11). Με βάση την εκτίμηση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω παραπομπής από την ενάγουσα 1, υιοθετήθηκε επαύξηση 10% σε έκταση 4.100τ.μ. που καλύπτει την πρώτη σειρά των οικοπέδων (βλέπε Τεκ. 10). Επισημαίνεται ότι η εν λόγω εκτίμηση δεν κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της αλλά ως το έγγραφο που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω υπόθεσης. Μετά την καταχώριση της πιο πάνω παραπομπής με βάση εκτίμηση που έγινε από το κτηματολόγιο, ημερ. 21.11.1988, η αξία του μέρους του επίδικου ακινήτου που απαλλοτριώθηκε ανερχόταν σε Λ.Κ.36.126 (€61.724,93). Εντούτοις όμως θεωρήθηκε ότι υπήρξε επαύξηση σε ποσοστό 30% επί του υπόλοιπου μέρους του επίδικου ακινήτου λόγω της κατασκευής του αυτοκινητόδρομου και/ή της λεωφόρου και από το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητο θα είχε άμεση προσπέλαση στο δρόμο (βλ. Τεκ. 5). (ε) Ενώ εκκρεμούσε η εκδίκαση της πιο πάνω παραπομπής, η τότε ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου, μέσω του δικηγόρου της, απέστειλε προς τον δικηγόρο της αποζημιούσας αρχής επιστολή ημερ. 10.11.1992, με την οποία ζητούσε να πληροφορηθεί «. κατά πόσον το θέσμιο σχέδιο προνοεί την δημιουργία απομονωτικής λωρίδας κατά μήκος του δρόμου και επιπρόσθετα κατά πόσο σε μελλοντική αξιοποίηση θα επιβληθεί όρος για συμπλήρωση του υπολοίπου δρόμου με έξοδα του ιδιοκτήτη» (βλ. Τεκ. 6). Ακολούθως ο δικηγόρος της εναγόμενης με επιστολή του ημερ. 4.12.1992 ζητούσε από τον διευθυντή του Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού να τον ενημερώσει κατά πόσο η εκτίμηση «. έγινε με την προϋπόθεση ότι προνοείται απομονωτική λωρίδα κατά μήκος του κτήματος της Απαιτήτριας» (βλ. Τεκ. 7). Σε απάντηση, ο Επαρχιακός Κτηματολογικός Λειτουργός Λεμεσού με επιστολή του ημερ. 17.12.1992, η οποία παραδόθηκε στους δικηγόρους των διαδίκων, ανέφερε τα ακόλουθα: «Αναφέρομαι στην επιστολή σας με ημερομηνία 4/12/92 σχετικά με το πιο πάνω θέμα και σας πληροφορώ ότι στο «Θέσμιο Σχέδιο» βάση του οποίου έγινε η Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης δεν προνοείται η δημιουργία απομονωτικής λωρίδας κατά μήκος του κτήματος της απαιτήτριας.
14. Ο υπολογισμός της καταβλητέας αποζημίωσης από το γραφείο έγινε με την προϋπόθεση ότι ο δρόμος θα κατασκευαστεί από την Απαλλοτριούσα Αρχή και το κτήμα θα έχει άμεση προσπέλαση επί της Λεωφόρου.» (βλ. Τεκ. 8) (στ) Ακολούθως στις 14.5.1993, στα πλαίσια της πιο πάνω παραπομπής, η τότε ιδιοκτήτρια απέσυρε την απαίτηση της για αποζημιώσεις και επιδικάστηκαν μόνο δικηγορικά και εκτιμητικά έξοδα προς όφελος της (βλ. Τεκ. 9). (ζ) Μετά την πληρωμή των πιο πάνω επιδικασθέντων ποσών, το απαλλοτριωθέν μέρος του επίδικου ακινήτου εγγράφηκε επ' ονόματι της απαλλοτριούσας αρχής και εκδόθηκε νέος τίτλος στο όνομα της αποβιωσάσης ΧXX Κιννή.
15. Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας, για στοιχειοθέτηση της απαίτησης, έδωσε μαρτυρία ο ενάγοντας 2 ως επίσης κλήθηκε και ο πολιτικός μηχανικός κ. XXX Ηρακλέους. Ο ενάγοντας 2 στη μαρτυρία του αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στα παραδεκτά γεγονότα όπως εκτίθενται ανωτέρω, τα οποία δεν χρήζουν επανάληψης. Στη μαρτυρία του, μεταξύ άλλων, επισήμανε ότι τα ζητήματα που επιθυμούσε να ξεκαθαρίσει η μητέρα του πριν την οποιαδήποτε διευθέτηση της παραπομπής ήταν κατά πόσο το θέσμιο σχέδιο προνοούσε τη δημιουργία απομονωτικής λωρίδας μεταξύ του ακινήτου και της λεωφόρου ως επίσης κατά πόσο μελλοντικά όταν αξιοποιούσε το ακίνητο θα της επιβαλλόταν όρος για κατασκευή του δρόμου και των υποδομών που θα ένωναν το ακίνητο με τη λεωφόρο. Ήταν η θέση του ότι ο λόγος που το κτηματολόγιο υπολόγισε την αποζημίωση σε μηδέν ήταν γιατί έλαβε ως δεδομένο ότι το κράτος θα κατασκεύαζε το δρόμο και θα τοποθετούσε όλες τις αναγκαίες υποδομές έτσι ώστε το ακίνητο να έχει άμεση πρόσβαση στη λεωφόρο που είχε ήδη κατασκευαστεί και χρησιμοποιείτο ενώ εκκρεμούσε η εκδίκαση της παραπομπής. Μετά την επιστολή του κτηματολογίου ημερ. 17.12.92 (βλ. Τεκ. 8) και τις ρητές διαβεβαιώσεις που τους δόθηκαν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα κατασκεύαζε το δρόμο και όλες τις απαραίτητες υποδομές για να έχει πρόσβαση το ακίνητο στη λεωφόρο, η μητέρα του απέσυρε την πιο πάνω παραπομπή. Επισήμανε ότι το ακίνητο δεν είχε άμεση πρόσβαση στη λεωφόρο. Υπήρχε χαντάκι πλάτους 3 μέτρων και βάθους περίπου 2 μέτρων το οποίο εκτεινόταν καθ' όλο το μήκος του νότιου συνόρου. Ακολούθως το 2017 το χαντάκι έκλεισε και τοποθετήθηκε μπετόν. Παρουσίασε στο Δικαστήριο φωτογραφίες στις οποίες δείχνουν το επίδικο ακίνητο και την απαλλοτριωθείσα έκταση τόσο πριν την τοποθέτηση του μπετόν όσο και μεταγενέστερα. (βλ. Τεκ. 12) Ο ενάγοντας 2 στη μαρτυρία του επισήμανε ότι δεν κατασκευάστηκε δρόμος που θα έδιδε άμεση προσπέλαση του ακινήτου στη λεωφόρο κατά παράβαση τόσο των όρων της απαλλοτρίωσης όσο και της αναληφθείσας υποχρέωσης που αναδύεται από την επιστολή ημερ. 17.12.92 αφού όπως ήδη αναφέρθηκε υπήρχε το χαντάκι και ακολούθως το 2017 έκλεισε με τον πιο πάνω τρόπο. Έτσι, ως ισχυρίστηκε, το κράτος δεν εκπλήρωσε τα όσα είχαν συμφωνηθεί με τη μητέρα τους αφού δεν κατασκευάστηκε δρόμος μεταξύ του τεμαχίου και της λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού, δεν κατασκευάστηκαν υποδομές όπως πεζοδρόμια κ.ο.κ. και ως ανέφερε δεν μπορούν να επέμβουν σε μέρος του απαλλοτριωθέντος ακινήτου. Αντιθέτως το κράτος πριν περίπου 15 χρόνια, στα πλαίσια τοποθέτησης φώτων τροχαίας σε διασταύρωση που βρίσκεται μερικά μέτρα νοτιότερα από το νοτιοανατολικό σύνορο του ακινήτου, κατασκεύασε πεζοδρόμιο μήκους 5 περίπου μέτρων, τοποθετώντας ταυτόχρονα κάτω από αυτό όλες τις υπηρεσίες και υποδομές. Στη μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι ενόψει των πιο πάνω δεν μπορούσαν να εκμεταλλευτούν το ακίνητο τους τα τελευταία 40 χρόνια και δεν μπορούν να το ενοικιάσουν ή να το χρησιμοποιήσουν για οποιοδήποτε άλλο σκοπό. Στις 3.12.2009 υποβλήθηκε από τους ιδιοκτήτες του ακινήτου αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας διαχωρισμού του ακινήτου σε οικόπεδα. (βλ. Τεκ. 13) Δεν προνόησαν την κατασκευή έργων ώστε τα οικόπεδα που θα προέκυπταν από τον διαχωρισμό και τα οποία θα βρισκόντουσαν στη νότια πλευρά να είχαν άμεση πρόσβαση στη λεωφόρο αφού με βάση τους όρους της απαλλοτρίωσης οι εργασίες θα έπρεπε να γίνουν από το κράτος. Η πολεοδομία απάντησε με επιστολή της ημερ. 19.11.2010 και επεσήμανε μεταξύ άλλων ότι η διευθέτηση του οδικού δικτύου δεν συνάδει απόλυτα με την προβλεπόμενη ανάπτυξη του οδικού δικτύου της περιοχής, δεν προτάθηκε ο απαιτούμενος χώρος για κοινοτικό εξοπλισμό και για ανέγερση υποσταθμού της ΑΗΚ. (βλ. Τεκ. 14) Ακολούθως η πολεοδομική αρχή με επιστολή της ημερ. 24.3.2011 τους ενημέρωνε ότι δεν μπορούσε να αποδεχθεί τις εισηγήσεις τους, για τους λόγους που εκτίθενται σ' αυτή. (βλ. Τεκ. 15) Ο ενάγοντας 2, ανέφερε ότι η πολεοδομία αποδέχθηκε ότι οι ενάγοντες δεν είχαν την υποχρέωση εκτέλεσης των κατασκευαστικών έργων που θα έδιδαν πρόσβαση στα εν λόγω οικόπεδα επί της λεωφόρου και οι οποιεσδήποτε παρατηρήσεις της αφορούσαν άλλα θέματα. Στη συνέχεια είχαν επαφές με διάφορα τμήματα του κράτους με σκοπό να κατασκευαστεί ο δρόμος που θα ένωνε το ακίνητο τους με τη λεωφόρο, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Όταν αντιλήφθηκαν ότι δεν υπήρχε πρόθεση να συμμορφωθούν με τα όσα έχουν συμφωνηθεί καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή. Ο ενάγοντας 2 στη μαρτυρία του ανέφερε ότι το 1992 υπήρξε ενδιαφέρον από τον όμιλο Σιακόλα για ενοικίαση ολόκληρου του ακινήτου τους και τους προσφέρθηκε το ποσό των €8.543 μηνιαίως. Όταν όμως αντιλήφθηκαν την επί τόπου κατάσταση με το χαντάκι που υπήρχε και το γεγονός ότι αποτελούσε μέρος της κρατικής γης και όχι μέρος του ακινήτου απέσυραν το ενδιαφέρον τους αφού ήταν αδύνατον να έχει πρόσβαση επί της λεωφόρου. Ακολούθως, το 2009, η εταιρεία που διαχειρίζεται τα εστιατόρια McDonalds επιθυμούσε να ενοικιάσει μέρος του ακινήτου το οποίο είχε πρόσοψη επί της λεωφόρου με σκοπό να κατασκευάσουν εστιατόριο. Τους προσφέρθηκε το ποσό των €6.000 μηνιαίως πλην όμως απέσυραν το ενδιαφέρον τους για τον ίδιο λόγο που εκτίθεται πιο πάνω. Στη συνέχεια η εν λόγω εταιρεία το 2017 επανήλθε με νέα πρόταση για ενοικίαση των οικοπέδων 5-8 όπως φαίνονταν στο σχέδιο διαχωρισμού και τους προσέφεραν το ποσό των €72.000 ετησίως. (βλ. Τεκ. 16) Όταν όμως διαπίστωσαν την επί τόπου κατάσταση και ειδικότερα ότι είχε κλείσει το χαντάκι με μπετόν απέσυραν το ενδιαφέρον τους. Επισήμανε ότι ενόψει του γεγονότος ότι το ακίνητο τους δεν έχει άμεση προσπέλαση επί της λεωφόρου, η ενοικίαση του ήταν αδύνατη. Έτσι ως ισχυρίστηκε υπέστησαν ζημιά ύψους €61.725 το οποίο αντικατοπτρίζει την αξία των 2007τ.μ. του τεμαχίου που απαλλοτριώθηκαν, πλέον τόκους. Επιπλέον υπέστησαν ζημιά ύψους €36.211,70 που αφορά το κόστος κατασκευής πεζοδρομίου, ΑΤΗΚ, ΑΗΚ, ΣΥΛ και ΣΑΛΑ (βλ. Τεκ. 17), τα οποία θα έπρεπε να κατασκευάσει το κράτος και επιπρόσθετα δεν μπόρεσαν να ενοικιάσουν το ακίνητο τους με αποτέλεσμα να απωλέσουν ενοίκια.
16. Οι ενάγοντες κάλεσαν ως μάρτυρα τον κ. XXX Ηρακλέους, πολιτικό μηχανικό ο οποίος αναφέρθηκε στα προσόντα του. Επισήμανε ότι του ζητήθηκε να ετοιμάσει σχετική έκθεση αναφορικά με το κόστος κατασκευής του πεζοδρομίου και των υπηρεσιών κατά μήκος του επίδικου ακινήτου που εφάπτεται στη λεωφόρο, πράγμα το οποίο έπραξε (βλ. Τεκ. 17). Διαπίστωσε ότι το μήκος των απαιτούμενων εργασιών είναι 170 μέτρα και αφού έλαβε υπόψη την μέση τιμή αγοράς, το κόστος κατασκευής των πιο πάνω ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €36.211,
17. Στη μαρτυρία του επεσήμανε ότι η πολεοδομία, του ανέφερε ότι ήταν υποχρέωση της απαλλοτριωθείσας αρχής να κατασκευάσει το πεζοδρόμιο, κάτι το οποίο έπραξε σε άλλη παρόμοια περίπτωση στην οποία έκανε αναφορά. Ήταν η θέση του ότι οι υπηρεσίες θα έπρεπε να κατασκευαστούν από το κράτος καθότι το απαλλοτριωθέν ακίνητο ανήκει σε αυτό. Αντεξεταζόμενος αναγνώρισε ότι πήρε οδηγίες από τους ιδιοκτήτες να σταματήσει τη διαδικασία ανάπτυξης του ακινήτου πράγμα το οποίο έπραξε. Στο στάδιο της αντεξέτασης έγινε αποδεκτό από τον ευπαίδευτο συνήγορο της εναγομένης ότι το κόστος κατασκευής των πεζοδρομίων ανέρχεται στο ποσό των €10.
19. Η εναγόμενη κάλεσε συνολικά δύο μάρτυρες, την κα XXX Αντωνίου και τον κ. XXX Πάντη. Η κα XXX Αντωνίου είναι πολιτικός μηχανικός και εργάζεται στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως. Στη μαρτυρία της ανέφερε ότι το επίδικο ακίνητο εφάπτεται εγγεγραμμένου δημόσιου δρόμου πρωταρχικής σημασίας ως επίσης και του δευτερεύοντος οδικού δικτύου της περιοχής. Επισήμανε ότι στην περίπτωση που οι ιδιοκτήτες του ακινήτου επιθυμούν την ανάπτυξη του, απαιτείται η έκδοση πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής και ανάλογα με την ανάπτυξη θα δοθεί πρόσβαση και στη λεωφόρο. Αντεξεταζόμενη διευκρίνισε ότι κατασκευάστηκε ο δρόμος πλην όμως δεν ολοκληρώθηκε ως πολεοδομικό έργο όπου σε τέτοια περίπτωση θα κατασκευαστούν πεζοδρόμια και θα δημιουργηθούν και άλλες υποδομές. Όταν πρόκειται για πολεοδομικό έργο το κράτος συνεισφέρει, ως ανέφερε, σε ποσοστό 80% και η τοπική αρχή σε ποσοστό 20%.
20. Ο κ. XXX Πάντης, αρχιεπιστάτης στο Τμήμα Δημοσίων Έργων, επισήμανε ότι το 1977 δημοσιεύτηκε η γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης για την βελτίωση, ευθυγράμμιση και ασφαλτόστρωση του δρόμου Λεμεσού-Λευκωσίας. Με βάση τα κατασκευαστικά σχέδια έγιναν χωματουργικές εργασίες, ασφαλτόστρωση του δρόμου με ανοικτά αυλάκια για την διοχέτευση των ομβρίων υδάτων προς τα παρακείμενα αργάκια και ποταμούς. Επισήμανε ότι με την εν λόγω απαλλοτρίωση δεν δημιουργήθηκε απομονωτική λωρίδα μπροστά από το επίδικο ακίνητο, το οποίο εφάπτεται του δρόμου και έχει άμεση προσπέλαση σ' αυτό. Σε μεταγενέστερο στάδιο, ως ανέφερε, το χαντάκι που κατασκευάστηκε έκλεισε για σκοπούς ασφαλείας. Περαιτέρω αναγνώρισε ότι η εκτίμηση του κ. XXX Ηρακλέους αναφορικά με το κόστος κατασκευής των πεζοδρομίων είναι λογική υπό τις περιστάσεις.
21. Στο στάδιο των αγορεύσεων ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων επισήμανε ότι η βάση της απαίτησης τους εδράζεται σε δύο πυλώνες. Κατά πρώτο, εστιάζεται στην παράβαση των όρων της απαλλοτρίωσης και του θέσμιου σχεδίου. Παρά το γεγονός ότι αναγνώρισε ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία αναφορικά με το θέσμιο σχέδιο και τους όρους της απαλλοτρίωσης, εντούτοις εισηγήθηκε ότι υπήρξε παράβαση αυτών. Κατά δεύτερο, η απαίτηση εστιάζεται στην παράβαση συμφωνίας από μέρους της εναγόμενης. Ήταν η θέση του ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ της αποβιωσάσης και της εναγόμενης ότι θα αποσυρόταν η πιο πάνω παραπομπή και σε αντάλλαγμα η τελευταία συμφώνησε ότι δεν θα υπήρχε απομονωτική λωρίδα κατά μήκος του τεμαχίου των εναγόντων και ότι θα κατασκεύαζε δρόμο, πεζοδρόμια και άλλες υποδομές ώστε το ακίνητο να έχει άμεση πρόσβαση στη λεωφόρο πλην όμως η εναγόμενη, κατά παράβαση της πιο πάνω συμφωνίας, δεν τα κατασκεύασε. Έτσι πρωτίστως αξιώνει, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η εναγόμενη να κατασκευάσει τον δρόμο ως επίσης και αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης. Διαζευκτικά αξιώνεται το ποσό των €61.725 το οποίο αντικατοπτρίζει την αξία του απαλλοτριωθέντος μέρος του ακινήτου προτού αποδοθεί οποιαδήποτε επαύξηση στο υπόλοιπο μέρος, το ποσό των €35.211,70 το οποίο απαιτείται για την κατασκευή του δρόμου, των πεζοδρομίων και των άλλων συναφών υπηρεσιών. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της εναγόμενης ο οποίος επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και επιπρόσθετα με την επίδικη απαλλοτρίωση η εναγόμενη δεν όφειλε να κατασκευάσει πεζοδρόμια και να τοποθετήσει υπηρεσίες.
22. Προκύπτει από το σύνολο των παραδεκτών γεγονότων, τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου, όπως με λεπτομέρεια έχουν εκτεθεί στην παρ. 2 ανωτέρω, ότι στα πλαίσια της πιο πάνω απαλλοτρίωσης η αποβιώσασα, τότε ιδιοκτήτρια του ακινήτου, καταχώρισε την παραπομπή με αρ. XXX/1987 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Αποσύρθηκε την 14.5.1993 και επιδικάστηκαν μόνο δικηγορικά και εκτιμητικά έξοδα προς όφελος της (βλ. Τεκ. 9). Αναγνωρίστηκε από τη νομολογία μας ότι μια απόφαση που έχει εκδοθεί εκ συμφώνου μπορεί να ακυρωθεί με απόφαση που εκδίδεται σε μια αγωγή που καταχωρείται για το σκοπό αυτό. (Emeris v. Woodward