A. G. A. Lemesos Homes Developments Limited κ.α. ν. Alpha Bank (Cyprus) Ltd κ.α., Συν. Αγωγές Αρ. 2764/2012 & 1612/2013, 3/1/2020

A. G. A. Lemesos Homes Developments Limited κ.α. ν. Alpha Bank (Cyprus) Ltd κ.α., Συν. Αγωγές Αρ. 2764/2012 & 1612/2013, 3/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A1 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Συν. Αγωγές Αρ. 2764/2012 & 1612/2013 Αγωγή Αρ. 2764/2012 Μεταξύ: A. G. A. Lemesos Homes Developments Limited, εκ Λεμεσού Ενάγουσας -και- Alpha Bank (Cyprus) Ltd., εκ Λευκωσίας Εναγόμενης ---------------------------------------- Αγωγή Αρ. 1612/2013 Μεταξύ: Alpha Bank (Cyprus) Ltd., εκ Λευκωσίας Ενάγουσας -και-

1. A. G. A. Lemesos Homes Developments Ltd πρώην Melava Commercial Ltd, εκ Λεμεσού
2. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Amlani, εκ Λεμεσού Εναγομένων ------------------------------------ Ημερ.: 3.1.2020 Για την Ενάγουσα στην 2764/12 και Εναγόμενους στην 1612/13: κ. Γ. Θωμά για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC και κ. Σ. Φασουλιώτη για Χρήστος Πουργουρίδης & Σία ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη στην 2764/12 και Ενάγουσα στην 1612/13: κα Θ. Καουτζάνη για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Α. Εισαγωγή Ο ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Amlani, o Amlani, επιχειρηματίας, αγόρασε ως εταιρεία κέλυφος την Melava Commercial Ltd (Τεκμ.137), που την 4.10.2007 μετονομάστηκε σε A.G.A. Lemesos Homes Developments Ltd (Τεκμ.45), η A.G.A., για να αγοράσει και αναπτύξει με την ανέγερση πολυκατοικίας δύο συγκεκριμένα όμορα τεμάχια στον Άγιο Τύχωνα στη Λεμεσό για σκοπούς πώλησης ή και ενοικίασης των διαμερισμάτων της. Για την χρηματοδότηση της αγοράς και της ανάπτυξης αποτάθηκε στην Alpha Bank Cyprus Ltd, η Τράπεζα. Η Τράπεζα παραχώρησε στην A.G.A. διευκολύνσεις με την εγγύηση του Amlani και με περαιτέρω εξασφάλιση την υποθήκευση των τεμαχίων που αγοράστηκαν και απαιτεί την είσπραξη των χρημάτων που της οφείλονται. Αξιώσεις έχει και η A.G.A. που εδράζονται στη θέση της ότι η Τράπεζα παρέβηκε τις υποχρεώσεις της και την άφησε εκτεθειμένη και αδύναμη να πραγματοποιήσει την ανάπτυξη και ως εκ τούτου απώλεσε την περιουσία που θα αποκτούσε και τα κέρδη που θα πραγματοποιούσε. Η αξίωση της Τράπεζας εμπεριέχεται στη δεύτερη από τις συνενωμένες αγωγές και αφορά σε τρία χρεωστικά υπόλοιπα σε λογαριασμούς της A.G.A.. Οι περαιτέρω ουσιαστικές αξιώσεις της Τράπεζας αφορούν στην έκδοση διαταγμάτων πώλησης των δύο τεμαχίων που υποθηκεύτηκαν προς όφελος της δυνάμει των υποθηκών Υ10926/2007 και Υ12991/2007 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ως εξασφάλιση για την είσπραξη του λαβείν της. Κατά την τελευταία δικάσιμο η A.G.A. με δήλωση των δικηγόρων της παραδέχτηκε τα χρεωστικά υπόλοιπα στους λογαριασμούς κατά την ημερομηνία του τερματισμού της λειτουργίας τους και το χρεωστικό επιτόκιο με το οποίο επιβαρύνονταν. Προέβηκαν ακόμα οι δικηγόροι της σε συμπληρωματική δήλωση ότι παραμένει ως μόνο επίδικο ζήτημα κατά πόσο από την ημερομηνία τερματισμού του κάθε λογαριασμού η Τράπεζα δικαιούται σε οιονδήποτε περαιτέρω ποσοστό επιτοκίου ως επιτόκιο υπερημερίας. Η εξέταση κάποιων ζητημάτων που αφορούν την αξίωση της Τράπεζας θα μπορούσε να αποφευχθεί με μία πιο ξεκάθαρη δήλωση, σε κάθε όμως περίπτωση επιμέρους ζητήματα θα ήταν αναπόφευκτο να διερευνηθούν στα πλαίσια της αξίωσης της A.G.A. στην πρώτη συνενωμένη αγωγή. Β. Η Βάση της Αξίωσης της Τράπεζας Τα επίδικα ζητήματα θα γίνουν καλύτερα κατανοητά με την παράθεση πρώτα της βάσης της αξίωσης της Τράπεζας. Εδράζεται κυρίως στα έγγραφα που υπογράφηκαν και άλλο συναφές έγγραφο μαρτυρικό υλικό. Μαρτυρία για την Τράπεζα έδωσαν τρεις υπάλληλοι της και ένας εκτιμητής ακινήτων. Οι πρώτοι ήταν ο ΧΧΧΧ Αναστάση (Μ.Υ.1.) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.116) που κατά τους ουσιώδεις χρόνους ήταν λειτουργός στο Τμήμα Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της Τράπεζας στη Λεμεσό και είχε χειριστεί την περίπτωση της A.G.A. μέχρι και τον Οκτώβριο του 2010 που άλλαξαν τα καθήκοντα του, ο ΧΧΧΧ Πάππουλλος (Μ.Υ.2.) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.129) που αναμίχθηκε στην υπόθεση τον Σεπτέμβριο του 2011 ως υποδιευθυντής στη Διεύθυνση Καθυστερήσεων στη Λευκωσία και ο XXXXX Άδωνη (Μ.Υ.4.) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.135) που εργάζεται στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών, όπου φυλάσσονται τα έγγραφα που αφορούν τέτοιους λογαριασμούς. Ο εκτιμητής ακινήτων ήταν ο XXXXX Ρούσσος (Μ.Υ.3). Οι πρώτες δύο χρονικά συμφωνίες της Τράπεζας με την A.G.A. συνομολογήθηκαν την 21.9.2007 και αφορούσαν δάνειο Λ.Κ.165.000 (Τεκμ.4) και παρατράβηγμα Λ.Κ.20.000 (Τεκμ.5). Το δάνειο παραχωρήθηκε για την αγορά των δύο τεμαχίων και το παρατράβηγμα ως κεφάλαιο κίνησης της A.G.A.. Ακολούθησε την 6.11.2007 συμφωνία για δάνειο Λ.Κ.285.000 (Τεκμ.6) που παραχωρήθηκε για την ανέγερση της πολυκατοικίας. Στη συνέχεια θα αναφέρονται ως το δάνειο αγοράς, το παρατράβηγμα και το δάνειο ανέγερσης. Τις υποχρεώσεις της A.G.A. προς την Τράπεζα εγγυήθηκε ο Amlani με συμφωνίες εγγύησης ημερ. 21.9.2007 και 7.11.2007 (Τεκμ.117 και 120 αντίστοιχα). Οι συμφωνίες αμφοτέρων των δανείων προνοούσαν ότι το δάνειο θα ήταν πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση και εφόσον δεν γινόταν απαίτηση θα ήταν πληρωτέο το μεν πρώτο την 26.9.2011 το δε δεύτερο την 7.11.
3. Στο μεσοδιάστημα και κάθε 30.
4. και 31.12 κάθε χρόνου η A.G.A. όφειλε να καταβάλλει τους δεδουλευμένους τόκους. Η συμφωνία της 6.11.2007, δηλαδή του δανείου ανέγερσης, τροποποιήθηκε με τροποποιητική συμφωνία ημερ. 27.8.2010 (Τεκμ.29) με την οποία το ποσό του δανείου μειώθηκε στις €82.
5. Η Τράπεζα έχει τρεις χρηματικές αξιώσεις. Οι πρώτες δύο αφορούν στα χρεωστικά υπόλοιπα των δύο δανείων. Η τρίτη χρηματική αξίωση της Τράπεζας εδράζεται σε πληρωμή που έκαμε στη βάση εγγύησης που είχε παράσχει για λογαριασμό της A.G.A.. Κατόπιν αίτησης της A.G.A., την 12.8.2010 η Τράπεζα έκδωσε εγγυητική επιστολή για το ποσό των €195.000 με δικαιούχο το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δασκάλων Κύπρου Λτδ με ισχύ μέχρι 12.8.2011 (Τεκμ.26) που παρατάθηκε μέχρι 12.8.2012 (Τεκμ.141). Την 27.7.2012 το Συνεργατικό Ταμιευτήριο με επιστολή του προς την Τράπεζα απαίτησε την πληρωμή του ποσού των €58.600 (Τεκμ.142) που η Τράπεζα κατέβαλε την 24.8.2012 (Τεκμ.143 και 144) και η εγγυητική ακυρώθηκε (Τεκμ.145). Με το ποσό της πληρωμής πλέον τα σχετικά έξοδα (€58.645,90) χρεώθηκε τρεχούμενος λογαριασμός της A.G.A. που ανοίχθηκε δυνάμει συμφωνίας της με την Τράπεζα ημερ. 27.8.2010 (Τεκμ.146), δηλαδή άλλος από τον τρεχούμενο λογαριασμό που ανοίχθηκε δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 21.9.
6. Με τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου ΥXXXXX/2007 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, ημερ. 21.9.2007, η A.G.A. υποθήκευσε προς όφελος της Τράπεζας τα δύο τεμάχια που αγόρασε για το ποσό των Λ.Κ.220.000 πλέον τόκους (Τεκμ.7 και 163). Με τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου ΥXXXXX/2007 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, ημερ. 7.11.2007, η A.G.A. υποθήκευσε προς όφελος της Τράπεζας τα ίδια δύο τεμάχια για το περαιτέρω ποσό των Λ.Κ.340.000 πλέον τόκους (Τεκμ.8). Ως περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων της προς την Τράπεζα η A.G.A. υπόγραψε την 21.9.2007 συμφωνία εκχώρησης εισοδημάτων από τις πωλήσεις διαμερισμάτων που θα πραγματοποιούσε (Τεκμ.119) και ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης (Τεκμ.118), ενώ για το δάνειο ανέγερσης της πολυκατοικίας εκχώρησε τα δικαιώματα της δυνάμει ασφαλιστηρίου συμβολαίου στη Τράπεζα (Τεκμ.121). Δεν υπάρχει αξίωση στη βάση της συμφωνίας εκχώρησης εισοδημάτων, ούτε δυνάμει του ομόλογου, προδήλως γιατί, όπως είναι κοινό έδαφος, η πολυκατοικία δεν ανεγέρθηκε ενώ η A.G.A. δεν φαίνεται να έχει άλλη περιουσία πέρα από τα δύο επίδικα τεμάχια που είναι ήδη υποθηκευμένα προς όφελος της Τράπεζας. Με τη γραπτή δήλωση Άδωνη περιορίστηκαν οι χρηματικές αξιώσεις της Τράπεζας με βάση το επιτόκιο υπερημερίας που αναφέρεται στις αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού που παρουσιάστηκαν. Προκύπτει ακόμα πως εγκαταλείφθηκε η αξίωση που αφορούσε στο ασφαλιστήριο έγγραφο. Στην κοινή τους Έκθεση Υπεράσπισης η A.G.A. και ο Amlani παραδέχονται τις τραπεζικές διευκολύνσεις, αρνούνται ωστόσο τους όρους των σχετικών συμφωνιών. Εγείρουν ζήτημα παρανομίας των συμφωνιών και ζητούν την απόρριψη των αξιώσεων της Τράπεζας. Περιγράφουν και την αξίωση τους που αποτελεί το αντικείμενο στην πρώτη συνενωμένη αγωγή που οι ίδιοι καταχώρησαν. Γ. Η Βάση της Αξίωσης της A.G.A. Η προβαλλόμενη θέση είναι πως το ποσό του δανείου ανέγερσης θα καταβαλλόταν «όποτε αυτό καθίστατο αναγκαίο» για την ανάπτυξη των τεμαχίων. Βασίζεται σε εξυπακουόμενο προς τούτο όρο της συμφωνίας για το δάνειο ανέγερσης ή και παράλληλη προφορική συμφωνία. Κατά την αξίωση της A.G.A. η Τράπεζα δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις της, τα τεμάχια δεν αναπτύχθηκαν και η A.G.A. απώλεσε την περιουσία που θα αποκτούσε και τα κέρδη που θα πραγματοποιούσε. Οι θέσεις παρατίθενται με τον τρόπο που εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Η πολεοδομική άδεια εξασφαλίστηκε την 13.2.2009 και η A.G.A. κατέληξε σε συμφωνία αντιπαροχής με κάποιο XXXXX Χρίστου, εμπορευόμενο ως Chrigesa, στη συνέχεια η Chrigesa, που θα αγόραζε και το διαμέρισμα 102 για το ποσό των €235.
7. Τον Σεπτέμβριο του 2009 η A.G.A. κατέληξε σε προκαταρτική συμφωνία με κάποιους Ποτσίδη και Παφίτη για την αγορά του διαμερίσματος 202 για το ποσό των €205.000, καταβάλλοντας προκαταβολή €61.500 εφόσον η Τράπεζα τους παρέδιδε «την απαραίτητη και/ή συνηθισμένη υπό τις περιστάσεις βεβαίωση απαλλαγής και/ή παραίτησης από τη διεκδίκηση οποιουδήποτε δικαιώματος επί της Υποθήκης σε σχέση με το συγκεκριμένο διαμέρισμα (waiver)». Όμως, λόγο αδικαιολόγητης καθυστέρησης της Τράπεζας στην έκδοση και παράδοση της παραίτησης οι πελάτες απόσυραν το ενδιαφέρον τους. Στη συνέχεια, η A.G.A. με επιστολή της ημερ. 2.11.2009 αξίωσε την αποδέσμευση των απαιτούμενων κεφαλαίων για την έναρξη των οικοδομικών εργασιών καθότι, όπως διατείνεται, η άδεια οικοδομής είχε ήδη εξασφαλιστεί. Η A.G.A. είχε εξεύρει και νέο αγοραστή, κάποιο XXXXX Βασιλείου που θα αγόραζε το διαμέρισμα 101 για το ποσό των €195.000, ενώ η Chrigesa θα αγόραζε ακόμη ένα, το 202 για το ποσό των €235.
8. Περί τον Μάρτιο του 2010 υπάλληλος της Τράπεζα πληροφόρησε την A.G.A. ότι «λόγω της οικονομικής κρίσης η [Τράπεζα] πήρε την απόφαση να μη δανείζει πλέον οποιαδήποτε χρήματα για σκοπούς ανάπτυξης γης παρά μόνο σε περίπτωση που ο δανειζόμενος ήταν σε θέση να ολοκληρώσει και παραδώσει άμεσα το οικοδομικό έργο». Το Μαϊο του 2010 η Τράπεζα εξέδωσε και παράδωσε εγγυητική προς τον Βασιλείου που είχε πληρώσει προκαταβολή €58.600 στην A.G.A. και ζήτησε την δέσμευση της Chrigesa ότι το ποσό αγοράς των δύο διαμερισμάτων (€470.000) θα συμψηφιζόταν με το συμφωνηθέν μεταξύ A.G.A. και Chrigesa κόστος ανέγερσης (€690.000). Κατόπι ρητής εξουσιοδότησης της Τράπεζας, η A.G.A. ζήτησε από τον αρχιτέκτονα του έργου να εκδώσει διατακτικό ώστε να εκταμιευτεί το ποσό των €28.750 για την πληρωμή προκαταρτικών εξόδων και της προκαταβολής της Chrigesa. Η Τράπεζα δεν εκταμίευσε το ποσό, αλλά καταπιεστικά ζήτησε από την A.G.A. να υπογράψει τη τροποποιητική συμφωνία ημερ. 27.8.2010 με την οποία μειώθηκε το ποσό της χρηματοδότησης για την ανέγερση σε €82.000 και ζήτησε επίσης να υπογραφεί συμφωνία αντιπαροχής με την Chrigesa προτού εκταμιεύσει οιονδήποτε ποσό. Η συμφωνία αντιπαροχής υπογράφηκε την 22.10.2010, αλλά η Τράπεζα ζήτησε όπως η Chrigesa ξεκινήσει το έργο χωρίς να της καταβληθεί προκαταβολή. Η Chrigesa με επιστολή της ημερ. 8.4.2011 προς την Τράπεζα αποδέχτηκε να ξεκινήσει χωρίς προκαταβολή, αλλά απέσυρε το ενδιαφέρον της για την αγορά του διαμερίσματος 202 γιατί λόγω της καθυστέρησης της Τράπεζας απώλεσε τη δυνατότητα μεταπώλησης του. Η Τράπεζα δεν αποδέχτηκε την εξέλιξη. Την 16.9.2011 η A.G.A. πληροφόρησε την Τράπεζα πως δεν χρειαζόταν πλέον κεφάλαια για την έναρξη των οικοδομικών εργασιών, παρά μόνο την συγκατάθεση της και την διαβεβαίωση της για την συνεργασία της για την ολοκλήρωση του έργου, όμως η Τράπεζα την ανάγκασε να αποσύρει την επιστολή αυτή. Τον Οκτώβριο του 2011 η A.G.A. συμφώνησε με κάποια ΧΧΧΧ Χαζούρη για την πώληση του διαμερίσματος 202 για το ποσό των €192.
9. Παρά το ότι τα οικονομικά δεδομένα επέτρεπαν την ανέγερση της πολυκατοικίας, η Τράπεζα τον Ιανουάριο του 2012 πληροφόρησε την A.G.A. πως δεν προτίθετο να της διαθέσει οιονδήποτε ποσό και αξίωσε την εξόφληση των οφειλομένων σε αυτή ποσών. Έτσι προκύπτει η αξίωση της A.G.A., όπως αναλύεται στην συνέχεια, που είναι για ποσά που ξεπερνούν το €1,5 εκατ. πλέον τόκους. Η αξίωση για αποζημιώσεις στη βάση βλάβης στην φήμη της φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί, αφού τίποτε το σχετικό δεν αναφέρεται στην τελική αγόρευση των δικηγόρων της και σε κάθε περίπτωση κανένα στοιχείο φήμης δεν μαρτυρήθηκε για την νεοσύστατη εταιρεία. Με την Έκθεση Υπεράσπισης της η Τράπεζα αρνείται τον εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας για το δάνειο ανέγερσης ή και την παράλληλη προφορική συμφωνία για τον τρόπο εκταμίευσης του δανείου που προβάλλει η A.G.A. και ισχυρίζεται πως αυτό που η συμφωνία προνοούσε ήταν η εκταμίευση του 60% του κόστους της εκτελεσθείσας εργασίας, όπως θα την πιστοποιούσε ο αρχιτέκτονας του έργου και θα την επιβεβαίωνε αρχιτέκτονας συνεργάτης της Τράπεζας. Εκταμιεύσεις από το δάνειο ανέγερσης δεν μπορούσαν να γίνουν γιατί η A.G.A. δεν είχε τα αναγκαία κεφάλαια για να καλύπτει το δικό της ποσοστό συμμετοχής του 40%. Η Τράπεζα αρνείται τα όσα της καταλογίζονται και προβάλλει τις πιο κάτω βασικές θέσεις. Δεν είχε αναλάβει οιαδήποτε υποχρέωση για την παραχώρηση οιασδήποτε βεβαίωσης παραίτησης. Η τροποποιητική συμφωνία υπογράφηκε γιατί με το προϊόν της πώλησης των τριών διαμερισμάτων χρειάζονταν επιπλέον €82.000 για την ανέγερση του έργου, όμως η εκταμίευση του ποσού ήταν υπό την προϋπόθεση καταβολής από την A.G.A.των καθυστερημένων οφειλών της. Στην Απάντηση της η A.G.A. εγείρει ζητήματα σε σχέση με την χρηματοδότηση της αγοράς των δύο τεμαχίων, προς αντίκρουση της θέσης της Τράπεζας για συμμετοχή της σε ποσοστό 40% στο κόστος ανέγερσης, θέση την οποία αρνείται. Δ. Η Χρηματοδότηση της Αγοράς των Τεμαχίων Όλες οι συναλλαγές της A.G.A. γίνονταν διά του Amlani που ήταν πάντοτε ο μόνος διευθυντής της. Την Τράπεζα εκπροσωπούσε, κατά κύριο λόγο, ο Αναστάση. Ο Amlani (M.E.1) (γραπτή δήλωση στην αγγλική - Τεκμ.1 και αποδεκτά ορθή μετάφραση στην ελληνική - Τεκμ.2) υποστήριξε ότι αρχικά η Τράπεζα είχε εγκρίνει την παραχώρηση δανείου Λ.Κ.200.000, όμως διαφοροποίησε την απόφαση της ώστε να μην παραβιάζονται, όπως του ανέφεραν, οι σχετικοί κανονισμοί της Κεντρικής Τράπεζας. Οι κανονισμοί αφορούσαν, όπως του ειπώθηκε, στο ότι η τραπεζική χρηματοδότηση δεν επιτρεπόταν να καλύπτει πέραν συγκεκριμένου ποσοστού της τιμής αγοράς ενός ακινήτου, οπόταν ο προτιθέμενος αγοραστής θα έπρεπε να εξασφαλίσει το υπόλοιπο από ίδιους πόρους. Είναι η εκδοχή του Amlani ότι η Τράπεζα, για να φανεί συνεπής στη διευκόλυνση όπως αρχικά την ενέκρινε, του εξήγησαν ότι ενώ το δάνειο θα περιοριζόταν στις Λ.Κ.165.000, άλλες Λ.Κ.20.000 θα παραχωρούνταν στη μορφή παρατραβήγματος, ενώ οι υπόλοιπες Λ.Κ.15.000 θα τίθεντο στη διάθεση της A.G.A. ταυτόχρονα με την έκδοση και παράδοση στην Τράπεζα σχετικού πιστοποιητικού από τον αρχιτέκτονα της πολυκατοικίας που θα πιστοποιούσε την έκδοση της απαιτούμενης άδειας οικοδομής και την έναρξη των προκαταρκτικών εργασιών για την ανέγερση της. Ο Amlani αποδέχθηκε τη διευθέτηση. Προς επιβεβαίωση της εκδοχής του, ο Amlani παρουσίασε, υπογεγραμμένη ενώπιον αξιωματούχου της Υπάτης Αρμοστείας της Κύπρου στην Αγγλία, ένορκη δήλωση κάποιου ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Lilly (Τεκμ.3) που, όπως ανέφερε, είναι το πρόσωπο που τον σύστησε στην Τράπεζα. Ο Lilly, που ενεργούσε ως οικονομικός σύμβουλος, αναφέρει στη δήλωση του ότι ήταν παρών σε συνάντηση του Amlani με τον Αναστάση όπου ο τελευταίος εξήγησε τον τρόπο χρηματοδότησης αναφέροντας για τις τελευταίες Λ.Κ.15.000 ότι θα παραχωρούνταν με την έκδοση του διατακτικού των αρχιτεκτόνων που θα αναφερόταν σε κατασκευαστικές εργασίες, κατεδάφιση και καθαρισμό στα τεμάχια και πως ο ίδιος, δηλαδή ο Αναστάση, θα εξασφάλιζε ότι ο αρχιτέκτονας της Τράπεζας θα παράβλεπε και θα εξουσιοδοτούσε την πληρωμή του ποσού. Κατά την παρουσίαση της δήλωσης Lilly οι δικηγόροι της Τράπεζας επιφύλαξαν το δικαίωμα τους να ζητήσουν την αντεξέταση του ομνύοντα, που σε κάθε περίπτωση ήταν δικαίωμα τους, ωστόσο δεν το έπραξαν. Παρά το ότι όταν ο Αναστάση κλήθηκε στο εδώλιο του μάρτυρα αρνήθηκε ότι είχε συνάντηση στην οποία παρευρέθηκε ο Lilly. Ίσως οι δικηγόροι της Τράπεζας να ενήργησαν έτσι γιατί, όπως ανάφερε ο Amlani, ο Lilly έχει προσβληθεί από ανίατη ασθένεια. Η συνέχεια της εκδοχής του Amlani είναι ότι κατ' ακολουθία της διευθέτησης παραχωρήθηκαν από την Τράπεζα Λ.Κ.165.000 δυνάμει της συμφωνίας δανείου για την αγορά των τεμαχίων, Λ.Κ.20.328 από τον λογαριασμό παρατραβήγματος και Λ.Κ.23.300 από το δάνειο για την ανέγερση της πολυκατοικίας και πως όλα τα ποσά, στο σύνολο Λ.Κ.208.628, χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά των τεμαχίων. Σημειώνεται εκ προοιμίου ότι το ποσό των Λ.Κ.23.300 είναι κατ' αναλογία πολύ μεγαλύτερο από το ποσό των Λ.Κ.15.000 που, κατά τον Amlani, είχε υποσχεθεί η Τράπεζα. Ήταν η θέση του Αναστάση πως όταν ο Amlani προσέγγισε αρχικά την Τράπεζα ανάφερε ότι η αξία της γης ήταν Λ.Κ.350.
10. Η θέση της Τράπεζας ήταν πως θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει την αγορά στη βάση της αξίας των τεμαχίων όπως είχαν εκτιμηθεί, δηλαδή Λ.Κ.280.
11. Η εκτιμημένη αξία των δύο τεμαχίων ήταν πράγματι Λ.Κ.280.
12. Τόσα τα είχε εκτιμήσει ο εκτιμητής ακινήτων Ρούσσος με την έκθεση εκτίμησης του ημερ. 31.8.2007 (Τεκμ.132). Σημειώνεται πως η εκτίμηση είχε ζητηθεί από το δικηγορικό γραφείο Α.G. Paphitis που ήταν οι δικηγόροι της A.G.A. για σκοπούς δανειοδότησης. Έτσι, αυτό που αιτήθηκε η A.G.A. μέσω του Amlani, συνέχισε ο Αναστάση, ήταν την αγορά των δύο τεμαχίων με αγοραία αξία Λ.Κ.280.000 και εφόσον η Τράπεζα θα χρηματοδοτούσε την αγορά κατά 60%, εγκρίθηκε η παραχώρηση δανείου Λ.Κ.165.
13. Δεν έχει διαλάθει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι το 60% των Λ.Κ.280.000 δεν είναι Λ.Κ.165.000 αλλά Λ.Κ.168.000, ωστόσο το Δικαστήριο είναι πεπεισμένο πως σε αυτή τη βάση εγκρίθηκε η χρηματοδότηση της αγοράς των δύο επίδικων τεμαχίων. Απασχόλησε εκτενώς κατά την δίκη κατά πόσο η Τράπεζα γνώριζε την πραγματική τιμή αγοράς που κατά την A.G.A. και τον Amlani ήταν Λ.Κ.210.
14. Ο Άδωνη παρουσίασε τα έγγραφα της υποθήκης ΥXXXXX/2007 που η Τράπεζα, κατά τη θέση της, έχει στην κατοχή της (Τεκμ.162 και 163). Δεν εμπεριέχονται στη δέσμη έγγραφα που να αποκαλύπτουν το ποσό αγοράς των δύο τεμαχίων. Κατά τη δικάσιμο της 18.3.2019 έγινε παραδεκτό γεγονός ότι: «Σε περίπτωση ταυτόχρονης πώλησης και υποθήκευσης ακινήτου, ο επί καθήκοντι υπάλληλος του Κτηματολογίου ανακοινώνει μεγαλοφώνως όλα τα στοιχεία που σχετίζονται τόσο με την πώληση όσο και με την υποθήκευση του ακινήτου ενώπιον των παρισταμένων μερών». Είναι η κατ' ακολουθία επιχειρηματολογία της A.G.A. και του Amlani ότι ο αντιπρόσωπος της Τράπεζας που ήταν παρών για σκοπούς της υποθήκευσης πρέπει να άκουσε την τιμή πώλησης των τεμαχίων που ήταν Λ.Κ.210.
15. Επομένως εάν η Τράπεζα εφάρμοζε την πρόνοια του 60% δεν δικαιολογείτο να χρηματοδοτήσει την αγορά με Λ.Κ.165.000, αλλά με μόνο Λ.Κ.126.
16. Επέμενε ο Αναστάση ότι η Τράπεζα δεν έμαθε, ούτε εκ των υστέρων, την πραγματική τιμή αγοράς. Αποκάλυψε ωστόσο πως για τη χρηματοδότηση της αγοράς έπρεπε να είχε προσκομιστεί το αγοραπωλητήριο έγγραφο που πρέπει να παρέλαβε η Τράπεζα. Όταν ρωτήθηκε κατά πόσο διάβασε τα συμβόλαια απάντησε πως δεν θυμάται να τα είδε. Αναφέρθηκε ωστόσο σε πρακτική σύμφωνα με την οποία η Τράπεζα μπορεί να παράσχει χρηματοδότηση στη βάση μεγαλύτερου ποσού από αυτό που εμφαίνεται στο σχετικό αγοραπωλητήριο έγγραφο, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν περιπτώσεις που ο αγοραστής πληρώνει στον πωλητή και χρήματα κάτω από το τραπέζι και αποδέχτηκε ότι το παρατράβηγμα χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη εξόδων για την ολοκλήρωση της αγοράς, παρά το γεγονός ότι χορηγήθηκε για σκοπούς κεφαλαίου κίνησης της A.G.A.. Έτσι, διαφαίνεται ότι η Τράπεζα ήταν, κατά πρώτο λόγο διατεθειμένη να χρηματοδοτήσει την αγορά στη βάσει της εκτιμημένης αξίας, έστω και αν η επί των αγοραπωλητηρίων εγγράφων τιμή αγοράς ή και πραγματική τιμή αγοράς ήταν μικρότερη και κατά δεύτερο λόγο να παραχωρήσει την ίδια περίοδο παρατράβηγμα σε τρεχούμενο λογαριασμό, κατανοώντας πως το ποσό του παρατραβήγματος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αγορά και γνωρίζοντας στην προκειμένη περίπτωση ότι έτσι έγινε. Η κοινή πλέον θέση ότι το παρατράβηγμα χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη εξόδων για την ολοκλήρωση της αγοράς επιβεβαιώνεται και από την κίνηση των σχετικών λογαριασμών. Όταν την 24.9.2007 εκταμιεύτηκε το δάνειο των Λ.Κ.165.000 το ποσό μεταφέρθηκε σε προσωρινό λογαριασμό της A.G.A. (Τεκμ.159). Με χρέωση του λογαριασμού αυτού είχαν ήδη κατά την 21.9.2007 εκδοθεί πέντε τραπεζικές επιταγές («banker's drafts») για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.179.672,05 και χρεώθηκαν και τόκοι Λ.Κ.104,
17. Για να ισοζυγίσει ο λογαριασμός και να κλείσει μεταφέρθηκαν την 24.9.2007 ακόμα Λ.Κ.14.776,86 (Τεκμ.158). Το ποσό αυτό μεταφέρθηκε από τον λογαριασμό παρατραβήγματος (Τεκμ.160). Ο Άδωνη, που παρουσίασε τα έγγραφα δεν είχε στοιχεία σε σχέση με τις οδηγίες που είχαν δοθεί για τις επιταγές πέραν των δύο μεγάλων ποσών που εκδόθηκαν προς όφελος των πωλητών. Οι δύο αυτές επιταγές αφορούσαν συνολικό ποσό Λ.Κ.168.051,06 (Λ.Κ.93.025,53 και Λ.Κ.75.025,53) και ξεπερνούσαν, έστω περιθωριακά, το ποσό των Λ.Κ.165.
18. Έτσι, αποκρυσταλλώνεται και περιορίζεται το επιμέρους επίδικο ζήτημα στο κατά πόσο το ποσό των Λ.Κ.23.300 που εκταμιεύτηκε από το δάνειο ανέγερσης εκταμιεύτηκε ή και χρησιμοποιήθηκε και αυτό για σκοπούς της αγοράς των τεμαχίων. Εάν πράγματι το ποσό των Λ.Κ.23.300 χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή των πωλητών είναι αξιοσημείωτο ότι αυτό εκταμιεύτηκε ενάμιση μήνα μετά τη μεταβίβαση των τεμαχίων στη A.G.A. την 21.9.2007 και δυνάμει συμφωνίας δανείου που συνομολογήθηκε μόλις την 6.11.2007, δηλαδή δεν υφίστατο κατά τον χρόνο της αγοράς. Η εξήγηση του Amlani ήταν ότι το ποσό αγοράς πληρώθηκε με δόσεις. Υποστήριξε ακόμα ο Amlani πως το ποσό των Λ.Κ.23.300 είχε δοθεί στη βάση της δέσμευσης για περαιτέρω ποσό Λ.Κ.15.000 από την ημερομηνία της υπογραφής των διευκολύνσεων την 21.9.
19. Έδωσε δηλαδή η Τράπεζα περισσότερα από όσα είχε υποσχεθεί. Τα αγοραπωλητήρια έγγραφα αγοράς των δύο τεμαχίων δεν παρουσιάστηκαν για να διαφανεί κατά πόσο η θέση του Amlani για δόσεις που να εκτείνονται χρονικά μέχρι την ημερομηνία του δανείου ανέγερσης ευσταθεί. Παρέμειναν ως μέρος του Τεκμ.Α προς αναγνώριση. Ο Amlani ανάφερε πως πλήρωσε Λ.Κ.19.000 για φόρους χαρτοσήμων «και άλλα πράγματα» σε σχέση με την αγορά των τεμαχίων. Από την μια ήθελε να δείξει πως πλήρωσε και η A.G.A. μέσω του κάποια ποσά και από την άλλη ότι η τιμή αγοράς πληρώθηκε σχεδόν εξολοκλήρου από τη χρηματοδότηση της Τράπεζας. Όμως έγγραφο που ο ίδιος ετοίμασε (Τεκμ.107) τον διαψεύδει. Καταγράφει εκεί πως πλήρωσε από προσωπικό του λογαριασμό κατ' ευθείαν στον πωλητή («directly to vendor») τις Λ.Κ.19.000, ποσό που είχε μεταφερθεί από προσωπικό του λογαριασμό στον Καναδά. Το ποσό είχε μεταφερθεί από τον Καναδά την 11.9.2007, δηλαδή πριν τις συμφωνίες με την Τράπεζα και πληρώθηκε στους πωλητές μέρος την ίδια ημέρα και μέρος την 24.9.
20. Προφανώς ήταν τα ποσά των προκαταβολών. Έχει σημειώσει όλες τις πληρωμές στους πωλητές με μπλε χρώμα. Οι δικές του σημειώσεις δείχνουν ότι οι πωλητές έλαβαν από το προσωρινό λογαριασμό όπου μεταφέρθηκε το δάνειο αγοράς την 21.9.2007 Λ.Κ.168.051,06 και από τον λογαριασμό παρατραβήγματος Λ.Κ.22.833,59 αφού προηγήθηκαν μεταφορές από τον λογαριασμό του δανείου ανέγερσης, αφού ο λογαριασμός παρατραβήγματος ήταν ήδη χρεωστικός Λ.Κ.17.602,61 από τις 28.9.2007 (Τεκμ.160). Διαφαίνεται πως ενώ εκταμιεύτηκαν από την Τράπεζα ποσά που συμποσούνται σε Λ.Κ.208.628,49, κάποια ποσά χρησιμοποιήθηκαν για πληρωμές που δεν επιβεβαιώνεται ότι σχετίζονται με την αγορά των τεμαχίων. Σε κάθε περίπτωση, εάν η τιμή πώλησης ήταν πράγματι Λ.Κ.210.000, έναντι του ποσού αυτού πληρώθηκαν Λ.Κ.190.884,55 από χρήματα της Τράπεζας και Λ.Κ.19.000 από τον Amlani. Η ορθή διάσταση του ζητήματος δεν είναι ότι το θέμα των συνεισφορών του 60% και 40% είναι μεταγενέστερη των συμφωνιών επινόηση της Τράπεζας. Ήταν πάντοτε υπόψη των μερών. Άλλωστε γι' αυτό ήταν αναγκαίος ο «σχεδιασμός» που η A.G.A. εισηγήθηκε ότι έγινε. Επομένως ο συλλογισμός που προβάλλει η A.G.A. ότι για την αγορά δεν τηρήθηκε η αναλογία και συνεπώς δεν προβλεπόταν ούτε για την ανέγερση δεν έχει βάση. Ο Amlani δεν έχει παράπονο για τη διευθέτηση που έγινε για τη χρηματοδότηση της αγοράς. Άλλωστε η A.G.A. είχε ευνοϊκή μεταχείριση από την Τράπεζα γιατί αγόρασε τα δύο τεμάχια χωρίς να απαιτηθεί να χρησιμοποιήσει δικά της κεφάλαια, εκτός των Λ.Κ.19.000 που πλήρωσε ο Amlani, που συνιστά ποσοστό πολύ μικρότερο του 40%. Αυτό που ήθελε να υποδείξει ο Amlani ήταν πως η Τράπεζα δεν εφάρμοζε τους κανονισμούς και πως κατ' ακολουθία και για τη χρηματοδότηση της ανέγερσης δεν είχε θέσει όρο ότι θα κάλυπτε μόνο το 60% του κόστους και πως το υπόλοιπο 40% θα έπρεπε να πληρωθεί από την A.G.A. από άλλους δικούς της πόρους. Ούτε αυτή η επιχειρηματολογία έχει βάση. Έστω ότι η αναλογία του 60% - 40% αντιμετωπίστηκε στην περίπτωση της αγοράς με τον «σχεδιασμό» που η A.G.A. εισηγήθηκε ότι έγινε, πώς θα μπορούσε στην περίπτωση της ανέγερσης να γίνει, αφού το ποσό του δανείου ήταν δεδομένο και δεν αρκούσε με κανένα τρόπο για την ολοκλήρωση του έργου παρά μόνο περίπου κατά το ήμισυ. Εφόσον το ποσό του δανείου ανέγερσης είναι δεδομένο και κοινό έδαφος, αρκεί η αντιπαραβολή του με το κόστος ανέγερσης που λήφθηκε υπόψη για να διαφανεί κατά πόσο η Τράπεζα θα εκταμίευε ποσά για την κάλυψη όλου του κόστους ή μέρους του. Η θέση της A.G.A. και του Amlani είναι ανυπόστατη και τους αφήνει εκτεθειμένους. Το ζήτημα επεξηγείται και στην ενότητα που ακολουθεί. Ε. Το Δάνειο Ανέγερσης Για να εξασφαλίσει το δάνειο ανέγερσης η A.G.A. παρουσίασε στην Τράπεζα πιστοποιητικό αρχιτέκτονα ημερ. 2.10.2007 (Τεκμ.13) που κοστολογούσε την ανέγερση της πολυκατοικίας σε Λ.Κ.615.
21. Συντάκτης του πιστοποιητικού ήταν ο αρχιτέκτονας - πολεοδόμος ΧΧΧΧ ισιάρας (Μ.Ε.2) (γραπτή δήλωση - Τεκμ.110), που ήταν ο αρχιτέκτονας της A.G.A. για την εκπόνηση των σχεδίων για την ανάπτυξη των δύο τεμαχίων. Στην υπολογισθείσα δαπάνη των Λ.Κ.615.741 περιλαμβάνονταν πέραν από τα έξοδα σχεδίων και αδειών και τα οικοδομικά έξοδα, χρηματοοικονομικά έξοδα, άλλα έξοδα και φόροι. Στα χρηματοοικονομικά έξοδα περιλαμβάνονταν Λ.Κ.2.200 υποθηκευτικά και Λ.Κ.9.400 μεταβιβαστικά. Είναι η θέση του Πισιάρα ότι τα ποσά προνόησε κατόπιν εισήγησης του Αναστάση που του είχε ζητήσει να ετοιμάσει το πιστοποιητικό κατ' επειγόντως. Ο Amlani αποδέχτηκε ότι κάποια έξοδα που αναφέρονται στο πιστοποιητικό του Πισιάρα δεν καλύπτονταν από την χρηματοδότηση της Τράπεζας. Πρόκειται για τα ποσά των Λ.Κ.22.355 άδειες και σχέδια, Λ.Κ.30.600 χρηματοοικονομικά έξοδα και Λ.Κ.11.500 διαφήμιση. Συνεπώς το κόστος ανέγερσης που θα χρηματοδοτούσε η Τράπεζα ήταν Λ.Κ.550.
22. Στη συνέχεια του υποβλήθηκε ότι θα έπρεπε να αφαιρεθούν και άλλα ποσά που έριχναν το κόστος που θα χρηματοδοτείτο σε Λ.Κ.476.
23. Ήταν πρόδηλο, μαρτύρησε ο Αναστάση, ότι διάφορα έξοδα που καταγράφονταν δεν αφορούσαν το κατασκευαστικό κόστος και δεν μπορούσαν να συνυπολογιστούν από την Τράπεζα για την διευκόλυνση που θα έδινε. Στη γραπτή του δήλωση ο Αναστάση ανάφερε ότι συμφωνήθηκε με την A.G.A. ότι το κόστος για σκοπούς χρηματοδότησης θα ήταν Λ.Κ.476.000 και πως αυτό επιβεβαιώθηκε με επιστολή ανεξάρτητου αρχιτέκτονα. Πρόκειται για την επιστολή ημερ. 24.10.2007 (Τεκμ.122) του αρχιτέκτονα Δ. Λακαταμίτη που διορίστηκε από την Τράπεζα. Ο Λακαταμίτης αφού μελέτησε, όπως αναφέρεται στην επιστολή του, τα παρουσιασθέντα στοιχεία υπολόγισε το κατασκευαστικό κόστος σε Λ.Κ.460.000 πλέον ΦΠΑ και όχι Λ.Κ.476.
24. Είναι σε αυτό το ποσό, των Λ.Κ.460.000, που αναφερόταν και ο Αναστάση κατά τη διά ζώσης μαρτυρία του. Σημειώνεται ότι το ποσό του δανείου, που ήταν Λ.Κ.285.000, είναι περιθωριακά μικρότερο του 60% των Λ.Κ.476.
25. Δεν αποκρυσταλλώθηκε σε τι αφορούσε το ποσό της διαφοράς των Λ.Κ.16.000 μεταξύ των Λ.Κ.460.000 και των Λ.Κ.460.000, ωστόσο, το πρόδηλο είναι και το Δικαστήριο αποδέχεται πως για σκοπούς χρηματοδότησης το κόστος είχε πράγματι καθοριστεί σε Λ.Κ.476.000 Όπως έχει ήδη σημειωθεί, στο πιστοποιητικό Πισιάρα ημερ. 2.10.2007, αναφερόταν ότι είχαν πληρωθεί Λ.Κ.11.600, Λ.Κ.2.200 υποθηκευτικά και Λ.Κ.9.400 μεταβιβαστικά. Ο Αναστάση ανάφερε ότι, παρά το ότι αυτά δεν περιλαμβάνονταν στο κατασκευαστικό κόστος, εντούτοις η Τράπεζα αποδέχθηκε και εκταμίευσε την 8.11.2007 ποσό Λ.Κ.4.000 από τον λογαριασμό ανέγερσης μεταφέροντας το στον λογαριασμό παρατραβήγματος (Τεκμ.123) θέτοντας το στη διάθεση της A.G.A.. Το ποσό δεν αντιστοιχούσε στο 60%, ήταν μικρότερο ποσοστό και δεν δόθηκε περαιτέρω εξήγηση, αλλά ούτε και ήταν το πλήρες ποσό και η A.G.A. το αποδέχτηκε. Σύντομα μετά, ο Πισιάρας συνέταξε και δεύτερο «Πιστοποιητικό Εκτελεσθείσας Εργασίας» ημερ. 25.10.2007 (Τεκμ.14) που επίσης παρουσιάστηκε στην Τράπεζα. Το πιστοποιητικό αυτό εμπεριέχει αναλήθειες σε σχέση με την εκτελεσθείσα μέχρι την ημέρα εκείνη εργασία. Είναι αμφίβολο κατά πόσο εκτελέστηκε, όπως καταγράφεται, εργασία αξίας Λ.Κ.15.360 για άδειες και σχέδια αφού η αίτηση για την έκδοση πολεοδομικής άδειας κατατέθηκε τρεις μήνες αργότερα, την 18.1.2008 (Τεκμ.15) και ενώ το συνολικό κόστος των σχεδίων ήταν Λ.Κ.20.000, με βεβαιότητα όμως δεν εκτελέστηκαν στα τεμάχια οικοδομικές εργασίες αξίας Λ.Κ.31.820 για κατεδαφίσεις, εκσκαφές, επιχωματώσεις ή τοίχους αντιστήριξης όπως καταγράφεται στο πιστοποιητικό, αφού συνιστά κοινό έδαφος πως ακόμη μέχρι σήμερα καμία εργασία δεν έγινε μέσα στα δύο τεμάχια. Ο Πισιάρας ανάφερε στη γραπτή του δήλωση ότι ο Αναστάση του ζήτησε να ετοιμάσει το δεύτερο πιστοποιητικό για τις προκαταρκτικές εργασίες που έγιναν στα τεμάχια και πως αυτό ετοιμάστηκε σύμφωνα με τις οδηγίες του Αναστάση. Ο Πισιάρας δεν αντεξετάστηκε καθόλου λόγω αργοπορίας των δικηγόρων της Τράπεζας να παρουσιαστούν κατά τη δικάσιμο, ούτε όμως από μόνος του επιχείρησε να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις στη θέση που εμμέσως πλην σαφώς προώθησε, ότι δηλαδή οι αναληθείς καταγραφές σε σχέση με τις εκτελεσθείσες οικοδομικές εργασίες έγιναν με υπόδειξη του Αναστάση. Έστω και αν ευσταθεί ότι το δεύτερο πιστοποιητικό συντάχτηκε καθ' υπόδειξη του Αναστάση, αυτό δεν απαλλάσσει τον Πισιάρα ως επαγγελματία, που σε γνώση του εξέδωσε ψευδή πιστοποιητικό. Αν όχι, εγείρεται και ζήτημα ψευδών παραστάσεων προς το σκοπό καταδολίευσης της Τράπεζας με την απόσπαση χρηματικών ποσών που η A.G.A. δεν δικαιούταν στο στάδιο εκείνο. Σε σχέση με το δεύτερο πιστοποιητικό, όπου καταγραφόταν ότι είχαν εκτελεστεί εργασίες και έξοδα Λ.Κ.75.003, ο Αναστάση ανάφερε ότι εξηγήθηκε από τον ίδιο και τον προϊστάμενο του στον Amlani ότι το ποσό που αφορούσε το κατασκευαστικό κόστος ήταν μόνο Λ.Κ.32.360 (δίπλα από τα επί μέρους ποσά υπάρχει «ν») και στη βάση του 60% εκταμιεύτηκε ποσό Λ.Κ.19.
26. Στη βάση του εκταμιεύτηκαν δύο ποσά στις 8.11.2007 που μαζί ανέρχονταν σε Λ.Κ.14.
27. Άλλο ποσό Λ.Κ.4.800 εκταμιεύτηκε μεταγενέστερα στις 11.12.2007 (βλ. Τεκμ.155). Ανάφερε ο Αναστάση ότι τα ποσά εκταμιεύτηκαν τμηματικά γιατί έτσι το ήθελε η A.G.A.. Σε κάθε περίπτωση, δεν συμποσούνται στο ποσό των Λ.Κ.19.416 αλλά στο περιθωριακά μικρότερο των Λ.Κ.19.
28. Αυτό το ποσό μαζί με το ποσό των Λ.Κ.4.000 που εκταμιεύτηκε από το δάνειο ανέγερσης δυνάμει του πρώτου πιστοποιητικού κάνει το ποσό των Λ.Κ.23.300 που είναι το συνολικό ποσό που εκταμιεύτηκε από το δάνειο ανέγερσης. Και σε αυτή την περίπτωση η A.G.A. αποδέχτηκε πληρωμή που ήταν κοντά στο 60% και δεν αξίωσε πληρωμή του όλου, στοιχείο που καταδεικνύει πως η διευθέτηση του 60% - 40% ήταν γνωστή και αποδεχτή από την A.G.A.. Προκαλεί ερωτηματικά πως η Τράπεζα αποδέχθηκε το πιστοποιητικό και ότι εκτελέστηκαν επί του εδάφους εργασίες που ενέπιπταν στο κατασκευαστικό κόστος χωρίς να ελέγξει. Από τη στιγμή μάλιστα που, όπως μαρτύρησε ο Αναστάση, σκοπός των διατακτικών είναι, μεταξύ άλλων, να παρακολουθεί η Τράπεζα τις εκτελεσθείσες εργασίες και να γνωρίζει σε ποια φάση βρίσκεται ένα έργο. Η εξήγηση του Αναστάση ήταν πως ενώ για το πιστοποιητικό ημερ. 2.10.2007 «πήγε ο Λακαταμίτης και επιβεβαίωσε», για το πιστοποιητικό ημερ. 25.10.2007 δεν έγινε έλεγχος γιατί στους όρους έγκρισης της Τράπεζας προνοείτο ότι κάθε Λ.Κ.50.000 θα έπρεπε να εκδίδεται διατακτικό. Είναι αστεία η δικαιολογία. Κατά πρώτο λόγο το πιστοποιητικό αφορούσε ποσό Λ.Κ.75.
29. Κατά δεύτερο λόγο, ακόμα και αν μέρος του απορρίφθηκε εκ προοιμίου και το υπό έλεγχο ποσό έπεσε στις Λ.Κ.32.360, δηλαδή κάτω από Λ.Κ.50.000, είναι ότι πιο παράδοξο να πληρωθεί το ποσό χωρίς επιβεβαίωση ότι οι εργασίες πράγματι έγιναν. Υποστήριξε ακόμα ο Αναστάση ότι όταν το υποβαλλόμενο κόστος κατασκευαστικών εργασιών έφτανε τις Λ.Κ.50.000 θα γινόταν έλεγχος και εφόσον διαπιστώνετο πως τέτοιες εργασίες δεν είχαν γίνει η Τράπεζα θα έκανε ελέγχους για να διαπιστώσει τι έγινε και που πήγαν τα λεφτά. Ακόμα όμως και κατά την εκδοχή αυτή του Αναστάση, από το 2007 η Τράπεζα είχε διαπιστώσει ότι τέτοιες εργασίες δεν είχαν ποτέ γίνει. Όπως δικαιολογήθηκε ο Αναστάση, η Τράπεζα επέδειξε υπομονή και προσπαθούσε σε συνεννόηση με την A.G.A. να βρεθεί τρόπος να αρχίσει η κατασκευή. Η Τράπεζα δεν αισθάνθηκε πως εξαπατήθηκε ώστε να διακόψει κάθε συνεργασία με την A.G.A., στοιχείο που συνηγορεί υπέρ του ότι ήταν και η ίδια μέρος του «σχεδιασμού». Ο Αναστάση αρνήθηκε ότι ζήτησε ποτέ από τον Πισιάρα να εκδώσει οποιοδήποτε πιστοποιητικό. Κατά πόσο του το ζήτησε ή όχι θα παραμείνει άγνωστο αφού, όπως πιο κάτω σημειώνεται, ο Πισιάρας κρίνεται ως μάρτυρας επί του οποίου το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί. Η σημασία του ποιος είχε την πρωτοβουλία δεν είναι ζήτημα καθοριστικό για σκοπούς των αγωγών. Σημαντικό όμως είναι ότι ο Αναστάση μερίμνησε για να εκταμιευθούν ποσά από το λογαριασμό ανέγερσης για εργασίες που δεν έγιναν ποτέ, γνωρίζοντας ότι δεν είχαν γίνει. Επομένως δεν εξαπατήθηκε η Τράπεζα, που γνώριζε όταν εκταμίευε τα ποσά από το λογαριασμό του δανείου ανέγερσης πως καμιά εργασία δεν είχε γίνει επί του εδάφους. Είναι πρόδηλο πως ο Αναστάση εξυπηρετούσε την A.G.A., παρέχοντας της ρευστότητα, επιδεικνύοντας χαλαρότητα στον τρόπο εκταμίευσης των ποσών. Γνωρίζοντας πως ο λογαριασμός παρατραβήγματος χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή της αγοράς των δύο τεμαχίων, το Δικαστήριο βρίσκει πως είναι πιο πιθανό παρά όχι, στο πλέγμα των γεγονότων της υπόθεσης, να γνώριζε ότι μέρος του δανείου ανέγερσης θα χρησιμοποιείτο για τον ίδιο σκοπό. Τα ποσά από τον δάνειο ανέγερσης μεταφέρονταν προτού διατεθούν στον τρεχούμενο λογαριασμό. Προβάλλουν οι δικηγόροι της A.G.A. ότι όλα χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς της αγοράς, παραγνωρίζοντας την πληρωμή Λ.Κ.19.000 από τον Amlani στους πωλητές, παράμετρο που δεν σχολιάζουν καθόλου στην αγόρευση τους. Η αξίωση της A.G.A. αφορά στον τρόπο που θα έπρεπε να εκταμιευτεί το υπόλοιπο διαθέσιμο στο λογαριασμό του δανείου ανέγερσης ποσό που ήταν Λ.Κ.261.700 και την, κατά την θέση της, υποχρέωση της Τράπεζας να εκδίδει απαλλαγές (waivers) προς όφελος αγοραστών διαμερισμάτων. Ο Amlani υποστήριξε ότι του εξηγήθηκε ότι το δάνειο ανέγερσης θα αποδεσμευόταν σταδιακά από την Τράπεζα με την έκδοση πιστοποιητικών από τον αρχιτέκτονα, όποτε αυτό καθίστατο αναγκαίο για την εκπλήρωση του σκοπού για τον οποίο ζητήθηκε. Είναι η θέση της Τράπεζας ότι η χρηματοδότηση της, όπως και για την αγορά των δύο τεμαχίων, έτσι και για την ανάπτυξη τους θα κάλυπτε το 60% του κόστους και πως αυτό εφαρμόστηκε κατά τις εκταμιεύσεις, παρά το ότι δεν καταγράφεται ρητά στις συμφωνίες. Όπως ανάφερε ο Αναστάση δεν συνηθίζεται να γίνεται αναφορά στη συνεισφορά των μερών στη συμφωνία δανείου. Ο σχετικός όρος 2 της συμφωνίας προνοεί ότι «Το προϊόν του ρηθέντος δανείου δύναται να καταβληθή σταδιακώς εις τον Οφειλέτην όστις θα δικαιούται να λαμβάνει τοιαύτα ποσά άτινα ήθελον εκάστοτε κριθή υπό της Τραπέζης ως αναγκαία διά τους σκοπούς διά τους οποίους χορηγείται το ρηθέν δάνειον» και αφήνει μεγάλη ευχέρεια στην κρίση της Τράπεζας που μπορούσε να εφαρμόσει την όποια συνεννόηση για συνεισφορά της A.G.A.. Η θέση του Amlani ήταν ότι το ζήτημα του 60% - 40% ήταν παράκληση του Αναστάση που ηγέρθηκε πολύ αργότερα, την 15.4.2009 και πως ο ίδιος του είπε ότι θα το σκεφτεί. Ο Amlani παρουσίασε ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 17.10.2007 προς την Τράπεζα (Τεκμ.56) στο οποίο αναφέρεται ότι επισυναπτόταν παράρτημα του πρώτου πιστοποιητικού των αρχιτεκτόνων. Δεν το παρουσίασε και αντεξεταζόμενος του υποδείχθηκε ένα έγγραφο που παραδέχτηκε ότι ήταν το επισυναπτόμενο. Αναφερόταν σε αυτό και σε σχέση με το πιστοποιητικό του αρχιτέκτονα για €35.927 ότι η Τράπεζα θα πλήρωνε το 60% δηλαδή €21.556 (Τεκμ.106). Δικαιολογήθηκε ότι μέχρι τότε είχε καλή σχέση με τον Αναστάση και δεν ήθελε να τον απογοητεύσει και συμφώνησε στο 60% - 40% ως θέμα αρχής. Άλλαξε στη συνέχεια τη θέση του υποστηρίζοντας ότι το Τεκμ.106 που ο ίδιος δακτυλογράφησε και δεν έχει ημερομηνία δεν επισυναπτόταν στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 17.10.
30. Ήταν, ανάφερε, έγγραφο της 24.4.
31. Ωστόσο δεν παρουσίασε άλλο έγγραφο ως το επισυναπτόμενο στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 17.10.
32. Ούτε παρουσιάστηκε πιστοποιητικό αρχιτέκτονα που να αναφέρεται σε ποσό €35.927 ώστε να διαπιστωθεί ο πιθανός χρόνος σύνταξης του Τεκμ.
33. Ωστόσο, έχοντας δικαστική γνώση ότι η Κύπρος υιοθέτησε το ευρώ την 1.1.2008, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τα Τεκμ.154 και 155, είναι πιο πιθανό το Τεκμ.106 να μην ήταν το επισυναπτόμενο στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 17.10.
34. Επέμενε ο Amlani ότι η Τράπεζα θα έπρεπε να πληρώνει το σύνολο του ποσού του διατακτικού του αρχιτέκτονα και όχι το 60%, δεν είχε όμως απάντηση να δώσει τι θα ακολουθούσε όταν σε τέτοια περίπτωση εξαντλείτο το εναπομείναν ποσό του δανείου που ήταν Λ.Κ.261.700 και ούτε κατά το ήμισυ δεν θα μπορούσαν να είχαν φτάσει οι εργασίες ανέγερσης αφού, υπενθυμίζεται, ο Πισιάρας υπολόγισε το κόστος ανέγερσης σε Λ.Κ.615.741 και ο Λακαταμίτης το αυστηρά τέτοιο κόστος σε Λ.Κ.476.
35. Ο Amlani κατέφυγε σε μομφές κατά του Αναστάση ως ενορχηστρωτή των διευθετήσεων χωρίς καταληκτική εξήγηση. Σε άλλα σημεία της μαρτυρίας του αρνούμενος να πει τι συγκεκριμένο ποσό θα διέθετε η A.G.A. για την ανέγερση της πολυκατοικίας, είπε απλά «θα έβαζα ότι ήταν αναγκαίο να βάλω», χωρίς να υποστηρίξει την οικονομική του προς τούτο δυνατότητα με οιονδήποτε στοιχείο. Το Δικαστήριο έχοντας πλέον υπόψη του όλα τα γεγονότα της υπόθεσης διαπιστώνει ότι αναλώθηκε περισσότερος χρόνος απ' όσο θα μπορούσε να δικαιολογηθεί για ζητήματα, τα οποία δεν έχουν ουσιαστική σημασία σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα. Το γεγονός ότι ο Αναστάση και κατ' επέκταση η Τράπεζα επέδειξε χαλαρότητα και χειρίστηκε ευνοϊκά για την A.G.A. την περίπτωση της αγοράς των δύο τεμαχίων, δεν εξυπακούει ότι ανάλογη θα ήταν και η προσέγγιση της σε σχέση με την χρηματοδότηση της ανέγερση της πολυκατοικίας. Αντίθετα, σε σχέση με το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης και εφόσον τούτο είχε προκαθοριστεί στο δάνειο ανέγερσης, το γεγονός ότι Λ.Κ. 23.300 είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί για την αγορά των τεμαχίων σήμαινε ότι μόνο το ποσό των Λ.Κ.261.700 παρέμενε διαθέσιμο για την ανέγερση της πολυκατοικίας και στην πράξη, αν όχι σε όλη την πορεία της ανέγερσης, στο τέλος η A.G.A. θα έπρεπε να συνεισφέρει περισσότερα και από το 40%. Ούτε οι διαδικασίες που ακολουθήθηκαν σε σχέση με την εκταμίευση ποσών στη βάση των πιστοποιητικών Πισιάρα καταδεικνύουν ότι η Τράπεζα θα κατέβαλλε το πλήρες ποσό που θα αναφερόταν σε τέτοια πιστοποιητικά. Εξάλλου, όταν υποβλήθηκε στον Amlani ότι η A.G.A. δεν είχε καταβάλει ως όφειλε το ποσοστό συμμετοχής της στη βάσει του πιστοποιητικού του Πισιάρα για τις «εκτελεσθείσες εργασίες» από το 2007, αυτός δεν αρνήθηκε την υποχρέωση της A.G.A. αναφέροντας ότι έπρεπε να πληρώσει και πως ήταν θέμα χρόνου. Αλλά ούτε και σημασία θα διαφανεί ότι έχει σε σχέση με οποιαδήποτε πτυχή της αξίωσης της A.G.A. αφού είναι κοινό έδαφος ότι κανένα κατασκευαστικό έξοδο δεν έγινε, η A.G.A. σε κανένα ποσό εκταμίευσης από το δάνειο ανέγερσης δεν θα δικαιούταν ποτέ και ως εκ τούτου δεν εγείρεται ζήτημα ότι η Τράπεζα δεν εκταμίευσε κάποιο ποσό που θα έπρεπε να διαθέσει στην A.G.A.. Ενδεχομένως άλλος ήταν ο κύριος λόγος έγερσης του ζητήματος. Με την αγόρευση τους οι δικηγόροι της A.G.A. και του Amlani εγείρουν ζήτημα παρανομίας στις επίδικες συμβάσεις ώστε να επιτύχουν την απαλλαγή τους για να μη πληρώσουν τα ποσά που παραδεχτά η A.G.A. εισέπραξε και την αποπληρωμή των οποίων παραδεχτά ο Amlani εγγυήθηκε. Αναφέρονται στη νομική πτυχή της παρανομίας στο πεδίο των συμβάσεων και θεωρούν πως στην περίπτωση που, όπως υποστηρίζουν, η Τράπεζα χορήγησε την διευκόλυνση του τρεχούμενου λογαριασμού ή και του δανείου ανέγερσης για να πληρωθεί με χρήματα από αυτούς τους λογαριασμούς και το υπόλοιπο 40% του τιμήματος αγοράς των δύο τεμαχίων, πέραν του 60% που θα πληρωνόταν από το δάνειο αγοράς, οι επίδικες συμβάσεις είναι παράνομες γιατί παραβιάζουν τους κανονισμούς, οδηγίες ή και εγκυκλίους της Κεντρικής Τράπεζας που επέτρεπαν στις εμπορικές τράπεζες να χρηματοδοτούν μέχρι και το 60% του κόστους αγοράς ενός ακινήτου. Και εφόσον είναι παράνομες καμιά αξίωση στην βάση τους δεν μπορεί να τύχει της έγκρισης του Δικαστηρίου. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένη εγκύκλιος. Ούτε στα πλαίσια της μαρτυρίας, αλλά ούτε και αναφέρθηκε ποια ήταν και τι επακριβώς αφορούσε κατά την αγόρευση των δικηγόρων της A.G.A. και του Amlani. Σε κάθε περίπτωση, η εισήγηση τους δεν ευσταθεί. Στη Συρίμη ν Παγκυπριακή Χρηματ. Δημόσια Ετ. Λτδ