Αναφορικά με τον Παπαδόπουλο, Αρ. Αίτησης: 55/2018, 8/1/2020

(3), 30, 31, 33 Α και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.48 θ.θ. 1 - 4, 6-9 και Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ. 6) άρθρο 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60)άρθρα 29, 30, 31 και 32 και επί των Γενικών Εξουσιών του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το θέτει με ένορκη δήλωση του ο αιτητής ο οποίος δηλώνει προσωπικά γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης ως εκ της ιδιότητας του και ή από πληροφορίες και ή συμβουλή που έλαβε από τους δικηγόρους του. Αναφέρει δε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα ουσιαστικά ζητήματα τα οποία ταυτόχρονα συνιστούν, κατά την εισήγηση του, «καλό λόγο» στην έννοια που απέδωσε η νομολογία μας σε αυτόν τον όρο ότι πρέπει να συντρέχει για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, ανάγκη η οποία προκλήθηκε μετά που έχει διαβάσει την ένσταση και την ΕΔ ΜΠ και στις οποίες προβάλλονται, κατ' αυτόν, παντελώς αναληθείς και παραπλανητικοί λόγοι ένστασης υπό Α - Λ όπως και ισχυρισμοί στην ΕΔ ΜΠ έτσι που θα πρέπει να απαντηθούν ειδικά. Θεωρεί ότι είναι επάναγκες όπως εγκριθεί η αίτηση του και επιπλέον ότι είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού τυχόν μη έκδοσή του θα του προκαλέσει αδικία, αφού θα παραβιαστούν τα Συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα του και συγκεκριμένα τα δικαιώματά του τα οποία διαφυλάσσονται από το Άρθρο 30 του Συντάγματος σχετικά με τη δίκαιη δίκη και το δικαίωμα του να προβάλει ολοκληρωμένα τη θέση του και τους ισχυρισμούς του ενώπιον του δικαστηρίου όπως είναι η παρούσα περίπτωση όπου αυτά αμφισβητούνται. Προσδιορίζονται τα ακόλουθα ως τέτοια γεγονότα: (α) Στις παρ. 3 και 5 της ΕΔ ΜΠ διατυπώνονται διάφοροι ισχυρισμοί σε σχέση με την επίδοση του διατάγματος προς αυτόν με ημερομηνία 20.02.2019 και την επίδοση της αίτησης με ημερομηνία 19.12.2018, για τούτο και επισυνάπτει ένορκες δηλώσεις από τους ιδιώτες επιδότες κ. ΧΧΧ Βαλανίδη και κ. ΧΧΧ Γεωργίου ως Τεκμ. 1 και 2 αντίστοιχα (στη συνέχεια οι ΠΕΔ ΓΒ και ΧΓ), οι ισχυρισμοί των οποίων συνιστούν κατά την εισήγηση του καλό λόγο για να γίνει δεκτή η αίτηση του καθώς θα τεθεί ολοκληρωμένη εικόνα σχετικά με τις εν λόγω επιδόσεις. Περαιτέρω θεωρεί απαραίτητο όπως συμπληρωθεί και η δική του ένορκη δήλωση με ημερομηνία 20.02.2019 και προς τούτο επισυνάπτει δείγμα της δικής του ΠΕΔ ως Τεκμ. 3 (στη συνέχεια η ΠΕΔ αιτητή). (β) η αμφισβήτηση γεγονότων και ισχυρισμών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του από τον ενιστάμενο, θεωρεί ότι είναι απαραίτητο όπως απαντηθεί με τη προσκόμιση σχετικής μαρτυρίας έτσι ώστε να αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης που τον βαραίνει. γ) Τα γεγονότα δε και οι ισχυρισμοί που θα περιληφθούν στην ΠΕΔ του αιτητή δεν αποτελούν ανεπίτρεπτη μαρτυρία, όπως εισηγείται, αλλά είναι γεγονότα και μαρτυρία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που προβάλλει ο καθ' ου η αίτηση με την ένορκη δήλωση του με ημερομηνία 10.04.2019 και θα βοηθήσουν το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα αναφορικά με τη διαφορά και τα γεγονότα της Αίτησης με ημερομηνία 10.04.2019. δ) Η ανάγκη για καταχώρηση ΣΕΔ είναι έκδηλη ενόψει και του γεγονότος ότι η Διαταγή 48 Θεσμός 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας μετά από τροποποίηση της, δεν επιτρέπει να προσκομιστεί προφορική μαρτυρία από τους διάδικους σε ενδιάμεσες αιτήσεις, για να αποσείσουν το σχετικό βάρος που τους βαραίνει, αλλά με βάση την εν λόγω Διαταγή, οι μόνοι τρόποι για να αποσείσει το εν λόγω βάρος είναι είτε με αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων είτε με την καταχώρηση ΣΕΔ. Στη ΠΕΔ του ο αιτητής αναφέρει ότι σε σχέση με την παράγραφο 3 της ΕΔ ΓΒ θα δηλώσει ότι γνωρίζει ότι ο επιδότης κ. Γ. Βαλανίδης αντιμετώπισε δυσκολίες να επιδώσει στον καθ' ου η αίτηση τις οποίες και αναφέρει ο ίδιος στην ως άνω ΠΕΔ ΓΒ. Σε σχέση με τον ισχυρισμό στην παράγραφο 5 της ΕΔ ΜΠ δηλώνει ότι μέχρι τις 20.01.2019 απουσίαζε σε ταξίδι 4 εβδομάδων στις Φιλιππίνες και δεν είχε λάβει οποιανδήποτε αίτηση. Πληροφορήθηκε για την αίτηση με ημερομηνία 19.12.2018 από τον υιό του ΧΧΧ Παπαδόπουλο για τον οποίο εκκρεμούσε επίσης παρόμοιας φύσης υπόθεση και έτσι επισκέφθηκε το Δικαστήριο όπου έλαβε αντίγραφα. Αναφορικά με τις παραγράφους 4, 6 και 7 της ΕΔ ΜΠ δηλώνει ότι δεν έχει παραλήρημα, ψευδαισθήσεις, απώλεια μνήμης αλλά ότι είναι καθόλα ικανός και αυτό επιβεβαιώνεται και με την έκθεση των Κυβερνητικών Ιατρών την οποία έχει καταθέσει ως Τεκμ. Α στην ένορκη του δήλωση με ημερομηνία 20.02.

1. Ως εκ τούτου διερωτάται πως γίνεται να του έγινε διάγνωση ότι πάσχει από άνοια από έναν ψυχίατρο που διόρισε ο υιός του ο οποίος ουδέποτε τον εξέτασε πραγματικά; Περαιτέρω, όσον αφορά τις παραγράφους 8 και 9, πέραν του ότι αυτός κατοικεί στην οδό XXXXX 32, Ποταμός Γερμασόγειας τα υπόλοιπα που αναφέρει στην ΕΔ ΜΠ δεν είναι αλήθεια. Η οικία στην οποία διαμένει, δηλώνει, ανήκει στον ΧΧΧ υιό του ο οποίος είναι καθόλα ικανός, και ότι ο ίδιος ο αιτητής έχει δικαίωμα εκμετάλλευσης και διαμονής σε αυτή εφ' όρου ζωής κατοχυρωμένο στον τίτλο του Κτηματολογίου. Σε σχέση με το περιβόλι του, που αποτελείται κυρίως από λεμονόδενδρα, αυτά δεν έχουν ποτιστεί για ένα χρόνο λόγω μη διάθεσης νερού από το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας και είναι φυσικό η παραγωγή να είναι μειωμένη. Παρ' όλα αυτά ο ίδιος δεν τα χρησιμοποιεί για εμπορικούς σκοπούς και δεν χρησιμοποιεί χημικά καθ' ότι προορίζονται για την οικογένεια του και καλούς φίλους που τους τα δωρίζει. Σε σχέση με το διαμέρισμα στη Γλυφάδα αυτό το αγόρασε το 2003 και το χρησιμοποιούσε μαζί με τη σύζυγο του μέχρι το 2008 που απεβίωσε. Έκτοτε χρησιμοποιείται από τον ίδιο αλλά και φίλους ή συγγενείς καθώς και από τον ΧΧΧ υιό του όταν μεταβαίνει στην Αθήνα για τις μοναστηριακές του υποχρεώσεις. Έχει ο ίδιος την πλήρη και υψηλή κυριότητα του διαμερίσματος βάση του Ελληνικού Νόμου. Όσον αφορά την αναφορά στη Βρετανίδα φίλη του με την οποία ζει χωριστά, ο καθ' ου η αίτηση υιός του παραλείπει να αναφέρει ότι όταν τη γνώρισε ο τελευταίος και ανακάλυψε ότι παίρνει μεγαλύτερη σύνταξη από τον πατέρα του καθότι ήταν Διευθύντρια Αγγλικού Σχολείου και επιπλέον είναι πολύ πλούσια και ότι γι' αυτούς τους λόγους τον προέτρεψε να την παντρευτεί. Σε σχέση με τις αναφορές στην παράγραφο 10 της ΕΔ ΜΠ τις χαρακτηρίζει ως ανυπόστατες και περαιτέρω, όσον αφορά την οικία του και τον κήπο του, οι φίλοι του που τον επισκέπτονται τόσο από την Κύπρο όσο και από το εξωτερικό, καθηγητές Πανεπιστημίου, τα θαυμάζουν για το πόσο περιποιημένα είναι. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της παραγράφου 11, όπως αντιλήφθηκε εκ των υστέρων, ο καθ' ου η αίτηση χρησιμοποίησε τέχνασμα και/ή ενήργησε ύπουλα ώστε να πετύχει το σκοπό του. Συγκεκριμένα στις αρχές Οκτωβρίου του 2018 για πρώτη φορά επέμενε να μεταβούν μαζί στο ξενοδοχείο Απολλώνια όπου ο αιτητής κολυμπά καθημερινά όπως και έγινε. Την επόμενη ημέρα του ζήτησε να πάνε μαζί για φαγητό στην Μαρίνα Λεμεσού. Κατά την συνάντηση τους, του ανέφερε ότι ήθελε να χωρίσει τη σύζυγο του και ότι είχε επικοινωνία μέσω email με τον αδελφό του ΧΧΧ τον οποίο υπεραγαπά, ότι θα κάνει μαζί του Χριστούγεννα στο ΧΧΧ και θα πάρει μαζί του και τον ανάπηρο υιό του. Ήταν συνεχής η προσπάθεια του να τον πείσει ότι θα ξαναγίνουν οικογένεια. Στη συνέχεια ένα πρωινό του Οκτωβρίου του 2018 του τηλεφώνησε ότι θα τον επισκεφθεί χωρίς να του καθορίσει ώρα και για αυτόν τον λόγο ο αιτητής του είπε ότι θα άφηνε ξεκλείδωτη τη πίσω πόρτα για να εισέλθει. Εν τω μεταξύ επειδή κολυμπά καθημερινά, όταν επιστρέφει στο σπίτι και είναι ζέστη μέσα στο σπίτι του κυκλοφορεί με εσώρουχο τύπου boxer. Ο καθ' ου η αίτηση δεν του ανέφερε ότι θα έφερνε κάποιον μαζί του ώστε να ντυθεί κατάλληλα και όταν τον επισκέφθηκε ήταν με κάποιο φίλο του, όπου σε μεταγενέστερο χρόνο διαπίστωσε ότι είναι ο ψυχίατρος κ. Καλατζής. Η αναφορά του ψυχίατρου στην εμφάνιση του είναι ακόμα μια απόδειξη της πλεκτάνης που έστησε ο καθ' ου η αίτηση σε αυτόν. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς στις παραγράφους 12, 13 και 14 της ΕΔ ΜΠ ο καθ' ου η αίτηση, ισχυρίζεται ο αιτητής, και πάλι δεν λέει την αλήθεια. Οι μόνες «απειλές» που έκανε σε αυτόν τον οποίο ήταν τόσο σπάνιο να συναντήσει, ήταν απλά να τον συμβουλεύσει να δώσει στον αδελφό του ό,τι δικαιούται από την περιουσία της μητέρας του. Ο καθ' ου η αίτηση πήρε όλη την ακίνητη περιουσία της μητέρας του με τον όρο να δίνει από τα ενοίκια που εισέπραττε ένα ποσοστό στον αδελφό του, πράγμα που δεν έκανε ποτέ διότι τον θεωρούσε «ανύπαρκτο πρόσωπο». Επίσης δικαίωμα στο 1/3 των ενοικίων που εισπράττει ο καθ' ου η αίτηση, σύμφωνα με τη διαθήκη της συζύγου του, έχει και αυτός όπως αναφέρεται στην διαθήκη αλλά ποτέ δεν πήρε οτιδήποτε ούτε και του ζήτησε. Περαιτέρω ο καθ' ου η αίτηση γνωρίζει πολύ καλά ότι ο αιτητής δεν θα μείνει άστεγος, έχει πολύ υψηλή σύνταξη ως ανώτερος Κυβερνητικός Λειτουργός και επίσης εκτός από τα δικαιώματα του στην οικία στην Λεμεσό και στο διαμέρισμα στην Γλυφάδα έχει και το μεγαλύτερο ποσοστό από ένα διαμέρισμα στις Πλάτρες για το οποίο θα εκδοθεί σύντομα τίτλος. Όσο δε αφορά την οικία του στις Πλάτρες, είναι μέρος του ΧΧΧ ενός συγκροτήματος 40 διαμερισμάτων όπου το καλοκαίρι εκλέγεται στην διοικητική επιτροπή ως επίτροπος διαχείρισης. Σε σχέση με την παράγραφο 15 της ΕΔ ΜΠ ο αιτητής ισχυρίζεται και πάλι ότι ο καθ' ου η αίτηση διαστρεβλώνει την αλήθεια. Ισχυρίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση μετά το γάμο του το Μάϊο του 1988 αποξενώθηκε από τους γονείς του και απαιτούσε συνεχώς την περιουσία τους. Η σχέση του με την μητέρα του ήταν «άριστη» όπως την αποκαλεί ο ΧΧΧ, αφού ποτέ δεν την επισκεπτόταν ούτε της τηλεφωνούσε και μετά το θάνατο της μητέρας του σε ένα από τα ακίνητα που κληρονόμησε και είχε την ονομασία ΧΧΧ, που ήταν το όνομα της μητέρας του, αφαίρεσε την ταμπέλλα με το όνομα της. Η Διαθήκη της συζύγου του διαλάμβανε να δοθεί όλη η ακίνητη περιουσία της στο καθ' ου η αίτηση για να μη την καρπωθεί η ΧΧΧ και όχι γιατί ο ΧΧΧ αδελφός του ήταν ανίκανος, γι' αυτό και τέθηκε ο όρος όπως ο καθ' ου η αίτηση ή οι απόγονοι του να δίδουν ποσοστό από τα ενοίκια στον ΧΧΧ αδελφό του καθώς και σε αυτόν. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του ότι τον συνόδευσε στο Γερμανικό Ογκολογικό Κέντρο, και πάλι ο αιτητής ισχυρίζεται ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν λέει την αλήθεια καθώς ποτέ αυτός δεν το έχει επισκεφθεί. Όσον αφορά το Ογκολογικό της Τράπεζας Κύπρου έχει μεταβεί 10 φορές στην Λευκωσία και επέστρεφε πάντα με ταξί εκτός από μια φορά που τον μετέφερε ο καθ' ου η αίτηση από την Λευκωσία στην Λεμεσό. Σε σχέση με τις παραγράφους 16 και 17 της ΕΔ ΜΠ, θεωρεί ότι δεν είναι σε θέση ο ίδιος να κρίνει τις κυβερνητικές ψυχιατρικές υπηρεσίες. Όσα δε αναφέρει για την οικογένεια τους αποτελούν μεγάλη ασέβεια και δεν υπάρχει ίχνος αλήθειας στους ισχυρισμούς του αυτούς. Ο αδελφός του ήταν αγνός αγωνιστής της ΧΧΧ, Γυμνασιάρχης, εξέδωσε ποιητικές συλλογές οι οποίες βραβεύτηκαν σε Πανελλήνιους διαγωνισμούς και τα κείμενα του που έγραψε ως αγωνιστής της ΧΧΧ φυλάσσονται στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου. Ο αδελφός του απεβίωσε στα 69 του χρόνια από εγκεφαλικό λόγω υψηλού ζάχαρου. Όσον δε αφορά τον παππού του, ο οποίος ήταν μεγαλέμπορος βάμβακος, ταξίδευε συχνά στην Μασσαλία όπου ήταν το χρηματιστήριο βάμβακος και πέθανε εκεί από καρδιακό επεισόδιο αρχές του 19ου αιώνα όταν οι τιμές βαμβακιού έπεσαν και από πλούσιος έγινε φτωχός. Ο καθ' ου η αίτηση εδώ και πολλά χρόνια τον ενοχλεί και τον εκφοβίζει καθ'ότι θεωρεί ότι η μητέρα του που γεννήθηκε στην Λέρο όπου υπάρχει ψυχιατρικό ίδρυμα ευθύνεται για το ότι ο υιός του πάσχει από αυτισμό. Σε σχέση με τις παραγράφους 18, 19 και 20 ο καθ' ου η αίτηση επαναλαμβάνει τους ίδιους ανυπόστατους ισχυρισμούς. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του ότι ταξιδεύει σε άγνωστο προορισμό δεν είναι αλήθεια καθώς ταξιδεύει συχνά και οι φίλοι και οι συγγενείς του γνωρίζουν που πηγαίνει και τις περισσότερες φορές κάνει παρουσιάσεις των ταξιδιών του στον ΧΧΧ, στο οποίο είναι μέλος επί 28 χρόνια. Σε σχέση με την παράγραφο 21, ο καθ' ου η αίτηση δεν λέει την αλήθεια. Η μεταβίβαση που αναφέρει προς τον ΧΧΧ υιό του έγινε από τη δική του περιουσία, εξασφαλίζοντας όμως για τον ίδιο το δικαίωμα χρήσης εφ' όρου ζωής, για τον λόγο ότι ο καθ' ου η αίτηση, δεν εκτελούσε τους όρους της διαθήκης της μητέρας του και το έκαμε για να εξασφαλιστεί ο αδελφός του, καθότι ως ΧΧΧ πρέπει να εισφέρει στα έξοδα του. Σχετικά με τους ισχυρισμούς στη παράγραφο 22 της ΕΔ ΜΠ και τη δήλωση που «απέσπασε» όπως αναφέρει, η αλήθεια είναι ότι αυτός θεώρησε καλό να ζητήσει από τον ΧΧΧ, μετά τη μεταβίβαση σε αυτόν από τον καθ' ου η αίτηση του ακινήτου της Αγίας Φυλάξεως, που είχε πάρει από την Διαθήκη της μητέρας του, να υπογράψει μια δήλωση ο ΧΧΧ ούτως ώστε να θεωρηθεί λήξαν το θέμα της Διαθήκης και εφόσον προηγουμένως ο καθ' ου η αίτηση όφειλε ενοίκια που δεν τα έδινε στον αδελφό του. Επίσης ο καθ' ου η αίτηση παραλείπει να αναφέρει ότι ήταν τον Δεκέμβριο του 2017 που μεταβίβασε το πιο πάνω μερίδιο στον ΧΧΧ και ότι από την χαρά του έδωσε στον καθ' ου η αίτηση 50 χιλιάδες στερλίνες και 10 χιλιάδες ευρώ και μετά από 1 μήνα ακόμα 10 χιλιάδες ευρώ. Σε σχέση με τις παραγράφους 23 μέχρι 36 της ΕΔ ΜΠ αυτές περιέχουν ανυπόστατους ισχυρισμούς, ανακρίβειες και απέχουν πολύ από την αλήθεια. Επίσης του προκαλεί έκπληξη το ενδιαφέρον του καθ' ου η αίτηση να προστατέψει την περιουσία του εφόσον όπως ισχυρίζεται είναι «ανίκανος» τότε γιατί δεν νοιάστηκε ποτέ για τον ίδιο, για το τι κάνει στην καθημερινότητα του ή τις γιορτές όπως τα Χριστούγεννα και το Πάσχα; Στην ΠΕΔ ΓΒ περιλαμβάνονται τα ακόλουθα που ενδιαφέρουν μετά τη γενική τοποθέτηση του ότι στην ΕΔ ΜΠ προβάλλονται μη αληθείς ισχυρισμοί. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι είχε παραλάβει από τους δικηγόρους του αιτητή την αίτηση με ημερομηνία 20.02.2019 μαζί με σχετική ένορκη δήλωση καθώς και το διάταγμα με ημερομηνία 20.02.2019 με οδηγίες να επιδοθεί στον καθ' ου η αίτηση στην οδό XXXXX 33, Ποταμός Γερμασόγειας. Επισκέφθηκε σε διαφορετικές ώρες, κατά την διάρκεια της μέρας καθώς και βράδυ πολλές φορές την οικία του καθ' ου η αίτηση αλλά δεν τον βρήκε ποτέ. Επίσης δεν απάντησε ποτέ στις τηλεφωνικές κλήσεις του. Επιπλέον έδωσε τα προς επίδοση έγγραφα στον συνεργάτη του ιδιώτη επιδότη ΧΧΧ Ευτυχίου για να δοκιμάσει και αυτός να βρει τον καθ' ου η αίτηση. Παρά τις προσπάθειες του συναδέλφου του ούτε και αυτός τον βρήκε. Επισυνάπτει προς τούτο ως Τεκμ. 1 αντίγραφο της ειδοποίησης επίδοσης. Η επίδοση της Αίτησης και του Διατάγματος με ημερομηνία 20.02.2019 έγιναν στο δικαστήριο την 02.04.2019 όταν ήταν ορισμένη η Αίτηση και ειδοποιήθηκε από τους δικηγόρους του αιτητή ότι ο καθ' ου η αίτηση βρισκόταν στο δικαστήριο. Σε υπόδειξη, του καθ' ου η αίτηση ότι δεν τον πήρε ποτέ τηλέφωνο, του έδειξε τα τηλέφωνα που είχε στην κατοχή του και στα οποία δεν ανταποκρίθηκε ποτέ ο καθ' ου η αίτηση ο οποίος παραδέχτηκε ότι είναι τα δικά του νούμερα. Στην ΠΕΔ του ΧΓ αναφέρει τα ακόλουθα που ενδιαφέρουν την υπόθεση: (α) Ότι κατά την 06.11.2018 συνάντησε στο Δικαστήριο Λεμεσού τον τότε δικηγόρο του καθ' ου η αίτηση ο οποίος του γνώρισε το πελάτη του και του ανάφερε ότι εντός της ημέρας θα καταχωρήσουν μια Αίτηση ανα­φορικά με Ανίκανο Πρόσωπο και θα τον έπαιρνε τηλέφωνο ο καθ' ου η αίτηση για να του αναθέσει την επίδοση της εν λόγω Αίτησης που αφορούσε τον ΧΧΧ αδελφό του, όπως και έγινε. Στις 11.01.2019 επικοινώνησε ξανά τηλεφωνικώς μαζί του ο καθ' ου η αίτηση και του έδωσε την Αίτηση ημερ. 19.12.2018 μαζί με την ένορκη δήλωση και τα σχετικά τεκμήρια για να τα επιδώσει στον πατέρα του. Περαιτέρω, του ανάφερε ότι επειδή ο πατέρας του στον οποίο θα επιδίδετο η Αίτηση παρουσίαζε σοβαρά ψυχιατρικά προβλήματα και για να τον προφυλάξει θα ήταν καλύτερα να τον έπαιρνε τηλέφωνο ο καθ' ου η αίτηση για το πότε να του επιδώσει την εν λόγω Αίτηση. Όταν του τηλεφώνησε ο καθ' ου η αίτηση για να μεταβεί στην οδό XXXXX 32, ως ήταν η διεύθυνση που αναγραφόταν στην Αίτηση για να προβεί στη σχετική επίδοση, συνάντησε εκεί τον καθ' ου η αίτηση έξω από την οικία του πατέρα του ο οποίος και του είπε να μπούν στο σπίτι από την πόρτα της κουζίνας. Όταν μπήκε φώναξε τον πατέρα του και του ζήτησε να μην τον βάλει να υπογράψει και όταν ήρθε ο πατέρας του τού είπε ότι είχε να του επιδώσει ένα έγγραφο και αμέσως ο καθ' ου η αίτηση άρπαξε την αίτηση. Μετά από αυτά τα γεγονότα προέβη στην ένορκη δήλωση επίδοσης την οποία επισυνάπτει και καταθέτει ως Τεκμ.
2. Όταν κλήθηκε στην Κεντρική Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού για επίσημη καταγγελία που έκανε ο ΧΧΧ αδελφός του καθ' ου η αίτηση αντιλήφθηκε ότι ο καθ' ου η αίτηση τον είχε ξεγελάσει. Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης του να ενστεί. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 2, 3, 4, 6, 7, 8, 9 του περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόμου του 1996 (Ν. 23(Ι)/1996), τον περί Διανοητικώς Ασθενών Διαδικαστικό Κανονισμό 377/1932 άρθρα 3, 4, 8, 11, 17, 26

(3), 30, 31, 33Α, τα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6) άρθρα 2, 4, και 9 στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.3, Δ.4, Δ.5, Δ.6, Δ.9, Δ.16, Δ.19, Δ.27, Δ.33 Θ.6, Δ.39, Δ.48 Θ.1-13, Δ.51, Δ.57Θ.2, Δ.59 και Δ.64 Θ.1 και 2, στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο Άρθρα 2, 3 και 9 στο φάκελο της δικογραφίας, στις συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση (καταγράφονται αυτούσιοι): « Ι. Η νομική βάση τις Αίτησης ημερ. 20/02/2019 του Αιτητή στην παρούσα πάσχει και είναι λανθασμένη αφού απουσιάζουν από αυτή σημαντικά και καθοριστικά άρθρα τα οποία θα επέτρεπαν το Δικαστήριο να εξετάσει την εν λόγω αίτηση και απουσία αυτών να μην υπάρχει δικαιοδοσία να εξεταστούν τόσο η αρχική Αίτηση ημερ. 01/02/2019 όσο και η παρούσα Αίτηση ημερ. 17/05/

1. ΙΙ. Το άτομο που ορκίζεται τόσο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ημερ. 20/02/2019, όσο και την Αίτηση ημερ. 17/05/2019, δεν είναι άτομο το οποίο θα μπορούσε να δώσει ένορκη μαρτυρία, η οποία να υποστηρίζει τις εν λόγω Αιτήσεις, καθότι, πρόκειται για ανίκανο πρόσωπο δυνάμει διατάγματος ημερ. 16/01/
2. ΙΙΙ. Οι προαναφερθείσες Αιτήσεις, είναι νομικά εσφαλμένες και/ή καταχρηστικές καθ' ότι προωθούνται με μοναδικό σκοπό και στόχο, να δοθεί η ευκαιρία στο ανίκανο πρόσωπο ώστε να προβεί σε αποξένωση όλης της περιουσίας του, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, κάτι το οποίο έχει ήδη κάνει στο παρελθόν, εις βάρος του. IV. Ο Αιτητής προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο με την μαρτυρία που έχει παρουσιάσει τόσο στην ένορκη δήλωση της Αίτησης ημερ. 20/02/2019, όσο και της Αίτησης ημερ. 17/05/2019 και δεν έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια ως επιβάλλεται. V. Η Αίτηση ημερ. 17/05/2019, συμπαρασύρεται με την Αίτηση ημερ. 20/02/2019, αφού με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων πρόκειται να προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά και ή εν πάση περιπτώσει θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού η περιουσία θα αποξενωθεί εις ζημιά του ανίκανου προσώπου. VI. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. VII. Δεν συντρέχει καλός λόγος για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. VIII. Ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρει, αναφορικά με την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς για την καταχώρηση προς σκοπούμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης εφόσον απέτυχε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία πειστικά ως προς το ότι το αίτημα του υποβάλλεται για καλό λόγο. IX. Ο Αιτητής επιχειρεί να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, παραπλανώντας το ως προς την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς προς τούτο λόγου, αλλά και παραπλανώντας γενικότερα το Δικαστήριο προβαίνοντας σε σωρεία λανθασμένων και ή ανυπόστατων ισχυρισμών και ή παραπλανητικών αφού δεν είναι σε θέση λόγω της ανικανότητας του ή και της άνοιας του να αντιληφθεί την πραγματικότητα. Χ. Με τα όσα ο Αιτητής επιδιώκει να προσθέσει μέσω της καταχώρησης της προτιθέμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, τίποτα και/ή τίποτα ουσιαστικό δεν προσθέτουν και/ή σε τίποτα δεν διαφοροποιούν το γεγονός ότι ο Αιτητής στην παρούσα έχει κηρυχθεί ανίκανο πρόσωπο. ΧΙ. Δεν υπάρχει ανάγκη, όπως λανθασμένα προβάλλεται ο ισχυρισμός από τον Αιτητή για καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης για να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα που υποστηρίζουν την Αίτηση. Οι λόγοι που προβάλλονται δεν είναι επαρκείς προς την έγκριση του αιτήματος του Αιτητή και/ή είναι γενικοί και αόριστοι. ΧΙΙ. Οι ισχυρισμοί που επιχειρεί να απαντήσει και/ή να προσθέσει ο Αιτητής, έπρεπε εξ αρχής να είχαν προβλεφθεί ή και όφειλε ο Αιτητής να τους προβλέψει. Η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης για απάντηση στους σχετικούς ισχυρισμούς του Καθ' ου η αίτηση, αποτελεί προσπάθεια να επανορθώσει ηθελημένα κενά και συνεπώς δεν μπορεί να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς όφελος των. ΧΙΙΙ. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και εγείρει νέους ισχυρισμούς ή νομικές θέσεις που δεν εγείρονται δια της αρχικής Αίτησης και συνεπώς επιχειρείται αλλαγή του όλου υπόβαθρου της διαδικασίας. ΧΙV. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη. ΧV. Η Αίτηση είναι αχρείαστη και καθυστερημένη και τυχόν χορήγηση της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, θα προκαλέσει βλάβη στα έννομα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση και θα ήταν ενάντια στην ορθή και δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης. XVI.Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει την Αίτηση ημερ. 20/02/2019, σύμφωνα με τους περί Διανοητικώς Ασθενών Διαδικαστικούς Κανονισμούς (377/1932) και συνεπακόλουθα δεν μπορεί να εξετάσει ούτε και την παρούσα Αίτηση. XVII. Η Αίτηση ημερ. 20/02/2019, δεν περιλαμβάνεται μέσα στις Αιτήσεις όπου επιτρέπεται η καταχώρηση τους μονομερώς άρα πάσχει εξ υπαρχής η όλη διαδικασία και συμπαρασύρεται μαζί της και η παρούσα Αίτηση». Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο καθ' ου η αίτηση. Επί της ουσίας επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης, και υιοθετεί την αρχική του ένορκη δήλωση (ΕΔ ΜΠ). Χαρακτηρίζει τον αιτητή ως ανίκανο πρόσωπο και ότι είναι ο διαχειριστής της περιουσίας του - παραγνωρίζοντας το διάταγμα αναστολής του διατάγματος το οποίο ο ίδιος αρχικά πέτυχε. Αρνείται το περιεχόμενο της ΠΕΔ του αιτητή για την οποία έγινε η παρούσα αίτηση. Εισηγείται μετά από νομική συμβουλή που έλαβε ότι παρόλο ότι το αίτημα υποβάλλεται για «καλό λόγο», το οποίο συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για να ασκήσει το δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, αντίθετα, ο Αιτητής, ως ισχυρίζεται, δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης της παρούσας Αίτησης, καθότι, το περιεχόμενο της παράτυπης Ένορκης Δήλωσης της υπό κρίσης Αίτησης δεν αναφέρει, ούτε αποκαλύπτει τέτοια στοιχεία που να πείσουν ότι συντρέχει λόγος, πόσο μάλλον καλός λόγος για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Απορρίπτει στην ολότητα της ως ψευδή και ανυπόστατη την ΠΕΔ ΓΒ (Τεκμ. 1), αφού ουδέποτε δέχθηκε επίσκεψη στο σπίτι του στην διεύθυνση XXXXX 33 και ουδέποτε έλαβε τηλεφωνήματα ως οι ισχυρισμοί που προβάλλονται. Ο δε επιδότης Χ. Γεωργίου παραδέχεται ότι επίδωσε την αίτηση στον πατέρα του στην παρουσία του και ακολούθως προέβη στην ένορκο δήλωση του, παρόλα αυτά, στη παράγραφο 5 της ΠΕΔ του αναγράφει ότι αντελήφθη ότι τον είχε ξεγελάσει χωρίς να δίδονται περαιτέρω λεπτομέρειες, ήτοι να ξεκαθαρίζει πώς, γιατί και σε ποιο θέμα. Πρόκειται περί σκανδαλώδους και/ή άσχετου ισχυρισμού ο οποίος τείνει να επηρεάσει ή παραπλανήσει το δικαστήριο. Τέλος, απορρίπτει το περιεχόμενο της ΠΕΔ αιτητή (Τεκμ. 3) στην ολότητα της αφού πρόκειται για ανίκανο άτομο που δυστυχώς λόγω άνοιας δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα των περιστάσεων. Τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 6 του Τεκμ. 3 απορρίπτονται αφού δεν αντιλαμβάνεται ο ίδιος ο ενόρκως δηλών ότι από τη στιγμή που ο αδελφός του ΧΧΧ πουλήσει το σπίτι στην XXXXX 32, όπου διαμένει ο αιτητής, ως η πρόθεση του ΧΧΧ αφού έχει προβεί ήδη στην ανάρτηση πωλητήριας ταμπέλλας έξω από το σπίτι, τότε ο αιτητής θα μείνει άστεγος αφού τίποτα δεν είναι κατοχυρωμένο στο κτηματολόγιο προς όφελος του, όπως λανθασμένα πιστεύει και ισχυρίζεται. Περαιτέρω ότι λανθασμένα γίνεται η αναφορά για ιδιοκτησία στην παράγραφο 7 του Τεκμ. 3, του διαμερίσματος στην Γλυφάδα αφού από απλή εξέταση του τίτλου ιδιοκτησίας, φαίνεται ότι το ακίνητο είναι γραμμένο στον ΧΧΧ και η μεταβίβαση έγινε κατά ή περί το
3. Τούτο αποτελεί ακόμη ένα παράδειγμα περί της πλήρους άνοιας και έλλειψης ικανότητας να αντιλαμβάνεται ο αιτητής την πραγματικότητα. Απορρίπτει ακόμα τους ισχυρισμούς για τη Βρετανίδα, αφού ουδέποτε τον έβρισκε σύμφωνο και ανέκαθεν πίστευε για τις προθέσεις της να εκμεταλλευτεί τον πατέρα του. Σε σχέση με τις παραγράφους 15 και 16 οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι και πάλι παράδειγμα της άνοιας του αφού η διαθήκη εκτελέστηκε το Φεβρουάριο του 2009 και διαχειριστής ήταν ο ίδιος ο πατέρας του. Επιπρόσθετα δηλώνει ότι ουδέποτε χρωστούσε οποιαδήποτε ενοίκια, ως λανθασμένα αναφέρεται αφού ουδέποτε πήρε εισοδήματα από το συγκεκριμένο ακίνητο το οποίο διαχειριζόταν ο πατέρας του και όχι ο ίδιος. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του στην παράγραφο 17, ισχυρίζεται ότι δυστυχώς τον λυπεί το γεγονός ότι ο αιτητής ξεχνά όλες τις γιορτές των Χριστουγέννων και Πάσχα που έχει περάσει μαζί με την οικογένεια του. Περαιτέρω ότι ο αιτητής καταχρηστικά υποβάλλει την παρούσα Αίτηση εφόσον αυτή δεν υποβάλλεται για το σκοπό και στη βάση επί της οποίας, αιτήσεις τέτοιας φύσης μπορούν να προωθούνται και/ή στη βάση οποιουδήποτε καλού και επαρκούς λόγου. Ως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, αυτό καθιστά την Αίτηση παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αστήρικτη. Ο αιτητής είναι προφανές από τις λανθασμένες δηλώσεις του και/ή αντιφατικές και/ή μη συνάδουσες με την πραγματικότητα ότι, δεν είναι σε θέση να χειρίζεται τις υποθέσεις του ή να προβαίνει σε ένορκες δηλώσεις. Γι' αυτό τον λόγο, εισηγείται ότι το δικαστήριο παραπλανείται ως προς την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς προς τούτο λόγου. Περαιτέρω, λανθασμένα υποστηρίζει ότι ο σκοπός της παρούσας Αίτησης είναι να έχει το δικαστήριο ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων αφού έχει κηρυχθεί ανίκανο άτομο και συνεπώς δεν είναι σε θέση να προσφέρει ουδεμία σφαιρική εικόνα. Επιπρόσθετα, εισηγείται, ανεξάρτητα και χωρίς βλάβη των ανωτέρω, ότι εσφαλμένα ο αιτητής καταχώρησε και προωθεί την κυρίως αίτηση ημερ. 20.02.2019 εφόσον, αφενός η Αίτηση προωθείται επί πάσχουσας βάσης και αφετέρου βασίζεται επί ένορκης δήλωσης ανίκανου ατόμου, όπου δεν δύναται το συγκεκριμένο άτομο, ως το διάταγμα του δικαστηρίου, να διενεργεί οποιεσδήποτε πράξεις επιφέρουν έννομα αποτελέσματα. Το δικαστήριο, δεν πρέπει επομένως να επιτρέψει την καταχώρηση της αιτούμενης ΠΕΔ από τον αιτητή, καθότι, έτσι θα σπαταληθεί άσκοπα πολύτιμος δικαστικός χρόνος και θα εκληφθεί ότι το δικαστήριο επιτρέπει την εισαγωγή επιπρόσθετης μαρτυρίας προς ενίσχυση και/ή υποστήριξη μιας παράτυπης και/ή αντικανονικής και/ή νομικά εσφαλμένης αίτησης, η οποία επίσης στηρίζεται σε εσφαλμένη νομική βάση. Εισηγείται ότι τυχόν χορήγηση της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση ΣΕΔ, θα προκαλέσει βλάβη στα έννομα συμφέροντα του και θα ήταν ενάντια στην ορθή και δίκαιη απονομή της Δικαιοσύνης. Για τους πιο πάνω λόγους εισηγείται ότι δεν δικαιολογείται στην παρούσα περίπτωση η ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του εν λόγω αιτήματος. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς που προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις και στα επισυναπτόμενα σε αυτές τεκμήρια. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές. ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Τα γεγονότα της υπόθεσης ήδη έχουν καταγραφεί πιο πάνω και η επανάληψη τους θα ήταν πλεονασμός. Γεγονός παραμένει ότι στις 19.12.2018 ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε αίτηση και στη συνέχεια στις 16.01.2019 πέτυχε σ' αυτήν την κήρυξη του αιτητή ως ανίκανου προσώπου να διαχειρίζεται την περιουσία του. Στη συνέχεια, στις 20.02.2019, ο αιτητής με δική του αίτηση πέτυχε την αναστολή του ως άνω διατάγματος. Ακολούθησε ένσταση από τον καθ' ου η αίτηση η οποία καταχωρίστηκε στις 10.04.2019 με την οποία στην ουσία επιχειρεί την επαναφορά του διατάγματος που είχε εκδοθεί στις 16.01.
4. Στη συνέχεια, αφού προηγουμένως με απασχολήσει η νομική πτυχή της υπόθεσης, όπου χρειαστεί θα επανέλθω στα ουσιώδη γεγονότα τα οποία θα καθορίσουν και το αποτέλεσμα της αίτησης. Σχετική διαδικαστική πρόνοια για το ζήτημα της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι η Διαταγή 48, Θεσμός 4

(2), των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκης δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Παρέθεσα στην αρχή της απόφασης τη νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση. Κρίνω ότι η Νομική βάση της Αίτησης είναι πλήρης και περιέχει όλες τις πρόνοιες που προσδίδουν δικαιοδοσία στο Δικαστήριο για να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Συνεπώς οι λόγοι ένστασης I, XIV, XVI, XVII και XVIII δεν ευσταθούν είναι έκθετοι σε απόρριψη και απορρίπτονται. Σε αυτό το σημείο δράττομαι της ευκαιρίας να παραπέμψω στις πρόνοιες του Άρθρου 6

(1)του περί Διανοητικά Ανίκανων Προσώπων Νόμου (Ν.23 (Ι)/1996) το οποίο υπό τον τίτλο «Ειδικές εξουσίες του αρμόδιου δικαστηρίου αναφορικά με την περιουσία και υποθέσεις του ανίκανου προσώπου» προνοεί ότι: «Άνευ επηρεασμού της γενικότητας του άρθρου 5 το αρμόδιο δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει, αναθεωρεί, τροποποιεί ή ακυρώνει διατάγματα και να δίδει τέτοιες οδηγίες, τις οποίες κρίνει αναγκαίες για τους σκοπούς του άρθρου αυτού και ειδικότερα για-» για να καταδειχθεί η δικαιοδοσία την οποία κέκτηται το δικαστήριο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Ως εκ τούτου κρίνω ότι ο σχετικός λόγος ένστασης στερείται ερείσματος και απορρίπτεται. Ειδικά σε σχέση με τους λόγους ένστασης XVI και XVIII, παρατηρώ ότι αυτοί δεν αφορούν την υπό κρίση Αίτηση η οποία αφορά την παροχή άδειας για καταχώρηση Συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων αλλά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτήν καθ' αυτήν την Αίτηση ημερομηνίας 20.02.2019 που έχει ήδη εξεταστεί και για την οποία εγείρεται η Ένσταση του καθ' ου η αίτηση ημερομηνίας 10.04.2019. Πρόκειται δε για ζήτημα το οποίο, όπως κρίνω, δεν χρήζει εξέτασης στο παρόν στάδιο. Όσον αφορά τον λόγο ένστασης XVII με όσα ήδη έχω αναφέρει πιο πάνω σε σχέση με την δικαιοδοσία του δικαστηρίου να επιληφθεί μιας τέτοιας αίτησης δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση αυτή και απορρίπτεται. Θα εξετάσω στη συνέχεια την ικανότητα του αιτητή να προβεί στην καταχώρηση της Αίτησης και των Προτεινόμενων Ενόρκων Δηλώσεων (ΠΕΔ). Αναφορικά με τον λόγο ένστασης II ο οποίος προβάλλεται από τον καθ' ου η αίτηση και ο οποίος αφορά την ένορκη δήλωση, δεν θεωρώ ότι είναι άτοπο να γίνει αναφορά στην απόφαση του κ. Ναθαναήλ Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της Αίτησης για Άδεια για Καταχώρηση Αίτησης για Certiorari από τον ΧΧΧ Παπαδόπουλο, στην αίτηση Αναφορικά με την Αίτηση του Παπαδόπουλου από τη Λεμεσό για Άδεια για την Καταχώρηση Αίτησης για Έκδοση Εντάλματος της Φύσεως Certiorari και Prohibition Πολιτική Αίτηση 37/2018, απόφαση ημερομηνίας 29.03.2019 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Διατείνεται συναφώς ο αιτητής ότι κακώς το Δικαστήριο δέχθηκε την εξέταση μονομερώς της αιτήσεως του ως άνω προσώπου το οποίο ήταν ανίκανο και το οποίο δεν θα μπορούσε να ορκιστεί εξ ιδίων του προς ακύρωση του αρχικά δοθέντος διατάγματος. Είναι πρόδηλο όμως επ' αυτού του σημείου ότι δεν μπορεί απάντηση με κυκλοτερή σκέψη. Εάν κακώς είχε εκδοθεί το διάταγμα ημερ. 4.12.2018 στη βάση του οποίου ο I. Παπαδόπουλος είχε κηρυχθεί ανίκανο πρόσωπο και μάλιστα υπό συνθήκες αμφισβητούμενης επίδοσης της σχετικής αίτησης (παρατηρείται ότι στο επισυναφθέν έγγραφο επίδοσης της αίτησης ημερ. 06.11.2018 ο επιδότης ορκίστηκε ότι ο I. Παπαδόπουλος παρέλαβε την αίτηση προσωπικά αλλά αρνήθηκε να υπογράφει, ενώ ο ίδιος λέγει ότι κατά το χρόνο εκείνο απουσίαζε στο Άγιο Όρος), τότε δεν μπορεί να τίθεται βάσιμος λόγος για σκοπούς έκδοσης προνομιακού εντάλματος ότι το εν λόγω πρόσωπο δεν μπορούσε να ομνύσει ένορκη δήλωση και να υποβάλει αίτηση προς ακύρωση του αφορώντος σ' αυτό διάταγμα. Όταν μάλιστα εξειδικευμένοι ιατροί του δημοσίου πιστοποιούν την καθόλα υγιή πνευματική του κατάσταση και διαύγεια». Η Αίτηση αυτή είχε καταχωρηθεί μετά την αναστολή του διατάγματος που κήρυττε τον αιτητή ως ανίκανο πρόσωπο. Συνεπώς, ο λόγος ένστασης περί ανικανότητας του αιτητή συνεπεία της έκδοσης του αρχικού διατάγματος να ορκιστεί θα οδηγούσε σε ένα τετελεσμένο γεγονός και πέραν από κάθε αρχή της φυσικής δικαιοσύνης, αυτό δηλαδή της έκδοσης εναντίον του, υπό τις συνθήκες που παρουσιάζει αυτός τα γεγονότα, ενός τέτοιου δραστικού διατάγματος που αφορά τόσο την προσωπική του υπόσταση όσο και την ατομική του περιουσία - αγαθά προστατευόμενα από το Σύνταγμα μας - και έτσι κάθε περαιτέρω συζήτηση θα έπρεπε να τερματιζόταν. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος η οποία επίσης θα πρέπει να εξεταστεί εφόσον τεθούν ενώπιον του δικαστηρίου ολοκληρωμένα τα γεγονότα που την χαρακτηρίζουν. Επομένως ο σχετικός λόγος ένστασης δεν μπορεί να έχει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Θα εξετάσω στη συνέχεια την αναγκαιότητα έγκρισης της αίτησης. Σύμφωνα με το Ανώτατο Δικαστήριο, η χορήγηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση έγκειται στην διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου (Βλ. υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1 (Α) ΑΑΔ 510 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι φανερό ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου». Οι Αιτήσεις για άδεια για Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, είναι ορθότερο να συνοδεύονται από ένορκη δήλωση στην οποία θα παρατίθεται το πραγματικό πλαίσιο που θα επιτρέψει στο δικαστήριο να εξετάσει την επιχειρηματολογία και να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια. Από την Δ.48 θ 4

(2)προκύπτει ότι μπορεί ένας διάδικος να ζητήσει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το δικαστήριο θετικά για την ύπαρξη καλού λόγου ώστε να του δοθεί άδεια για την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η έννοια της φράσης «καλός λόγος», ως αναφέρεται και στην ανωτέρω απόφαση, θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση πάντα με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Ο «καλός λόγος» επίσης είναι συνυφασμένος και με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής μέσω της αρχικής ένορκης δήλωσης όπως επίσης και με την ανάγκη αντίκρουσης της μαρτυρίας του διαδίκου. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Σκοπός της Δ.48 θ. 4

(2)είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Σχετική είναι η απόφαση A. Messios & Sons Ltd ν. Ανδρέα Α. Λεωνίδα,

(2010)1 ΑΑΔ 195 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επέτρεψε την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθ' ότι τα στοιχεία που επιθυμούσαν να θέσουν ενώπιον του οι Αιτητές ήταν στοιχεία που σχετίζονταν με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει ο Καθ' ου η Αίτηση και ήταν διευκρινίσεις και ισχυρισμοί που επέτρεπαν στο Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Ειδικότερα το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομίες πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί στην προκειμένη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων - αιτητών. Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες - αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος - καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της αίτησης». Σύμφωνα με τη νομολογία η καταχώρηση ένορκης δήλωσης επιτρέπεται προς αντίκρουση αμφισβητούμενων ισχυρισμών και για αυτόν ακριβώς τον λόγο «καλός λόγος» για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αποδεικνύεται αν με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα τεθούν ενώπιον του δικαστηρίου γεγονότα τα οποία είναι ορθό και δίκαιο να τεθούν ενώπιον του για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και που ο αιτητής δεν γνώριζε εξ υπαρχής ή γεγονότα που παρουσιάστηκαν μετά την ένορκο δήλωση του ή προς διάψευση διαστρέβλωσης τους. Το ζήτημα της παραχώρησης ή μη άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της ενδιάμεσης διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του ως επίδικα. Η ισότητα των όπλων προϋποθέτει ότι δίδεται στον κάθε διάδικο η εύλογη ευκαιρία να παρουσιάσει την υπόθεσή του ενώπιον του δικαστηρίου (βλ. Dombo Beheer B.V. v. the Netherlands, Judgment of 28 June 1984, Series A, no.80 και σύγγραμμα Α.Ν. Λοΐζου Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας σελ. 197). Στην υπόθεση Πίττας v. Νεοκλέους κ.ά, Αγ. Αρ. 2596/2002 ΕΔ Λεμεσού λέχθηκαν τα ακόλουθα από την κα Ε. Παπαδοπούλου ΠΕΔ (όπως ήταν τότε): «Η έννοια της λέξης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων δεν μπορεί να μην περιλαμβάνει κα την οποιαδήποτε απάντηση, η οποία σκοπεί να συμπληρώσει τα γεγονότα, τα οποία θα πρέπει να τεθούν ενώπιον του δικαστηρίου κατά την εξέταση της αίτησης. Εκείνο που θα πρέπει να εξετάζεται είναι τι ακριβώς με την αιτούμενη καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επιδιώκεται. Εάν επιδιώκεται τροποποίηση ή αλλοίωση των γεγονότων που θεμελιώνουν την αίτηση ή συμπλήρωση ηθελημένου κενού τότε σίγουρα αυτό δεν πρέπει να επιτραπεί, όπως δεν πρέπει όταν ήταν σε γνώση του αιτητή και απεκρύβησαν. Εάν όμως είναι σε απάντηση ισχυρισμών τους οποίους ο αιτητές δεν μπορούσε να προβλέφει και οι οποίοι χρήζουν απάντησης που δεν μπορεί να δοθεί με προφορική μαρτυρία, τότε σίγουρα ο καλός λόγος ο οποίος προβλέπεται στη Δ.48

(2)υπάρχει». Στην παρούσα περίπτωση κρίνω με όσα έχω αναφέρει πιο πάνω ότι προβάλλεται ικανοποιητικός λόγος για την συμπερίληψη των ισχυρισμών και γεγονότων που αναφέρονται στις ΠΕΔ. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο λόγος ένστασης XII που προβάλλει ο καθ' ου η αίτηση περί ηθελημένων κενών. Οι Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις αποσκοπούν σε απάντηση των ισχυρισμών του καθ' ου η αίτηση και καθόλου εγείρουν νέα ζητήματα και συνεπώς ούτε ο λόγος ένστασης XIII ισχύει και απορρίπτεται. Εξετάζοντας τα γεγονότα όπως αυτά προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις κρίνω ότι ο αιτητής στην υπό κρίση Αίτηση επιχειρεί να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου μια διαφορετική διάσταση από αυτή που προβάλλει ο καθ' ου η αίτηση στη δική του ένορκη δήλωση. Το δικαστήριο έχει υποχρέωση όπως την εξετάσει. Επομένως θα πρέπει να επιτραπεί η εισαγωγή της. Μόνον δε κατ' αυτόν τον τρόπο μπορεί το δικαστήριο να αποφασίσει επί της τελικής έκβασης της υπόθεσης. Ειδικότερα ως προς την επίδοση, ο αιτητής δεν είχε άλλη επιλογή παρά να παρουσιάσει την πραγματική εικόνα του τι είχε συμβεί κατά την επίδοση της αίτησης και αυτή μπορεί να τεθεί από τον επιδότη που προέβη σε αυτή. Η ΠΕΔ ΧΓ θα θέσει τα γεγονότα της επίδοσης από τον αποκλειστικά αρμόδιο ο οποίος προέβη σε αυτή. Συνεπώς, είναι ξεκάθαρο ότι σκοπός του αιτητή είναι η παράθεση όλων των πραγματικών γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου για σκοπούς απονομής της Δικαιοσύνης. Ως εκ τούτου και οι λόγοι ένστασης X και XI απορρίπτονται. Υπενθυμίζω ότι η νομολογία μας η οποία θέτει τις αρχές κάτω από τις οποίες το δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια καθορίζει ότι αυτή θα πρέπει να ασκείται σε συνάρτηση με τη φύση της διαδικασίας. Συμφωνώ με τη θέση της πλευράς του αιτητή ότι στην παρούσα περίπτωση τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ιδιάζοντα χαρακτήρα καθώς και η διαδικασία που ακολουθείται. Με την ένστασή του ο καθ' ου η αίτηση επιχειρεί την επαναφορά του διατάγματος ημερομηνίας 16.01.2019. Για να το πετύχει αυτό παρουσιάζει στο Δικαστήριο μια δική του εκδοχή περί των γεγονότων και τώρα επιχειρεί να αποτρέψει την εισαγωγή της αντίθετης ή διαφοροποιημένης άποψης. Από πλευράς του αιτητή στην υπό κρίση Αίτηση, δεν υπάρχει οποιοδήποτε άλλο δικονομικό διάβημα που να του επιτρέπει την αντίκρουση των ισχυρισμών αυτών πέραν από την καταχώρηση των υπό κρίση ΠΕΔ. Έχοντας και πάλι υπόψη τα ιδιάζοντα περιστατικά της υπόθεσης και τη φύση της διαδικασίας, τούτο ενέχει τον κίνδυνο να επαναφερθεί το διάταγμα ημερομηνίας 16.01.2019 χωρίς να τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου ολοκληρωμένη εικόνα. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τα δικαιώματα του αιτητή στην υπό κρίση Αίτηση να παραβιασθούν και το δικαστήριο να αποφασίσει σε σχέση με το διάταγμα ημερομηνίας 16.01.2019, μη έχοντας υπόψη του όλη τα γεγονότα. Συνεπώς κρίνω ότι υπάρχει καλός λόγος για το δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτητή στην υπό κρίση Αίτηση και έχει καταδειχθεί πράγματι καλός λόγος για την εισαγωγή των ΠΕΔ. Επομένως οι λόγοι ένστασης VI, VII, VIII και IX είναι επίσης έκθετοι σε απόρριψη και απορρίπτονται. Αναφορικά με τους ισχυρισμούς περί κατάχρησης και καθυστέρησης (λόγοι ένστασης III, IV και XV) έχοντας και πάλι υπόψιν τα γεγονότα της υπόθεσης και την πορεία της ενώπιον του δικαστηρίου, κρίνω ότι δεν συντρέχει ο παράγοντας της καθυστέρησης και επομένως κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών. Ο αιτητής ενήργησε αμέσως μόλις του επιδόθηκε η ένσταση του καθ' ου η αίτηση και η υποστηρικτική της ένορκη δήλωση. Με όσα έχουν ήδη εξηγηθεί ανωτέρω δεν τίθεται ζήτημα προστασίας της περιουσίας του αιτητή από τον καθ' ου η αίτηση τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο. Ούτε και μπορεί να επικρέμεται ο φόβος πρόκλησης ζημιάς στην περιουσία του «ανίκανου προσώπου» όπως διατείνεται ο καθ' ου η αίτηση (λόγος ένστασης V). Το δικαίωμα επί της περιουσίας είναι κατοχυρωμένο στο Σύνταγμα μας και κανείς δεν μπορεί να στερήσει τον ιδιοκτήτη της από την ελεύθερη διάθεση της πλην των ρητών εξαιρέσεων που και πάλι προνοούνται στο Σύνταγμα μας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Με όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω είναι η κατάληξη μου όπως η διακριτική μου ευχέρεια ασκηθεί υπέρ της αίτησης. Οι ΣΕΔ να καταχωριστούν εντός δέκα

(10)ημερών από σήμερα. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και αυτά θα είναι όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ' ου η αίτηση στο τέλος της διαδικασίας της αίτησης οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο