Palatino Developments Limited κ.α. ν. Hellenic Bank Public Company Limited κ.α., Αγωγή Αρ. 2622/2018, 23/1/2020

(1)(ee) και 9, καθώς και στη γενική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXX Αποστόλου, Αιτητή 2 ημερ. 4.12.2018 - προσέκρουσε σε ένσταση του Εναγομένου 2 (στο εξής ο Καθ' ου η Αίτηση), η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ιδίου, ημερ. 11.2.

1. Ο Αιτητής 2 είναι Διευθυντής των Αιτητών
2. Αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση του ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διορίστηκε από τους Εναγόμενους 1 ως Παραλήπτης και Διαχειριστής των Αιτητών 1, στη βάση ισχυριζόμενου Ομολόγου Διακυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερ. 13.6.2001 για το ποσό των Λ.Κ.500.000 (€854.300,72), που ενέγραψαν οι Εναγόμενοι 1 σε βάρος των Αιτητών 1 (Τεκμ.1). Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 με δημοσίευση του στην εφημερίδα Φιλελεύθερος ημερ. 27.10.2018, σελ.8 9Τεκμ.2) ζητά προσφορές για την πώληση των πιο πάνω ακινήτων που ανήκουν στους Αιτητές
3. Η εν λόγω δημοσίευση περιήλθε σε γνώση του με ηλεκτρονικό μήνυμα του Καθ' ου η Αίτηση, ημερ. 13.11.2018 (Τεκμ.3) και αμέσως απευθύνθηκε στους δικηγόρους του. Με βάση το Τεκμ.2 οι προσφορές έπρεπε να υποβληθούν στη διεύθυνση του Καθ' ου η αίτηση το αργότερο μέχρι 9.11.2018 και στη συνέχεια ο Καθ' ου η Αίτηση θα μπορεί να προχωρήσει με την κατακύρωση της προσφοράς και την πώληση των ακινήτων των Αιτητών
4. Ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές 1 έχουν σχεδιάσει και προωθούν προς υλοποίηση επενδυτικό σχέδιο μεγάλων σύνθετων αναπτύξεων το οποίο έχει επίκεντρο τα επίδικα ακίνητα, η μελλοντική αξία του οποίου δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Η αξία των επίδικων ακινήτων δεν περιορίζεται στην υφιστάμενη αξία της γης αλλά περιλαμβάνει και την μελλοντική αξία που προκύπτει από την προωθούμενη σύνθετη ανάπτυξη, η οποία δεν μπορεί να προσδιοριστεί σε οικονομική αξία και προτού υλοποιηθεί το σχετικό επενδυτικό σχέδιο. Περαιτέρω, από την πώληση των ακινήτων, θα πληγεί ανεπανόρθωτα η φήμη και εμπορική εύνοια των Αιτητών 1, οι οποίοι θα κινδυνεύσουν να εξαφανιστούν και να καταστραφούν και θα υποστούν ζημιά που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Το καλό όνομα των Αιτητών έχει ήδη υποστεί δυσφήμιση και πιθανοί πελάτες και προμηθευτές αναρωτιούνται αν έχουν διαλυθεί και αποφεύγουν κάθε επαφή μαζί τους, πράγμα που καθιστά την πώληση ακινήτων ή την ανάθεση έργων στους Αιτητές 1, ακόμα πιο δύσκολη. Εάν πωληθούν τα επίδικα ακίνητα, τα οποία οι Αιτητές προωθούν για ανάπτυξη και γι' αυτό συνεργάζονται με πέραν των 10 ατόμων, οι Αιτητές θα υποχρεωθούν να διακόψουν τη συνεργασία τους εφόσον η υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου των Αιτητών θα καταστεί αδύνατη, η εμπειρία και τεχνογνωσία του προσωπικού των Αιτητών θα εξαφανιστεί και η ζημιά των Αιτητών θα είναι αδύνατο να αποτιμηθεί σε χρήμα. Ισχυρίζεται ότι η ζημιά και η απώλεια που θα υποστούν οι Αιτητές - εξαιρουμένης της ζημιάς που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα - ξεπερνά τα €100 εκατομμύρια και η οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση, δεν είναι επαρκής, είναι ακροσφαλής και δεν θα έχει τη δυνατότητα να ικανοποιήσει ενδεχόμενη απόφαση του Δικαστηρίου υπέρ των Αιτητών. Αναφέρθηκε στο διορισμό του Καθ' ου η Αίτηση ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των Εναγομένων 1 και στην επιστολή των Εναγομένων 1 ημερ. 14.12.2017 η οποία αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών 1 με την οποία τους ενημέρωναν για τον διορισμό του Καθ' ου η Αίτηση. Στην εν λόγω επιστολή επισυνάφθηκε και επιστολή ημερ. 6.12.2012 στην οποία γίνεται αναφορά στις ισχυριζόμενες παραβάσεις των υποχρεώσεων των Αιτητών 1, απέναντι στους Εναγόμενους
5. Αναφέρθηκε στην αγωγή με αριθμό XXXX/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού (Τεκμ.4) με την οποία οι Εναγόμενοι 1 απαιτούν από τους Αιτητές το συνολικό ποσό των €6.382.610,42 πλέον τόκους και έξοδα. Οι Αιτητές καταχώρισαν στα πλαίσια της αγωγής 1710/2015 Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση (Τεκμ.5). Ισχυρίζεται ότι ο διορισμός του Καθ' ου η Αίτηση ως Παραλήπτη/Διαχειριστή από τους Εναγόμενους 1, είναι εξ υπαρχής άκυρος ή ακυρώσιμος ως και ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν ενεργεί ως αμερόληπτος Παραλήπτης/Διαχειριστής, ότι αρνήθηκε ή αμέλησε να ενεργήσει για τους Αιτητές 1 και απέτυχε στην εκτέλεση των καθηκόντων του. Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ενήργησε με δόλο και/ή απάτη και/ή απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων, στη διάθεση περιουσίας των Αιτητών 1 (Τεκμ.6, 7 και 8) και επέδειξε αμέλεια στην προστασία των περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών 1 (Τεκμ.9, 10, 11 και 12). Ανέφερε ότι τα μοναδικά έσοδα των Αιτητών 1 προέρχονται από τα ενοίκια των ακινήτων τους και εισπράττονται από τον Καθ' ου η αίτηση, με αποτέλεσμα ο ίδιος ως Διευθυντής των Αιτητών 1, να μην έχει την οικονομική δυνατότητα να πάρει δικαστικά μέτρα αναφορικά με τα ακίνητα που περιλαμβάνονται στην επιβαρυμένη περιουσία των Αιτητών
6. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι μετά το διορισμό του ο Καθ' ου η Αίτηση επέδειξε εχθρότητα έναντι στον ίδιο, αρνείται να συνεργαστεί μαζί του, η όλη συμπεριφορά του είναι ιδιαίτερα προσβλητική, εχθρική και επιθετική. Ενεργεί ως εκκαθαριστής και όχι ως Διαχειριστής των Αιτητών 1 και προβαίνει σε πώληση των σημαντικότερων περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών 1 σε εξευτελιστικές τιμές, τα οποία είναι απαραίτητα για τη συνέχιση της επιχειρηματικής δραστηριότητας των Αιτητών 1 και τους οδηγεί σε αναπόφευκτη διάλυση. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση τον απέκοψε από τις δικαστικές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται οι Αιτητές 1, αρνήθηκε τη βοήθεια και συνεργασία που του πρόσφερε για τις υποθέσεις που εκκρεμούσαν στο Δικαστήριο και αφορούσαν τους Αιτητές 1, με αποτέλεσμα να προκληθεί ζημιά και απώλεια στους Αιτητές
7. Σκοπός του Καθ' ου η Αίτηση είναι να αποξενώσει την περιουσία των Αιτητών 1 και να τους οδηγήσει σε διάλυση και έτσι να αποστερηθούν της δυνατότητας να ικανοποιηθούν από ενδεχόμενη απόφαση προς όφελος τους, η οποία δεν θα μπορεί να εκτελεστεί εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, λόγω έλλειψης περιουσιακών στοιχείων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι διοικητικός σύμβουλος της Εταιρείας INSOL LTD η οποία στις 24.1.2018 μετονομάστηκε σε ΝΕΧΙΑ INSOLV LTD (Τεκμ.1), η οποία ειδικεύεται σε θέματα αφερεγγυότητας, εκκαθάρισης, πτώχευσης και διαχείρισης περιουσίας φυσικών και νομικών προσώπων. Αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση του ότι είναι εγκεκριμένος λογιστής, εγγεγραμμένος ελεγκτής και μέλος του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστών Κύπρου. Έχει λάβει άδεια Συμβούλου Αφερεγγυότητας δυνάμει της σχετικής νομοθεσίας. Στις 14.12.2017 διορίστηκε από τους Εναγόμενους 1, ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των Αιτητών 1, δυνάμει των προνοιών του Ομολόγου Επιβάρυνσης ημερ. 13.6.2001 για το ποσό των Λ.Κ.500.000 (Τεκμ.2 και 3). Οι πιστωτικές διευκολύνσεις που εξασφαλίζονται με το Ομόλογο Επιβάρυνσης τερματίστηκαν από τους Εναγόμενους 1 στις 6.12.2012 και απαιτήθηκε στις 9.12.2014 η πλήρης εξόφληση των χρεωστικών υπολοίπων (Τεκμ.4). Στις 14.12.2017 και πριν το διορισμό του, επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών 1 επιστολή με την οποία απαιτήθηκε η καταβολή ολόκληρου του χρεωστικού υπόλοιπου λογαριασμών που διατηρούσαν οι Αιτητές 1 στους Εναγόμενους 1 (Τεκμ.5). Μετά το διορισμό του επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών 1, ειδοποίηση Διορισμού Παραλήπτη και Διαχειριστή ίδιας ημερομηνίας (Τεκμ.6) και με επιστολή του ενημέρωσε τον Αιτητή 2 για το διορισμό του (Τεκμ.7). Ισχυρίζεται ότι ο διορισμός του είναι νόμιμος και ορθός και έγινε με βάση τις πρόνοιες του Ομολόγου. Σ' ότι αφορά τα επίδικα ακίνητα, αναφέρει ότι η υποθήκη ΥXXX/08 αφορά τα ακίνητα με αρ. εγγραφής 0/30XXX, 0/26XXX, 0/30XXX και 0/30XXX. Η Υ11XXX/07 αφορά τα ακίνητα με αρ. εγγραφής 0/31XXX, 0/31XXX και 0/31XXX. Με βάση Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ (Τεκμ.9 στην Αίτηση), το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/30XXX διατέθηκε μέσω πλειστηριασμού στις 17.1.2019 στη τιμή των €465.000, το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/30XXX διατέθηκε μέσω πλειστηριασμού στις 17.1.2019 στη τιμή των €362.000 και το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/30XXX διατέθηκε μέσω πλειστηριασμού στις 17.1.2019 στην τιμή των €555.000 (Τεκμ.8). Ισχυρίζεται ότι με βάση τον όρο 5 του Ομολόγου, τα ενυπόθηκα ακίνητα εμπίπτουν στην επιβαρυμένη περιουσία για την οποία έχει την εξουσία ως Παραλήπτης/Διαχειριστής να πράττει οτιδήποτε νόμιμο και αναγκαίο για τη διεξαγωγή της εργασίας των Αιτητών
8. Στις εξουσίες και δικαιώματα του συμπεριλαμβάνεται η εξουσία να πωλεί, διαθέτει οποιοδήποτε επιβαρυμένο ενεργητικό των Αιτητών 1 και να προβαίνει σε διευθετήσεις ή συμβιβασμούς που θεωρεί συμφέροντες. Ενεργώντας προς όφελος και την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων των Αιτητών 1, προέβηκε στις επίδικες δημοσιεύσεις, με σκοπό να διερευνήσει κατά πόσο θα μπορούσε να εξευρεθεί αγοραστής των επίδικων ακίνητων με τιμή πιο συμφέρουσα, σε σύγκριση με την τιμή στην οποία ενδεχομένως να πωλούνταν στον πλειστηριασμό δυνάμει των ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ. Περαιτέρω σκοπός του ήταν να διαπραγματευτεί με τους Εναγόμενους 1 τη διευθέτηση των οφειλών των Αιτητών 1 ή και διαγραφή χρέους, η οποία θα ήταν ευνοϊκότερη από τη διευθέτηση μέσω των προωθούμενου πλειστηριασμού. Σχολιάζει ως γενικούς και αόριστους τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί επενδυτικού σχεδίου, περί ζημιάς που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα η οποία ουδόλως προσδιορίζεται, ως και αυτούς που αφορούν τη δική του οικονομική κατάσταση οι οποίοι είναι εντελώς ανυπόστατοι και ατεκμηρίωτοι. Ισχυρίζεται ότι ουδέποτε ως Παραλήπτης/Διαχειριστής, έπληξε με οποιοδήποτε τρόπο και σε οποιοδήποτε βαθμό τα συμφέροντα των Αιτητών
9. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή 2 προβάλλονται για πρώτη φορά στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, παρά τις πολλές ευκαιρίες που είχε ο Αιτητής 2 να συζητήσει μαζί του τα συγκεκριμένα θέματα κατά την προσπάθεια του για συνεργασία και επικοινωνία μαζί του. Σχετική είναι η αλληλογραφία μεταξύ τους (Τεκμ.10, 11, 12). Λόγω της άρνησης του Αιτητή 2 να συνεργαστεί μαζί του, αναγκάστηκε στις 15.3.2018 να καταχωρήσει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την Γενική Αίτηση 76/18 ζητώντας διατάγματα για τη διαχείριση των Αιτητών 1 (Τεκμ.13, 14, 15, 16). Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι τα επίδικα θέματα στην αγωγή 1710/15 η οποία εκκρεμεί, δεν αφορούν και δεν επηρεάζουν την παρούσα Αίτηση, ούτε το διορισμό του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής και την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ισχυρίζεται ότι η συνομολόγηση του Ομόλογου είναι νόμιμη και αυτό υπογράφεται από τον Αιτητή 2 ως διευθυντής των Αιτητών
10. Ενήργησε πάντοτε αμερόληπτα και προς όφελος των Αιτητών 1 και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του κανένα ακίνητο διατέθηκε σε τιμή προκαλώντας ζημιά ή απώλεια στους Αιτητές
11. Απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί δόλου, απάτης, απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων και αμέλειας ή αδιαφορίας εκ μέρους του ως προς την προστασία των περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών 1 και παραθέτει τη δική του θέση, επισυνάπτοντας σχετικά τα Τεκμ.17, 18, 19, 20, 21,
12. Απορρίπτει περαιτέρω τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί εχθρότητας του απέναντι στον Αιτητή 2 και άρνησης συνεργασίας μαζί του και αντίθετα ισχυρίζεται ότι πολλές φορές επεδίωξε συνεργασία με τον Αιτητή 2, αλλά αυτός επανειλημμένα απέφευγε οποιαδήποτε συνεργασία μαζί του. Ο ίδιος ενεργεί εντός του πλαισίου των εξουσιών του προς όφελος των Αιτητών 1 και με κανένα τρόπο δεν οδηγεί τους Αιτητές 1 σε διάλυση, ούτε και παραβλάπτει τα συμφέροντα τους. Με δικά του διαβήματα ενημερώθηκε σχετικά με την αγωγή 1710/15 (Τεκμ.23, 24) και με δικές του ενέργειες η αίτηση εκκαθάρισης με αρ. 201/14 εναντίον των Αιτητών 1 τέθηκε εκτός πινακίου, η δε αίτηση Εκκαθάρισης 894/14 εναντίον των Αιτητών 1 αποσύρθηκε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε στην γραπτή της αγόρευση ότι ο Αιτητής 2 δεν νομιμοποιείται υπό την προσωπική του ιδιότητα στην καταχώριση και προώθηση της παρούσας αγωγής και κατ' επέκταση και της παρούσας Αίτησης. Τούτο γιατί οι Αιτητές 1 βρίσκονται υπό διαχείριση και το κατάλοιπο εξουσιών του Αιτητή 2 ως διευθυντή τους για να αμφισβητήσει το διορισμό του Παραλήπτη/Διαχειριστή, νομιμοποιεί τον Αιτητή 2 για να το ασκήσει στο όνομα των Αιτητών 1 και όχι στο όνομα του ιδίου προσωπικά. Έχω εξετάσει με προσοχή τους λόγους ένστασης που απαριθμούνται στο σώμα Ένστασης του Καθ' ου η Αίτηση και παρατηρώ ότι σ' αυτούς δεν συμπεριλαμβάνεται τέτοιος λόγος ως η ανωτέρω εισήγηση. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο στερείται της εξουσίας να εξετάσει τέτοια εισήγηση και συνεπώς δεν θα ασχοληθεί με αυτήν. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
13. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v. Pierides

(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:

1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές, περί εξ' υπαρχής άκυρου και/ή ακυρώσιμου και/ή άνευ ισχύος διορισμού του Καθ' ου η αίτηση ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των Αιτητών 1, εξ' ου και μια από τις θεραπείες που οι Ατητές αξιώνουν με το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας αγωγής, είναι η παύση και/ή ο παραμερισμός του Καθ' ου η Αίτηση από του να ενεργεί ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των Αιτητών
4. Περαιτέρω προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές περί επίδειξης δόλου και/ή απάτης και/ή απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με τη διάθεση της περιουσίας των Αιτητών 1, ως και επίδειξης αμέλειας στην προστασία των περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών. Τέλος, υπάρχει ισχυρισμός από τους Αιτητές, περί επίδειξης εχθρότητας του Καθ' ου η Αίτηση προς τον Αιτητή 2, ως και άρνησης συνεργασίας του Καθ' ου η Αίτηση με τον Αιτητή 2, στην προώθηση και προστασία των απαιτήσεων των Αιτητών 1 έναντι τρίτων. Σε σχέση με όλους τους πιο πάνω ισχυρισμούς, οι Αιτητές επικαλούνται σωρεία γεγονότων και τεκμηρίων που επισυνάπτονται στην Ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 που υποστηρίζει την Αίτηση. Το κατά πόσο ευσταθούν οι θέσεις των Αιτητών δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού

(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στον Καθ' ου η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον του θεραπεία όπως αξιώνουν με την αγωγή του, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides

(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co

(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά ν. Χάρη Κύζη

(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι οι Αιτητές έχουν σχεδιάσει και προωθούν προς υλοποίηση επενδυτικό σχέδιο μεγάλων σύνθετων αναπτύξεων το οποίο έχει επίκεντρο την επίδικη ακίνητη περιουσία, η μελλοντική αξία του οποίου δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, προτού υλοποιηθεί το σχετικό επενδυτικό σχέδιο. Περαιτέρω, από την πώληση των ακινήτων θα πληγεί ανεπανόρθωτα η φήμη και η εμπορική εύνοια των Αιτητών 1, που αποτελεί ένα από τα πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία τους και οι Αιτητές θα κινδυνεύσουν να εξαφανισθούν και να καταστραφούν, εφόσον οι πελάτες τους θα τους θεωρήσουν αναξιόπιστους και θα υποστούν ζημιά και απώλεια η οποία είναι αδύνατον να υπολογισθεί και να αποτιμηθεί σε χρήμα. Επιπρόσθετα, αν πωληθούν τα ακίνητα τα οποία οι Αιτητές προωθούν για ανάπτυξη και απασχολούν και συνεργάζονται προς τούτο με πέραν των 10 ατόμων, θα υποχρεωθούν να διακόψουν τη συνεργασία τους με τα άτομα αυτά γιατί δεν θα υπάρχει λόγος απασχόλησης τους, εφόσον η υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου των Αιτητών θα καταστεί αδύνατη. Η εμπειρία και η τεχνογνωσία του προσωπικού των Αιτητών αποτελεί πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο των Αιτητών και θα εξαφανιστεί αν απωλεσθούν τα ακίνητα, με αποτέλεσμα η ζημιά και απώλεια των Αιτητών να είναι αδύνατο να υπολογισθεί και αποτιμηθεί σε χρήμα. Ανέφερε τέλος, ότι η ζημιά και απώλεια που θα υποστούν οι Αιτητές - εξαιρουμένης αυτής που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα - ξεπερνά τα €100 εκατομμύρια και η οικονομική κατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση δεν είναι επαρκής, είναι ακροσφαλής και δεν θα έχει τη δυνατότητα να ικανοποιήσει ενδεχόμενη απόφαση του Δικαστηρίου υπέρ των Αιτητών. Αντίθετα, η ευπαίδευτη συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί των Αιτητών είναι αόριστοι, γενικοί και ατεκμηρίωτοι και εν πάση περιπτώσει η ζημιά που δύναται να υποστούν οι Αιτητές αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα είναι καθαρά χρηματική και εύκολα αποτιμάται σε χρήμα. Έχω εξετάσει τις θέσεις των διαδίκων και συμφωνώ με τον Καθ' ου η Αίτηση ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, η οποιαδήποτε ζημιά ήθελε υποστούν οι Αιτητές, είναι καθαρά χρηματική και εύκολα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Τούτο γιατί κρίνω ότι η ζημιά των Αιτητών, όπως την έχουν καθορίσει ως ανωτέρω, συνίσταται στην απώλεια των επίδικων ακινήτων λόγω πώλησης τους, συνεπεία της οποίας δεν θα υλοποιηθεί το επενδυτικό σχέδιο που προωθούν, με αποτέλεσμα να πληγεί ανεπανόρθωτα η φήμη και εμπορική εύνοια των Αιτητών 1, και θα απωλεσθεί κατ' επέκταση η εμπειρία και τεχνογνωσία του προσωπικού τους, με το οποίο θα αναγκασθούν να διακόψουν τη συνεργασία τους. Έχω την άποψη ότι τόσο η αξία των επίδικων ακινήτων, όσο και η αξία του επενδυτικού σχεδίου εύκολα μπορεί να εκτιμηθεί και αποτιμηθεί σε χρήμα. Ως εκ τούτου, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι εάν οι Αιτητές επιτύχουν στην αγωγή τους, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους με επιδίκαση αποζημιώσεων. Οι εικασίες στις οποίες προβαίνουν οι Αιτητές περί πλήγματος της εμπορικής εύνοιας και φήμης τους ως και απώλειας εμπειρίας και τεχνογνωσίας προσωπικού, δεν είναι αρκετές και συνιστούν παράγοντες οι οποίοι, εν πάση περιπτώσει μπορούν επίσης να αποτιμηθούν σε χρήμα. Όπως είναι εξάλλου νομολογημένο, είναι ορθό και δίκαιο να μην εμποδίζεται ο Καθ' ου η αίτηση ως Παραλήπτης/Διαχειριστής να λάβει τα μέτρα που ο ίδιος θεωρεί αναγκαία και σκόπιμα. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Τάκη Νικολάου ν. Δημήτρη Μαννάρη, υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης - Διαχειριστής της εταιρείας PRIAMOS HOTELS LTD, Πολ. Εφ. 226/10 ημερομηνίας 10.7.15: «Κατ' ακολουθία των πιο πάνω η έφεση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη, αλλά δεν θα ήταν χωρίς σημασία να επισημανθεί ότι όπου επιδιώκεται η παγοποίηση περιουσιακών στοιχείων μιας εταιρείας που τελεί υπό διαχείριση δεν πρέπει να παρεμβάλλονται (από το Δικαστήριο) ανεπίτρεπτα εμπόδια στο έργο του Παραλήπτη/ Διαχειριστή, ανεξάρτητα αν αυτός αντιπροσωπεύει την εταιρεία ή τον ομολογιούχο που τον διόρισε. Παραπέμπουμε σχετικά στην υπόθεση Capital Cameras Ltd v. Harold Lines and others (National Westminster Bank plc Intervening) [1991] 3 All E.R. 389 όπου παρατηρήθηκε ότι μετά το διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή δεν υπάρχει κίνδυνος σπατάλης ή διασκορπισμού των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας και ως εκ τούτου δεν πρέπει να εμποδίζεται ο διαχειριστής να χειρίζεται αυτά τα στοιχεία σύμφωνα με τους όρους του ομολόγου και όπως αυτός κρίνει κατάλληλα.» Τονίζεται περαιτέρω ότι πέραν του γενικού και αόριστου ισχυρισμού των Αιτητών περί μη επαρκούς οικονομικής κατάστασης του Καθ' ου η αίτηση, δεν έχουν τεθεί από τους Αιτητές τέτοια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση του που να υποστηρίζουν τη θέση ότι θα εμποδιστούν από το να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση προς όφελος τους, ως και ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι αφερέγγυος (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χατζηβασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, 155 και Ανδρέου Αντώνης ν. Colossos Signs Ltd (Ar.2)

(2008)1 A.A.Δ. 626). Επιπρόσθετα, δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι, παρά το γεγονός ότι η παρούσα Αίτηση στρέφεται μόνο εναντίον του Εναγομένου 2 - Καθ' ου η Αίτηση, εντούτοις η παρούσα αγωγή στρέφεται και εναντίον της Hellenic Bank Public Company Ltd - Εναγομένων

1. Ο Καθ' ου η Αίτηση διορίστηκε ως Παραλήπτης/Διαχειριστής στη βάση Ομόλογου που οι Αιτητές 1 ενέγραψαν προς όφελος των Εναγομένων
2. Επομένως, οι Αιτητές σε περίπτωση έκδοσης απόφασης προς όφελος τους, θα μπορούν να στραφούν και εναντίον των Εναγομένων 1, πέραν του Καθ' ου η Αίτηση, προς ικανοποίηση της. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή οι Αιτητές, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, εάν επιτύχουν στην αγωγή τους δεν θα μπορέσουν να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15) και Πολιτική Αίτηση 123/18 ημερομηνίας 11.10.18). Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο