ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. HADJIANTONAS (KOLAS) WINERY LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 3606/2017, 7/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3606/2017 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες -και-
- HADJIANTONAS (KOLAS) WINERY LTD
- xxxxx ΧΑΤΖΙΑΝΤΩΝΑΣ
- xxxxxxxx ΧΑΤΖΙΑΝΤΩΝΑΣ Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 13.09.2018 Ημερομηνία: 07.01.2020 Για Εναγόμενους-Αιτητές: κ. Π. Καΐκκης για ΧΡΙΣΤΟΣ Σ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση: κα Χ. Χ"Γιώρκη για ΗΛΙΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, καταχωρημένο στις 28.12.2017, οι Ενάγοντες ζητούν εναντίον όλων των Εναγόμενων, μεταξύ άλλων, απόφαση για τα ποσά (α) των €2.089.810,64 και (β) των €313.886,38 πλέον τόκους από 02.11.2017 μέχρι εξόφλησης, δυνάμει συμφωνιών παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων. Με την Υπεράσπιση τους, καταχωρημένη στις 12.06.2018, οι Εναγόμενοι αρνούνται τη σύναψη των επικαλούμενων από τους Ενάγοντες συμφωνιών, και ισχυρίζονται ότι, διαζευκτικά, σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι συνάφθηκαν αυτές είναι άκυρες για τους λόγους που επικαλούνται, ζητώντας από το Δικαστήριο, με Ανταπαίτηση, διάταγμα το οποίο να κηρύσσει άκυρες όλες τις επίδικες συμφωνίες καθώς και διάταγμα διαγραφής και/ή απάλειψης, από τα Κτηματολογικά βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού, των υποθηκών με αριθμούς εγγραφής xxΥxxxx7/2008, Υxxx4/2009, Υxxx0/2009 και Υxxxx2/
- Την 13.09.2018 οι Εναγόμενοι - στο εξής οι Αιτητές - καταχώρησαν μονομερή αίτηση - στο εξής η Αίτηση - με την οποία εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα διά του οποίου απαγορεύεται στους Ενάγοντες/εξ' ανταπαιτήσεως Εναγόμενους - στο εξής Καθ' ων η Αίτηση - να προωθούν οποιαδήποτε διαδικασία πλειστηριασμού των ακινήτων που καλύπτονται από τις υποθήκες Υxxxx2/2008, Υxxxx1/2008, Υxxx4/2009, Υxxx0/2009 και Υxxxx7/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού μέχρι πλήρους αποπερατώσεως της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 3 - Αιτητή 3 - εξουσιοδοτημένου και από τους υπόλοιπους Εναγόμενους, ο οποίος αναφέρεται στην καταχώρηση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγόμενων ενάντια στην εκδοχή των Αιτητών, όπως αυτή προβάλλεται διά της Έκθεσης Απαίτησης. Αμφισβητούνται δε οι επικαλούμενες από τους Καθ' ων η Αίτηση συμφωνίες και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτές υπογράφηκαν. Περαιτέρω ο Αιτητής 3 δηλώνει πως αν ήθελε αποδειχθεί ότι συνάφθηκαν τέτοιες συμφωνίες οι λογαριασμοί των Αιτητών 1 έχουν διογκωθεί παράνομα με υπερχρεώσεις. Σε καμιά δε περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου. Υποδεικνύεται από τον Αιτητή 3 ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, στην Έκθεση Απαίτησης τους, αιτούνται απόφασης για πώληση περιουσίας η αξία της οποίας είναι €2.712.709,10 ενώ η απαίτηση τους είναι για το συνολικό ποσό των €2.403.709,94 καθώς και ότι ζητείται η εκποίηση υποθηκών που δεν έχουν σχέση με τις επίδικες συμφωνίες. Γίνεται επίσης αναφορά σε άλλες δύο αγωγές που καταχώρησαν οι Καθ' ων η Αίτηση εναντίον των Αιτητών, των xxx7/17 και xxx8/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Αναφέρεται ακόμη ο Αιτητής 3 σε αποστολή, εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» προς τους Αιτητές με πρόθεση να προωθηθεί διαδικασία πλειστηριασμού αναφορικά με την υποθήκη xxxx2/
- Παρεμβάλλει επίσης αναφορά του Αιτητή 3 σε συνάντηση που αυτός είχε με αξιωματούχους των Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι ήταν διατεθειμένοι να αφαιρέσουν €1.500.000,00 από το ποσό των €3.300.000,00 που απαιτούν και ότι ο Αιτητής 3 τους ζήτησε να δοθούν γραπτώς τα στοιχεία στη βάση των οποίων οι Καθ' ων η Αίτηση κατέληξαν στους υπολογισμούς τους. Οι Καθ' ων η Αίτηση αντί να ενεργήσουν ως υποσχέθηκαν απέστειλαν Ειδοποίηση Τύπου «Ι» στη βάση της νέας νομοθεσίας. Ως περαιτέρω δηλώνει ο Αιτητής 3, αν οι Καθ' ων η Αίτηση δεν διαταχθούν να σταματήσουν τη διαδικασία που προωθούν τότε θα αποξενωθούν τα ενυπόθηκα ακίνητα και οι Υπερασπίσεις και Ανταπαιτήσεις των Αιτητών θα καταστούν άνευ αντικειμένου και θα προκληθεί σ' αυτούς ανεπανόρθωτη ζημιά. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν, στις 13.12.2018 Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας 24 λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψιζόμενοι συνίστανται στο ότι, η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αστήρικτη, καταχρηστική και εκδικητική, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν όλα τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, ότι η Αίτηση στερείται νομικού ερείσματος, ότι δεν συντρέχει το κατεπείγον και πως δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των Καθ' ων η Αίτηση να εγκριθεί η Αίτηση. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Κxxxxxxxxxxx Χxxxxxx, υπάλληλου των Καθ' ων η Αίτηση, ο οποίος εκφράζει κατ' αρχήν τη διαφωνία του με τους ισχυρισμούς των Αιτητών, όπως αυτοί εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή
- Αναφέρεται ο ενόρκως δηλών σε συμφωνίες δανείου του 2009 οι οποίες συνάφθηκαν, ως είναι ο ισχυρισμός, μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και των Αιτητών
- Ο Αιτητής 3 εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις των Αιτητών στην παρούσα αγωγή καθώς επίσης και τις διευκολύνσεις που αφορούν στις Αγωγές xxx7/17 και xxx8/
- Ως επιπρόσθετη δε εξασφάλιση των δανείων ενεγράφησαν οι υποθήκες Υxxxx7/2008, Υxxxx4/2009, Υxxx0/2009 και η Υxxxx2/2008 που είναι αντικείμενο της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι». Δυνάμει των όρων των συμφωνιών δανείου και επειδή οι Αιτητές δεν συμμορφώνονταν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις οι Καθ' ων η Αίτηση έκλεισαν τους λογαριασμούς που αφορούν τα δάνεια και τερμάτισαν αυτά, ειδοποιώντας προς τούτο τους Αιτητές με επιστολή ημερομηνίας 01.11.2017, καλώντας τους όπως πληρώσουν τα οφειλόμενα στους Καθ' ων η Αίτηση ποσά, ως αυτά αξιώνονται στην αγωγή πλέον τόκους. Αναφέρει επίσης ο ενόρκως δηλών ότι εν πάση περιπτώσει τα ποσά που οι Καθ' ων η Αίτηση αξιώνουν με τις τρεις αγωγές τους ανέρχονται σε €3.608.493,90 πλέον τόκους, ενώ το συνολικό ποσό για το οποίο ενεγράφησαν οι υποθήκες είναι €2.712.709,10, συνεπώς δεν καλύπτεται το χρέος. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την Αίτηση και τους λόγους ένστασης, οι δε ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκαν. Με τις γραπτές αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις και τα επιχειρήματα των πελατών τους, στην προσπάθεια τους να πείσουν το Δικαστήριο για την αποδοχή των εκατέρωθεν εκδοχών. Επανάληψη των προωθημένων θέσεων των διαδίκων στη λεπτομέρεια τους δε θα ωφελούσε, το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου, θα τις αξιολογήσει και θα αναφερθεί σε αυτές στο κατάλληλο στάδιο, στο βαθμό που αυτό κριθεί αναγκαίο για την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασής του. Νομική πτυχή:- Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρα 4, 5 και 9, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Κ1 και 2 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, καθώς και στη γενική πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 όπου στη σελίδα 701 αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32 του Ν.14/60 ερμηνεύθηκε μέσα από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Είναι ξεκάθαρο, μέσα από τη νομολογία (βλέπε Κarydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557) πως για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση, καθώς και, υπό αναλογικές προϋποθέσεις, επιτυχία στην Υπεράσπιση (βλέπε υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των IGOR ZHIGACHOV κ.α.
(2013)1Α ΑΑΔ 133). (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση, έχει ερμηνευθεί, από τη νομολογία, ότι δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν της απόδειξης ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία, ότι αφορά στην απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Επιπλέον σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση κρίνονται χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφανθεί κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει αιτούμενο διάταγμα ή να διατηρήσει εκδοθέν διάταγμα σε ισχύ. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται βέβαια με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, όσο είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους (ή περισσότερους αν υπάρχουν), θα υποστεί τη λιγότερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι προσωρινού διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Παράμετρος η οποία επίσης εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι και το κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321. Αποτελεί βασική αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, πως είναι ανεπιθύμητο να ζητείται, με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1827). Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπεράσματα:- Εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εφόσον αυτές αμφισβητούνται και κατά πόσο είναι δίκαιο να παραμείνει σε ισχύ το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα. Λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών και κανόνων που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, αποφασίζονται τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Λαμβανομένων υπόψη των νομολογηθέντων αναφορικά με το πρώτο κριτήριο το οποίο θα πρέπει να αποδεικνύεται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα, και το οποίο θα πρέπει να σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Αιτητών, κρίνεται πως αναμφισβήτητα το περιεχόμενο των προαναφερόμενων δικογράφων, ειδικότερα οι θέσεις περί άκυρων, παράνομων συμφωνιών δανείου και υποθηκών, καθώς και οι θέσεις περί παράνομων αντισυμβατικών χρεώσεων και άλλων παράνομων ενεργειών, στο λογαριασμό των Αιτητών, υποστηριζόμενες ενόρκως, κρίνονται πως αποτελούν ικανοποιητικό υπόβαθρο το οποίο δικαιολογεί συμπέρασμα ύπαρξης, ενώπιον του Δικαστηρίου, ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συζητήσιμης υπόθεσης για τους Αιτητές. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση λαμβανομένων υπόψη των όσων έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι Αιτητές από τη μια και οι Καθ΄ ων η Αίτηση από την άλλη κρίνεται ότι, για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια, οι Αιτητές δεν απέδειξαν ότι η εξ' αντικειμένου θεώρηση της εκδοχής τους ξεπερνά το επίπεδο της απλής πιθανότητας. Η πιθανότητα γενικότερα βέβαια οι Αιτητές να επιτύχουν είτε στην Υπεράσπιση είτε στην Ανταπαίτηση τους παραμένει ζωντανή, ενεργής και ουδόλως αποκλείεται. Προκύπτουν, ωστόσο, εξ αντικειμένου ερωτηματικά ως προς την απόδειξη προοπτικής και πιθανότητας να επιτύχει είτε η Υπεράσπιση είτε η Ανταπαίτηση των Αιτητών, στο απαιτούμενο επίπεδο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Επικεντρωμένο το Δικαστήριο στη φύση της υπόθεσης και ειδικότερα στα ζητήματα που άπτονται της εγκυρότητας των συμφωνιών παρατηρείται κατ' αρχήν πως δεν προσκομίστηκε ικανή μαρτυρία εκ μέρους των Αιτητών, με την οποία να αμφισβητείται η σύναψη και εγκυρότητα των συμφωνιών παραχώρησης των τραπεζικών διευκολύνσεων ή των συμβάσεων των επίδικων υποθηκών στην παρούσα αγωγή. Τα όσα ισχυρίζονται οι Αιτητές συνιστούν γενικότητες χωρίς την απαιτούμενη μαρτυρία που να υποστηρίζει τους σχετικούς ισχυρισμούς. Αναφορικά με τις θέσεις των Αιτητών, περί υπερχρεώσεων και παράνομων χρεώσεων αυτές απορρίπτονται ως εντελώς αστήρικτες και ως εκ τούτου δεν αποτελούν υπόβαθρο για στοιχειοθέτηση προοπτικής ή πιθανότητας επιτυχίας ως προς συγκεκριμένο ζήτημα. Το Δικαστήριο κρίνει πως οι εν λόγω θέσεις θα έπρεπε να υποστηρίζονται με συγκεκριμένες αναφορές και να υποδειχθούν επί του περιεχομένου των επίδικων συμφωνιών, ώστε να προβάλλει εξόφθαλμα, εκ πρώτης όψεως, αφού βέβαια αξιολογηθεί αντικειμενικά το ενώπιον του μαρτυρικό υλικό, ότι υπάρχουν υπερχρεώσεις ή παράνομες χρεώσεις, παρατηρείται ωστόσο πως καμία τέτοια σχετική αναφορά με μαρτυρία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τους Αιτητές στα πλαίσια υποστήριξης της Αίτησης τους. Συνεπώς ελλείπει το αναγκαίο υπόβαθρο αξιολόγησης, κατ' επέκταση οι συγκεκριμένες θέσεις προβάλλουν απορριπτέες. Ό,τι αποκομίζει το Δικαστήριο μέσα από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους Αιτητές είναι πως αυτοί αποδέχονται έμμεσα τουλάχιστο ως οφειλόμενα κάποια ποσά που ζητούνται από τους Καθ' ων η Αίτηση στην Αγωγή, πλην όμως οι Αιτητές δεν προβάλλουν συγκεκριμένο ποσό το οποίο να αποδέχονται ότι οφείλουν, ούτε και παρουσίασαν κάποια σχετική κατάσταση λογαριασμού ή υπολογισμού των οφειλών τους συμφώνως έστω των δικών τους υπολογισμών ή κάποιου εμπειρογνώμονα. Συνακόλουθα το Δικαστήριο κρίνει τις σχετικές θέσεις τους αόριστες και γενικές, μη δυνάμενες να στηρίξουν πιθανότητα ή προοπτική επιτυχίας είτε στην Υπεράσπιση τους είτε στην Ανταπαίτηση τους για τα όσα ισχυρίζονται. Χωρίς να προαποφασίζεται οτιδήποτε σχετικά με τη θέση των Αιτητών ότι δεν υπάρχει δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου, το Δικαστήριο παραπέμπει στον όρο 4 του δανείου xxxx-xx-xxxxx9-00 και 4(δ) του δανείου xxxxxxxxxxx2 καθώς και στον όρο 7 των Εγγράφων Υποθήκης Υxxxx7/2008, Υxxx0/2009, Υxxxxx2/2008 - Τεκμήρια Α, Β, Γ, Δ και Ε επί της Αίτησης - οι οποίοι προνοούν περί κεφαλαιοποίησης του τόκου. Πέραν των πιο πάνω γενικότερα ως προς τη συνολική εκδοχή των Αιτητών συνυπολογίστηκε από το Δικαστήριο, πάντοτε σε επίπεδο αντικειμενικής θεώρησης των πραγμάτων, το γεγονός το οποίο πηγάζει έμμεσα από τη μαρτυρία και των δύο πλευρών ότι οι Αιτητές πήραν τα χρήματα των τραπεζικών διευκολύνσεων από τους Καθ' ων η Αίτηση από το έτος 2009 και ουδέποτε φαίνεται να ήγειραν θέμα ακυρότητας των συμφωνιών, περιλαμβανομένων των υποθηκών, και δεν τις κατήγγειλαν ενώ ταυτόχρονα προτίμησαν ή επέλεξαν την εφαρμογή των συμφωνιών για αρκετά τώρα χρόνια, από το 2009, καταβάλλοντας δόσεις έναντι των διευκολύνσεων επί σειρά ετών, σύμφωνα με τους όρους των συμφωνιών, παρά μόνο αντέδρασαν όταν υπήρξε διεκδίκηση των χρεωστικών υπολοίπων από τους Καθ' ων η Αίτηση, δια της καταχώρησης της παρούσας αγωγής, αλλά και των άλλων δύο αγωγών. Το Δικαστήριο αν και δεν έχει προβεί στην υποκειμενική αξιολόγηση της προαναφερόμενης μαρτυρίας, ωστόσο κρίνει ότι η εξ αντικειμένου θεώρηση της στα πλαίσια της παρούσας ακρόασης ήταν αναγκαία, (βλέπε υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980). Είναι δε τέτοια που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Τονίζεται πως οι τελευταίες σκέψεις και προβληματισμοί του Δικαστηρίου, ουδόλως αποσκοπούν σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, αλλά, μόνο στη διαπίστωση ότι τα στοιχεία που τέθηκαν από πλευράς των Αιτητών δεν ήταν ικανά για να στοιχειοθετήσουν στον απαιτούμενο για την παρούσα διαδικασία βαθμό την ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Υπεράσπιση ή στην Ανταπαίτηση τους. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι δεν αποδείχθηκε η (β) προϋπόθεση. Παρά το προαναφερόμενο συμπέρασμα το Δικαστήριο, αν ήθελε αυτό ανατραπεί, εξετάζει στη συνέχεια τη (γ) προϋπόθεση. (γ) Η μη έκδοση και/ή διατήρηση του διατάγματος θα συνεπάγεται δυσκολία και/ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης, σε περίπτωση που οι Αιτητές επιτύχουν στην Ανταπαίτηση τους. Μπορεί εύλογα να ειπωθεί, πως στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε ζημιά θα επέλθει στους Αιτητές, αν αυτοί επιτύχουν στην Ανταπαίτηση τους, αφού ακόμη και η τυχόν ακύρωση των Υποθηκών από το Δικαστήριο ως παράνομων ή άκυρων είναι εφικτό να αντιμετωπισθεί με καθορισμό της αξίας των ακινήτων με σχετικές εκτιμήσεις και απόδοσης της αξίας των ακινήτων στους Αιτητές χωρίς να παραγνωρίζεται ότι, ως προαναφέρθηκε, τα χρήματα των διευκολύνσεων λήφθηκαν από τους Αιτητές 1. Επίσης οποιαδήποτε άλλη ζημιά παρεπόμενη είναι δυνατό να υπολογισθεί σε χρήμα. Αν και δεν παραγνωρίζονται τα λεχθέντα στην υπόθεση Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, όπου επισημάνθηκε πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, ωστόσο λαμβανομένης υπόψη και αυτής της νομολογίας, έχοντας κατά νου όλα τα προαναφερόμενα αλλά και το στοιχείο της επάρκειας των αποζημιώσεων ως παράγοντα που λειτουργεί εναντίον της έκδοσης προσωρινού διατάγματος (βλέπε εξ αντιδιαστολής επιχείρημα στην υπόθεση Καρυδάς ανωτέρω), κρίνεται ότι δε δικαιολογείται συμπέρασμα πως με την απόρριψη της Αίτησης θα είναι αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη στο μέλλον. Είναι βέβαια ενδεχόμενο, αν οι Αιτητές επιτύχουν στην Ανταπαίτηση τους να πωληθεί η περιουσία τους χωρίς να ήταν αυτό ορθό ωστόσο ταυτόχρονα δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση θα στερηθούν των συμβατικών δικαιωμάτων τους, ενώ οι Αιτητές έπαυσαν να πληρώνουν τις δόσεις τους, και οι Καθ΄ ων η Αίτηση θα πρέπει να αναμένουν μέχρι το τέλος της δίκης για να τα ασκήσουν περαιτέρω, υπό την έννοια της προώθησης της εκποίησης των δύο υποθηκών χωρίς να έχει αποδειχθεί αποχρώντας λόγος. Δεν θα ήταν εύλογο και δίκαιο να στερηθούν οι Καθ' ων η Αίτηση των συμβατικών τους δικαιωμάτων, όπως αυτά προκύπτουν από την παροχή των έγκυρων μέχρι αυτή τη στιγμή συμβάσεων παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων και νόμιμων Υποθηκών, δεδομένης της εφαρμογής και εκτέλεσης των εν λόγω συμφωνιών μέχρι σήμερα από το έτος 2009, αλλιώς θα κλονιζόταν η ασφάλεια των συναλλαγών. Παρεμβάλει ακόμη χρήσιμο εδώ να αναφερθεί πως οι Αιτητές δεν έθεσαν μαρτυρία ότι ανησυχούν εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση και πως τυχόν επιτυχία στην Ανταπαίτηση τους, δεν θα μπορούσε να ικανοποιηθεί. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι δεν αποδείχθηκε ούτε η (γ) προϋπόθεση, κατ' επέκταση δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Μυλωνάς ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Πολιτική Έφεση Ε176/2019, ημερομηνίας 10.12.2019, υποδείχθηκε με αναφορά στη Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1980, ότι «από τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει συζητήσιμο θέμα, περιττεύει η εξέταση των άλλων κριτηρίων και είναι αχρείαστος ο προβληματισμός για το πού κλίνει το ισοζύγιο ευχέρειας. Ακόμα πως θα ήταν αντιφατικό να µην υφίσταται η προϋπόθεση αυτή και να εξετάζεται θέμα προοπτικής επιτυχίας ή τα άλλα θέματα που συνάπτονται µε το ζήτημα. Στη Σταυράκης κ.ά. ν. Δήμου Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Αρ. Ε68/2013, ημερ. 24.3.2015, αναφέρθηκε ότι από τη στιγμή που το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν τηρείτο η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα θα έπρεπε να είχε λήξει εκεί, χωρίς να παρίστατο ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη µη έκδοση του διατάγματος. Στο σύγγραμμα των Γ. Ερωτοκρίτου & Π. Αρτέμη, «Διατάγματα Injunctions», 2016, σελ.142, με παραπομπή στις πιο πάνω αποφάσεις συνοψίζεται ότι δεν τίθεται θέμα εξέτασης του ισοζυγίου ευχέρειας αν δεν πληρούνται τα τρία κριτήρια του άρθρου 32, ενώ στο σύγγραμμα του D. Bean, «Injunctions», 8η Έκδ., παρ.3.31, σελ.34, αναφέρεται ότι τα γενικά κριτήρια για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, όπως το ισοζύγιο της ευχέρειας, δεν μπορεί να ευνοήσουν την έκδοση διατάγματος μονομερώς, εκτός εάν η περίπτωση είναι πολύ επείγουσα». Πριν ολοκληρώσει το Δικαστήριο την παρούσα απόφαση του θεωρεί χρήσιμο να αναφερθεί στα επιχειρήματα που προώθησαν οι Αιτητές, προς υποστήριξη εισήγησης τους, ότι η διαδικασία που προωθούν οι Καθ' ων η Αίτηση για εκποίηση των υποθηκών είναι αντισυνταγματική, και ως εκ τούτου επιβάλλεται η έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι ζητήματα αντισυνταγματικότητας θα πρέπει να εγείρονται σαφώς σε ένα δικόγραφο ώστε να υπάρχει το απαραίτητο υπόβαθρο για το Δικαστήριο να τα εξετάσει, καθώς επίσης, η επίλυση τέτοιων ζητημάτων να είναι απαραίτητη για την επίλυση της διαφοράς. Ερχόμενο το Δικαστήριο στα γεγονότα και τη φύση της παρούσας Αίτησης επισημαίνει πως πρόκειται για ενδιάμεση θεραπεία συνεπώς δεν υπάρχει το απαραίτητο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο για να εξετασθεί τέτοιο ζήτημα. Εν' όψει όλων όσων έχουν εξηγηθεί πιο πάνω, κρίνεται ότι το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 17.09.2018 δεν είναι ορθό και δίκαιο να παραμείνει σε ισχύ και ως εκ τούτου αυτό ακυρώνεται και η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της δίκης, στην παρούσα Αίτηση, επιδικάζονται προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι είναι οι επιτυχόντες διάδικοι, και εναντίον των Αιτητών. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) .............. Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΑΧ/ΙΜ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Politiki diconomia - prosorino diatagma apo enagomeno cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο