Beniaminovych ν. Ivanovych, Αλλοδαπή Αίτηση αρ.: 6/19, 31/1/2020

(2007)1 Α.Α.Δ. 503, «ο Ν.121(Ι)/00δεν προσθέτει στο ουσιαστικό δίκαιο. Εξαντλείται στην ακολουθητέα διαδικασία, με δοσμένη την κατά τον τρόπο που εξειδικεύει ύπαρξη υποχρέωσης αναγνώρισης και εγγραφής». Επομένως, το Δικαστήριο δεν αντλεί εξουσία από τον Ν.121(Ι)/00, ο οποίος στην πραγματικότητα παραπέμπει στην εφαρμογή της ανάλογης Συνθήκης για σκοπούς αναγνώρισης, εγγραφής και εκτέλεσης αλλοδαπής απόφασης. Όσον αφορά αποφάσεις των δικαστηρίων της Ουκρανίας ισχύει και εφαρμόζεται ο περί της Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ουκρανίας για Νομική Συνεργασία σε Αστικά Θέματα (Κυρωτικός) Ν.8(ΙΙΙ)/05, ο οποίος επίσης περιλαμβάνεται στη νομική βάση της Αίτησης. Η ισχύς και εφαρμογή του Ν.8(ΙΙΙ)/05 αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. ΙΙ. Νομότυπο Αίτησης και Ένορκης Δήλωσης Ένστασης Σύμφωνα με το άρθρο 5

(1)(α) του Ν.121(Ι)/00, η διαδικασία για εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου αρχίζει με καταχώριση στο Δικαστήριο αίτησης συνοδευόμενης από ένορκης δήλωσης, σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 5

(1)(ζ) η απόδειξη των γεγονότων δύναται να γίνει είτε με ένορκη δήλωση είτε με προφορική μαρτυρία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στην προκειμένη περίπτωση τόσο ο Αιτητής όσο και ο Καθ΄ ου επέλεξαν να προσφέρουν μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης και ένστασης αντίστοιχα με ένορκες δηλώσεις, και επομένως αυτές ρυθμίζονται με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα τη Δ.39. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΣΘ (εφεξής «ο ΣΘ»), δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τον Αιτητή. Ο ΣΘ δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Αιτητή να προβεί στην ένορκη δήλωση εκ μέρους του καθότι ο Αιτητής δεν είναι σε θέση να παραστεί στο Δικαστήριο και προβεί άμεσα σε ένορκη δήλωση λόγω σημαντικών επαγγελματικών υποχρεώσεων στην Ουκρανία. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva

(2010)1A A.A.Δ. 82, αν ο ομνύων δικηγόρος επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος και όχι ο πελάτης του στην ένορκη δήλωση, όπως παρατηρείται στην προκειμένη περίπτωση, τότε η ένορκη δήλωση θεωρείται νομότυπη. Επιπλέον, ο ΣΘ αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης του αναφορικά τόσο με νομικούς ισχυρισμούς όσο και με τα γεγονότα. Για τους νομικούς ισχυρισμούς αναφέρει ότι έλαβε ενημέρωση από τους Κύπριους δικηγόρους ΝΠ και από τον Ουκρανό δικηγόρο κ. OM του γραφείου EL, ενώ για τα γεγονότα έλαβε πληροφόρηση και γνώση από τη μελέτη του φακέλου και διαφόρων εγγράφων που αφορούν την υπόθεση (και τα οποία επισυνάπτει) καθώς επίσης και από πληροφορίες και ενημέρωση από τον κ. ΝΠ και τον ίδιο τον Αιτητή σε τηλεφωνική τους επικοινωνία. Πέραν αυτής της γενικής αρχικής αναφοράς, στη συνέχεια σε κάθε παράγραφο της ένορκης του δήλωσης αναλόγως, συγκεκριμενοποιεί την πηγή και πληροφόρηση της γνώσης του, προς πλήρη ικανοποίηση των προνοιών της Δ.39. Υπό το φως της δεκτότητας του νομότυπου της ένορκης δήλωσης του Καθ΄ ου, το οποίο θα εξεταστεί κατωτέρω, ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου ότι ο Αιτητής μιλά μόνο τη Ρωσική και την Ουκρανική και δεν διευκρινίζεται κατά πόσο ο ΣΘ μιλά αυτές τις δύο γλώσσες για να καταστεί δυνατή η επικοινωνία και συνεννόηση μεταξύ τους δεν είναι ικανός να αντικρούσει τη θέση του ΣΘ περί συνομιλίας μαζί με τον Αιτητή και λήψης των απαραίτητων πληροφοριών. Θεωρώ αυτονόητο ότι η επίκληση της τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ τους συνεπάγεται ότι αυτή έγινε σε γλώσσα αντιληπτή μεταξύ τους. Το γεγονός ότι η Αίτηση και η ένορκη δήλωση έχουν καταχωριστεί μόνο στην Ελληνική ουδόλως καθιστά την Αίτηση αντικανονική και υποκείμενη σε απόρριψη, ως ισχυρίζεται ο Καθ΄ ου. Σύμφωνα με το άρθρο 22

(1)του Ν.8(ΙΙΙ)/05, η αίτηση για αναγνώριση και εκτέλεση μιας απόφασης δύναται να υποβάλλεται από ένα διάδικο απ΄ ευθείας στο δικαστήριο του αιτούμενου συμβαλλόμενου μέρους και το άρθρο 22

(3)προνοεί πως η αίτηση και τα έγγραφα που πρέπει να τη συνοδεύουν, όπως αυτά καθορίζονται στο άρθρο 22

(2), θα συνοδεύονται από πιστοποιημένη μετάφραση στη γλώσσα του αιτούμενου συμβαλλόμενου μέρους ή στην Αγγλική. Όπως θα επεξηγηθεί αναλυτικά κατωτέρω, από τη στιγμή που η Αίτηση καταχωρίστηκε στο δικαστήριο του αιτούμενου συμβαλλόμενου μέρους, ήτοι στο δικαστήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας, ορθώς η Αίτηση έχει καταχωριστεί στην Ελληνική και όλα τα σχετικά έγγραφα τα οποία θα πρέπει να τη συνοδεύουν σύμφωνα με το εδάφιο

(2)έχουν παρουσιαστεί και σε πιστοποιημένη μετάφραση στην Ελληνική, προς πλήρη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του άρθρου 22

(3). Αποτελεί θέση του Αιτητή ότι η ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου που συνοδεύει την ένσταση δεν είναι νομότυπη επειδή έγινε στην Ελληνική και δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν. Είναι γεγονός πως στην ένορκη του δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο Καθ΄ ου αναφέρει ότι είναι Ουκρανός και μιλά μόνο την Ουκρανική, Ρωσική και Αγγλική, ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του έχει μεταφραστεί και επεξηγηθεί προφορικά στην Αγγλική από την κα ΣΧ (εφεξής «η ΣΧ»), δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση, και προς τούτο επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 ένορκη δήλωση της κας ΚΠ (εφεξής «η ΚΠ»), άλλης δικηγόρου στο γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τον Καθ΄ ου. Στη δική της ένορκη δήλωση η ΚΠ αναφέρει ότι η ΣΧ έχει πολύ καλή γνώση της Ελληνικής και της Αγγλικής τόσο στον γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο, ετοίμασε την ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου στην Ελληνική και «τη μετάφρασε και εξήγησε προφορικά στην Αγγλική γλώσσα στον Καθ΄ ου η Αίτηση το νόημα και την σημασία εκάστης Ελληνικής λέξης και πρότασης που περιέχεται στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση». Η ΚΠ συνεχίζει πως η κα Χ «διενήργησε την πιο πάνω μετάφραση και εξήγηση στον Καθ΄ ου η Αίτηση όσο καλύτερα μπορούσε» και πιστεύει ότι «ο Καθ΄ ου η Αίτηση μπόρεσε να αντιληφθεί και να κατανοήσει πλήρως και σαφώς το νόημα του κειμένου της εν λόγω Ένορκης Δήλωσης του». Σχετικές επί του ζητήματος είναι οι υποθέσεις Αναφορικά με την Αίτηση του Μάριου Φωτίου και της Bianca Bos

(2003)1Β Α.Α.Δ. 782 και Αναφορικά με την Αίτηση του Saab Abbas Nazar

(2003)1B A.A.Δ. 772. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την τελευταία: «Η ένορκη δήλωση συνιστά μαρτυρία και συνεπώς θα πρέπει να είναι συνταγμένη σε γλώσσα κατανοητή στον ενόρκως δηλούντα. Η ένορκη δήλωση θα έπρεπε να γίνεται στη γλώσσα του και να συνοδεύεται με μετάφρασή της, καθώς και από ένορκη δήλωση του μεταφραστή που να βεβαιώνει τη μετάφραση και να ενσωματώνει ως τεκμήριο, τόσο την πρωτότυπη ένορκη δήλωση, όσο και τη μετάφρασή της (Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παραγρ. 321). Ενόρκως δηλών που δεν γνωρίζει την ελληνική, μπορεί να υπογράψει ένορκη δήλωση στα ελληνικά, νοουμένου ότι τόσο η ίδια η ένορκη δήλωση, όσο και ο όρκος έχουν προηγουμένως μεταφραστεί σ' αυτόν από μεταφραστή, ο οποίος επίσης ορκίζεται ως προς τη μετάφραση (Halsbury's Laws of England, ανωτέρω, παραγρ. 314).» Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στις εν λόγω υποθέσεις και στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 17, σελ. 218, παρ. 314, είναι επιτρεπτό όπως ο ενόρκως δηλών ο οποίος δεν γνωρίζει ή αντιλαμβάνεται μια γλώσσα να προβαίνει σε ένορκη δήλωση σε αυτή τη γλώσσα νοουμένου ότι η δήλωση έχει πρώτα μεταφραστεί σε αυτόν από μεταφραστή ο οποίος ορκίζεται για τη μετάφραση. Κάτι αντίστοιχο έχει γίνει στην υπό κρίση περίπτωση κατά την οποία ο Καθ΄ ου ορκίστηκε την ένορκη του δήλωση στην Ελληνική, ήτοι σε γλώσσα μη αντιληπτή για τον ίδιο, και υπάρχει ένορκη δήλωση ότι αυτή είχε προηγουμένως μεταφραστεί στην Αγγλική από δικηγόρο η οποία γνωρίζει πολύ καλά τόσο την Ελληνική όσο και την Αγγλική. Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι δεν ορκίζεται μεν επαγγελματίας μεταφραστής ούτε και η ίδια η προβαίνουσα στη μετάφραση, πλην όμως από τη στιγμή που οι ισχυρισμοί της ΚΠ περί του επιπέδου της γνώσης των δύο γλωσσών από τη ΣΧ, του πιστού και ακριβούς της μετάφρασης από τη ΣΧ και της πλήρους αντίληψης από τον Καθ΄ ου του κειμένου της ένορκης δήλωσης, παρέμειναν αναντίλεκτοι από την πλευρά του Αιτητή, τότε θεωρώ ότι η ένορκη δήλωση του Καθ΄ ου συνιστά μαρτυρία η οποία δύναται να ληφθεί υπόψιν προς υποστήριξη της ένστασης. Ούτε και το γεγονός ότι η υπό κρίση Αίτηση και η συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση έχουν επιδοθεί στον Καθ΄ ου στην Ελληνική δεν δημιουργεί οποιοδήποτε κώλυμα στη νομιμότητα της διαδικασίας. Και τούτο καθότι, όπως έχει ήδη λεχθεί, η Αίτηση καταχωρίστηκε σε γλώσσα σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 22 του Ν.8(ΙΙΙ)/05 και μάλιστα η επίδοση έγινε σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημ. 27.3.19 για υποκατάστατη επίδοση (δια θυροκόλλησης στη θύρα της οικίας του στη Λεμεσό) το οποίο δεν προνοούσε για μετάφραση των εγγράφων στην Ουκρανική. Η επίδοση της Αίτησης στον Καθ΄ ου στην Κύπρο και δη στη Λεμεσό ουδόλως αποτέλεσε αντικείμενο αμφισβήτησης. Ως εκ τούτου η επίδοση η οποία έγινε σύμφωνα με το εν ισχύι διάταγμα του Δικαστηρίου είναι καθόλα νομότυπη και έγκυρη. ΙΙΙ. Κατάχρηση Διαδικασίας Είναι κοινώς παραδεκτό ότι η παρούσα αποτελεί την τέταρτη Αίτηση η οποία καταχωρείται από τον Αιτητή για την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της απόφασης ημ. 21.6.11, κάτι το οποίο ο Καθ΄ ου ισχυρίζεται ότι αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και θα πρέπει να οδηγήσει αφ΄ εαυτού την Αίτηση σε απόρριψη. Για σκοπούς εξέτασης του ζητήματος, κρίνεται σκόπιμη η παράθεση του ιστορικού αναφορικά με τις εν λόγω διαδικασίες:

(1)Στις 29.11.11 ο Αιτητής καταχώρησε στο ΕΔ Λεμεσού μέσω του δικηγορικού γραφείου Giorgos Landas LLC την αίτηση υπ΄ αρ. XX/11, για εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της προαναφερθείσας απόφασης ημ. 21.6.11. Στις 22.11.12 η εν λόγω αίτηση αποσύρθηκε άνευ βλάβης του δικαιώματος του Αιτητή για καταχώρηση νέας. Σύμφωνα με τον αναντίλεκτο ισχυρισμό του ΣΘ η απόσυρση άνευ βλάβης έγινε λόγω της αδυναμίας του Αιτητή να εφοδιάσει έγκαιρα τους τότε δικηγόρους του με έγγραφα τα οποία ήταν απαραίτητα προς υποστήριξη της εν λόγω αίτησης του. Αντίγραφα της αίτησης και του πρακτικού του Δικαστηρίου ημ. 22.11.12, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 5 και 6 στην ένορκη δήλωση του ΣΘ αντίστοιχα.

(2)Στις 11.11.16 ο Αιτητής καταχώρησε την αίτηση υπ΄ αρ. XX/16 ΕΔ Λεμεσού μέσω των δικηγόρων Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ. Στις 22.5.17 εκδόθηκε απόφαση με την οποία το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) απέρριψε την αίτηση καθότι, όπως ανέφερε, δεν είχε καταδειχθεί ότι το Ουκρανικό Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την ενώπιον του υπόθεση κατά τρόπο που να μην ικανοποιούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 17 του Ν.8(ΙΙΙ)/05. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης ημ. 22.5.17 αποτελεί το Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση του ΣΘ.

(3)Στις 4.7.17 ο Αιτητής καταχώρισε την αίτηση υπ΄ αρ. XX/17 ΕΔ Λεμεσού μέσω των δικηγόρων Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ και Έμιλυς Α. Λεμονιάτη με την οποία επεδίωξε εκ νέου την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της αλλοδαπής απόφασης ημ. 21.6.11. Aντίγραφο της αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει καθώς και αντίγραφο της ένστασης του Καθ΄ ου μαζί με τη συνοδευτική της ένορκη δήλωση, αποτελούν τα Τεκμήρια 8 και 9 στην ένορκη δήλωση του ΣΘ αντίστοιχα.

(4)Στις 17.10.17 με απόφαση του το ΕΔ Λεμεσού απέρριψε την αίτηση. Παρότι κατέληξε ότι η εν λόγω αίτηση ήταν νομότυπη και δεν αποτελούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, δεν ικανοποιήθηκε και πάλι ότι είχε καταδειχθεί πως το Ουκρανικό Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση ημ. 21.6.11 είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την ενώπιον του υπόθεση, όπως προνοείται από τα άρθρα 21(ζ) και 17 του Ν.8(ΙΙΙ)/05. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 10 στην ένορκη δήλωση του ΣΘ. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου προς παρεμπόδιση διαδικασιών που αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας είναι σύμφυτη και αποβλέπει στην αποτροπή υπονόμευσης της ίδιας της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περρέλλα

(1995)1 Α.Α.Δ. 217 και Constantinides v. Vima Ltd.

(1983)1 C.L.R. 348. Στην τελευταία υπόθεση ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πικής, όπως ήταν τότε, ανέφερε τα ακόλουθα: «Not only conduct diminishing the authority and constitutional role of the Courts may be stopped in the exercise of the inherent powers of the Court, but the exercise of rights given by law as well, whenever fraught with an ulterior motive. In Church of Scientology v. D.H.S.S. [1979] 3 All E.R.97 (C.A.), the right to discovery was held to be subject to control in the exercise of the powers of the Court, to suppress the abusive exercise of rights. Another example is the case of Goldsmith v. Sperrings Ltd. [1977] 2 All E.R.566 (C.A.), where it was proclaimed that the exercise of a right may be restrained if pursued not for its vindication but in order to secure a collateral advantage. Also the exercise of a right may be restrained if calculated to cause injustice to the other party. Thus, in Castanho v. Brown & Root (U.K.) Ltd., and another [1981] 1 All E.R.143 (H.L.), the right to serve notice of discontinuance, unfettered under the rules, was restrained in the interests of justice. As Oliver, J. pointed out in Midland Bank Trust Co. Ltd. v. Green [1979] 1 All E.R.726, the jurisdiction to restrain abuse of process is the only power available to the Court to stop a party from, and I paraphrase, subverting the course of justice. Associated with the power to restrain abuse, is the undoubted power of the Court to control proceeding before it. The Supreme Court has inherent power not only to restrain abuse of process but also to secure obedience to the law - Hammersmith v. Magnum Automated Forecourts [1978] 1 All E.R.401 (C.A.). Its power may be exercised whenever the justice of the case so required - A-G v. Chaudry [1971] 3 All E.R.946 (C.A.).» Είναι επίσης νομολογιακά καθιερωμένο ότι η χρήση διαδικασίας για σκοπό ο οποίος καταλήγει σε καταπιεστικό μέτρο για την άσκηση των δικαιωμάτων του αντιδίκου μπορεί να περισταλεί ως κατάχρηση της διαδικασίας. Η πιο πάνω νομική αρχή υιοθετήθηκε στην υπόθεση Βασιλείου ν. Μάριου

(2000)2 A.A.Δ. 133, στην οποία γίνεται αναφορά σε σχετική Αγγλική νομολογία που εφάρμοσε τον πιο πάνω κανόνα σε διαδικασίες πτώχευσης και ο οποίος τυγχάνει πλέον καθολικής εφαρμογής σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία. Το γεγονός της καταχώρισης τεσσάρων αιτήσεων για τον σκοπό εγγραφής, αναγνώρισης και εκτέλεσης της ίδιας αλλοδαπής δικαστικής απόφασης δεν συνιστά αφ΄ εαυτού κατάχρηση της διαδικασίας από τη στιγμή που η κάθε αίτηση αποσκοπούσε στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Με άλλα λόγια δεν έχει διαφανεί πως η καταχώριση της κάθε αίτησης αποσκοπούσε σε αλλότριο σκοπό ή στην καταπίεση του Καθ΄ ου ο οποίος εμφανίστηκε σε κάθε διαδικασία και είχε το δικαίωμα να προβάλει τις θέσεις του. Είναι γεγονός ότι οι δύο τελευταίες αποφάσεις του Δικαστηρίου ημ. 4.7.17 και 17.10.17 απορρίφθηκαν για τον ίδιο λόγο, ήτοι ότι δεν είχε καταδειχθεί πως το Ουκρανικό δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την απόφαση ημ. 21.6.11 είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την εν λόγω υπόθεση. Και στις δύο αποφάσεις το Δικαστήριο ανέφερε ρητώς ότι «το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε εύρημα ότι το Ουκρανικό Δικαστήριο δεν είχε τέτοια δικαιοδοσία, απλά δεν έχει ικανοποιηθεί η σχετική πρόνοια του άρθρου 21(ζ) της Σύμβασης» προσθέτοντας και «του άρθρου 17» στη δεύτερη απόφαση. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο, στις προηγούμενες του αποφάσεις, περιορίστηκε μόνο σε διαπίστωση για μη ικανοποίηση της απαιτούμενης από τον Νόμο προϋπόθεσης περί ύπαρξης δικαιοδοσίας του Ουκρανικού δικαστηρίου, χωρίς όμως να προβεί σε οποιοδήποτε εύρημα επί τούτου, τότε ο Αιτητής έχει κάθε δικαίωμα να καταχωρίσει νέα αίτηση επιδιώκοντας τον ίδιο σκοπό. Ο Αιτητής εξακολουθεί να έχει το βάρος απόδειξης όλων των προϋποθέσεων που να δικαιολογούν την έγκριση της αίτησης του. Η θέση του Καθ΄ ου ότι στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης παρουσιάζεται για πρώτη φορά μαρτυρία η οποία όμως δεν είναι καινούργια αλλά προϋπήρχε και κατά τον χρόνο καταχώρισης της προηγούμενων αιτήσεων, δεν απολήγει σε κατάχρηση ως η εισήγηση του. Αντιθέτως, αυτή η στάση καταδεικνύει ότι στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης ο Αιτητής απλώς παρουσιάζει ήδη υπάρχουσα μαρτυρία, την οποία προφανώς δεν παρουσίασε στις προηγούμενες αιτήσεις, στην προσπάθεια του να καταδείξει τη δικαιοδοσία του Ουκρανικού δικαστηρίου και όλες τις υπόλοιπες προϋποθέσεις. Επομένως δεν θεωρώ ότι η παρουσίαση για πρώτη φορά μαρτυρίας στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης καθιστά αυτή καταχρηστική αλλά αντιθέτως εξουδετερώνει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς τον ενδεχόμενο κατασκευής μαρτυρίας προς υποστήριξη της Αίτησης. Υπό το φως όλων όσων αναφέρονται ανωτέρω, καταλήγω ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και επομένως δύναται να εξεταστεί από το Δικαστήριο. IV. Νομική Πτυχή και Ανάλυση Σύμφωνα με το άρθρο 5

(1)(ε) του Ν.121(Ι)/00, οι λόγοι επί των οποίων ο Καθ΄ ου δύναται να στηρίξει την ένσταση του περιορίζονται στο θέμα της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου, στην αποδεδειγμένη ικανοποίηση της απόφασης ή στην ύπαρξη των προϋποθέσεων που αναφέρονται στη Συνθήκη. Σαφώς στην παρούσα περίπτωση ο Καθ΄ ου δεν εγείρει ζήτημα έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου ούτε και ικανοποίησης της απόφασης αλλά περιορίζεται στη μη ύπαρξη των προϋποθέσεων που θέτει ο Ν.8(ΙΙΙ)/05. Το Τμήμα V του Ν.8(ΙΙΙ)/05 τιτλοφορείται «Αναγνώριση και Εκτέλεση Δικαστικών Αποφάσεων». Σύμφωνα με το άρθρο 20

(1), ο Νόμος εφαρμόζεται σε αποφάσεις δικαστηρίων σε αστικά θέματα. Όπως αναφέρεται στην υπό κρίση απόφαση ημ. 21.6.11, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του ΣΘ, αυτή αφορά στην είσπραξη ποσού δυνάμει συμφωνίας δανείου η οποία συνήφθη μεταξύ των διαδίκων την 1.1.09, και επομένως αφορά σε αστική διαφορά. Έχει ήδη λεχθεί ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε απ΄ ευθείας στο δικαστήριο του αιτούμενου συμβαλλόμενου μέρους. Σύμφωνα με το άρθρο 22

(2)(α) του Ν.8(ΙΙΙ)/05, η Αίτηση συνοδεύεται από πιστοποιημένο αντίγραφο της απόφασης ημ. 21.6.11 στην Ουκρανική και πιστή μετάφραση αυτού στην Ελληνική από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τεκμήριο 1. Εδώ σημειώνεται πως ο Αιτητής παρουσιάζει επίσης, ως μέρος του Τεκμηρίου 1, πιστοποιημένα αντίγραφα της απόφασης ημ. 31.8.11, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση του Καθ΄ ου κατά της απόφασης ημ. 21.6.11, και της απόφασης ημ. 21.12.11, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση του Καθ΄ ου για ακύρωση των αποφάσεων ημ. 21.6.11 και 31.8.11, μαζί με πιστή μετάφραση αυτών στην Ελληνική από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην ένορκη του δήλωση, πέραν των ίδιων των αποφάσεων, ο Αιτητής παρουσιάζει επίσης έγγραφα ως προς την τελεσιδικία και εκτελεστότητα της απόφασης, όπως επίσης απαιτείται από το άρθρο 22

(2)(α), και ειδικότερα πιστό αντίγραφο της διαταγής του Ουκρανικού Δικαστηρίου για την υποχρέωση καταβολής του ποσού των UAH 53,793,420.81, πιστό αντίγραφο διαταγής ημ. 13.1.16 για την επιστροφή του εντάλματος εκτέλεσης της απόφασης και διαταγή ημ. 9.11.17 για την αδυναμία εκτέλεσης από τον κρατικό εκτελεστή, όλα Apostille βάσει της Σύμβασης της Χάγης 5.10.1961 και με πιστές μεταφράσεις στην Ελληνική, Τεκμήρια 2-4 αντίστοιχα, καθώς επίσης και γνωμάτευση Ουκρανού δικηγόρου, του κ. OM, στην Αγγλική, Τεκμήριο 11. Σύμφωνα με το άρθρο 22

(2)(β), η αίτηση θα πρέπει να συνοδεύεται από βεβαίωση ότι το μέρος που παρέλειψε να εμφανιστεί και λάβει μέρος στη διαδικασία και εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση είχε ειδοποιηθεί κανονικά για τη διαδικασία. Στην προκειμένη περίπτωση στην ίδια την απόφαση καταγράφεται πως ο Καθ΄ ου έλαβε μέρος στη διαδικασία μέσω εμφάνισης εκπροσώπου του και μάλιστα υπέβαλε έφεση και αίτηση ακύρωσης μέσω εκπροσώπου του, Τεκμήριο 1. Με βάση όσα αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 22 ως προς την υποβολή αίτησης για αναγνώριση και εκτέλεση. Όπως αναφέρεται ρητώς στο άρθρο 23

(2), κατά την εξέταση επί της ουσίας της Αίτησης, το Δικαστήριο περιορίζεται στη διαπίστωση πλήρωσης των όρων που καθορίζονται στο άρθρο 21 και είναι οι ακόλουθοι: (α) Η απόφαση είναι τελεσίδικη και εκτελέσιμη σύμφωνα με τη νομοθεσία του συμβαλλόμενου μέρους στο έδαφος του οποίου εκδόθηκε. Με βάση τις αποφάσεις, Τεκμήριο 1, και τα έγγραφα, Τεκμήρια 2-4, ως επίσης και τη γνωμάτευση, Τεκμήριο 11, προκύπτει ότι η απόφαση είναι τελεσίδικη και εκτελεστή. Ο Καθ΄ ου αναλώνει μεγάλο μέρος της ένορκης του δήλωσης προβάλλοντας ισχυρισμούς αναφορικά με τα γεγονότα που αφορούν στην απόφαση ημ. 21.6.11, αρνούμενος τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω απόφαση. Στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να υπεισέλθει στα γεγονότα της υπόθεσης και ειδικότερα να προβεί σε οποιοδήποτε συμπέρασμα ως προς την ορθότητα αυτής. Η ίδια διαπίστωση ισχύει και για τον ισχυρισμό του Καθ΄ ου ότι ο ίδιος ανακάλεσε τον διορισμό του εκπροσώπου του πριν την καταχώριση της έφεσης και επομένως αυτός δεν θα μπορούσε να τον είχε εκπροσωπήσει στην έφεση και ότι ουδέποτε διόρισε εκπρόσωπο για να καταχωρίσει την αίτηση ακύρωσης. Για σκοπούς της παρούσας, το Δικαστήριο περιορίζεται στο περιεχόμενο των αποφάσεων του αλλοδαπού δικαστηρίου χωρίς να ασχολείται με οποιονδήποτε τρόπο με την ορθότητα αυτών και των όσων καταγράφονται σε αυτές. Όπως θα διαφανεί κατωτέρω, η έφεση καταχωρίστηκε από τον εν λόγω εκπρόσωπο ο οποίος όμως δεν εμφανίστηκε κατά την ακρόαση της έφεσης, ενώ η αίτηση ακύρωσης των δύο προηγούμενων αποφάσεων έγινε από άλλο εκπρόσωπο του Καθ΄ ου. Ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου ότι η απόφαση ημ. 21.6.11 δεν είναι τελεσίδικη δεν κρίνεται βάσιμος. Κατ΄ αρχάς ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου ότι καταχώρισε έφεση εναντίον της απόφασης ημ. 21.6.11 δεν βρίσκει έρεισμα στα ίδια τα έγγραφα τα οποία παρουσίασε. Το Τεκμήριο 24 καταδεικνύει ότι δεν πρόκειται για έφεση από τον ίδιο αλλά για αίτηση παράτασης του δικαιώματος έφεσης εναντίον της απόφασης από άλλο πρόσωπο, ήτοι τη σύζυγο του Καθ΄ ου και μη διάδικο στην υπόθεση, υπό την ιδιότητα της ως συνιδιοκτήτριας περιουσίας η οποία υπέκειτο σε μέτρα προς εκτέλεση της απόφασης. Σύμφωνα με τον Καθ΄ ου, η αίτηση δεν έγινε δεκτή και καταχωρίστηκε έφεση στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο της Ουκρανίας το οποίο με απόφαση του ημ. 6.6.17 έδωσε άδεια για παράταση του χρόνου καταχώρισης και προώθησης της έφεσης, Τεκμήριο 25. Περαιτέρω , η γνωμάτευση ημ. 15.3.17 του Ουκρανού δικηγόρου κ. ΟΟT, Τεκμήριο 26, αναφέρεται στη δυνατότητα έφεσης από πρόσωπο που δεν είχε λάβει μέρος στη διαδικασία εντός 10 ημερών από τη γνώση περί της απόφασης, και επομένως δεν αφορά στον ίδιο τον Καθ΄ ου, και στη δυνατότητα έφεσης από διάδικο (τον Καθ΄ ου) μόνο σε περίπτωση που περιήλθαν πρόσφατα νέα γεγονότα, θέση η οποία δεν επηρεάζει την τελεσιδικία της απόφασης. Ο Καθ΄ ου αναφέρεται σε ποινική διαδικασία η οποία ξεκίνησε εναντίον του αναφορικά με τα γεγονότα της απόφασης ημ. 21.6.11, στο τέλος της οποίας οι δικηγόροι του θα καταχωρίσουν αίτημα για ακύρωση της απόφασης στη βάση νέων γεγονότων. Αυτή η θέση παραμένει μια απλή πιθανολόγηση και επομένως δεν διαφοροποιεί τις πιο πάνω θέσεις του Δικαστηρίου. Τα Τεκμήρια 2-4 επιβεβαιώνουν την εκτελεστότητα της απόφασης. Ειδικότερα το Τεκμήριο 2 είναι πιστό αντίγραφο διαταγής του Δικαστηρίου Sviatoshynskyi District Court of Kyiv ότι η απόφαση ημ. 21.6.11 τέθηκε σε ισχύ από τις 31.8.11 και υπόκειται σε εκτέλεση, το Τεκμήριο 3 είναι πιστό αντίγραφο διαταγής του Κρατικού Λειτουργού του Τμήματος Αναγκαστικής Εκτέλεσης Αποφάσεων του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ουκρανίας ότι ως αποτέλεσμα των μέτρων εκτέλεσης που έλαβε ο κρατικός εκτελεστής δεν βρέθηκαν περιουσιακά στοιχεία προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους και το ένταλμα επιστράφηκε ανεκτέλεστο και το Τεκμήριο 4 είναι αντίγραφο διαταγής ημ. 9.11.17 του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Ουκρανίας με την οποία επιβεβαιώνεται η λήψη μέτρων εκτέλεσης και η μη διάθεση περιουσίας η οποία δύναται να ανακτηθεί. Και πάλι ο ισχυρισμός του Καθ΄ ου πως κατέχει περιουσία στην Ουκρανία η οποία υπόκειται σε εκτέλεση και πως ο Αιτητής έλαβε μέτρα εκτέλεσης εναντίον και στην Ελβετία, προς διάψευση του περιεχόμενου των Τεκμηρίων 3 και 4, δεν εμπίπτει εντός του πλαισίου εξέτασης της παρούσας Αίτησης. Σημειώνεται πως οι ισχυρισμοί του ΣΘ ότι η απόφαση δεν έχει εκτελεστεί μέχρι σήμερα ούτε και έγινε οποιαδήποτε πληρωμή προς εξόφληση αυτής, ότι ολόκληρο το εξ αποφάσεως χρέος παραμένει οφειλόμενο και ότι ο Αιτητής κατέχει περιουσία στην Κύπρο παρέμειναν αναντίλεκτοι. Εκείνο βεβαίως το οποίο θα πρέπει να καταδειχθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας είναι μόνο ότι η απόφαση είναι εκτελεστή. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θεωρεί ότι με την προσαχθείσα μαρτυρία έχει καταδειχθεί ότι μετά την έκδοση της απόφασης ημ. 21.6.11 και αφού ο Καθ΄ ου, μέσω εκπροσώπου του, εξάντλησε τα διαθέσιμα μέτρα για ακύρωση αυτής μέσω έφεσης και αίτησης ακύρωσης, αυτή έχει πλέον καταστεί τελεσίδικη αναφορικά με τον Καθ΄ ου, εξ ου και υπόκειται σε εκτέλεση. (β) Σε περίπτωση που η απόφαση εκδόθηκε στην απουσία του εναγομένου, ότι αυτός ειδοποιήθηκε κανονικά για την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας, τον τόπο, ημερομηνία και χρόνο της ακρόασης σύμφωνα με τη νομοθεσία του συμβαλλόμενου μέρους στο έδαφος όπου εκδόθηκε η απόφαση. Δεδομένης της μη δυνατότητας αμφισβήτησης και εξέτασης της ορθότητας της απόφασης, το Δικαστήριο επαναλαμβάνει ότι αδυνατεί να ασχοληθεί με τον ισχυρισμό του Καθ΄ ου πως ουδέποτε ειδοποιήθηκε για τη διαδικασία και ουδέποτε έλαβε μέρος στη διαδικασία. Με βάση τα όσα καταγράφονται στις τρεις αποφάσεις, Τεκμήριο 1, ο Καθ΄ ου φαίνεται να λαμβάνει μέρος μέσω του εκπροσώπου του σε όλες τις διαδικασίες (χωρίς να εμφανιστεί κατά την ακρόαση της έφεσης) και επομένως αυτός ο όρος δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση, υπό την έννοια ότι δεν τίθεται ζήτημα έκδοσης απόφασης ερήμην. Εδώ κρίνεται σκόπιμο να λεχθεί ότι οι ισχυρισμοί του Καθ΄ ου αναφορικά με τη μη επίδοση σε αυτόν ειδοποίησης για την αγωγή εναντίον του με παραπομπή και σε προγενέστερη μαρτυρία των Αιτητών ως προς τον τρόπο ειδοποίησης του δεν αποτελούν αντικείμενο εξέτασης στην παρούσα διαδικασία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η προγενέστερη ένορκη δήλωση του Αιτητή στην Αίτηση υπ΄ αρ. 6/17 δεν κατατέθηκε ως μαρτυρία προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης αλλά ως μέρος του ιστορικού της όλης διαδικασίας στα πλαίσια πλήρους αποκάλυψης αυτού (του ιστορικού). Από τη στιγμή που στην απόφαση καταγράφεται ότι ο Καθ΄ ου εκπροσωπείτο στη διαδικασία, τότε δεν τίθεται ζήτημα αμφισβήτησης της σχετικής περικοπής στην απόφαση του Ουκρανικού δικαστηρίου. Ο Καθ΄ ου εκφράζει την πεποίθηση ότι υπάρχει διαφθορά στην Ουκρανία με ενδεχόμενο αυτή να έχει επηρεάσει δυσμενώς στον τρόπο παρουσίασης και χειρισμού της αγωγής εναντίον του στην Ουκρανία. Επί τούτου παρουσιάζει δελτίο τύπου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ελεγκτών ημ. 7.12.16, Τεκμήριο 27, στο οποία σημειώνεται ότι «η Ουκρανία ακόμα θεωρείται η πιο διεφθαρμένη χώρα στην Ευρώπη». Αυτή η αναφορά αποτελεί καθαρά μια πεποίθηση και πιθανολόγηση του Καθ΄ ου ως προς τον χειρισμό της αγωγής εναντίον του η οποία παραμένει ατεκμηρίωτη, καθότι το δελτίο τύπου ουδόλως αφορά και αναφέρεται στη συγκεκριμένη αγωγή. (γ) Καμμιά απόφαση, η οποία κατέστη τελεσίδικη, δεν εκδόθηκε προηγουμένως για το ίδιο επίδικο θέμα μεταξύ των ίδιων μερών από δικαστήριο του αιτούμενου συμβαλλόμενου μέρους. (δ) Δεν άρχισε δικαστική διαδικασία μεταξύ των ιδίων διαδίκων για το ίδιο επίδικο θέμα σε δικαστήριο του αιτούμενου συμβαλλόμενου μέρους, πριν από τη διαδικασία στην οποία εκδόθηκε η σχετική απόφαση. (ε) Η αναγνώριση ή εκτέλεση της απόφασης δεν αντίκειται προς τη δημόσια τάξη του αιτούμενου συμβαλλόμενου μέρους. (στ) Η απόφαση ή τα αποτελέσματα της δεν είναι ασυμβίβαστη/α προς τις βασικές αρχές ή οποιοδήποτε νόμο του αιτούμενου συμβαλλόμενου μέρους. Δεν προβλήθηκαν τέτοιοι ισχυρισμοί από οποιονδήποτε των διαδίκων και επομένως δεν τίθεται ζήτημα μη εφαρμογής αυτών των όρων. (ζ) Η απόφαση δεν εκδόθηκε από δικαστήριο που δεν είχε δικαιοδοσία σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 17. Σύμφωνα με το άρθρο 17 του Ν.8(ΙΙΙ)/05 που διέπει το θέμα της δικαιοδοσίας, για σκοπούς της Συμφωνίας, δικαστήριο ενός συμβαλλόμενου μέρους που εκδίδει απόφαση θα θεωρείται ότι έχει δικαιοδοσία για την υπόθεση, αν ικανοποιείται μια εκ των προϋποθέσεων που τίθενται σε αυτό. Η πρώτη εξ αυτών είναι ότι ο εναγόμενος είχε τη διαμονή του στο έδαφος του εν λόγω συμβαλλόμενου μέρους κατά τον χρόνο έναρξης της διαδικασίας. Το ζήτημα της δικαιοδοσίας αποτελεί ένα από τους βασικούς λόγους ένστασης καθότι ο Καθ΄ ου ισχυρίζεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αυτός δεν διέμενε στην Ουκρανία αλλά στην Κύπρο και στην Ελβετία. Εδώ κρίνεται σκόπιμη η παράθεση του ιστορικού της δικαστικής διαδικασίας εναντίον του Καθ΄ ου, όπως αυτό παρατίθεται από τον ΣΘ στην ένορκη του δήλωση: (

1. i)Στις 14.12.09 ο Αιτητής καταχώρισε αγωγή στο Ουκρανικό Δικαστήριο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv εναντίον του Καθ΄ ου για την είσπραξη χρέους λόγω της παράλειψης του να αποπληρώσει στον Αιτητή δάνειο ύψους €3,394,201.90 πλέον τόκους δυνάμει συμφωνίας δανείου ημ. 1.1.09 η οποία συνήφθη μεταξύ των διαδίκων. (
2. ii)Στις 18.12.09 το εν λόγω Δικαστήριο επέτρεψε την έναρξη των διαδικασιών αναφορικά με την αγωγή ενώ στις 10.2.10 ο Καθ΄ ου καταχώρισε έφεση αναφορικά με την απόφαση ημ. 18.12.09, ισχυριζόμενος ότι διαμένει στην περιοχή Pecherskyi και όχι στην περιοχή Sviatoshynkyi κατά τρόπο που το δικαστήριο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv να μην έχει κατά τόπο αρμοδιότητα. Η έφεση πέτυχε με την απόφαση του Court of Appeal του Κιέβου ημ. 7.9.10 για τον λόγο ότι το δικαστήριο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv δεν επαλήθευσε τη διεύθυνση του Καθ΄ ου προτού προβεί στην έναρξη των διαδικασιών. (iii) Η υπόθεση επιστράφηκε στο δικαστήριο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv για σκοπούς επαλήθευσης της διεύθυνσης διαμονής του Καθ΄ ου. Στις 14.9.10 το δικαστήριο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv έστειλε αίτημα για τον τόπο διαμονής του Καθ΄ ου και κατόπιν βεβαίωσης ημ. 28.9.10 από το Address Bureau of Kyiv ότι ο Καθ΄ ου διαμένει στην περιοχή Sviatoshynskyi κατά τρόπο που το δικαστήριο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv έχει κατά τόπο αρμοδιότητα, την ίδια ημερομηνία το δικαστήριο διέταξε εκ νέου την έναρξη των διαδικασιών εναντίον του Καθ΄ ου. (
3. iv)Στις 21.6.11 το Δικαστήριο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv εξέδωσε απόφαση επί της ουσίας της αγωγής υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ΄ ου για το συνολικό ποσό των UAH 53,793,420.81. (
4. v)Στις 30.6.11 ο Καθ΄ ου καταχώρισε έφεση κατά της απόφασης ημ. 21.6.11 η οποία απορρίφθηκε από το Ουκρανικό Court of Appeal of Kyiv στις 31.8.11. (
5. vi)Στις 16.9.11 Καθ΄ ου καταχώρισε αίτηση ακύρωσης στο High Specialized Court for Civil and Criminal Cases της Ουκρανίας επιδιώκοντας ακύρωση των δύο αποφάσεων ημ. 21.6.11 και 31.8.11. Με απόφαση του ημ. 21.12.11 το High Specialized Court for Civil and Criminal Cases απέρριψε την αίτηση ακύρωσης και ανέφερε ότι οι αποφάσεις ημ. 21.6.11 και 31.8.11 παραμένουν σε ισχύ. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Αιτητή αναφορικά με τις τρεις αποφάσεις επιβεβαιώνονται από τα κείμενα των ίδιων των αποφάσεων ημ. 21.6.11, 31.8.11 και 21.12.11, για τα οποία έχει ήδη αναφερθεί ότι επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση μαζί με πιστοποιημένη μετάφραση στην Ελληνική. Το αίτημα ημ. 14.9.10 για πιστοποίηση της διεύθυνσης του Καθ΄ ου με πιστή μετάφραση στην Ελληνική αποτελεί το Τεκμήριο 12. Όπως έχει ήδη λεχθεί, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να ασχοληθεί με την ορθότητα των αποφάσεων και των όσων καταγράφονται σε αυτές. Επομένως, οι όποιοι ισχυρισμοί του Καθ΄ ου αναφορικά με τη μη επίδοση σε αυτόν της αγωγής, τη μη εμφάνιση του στα πλαίσια αυτής και τη μη εξουσιοδότηση του φερόμενου εκπρόσωπου του σε όλες τις προαναφερόμενες διαδικασίες δεν αποτελούν αντικείμενο εξέτασης στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης και δεν αναιρούν το περιεχόμενο αυτών. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δέχεται ότι ο Καθ΄ ου έλαβε γνώση της αγωγής η οποία κινήθηκε εναντίον του στο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv, ότι αυτός έλαβε μέρος στη διαδικασία μέσω του εκπροσώπου του, ότι εκκρεμούσης αυτής ο Καθ΄ ου καταχώρισε έφεση αμφισβητώντας μόνο την κατά τόπο δικαιοδοσία του δικαστηρίου, η οποία πέτυχε και ότι τελικώς το Sviatoshynskyi District Court of Kyiv εξέτασε το ζήτημα, ικανοποιήθηκε ότι ο Καθ΄ ου κατά τον ουσιώδη χρόνο διέμενε σε διεύθυνση εντός της δικαιοδοσίας του συγκεκριμένου δικαστηρίου και εξέδωσε την απόφαση του υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ΄ ου. Γίνεται επίσης δεκτό ότι ο Καθ΄ ου καταχώρισε αίτηση ακύρωσης εναντίον και των δύο αποφάσεων η οποία απέτυχε και αναγνωρίστηκε η ισχύς των δύο αποφάσεων. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ενώ η έφεση καταχωρίστηκε από τον εκπρόσωπο του Καθ΄ ου, αυτός παρέλειψε να εμφανιστεί κατά την ακρόαση και το δικαστήριο έκρινε ότι η απουσία του δεν συνιστούσε κώλυμα στην ακρόαση της έφεσης. Κατά την αίτηση ακύρωσης ο Καθ΄ ου εκπροσωπήθηκε από άλλο πρόσωπο και με βάση το περιεχόμενο της απόφασης δεν ηγέρθη ζήτημα μη δέουσας εκπροσώπησης του στα πλαίσια της έφεσης. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων και από τη στιγμή που ο Καθ΄ ου έλαβε μέρος στη διαδικασία και αμφισβήτησε μόνο την κατά τόπο δικαιοδοσία του Ουκρανικού δικαστηρίου του Sviatoshynskyi District Court of Kyiv καθώς επίσης τα γεγονότα, αυτός δεν δύναται τώρα να αμφισβητεί την καθ΄ ύλη δικαιοδοσία εφόσον δεν ήγειρε κάτι τέτοιο και ουδέποτε την αμφισβήτησε ενώπιον των Ουκρανικών Δικαστηρίων. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω διαπίστωσης, αναφορικά με το ζήτημα της καθ΄ ύλη δικαιοδοσίας το Δικαστήριο κατ΄ αρχάς αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί του ΣΘ όσον αφορά του τι είχε προηγηθεί πριν την έκδοση της απόφασης ημ. 21.6.11 δεν αμφισβητούνται από τον Καθ΄ ου και επιπλέον επιβεβαιώνονται και επεξηγούνται από τον Ουκρανό δικηγόρο του Αιτητή κ. ΟM στη νομική του γνωμάτευση ημ. 3.12.18, Τεκμήριο 11 στην ένορκη δήλωση του ΣΘ. Εδώ σημειώνεται πως, ανεξαρτήτως της ημερομηνίας της γνωμάτευσης, αυτή αναφέρεται και αφορά στα γεγονότα ως ίσχυαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κρίνεται σκόπιμη η παράθεση αυτούσιου μέρους του περιεχόμενου της ένορκης δήλωσης του ΣΘ ο οποίος μεταφέρει μετάφραση της εν λόγω γνωμάτευσης στην Ελληνική: «22. Ο κ. OM, στο πλαίσιο της εν λόγω νομικής του γνωμάτευσης - Τεκμήριο 11 ανωτέρω, κατέληξε στα ακόλουθα συμπεράσματα (δέστε παραγρ. 11 έως 15 του Τεκμηρίου 11): i. Δυνάμει του Ουκρανικού δικαίου που εφαρμοζόταν κατά τον χρόνο που έλαβαν χώρα οι διαδικασίες, η έννοια της «δικαιοδοσίας» ενσωματώνει 2 στοιχεία ήτοι του subject matter jurisdiction/καθ' ύλη αρμοδιότητα (το οποίο σχετίζεται με τον σκοπό των διαδικασιών και το είδος της διαφοράς που εκκρεμεί κατά τρόπο που να επιλέγεται το κατάλληλο είδος Δικαστηρίου και του territorial jurisdiction/κατά τόπο αρμοδιότητα (το οποίο σχετίζεται με το ποιο δικαστήριο ιδίου βαθμού και ιδίου είδους είναι το κατάλληλο). Στην Ουκρανία ένα Δικαστήριο δύναται να επιληφθεί μίας υπόθεσης μόνο εάν ικανοποιούνται και τα δύο αυτά στοιχεία. ii. Την 28.09.2010 το 'Sviatoshynskyi District Court of Kyiv' ξεκίνησε τις διαδικασίες της υπόθεσης που καταχώρησε ο Αιτητής εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, οι οποίες οδήγησαν στην έκδοση της τελικής απόφασης ημερ. 21.06.2011. Το εν λόγω Δικαστήριο είχε αρκετούς λόγους για να ξεκινήσει τις διαδικασίες της εν λόγω υπόθεσης αφού η φύση της τελευταίας ικανοποιούσε το subject matter jurisdiction και ο τόπος διαμονής του Καθ' ου η Αίτηση που ευρισκόταν στην περιοχή Sviatoshynksyi του Κίεβου ικανοποιούσε το territorial jurisdiction. iii. Κατά τη διάρκεια της έναρξης των διαδικασιών της υπόθεσης, το 'Sviatoshynskyi District Court of Kyiv', ως προνοείται και από τη σχετική νομοθεσία της Ουκρανίας, απέστειλε αίτημα στο «Address - Information Bureau» του Κιέβου και παρέλαβε πιστοποιητικό με το οποίο επιβεβαιωνόταν ο τόπος διαμονής του Καθ' ου η Αίτηση και πιο συγκεκριμένα ότι αυτός διέμενε στη διεύθυνση ., η οποία εμπίπτει στην κατά τόπο αρμοδιότητα του 'Sviatoshynskyi District Court of Kyiv'. Ο τρόπος με τον οποίον το εν λόγω Δικαστήριο επιβεβαίωσε τον τόπο διαμονής του Καθ' ου η Αίτηση ήταν ο μοναδικός τρόπος ο οποίος προνοείται στον Κώδικα Αστικών Διαδικασιών της Ουκρανίας ('Code of Civil Proceedings of Ukraine') και το Δικαστήριο τον εφάρμοσε δεόντως. iv. O Κώδικας Αστικών Διαδικασιών της Ουκρανίας (στο εξής ο "CCP") παρέχει την δυνατότητα στα Δικαστήρια της Ουκρανίας να παραπέμψουν μία υπόθεση σε άλλο δικαστήριο εάν αυτά καταλήξουν στο ότι δεν έχουν κατά τόπο αρμοδιότητα για να επιληφθούν της υπόθεσης. Στην παρούσα περίπτωση το 'Sviatoshynskyi District Court of Kyiv' δεν είχε κανένα λόγο για να παραπέμψει την υπόθεση σε άλλο Δικαστήριο αφού δεν υπήρχε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ενώπιον του που να δικαιολογούσε μία τέτοια παραπομπή ενώ εάν το έπραττε θα λειτουργούσε κατά παράβαση των κανόνων περί δικαιοδοσίας. 23. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με την εν λόγω νομική γνωμάτευση, τα Ουκρανικά Δικαστήρια μόλις παραλάβουν μία αγωγή/απαίτηση ο Δικαστής επαληθεύει ότι η εν λόγω αγωγή/απαίτηση ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του CCP ενώ κατά τη διενέργεια της εν λόγω επαλήθευσης ο Δικαστής δύναται (
6. i)είτε να επιτρέψει την έναρξη της διαδικασίας, (
7. ii)είτε να επιστρέψει την αγωγή/απαίτηση στη βάση συγκεκριμένων λόγων (συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης κατά τόπο αρμοδιότητας του Δικαστηρίου να επιληφθεί της αγωγής/απαίτησης), (iii) είτε να αρνηθεί το ξεκίνημα της διαδικασίας λόγω έλλειψης καθ' ύλη αρμοδιότητας του Δικαστηρίου (δέστε παράγρ. 36 και 37 του Τεκμηρίου 11). Περαιτέρω τα Ουκρανικά Δικαστήρια δύνανται να παραπέμψουν την αγωγή/απαίτηση σε άλλο Δικαστήριο εάν θεωρούν ότι παραβιάζεται το στοιχείο της κατά τόπο αρμοδιότητας δυνάμει του Άρθρου 116.1

(2)του CCP (παράγρ. 38 του Τεκμηρίου 11).

1. Στην προκείμενη περίπτωση, ο Αιτητής καταχώρησε την απαίτησή του στο 'Sviatoshynskyi District Court of Kyivτην' την 14.09.2009, υποδεικνύοντας ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διέμενε στη διεύθυνση . η οποία βρίσκεται στην περιοχή Sviatoshynskyi. Έτσι, την 18.12.2009 το 'Sviatoshynskyi District Court of Kyiv' διέταξε την έναρξη των διαδικασιών, χωρίς όμως να προβεί σε επαλήθευση της εν λόγω υπόδειξης σε σχέση με τον τόπο διαμονής του Καθ' ου η Αίτηση. Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση αμφισβήτησε τη διαταγή του Δικαστηρίου ημερ. 18.12.2009 καταχωρώντας έφεση, ισχυριζόμενος ότι η διεύθυνση διαμονής του ήταν στην περιοχή Pecherskyi του Κιέβου (αφού ήταν ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος σε εκείνη την περιοχή) και συνακόλουθα θα έπρεπε να καταχωρηθεί η απαίτηση του Αιτητή στο Δικαστήριο εκείνης της περιοχής. Το Ουκρανικό 'Court of Appeal' την 07.09.2010 ανέτρεψε τη διαταγή ημερ. 18.12.2009 και έστειλε την υπόθεση πίσω στο 'Sviatoshynskyi District Court of Kyiv' για να επιλύσει το ζήτημα της έναρξης των διαδικασιών, εξετάζοντας την ορθή διεύθυνση του τόπου διαμονής του Καθ' ου η Αίτηση.
2. Συνεπακόλουθα, το 'Sviatoshynskyi District Court of Kyiv' ξεκίνησε να ερευνά, ως όφειλε, το κατά πόσο έχει τελικά κατά τόπο αρμοδιότητα και να εξακριβώσει τον πραγματικό τόπο διαμονής του Καθ' ου η Αίτηση στη βάση του CCP, δυνάμει του οποίου το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να προχωρήσει σε ενέργειες για να προσδιορίσει το κατά πόσο ένα φυσικό πρόσωπο διαμένει σε μία συγκεκριμένη διεύθυνση και συνακόλουθα κατά πόσο το Δικαστήριο είναι κατά τόπο αρμόδιο να επιληφθεί της υπόθεσης. Σύμφωνα με το Άρθρο 122.3 του CCP: "if the statement of claim that has been filed and prepared as provided by this Code specifies that the defendant is an individual who is not a private entrepreneur, the court shall, within two days from the date of receipt by the court of the claim, request the relevant authority to provide information about the registered place of residence (temporary residence) of such an individual...if it follows from the information received by the court that the court has no jurisdiction over the case, the court shall return the statement of claim under Art. 121.3

(4)of the CCP". (παράγρ. 66 και 67 του Τεκμηρίου 13). Ως εκ τούτου, τα Ουκρανικά Δικαστήρια εξετάζουν το κατά πόσο έχουν κατά τόπο αρμοδιότητα μόνο αφότου παραλάβουν σχετικές πληροφορίες από τις αρμόδιες αρχές.

1. Η Ουκρανική αρχή η οποία παρέχει πληροφορίες σε σχέση με τον εγγεγραμμένο τόπο διαμονής φυσικών προσώπων είναι η «Address - Information Bureaus» που υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών της Ουκρανίας (παράγρ. 68 - 75 του Τεκμηρίου 11). Ειδικότερα, σύμφωνα με την Οδηγία αρ. 205 του Υπουργείου Εσωτερικών της Ουκρανίας, το «Address - Information Bureaus» είναι αρμόδιο για την έκδοση πιστοποιητικών του εγγεγραμμένου τόπου κατοικίας ή προσωρινής κατοικίας ενός πολίτη, κατόπιν αιτημάτων διαφόρων αρχών, σημειώνοντας και συμπληρώνοντας τις κατάλληλες σφραγίδες στο πίσω μέρος των εν λόγω αιτημάτων τα οποία επιστρέφονται στους αιτητές (παράγρ. 74 του Τεκμηρίου 11).
2. Περαιτέρω, σύμφωνα με τα Ουκρανικά νομοθετήματα ο μόνος τρόπος για τα Ουκρανικά Δικαστήρια για σκοπούς καθορισμού της διεύθυνσης ενός προσώπου και δη κατά πόσο αυτό διαμένει σε συγκεκριμένη διεύθυνση είναι μέσω αιτήματος προς το «Address - Information Bureaus» ως το μόνο σώμα το οποίο είναι εξουσιοδοτημένο για τη συλλογή, κατοχή και παροχή αυτών των πληροφοριών ενώ παράλληλα ούτε ο Κώδικας Αστικών Διαδικασιών της Ουκρανίας αλλά ούτε και οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα προνοεί για οποιαδήποτε άλλη διαδικασία για τον καθορισμό της επίσημης διεύθυνσης διαμονής ενός προσώπου (παράγρ. 75 του Τεκμηρίου 11).» Σημειώνεται εξ αρχής ότι το άρθρο 17 του Ν.8(ΙΙΙ)/05 αναφέρεται στον χρόνο διαμονής κατά τον χρόνο έναρξης της δικαστικής διαδικασίας. Αυτή ξεκίνησε το 2009 και εν πάση περιπτώσει στάληκε πίσω για επαλήθευση της διεύθυνσης διαμονής του Καθ΄ ου στις 7.9.
3. Επομένως θεωρώ ότι ο κρίσιμος χρόνος διαπίστωσης περί του τόπου διαμονής του Καθ΄ ου ήταν κατά τον Σεπτέμβριο του 2010, όταν και δόθηκε η σχετική πιστοποίηση η οποία λήφθηκε από το δικαστήριο στις 28.9.
4. Είναι γεγονός ότι σύμφωνα με την Ουκρανική νομοθεσία ως τόπος διαμονής κάποιου προσώπου θεωρείται η διεύθυνση στην οποία διαμένει για τους τελευταίους έξι μήνες (σελ. 56, Τεκμήριο 2, στη γνωμάτευση Τεκμήριο 11), πλην όμως ο κ. M στη γνωμάτευση του προβαίνει σε μια εκτενή ανάλυση της Ουκρανικής νομοθεσίας και ειδικότερα του τρόπου με τον οποίο αποδεικνύεται η διεύθυνση διαμονής κάποιους προσώπου στην Ουκρανία, σε συνάρτηση με την εγγεγραμμένη διεύθυνση. Με βάση τα όσα αναφέρει ο κ. M, η επαλήθευση της διεύθυνσης ενώπιον του Δικαστηρίου καταδεικνύει τη διεύθυνση διαμονής σύμφωνα με την Ουκρανική νομοθεσία εξ ου και αυτή (η επαλήθευση) ήταν ικανή να προσδώσει και καθ΄ ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα στο δικαστήριο Sviatoshynskyi District Court of Kyiv να εξετάσει την υπόθεση, ασχέτως του ότι το δικαστήριο δεν ανέφερε οτιδήποτε αναφορικά με την καθ΄ ύλη αρμοδιότητα η οποία επαναλαμβάνεται πως δεν ηγέρθη από τον Καθ΄ ου. Αξίζει να λεχθεί ακόμα ότι ο Καθ΄ ου αναγνωρίζει ότι έχει εγγεγραμμένη διεύθυνση στην Ουκρανία πλην όμως αρνείται ότι διέμενε στην Ουκρανία από το
5. Ο ίδιος ο Καθ΄ ου αναφέρει ότι το 2008 διέμενε με την οικογένεια του στην Κύπρο (παρ.8), από τις 23.2.09 μέχρι και τις 27.7.15 στην Ελβετία (παρ. 13), και από τις 20.12.15 στην Κύπρο (παρ. 37). Πέραν των ισχυρισμών του Καθ΄ ου ότι αυτός ουδέποτε διέμενε ή διαμένει στην ισχυριζόμενη εγγεγραμμένη διεύθυνση του στην Ουκρανία, παρουσιάζει και αυτός με τη σειρά του νομική γνωμάτευση του Ουκρανού δικηγόρου κ. ΟΟT ημ. 25.9.17, Τεκμήριο
6. Είναι σημαντικό να λεχθεί ότι στη γνωμάτευση του ο κ. T αναφέρει ότι από το 2008 ο Καθ΄ ου διέμενε μόνιμα στην Κύπρο, ισχυρισμός ο οποίος αντικρούεται από τον ίδιο τον Καθ΄ ου ο οποίος δηλώνει ότι το 2008 διέμενε στην Κύπρο ενώ από το 2009 μέχρι και το 2015 διέμενε στην Ελβετία. Περαιτέρω, η αναφορά του κ. T στηρίζεται στην άδεια παραμονής του Καθ΄ ου την οποία ο Καθ΄ ου παρουσιάζει ως Τεκμήριο
7. Αυτή είναι άδεια παραμονής η οποία εκδόθηκε στις 24.6.08 η οποία όμως ουδόλως καταδεικνύει ότι πράγματι ο Καθ΄ ου διέμενε εκεί μόνιμα με την οικογένεια του από τότε. Κατά τα λοιπά η γνωμάτευση του κ. T δεν περιέχει οποιαδήποτε αναφορά η οποία αφενός να αντικρούει τα όσα αναφέρονται στη γνωμάτευση του κ. M σε σχέση με τον τρόπο διακρίβωσης και επαλήθευσης της διεύθυνσης διαμονής κάποιου στην Ουκρανία βάσει του Ουκρανικού δικαίου, παρά μόνο προβαίνει σε κάποιους γενικούς ισχυρισμούς περί της δυνατότητας κάποιου να έχει πέραν του ενός τόπου διαμονής βάσει του Ουκρανικού κώδικα πολιτικής δικονομίας και της ελευθερίας διακίνησης και διαμονής βάσει του Ουκρανικού Συντάγματος. Το υπόλοιπο σκέλος της γνωμάτευσης ασχολείται με τη φερόμενη συμφωνία δανείου για να καταδείξει την απουσία δικαιοδοσίας πάνω σε άλλες βάσεις, όπως π.χ. ο τόπος υπογραφής ή ο τόπος εκτέλεσης της πληρωμής. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο ικανοποιείται ότι με βάση τη γνωμάτευση του κ. M, ο Αιτητής έχει προσαγάγει μαρτυρία η οποία καταδεικνύει ότι κατά τον χρόνο έναρξης της δικαστικής διαδικασίας εναντίον του Καθ΄ ου στην Ουκρανία αυτός διέμενε εκεί και επομένως το δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή. Ανεξαρτήτως και πάλι της πιο πάνω κατάληξης, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία από τον Καθ΄ ου ως προς τις φορολογικές του δηλώσεις στην Ελβετία και τις διάφορες διαδικασίες έκδοσης του στην Ελβετία και Κύπρο δεν είναι τέτοια που να οδηγεί δίχως άλλο στο συμπέρασμα ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Καθ΄ ου διέμενε στην Ελβετία. Ο Αιτητής παρουσιάζει αντίγραφο βεβαίωσης ημ. 14.8.15 από τις αρχές του Kusnacht, Τεκμήριο 8, η οποία αναφέρει ότι αυτός διέμενε στο Kusnacht, Ζυρίχη, μεταξύ της ημερομηνίας άφιξης 23.2.09 και της ημερομηνίας αναχώρησης 27.7.15 με χώρα άφιξης και αναχώρησης την Ουκρανία, πλην όμως πρόκειται για ένα απλό αντίγραφο και όχι για αντίγραφο επίσημου εγγράφου δεόντως πιστοποιημένου. Επομένως θεωρώ ότι αυτή δεν είναι ικανή να καταδείξει ότι ο Καθ΄ ου για όλο αυτό το διάστημα διέμενε εκεί. Οι δε διαδικασίες έκδοσης του ξεκίνησαν μετά τον κρίσιμο για τη διαμονή του χρόνο, ήτοι το 2011 στην Ελβετία και το 2016 στην Κύπρο. Ούτε και η όποια αναφορά του στο τι έλαβε χώρα κατά το 2015 όταν τελούσε υπό κράτηση στην Ουκρανία έχει οποιαδήποτε σημασία για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. V. Κατάληξη Για όλους τους λόγους οι οποίοι εξηγούνται ανωτέρω, η Αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα για την εγγραφή, αναγνώριση και εκτέλεση της απόφασης στην υπόθεση υπ΄ αρ. 2-484/11 του Ουκρανικού Δικαστηρίου Sviatoshynskyi District Court of Kyiv ημ. 21.6.11 για το συνολικό ποσό των UAH 53,793,420.81 ή του ισόποσου σε ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνονται τόκοι ύψους UAH 15,267,433 και δικαστικές δαπάνες ύψους UAH 1,
8. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ΄ ου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο συν ΦΠΑ. (Υπ.) ......... Έ. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο