A. Nicolaou & Sons Shoes Emporio Ltd κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 3060/2016, 17/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3060/2016 Μεταξύ:
- A. Nicolaou & Sons Shoes Emporio Ltd
- . Νικολάου Εναγουσών v. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγομένης Και δυνάμει Ανταπαίτησης Μεταξύ: Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εξ Αναπατιήσεως Ενάγουσας v.
- A. Nicolaou & Sons Shoes Emporio Ltd
- . Νικολάου
- . Νικολάου
- Χρ. Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων Αίτηση Εναγουσών ημ. 28.5.19 για τροποποίηση του Κλητηρίου και της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 17 Ιανουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για τις Ενάγουσες - Αιτήτριες: κα Λ. Χ΄΄Ξενοφώντος για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Εναγομένη - Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Μ. Πετράκη για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση οι Ενάγουσες - Αιτήτριες αιτούνται την τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος με την προσθήκη αξίωσης για αποζημιώσεις, συμπεριλαμβανομένης της διαφοράς της αγοραίας αξίας των ενυπόθηκων ακινήτων και της τιμής εκποίησης μέσω πλειστηριασμού που έγινε στις 15.3.19, καθώς επίσης και την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης με την προσθήκη παραγράφων αναφορικά με τη διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων σε τιμή χαμηλότερη από την αγοραία αξία τους και ενώ υπήρχε αγοραστής για το εν λόγω ποσό, κάτι το οποίο ήταν εν γνώσει της Εναγομένης. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένου 3, διευθυντή της Ενάγουσας 1 και εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένης 4 και συζύγου της Ενάγουσας
- Σε αυτή ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στα γεγονότα της διαδικασίας εκποίησης, ισχυριζόμενος ότι αυτά έλαβαν χώρα στις 15.3.19 μετά και την καταχώριση της έκθεσης απαίτησης και αποτελούν ουσιώδη στοιχεία τα οποία θα πρέπει να τους επιτραπεί να περιλάβουν στο δικόγραφο τους. Οι λόγοι ένστασης είναι βασικά οι ακόλουθοι:
- Η Αίτηση είναι παράτυπη και πραγματικά και ή νομικά αβάσιμη.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης.
- Η Αίτηση στοχεύει στην προσθήκη νέας βάσης αγωγής η οποία βασίζεται σε γεγονότα που έλαβαν χώρα μεταγενέστερα της καταχώρισης της Αγωγής.
- Η αιτούμενη τροποποίηση αναφέρεται σε αιτία αγωγής η οποία δεν υφίστατο κατά τον χρόνο έγερσης της Αγωγής.
- Οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί και θεραπείες δεν συνδέονται με το περιεχόμενο της Αγωγής και ή δεν είναι αναγκαίοι για τη δίκαιη και αποτελεσματική εκδίκαση της Αγωγής.
- Η αιτούμενη τροποποίηση θα οδηγήσει σε εκτροχιασμό της υπόθεσης, σε περαιτέρω και αδικαιολόγητα έξοδα και θα προκαλέσει δυσμενή επηρεασμό στην Καθ΄ ης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΣΣ (εφεξής «ο ΣΣ»), Λειτουργού Υπηρεσίας Υποστήριξης Χορηγήσεων στην Εναγομένη. Σε αυτή ο ΣΣ βασικά επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσων. Η παρούσα Αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ενόψει του ότι η Αγωγή καταχωρίστηκε στις 26.10.16 και σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη Δ.30, εφαρμόζεται η Δ.25 όπως αυτή ίσχυε κατά την έκδοση του Διαδικαστικού Κανονισμού 2/2015 (ΕΕΔ 4098) ημ. 13.5.
- Ειδικότερα, εφαρμόζεται η Δ.25 θ.1
(3)η οποία διέπει το θέμα της τροποποίησης μετά την έκδοση Κλήσης για Οδηγίες, όπως συμβαίνει στην υπό κρίση περίπτωση. Σύμφωνα με τη Δ.25 θ.1
(3): «Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.» Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να αναφερθεί στον τρόπο εφαρμογής αυτής της νέας δικονομικής πρόνοιας στην ενδιάμεση απόφαση του ημ. 4.12.18 στην Αγωγή 2925/16 ΕΔ Λεμεσού, η οποία αφορούσε τροποποίηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης, και υιοθετεί και επαναλαμβάνει το ακόλουθο απόσπασμα: «Το λεκτικό της εν λόγω δικονομικής διάταξης είναι σαφές και ξεκάθαρο, ήτοι πως μετά την Κλήση για Οδηγίες (βάσει της Δ.30) δεν επιτρέπεται τροποποίηση εκτός από τις καθοριζόμενες σε αυτή εξαιρέσεις. Αυτή η περιοριστική πρόνοια θα πρέπει να ιδωθεί μέσα στο πνεύμα του συνόλου της νέας Δ.25 η οποία παρέχει τη δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων χωρίς καν άδεια του Δικαστηρίου πριν την έκδοση Κλήσης για Οδηγίες, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25 θ.1
(1)και
(2), ενώ θέτει ως ορόσημο την Κλήση για Οδηγίες ως το σημείο όπου ουσιαστικά σταματά τέτοια δυνατότητα τροποποίησης εκτός από τις προβλεπόμενες σε αυτή εξαιρέσεις. Λόγω ακριβώς αυτής της διαφοροποίησης στην ευχέρεια τροποποίησης πριν και μετά την Κλήση για Οδηγίες, σε αντιπαραβολή με την προγενέστερη Δ.25 η οποία παρείχε ευρεία εξουσία στο Δικαστήριο να εγκρίνει τροποποιήσεις σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είναι εύλογη η διαπίστωση πως η νομολογία επί της προγενέστερης Δ.25 δεν προσφέρει πλέον διαφωτιστική καθοδήγηση αλλά ενδεχομένως μόνο περιορισμένη και επικουρική χρησιμότητα. Ως εκ τούτου, με βάση το λεκτικό της νέας Δ.25 θ.1
(3), καθίσταται σαφές πως στην προκειμένη περίπτωση, η τροποποίηση είναι επιτρεπτή μόνο αν συντρέχει μια εκ των δύο προϋποθέσεων που αναφέρονται ρητά στον εν λόγω θεσμό, ήτοι το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, ή όπου, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, έχουν προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών σύνταξης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης.» Για σκοπούς εξέτασης της Αίτησης επισημαίνεται αρχικά πως αντικείμενο της απαίτησης των Εναγουσών είναι τρεις συμφωνίες παραχώρησης δανείου, ένας τρεχούμενος λογαριασμός και τρεις πιστωτικές κάρτες. Οι αξιώσεις των Εναγουσών βασικά είναι · η ακυρότητα αυτών συνεπεία δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων · η ακυρότητα των συμφωνιών εγγύησης και υποθήκης · δήλωση περί ματαίωσης όλων των προαναφερόμενων συμφωνιών · δήλωση περί ύπαρξης καταχρηστικών και παράνομων όρων · αποζημιώσεις για δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις · αποζημιώσεις για καταχώριση δυσφημιστικών στοιχείων · επαυξημένες και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Στην υπεράσπιση της η Εναγομένη αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Εναγουσών και ανταπαιτεί τα ισχυριζόμενα οφειλόμενα υπόλοιπα των υπό κρίση λογαριασμών και διατάγματα εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την Αίτηση ο εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 3 δεν επικαλείται την πρώτη προϋπόθεση, ήτοι την καλόπιστη παραδρομή ή λάθος, αλλά περιορίζεται σαφώς στη δεύτερη. Εξ ου και ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα που αφορούν τη διαδικασία εκποίησης (η οποία εκποίηση έγινε στις 15.3.19) έλαβαν χώρα «πολύ μετά την λήψη οδηγιών για την έγερση της αγωγής και την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης» (παρ. 5). Αποτελεί κοινό έδαφος ότι τα υπό κρίση γεγονότα της διαδικασίας μέχρι και τον πλειστηριασμό έλαβαν χώρα μετά την καταχώριση της έκθεσης απαίτησης και ειδικότερα ότι ο πλειστηριασμός διεξήχθη στις 15.3.19. Είναι γεγονός ότι η Δ.25 καλύπτει ρητώς τις περιπτώσεις στις οποίες έχουν προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών σύνταξης της έκθεσης απαίτησης, πλην όμως θεωρώ ότι αυτή η πρόνοια αναφέρεται σε νέα δεδομένα τα οποία αφορούν σε υφιστάμενη αιτία αγωγής και όχι σε νέα δεδομένα τα οποία δημιουργούν νέα βάση αγωγής η οποία προέκυψε μεταγενέστερα της έγερσης της αγωγής. Με άλλα λόγια, η αιτούμενη τροποποίηση δύναται μεν να αφορά σε νέα δεδομένα πλην όμως δεν δύναται να αναφέρεται σε αιτία αγωγής η οποία δεν είχε λάβει χώρα και ήταν ανύπαρκτη κατά τον χρόνο έγερσης της αγωγής. Αυτή η ερμηνεία βρίσκει έρεισμα στην παλαιότερη νομολογία η οποία καθορίζει τον σκοπό και το πλαίσιο τροποποίησης δικογράφου, λαμβανομένου υπόψιν ότι πλέον η Δ.25 είναι πιο περιοριστική ως προς την έγκριση τροποποίησης. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση Gaber Alian Alia Al Somrani Alias Gaber Elelyan v. The Cyprus Ship "Poseidonia" κ.ά.
(1990)1 A.A.Δ. 990 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Η τροποποίηση και το τροποποιημένο κλητήριο αναφέρονται στην ημερομηνία έκδοσης του αρχικού κλητηρίου και η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση περιλαμβανόταν από την αρχή. Στην υπόθεση Sneade v. Wotherton Barytes and Lead Mining Company [1904] 1 K.B. 295, στη σελ. 297, ο Collins M.R. είπε:- "It appears to me that the writ as amended becomes for this purpose the original commencement of the action, notwithstanding the fact that the writ originally claimed a larger sum. The reason why the judges have always held that the question on what terms such an amendment should be allowed requires very careful consideration, is that, except in so far as such terms may provide to the contrary, the leave to amend involves that the claim as amended may be treated as if it were the original claim in the action." Στην υπόθεση Eshelby v. Federated European Bank, Limited [1932] 1 K.B. 254, ο ενάγων με το αρχικό κλητήριο ζητούσε πληρωμή μίας δόσης χρημάτων δυνάμει ενός εγγράφου. Μετά την έκδοση του κλητηρίου εντάλματος ο εναγόμενος παράλειψε την πληρωμή άλλης δόσης. Ο ενάγων ζήτησε άδεια τροποποίησης για να περιλάβει στην ίδια αγωγή τη δεύτερη δόση. Ο επίσημος Διαιτητής, στον οποίο η αγωγή είχε παραπεμφεί, έδωσε άδεια τροποποίησης με την προσθήκη του ποσού της δεύτερης δόσης. Το Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να το πράξει. Η παράλειψη πληρωμής της δεύτερης δόσης ήταν ξεχωριστή αιτία αγωγής, η οποία δεν υφίστατο στο χρόνο έκδοσης του κλητηρίου, και ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να δοθεί η άδεια για τροποποίηση. Ο Δικαστής Swift στη σελ. 259 είπε:- "He has allowed the plaintiff to bring into this action an entirely fresh cause of action, arising after this action had been started, and he has done that without the consent of the defendants." Αφού έκαμε αναφορά στη γνώμη του Bowen L.J. στην υπόθεση In Tottenham Local Board of Health v. Lea Conservancy Board, 2 Times L.R. 410, ότι τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί όταν αναφέρεται σε αίτια αγωγής η οποία δεν υφίστατο στο χρόνο της έκδοσης του κλητηρίου, παράθεσε την Ιρλανδική υπόθεση Creed v. Creed
(1913)1 I.R. 48, 50, και κατέληξε στις σελ. 262-263:- "I do not think the Court could possibly alter the writ in that way. It could not make an amendment to say that the writ had not been issued until some date after January 15,
- It seems to me, therefore, that this amendment never ought to have been made and that this judgment, so far as it is for more than the
- 6s. which was originally claimed, is bad and must be set aside." Στην πρόσφατη απόφαση Tilcon Ltd. v. Land Investments Ltd. [1987] 1 All E.R. 615 το Αγγλικό Εφετείο υιοθέτησε και εφάρμοσε την απόφαση στην υπόθεση Eshelby (ανωτέρω). Αποφασίστηκε ότι: - "It had long been accepted that because an amendment related back to the date of the original pleading no new cause of action accruing since the original pleading would be allowed by amendment."» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση International Marine Services Company Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 77, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Διαπιστώνεται προσθήκη αξιώσεων που δεν περιλαμβάνονταν στο κλητήριο ένταλμα και, κυρίως, θεμελίωση τους πάνω σε γεγονότα μεταγενέστερα της καταχώρισης του κλητηρίου εντάλματος. Σε σειρά υποθέσεων δεν επετράπη η εισαγωγή αιτίας αγωγής που ήταν ανύπαρκτη κατά το χρόνο της καταχώρισης της αγωγής. (Βλ. Eshelby v. Federated European Bank Ltd [1931] All E.R. Rep. σελ. 840, Tilcon Ltd v. Land Investments Ltd [1987] 1 All E.R. 615, Gaber Alian Ali v. The Cyprus Ship Poseidonia και Άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 990).» Η πιο πρόσφατη υπόθεση Forcan v. Hemslade Trading Ltd κ.ά., Πολ. Έφ. 43/13, ημ. 6.11.18 περιέχει μια διαφωτιστική ανάλυση των πιο πάνω αρχών: «Όπως ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο παρατήρησε, ενώ είναι ανεπίτρεπτο να διαταχθεί τροποποίηση που να εισάγει βάση αγωγής η οποία δεν υπήρχε κατά το χρόνο καταχώρησης του αρχικού δικογράφου αλλά προέκυψε μεταγενέστερα, διακρίνεται η περίπτωση στην οποία τροποποιούνται τα δικόγραφα σε σχέση με γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την καταχώρηση της αγωγής και τα οποία ο διάδικος επικαλείται για υποστήριξη της αρχικής αιτίας αγωγής. (Βλ. Tilcon Ltd ν. Land and Real Estate Investments Ltd
(1987)1 All E.R. 615). Όπως προκύπτει, ο πυρήνας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων είναι όχι μόνο η αντισυμβατική συμπεριφορά των εφεσιβλήτων αλλά και η επίκληση απάτης, δόλου, ευθύνης καταπιστευματοδόχου και ή περιστάσεων που δύνανται να λειτουργήσουν ως εξ υπαγωγής εμπίστευμα και ή άλλως πως, ως ανωτέρω. Είναι συνεπώς, κατά την κρίση μας, οι προτεινόμενες τροποποιήσεις απλώς αναφορά σε ενέργειες των εφεσιβλήτων, υποστηρικτικές ή ενισχυτικές του υφιστάμενου αγώγιμου δικαιώματος και όχι νέα βάση αγωγής. ΄Οπως ακριβώς στη Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents, (ανωτέρω) αναφέρθηκε, οι τροποποιήσεις δεν επιφέρουν ριζική μετατροπή της φύσεως της αξίωσης, απλώς εισάγονται θέσεις που δεν είχαν συγκεκριμενοποιηθεί προηγουμένως αναφορικά με τις συνέπειες της μεταβίβασης των μετοχών. ΄Εστω και αν πρόκειται για μεταγενέστερα της αγωγής γεγονότα, ο εφεσείων επεκτείνει τις αιτούμενες θεραπείες πλέον και στη μορφή των χρηματικών αποζημιώσεων επικαλούμενος σχετικά άρθρα του σερβικού δικαίου, το οποίο εν πάση περιπτώσει επικαλείτο και στο αρχικό του δικόγραφο. Αν ειδωθεί λοιπόν προσεκτικά η υφιστάμενη και η προτεινόμενη δικογραφία δεν αφορά μεταγενέστερα γεγονότα που συνθέτουν νέα βάση αγωγής αλλά πρόκειται για μεταγενέστερα γεγονότα που ανάγονται στην πρωταρχική βάση αγωγής και την επεκτείνουν τόσο στο περιεχόμενο της, όσο και στο φάσμα των αιτουμένων θεραπειών.» (Η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην προκειμένη περίπτωση, οι Ενάγουσες βασικά επικαλούνται γεγονότα τα οποία δεν υπήρχαν κατά τον χρόνο έγερσης της Αγωγής και ουδόλως συνδέονται ή σχετίζονται με οποιαδήποτε των υφιστάμενων βάσεων αγωγής και αξιώσεων. Βασικά με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκουν να εισαγάγουν νέα δεδομένα και εξ ολοκλήρου νέα και ασύνδετη βάση αγωγής, επεκτείνοντας τις υφιστάμενες βάσεις αγωγής κάτι το οποίο δεν δύναται να επιτραπεί. Η Αγωγή αρχικά αφορούσε τις συμφωνίες παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων και εξασφαλίσεων, συμπεριλαμβανομένης της υποθήκης, την εγκυρότητα αυτών και τη συμπεριφορά της Εναγομένης σε σχέση με αυτές, ενώ με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή εντελώς άσχετης αιτίας αγωγής στη βάση της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων με πλειστηριασμό και προσθέτοντας αξίωση για αποζημιώσεις για τη διαφορά του τιμήματος πώλησης. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, καταλήγω πως οι Ενάγουσες δεν κατέδειξαν πως συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έγκριση της Αίτησης. Ως εκ τούτου η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα αυτής επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης - Καθ΄ ης και εναντίον των Εναγουσών - Αιτητριών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........ Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο