← Κύπρος

Ben Oldman Special Situations Fund LP ν. Galravia Commercial Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2799/2016, 16/1/2020

Ben Oldman Special Situations Fund LP ν. Galravia Commercial Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2799/2016, 16/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: E. ΕΦΡΑΙΜ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2799/2016 Μεταξύ: Ben Oldman Special Situations Fund LP Ενάγουσας v.

  1. Galravia Commercial Ltd
  2. Segito Ltd
  3. Ethoxy Ltd
  4. Ograsoul Ltd
  5. CJSC "VMZ Red October"
  6. . Zavyalov
  7. . Timokhin Εναγομένων Και σύμφωνα με την Ανταπαίτηση Μεταξύ: CJSC "VMZ Red October" Εξ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας v.
  8. Galravia Commercial Ltd
  9. Segito Ltd
  10. Ethoxy Ltd
  11. Ograsoul Ltd
  12. Ben Oldman Special Situations Fund LP
  13. . Zavyalov
  14. . Timokhin Εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων Αίτηση Ενάγουσας ημ. 6.2.19 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση Ημερομηνία: 16 Ιανουαρίου 2020 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Ε. Λάμπρου για Σωτήρης Πίττας & Σια ΔΕΠΕ Για τις Εναγόμενες 1-4 - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Μ. Κωνσταντίνου για Λ. Παπαφιλίππου & Σια ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα Αίτηση η Ενάγουσα - Αιτήτρια ζητά άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης της ημ. 20.6.18 στην αίτηση των Εναγομένων 1-4 ημ. 27.2.18 με την οποία ζητούν παραμερισμό της Αγωγής και ή αναστολή της διαδικασίας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση περιέχονται στον φάκελο και στην ένορκη δήλωση της κας ΜΠ (που συνοδεύει την ένσταση της Ενάγουσας ημ. 20.6.18) καθώς επίσης και στη συνημμένη ένορκη δήλωση της κας ΕΔ (εφεξής «η ΕΔ»), δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί την Ενάγουσα. Σε αυτή η ΕΔ ουσιαστικά αναφέρεται στο περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προσχέδιο της οποίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1, και προβάλλει ότι συντρέχει καλός λόγος για την καταχώριση αυτής, ήτοι η παρουσίαση ολοκληρωμένης εικόνας των γεγονότων. Ειδικότερα με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση η Ενάγουσα επιθυμεί να παρουσιάσει αντίγραφο απόφασης ημ. 28.1.19 του Δικαστηρίου της Volgograd, στην οποία το Δικαστήριο, εξετάζοντας το θέμα της δικαιοδοσίας, ανέφερε ότι τα επίδικα θέματα που αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας Αγωγής δεν υπόκεινται στη δικαιοδοσία των Ρωσικών Δικαστηρίων. Οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται στα εξής:
  15. Η εν λόγω απόφαση δεν έχει αναγνωριστεί και ή εγγραφεί και ή δεν είναι εκτελεστή στην Κυπριακή Δημοκρατία.
  16. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έγκριση της Αίτησης.
  17. Η Αίτηση δεν αποσκοπεί στην προσκόμιση μαρτυρίας αλλά γενικών σχολίων και επιχειρηματολογίας.
  18. Η Αίτηση είναι καταχρηστική, επιπόλαιη και κακόπιστη με μοναδικό σκοπό την περαιτέρω καθυστέρηση της διαδικασίας.
  19. Η Αιτήτρια επιχειρεί να εισαγάγει ανεπίτρεπτη μαρτυρία και ή μαρτυρία επί γεγονότων τα οποία έλαβαν χώρα μεταγενέστερα της καταχώρισης της αίτησης ημ. 20.6.
  20. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. ΚΑ (εφεξής «ο ΚΑ»), δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί τις Εναγόμενες 1-
  21. Σε αυτή ο ΚΑ βασικά επαναλαμβάνει και αναλύει τους λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα ο ΚΑ αναφέρεται στη φύση της διαδικασίας και ισχυρίζεται ότι πρόκειται για μια καθαρά διαδικαστική διαδικασία και ότι οι όποιες αναφορές του Δικαστηρίου για το θέμα της δικαιοδοσίας δεν αποτελούν το σκεπτικό της απόφασης η οποία εν πάση περιπτώσει δεν είναι δεσμευτική. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η μόνη δεσμευτική απόφαση ως προς τη δικαιοδοσία σε σχέση με τις επίδικες μετοχές Stupino είναι η τελική απόφαση ημ. 7.7.15 του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η οποία επισυνάπτεται στην αίτηση των Εναγομένων 1-4 ημ. 27.9.
  22. Σημειώνεται ότι η εν λόγω αίτηση στρέφεται εναντίον της Εναγομένης 5 για διαγραφή της υπεράσπισης και ανταπαίτησης της και ότι η απόφαση επισυνάπτεται επίσης στην αίτηση των Εναγομένων 1-4 ημ. 27.2.
  23. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων με κάποιες επιπρόσθετες προφορικές διευκρινίσεις και από τις δύο πλευρές. Η Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η υπό κρίση Αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510, αναφέρεται ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσης εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει η υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195 από την οποία παραθέτω το ακόλουθο διαφωτιστικό απόσπασμα: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκειμένη περίπτωση υπέρ των εναγόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Για σκοπούς εξέτασης της παρούσας Αίτησης κρίνεται σκόπιμο να λεχθεί ότι με την υπό κρίση Αγωγή η Ενάγουσα ζητά (
  1. i)διατάγματα ότι οι μετοχές που κατέχονται από τις Εναγόμενες 1-4 στη Ρωσική εταιρεία OJSC Stupino Metallurgical Company κατέχονται από αυτές δυνάμει καταπιστεύματος για την Ενάγουσα και ή τους υπόλοιπους δανειστές στα πλαίσια της δανειακής συμφωνίας ημ. 26.11.07 και ή διαζευκτικά για την Εναγομένη 5 (η οποία τελεί υπό εκκαθάριση) και ή ως αντιπρόσωποι των Εναγομένων 6 και 7, (
  2. ii)διατάγματα εναντίον των Εναγομένων 1-4 για τη μεταβίβαση της κυριότητας των προαναφερόμενων μετοχών στο όνομα της Ενάγουσας και ή διαχειριστή τον οποίο ήθελε ορίσει το Δικαστήριο και (iii) αποζημιώσεις. Στις 27.2.18 οι Εναγόμενες 1-4 καταχώρισαν αίτηση για παραμερισμό του κλητηρίου και ή αναστολή της διαδικασίας λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Προς υποστήριξη αυτής της θέσης, στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει εκείνη την αίτηση ο ΚΑ αναφέρεται σε διάφορες αποφάσεις τόσο αλλοδαπών όσο και των Κυπριακών Δικαστηρίων στις οποίες κρίθηκε ότι τα Ρωσικά Δικαστήρια είναι αρμόδια να εκδικάσουν την επίδικη διαφορά. Συγκεκριμένα, η Ενάγουσα επισυνάπτει απόφαση του Δικαστηρίου των Βρετανικών Παρθένων Νήσων ημ. 24.10.17, απόφαση του Αγγλικού Εφετείου (Court of Appeal)
(2015)EWCA Civ 379, απόφαση του Ρωσικού Δικαστηρίου ημ. 7.7.15 και απόφαση του ΕΔ Λάρνακας στην Αίτηση 4/15 ημ. 6.10.15, Τεκμήρια 9-
  1. Στην ένσταση της Ενάγουσας ημ. 20.6.18 στην εν λόγω αίτηση, περιλαμβάνονται λόγοι για την ύπαρξη δικαιοδοσίας και αρμοδιότητας των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδικάσουν την επίδικη διαφορά και για την αποδοχή αυτής της δικαιοδοσίας από τις Εναγόμενες 1-4 λόγω της συμπεριφοράς και ή των ενεργειών τους. Στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης παρέμεινε αναντίλεκτο το γεγονός της έκδοσης της απόφασης (την οποία η Ενάγουσα επιθυμεί να παρουσιάσει με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση) στις 28.1.19, ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο της καταχώρισης της ένστασης της. Ως εκ τούτου εννοείται ότι κατά την καταχώριση της ένστασης δεν ήταν δυνατό να αναφερθεί σε αυτή και τη συμπεριλάβει στην ένορκη δήλωση της σε εκείνο το χρονικό στάδιο. Η θέση των Εναγομένων 1-4 ότι ουδεμία αναφορά έγινε από την Ενάγουσα στην καταγγελία (η οποία οδήγησε στη δικαστική διαδικασία και απόφαση) στην ένσταση της ημ. 20.6.18 δεν διαφοροποιεί την πιο πάνω διαπίστωση του Δικαστηρίου, καθότι θεωρώ ότι η καταγγελία από μόνη της δεν ήταν ουσιώδες και σχετικό στοιχείο για τη διαδικασία της αίτησης ημ. 27.2.18 ούτως ώστε να ήταν αναγκαίο να γίνει οποιαδήποτε αναφορά σε αυτή (την καταγγελία) στην ένσταση. Με δεδομένη την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης και την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η Ενάγουσα ενήργησε άμεσα και χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση στην υποβολή του υπό κρίση αιτήματος της, ήτοι πολύ λίγες μέρες μετά. Όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση της ΕΔ που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση και διαφαίνεται και από το περιεχόμενο της, η απόφαση ημ. 28.1.19 αφορούσε σε καταγγελία την οποία υπέβαλε πιστωτής της Εναγομένης 5 (ο οποίος δεν είναι διάδικος στην παρούσα) εναντίον του εκκαθαριστή της Εναγομένης 5, με την οποία καταγγελία ζητούσε την ακύρωση της απόφασης του για συμμετοχή της Εναγομένης 5 στην παρούσα διαδικασία και στον διορισμό του γραφείου Μ. Βορκά. Ένας εκ των ισχυρισμών του πιστωτή ήταν πως η υπό κρίση Αγωγή υπόκειται στην αποκλειστική δικαιοδοσία των Ρωσικών Δικαστηρίων καθότι αφορά σε δικαιώματα επί μετοχών Ρωσικής εταιρείας και επομένως αυτή πρέπει να εξεταστεί εντός της διαδικασίας εκκαθάρισης που εκκρεμεί στη Ρωσία. Στην απόφαση του το Δικαστήριο απέρριψε την καταγγελία και ως προς το θέμα της δικαιοδοσίας ανέφερε ότι η παρούσα δικαστική διαμάχη δεν εμπίπτει εντός της αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Ρωσικών Δικαστηρίων κατά την εξέταση διαφορών μεταξύ αλλοδαπών διαδίκων. Κατ΄ αρχάς το παρόν Δικαστήριο επισημαίνει ότι η προτεινόμενη δικαστική απόφαση δεν αποτελεί απλή επιχειρηματολογία αλλά μαρτυρία αναφορικά με την ύπαρξη και κατάληξη μιας δικαστικής αλλοδαπής διαδικασίας για την οποία το Δικαστήριο δεν έχει αυτομάτως δικαστική γνώση. Άλλωστε η ίδια η στάση των Εναγομένων 1-4 παρουσιάζει μια αντιφατικότητα με αυτόν τον ισχυρισμό τους εφόσον πρώτες οι ίδιες επέλεξαν να παρουσιάσουν απόφαση του Ρωσικού Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της αίτησης τους ημ. 27.2.
  2. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι η προτεινόμενη δικαστική απόφαση αφορά στα επίδικα θέματα της εν λόγω αίτησης ημ. 27.2.18 εφόσον αυτή πραγματεύεται το θέμα της δικαιοδοσίας για την επίλυση της επίδικης διαφοράς. Σαφώς το περιεχόμενο της απόφασης δεν είναι άσχετο και ασύνδετο με το αντικείμενο της αίτησης ημ. 27.2.18 και της ένστασης της Ενάγουσας, αλλά αντιθέτως αφορά σε ουσιώδες ζήτημα το οποίο αποτελεί ένα εκ των βασικών λόγων της αίτησης ημ. 27.2.18, ήτοι η ύπαρξη ή μη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Η φύση της διαδικασίας που αφορά στην εν λόγω απόφαση, ήτοι αν πρόκειται για καθαρά διαδικαστική διαδικασία, τα εμπλεκόμενα σε αυτή μέρη και η βαρύτητα της απόφασης ως προς τη μη ύπαρξη αποκλειστικής δικαιοδοσίας των Ρωσικών Δικαστηρίων αναφορικά με την υπό κρίση επίδικη διαφορά μεταξύ των διαδίκων, ζητήματα τα οποία εγείρουν οι Εναγόμενες 1-4 στην ένσταση τους, θεωρώ ότι άπτονται καθαρά της αξιολόγησης της εν λόγω μαρτυρίας, κάτι το οποίο θα γίνει στο επόμενο στάδιο εξέτασης της αίτησης παραμερισμού σε περίπτωση χορήγησης άδειας καταχώρισης της ένορκης δήλωσης, και δεν αφορούν στο παρόν στάδιο στο οποίο η εξέταση περιορίζεται στο κατά πόσο έχει καταδειχθεί καλός λόγος για την παρουσίαση της απόφασης προς υποστήριξη της ένστασης στα πλαίσια της αίτησης ημ. 27.2.
  3. Μόνο εάν ήθελε φανεί πως τα όσα η Ενάγουσα επιχειρεί να παρουσιάσει είναι παντελώς ανυπόστατα και παραπλανητικά ή προβάλλονται καταχρηστικά, τότε το Δικαστήριο διατηρεί την εξουσία να μην επιτρέψει την καταχώριση αυτής, κάτι το οποίο σαφώς δεν παρατηρείται στην υπό κρίση περίπτωση. Εδώ κρίνεται επίσης σκόπιμο να λεχθεί ότι ο λόγος ένστασης ότι η απόφαση δεν έχει αναγνωριστεί ούτε και είναι εκτελεστή στην Κυπριακή Δημοκρατία δεν αποτελεί βάσιμη δικαιολογία για την άρνηση παρουσίασης αυτής ως μαρτυρίας, καθότι, όπως ορθώς επισημαίνει η Ενάγουσα, ουδόλως επιχειρεί να την παρουσιάσει ως δεσμευτική απόφαση αλλά ως ένα στοιχείο μαρτυρίας προς υποστήριξη της θέσης της περί ύπαρξης δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων, η οποία θα υπόκειται σε αξιολόγηση από το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο. Το στοιχείο αυτό είναι το ίδιο το γεγονός της κατάληξης ενός αλλοδαπού Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα με όσα αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η παρουσίαση της εν λόγω απόφασης δεν είναι μόνο σχετική αλλά και αναγκαία ενόψει της παρουσίασης των διαφόρων αποφάσεων. Από τη στιγμή που οι ίδιες οι Εναγόμενες 1-4 επέλεξαν να παρουσιάσουν δικαστικές αποφάσεις, συμπεριλαμβανομένου και Ρωσικού Δικαστηρίου, στα πλαίσια της αίτησης ημ. 27.2.18, αναφορικά με το επίδικο στην αίτηση θέμα της δικαιοδοσίας, και συνακόλουθα εισήγαγαν μαρτυρία ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης του θέματος της δικαιοδοσίας από τα Ρωσικά Δικαστήρια, δεν δύνανται να υποστηρίζουν την απαγόρευση της αντίδικης πλευράς να παρουσιάσει και αυτή με τη σειρά της αντίστοιχη μαρτυρία επί του ίδιου ζητήματος. Με άλλα λόγια η Ενάγουσα δικαιούται να απαντήσει παρουσιάζοντας και η ίδια απόφαση, την οποία θεωρεί ότι υποστηρίζει δικά της επιχειρήματα και θέσεις. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου καταρρίπτουν και τους λόγους ένστασης ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη και αποσκοπεί στην περαιτέρω καθυστέρηση της διαδικασίας. Αντιθέτως, διαφαίνεται ότι οι η Ενάγουσα επιδιώκει να ασκήσει το δικονομικό της δικαίωμα, και μάλιστα ενεργώντας χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση προς τούτο. Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, το Δικαστήριο θεωρεί ότι με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση η Ενάγουσα επιθυμεί να προβάλει τις δικές της θέσεις ως προς το ζήτημα της δικαιοδοσίας και οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τις θέσεις των Εναγομένων 1-4 και επομένως έχει καταδείξει καλό λόγο για να της επιτραπεί να τις παραθέσει, ούτως ώστε να υπάρχει μια ολοκληρωμένη εικόνα των θέσεων της για σκοπούς εξέτασης της αίτησης ημ. 27.2.
  4. Ως εκ τούτου, η Αίτηση επιτυγχάνει και εγκρίνεται. Δίνεται άδεια στην Ενάγουσα - Αιτήτρια για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης της δήλωσης, ως το συνημμένο Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της ΕΔ που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί εντός 7 ημερών από σήμερα και να παραδοθεί αντίγραφο στην άλλη πλευρά. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας και εναντίον των Εναγομένων 1-4 - Καθ΄ ων η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας Αγωγής. (Υπ.) ........ Ε. Εφραίμ, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Ε.Ε./Α.Λ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.