Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Δημοσθένους κ.α., Αγωγή Αρ. 4233/2014, 15/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A18 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 4233/2014 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, εκ Λευκωσίας Ενάγουσας -και-
- ΧΧΧΧ Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
- ΧΧΧΧ Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
- ΧΧΧΧ Δημοσθένους, εκ Λεμεσού
- G. Demosthenous Properties Ltd, εκ Λεμεσού Εναγομένων ---------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 2.11.2018 για συνένωση Ημερ.: 15.1.2020 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Μ. Πετράκη για Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνέταιροι ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1 - 4 - Καθ' ων η Αίτηση: κα Ε. Χ"Στερκώτη για Χριστοφόρος Χατζηστερκώτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) αιτούνται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να διατάσσει την συνένωση της αγωγής με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, με την αγωγή με αρ. 3497/14, μεταξύ των ιδίων διαδίκων. Η θέση των Αιτητών είναι ότι και οι δύο αγωγές παρουσιάζουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας, που καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή τη συνένωση τους. Ειδικότερα, και οι δύο αγωγές είναι καταχωρημένες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, αφορούν τους ίδιους διάδικους και έχουν κοινά επίδικα θέματα ως ακολούθως:
- Η αγωγή 3497/14 αφορά Σύμβαση δανείου με αρ. 0378-13-00ΧΧΧΧ-00 που παραχωρήθηκε στους Εναγόμενους 1 και 2 στις 12.9.
- Το δάνειο εξασφαλίζεται με τις Υποθήκες με αρ. ΥΧΧΧΧ/05 ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1, ΥΧΧΧΧ/07 ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1, ΥΧΧΧΧ/07 ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 1, ΥΧΧΧΧ/08 ιδιοκτησίας των Εναγομένων 4 και Υ1693/08 ιδιοκτησίας του Εναγόμενου
- Η αγωγή 4233/14 αφορά Συμφωνία Τρεχούμενου Λογαριασμού με αρ. 0331-11-04ΧΧΧΧ ημερ. 2.9.1999, παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο 1 υπό τις προσωπικές εγγυήσεις των Eναγομένων 2 και
- Στη συνέχεια, μετά από διαδοχικές μεταβολές του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού δόθηκαν ως περαιτέρω εξασφαλίσεις, οι Υποθήκες ΥΧΧΧΧ/05, ΥΧΧΧΧ/07, ΥΧΧΧΧ/07, ΥΧΧΧΧ/08 και ΥΧΧΧΧ/
- Και στις δύο αγωγές οι Αιτητές απέστειλαν επιστολές τερματισμού των πιο πάνω λογαριασμών στις 2.2.2009 στους Πρωτοφειλέτες.
- Οι Εναγόμενοι με τις υπερασπίσεις τους και στις δύο αγωγές, αμφισβητούν το δικαίωμα των Αιτητών να καταχωρήσουν τις εν λόγω αγωγές, την εγκυρότητα των συμφωνιών, των όρων των συμβάσεων, των εξασφαλίσεων και τα οφειλόμενα ποσά. Οι Αιτητές αιτούνται τη συνένωση των δύο αγωγών διότι υπάρχει πραγματική και νομική συνάφεια μεταξύ των ίδιων διαδίκων και έτσι θα εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος, δικαστικά έξοδα και θα αποφευχθεί η πολλαπλότητα των διαδικασιών προς όφελος των διαδίκων. Οι Εναγόμενοι 1 - 4 (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση) καταχώρησαν ένσταση στις 14.1.2019, η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1 ημερ. 14.1.
- Ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν μεταξύ των δυο αγωγών κοινά νομικά και πραγματικά σημεία και γεγονότα τέτοιας σημασίας και έκτασης που να στοιχειοθετούν πραγματική και νομική συνάφεια μεταξύ των επίδικων θεμάτων των δύο αγωγών. Ειδικότερα η αγωγή 4233/14 αφορά Συμφωνία Τρεχούμενου λογαριασμού, ενώ η αγωγή 3497/14 αφορά Συμφωνία δανείου. Περαιτέρω, σ' ότι αφορά τις εξασφαλίσεις των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, αν και δικογραφούνται στις Εκθέσεις Απαιτήσεως των δύο αγωγών οι ίδιες Υποθήκες, εντούτοις για τις Υποθήκες ΥΧΧΧΧ/08 και ΥΧΧΧΧ/08 δεν αποκαλύπτεται από τους Αιτητές κανένα έγγραφο και καμιά τροποποιητική Συμφωνία των αρχικών επίδικων Συμφωνιών, που να τις συνδέει με τις επίδικες συμφωνίες. Η κάθε επίδικη διευκόλυνση πηγάζει από διαφορετική συμφωνία, διαφέρει η φύση των συναλλαγών μεταξύ των διαδίκων, η χρονική διάρκεια, ο χρόνος λήξης και τερματισμού, οι όροι και οι εγγυήσεις έκαστης, οι διάδικοι και η ιδιότητα εκάστου Εναγομένου, δηλαδή άλλοτε ως πρωτοφειλέτης και άλλοτε ως ενυπόθηκος οφειλέτης. Επομένως, δεν υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά στοιχεία που να δικαιολογούν τη συνένωση των δύο αγωγών. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Αιτητές δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε μαρτυρία που να διασαφηνίζει τα κοινά νομικά και πραγματικά στοιχεία που δικαιολογούν τη συνένωση. Αντίθετα προβαίνουν σε αόριστους, αβάσιμους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς. Η συνένωση των δύο αγωγών θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα, εφόσον τα γεγονότα, τα έγγραφα, τα πραγματικά και νομικά ζητήματα, οι διάδικοι, τα αγώγιμα δικαιώματα, και οι αιτίες αγωγής διαφέρουν και δημιουργούν μια πολύ συγκεχυμένη εικόνα. Ως αποτέλεσμα θα είναι δυσκολότερο να διαφανούν στην ολότητα τους τα επίδικα ζητήματα και να αποδειχθούν. Αντίθετα αν οι δύο αγωγές εκδικαστούν ξεχωριστά θα είναι πιο εύκολο για τους διάδικους να δώσουν σαφή εικόνα στο Δικαστήριο και να αποδείξουν όλες τις πτυχές των επίδικων θεμάτων. Τυχόν συνένωση των δύο αγωγών θα ευνοήσει τη συγκάλυψη, απόκρυψη και αλλοίωση των γεγονότων σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση. Στα δικόγραφα αποκαλύπτονται γεγονότα και ισχυρισμοί που περιπλέκουν τα επίδικα ζητήματα. Περαιτέρω, από τα έγγραφα που αποκάλυψαν οι Αιτητές, και άλλα έγγραφα που περιήλθαν πρόσφατα στην κατοχή τους, προέκυψαν σημαντικά γεγονότα και στις δύο υποθέσεις που δεν έχουν δικογραφηθεί από τους Αιτητές για να μην αποδυναμώσουν την υπόθεση τους. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στην εμπλοκή της εταιρείας N.S.M. Democars Ltd και στην ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των Αιτητών και της εν λόγω εταιρείας, στην οποία ο ίδιος είναι διευθυντής. Η εν λόγω συμφωνία έχει άμεση σχέση με τα επίδικα ζητήματα των δύο αγωγών και νοουμένου ότι θα επιτραπεί από το Δικαστήριο σχετική τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης τους, τα επίδικα θέματα θα περιπλεχθούν, σε περίπτωση που οι δύο αγωγές συνενωθούν. Λόγω της πολυπλοκότητας και της ιδιαίτερης φύσης της κάθε αγωγής, η συνεκδίκαση δεν θα οδηγήσει σε εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων, ούτε και θα αποτρέψει την πολλαπλότητα των διαδικασιών. Οι μόνοι που επωφελούνται από την αιτούμενη συνένωση είναι οι Αιτητές, διότι αν κατορθώσουν μετά τη συνένωση να εκδώσουν απόφαση υπέρ τους στη μια αγωγή, θα μπορούν να αξιώνουν την εκποίηση των υποθηκευμένων ακινήτων, ενώ οι Υποθήκες - πλην μιας Υποθήκης - δεν εξασφαλίζουν από κοινού τις επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις. Αντίθετα με τη συνένωση θα ζημιωθεί ανεπανόρθωτα η υπόθεση τους διότι θα απωλέσουν το δικαίωμα τους να εκθέσουν με λεπτομέρεια τα επιχειρήματα τους με την προσαγωγή σχετικής μαρτυρίας, δεν θα τύχουν αμερόληπτης απονομής της δικαιοσύνης και θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.14, θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών η οποία προνοεί ως ακολούθως: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο δικαστής, δύναται να διατάξει τη συνένωση τους.» Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries κ.α.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1721, 1726-7 αναφέρεται ότι : «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος.» Στην υπόθεση Ττοφής Κυριάκου & Υιός Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθ. αρ. 1656/2007, ημερ. 4.6.2010, αναφέρθηκε ότι: «Τόσο από το λεκτικό του ιδίου του Καν.2 της Δ.14 όσο και από την ερμηνεία που δόθηκε σε αυτόν στην πιο πάνω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου [Μενελάου & άλλης ν. Ξενοφώντος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371] αλλά και άλλη νομολογία, φαίνεται ότι το όλο θέμα είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο μάλιστα έχει και το δικαίωμα να διατάξει αν όχι την πλήρη συνένωση έστω και μερική, αν με αυτό τον τρόπο ικανοποιείται ότι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης». Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Μενελάου (ανωτέρω) είναι επίσης σχετικό: «Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. . η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Διάταξης 14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση στα οποία ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται για να αιτιολογείται η τελική του κρίση». Στην προκειμένη περίπτωση και οι δύο αγωγές 4233/14 και 3497/14 εκκρεμούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, στις οποίες οι διάδικοι είναι οι ίδιοι. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης και οι δύο αγωγές αφορούν πιστωτικές διευκολύνσεις που οι Αιτητές παραχώρησαν στους Καθ' ων η Αίτηση. Ειδικότερα α) η αγωγή 3497/14 αφορά Σύμβαση Δανείου με αριθμό λογαριασμού 0378-13-00ΧΧΧΧ-00 που παραχωρήθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στις 12.9.2007 και εξασφαλίζεται με τις υποθήκες υπ' αριθμό ΥΧΧΧΧ/2005 ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση 1, ΥΧΧΧΧ/2007 ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση 1, ΥΧΧΧΧ/2007 ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση 1, ΥΧΧΧΧ/2008 ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση 4 και ΥΧΧΧΧ/2008 ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση 3. β) Η αγωγή 4233/2014 αφορά Συμφωνία Τρεχούμενου Λογαριασμού με αριθμό λογαριασμού 0331-11-04ΧΧΧΧ ημερομηνίας 2.9.1999 που παραχωρήθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 1 αρχικά υπό τις προσωπικές εγγυήσεις της Καθ' ης η Αίτηση 2 και του Καθ' ου η Αίτηση 3. Μετά από διαδοχικές μεταβολές του ορίου του Τρεχούμενου Λογαριασμού δόθηκαν ως περαιτέρω εξασφαλίσεις οι ίδιες Υποθήκες (ως ανωτέρω). Οι Αιτητές τερμάτισαν τους πιο πάνω λογαριασμούς με επιστολές τερματισμού ημερ. 2.2.2009 προς τον πρωτοφειλέτη και οι Καθ' ων η Αίτηση, με τις Υπερασπίσεις τους και στις δύο αγωγές, αμφισβητούν την εγκυρότητα των Συμφωνιών και των Εξασφαλίσεων, ως και τα οφειλόμενα ποσά. Με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση αγωγών, είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων. (Βλ. Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876 και Lukoil Cyprus Ltd v. Ανδρέα Μυλωνά κ.ά
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962). Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι από τις Εκθέσεις Απαιτήσεως των δύο αγωγών, διαπιστώνεται ότι οι διάδικοι είναι οι ίδιοι, η βάση των δύο αγωγών είναι η ίδια, αφού αυτές αφορούν πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν από τους Αιτητές στους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίες εξασφαλίζονται με τις ίδιες Υποθήκες και οι σχετικοί λογαριασμοί τερματίστηκαν την ίδια ημερομηνία από τους Αιτητές. Ενόψει του ότι οι ενυπόθηκες εξασφαλίσεις είναι οι ίδιες και για τις δύο επίδικες Συμφωνίες και στις δύο αγωγές αιτούνται οι ίδιες θεραπείες εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Με αυτά τα δεδομένα είναι προφανές ότι οι δύο αγωγές περιέχουν κοινά πραγματικά και νομικά ζητήματα τέτοιας σημασίας, που καθιστούν τη συνένωση τους επιθυμητή. Είναι κρίση του Δικαστηρίου ότι με τη συνένωση δύο αγωγών θα αποφευχθεί η πολλαπλότητα διαδικασιών, θα περιοριστούν τα έξοδα και θα εξοικονομηθεί δικαστικός χρόνος. Τούτο γιατί οι μάρτυρες και για τις δύο πλευρές θα καταθέσουν μόνο μια φορά ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω τα έγγραφα των επίδικων Συμβάσεων, ως και τα έγγραφα των ενυπόθηκων εξασφαλίσεων που είναι οι ίδιες και για τις δύο επίδικες συμφωνίες, θα κατατεθούν ως τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου επίσης μόνο μια φορά. Το γεγονός ότι η μια Συμφωνία αφορά τη χορήγηση δανείου, ενώ η άλλη τη χορήγηση τρεχούμενου λογαριασμού, ουδόλως επηρεάζει την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, εφόσον και οι δύο Συμφωνίες καταρτίστηκαν μεταξύ των ιδίων διαδίκων και η εγκυρότητα τους όπως και η απόδειξη των οφειλόμενων ποσών δυνάμει αυτών, κάλλιστα μπορεί να αποφασιστεί στα πλαίσια μιας δικαστικής διαδικασίας, μετά από τη συνένωση των δύο αγωγών, εξοικονομώντας τόσο δικαστικά έξοδα όσο και δικαστικό χρόνο. Για όλα τα πιο πάνω εκδίδεται Διάταγμα Συνένωσης τω δύο αγωγών ως η παρ.1 της Αίτησης. Διευκρινίζεται ότι θα ηγείται η αγωγή 4233/14 η οποία είναι μεγαλύτερης κλίμακας και στα πλαίσια της οποίας καταχωρίστηκε η παρούσα Αίτηση. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για συνένωση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο