ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Η «ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 4374/12, 23/1/2020

ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Η «ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 4374/12, 23/1/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4374/12 Μεταξύ: XXXXX ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Ενάγουσα και ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Η «ΚΕΝΤΡΙΚΗ» ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενη ----------------- Ημερομηνία: 23 Ιανουαρίου 2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγουσα: κ. Α. Κυριάκου Για Εναγόμενη: κα A. Ιωάννου ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά σε αξίωση της ενάγουσας, ιδιοκτήτριας του οχήματος μάρκας MERCEDES CLK 23 SALOON με αριθμό εγγραφής XXXXX33, για ποσό €7.500, ως το εν λόγω ποσό περιορίστηκε κατά την ακρόαση, συνεπεία κατ' ισχυρισμό παράβασης από την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία του μεταξύ τους ασφαλιστικού συμβολαίου. Είναι συγκεκριμένα ο δικογραφημένος ισχυρισμός της ενάγουσας ότι στις 24/05/11 και περί ώρα 2130, το προαναφερόμενο όχημα της οδηγείτο από τον γιο της, Χ. Παπαχαραλάμπους στο δρόμο Αρχιμανδρίτας - Κουκλιών όταν κατόπιν ατυχήματος έπεσε σε γκρεμό βάθους 40 - 50 μέτρων με αποτέλεσμα να καταστραφεί εντελώς. Κατά το χρόνο του ατυχήματος, ισχυρίζεται η ενάγουσα, το όχημα υπόκειτο σε περιεκτική (full) ασφαλιστική κάλυψη από την εναγόμενή δυνάμει ασφαλιστηρίου εγγράφου με αρ. 30028070 το οποίο είχε εκδοθεί αρχικά στις 29/05/09 και έκτοτε ανανεωνόταν κανονικά στη λήξη του. Ο γιος την ενάγουσας ήταν σύμφωνα με την τελευταία εξουσιοδοτημένος, δυνάμει του ασφαλιστηρίου, να οδηγεί το όχημα και αμέσως μετά το ατύχημα ειδοποίησε ο ίδιος σχετικά την εναγόμενη, αντιπρόσωποι της οποίας μετέβηκαν στη σκηνή, έλαβαν φωτογραφίες και ενημερώθηκαν πλήρως για το τί είχε συμβεί. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι όταν υπέβαλε απαίτηση στην εναγόμενη για να της καταβληθεί το ποσό για το οποίο ήταν τότε ασφαλισμένο το όχημα, η τελευταία, κατά παράβαση της ασφαλιστικής σύμβασης απέρριψε την απαίτηση και μέχρι σήμερα αρνείται να συμμορφωθεί με τις συμβατικές της υποχρεώσεις και να καταβάλει στην εναγόμενη την αξία του οχήματος της. Στην αντίπερα όχθη, αν και δέχεται με την υπεράσπιση της η εναγόμενη ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο το όχημα της ενάγουσας καλύπτετο με περιεκτική ασφαλιστική κάλυψη και ότι ο Παπαχαραλάμπους ήταν εξουσιοδοτημένος οδηγός του, ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα δεν δικαιούται σε οποιοδήποτε ποσό εφόσον παρέβηκε ουσιαστικούς συμβατικούς όρους και «χρησιμοποίησε ψευδείς παραστάσεις για να εισπράξει παρανόμως το ασφάλιστρο». Ισχυρίζεται ειδικότερα η εναγόμενη με την υπεράσπιση της ότι:

1. Η ενάγουσα παρέβηκε την επίδικη συμφωνία διότι: «Α) Η ενάγουσα και/ή ο οδηγός του αυτοκινήτου σκόπιμα και με μοναδικό σκοπό την παράνομη είσπραξη του ασφαλίστρου, κατά παράβαση της συμφωνίας ασφάλισης, προκάλεσαν ζημιές και/ή την ολοκληρωτική καταστροφή του ασφαλισμένου αυτοκινήτου. Β) Η ενάγουσα και/ή ο οδηγός του αυτοκινήτου κατά παράβαση της συμφωνίας ασφάλισης, παρέλειψαν να ειδοποιήσουν τους εναγόμενους για το υποτιθέμενο δυστύχημα.»
2. Η ενάγουσα προέβη σε ψευδείς παραστάσεις ήτοι: «Α) Η ενάγουσα μετά από συνεννόηση και/ή συναίνεση και/ή σε συνεργασία με το γιο της οδηγό του αυτοκινήτου, και ενώ γνώριζε ότι για να εισπράξει το ασφάλιστρο έπρεπε το αυτοκίνητο να υποστεί ζημιές εξ' αιτίας δυστυχήματος, αυτή ψευδώς υπέβαλε απαίτηση και/ή διεκδίκησε αποζημιώσεις ενώ γνώριζε και/ή γνωρίζει ότι το αυτοκίνητο δεν καταστράφηκε από δυστύχημα. Β) Η ενάγουσα εν γνώσει της ότι αυτό αποτελούσε απάτη, συναίνεσε και/ή επέτρεψε το γιο της να οδηγήσει και/ή αυτός οδήγησε το αυτοκίνητο σκόπιμα και με τέτοιο τρόπο ώστε να του προκαλέσει την ολοκληρωτική καταστροφή του, ήτοι το έριξε κάτω από κρημνό μεγάλου ύψους.» Κατά την ακρόαση της υπόθεσης μαρτυρία εκ μέρους της ενάγουσας έδωσαν τέσσερεις μάρτυρες, ήτοι η ίδια ως ΜΕ1, ο Αστ. XXXXX Ι. Στυλιανού που υπηρετούσε τότε στον Αστ. Σταθμό Κουκλιών (ΜΕ2), ο γιος της ενάγουσας Χ. Παπαχαραλάμπους (ΜΕ3) και ο εκτιμητής μηχανοκινήτων οχημάτων Ν. Μαρκουλλής (ΜΕ4) ενώ για την εναγόμενή κατέθεσε μόνο ο εμπειρογνώμονας σε θέματα εκτιμήσεων μηχανοκινήτων οχημάτων και αναπαράστασης τροχαίων οχημάτων, Α. Αγαθαγγέλου (ΜΥ1). Κατατέθηκαν δε στο σύνολο τους 15 τεκμήρια ενώ δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός το οποίο καθίσταται εύρημα μου, ότι η ζημιά που έχει υποστεί το όχημα της ενάγουσας είναι ολικής φύσης και ανέρχεται στο ποσό των €7.500, ποσό στο οποίο περιορίστηκε η αξίωση της τελευταίας. Παραθέτω συνοπτικά την προσκομισθείσα μαρτυρία. ΜΕ1- Ενάγουσα Η μάρτυς έκαμε αναφορά τόσο στο πώς αυτή κατέστη ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου και ο γιος της ο οδηγός του, ήτοι ότι το αγόρασε εκείνη με δάνειο από την Ελληνική Τράπεζα για να το κάνει δώρο στον τελευταίο, δάνειο το οποίο μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να πληρώνει, όσο και στο ιστορικό της σύμβασης περιεκτικής ασφαλιστικής κάλυψης που είχε με την εναγόμενη από το 2009 μέχρι και τον ουσιώδη χρόνο του ατυχήματος (Τεκ. 1, 2, 3, 4 και 5). Σύμφωνα με την μάρτυρα, όλα τα αυτοκίνητα της οικογένειας της, τέσσερα στο σύνολο, είναι ασφαλισμένα με την εναγόμενη και ουδέποτε πριν την παρούσα περίπτωση υπέβαλε οποιαδήποτε απαίτηση για αποζημίωση. Η μάρτυς ισχυρίστηκε ότι καμία προσωπική γνώση δεν έχει η ίδια ως προς το πώς επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα και ότι ο μόνος που μπορεί να δώσει διευκρινήσεις σε σχέση με το θέμα αυτό είναι ο γιος της ο οποίος ήταν αποκλειστικά το πρόσωπο που το οδηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ο τελευταίος, σύμφωνα με τη μάρτυρα, είχε επικοινωνήσει μαζί της τη νύχτα μετά που έγινε το ατύχημα για να της ζητήσει να του δώσει το τηλέφωνο της οδικής ασφάλειας λέγοντας της μόνο ότι είχε εμπλακεί σε ατύχημα και ότι ο ίδιος ήταν καλά και εφόσον καθησυχάστηκε ως προς το ότι δεν είχε τραυματιστεί ο γιος της, δεν ζήτησε εκείνη την στιγμή να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για το ατύχημα - «άμα εν εχτύπησες εσύ, τα σίδερα σάζουνται». Το ότι το όχημα είχε πέσει σε γκρεμό η ίδια το πληροφορήθηκε αργότερα όταν ξαναμίλησε με το γιο της ο οποίος την ενημέρωσε ότι δεν κατέστη δυνατό να ανασυρθεί το όχημα εκείνη την νύχτα και ότι θα ξαναπροσπαθούσαν το επόμενο πρωί. Δέχτηκε η μάρτυς κατά την αντεξέταση της ότι πριν το επίδικο ατύχημα το αυτοκίνητο είχε αντιμετωπίσει κάποιο μηχανολογικό πρόβλημα συνεπεία του οποίου είχε ακινητοποιηθεί στην Πάφο όπου διέμενε τότε ο γιος της και ότι χρειάστηκε να μεταφερθεί με πλατφόρμα της Rescue Line σε κάποιο μηχανικό επ' ονόματι XXXXX, ισχυρίστηκε όμως ότι η ίδια δεν γνωρίζει περαιτέρω λεπτομέρειες για το θέμα αυτό. Απέρριψε όμως τη θέση που της υπεβλήθη ότι το πρόβληαμα που είχε παρουσιαστεί αφορούσε στο κιβώτιο ταχυτήτων του οχήματος και ισχυρίστηκε ότι απ' ότι την είχε πληροφορήσει τότε ο γιος της, το πρόβλημα τελικά αφορούσε στους πόλους της μπαταρίας του αυτοκινήτου. Υπεβλήθη τότε στη μάρτυρα από την ευπαίδευτη συνήγορο της εναγόμενης η θέση ότι ο γιος της είχε ρίξει επίτηδες το αυτοκίνητο σε γκρεμό ώστε να εισπραχθεί η αποζημίωση από την ασφάλεια και αυτό διότι το αυτοκίνητο αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα με το κιβώτιο ταχυτήτων και η επιδιόρθωση του θα κόστιζε «πολλά λεφτά» οπόταν κρίθηκε ασύμφορη. Η μάρτυς απέρριψε κατηγορηματικά την εν λόγω υποβολή ισχυριζόμενη ότι θα ήταν παράλογο για κάποιον να καταστρέψει εξολοκλήρου ένα αυτοκίνητο αξίας €15.000 απλά για να αποφύγει να αντικαταστήσει ένα κιβώτιο ταχυτήτων αφού το κόστος τέτοιας αντικατάστασης, σύμφωνα με προηγούμενη εμπειρία της, δεν θα ήταν περισσότερο από €400 - €
3. Ακόμα και να χρειαζόταν αντικατάσταση της μηχανής, ισχυρίστηκε η μάρτυς απαντώντας σε παρόμοιας φύσης ερώτηση που της έγινε, λαμβανομένου υπόψη ότι στο παρελθόν είχε η ίδια καταβάλει ποσό περί τα €700 για να αλλάξει την μηχανή σε ένα από τα άλλα οχήματα της οικογένειας της επίσης τύπου MERCENDES, η θέση της υπεράσπισης δεν μπορεί να σταθεί λογικά. ΜΕ2- Αστ. XXXXX Ο μάρτυρας κλήθηκε να καταθέσει ως ο αστυνομικός που ενεπλάκηκε στην υπόθεση. Σύμφωνα με σχετική έκθεση που ετοίμασε (Τεκ.6), η αστυνομία είχε ενημερωθεί για το ατύχημα από τον γιο της ενάγουσας την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 25/05/
4. Επειδή όμως δεν υπήρξαν οποιοιδήποτε τραυματισμοί ή ζημιά σε ξένη περιουσία δεν κρίθηκε αναγκαίο να ανοιχτεί αστυνομικός φάκελος οπόταν και με οδηγίες του υπεύθυνου λοχία του, το συμβάν παρέμεινε απλά ως μία καταχώρηση στο ημερολόγιο του σταθμού. Από ότι θυμάται, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, σε κάποιο στάδιο είχε μεταβεί μαζί με τον λοχία του στο σημείο απλά για να δουν το χώρο και αν και το όχημα είχε ήδη μετακινηθεί, ούτε ο ίδιος ούτε ο λοχίας έκριναν, στη βάση των όσων οι ίδιοι διαπίστωσαν, αναγκαίο να προβούν σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια από αυτή που είχαν ήδη κάνει, ήτοι απλά να καταχωρήσουν το περιστατικό στο μητρώο του σταθμού. Ακόμη και να ειδοποιείτο την ίδια ώρα του ατυχήματος η αστυνομία, ανέφερε ο μάρτυρας και πάλι στις ίδιες ενέργειες θα προέβαιναν αφού δεν προέκυπτε λόγος για να γίνει κάτι διαφορετικό. Ρωτήθηκε ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του κατά πόσο είχε προβληματιστεί ως προς το αληθοφανές του ισχυρισμού που έδωσε τότε ο οδηγός του οχήματος, ήτοι ότι «ενώ οδηγούσε . σε κάποιο σημείο σε μια αριστερόστροφή στροφή απώλεσε τον έλεγχο του αυτοκινήτου με αποτέλεσμα να πέσει σε γκρεμό βάθους 40 - 50 περίπου μέτρων . (και) όταν αντιλήφθηκε ότι το αυτοκίνητο του κατευθυνόταν στο γκρεμό άνοιξε την πόρτα και πετάχτηκε από το αυτοκίνητο χωρίς να τραυματιστεί, φέροντας μόνο εκδορές και γδαρσίματα στο δεξί χέρι» και κατά πόσο θα μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο στην πραγματικότητα ο οδηγός να πήρε το αυτοκίνητο στο συγκεκριμένο σημείο και στη συνέχεια να το έριξε αυτοβούλως από τον γκρεμό. Θέση του μάρτυρα ήταν ότι αν και δεν θυμάται να διαπιστώθηκαν στο σημείο ίχνη πλαγιολίσθησης εντούτοις πρόκειται για επικίνδυνη στροφή και το κατά πόσο θα έπρεπε να υπάρχουν ή όχι τέτοια ίχνη εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως π.χ. την απόσταση που είχε το αυτοκίνητο από τον γκρεμό όταν ξέφυγε της πορείας του, το πότε ο οδηγός αντιλήφθηκε ότι το όχημα κατευθύνετο προς τον γκρεμό και αν πρόλαβε να εφαρμόσει τα φρένα του καθώς επίσης και την κατεύθυνση που είχε το όχημα προτού πέσει από τον γκρεμό. Εφόσον αυτοί οι παράγοντες, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, δεν είναι γνωστοί, ο ίδιος δεν μπορεί να τοποθετηθεί ως προς κατά πόσο μπορεί να μην ευσταθεί ο ισχυρισμός του οδηγού σημειώνοντας όμως ότι ουδέποτε του πέρασε από το μυαλό ότι ενδέχετο να μην ήταν ατύχημα αλλά εσκεμμένη ενέργεια για να εισπραχθεί αποζημίωση από την ασφάλεια, αν μη τη άλλο διότι ο είναι ο ίδιος ο οδηγός του οχήματος που ειδοποίησε άμεσα την αστυνομία για τα σχετικά. Του υπεβλήθη τότε από την συνήγορο της εναγόμενης ότι τόσο ο ίδιος όσο και οι άλλοι αστυνομικοί που ενεπλάκηκαν επέδειξαν παντελή αμέλεια αφού όφειλαν να σκεφτούν πονηρά και να διερευνήσουν σε βάθος το συμβάν και ότι ο λόγος που δεν προέβηκαν σε μια τέτοια διερεύνηση είναι επειδή «βαριόντουσαν» και δεν ήθελαν να μπλέξουν σε μια δύσκολη υπόθεση, θέση την οποία ο μάρτυρας απέρριψε. Σημειώνω εδώ ότι μετά την μαρτυρία του ΜΕ2 κατατέθηκαν από κοινού και για περιορισμένο σκοπό τα Τεκ. 7, 8, 9 και 10, ήτοι επιστολή 04/07/11 από εναγόμενη προς αρχηγό αστυνομίας με την οποία ζητήθηκε να διερευνηθεί ενδεχόμενη απόπειρα καταδολίευσης της ασφάλειας (Τεκ.7), επιστολή της αστυνομίας προς εναγόμενη ημερ.30/01/12 με την οποία η τελευταία ενημερώθηκε για το περιεχόμενο κατάθεσης που έδωσε ο οδηγός του οχήματος στις 26/11/11 (Τεκ.8), επιστολή σταθμάρχη Κουκλιών προς δικηγόρους ενάγουσας 05/10/16 αναφορικά με το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε ο οδηγός στις 25/05/11 (Τεκ.10) και «έντυπο ειδοποιήσεως ατυχήματος» της εναγόμενης με ημερ. 01/06/
5. Τα Τεκ. 7, 8 και 10 κατατέθηκαν από κοινού προς απόδειξη μόνο του ότι στάληκαν ή συντάχθηκαν, αναλόγως της περίπτωσης, στις ημερομηνίες που εκεί αναφέρονται, με το γεγονός της σύνταξης και αποστολής τους να είναι κοινώς αποδεκτό ενώ το Τεκ. 9, κατατέθηκε προς απόδειξη του ότι όντως η εναγόμενη ενημερώθηκε για το ατύχημα. Κατά την ακρόαση, ο σκοπός της κατάθεσης του Τεκ. 8 επεκτάθηκε σε όλο το περιεχόμενο του εγγράφου με την επιφύλαξη των θέσεων που κάθε πλευρά προβάλλει σε σχέση με τα όσα εκεί αναφέρονται. Ειδική αναφορά στα εν λόγω τεκμήρια κάνω σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μου. ΜΕ3 - Χ. Παπαχαραλάμπους Ο μάρτυρας προσήλθε να καταθέσει ως ο οδηγός του οχήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι το άμεσα εμπλεκόμενο με τα επίδικα γεγονότα πρόσωπο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, τον τότε καιρό διέμενε στην Πάφο με την αρραβωνιαστικιά του και εκείνη την ημέρα είχε πάει με το επίμαχο όχημα στο χωριό Αρχιμανδρίτα για να δει κάτι χωράφια που προτίθετο να αγοράσει. Όταν στην επιστροφή πλησίασε στο επίμαχο σημείο του δρόμου έλαβαν χώρα τα εξής: «.Αν θυμούμαι καλά ήταν μια ευθεία και μετά μπήκα στη στροφή, έπεσε μες το παγκέτο το αυτοκίνητο. Βασικά οι δρόμοι ήταν και λλίο....δεν ήταν καθαροί οι δρόμοι, τα παγκέτα τους. Στον συγκεκριμένο δρόμο απ' ό,τι θυμούμαι και σωστά έπεσε το αυτοκίνητο μες το παγκέτο, εγύρισε με, εβρέθηκα που τη δεξιά πλευρά του δρόμου, κατευθύνετουν προς τον γκρεμό το αυτοκίνητο..Εγύρισε με, έπεσε ποδά, επαρεξέκλινε της πορείας του το αυτοκίνητο. .Εγύρισα μονομιάς, έπιασα τα τιμόνια μου, έγυρε με μονομιάς, εξιπάτισα τες πεζίνες μου τζιαί επάτησα το στόπερ μου.Βεβαίως πατάς στόπερ. Εξαρτάται πόσο στόπερ πατάς και αναλόγως του πώς ήταν η κατάσταση. Δεν μπορώ να σου πω επάτησα 10% στόπερ ή 30% πεζίνα. Τούτα τα πράγματα είναι ενστικτωδώς. Τζιαί τώρα ας πούμε που μπαίνω στη φάση που ήμουν τζιαμέ είναι σαν θολά τα πράγματα, είναι κάτι μηχανικό, ήταν πολλά γρήγορο και πάρα πολλά ενστικτωδώς η κατάσταση που ήταν, δεν μπορώ να σου πω ακριβώς τώρα αν έγειρε δεξιά, αν με έγειρε αριστερά ή πόσο παγκέτο έπεσα. Ήταν πολλά γρήγορα τα πράγματα που εγινήκασιν. Το κάθε αυτοκίνητο που οδηγάς θέλει διαφορετικό τρόπο οδήγησης. Το αυτοκίνητο της πισινής κίνησης δεν μπορείς να ξαπολάς την πεζίνα για να το συγκρατήσεις. Είναι αυτή η πισινή κίνηση. Δεν πρέπει να παίζεις με το στόπερ του αυτοκινήτου. Για να κρατήσεις ένα αυτοκίνητο στον δρόμο που παρεξέβηκε της πορείας του ειδικά όταν είναι πισινή κίνηση πρέπει να παίξεις με την πεζίνα σου και με λλίο στόπερ, ειδικά όταν φεύγει το αυτοκίνητο που την πορεία του. Είναι διαφορετικός ο τρόπος οδήγησης του κάθε αυτοκινήτου που κρατάς φυσικά. Είναι το πρώτο πράμα που δουλεύεις το στόπερ και την πεζίνα. Πρέπει να παίξεις πάνω σε ορισμένα πράγματα. Είναι αυτοκίνητο διαφορετικής τεχνολογίας που αυτά που οδηγούμε τα επιβατικά.Βρέθηκα στην άλλη πλευρά του δρόμου.Έπεσα μες το παγκέτο δεξιά, παρεξέκλινε της πορείας του το αυτοκίνητο και με πέταξε στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Βρέθηκα μες την άλλη πλευρά, ήταν σαν χώμα.Παγκέτο του δρόμου, ήταν αρκετά πλατύς τζιαμέ.Εγώ προσπάθησα να κρατήσω το αυτοκίνητο αλλά δεν ανταποκρίνετουν. Πώς να το εξηγήσω; Προσπαθείς να κρατήσεις το αυτοκίνητο στον δρόμο. Προσπαθείς, το θέμα είναι πώς είναι το αυτοκίνητο και αν μπορείς να το επαναφέρεις. Παρεξέκλινε της πορείας του. Προσπάθησα να το φέρω πίσω, απλώς δεν τα κατάφερα. Μπορεί να μην ήμουν σωστός τι έκανα εκείνη την ώρα στην κρίση μου δηλαδή, πώς σκέφτηκα να χειριστώ εκείνη την κατάσταση. Μπορεί να έκανα λάθος χειρισμό του αυτοκινήτου. Δεν κατάφερα να το επαναφέρω, το αυτοκίνητο επήε τζιεί που επήε το αυτοκίνητο. Εξαρτάται τι αυτοκίνητο κρατάς και τι κίνηση έχει το αυτοκίνητο. . Θυμάμαι την τελευταία φορά που είδα το μιλίμετρο επήαιννα κάπου 70 80 χιλιόμετρα. Υπολόγισα κάπου εκεί. Την ώρα του ατυχήματος δεν είδα ακριβώς το μιλίμετρο. Θυμούμουν ότι κάπου είδα το μιλίμετρο μου ήταν 80, .Ξεκίνησε το αυτοκίνητο, επήαιννε, έχασε την πορεία του και εγώ έμεινα πάνω στο πατίδι με 70 80 το μιλίμετρο, έπεσε στο παγκέτο, γύρισε που ποτζιεί, βρέθηκα στην άλλη πλευρά. Τζιείνο ήταν η ιστορία. Προσπάθησα να το σταματήσω, επήα όσο πιο πολλά εμπόρεσα να σταματήσω το αυτοκίνητο τζιαί ως τζιαμέ ήταν.κάπου σταμάτησα το αυτοκίνητο, ήταν το κιγκλίδωμα, χτύπησε το αυτοκίνητο πάνω, δίπλα ήταν το κιγκλίδωμα, τελείωνε, χτύπησε το αυτοκίνητο, πρέπει να είχε ένα κουγκρί κάτι τζιαμέ, κρατήστηκε το αυτοκίνητο, κάπου τζιαμέ είδα τον γκρεμό κάτω, ότι το αυτοκίνητο ήταν κάτω. Δεν μπορώ να πω ακριβώς ότι ακινητοποιήθηκε. Δεν ακινητοποιήθηκε. Είχα κάποιο...δεν ξέρω...ένα δευτερόλεπτο, πέντε δευτερόλεπτα, δέκα δευτερόλεπτα; Το αυτοκίνητο ήταν σε κίνηση που δεν μπορούσα, άνοιξα την πόρτα τζιαί πετάχτηκα. Το αυτοκίνητο ήταν κρεμασμένο κάπως έτσι ας πούμε στο χείλος του γκρεμού.Το κιγκλίδωμα ετέλειωνε τζιαμέ. Όπως ετέλειωνε το κιγκλίδωμα ο χώρος ήταν που το κιγκλίδωμα τζιαί δα που έδωκε το αυτοκίνητο, κάπου δαμέ ετέλειωνε το κιγκλίδωμα, πετάχτηκε που δαμέ το αυτοκίνητο.Το κιγκλίδωμα τζιαμέ που ετέλειωνε ήταν μαυρισμένο τζιαί τσακρισμένο. Βασικά ήταν τζιαμέ που επήε κάτω το αυτοκίνητο. Δεν εμπόρουν να αλλάξω δρόμο, υπάρχουν φωτογραφίες και η πορεία του αυτοκινήτου που επήε τωρά, δεν ξέρω μπορεί να επήαν να βάλουν κιγκλίδωμα και να εκλείσαν τον δρόμο. Ούτε ξέρω, ούτε εξαναπήα τζιαμέ να δω τι γίνεται για να δω αν εβάλαν ή δεν εβάλαν. Που ήμουν εγώ στο συγκεκριμένο ατύχημα δεν υπήρχε, ετέλειωνε το κιγκλίδωμα, είχε κουγκρί τεράστιο επί του δρόμου, δεν έφκαινε βασικά το κουγκρί που κρατά το κιγκλίδωμα, αλλά ήταν φλατ με τον δρόμο εκεί που ξεκινά αλλά ήταν φλατ.Ένιωσα το αυτοκίνητο ότι χτύπησε, κάπου κρατήθηκε κάπως το αυτοκίνητο τζιαί είναι τζιαμέ που ήβρα το chance να ανοίξω την πόρτα μου τζιαί εφκήκα εγώ. Δεν είχα κάτι άλλο να κάνω.Έβλεπα το αυτοκίνητο ότι επήαιννε προς τον γκρεμό.Πετάχτηκα πάνω σε μια σιηνιά. Δεν την έβλεπα, απλώς την ένιωσα.Δεν έτρεχα την ώρα που εγίνηκε η πρόσκρουση. Εχτύπησε το αυτοκίνητο κάπου, ένιωσα το αυτοκίνητο όπως που να ήρτεν η μηχανή ίσια πάνω, εκτύπησα, ένιωσα το χτύπημα τζιαμέ και είδα τον γκρεμό μπροστά μου και άνοιξα την πόρτα τζιαί επετάχτηκα. Το αυτοκίνητο σχεδόν μπορεί να ήταν τζιαί ακινητοποιημένο. Έχλιασε τζιαί επήε τζιαμέ κάτω. Δεν επήαιννε με 80 χιλιόμετρα τζιαί άνοιξα την πόρτα τζιαί επετάχτηκα. Το αυτοκίνητο χτύπησε, πρόσκρουσε κάπου. Μετά την επόμενη μέρα που ήταν μέρα είδα ότι ίσιε ένα κουγκρί μεγάλο τζιαμέ, σχεδόν με την επιφάνεια του δρόμου τζιαί εφαίνετουν τζιαμέ, ίσιε χτύπημα τζιαί ήταν τζιαί ραγισμένο το κουγκρί.Κρεμάστηκε το αυτοκίνητο. Ήταν κρεμασμένο, έβλεπα τον γκρεμό κάτω, δεν ήταν το αυτοκίνητο ίσιο. Εχτύπησε, εκράτησε με δεν ξέρω, μπορεί ένα λεπτό, μπορεί ένα δευτερόλεπτο. Πάνω σε τζιείνη τη σύγκρουση δεν είχα τον χρόνο, επετάχτηκα, έχλιασε το αυτοκίνητο τζιαί επήε που τζιαμέ κάτω. Ήταν ήδη γυρισμένο προς τον γκρεμό, ήταν κρεμασμένο το αυτοκίνητο κάπως έτσι. Ήταν κρεμασμένο το αυτοκίνητο, κορατζιησμένο, επιάστηκε που κάτω το αυτοκίνητο.. Το μισό πάνω, το μισό ήταν μες τον γκρεμό, εκρέμετουν το αυτοκίνητο. Ήταν γυρισμένο έβλεπε τον γκρεμό κάτω. Μπροστά μου ήταν ο γκρεμός και πετάχτηκα δεξιά. ήταν μια σιηνιά τεράστια όπως άνοιξα, δεν την είδα φυσικά, άνοιξα την πόρτα, επετάχτηκα και ήταν βατό, εκράτησε με τζιαμέ.Έπεσα πλευρό...Εχτάρτηκε το σιέρι μου, το δεξί μου σιέρι». Πρόσθετα των πιο πάνω, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι είχε ενημερώσει την ίδια ώρα την εναγόμενη μέσω της οδικής βοήθειας που του παρείχε στα πλαίσια της ασφαλιστικής του κάλυψης και ότι αρμόδιος αντιπρόσωπος της μετέβηκε στη σκηνή και έλαβε φωτογραφίες. Το ότι η εναγόμενη είχε δεόντως ειδοποιηθεί προκύπτει, σύμφωνα με τον μάρτυρα και από το γεγονός ότι μετά το ατύχημα και προτού υποβληθεί επίσημα απαίτηση για αποζημίωση, επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς κάποιος κ. Λαρδής, ο οποίος τον ενημέρωσε ότι ερευνούσε το ατύχημα εκ μέρους της ασφάλειας. Με τον εν λόγω κύριο ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι είχε έντονη λογομαχία μέσω τηλεφώνου και αυτό διότι ο Λαρδής ήταν αγενής αλλά και έντονος ως προς τη θέση του ότι ο μάρτυρας δεν έλεγε την αλήθεια αφού θεωρούσε παράλογο κάποιος να πεταχτεί από αυτοκίνητο που κινείται και να υποστεί μόνο εκδορές. Αυτή, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ήταν και η μόνη επικοινωνία που είχε για το θέμα με την εναγόμενη πριν την επίσημη υποβολή της σχετικής απαίτησης της ενάγουσας. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι αν και δεν ειδοποίησε την αστυνομία την ίδια ώρα διότι αντιλήφθηκε, από τα όσα του είπε ο αντιπρόσωπος της εναγόμενης, ότι εφόσον δεν υπήρχε ούτε τραυματισμός ούτε ζημιά σε ξένη περιουσία δεν χρειάζετο να ειδοποιηθεί η αστυνομία, εντούτοις, όταν μετέβηκε εκ νέου στο σημείο μαζί με πλατφόρμα την επόμενη ημέρα οπόταν και κατέστη δυνατό να ανασυρθεί το αυτοκίνητο, ενημέρωσε την αστυνομία για τα καθέκαστα δίνοντας σχετική προς τούτο κατάθεση. Υποδείχθηκε στο μάρτυρα από πλευράς εναγόμενης έντυπο υπογραμμένο από εκείνον, το οποίο κατά την εναγόμενη συμπληρώθηκε τη συγκεκριμένη νύχτα ως «φιλική δήλωση ατυχήματος» για σκοπούς ασφάλειας και το οποίο παρουσιάζει το μάρτυρα να είχε αναφέρει τότε ότι το ατύχημα έγινε στις 22:30 και όχι στις 21:30 (Τεκ.11). Ο μάρτυρας επέμεινε στη θέση του ότι το ατύχημα έγινε περί τις 21:30 ισχυριζόμενος ότι «πρώτα απ' όλα δεν βλέπεις καν την ώρα που γινίσκεται το ατύχημα. Ετηλεφώνησα στη μητέρα μου, η μητέρα μου μου έδωσε το τηλέφωνο της ασφαλιστικής, ετηλεφώνησα στην πλατφόρμα ''έρχομαι'', έκαμε μισή ώρα, μια ώρα, ούτε καν είδα την ώρα. Αποκλείεται κάποιος να έχει ένα ατύχημα και να γράφει 10:22 ακριβώς έδωκα που τον γκρεμό κάτω». Υπεβλήθη στο μάρτυρα ότι οι ισχυρισμοί του περί χτυπήματος του αυτοκινήτου σε κουγκρί προτού κυλήσει στο γκρεμό συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις ώστε να μειώσει την ταχύτητα του οχήματος και να «καλύψει» έτσι την αρχική παράλογη εκδοχή του ότι πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητο ενώ αυτό κινείτο με ταχύτητα 80ΧΑΩ και δεν έπαθε ουσιαστικά τίποτε. Ισχυριζόμενος ο μάρτυρας ότι αυτή ήταν πάντοτε η θέση του, απέρριψε την υποβολή παραπέμποντας στην κατάθεση που έδωσε όταν κλήθηκε εκ νέου από την αστυνομία στις 26/11/11 όπου έκαμε σχετική αναφορά και στο θέμα αυτό. Αν και δέχτηκε ότι στην πρώτη κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία την επόμενη ημέρα του ατυχήματος, ήτοι στις 25/05/11, δεν είχε αναφέρει αυτή τη συγκεκριμένη λεπτομέρεια, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι αυτό οφείλετο στην αναστάτωση κάτω από την οποία τελούσε κατά το χρόνο εκείνης της κατάθεσης καθώς επίσης και στο ότι αντίθετα με την κατάθεση που κλήθηκε να δώσει στις 26/11/11, όπου του ζητήθηκαν ρητά λεπτομέρειες και διευκρινίσεις για διάφορα θέματα, στις 25/05/11 του είχε απλά ζητηθεί να αναφέρει συνοπτικά τί είχε γίνει εξ' ου και περιορίστηκε στην ουσία του πράγματος, ήτοι ότι απώλεσε τον έλεγχο του αυτοκινήτου και όταν αντιλήφθηκε ότι αυτό κατευθυνόταν προς τον γκρεμό, βρήκε σε κάποια στιγμή την ευκαιρία και πετάχτηκε έξω - «.ήταν πολλά μηχανική απ' ό,τι θυμούμαι η πρώτη που έδωσα κατάθεση στα Κούκλια. Ήταν το μωρό μαζί μου, ήταν η γυναίκα μου, έδωσα μια κατάθεση πέντε γραμμές. Δεν εσκέφτηκα ποτέ ότι ήταν να έχω τούντην αντιμετώπιση που την ασφαλιστική εταιρεία. ήταν ένας αστυνομικός, έδωσα του την κατάθεση, ήταν ο γιος μου έκλαιγε, έπρεπε να φύουμε, ήμουν βιαστικός, δεν ξαναείχα εγώ ατύχημα για να ξέρω οτιδήποτε. Έδωσα μια απλή κατάθεση και έφυα.Ό,τι με ρώτησαν απάντησα.». Κατά το μάρτυρα, η ουσία της πρώτης κατάθεσης του δεν διαφέρει από την δεύτερη, ενώ το ότι όντως το αυτοκίνητο χτύπησε πάνω σε κουγκρί που υπήρχε στο έδαφος στο συγκεκριμένο σημείο μπορούσε εύκολα να επιβεβαιωθεί αφού, όπως διαπίστωσε και ο ίδιος την επόμενη ημέρα που μετέβηκε στο σημείο, εκεί υπήρχε κουγκρί, «μαυρισμένο τζαι τσακρισμένο». Του υπεβλήθη ακολούθως από την ευπαίδευτη συνήγορο της εναγόμενης ότι «πράγματι ήταν ραγισμένο το κουγκρί στην άκρια, σε ένα σημείο του κιγκλιδώματος» όμως την «ιδέα» ότι το αυτοκίνητο χτύπησε πρώτα εκεί τη «συνέλαβε» κάποια στιγμή μετά το ατύχημα, όταν πλέον αντιλήφθηκε ότι η εναγόμενη θα επικαλείτο το παράλογο των αρχικών του ισχυρισμών - «Μετά το δυστύχημα συλλάβατε αυτήν την ιδέα επειδή είδατε ότι πράγματι ήταν ραγισμένο το κουγκρί στην άκρια, σε ένα σημείο του κιγκλιδώματος και τότε συλλάβατε την ιδέα να χρησιμοποιήσετε την εικόνα ότι πιάστηκε το αυτοκίνητο στο κιγκλίδωμα και γι' αυτό προλάβατε να πεταχτείτε επειδή καταλάβετε ότι με 80 χιλιόμετρα που σας ξέφυγε δεν μπορούσατε να στηρίξετε αυτήν την εκδοχή.» Ο μάρτυρας απέρριψε κατηγορηματικά την εν λόγω υποβολή αναφέροντας ότι το συγκεκριμένο σημείο το είχε επισκεφθεί από τότε και αντιπρόσωπος της εναγόμενης ο οποίος μάλιστα φωτογράφησε και το σημείο αλλά και το κουγκρί. Τέλος ο μάρτυρας αντεξετάστηκε και ως προς την κατάσταση στην οποία ήταν το όχημα πριν το επίδικο ατύχημα. Δέχτηκε ότι κάποιο μηχανικό πρόβλημα είχε προκύψει με το αυτοκίνητο προηγουμένως, αρνήθηκε όμως ότι το εν λόγω πρόβλημα αφορούσε στο κιβώτιο ταχυτήτων αν και αυτή ήταν αρχικά η προσωπική εκτίμηση του ιδίου και του Μάριου, ήτοι του μηχανικού του. Στη συνέχεια όμως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ο Μάριος διαπίστωσε ότι το πρόβλημα οφείλετο καθαρά σε χαλάρωση των πόλων της μπαταρίας οπόταν και αυτό επιδιορθώθηκε άμεσα με ένα απλό σφίξιμο των πόλων. Του υπεβλήθη ακολούθως ότι στην πραγματικότητα το πρόβλημα του αυτοκινήτου ήταν τέτοιας σοβαρής μορφής που προφανώς κρίθηκε ασύμφορο να επιδιορθωθεί και επειδή «το αυτοκίνητο αυτό δεν πληρώνετουν και ήταν έτοιμο το αυτοκίνητο να το κατάσχει η τράπεζα», ο ίδιος το μετέφερε στο συγκεκριμένο σημείο με την χρήση κάποιας μορφής πλατφόρμας - «με κάτι σαν Rescue Line» - και το έριξε στον γκρεμό, θέσεις τις οποίες ο μάρτυρας απέρριψε κατηγορηματικά ισχυριζόμενος ότι ακόμη και πρόβλημα με το κιβώτιο ταχυτήτων να υπήρχε, που δεν υπήρχε, η επιδιόρθωση του δεν θα κόστιζε περισσότερο από €500 - €1.000 ενώ το δάνειο μέσω του οποίου αγοράστηκε το αυτοκίνητο, εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να πληρώνεται κανονικά από τη μητέρα του χωρίς ποτέ η τράπεζα να κινηθεί νομικά εναντίον της. ΜΕ4 - Ν. Μαρκουλλής Ο μάρτυρας κλήθηκε να καταθέσει ως ο εμπειρογνώμονας στον οποίο αποτάθηκε το 2017 η πλευρά της ενάγουσας για να τοποθετηθεί επιστημονικά επί των συμπερασμάτων και ευρημάτων κάποιου φερόμενου εμπειρογνώμονα επ' ονόματι Κ. Επέογλου, ο οποίος φέρεται να διορίστηκε περί τα τέλη του 2013 από την εναγόμενη για να διερευνήσει το ατύχημα και να συντάξει σχετική έκθεση. Σημειώνω ότι η εν λόγω έκθεση Επέογλου είχε αποκαλυφθεί ενόρκως στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης από την εναγόμενη στις 30/05/
6. Ως δηλώθηκε κατά την ακρόαση από πλευράς εναγόμενης, αν και ο Επέογλου ήταν ένας εκ των εμπειρογνωμόνων που είχε διορίσει η πρώτη για να διερευνήσει το επίδικο ατύχημα εντούτοις τελικά αποφασίστηκε όπως μην χρησιμοποιηθεί η μαρτυρία του. Εφόσον όμως η μαρτυρία του ΜΕ4 και η σχετική έκθεση που αυτός ετοίμασε την 01/02/17 (Τεκ.14), αφορούσε και αναφέρετο ρητά στα συμπεράσματα και σχόλια της έκθεσης Επέογλου, επιτράπηκε η κατάθεση και εκείνης της έκθεσης ως Τεκ.14Α, αρχικά για τον περιορισμένο σκοπό ότι ήταν η έκθεση που χρησιμοποιήθηκε από τον ΜΕ4 για σκοπούς της δικής του έκθεσης και στη συνέχεια, κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 24/04/19, για σκοπούς αντεξέτασης του ΜΥ1, ήτοι του εμπειρογνώμονα επί του οποίου η εναγόμενη αποφάσισε να στηρίξει και να προωθήσει την υπεράσπιση της. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια την έκθεση του ΜΕ4 και αυτό διότι η ουσία της δια ζώσης μαρτυρίας του μάρτυρα κύλησε ουσιαστικά πάνω στις ίδιες γραμμές. «Κατόπιν οδηγιών σας εμελετήσαμεν τα στοιχεία που μας εδόθησαν Αστυνομική έκθεση, έκθεση εμπειρογνώμονα Κωνσταντίνου Επεογλου φωτογραφίες ημερομηνιών 2/6/2011 και 27/12/2013 που ελήφθησαν εις τον τόπον του δυστυχήματος και φωτογραφίες του οχήματος XXXXX33 και εκαταλήξαμεν εις τα ακόλουθα συμπεράσματα. «
7. Το γεγονός οτι ο οδηγός XXXXX Παπαχαραλάμπους εδήλωσε στην ασφάλεια του ότι νομίζει ότι η ταχύτητα του ήταν 80 χιλιόμετρα την ώρα δεν μπορεί να ληφθή ως σοβαρό δεδομένο διότι κανένας οδηγός κατά την ώρα σύγκρουσης δεν κοιτάζει την ταχύτητα του αλλά προσπαθεί να αποφυγή το δυστύχημα. Εκείνο που έχει σημασία στην προκειμένη περίπτωση είναι τι ταχύτητα είχε το όχημα κατά την στιγμή που το εγκατέλειψε ο οδηγός και που μόνον ο ίδιος μπορεί να υπολογίση μετά που το όχημα έπεσε στο αριστερό παγκέτο και ακολούθως στο δεξιό παγκέτο. Σίγουρα η ταχύτητα του οχήματος ελαττώθηκε πριν το εγκατάλειψη ο οδηγός, ανοίγωντας την πόρτα. Γι αυτόν τον λόγο δεν μπορούμεν να πάρομεν ως δεδομένο την ταχύτητα των 80 χιλιομέτρων των ώρα & να προχωρήσομεν σε υποθετικούς υπολογισμούς.
8. Οι φωτογραφίες του εμπειρογνώμονα Επεογλου ελήφθησαν 27/12/2013 δηλαδή 2 ½ χρόνια μετά το δυστύχημα. Η μορφολογία του εδάφους άλλαξε από την ημερομηνία του δυστυχήματος 24/5/2011 και φαίνεται καθαρά στην φωτογραφία 4 που ελήφθη 2/6/2011 και την φωτογραφίαν 1 που ελήφθη στις 27/12/2013 από τον εμπειρογνώμονα Επέογλου. Να προσεχθη το παγκέτο Α και στις δύο φωτογραφίες όπως επίσης και το πλάτος της ασφάλτου που είναι διαφορετικό. Επίσης δεν γνωρίζομεν 2½ χρόνια προηγουμένως την φθορά του οδοστρώματος & πόση διαφορά είχε το οδόστρωμα τότε από το οδόστρωμα 2 ½ χρόνια μετά που έκανε τους υπολογισμούς του ο Εμπειρογνώμονας Επέογλου. Ακόμη πρέπει να λάβομεν υπόψιν ότι ίσως διεξήχθησαν και κάποια έργα εις το εν λόγω σημείο μεταξύ της ημερομηνίας δυστυχήματος και ημερομηνίας υπολογισμών εμπειρογνώμονα Επέογλου και ξανά οποιδήποτε υπολογισμοί δεν μπορούν να είναι ακριβείς.
9. Πουθενά δεν αναφέρεται στην κατάθεση του οδηγού ότι υπήρξε πλαγιολίσθηση. Στις παρατηρήσεις του εμπειρογνώμονα Επέογλου στις παραγράφους 3 και 4 αναφέρονται οι λέξεις ΑΝ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΕΚΑΝΕ ΠΛΑΓΙΟΛΙΣΘΗΣΗ που σημαίνει υπόθεσην αβάσιμην. Δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ότι έγινε πλαγιολίσθηση η βρέθηκαν ίχνη πλαγιολίσθησης.
10. Τελικά όσον αφόρα την τελευταίαν παράγραφο στις παρατηρήσεις Επέογλου που αναφέρεται στην πόρταν οδηγού ότι αν έπεφτε στον γκρεμό θα είχεν αποκολληθή, ξανά είναι υποθέσις λανθασμένη καθ ότι ανοικτή πόρτα οχήματος που κατευθύνεται σε γκρεμό θα κλείση μόλις κτυπήση κάπου και δεν θα αποκολληθή. Φωτογραφίες του κτυπημένου οχήματος όντως δείχνουν καθαρά την πόρταν του οδηγού κτυπημένη και κλειστή. Πιστεύω ότι η θέσις του οδηγού ότι εγκατέλειψε το όχημα πριν πέση στον γκρεμνό ευσταθή αν η ταχύτητα του οχήματος την ώρα που επήδησεν έξω ήταν χαμηλή 10 - 20 χιλιόμετρα την ώραν και σίγουρα όχι 80 χιλιόμετρα την ώραν Πρόσθετα των πιο πάνω, ο μάρτυρας ανέφερε ότι πριν προσέλθει να καταθέσει (22/03/19), του δόθηκε αντίγραφο και της έκθεσης που συνέταξε ο ΜΥ1, η οποία έκθεση να σημειωθεί ότι αν και φέρεται να συντάχθηκε στις 24/09/11 (Τεκ.15), αποκαλύφθηκε από την εναγόμενη στις 13/03/19, ήτοι εκκρεμούσης της ακρόασης και πριν τη μαρτυρία του ΜΕ
11. Για την εν λόγω έκθεση ο ΜΕ4 ανέφερε ότι δεν έκρινε αναγκαίο να ασχοληθεί μαζί της εφόσον κατ' εκείνον, τα συμπεράσματα που αναφέρονται σ' εκείνη την έκθεση, ο ΜΥ1 τα βάσισε στην ύπαρξη πλαγιολίσθησης του οχήματος χωρίς όμως να υπήρξαν ποτέ οποιαδήποτε στοιχεία ή ίχνη που να επιβεβαιώνουν τέτοια πλαγιολίσθηση στη συγκεκριμένη περίπτωση.» Σημειώνω εδώ ότι η πλευρά της εναγόμενης, παραπέμποντας στα προσόντα του μάρτυρα, αμφισβήτησε την εμπειρογνωμοσύνη του σε σχέση με τα θέματα που αυτός κατέθεσε. Τη θέση αυτή ο ΜΕ4 δεν την δέχτηκε επικαλούμενος τόσο την επάρκεια των προσόντων του όσο και την πολυετή πείρα του στο συγκεκριμένο τομέα (45 χρόνια). Επεσήμανε όμως παράλληλα ο μάρτυρας ότι αν και η εμπλοκή του στην υπόθεση κυρίως στον επιστημονικό σχολιασμό των θέσεων Επέογλου και ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει ούτε την ταχύτητα του αυτοκινήτου πριν και κατά το ατύχημα ή την απόσταση που αυτό είχε από τον γκρεμό όταν ο οδηγός του ισχυρίστηκε ότι πετάχτηκε έξω, εντούτοις, το ότι ως γεγονός, κάποιος οδηγός που βρίσκεται ξαφνικά σε κίνδυνο δεν κοιτάζει το μιλίμετρο για να ξέρει ακριβώς την ταχύτητα του τη συγκεκριμένη στιγμή αλλά η έγνοια του είναι να αποφύγει τον κίνδυνο και ότι για να μπορέσει κάποιος να πεταχτεί από όχημα που κινείται και να μην πάθει σοβαρή ζημιά, συνεπάγεται ότι το όχημα πρέπει να κινείτο με χαμηλή ταχύτητα, ήτοι περί τα 10 - 20 ΧΑΩ και σίγουρα όχι 80 ΧΑΩ, δεν είναι κατ' ανάγκη θέματα που απαιτούν ειδική εμπειρογνωμοσύνη αλλά κοινή λογική. ΜΥ1 - Εμπειρογνώμονας υπεράσπισης - Α. Αγαθαγγέλου Ο μάρτυρας, η εμπειρογνωμοσύνη και τα προσόντα του οποίου στον τομέα της εκτίμησης οχημάτων και διερεύνησης και αναπαράστασης τροχαίων ατυχημάτων δεν αμφισβητούνται, ισχυρίστηκε ότι έλαβε οδηγίες από την εναγόμενη στις 13/06/11 για να διερευνήσει το επίδικο ατύχημα. Στα πλαίσια των οδηγιών του, ανέφερε ο μάρτυρας, τέθηκαν υπόψη του τα όσα φέρεται ο οδηγός του οχήματος να ανέφερε στην αστυνομία όταν έδωσε κατάθεση στις 25/05/11 και τα οποία παρατέθηκαν στη σχετική αστυνομική έκθεση (Τεκ.6) και οι φωτογραφίες που φέρεται να έλαβε η οδική βοήθεια που επισκέφτηκε το χώρο και η οποία στη συνέχεια τις παρέδωσε στην εναγόμενη. Σκοπός της έρευνας του ήταν, ισχυρίστηκε, να διαπιστώσει αν μπορεί να ευσταθεί επιστημονικά ο τρόπος με τον οποίο ο οδηγός του οχήματος ισχυρίστηκε ότι έγινε το ατύχημα. Για το σκοπό αυτό ο μάρτυρας ανέφερε ότι επισκέφτηκε και ο ίδιος την περιοχή στις 14/06/11, έλαβε φωτογραφίες καθώς και σχετικές μετρήσεις οπόταν και συνέταξε στις 24/09/11 σχετική έκθεση την οποία κατέθεσε και υιοθέτησε κατά την μαρτυρία του (Τεκ.15). Ο μάρτυρας ανέφερε ότι έκρινε αναγκαίο όπως πρώτα εξετάσει τον ισχυρισμό του οδηγού ότι το ατύχημα επεσυνέβη όταν αυτός εισήλθε σε αριστερόστροφη στροφή με ταχύτητα 80 ΧΑΩ και απώλεσε τον έλεγχο του οχήματος του σημειώνοντας ότι την πληροφόρηση για το συγκεκριμένο ύψος της ταχύτητας την άντλησε από την αναφορά που φέρεται να έγινε στα έγγραφα με τα οποία ειδοποιήθηκε η εναγόμενη για το περιστατικό και όχι από την κατάθεση στην αστυνομία εφόσον εκεί δεν αναφέρεται οτιδήποτε το σχετικό. Για το σκοπό αυτό, αφού ο μάρτυρας προέβη σε διάφορες επιτόπιες μετρήσεις, χρησιμοποιώντας σχετικές επιστημονικές φόρμουλες κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για να απωλεσθεί ο έλεγχος και να πλαγιολισθήσει το όχημα στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου, αυτό θα έπρεπε να κινείτο με «ελάχιστη ταχύτητα πλαγιολίσθησης» 78.8 ΧΑΩ. Λαμβάνοντας περαιτέρω υπόψη ότι το σημείο όπου ξεκίνησε η πλαγιολίσθηση του οχήματος απέχει 44 μέτρα από το χείλος του γκρεμού απ' όπου αυτό φέρεται να έπεσε και ότι στα 35 μέτρα αυτής της απόστασης υπήρχε δέντρο στο παγκέτο του δρόμου σε κοντινή απόσταση από το κιγκλίδωμα, ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αν ο οδηγός ταξίδευε με ταχύτητα 78.8 ΧΑΩ, τότε η δεξιόστροφη τροχιά που θα ακολουθούσε το όχημα κατά την πλαγιολίσθηση του, θα το οδηγούσε να χτυπήσει πάνω στο δέντρο και δεν θα έφτανε στο γκρεμό. Αν τώρα, υποστήριξε ο μάρτυρας, το όχημα κινείτο με μεγαλύτερη ταχύτητα τότε και πάλι δεν θα έφτανε στο γκρεμό αφού θα χτυπούσε στο κιγκλίδωμα. Στη βάση αυτών των συμπερασμάτων του ο μάρτυρας προχώρησε και υποστήριξε ότι εφόσον δεν εντοπίστηκαν ζημιές είτε στο δέντρο είτε στο κιγκλίδωμα και οι ζημιές στο όχημα ήταν στο μπροστινό μέρος και όχι στο δεξιό που θα ήταν και το μέρος που θα χτυπούσε σε μια δεξιόστροφη πλαγιολίσθηση, συνεπάγεται ότι δεν μπορεί να ευσταθεί ο ισχυρισμός του οδηγού περί απώλειας ελέγχου του οχήματος του. Πρόσθετα όμως τούτων, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, το γεγονός ότι το όχημα δεν έφερε χτυπήματα από κάτω αλλά τα σημεία επαφής από την πτώση στο γκρεμό και οι ζημιές που το όχημα υπέστη συνεπεία της πτώσης, ήτοι πολλαπλά χτυπήματα στην μπροστινή αριστερή πλευρά με κατεύθυνση από μπροστά προς τα πίσω, στην αριστερή πλευρά με κατεύθυνση από αριστερά προς τα δεξιά και στο πάνω μέρος με κατεύθυνση από πάνω προς τα κάτω, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι το όχημα κατρακύλησε κάτω προς τον γκρεμό χτυπώντας πρώτα με την αριστερή μπροστινή γωνία και πλευρά και στη συνέχεια αναποδογυρίστηκε χτυπώντας με την οροφή. Αυτό συνεπάγεται κατά το μάρτυρα ότι το όχημα δεν «πέταξε» στον γκρεμό ως θα αναμένετο να γίνει αν κινείτο με ταχύτητα όταν έπεσε οπόταν και για κάποια δευτερόλεπτα, ουσιαστικά θα «αιωρείτο» στο κενό προτού το τραβήξει με το κάτω μέρος του η δύναμη της βαρύτητας. Η δε ζημιά που διαπιστώθηκε να φέρει το όχημα στην δεξιά πόρτα, κατά το μάρτυρα οφείλεται στο γεγονός ότι αυτή αφέθηκε ανοιχτή όταν το όχημα κύλησε στον γκρεμό. Στη βάση όλων των πιο πάνω, το καταληκτικό συμπέρασμα του μάρτυρα ήταν ότι οι ισχυρισμοί του οδηγού δεν ευσταθούν επιστημονικά και «το όχημα εσκεμμένα σπρώχτηκε στον γκρεμό». Στα πλαίσια τόσο της κυρίως εξέτασης του όσο και της αντεξέτασης του, ζητήθηκαν από το μάρτυρα διάφορες διευκρινήσεις και περαιτέρω λεπτομέρειες ως προς τα προαναφερθέντα συμπεράσματα του. Ανέφερε συνεπώς ο μάρτυρας ότι ο ίδιος δεν είχε εντοπίσει οποιαδήποτε στοιχεία πλαγιολίσθησης ενώ κατ' εκείνον κανονικά θα έπρεπε να υπήρχαν αν ευσταθούσε ο ισχυρισμός του οδηγού, αναφέροντας όμως παράλληλα ότι το αν τέτοια ίχνη θα μπορούσαν να διαπιστωθούν κατά τον χρόνο που αυτός επισκέφτηκε τη σκηνή, εξαρτάτο από διάφορους παράγοντες όπως π.χ. οι καιρικές συνθήκες και η χρήση του δρόμου, ότι φυσιολογικά η ταχύτητα ενός οχήματος ελαττώνεται κατά τη διάρκεια πλαγιολίσθησης και συνεπώς η ταχύτητα που θα είχε το όχημα όταν έφτανε στο σημείο του γκρεμού θα ήταν χαμηλότερη από την ταχύτητα που είχε όταν ο οδηγός απώλεσε τον έλεγχο του, ότι παρά ταύτα ο ίδιος δεν μέτρησε ούτε υπολόγισε ποια θα ήταν με βάση τις δικές του διαπιστώσεις η ταχύτητα του οχήματος όταν αυτό θα έφτανε περί του σημείου που βρισκόταν ο γκρεμός, ότι από τις φωτογραφίες που λήφθηκαν από την Rescue Line την ίδια μέρα και οι οποίες του δόθηκαν από την εναγόμενη στις 13/06/11 για σκοπούς της έρευνας του, φαίνεται ότι η αστυνομία επισκέφτηκε την σκηνή την επόμενη ημέρα του ατυχήματος, ότι το γεγονός ότι το επίμαχο όχημα έχει κίνηση στους πίσω τροχούς επηρεάζει τον χειρισμό του όταν αυτό βρίσκεται σε κατάσταση πλαγιολίσθησης, ότι η δυνατότητα του να εξετάσει πλήρως το κάτω μέρος του οχήματος για να διαπιστώσει αν υπήρχαν ζημιές ήταν περιορισμένη, ότι αν το σημείο του δρόμου που ξεκίνησε η πλαγιολίσθηση δεν ήταν εκεί που θεώρησε ο ίδιος ότι ήταν, τότε «φυσιολογικά θα διέφερε, αλλάζουν οι αριθμοί, αλλάζουν όλα (εννοώντας τους υπολογισμούς του)» και ότι δεν έκρινε αναγκαίο να προβεί σε οποιαδήποτε επανεξέταση των συμπερασμάτων του όταν πληροφορήθηκε, πριν από τη μαρτυρία του, για το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία ο οδηγός στις 26/11/11 (Τεκ.8) και αυτό μεταξύ άλλων διότι δεν διαπίστωσε ουσιώδη διαφορά μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης κατάθεσης (Τεκ.6 και 8 αντίστοιχα) αφού κατ' εκείνον στη δεύτερη κατάθεση «.δεν περιγράφει τίποτε επιπρόσθετο εκτός που την αναφορά του στα 80 χιλιόμετρα την ώρα που στην πρώτη δεν την ανέφερε στην Αστυνομία, . αλλά εγώ δεν έλαβα υπόψη μου την ταχύτητα που ανάφερε εκείνος, . διότι ένας οποιοσδήποτε οδηγός την ώρα που απωλέει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του δεν θωρεί το milimetro ταυτόχρονα.». Πρόσθετα όλων των πιο πάνω ο μάρτυρας αντεξετάστηκε και σε σχέση με την καταληκτική του θέση ότι το επίμαχο όχημα σπρώχτηκε επίτηδες στον γκρεμό. Ρωτήθηκε ειδικότερα ο μάρτυρας κατά πόσο, με βάση τις δικές του κατ' ισχυρισμό διαπιστώσεις αλλά και με βάση τις διευκρινήσεις που έδωσε κατά την μαρτυρία του, θα μπορούσε να καταστραφεί ολοσχερώς ένα αυτοκίνητο που σπρώχνεται σε γκρεμό με μηδενική ουσιαστικά ταχύτητα, όπως άλλωστε ήταν και το καταληκτικό του συμπέρασμα - «Εννοώ σταματημένο και το κουντούμε, όπως το αναφέρατε. . με μια μικρή ταχύτητα». Θέση του μάρτυρα ήταν ότι δεν μπορούσε να απαντήσει τέτοια ερώτηση διότι την θεωρούσε «πολλά αόριστη» εφόσον έπρεπε να γνωρίζει ποια ακριβώς ήταν η ταχύτητα του οχήματος τη στιγμή που ξεκινούσε να πέφτει από το χείλος του γκρεμού καθώς επίσης και τον τρόπο με τον οποίο σπρώχτηκε το όχημα, ήτοι «εάν το έσπρωξες ή εάν έβαλες την drive μέσα και δεν πρόλαβες ούτε την πόρτα να κλείσεις και ξεκίνησε το αυτοκίνητο». Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Επί του παρόντος αναφέρω απλά, κατά γενικό τρόπο, ότι αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν το αξιόπιστο της εκδοχής των μαρτύρων τους έναντι της εκδοχής των μαρτύρων της άλλης πλευράς και με ιδιαίτερη αναφορά στις νομικές αρχές που διέπουν το βάρος απόδειξης σε αστικές υποθέσεις, εισηγήθηκαν, ο μεν κ. Κυριάκου ότι η αγωγή της ενάγουσας θα πρέπει να επιτύχει, η δε κα Ιωάννου το αντίθετο. Ειδική αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας