Λάμπρου ν. Κώστα, Αρ. Αγωγής: 3868/12, 30/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3868/12 Μεταξύ: XXXXX Λάμπρου Ενάγοντας και XXXXX Κώστα Εναγόμενος ----------------- Ημερομηνία: 30 Απριλίου 2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: κ. X. Χατζηλοΐζου Για Εναγόμενο: κ. Ε. Νικολαΐδου ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά σε τροχαίο ατύχημα που επεσυνέβη στις 20/08/12 και περί ώρα 12:30 στη Λεωφόρο Ομονοίας στη Λεμεσό και συγκεκριμένα πριν τη διασταύρωση της εν λόγω λεωφόρου με τη λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού, όπου η λεωφόρος Ομονοίας χωρίζεται σε τρεις λωρίδες οι οποίες, η μεν αριστερή λωρίδα έχει κατεύθυνση προς τα βόρεια και προς τα δυτικά (ευθεία και αριστερά), η μεσαία λωρίδα προς τα βόρεια (ευθεία) και η δεξιά λωρίδα μόνο προς τα ανατολικά (δεξιά). Τα εμπλεκόμενα στο ατύχημα οχήματα ήταν το όχημα τύπου saloon που οδηγούσε ο ενάγοντας με αρ. εγγραφής XXXXX82 και το όχημα που οδηγούσε ο εναγόμενος τύπου trailer με αρ. εγγραφής XXXXX35, το οποίο κατά το χρόνο του ατυχήματος μετέφερε container και είχε μικτό βάρος περί τους 33 τόνους και μήκος περί τα 12μ περιλαμβανομένης της καρότσας. Είναι παραδεκτό ότι από το ατύχημα προκλήθηκαν στο όχημα του ενάγοντα ζημιές στον πίσω προφυλακτήρα, στο πίσω δεξιό φανάρι, στη λαμαρίνα του εν λόγω φαναριού, στις δεξιές πόρτες, στο δεξί μπροστινό φτερό και στο «τάση» (Τεκ.3). Είναι επίσης παραδεκτό και καθίσταται εύρημα μου ότι από το ατύχημα ο ενάγοντας έχει υποστεί κάποιες ζημιές, υλικές και σωματικές. Για όλα τα πιο πάνω κάμνω ανάλογα ευρήματα. Όσον αφορά τις αποζημιώσεις που αξιώνει ο ενάγοντας, έχει δηλωθεί η συμφωνία των μερών ότι επί πλήρους ευθύνης, οι γενικές αποζημιώσεις ανέρχονται σε €3000 και οι ειδικές σε €2.163,30 πλέον €100 έξοδα εκτιμητή για τα οποία η σχετική απόδειξη που κατατέθηκε κατά την ακρόαση δηλώθηκε ότι δεν αμφισβητείται, ήτοι σύνολο €2263,
- Το μοναδικό δηλαδή θέμα που παρέμεινε να τελεί υπό αμφισβήτηση μεταξύ των μερών και για το οποίο διεξήχθη ακρόαση, ήταν το θέμα της ευθύνης και για το οποίο η μεν πλευρά του ενάγοντα κάλεσε τους ενάγοντα (ΜΕ1), Δρ. Χ. Κατσιάμη Ειδικό Ορθοπεδικό (ΜΕ2) και ιδιώτη εκτιμητή μηχανοκινήτων οχημάτων (ΜΕ3) ενώ η πλευρά του εναγόμενου τους εναγόμενο (ΜΥ1), Η. Ηροδότου υπάλληλο της εταιρείας Οδική Υπηρεσία (ΜΥ2) και Α. Ματσουκάρη, εσωτερικό εκτιμητή και λειτουργό της ασφαλιστικής εταιρείας του ενάγοντα, GAN Direct (ΜΥ3). Η εκδοχή του ενάγοντα, την οποία κατά την ακρόαση προώθησε μέσω γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Α) ο ίδιος ως ΜΕ1, ήταν η εξής: «Την 20.8.2012 οδηγούσα το αυτοκίνητο μου.εις τον παρακαμπτήριο δρόμο Ομόνοιας Λεμεσού με βόρεια κατεύθυνση κρατώντας την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Κατά τον αυτό χρόνο και τόπον ο Εναγόμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο trailer.με ίδια κατεύθυνση κρατώντας την μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας. Σε κάποιο σημείο του δρόμου ο Εναγόμενος άνευ σήματος ή προειδοποιήσεως επιχείρησε αλλαγή λωρίδας προς τα αριστερά και/ή επιχείρησε να με προσπεράσει με αποτέλεσμα να συγκρουσθεί με το αυτοκίνητο μου και να με παρασύρει προκαλώντας μου σωματικές βλάβες και ζημιές στο αυτοκίνητο μου» Ισχυρίστηκε περαιτέρω ο ενάγοντας ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο ο ίδιος οδηγούσε το όχημα του κανονικά στην αριστερή λωρίδα της λεωφόρου με ταχύτητα περί τα 40-50ΧαΩ και με πρόθεση να προχωρήσει ευθεία στη διασταύρωση, προς Πολεμίδια ενώ ο εναγόμενος, ο οποίος οδηγούσε το trailer του στη μεσαία λωρίδα, βρισκόταν «λλίο πιο πίσω». Σε κάποια στιγμή, ισχυρίστηκε ο ενάγοντας, ο εναγόμενος ανέπτυξε ταχύτητα για να τον προσπεράσει οπόταν και τον χτύπησε στο πίσω δεξιά μέρος του οχήματος του με την μπροστινή αριστερή πλευρά του trailer και στη συνέχεια τον «.ετράβησε από τη δεξιά πισινή πλευρά.» και τον παρέσυρε για περίπου 30-40μ μέχρι που το αυτοκίνητο του ξαφνικά γύρισε προς τα δεξιά και βρέθηκε κάθετα με το trailer οπόταν και τα δύο οχήματα σταμάτησαν. Υποδείχτηκαν στον ενάγοντα διάφορες φωτογραφίες της σκηνής (Τεκ.6), στις οποίες κατά την υπεράσπιση φαίνεται ότι η τελική θέση των δύο οχημάτων είναι πλήρως εντός της λωρίδας του εναγόμενου, ήτοι της μεσαίας λωρίδας. Αναγνώρισε στις εν λόγω φωτογραφίες ο ενάγοντας τόσο τα δύο εμπλεκόμενα οχήματα όσο και τα διαχωριστικά σημεία της κάθε λωρίδας στο επίμαχο σημείο του δρόμου και δέχτηκε ότι όντως η τελική θέση των δύο οχημάτων ήταν εντός της μεσαίας λωρίδας, ήτοι της λωρίδας του εναγόμενου. Απέρριψε όμως υποβολή που του τέθηκε ότι η σύγκρουση έγινε εντός της μεσαίας λωρίδας κατά την προσπάθεια του να προσπεράσει εκείνος το trailer και ισχυρίστηκε ότι η σύγκρουση έγινε στην δική του λωρίδα, ήτοι την αριστερή, όταν το trailer προσπάθησε να τον προσπεράσει εκείνον και ότι αυτός ουδέποτε παρέκλινε είτε της πορείας του είτε της λωρίδας του. Προς επίρρωση δε του ισχυρισμού του αυτού ο ενάγοντας παρέπεμψε στην έκθεση του εκτιμητή που είχε τότε διορίσει για να επιθεωρήσει τις ζημιές του (Τεκ.4 και 5), ήτοι του ΜΕ3, σύμφωνα με την οποία οι σημαντικότερες ζημιές βρίσκονταν στον πισινό προφυλακτήρα του οχήματος του, στο πίσω δεξιό φανάρι και λαμαρίνα και στις πόρτες της δεξιάς πλευράς. Ισχυρίστηκε επίσης ο ενάγοντας ότι μετά τη σύγκρουση ρώτησε τον εναγόμενο «εν με είδες τζιαί εκολόσυρες με τζιαί έφερες με μπροστά που τα μούτρα του αυτοκινήτου σου;» οπόταν και ο τελευταίος του απάντησε «έφκα τζιειπάνω να δεις αν φαίνεσαι κάτω», απάντηση που δείχνει, κατά τον ενάγοντα, ότι ο εναγόμενος ήταν και παραδέχτηκε ότι ήταν, αμελής. Ως δεύτερος μάρτυρας για τον ενάγοντα κλήθηκε ο Δρ. Χ. Κατσιάμης, ήτοι ο ειδικός ορθοπεδικός που εξέτασε τον πρώτο, ο οποίος και υιοθέτησε το σχετικό πιστοποιητικό που εξέδωσε και την απόδειξη είσπραξης από τον ενάγοντα ως αμοιβή, του ποσού των €200 (Τεκ.1 και 2). Αν και το θέμα των ζημιών του ενάγοντα δεν ήταν επίδικο εφόσον οι αποζημιώσεις που αφορούν σε σωματικές βλάβες είχαν δηλωθεί, εντούτοις η υπεράσπιση ζήτησε όπως προσέλθει ο ΜΕ2 ώστε να αντεξεταστεί αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τον ενέπλεξε στην υπόθεση ο ενάγοντας και αυτό για να καταδειχθεί το κατ' ισχυρισμό αναξιόπιστο της όλης εκδοχής του τελευταίου και ότι η παρούσα υπόθεση δεν συνιστά τίποτε άλλο παρά μια προσπάθεια του ενάγοντα να εξασφαλίσει αποζημιώσεις τις οποίες δεν δικαιούται. Επί της μαρτυρίας του ΜΕ2 επομένως δεν θα επεκταθώ και θα περιοριστώ να αναφέρω μόνο ότι ο ΜΕ2 κατέθεσε αποκλειστικά για τα της εμπλοκής του ως ιατρός του ενάγοντα και στην επαφή που είχε με τον τελευταίο για σκοπούς εξέτασης και θεραπείας. Ο μάρτυρας επέμεινε στην ορθότητα και ακρίβεια των όσων κατέγραψε στο πιστοποιητικό του δύο εβδομάδες μετά το ατύχημα, ήτοι στις 06/09/12 και συγκεκριμένα στο ότι εξέτασε τον ενάγοντα σε διάφορες περιπτώσεις και διαπίστωσε τα τραύματα που ο τελευταίος αναφέρει στην Ε/Α του.. Ο τρίτος μάρτυρας για τον ενάγοντα ήταν ο ιδιώτης εκτιμητής Ν. Μαρκουλλής τα προσόντα του οποίου δεν αμφισβητήθηκαν. Σύμφωνα με το μάρτυρα, ο οποίος αν και δεν είχε την ευκαιρία να εξετάσει το trailer του εναγόμενου ή να επισκεφτεί τη σκηνή, είχε την ευκαιρία να επιθεωρήσει το όχημα του ενάγοντα, να το φωτογραφίσει και να συντάξει σχετική έκθεση αναφορικά με τις ζημιές και το κόστος επιδιόρθωσης αυτών (Τεκ.4). Αν και ο μάρτυρας δεν προέβη σε κάποια αναπαράσταση του ατυχήματος ως είναι προσοντούχος να το πράξει εντούτοις, παραπέμποντας στις φωτογραφίες των ζημιών στο όχημα του ενάγοντα που ο ίδιος έλαβε στις 29/08/12, δήλωσε ότι ήταν σε θέση να προσφέρει την επιστημονική του άποψη ως προς το πώς φαίνεται να έγινε το επίδικο ατύχημα. Κρίνω σκόπιμο όπως παραθέσω αυτούσια τη θέση του μάρτυρα: «.κατά την άποψή μου, ότι το φορτηγό αυτοκίνητο, αφού εχτύπησε πίσω δεξιά στο αυτοκίνητο του Ενάγοντος, ακολούθως εσυγκρούστηκε στη δεξιά του πλευρά. Και αφού ταξίδεψαν μαζί για κάποιο διάστημα, εξού και οι ζημιές εις τις πόρτες τις δεξιές σε διαφορετικά ύψη, όταν ο οδηγός του φορτηγού αντελήφθην τη σύγκρουση με το αυτοκίνητο του Ενάγοντος, εσταμάτησε, και το αυτοκίνητο του Ενάγοντος ο οποίος προφανώς έχασε τον έλεγχό του, έστριψε δεξιά και εσταμάτησε όπως φαίνεται εις στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
- Θα ήταν αδύνατο, κατά την άποψή μας, το αυτοκίνητο του Ενάγοντος να έκαμε κλίση προς τα δεξιά και να εσυγκρούστηκε με το φορτηγό, καθότι δεν υπάρχει ζημιά από το φορτηγό πάνω εις στον μπροστινό προφυλακτήρα, μπροστινό δεξιό φανάρι μεγάλο γωνιακό και δεξιό μπροστινό φτερό. Εάν το αυτοκίνητο του Ενάγοντος εσυγκρούετο με το φορτηγό που ήταν δίπλα του, οι ζημιές εις στις πόρτες θα ήταν από μπροστά προς τα πίσω. Και όχι από πίσω προς τα εμπρός που είναι η περίπτωση μας.. στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες 1 και 2 του Τεκμηρίου 4 δεν έγινε στροφή του φορτηγού προς τα (αριστερά). Στην προκειμένη περίπτωση το φορτηγό αυτοκίνητο ακολουθούσε το αυτοκίνητο του Ενάγοντος και στην προσπάθειά του να τον προσπεράσει τρίφτηκε στο πίσω δεξιό μέρος του αυτοκινήτου του Ενάγοντος και ακολούθως μπήκε εις τη δεξιά πλευρά και προχώρησε. Το χτύπημα, όπως δείχνει τις φωτογραφίες 1 και 2, μαρτυρά ότι χτυπήθηκε, τρίφτηκε από το πίσω μέρος, όχι από το πλευρό, από το πίσω μέρος. Φαίνεται καθαρά.Το τρέιλερ ακολουθούσε το αυτοκίνητο του Ενάγοντος, στην προσπάθεια να το προσπεράσει χτύπησε εδώ πίσω στη γωνιά και έκαμε αυτό το πράγμα και ακολούθως τα αυτοκίνητα αγκαλιάστηκαν, τρίφτηκαν μεταξύ τους και σε κάποια απόσταση που σταμάτησε το τρέιλερ, έχασε τον έλεγχό του ο άνθρωπος, ο Ενάγοντας και κατέληξε εκεί που κατέληξε. Αυτή είναι η γνωμάτευση η δική μου. δεν είναι δυνατό (το αυτοκίνητο του Ενάγοντα να προσπάθησε να προσπεράσει), διότι ξαναλέω από τις φωτογραφίες 1 και 2 φαίνεται καθαρά ότι είναι τρίψιμο από αυτοκίνητο που ακολουθούσε το φορτηγό που ακολουθούσε προσπάθησε να προσπεράσει, δεν υπολόγισε καλά, τρίφτηκε στο πίσω δεξιό μέρος του Ενάγοντα..εξήγησα ότι εάν προσπαθούσε ο Ενάγοντας να στρίψει δεξιά για να προσπεράσει το φορτηγό θα έπρεπε να είχε χτυπήματα στο μπροστινό δεξιό μέρος, που δεν υπάρχουν.η ζημιά που υπάρχει εις το φτερό το μπροστινό, το δεξιό, είναι αντανακλαστική, δεν προήλθε από την επαφή με το φορτηγό. Προήλθε από το γεγονός ότι η πόρτα του οδηγού σπρώχθηκε προς τα εμπρός, πιέζοντας να φουσκώσει προς τα έξω και να διπλωθεί στο μπροστινό του μέρος. Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες 11 και 12 φούσκωσε το φτερό προς τα έξω και δίπλωσε προς τα δεξιά μπροστά.» Πρόσθετα των πιο πάνω, ο μάρτυρας δέχτηκε ότι δεν θα ήταν εύκολο εγχείρημα για ένα φορτηγό του τύπου του οχήματος που ο οδηγούσε ο εναγόμενος να εισέλθει στην αριστερή λωρίδα, να χτυπήσει το όχημα του ενάγοντα και μετά να εισέλθει εκ νέου στη λωρίδα του και δη κατά τρόπο που να ακινητοποιηθεί ευθυγραμμισμένο και παράλληλο με τη λωρίδα του ως φαίνεται στις φωτογραφίες Τεκ.6 και ανέφερε ότι για να γίνει κάτι τέτοιο, το trailer θα χρειαζόταν να διανύσει απόσταση περί τα 20μ. Ισχυρίστηκε όμως ότι η θέση του για το πώς επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα δεν ήταν ποτέ ότι το trailer έστριψε προς την αριστερή λωρίδα και χτύπησε τον ενάγοντα αλλά ότι «.το φορτηγό που ακολουθούσε προσπάθησε να προσπεράσει, δεν υπολόγισε καλά (και) τρίφτηκε στο πίσω δεξιό μέρος του Ενάγοντα.». Στη αντίπερα όχθη, η εκδοχή του εναγόμενου ως προς το πώς έγινε το επίδικο ατύχημα προβλήθηκε μέσω γραπτής δήλωσης που ο τελευταίος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Έγγραφο Β) καθώς επίσης και με περαιτέρω ερωτήσεις που του έγιναν από την ευπαίδευτη συνήγορο του. Παραθέτω αυτούσια την εν λόγω εκδοχή: «.Ήμουν στη μεσαία λωρίδα και ο άνθρωπος, ο κύριος ήταν αριστερά τζιαι επηαίνναμεν. Ήθελε να έρτει δεξιά. Την ώρα που ήρτε δεξιά, έπιασα τον που τον κώλο του αυτοκινήτου που τι πίσω μέρος δεξιά τζιαι όταν το κατάλαβα, ώστι να το καταλάβω τζιαι να σταματήσω, ήρτε τζιαι μπήκε μπροστά μου. Δεν υπάρχει περίπτωση ένα φορτηγό το οποίο έσιει 12 μέτρα μάκρος, να πάει αριστερά, να του χτυπήσω, να τον πιάσω από αριστερά τζιαι να το φέρω δεξιά. Ή ήταν να το βάλω μέσα στα κάγκελα τζιαμέ που είναι η Emporium Cars ή είσιε να μείνουμε τζιαμέ στην αριστερή λωρίδα. Όχι στη μεσαία..Όταν είσαι στη μεσαία λωρίδα και έρχεται ο άλλος να προσπεράσει από αριστερά, πώς θα τον δω εγώ όταν είμαι δεξιά στο φορτηγό τζιαι ο άλλος αριστερά που κάτω.Κατέβηκα από το αυτοκίνητο τζιαι το πρώτο που έκαμα ήταν να πάω να δω αν είναι καλά ο άνθρωπος. Μόλις άνοιξα την πόρτα είπε μου "εγώ φταίω". Τζιαι λέω του "είσαι καλά τζιαι εν να το βρούμε ποιος φταίει". Κατέβηκε κάτω, εκατέβασα τον από τη θέση του οδηγού, είδαμε το αυτοκίνητο, είδα ότι ήταν καλά ο άνθρωπος γιατί ερώτησα τον δέκα φορές αν ήταν καλά, του είπα να φέρουμε Αστυνομία τζιαι είπαμε, συμφωνήσαμε τζιαι οι θκυο να έρτει ο ασφαλιστής. Ήρτε ο ασφαλιστής τζιαι του λέω του ασφαλιστή "να φέρουμε Αστυνομία"; Τζιαι λέει μου "εν χρειάζεται, είναι καθαρό" λέει μου.ότι φταίει ο άνθρωπος. Τζιαι εξάλλου, εσάσαν μου τζιαι το αυτοκίνητο γιατί το αυτοκίνητο είχα το στη δουλειά τζιαι είσιε πολλές δουλειές τότε. Λέω του "θέλω το σύντομα το αυτοκίνητο γιατί δεν μπορούσε να τζιυλά έτσι" τζιαι εσάσαν μου το σε θκυο εβδομάδες.» Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι η ταχύτητα του τη συγκεκριμένη στιγμή ήταν 30-40 ΧαΩ και η απόσταση του από τον ενάγοντα περί τα 10μ. Ισχυρίστηκε δε ότι «Όταν μου χτύπησε, όταν πήγαινα στον δρόμο τζιαι εχτύπησε μου, γύρισα στο γυαλλούι που λες εσύ, στο καθρεφτάκι που είναι έτσι. Τζιαι είδα ότι είχα άνθρωπο τζιαμέ. Τζιαι ώστι να πατήσω τα στόπερ, εγύρισα το μπροστά, εχτύπησε μου, είδα το που το καθρεφτούι τζιείνο που λέτε εσείς, τζιείνο που βλέπει χαμέ. Εν η πόρτα έτσι, έσιεις καθρεφτούι τζιαι βλέπεις χαμέ. Τον είδε τζιαμέ την πρώτη φορά.». Ο εναγόμενος απέρριψε υποβολή που του έγινε ότι η επίδικη σύγκρουση έγινε στην αριστερή λωρίδα όταν επιχείρησε να προσπεράσει τον ενάγοντα οπόταν και του χτύπησε με το αριστερό μπροστινό μέρος του trailer πίσω δεξιά και ακολούθως τον παρέσυρε χτυπώντας τη δεξιά του πλευρά και ισχυρίστηκε ότι «αν εγίνετουν έτσι όπως λέεις εσύ, ο άνθρωπος χτύπα ξύλο θα ήταν μακαρίτης τωρά. Με 33 τόνους. Θα τον έβαλλα μέσα στην Emporium Cars όπως λέεις. Έννεν αυτοκινητούι τζιαι θα πιάω να του χτυπήσω, να τον φέρω πίσω. Τούτα τα πράματα μόνο στα έργα γίνουνται..πιάσε τις φωτογραφίες μια μια τζιαι δε αν έστω τζιαι δέκα πόντους είμαι στη γραμμή την αριστερή του κυρίου τζιαι δέχομαι να σας πληρώσω τα έξοδα ούλλα. μπορεί να ισιώσει ένα τρέιλερ με κοντέινερ, όχι φορτηγό που σπάζει στη μέση, τρέιλερ, να πιάσω δεξιά, να το φέρω πίσω δεξιά τζιαι το φορτηγό να εν ίσια κόμμα ράμμα μέσα στη γραμμή του;» Ο ΜΥ1, ο υπάλληλος δηλαδή της εταιρείας οδικής βοήθειας που μετέβηκε στη σκηνή μετά το ατύχημα, περιορίστηκε στο να αναγνωρίσει στο Τεκ.6 τις φωτογραφίες που αυτός έλαβε από τη σκηνή, στις οποίες φαίνονται τα δύο οχήματα στην τελική τους θέση. Ο μάρτυρας αναγνώρισε επίσης και το πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής που ετοίμασε ο ίδιος με βάση τα όσα είδε στη σκηνή και τα όσα του ανέφερε ο εναγόμενος και το οποίο σχεδιάγραμμα είχε παρουσιαστεί κατά την μαρτυρία του εναγόμενου και κατατέθηκε ως Τεκ.Χ προς αναγνώριση. Το εν λόγω σχεδιάγραμμα δεν ζητήθηκε όπως καταστεί κανονικό τεκμήριο και ο μάρτυρας δεν έτυχε οποιασδήποτε αντεξέτασης. Η μαρτυρία του ΜΥ3, του λειτουργού της ασφαλιστικής εταιρείας του ενάγοντα δηλαδή, περιορίστηκε στην επιβεβαίωση της θέσης του εναγόμενου ότι μετά το ατύχημα η εν λόγω ασφαλιστική δέχτηκε όπως καλύψει πλήρως τις ζημιές του trailer του τελευταίου και προς επίρρωση τούτου, ο μάρτυρας κατέθεσε τις σχετικές αποδείξεις (Τεκ. 7, 8 και 9) καθώς και το σχετικό έντυπο απαλλαγής που υπέγραψε ο εναγόμενος (Τεκ.10). Η αντεξέταση του μάρτυρα περιορίστηκε ουσιαστικά στην υπόδειξη ότι σύμφωνα με ρητό όρο του έντυπου απαλλαγής, ο εναγόμενος δήλωσε στην ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα ότι αντιλαμβάνεται ότι η πληρωμή που του έγινε «δεν θεωρείται ως αποδοχή ευθύνης εκ μέρους είτε των Ασφαλιστών είτε οποιουδήποτε άλλου προσώπου», θέση με την οποία ο μάρτυρας συμφώνησε. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβησαν σε εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αναφορά στις οποίες κάνω στην απόφαση μου όπου κρίνεται αναγκαίο. Περιορίζομαι εδώ να αναφέρω ότι αμφότεροι υποστήριξαν σε σχέση με το θέμα ευθύνης το αξιόπιστο της εκδοχής του πελάτη τους έναντι του αναξιόπιστου της εκδοχής της άλλης πλευράς και κάλεσαν το Δικαστήριο, ο μεν κ. Χατζηλοΐζου όπως επιδικάσει στον ενάγοντα πλήρως τα συμφωνηθέντα ποσά, η δε κα Νικολαΐδου όπως απορρίψει την αγωγή με έξοδα. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Σημειώνω κατ' αρχή ότι όσον αφορά τη μαρτυρία του Δρ. Κατσιάμη (ΜΕ2), αυτή, ως αφορώσα αποκλειστικά στην εμπλοκή του εν λόγω μάρτυρα υπό την ιδιότητα του θεράποντος ιατρού του ενάγοντα και στα τραύματα του τελευταίου, θέματα που δεν ήταν επίδικα, κρίνεται υπό τις περιστάσεις να είναι άνευ ουσιαστικής σημασίας σε σχέση με το μοναδικό επίδικο θέμα της υπόθεσης, ήτοι το πώς συνέβη το επίδικο ατύχημα και ποιος ευθύνεται γι' αυτό. Δεν παραγνωρίζω ότι πρόθεση της υπεράσπισης μέσω της αντεξέτασης του ΜΕ2 ήταν να καταδείξει γενικά το αναξιόπιστο του ενάγοντα όμως πέραν του ότι η αξιοπιστία ενός μάρτυρα δεν κρίνεται στη βάση των γεγονότων που δεν είναι επίδικα, η όποια τυχόν αναλήθεια ενός μάρτυρα σε σχέση με κάποια πτυχή της υπόθεσης δεν συνεπάγεται και αναλήθεια σε σχέση με τις υπόλοιπες πτυχές της μαρτυρίας του. Ομοίως ως άνευ σημασίας κρίνεται να ήταν και η μαρτυρία των ΜΥ2 και ΜΥ3 οι οποίοι ουσιαστικά περιορίστηκαν, ο μεν πρώτος στο να αναγνωρίσει αφ' ενός τις φωτογραφίες του Τεκ.6 οι οποίες όμως δεν αμφισβητήθηκαν και αφ' ετέρου το σχεδιάγραμμα Τεκ. «Χ» προς αναγνώριση το οποίο όμως τελικά δεν κατατέθηκε ως κανονικό τεκμήριο, ο δε δεύτερος στο να προσκομίσει απλά την πληρωμή που έγινε στον εναγόμενο από την ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα με την ταυτόχρονη ενυπόγραφη αποδοχή του τελευταίου ότι η εν λόγω πληρωμή δεν συνεπάγετο καμία ανάληψη ευθύνης για το ατύχημα από πλευράς ενάγοντα και της ασφάλειας του. Τίποτα δηλαδή ουσιαστικό δεν πρόσφερε στην υπόθεση και στο μοναδικό επίδικο θέμα της ευθύνης, η μαρτυρία των δύο αυτών μαρτύρων. Λαμβανομένου λοιπόν υπόψη ότι το μοναδικό επίδικο θέμα της υπόθεσης είναι το πώς συνέβη το επίδικο ατύχημα και ποιος ευθύνεται γι' αυτό, το πρώτο θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι αυτό της αξιοπιστίας και βαρύτητας που θα πρέπει να δοθεί στην φερόμενη ως πραγματική μαρτυρία της υπόθεσης και αυτό διότι η αξιόπιστη πραγματική μαρτυρία διαφωτίζει ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος και αποτελεί τη βάση επί της οποίας θα δοκιμαστεί η αξιοπιστία της ζωντανής μαρτυρίας των μαρτύρων οι οποίοι κατέθεσαν καθώς και χρήσιμο οδηγό για τον καθορισμό των επίδικων γεγονότων που περιβάλλουν το δυστύχημα. Τέτοια πραγματική μαρτυρία έχει νομολογηθεί ότι δύναται να συνιστά το σχεδιάγραμμα μιας σκηνής ατυχήματος, οι ζημιές που προκλήθηκαν από τη σύγκρουση και στα δύο οχήματα καθώς επίσης και σχετικές φωτογραφίες της σκηνής ή των ζημιών των οχημάτων (βλ. μεταξύ άλλων Ψάλτης Kώστας ν. Aστυνομίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 113, Γιαννάκης Σοφοκλέους ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 218 και Κονναρή ν. Κυριάκου
(1996)1 ΑΑΔ 267). Αρχής γενομένης λοιπόν του μοναδικού σχεδιαγράμματος που κατατέθηκε στην υπόθεση, ήτοι του Τεκ. «Χ» προς αναγνώριση, εφόσον το εν λόγω έγγραφο, αν και αναγνωρίστηκε από το ΜΥ3 που το κατήρτισε, εντούτοις ουδέποτε ζητήθηκε όπως κατατεθεί και ουδέποτε κατατέθηκε ως κανονικό Τεκμήρια και παρέμεινε, μέχρι και το τέλος της ακρόασης, ως τεκμήριο για αναγνώριση, αυτό, σύμφωνα με την πάγια νομολογία θα πρέπει να αγνοηθεί από το Δικαστήριο και αγνοείται, εφόσον «ένα έγγραφο που παρουσιάζεται για σκοπούς αναγνώρισης και όχι κανονικά ως τεκμήριο, δεν αποτελεί μαρτυρία» (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία ν Epco Cyprus Ltd και Άλλης,
(2007)1 Α.Α.Δ. 883, Lefkaritis Bros Ltd v. Tanya Shipping Office
(1987)1 C.L.R. 47 και Demeco Co. v. Beckhoff
(1988)1 C.L.R. 82). Σε κάθε περίπτωση το εν λόγω σχεδιάγραμμα αναφέρθηκε από το ΜΥ2 ότι καταρτίστηκε μόνο στη βάση των όσων ισχυρίστηκε ο εναγόμενος και χωρίς να ζητηθεί και η γνώμη του ενάγοντα και συνεπώς δεν θα μπορούσε ούτε να αποτελέσει ασφαλή βάση για την εξαγωγή συμπερασμάτων ακόμη και να κατατίθετο ως κανονικό Τεκμήριο. Όσον αφορά τώρα στις φωτογραφίες της σκηνής Τεκ.6 που έλαβε ο ΜΥ3 και του οχήματος του ενάγοντα που έλαβε ο ΜΕ3 (μέρος Τεκ.4), αυτές, όχι μόνο δεν αμφισβητούνται ότι όντως συνιστούν φωτογραφίες που απεικονίζουν τη σκηνή, την τελική θέση των δύο οχημάτων και τις συγκεκριμένες ζημιές στο όχημα του ενάγοντα μετά το ατύχημα αλλά μάλιστα οι εν λόγω φωτογραφίες χρησιμοποιήθηκαν χωρίς επιφύλαξη και από τις δύο πλευρές κατά την ακρόαση για να προωθηθούν οι εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμοί. Αποδέχομαι συνεπώς ως πλήρως αξιόπιστες τις εν λόγω φωτογραφίες στις οποίες και δίνω πλήρη βαρύτητα. Για το πώς θα πρέπει να ερμηνευτούν οι εν λόγω φωτογραφίες, σχετική ήταν η μαρτυρία του ΜΕ3, ο οποίος κλήθηκε να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας στον αντίστοιχο τομέα του. Προέχει επομένως θεωρώ η αξιολόγηση αυτού του μάρτυρα ο οποίος άλλωστε ήταν και ο μόνος μάρτυρας στην υπόθεση που κλήθηκε να καταθέσει ως εμπειρογνώμονας. Προτού όμως προχωρήσω να αξιολογήσω το ΜΕ3 θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω ότι αμφότεροι ενάγοντας και εναγόμενος δέχονται ότι πριν τη σύγκρουση, το όχημα του ενάγοντα βρισκόταν πιο μπροστά από το όχημα του εναγόμενου και ότι η σύγκρουση έγινε μεταξύ του μπροστινού αριστερού μέρους του trailer και του πίσω δεξιού μέρους του οχήματος του ενάγοντα. Δέχονται επίσης και οι δύο ότι η σύγκρουση έγινε ενόσω ήταν και οι δύο τους σε κίνηση, ότι κανένας ουσιαστικά δεν αντιλήφθηκε τον άλλο μέχρι που επήλθε η σύγκρουση και ότι μετά τη σύγκρουση, το trailer παρέσυρε το όχημα του ενάγοντα για κάποια απόσταση μέχρι που τα δύο οχήματα σταμάτησαν με το όχημα του ενάγοντα να είναι πλέον κάθετο με το trailer το οποίο ήταν πλήρως εντός της λωρίδας του. Σε σχέση με αυτά τα κοινώς αποδεκτά γεγονότα λοιπόν, προβαίνω σε περαιτέρω ανάλογα ευρήματα. Στρέφομαι τώρα στη μαρτυρία του ΜΕ3. Χωρίς να παραγνωρίζω ότι η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα επεκτάθηκε και στα όσα γεγονότα ο ίδιος βίωσε στα πλαίσια της άσκησης της εμπειρογνωμοσύνης του, λαμβανομένου υπόψη ότι η εμπειρογνωμοσύνη του δεν έχει αμφισβητηθεί, τον αποδέχομαι ως τέτοιο ειδικό. Υπενθυμίζω συναφώς την πάγια αρχή ότι ως τέτοιος εμπειρογνώμονα μάρτυρας, αυτός υπείχε υποχρέωση να δώσει στο Δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (βλ. Σπύρου ν Παπαδόπουλου, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Μαρίας Βασιλείου, ECLI:CY:AD:2018:A144, Πολιτική Έφεση Αρ. 29/12, 2/4/2018, Cybarco Ltd ν. Silvias Kovascik
(2001)1 ΑΑΔ 2013, Χαραλάμπους ν. Αβραάμ κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ. 1441, Anastassiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Kouppis v. Republic
(1977)2 C.L.R. 361, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1, 5 και Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, 308). Η επιστημονική άποψη του ΜΕ3, την οποία ο τελευταίος βάσισε στην αδιαμφισβήτητη 45χρονη εμπειρία και γνώσεις του, ήταν ότι οι φωτογραφίες των ζημιών δείχνουν ότι η μπροστινή αριστερή γωνιά του trailer χτύπησε την πίσω δεξιά γωνιά του οχήματος του ενάγοντα και στη συνέχεια ότι τα δύο οχήματα τρίφτηκαν μεταξύ τους μέχρι που το όχημα του ενάγοντα έχασε τον έλεγχο και απότομα γύρισε ώστε να βρεθεί κάθετο με το trailer. Κατά το μάρτυρα ,η σύγκρουση δεν μπορούσε να προκληθεί ούτε λόγω προσπάθειας του ενάγοντα να στρίψει δεξιά στη μεσαία λωρίδα που βρισκόταν ο εναγόμενος αλλά ούτε και λόγω προσπάθειας του εναγόμενου να εισέλθει στην αριστερή λωρίδα που κινείτο ο ενάγοντας. Αντιθέτως, υποστήριξε ο μάρτυρας, η σύγκρουση πρέπει να επήλθε όταν το trailer, το οποίο βρισκόταν στη μεσαία λωρίδα και πιο πίσω από το σημείο που βρισκόταν ο ενάγοντας, ο οποίος οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα, «έφτασε» τον τελευταίο και τη στιγμή που θα τον περνούσε, «.τρίφτηκε στο πίσω δεξιό μέρος του Ενάγοντα.», εξ' ου και οι ζημιές στο όχημα του τελευταίου, ήταν, κατά το μάρτυρα, «από πίσω προς τα εμπρός» και όχι ανάποδα ούτε και μπροστά δεξιά όπως θα ήταν η περίπτωση αν επρόκειτο για προσπάθεια εισόδου του ενός ή του άλλου οχήματος στην δίπλα λωρίδα. Η πιο πάνω επιστημονική άποψη του ΜΕ3, η οποία συνάδει τουλάχιστο με τις θέσεις που συνιστούν κοινό έδαφος μεταξύ των εμπλεκόμενων οδηγών και προβάλλει υπό τις περιστάσεις να είναι και λογική, δεν αντικρούστηκε από πλευράς υπεράσπισης με οποιαδήποτε αναλόγου βαρύτητας επιστημονική μαρτυρία και αυτό παρά τα διάφορα υποθετικά σενάρια και θέσεις που υποβλήθηκαν στο μάρτυρα κατά την αντεξέταση του. Θα πρέπει βεβαίως εδώ να σημειώσω ότι κατά την μαρτυρία του, ο ΜΕ3 ανέφερε και ότι θα πρέπει ο οδηγός του trailer, ο εναγόμενος δηλαδή, «να μην υπολόγισε καλά» την απόσταση κατά το «προσπέρασμα». Αυτή όμως η θέση του μάρτυρα δεν βασίστηκε σε οποιοδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο που θα επέτρεπε την εξαγωγή ενός τέτοιου συμπεράσματος εφόσον όπως και ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε, ούτε τη σκηνή επισκέφτηκε, ούτε σε οποιεσδήποτε μετρήσεις του δρόμου και των οχημάτων προέβη και ούτε επιχείρησε να προβεί σε οποιαδήποτε αναπαράσταση εφόσον δεν του είχε ζητηθεί κάτι τέτοιο. Εν τη απουσία λοιπόν των στοιχείων αυτών, τα οποία προφανώς και απαιτούνται να υπάρχουν εφόσον πρόκειται για θέμα «εσφαλμένης εκτίμησης απόστασης» αλλά και για να μπορεί το Δικαστήριο να ελέγξει την ορθότητα και την ακρίβεια της συγκεκριμένης θέσης του ΜΕ3, η θέση αυτή, ήτοι ότι ο εναγόμενος δεν υπολόγισε καλά την απόσταση, μόνο ως εικασία (assumption) μπορεί να θεωρηθεί και όσο λογική και αν ακούεται, παρέμεινε να συνιστά απλά μια εικασία και δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Άλλωστε «.ένα Δικαστήριο δεν επιτρέπεται να πιθανολογεί, σε επίπεδο εικασιών. Αποφασίζει με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία, την ανάλυση επ΄ αυτής, την αξιολόγηση και τα τελικά ευρήματα του. Δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να εντοπίσει την κατά τη δική του άποψη γενεσιουργό αιτία .έξω από οποιαδήποτε προς τούτο μαρτυρία.» (βλ. κατ' αναλογία ΚΥΠΡΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ ν. KN ZOO BAR RESTAURANT LTD, ECLI:CY:AD:2016:A554, Πολιτική Έφεση Αρ. 447/2011, 15/12/2016). Κατά τ' άλλα όμως, η επιστημονική άποψη του μάρτυρα ως προς ότι οι ζημιές στο όχημα του ενάγοντα προκλήθηκαν από χτύπημα στην πίσω δεξιά γωνιά και στη συνέχεια τρίψιμο από πίσω προς τα εμπρός, χωρίς όμως κάποιος εκ των δύο οδηγών να είχε επιχειρήσει να εισέλθει στη δίπλα λωρίδα και να χτυπήσει τον άλλο, έμεινε αναντίλεκτη και σε συνδυασμό με την καλή εντύπωση που μου έκαμε ο ΜΕ3 ως μάρτυρας, κρίνεται αξιόπιστη και ως τέτοια την αποδέχομαι. Στρέφομαι τώρα στις δύο αντίθετες εκδοχές που προώθησαν ενάγοντας και εναγόμενος και σημειώνω τα εξής. Υπενθυμίζω ότι ο πρώτος, ο ενάγοντας δηλαδή, ο οποίος είναι και αυτός που ισχυρίζεται αμέλεια από πλευράς εναγόμενου, ισχυρίστηκε στη δήλωση που υιοθέτησε κατά την κυρίως εξέταση του ότι, όπως αναφέρεται και στο δικόγραφο του, «.σε κάποιο σημείο του δρόμου ο Εναγόμενος άνευ σήματος ή προειδοποιήσεως επιχείρησε αλλαγή λωρίδας προς τα αριστερά και/ή επιχείρησε να με προσπεράσει». Είναι θεμελιωμένη αρχή ότι ένας διάδικος δικαιούται να προβάλει με το δικόγραφό του διαζευκτικούς ισχυρισμούς επί γεγονότων, αλλά οφείλει κατά την ακροαματική διαδικασία να επιλέξει την εκδοχή που θα προωθήσει (βλ. Μούντης Μιχάλης και άλλοι ν. Κώστα Φοίβου Παπαχριστοφόρου και άλλων,
(2012)1 Α.Α.Δ. 2637, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματ.) Λτδ ν. Χίνη
(2008)1 Α.Α.Δ. 818· Καστάνος κ.ά. ν. Λαϊκή Κυπρ. Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ. 1374 και Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Μιχαήλ
(2012)1 Α.Α.Δ. 41). Στην παρούσα περίπτωση, η χρήση του «και/ή» στις θέσεις του ενάγοντα κατά την ακρόαση φανερώνει έκδηλα ότι ο τελευταίος επέλεξε όπως προωθήσει ταυτόχρονα ως πραγματικό γεγονός και τους δύο δικογραφημένους διαζευκτικούς πραγματικούς (factual) ισχυρισμούς του ως προς το πώς έγινε το ατύχημα. Από τη μια δηλαδή ο ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι η σύγκρουση επήλθε όταν ο εναγόμενος «επιχείρησε αλλαγή λωρίδας προς τα αριστερά» και από την άλλη ότι η σύγκρουση επήλθε όταν ο εναγόμενος «επιχείρησε να με προσπεράσει». «Διαζεύξεις όμως ως προς το τί ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα . δεν χωρούν» διότι είτε τα γεγονότα έγιναν με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο (βλ. El Fath Co ν. EDT Shipping και άλλος
(1992)1 ΑΑΔ 1255). Δεν μπορούν και οι δύο ισχυρισμοί να ευσταθούν. Αν και κατά την αντεξέταση του ο ενάγοντας τελικά «περιόρισε» την εκδοχή του στο δεύτερο του ισχυρισμό, ήτοι στο «προσπέρασμα» και ο εμπειρογνώμονας που κάλεσε, ήτοι ο ΜΕ3, κατέρριψε πλήρως τον πρώτο ισχυρισμό περί αλλαγής λωρίδας από τον εναγόμενο, η προσπάθεια προώθησης δύο διαζευκτικών ισχυρισμών δεν μπορεί να αγνοηθεί για σκοπούς αξιοπιστίας της εκδοχής του ενάγοντα. Πρόσθετα όμως των πιο πάνω, έστω και «περιορισμένη» στο δεύτερο ισχυρισμό, η εκδοχή του ενάγοντα φέρει τον εναγόμενο να επέδειξε αμέλεια ουσιαστικά διότι δεν εκτίμησε ορθά ως όφειλε την απόσταση των δύο οχημάτων κατά την προσπάθεια του να προσπεράσει. Σύμφωνα όμως με την πραγματική μαρτυρία, ήτοι τις φωτογραφίες του Τεκ.6, οι οποίες έτυχαν της αποδοχής του ενάγοντα, η τελική θέση των δύο οχημάτων ήταν εξ' ολοκλήρου εντός της μεσαίας λωρίδας του εναγόμενου, ενώ σύμφωνα με την επιστημονική μαρτυρία που ο ίδιος ο ενάγοντας κάλεσε προς υποστήριξη της εκδοχής του, η σύγκρουση δεν έγινε στην αριστερή λωρίδα ούτε και ήταν αποτέλεσμα εισόδου του trailer στην αριστερή λωρίδα, ως αυτός ισχυρίστηκε. Με άλλα λόγια, από το σύνολο της μαρτυρίας που προσκόμισε η πλευρά του ενάγοντα, το μόνο σχετικό που προκύπτει είναι ότι ενώ το trailer του εναγόμενου οδηγείτο κανονικά στη μεσαία λωρίδα, σε κάποιο σημείο και χωρίς ποτέ το trailer να παρεκκλίνει της πορείας ή της λωρίδας του, το μπροστινό αριστερό του μέρος χτύπησε στο πίσω δεξιό μέρος του οχήματος του ενάγοντα. Ενώ όμως ο τελευταίος ισχυρίστηκε ότι αυτό οφείλεται σε αμέλεια του εναγόμενου κατά το «προσπέρασμα», πέραν της θέσης του ότι σε κάποιο στάδιο η απόσταση των δύο οχημάτων ήταν περί τα 10μ., καμία άλλη μαρτυρία δεν έχει παρουσιάσει είτε ως προς την απόσταση που είχαν τα δύο οχήματα, είτε ως προς τις διαστάσεις των δύο οχημάτων, του δρόμου ή των δύο λωρίδων, στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν ίσως να εξηγήσουν ικανοποιητικά πώς γίνεται να ευσταθεί η θέση ότι είναι ο εναγόμενος που ευθύνεται για τη σύγκρουση από τη στιγμή που τα δύο οχήματα κατέληξαν στη λωρίδα του εναγόμενου και ο τελευταίος ουδέποτε παρέκκλινε της λωρίδας του, ως ήταν και η διαπίστωση του ΜΕ3. Αυτή η παράλειψη του ενάγοντα θεωρώ, δεν μπορεί παρά να είναι καταλυτική για την εκδοχή του. Κοντολογίς, τίποτα από τα όσα έχουν παρουσιαστεί από πλευράς ενάγοντα δεν μπορούν να δώσουν πραγματικό έρεισμα στους ισχυρισμούς του και συνεπώς η εκδοχή του απορρίπτεται. Η πιο πάνω κατάληξη μου βέβαια δεν συνεπάγεται αυτόματα και ότι ευσταθεί η εκδοχή του εναγόμενου, ήτοι ότι η σύγκρουση επήλθε όταν ο ενάγοντας επιχείρησε να εισέλθει στη λωρίδα του από τα αριστερά προς τα δεξιά, εκδοχή η οποία καταρρίπτεται και από την πραγματική μαρτυρία αλλά και από την αξιόπιστη επιστημονική μαρτυρία του ΜΕ3 η οποία έμεινε αναντίλεκτη ως προς το θέμα αυτό. Βεβαίως, οι άλλες πτυχές της εκδοχής του εναγόμενου αναφορικά με το ότι αυτός ουδέποτε παρέκκλινε της πορείας του, ότι κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο λαμβανομένου υπόψη του συγκεκριμένου τύπου του οχήματος του και ότι η σύγκρουση δεν επήλθε στην αριστερή λωρίδα συνεπεία ελιγμού του trailer προς τα αριστερά, έχουν επιβεβαιωθεί και επιστημονικά από το ΜΕ3 και συνεπώς γίνονται αποδεκτές και καθίστανται περαιτέρω ευρήματα μου. Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας επομένως, πρόσθετα όλων των πιο πάνω ευρημάτων μου, βρίσκω ότι η σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων έγινε ενώ τα δύο οχήματα οδηγούνταν κανονικά στις αντίστοιχες λωρίδες τους, κάτω όμως από συνθήκες που παρέμειναν άγνωστες. Σίγουρα κάποια οδική συμπεριφορά επιδείχθηκε είτε από τον ένα είτε από τον άλλο είτε και από τους δύο οδηγούς ώστε το μπροστινό αριστερό μέρος του trailer να βρεθεί να χτυπά στο πίσω δεξιό μέρος του οχήματος του ενάγοντα, λαμβανομένης όμως υπόψη της έλλειψης της αναγκαίας μαρτυρίας ως προς το πώς και γιατί έγινε αυτό και ιδιαίτερα του ότι η σύγκρουση δεν προκύπτει να έγινε στην αριστερή λωρίδα που οδηγούσε ο ενάγοντας και του ότι η τελική θέση των δύο οχημάτων ήταν εντός της λωρίδας του εναγόμενου, η οποιαδήποτε προσπάθεια του Δικαστηρίου να καταλήξει ως προς το ποιου οδηγού τελικά η συμπεριφορά προκάλεσε τη σύγκρουση θα συνιστούσε θεωρώ προσπάθεια εντοπισμού, της κατά την άποψη του Δικαστηρίου γενεσιουργού αιτίας του ατυχήματος, έξω από την προσκομισθείσα μαρτυρία και μάλιστα κατά τρόπο πιθανολόγησης σε επίπεδο εικασιών, πράγμα ανεπίτρεπτο (βλ. KN ZOO BAR RESTAURANT LTD ανωτέρω). Έχοντας κατά νου επομένως την πάγια νομολογιακή αρχή ότι εφόσον πρόκειται για αστική υπόθεση και δη αγωγή στη βάση αμέλειας, το βάρος απόδειξης της αμέλειας το φέρει κατά τη διάρκεια όλης της δίκης ο ενάγων, ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. Ng Chun Pui v. Lee Chuen Tat [1988] R.T.R. 298 και Henderson v. Henry E. Jenkins & Sons and Evans [1970] A.C. 282, η οποία αναφέρθηκε με επιδοκιμασία σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου βλ. μεταξύ άλλων, Καμέρης ν. Σούλη κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 880 και Σοφοκλέους Κυριάκος ν. Γιώτας Κυριάκου,
(2010)1 Α.Α.Δ. 665), κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση ο ενάγοντας απέτυχε να αποσείσει το βάρος που είχε να καταδείξει περί αμέλειας του εναγόμενου. Η αγωγή συνεπώς απορρίπτεται με έξοδα υπέρ εναγόμενου και εναντίον ενάγοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)........... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο