Αγγελίδου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αγωγή αρ.: 5723/11, 30/4/2020

Αγγελίδου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αγωγή αρ.: 5723/11, 30/4/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΣΤ. ΤΣΙΒΙΤΑΝΙΔΟΥ-ΚΙΖΗ, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 5723/11 Μεταξύ: ΧΧΧ Αγγελίδου Ενάγουσας -και- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας 2. Διευθυντή Τμήματος Δασών Εναγομένων ------------------------------ Ημερομηνία: 30 Απριλίου, 2020. Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Νικολάου για Φιόνα Νικολάου & Ζέτα Νικολάου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 1 και 2: κα Μαρία Αναστασίου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της διαφοράς της ΧΧΧ Αγγελίδου (ενάγουσας) και της Κυπριακής Δημοκρατίας (ενάγεται δια του Γενικού Εισαγγελέα), η οποία οδήγησε στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής, είναι η κατοικία με αριθμό ΧΧΧ στην περιοχή του ΧΧΧ στο χωριό Π. Α. (η κοινότητα καταργήθηκε με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 21.1.2004) στη Λ. Η ενάγουσα διατείνεται πως η ίδια είναι η νόμιμος κάτοχος και το πρόσωπο το οποίο δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια της κατοικίας, θέση την οποία απορρίπτει η Κυπριακή Δημοκρατία. Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς: (
2. i)βάσει συμφωνίας η οποία συνήφθη κατά ή περί το έτος 1967, μεταξύ της ενάγουσας και/ή του συζύγου της ΧΧΧ Αγγελίδη (τέως από τον Π. Α.) από την μία πλευρά και της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή της εταιρείας των «Κυπριακών Αμιαντωρυχείων», στην οποία η τελευταία κατά πάντα ουσιώδη χρόνο παραχώρησε το δικαίωμα εκμετάλλευσης του μεταλλείου Α. από την άλλη πλευρά, παραχωρήθηκαν στην ενάγουσα και/ή στον σύζυγο της, «δικαιώματα ιδιοκτησίας και/ή κατοχής και/ή χρήσης και/ή κάρπωσης και/ή εκμετάλλευσης» της επίδικης κατοικίας. (
3. ii)η κατοικία παραχωρήθηκε στην ενάγουσα και/ή τον σύζυγο της ως αποζημίωση για τον τραυματισμό που υπέστη ο τελευταίος, όντας σε νεαρή ηλικία, σε εργατικό ατύχημα που επεσυνέβη κατά τα πρώτα έτη της απασχόλησης του στο μεταλλείο Α. (iii) η επίδικη κατοικία αποτελεί την «μοναδική» οικογενειακή εστία της ενάγουσας, στην οποία διαμένει αδιάλειπτα από το 1967, μαζί με τα τέκνα της και ειδικότερα με τον υιό της ΧΧΧ Αγγελίδη, ο οποίος είναι άτομο με ειδικές ανάγκες. (
4. iv)η ενάγουσα, «ιδία δαπάνη», συντηρεί, ανακαινίζει, επιδιορθώνει βελτιώνει, εξωραΐζει και αναβαθμίζει την επίδικη κατοικία, η αγοραία αξία της οποίας ανέρχεται στις €119.000=. Από το 1967 που την νέμεται και/ή την κατέχει, δαπάνησε για την συντήρηση και/ή τις αναγκαίες επισκευές εντός και εκτός αυτής, περί τις €113.500=. Το 2004, η κατοικία ανακαινίστηκε πλήρως. Η ενάγουσα καταβάλλει ανελλιπώς τα κοινοτικά τέλη (περιλαμβανομένων των φορολογιών που επιβάλλονται από την Κυπριακή Δημοκρατία) και προβαίνει σε εξόφληση όλων των λογαριασμών κοινής ωφελείας. Είναι η θέση της ενάγουσας πως η Κυπριακή Δημοκρατία και/ή το Τμήμα Δασών, ουδέποτε «υπεισήλθαν» στη θέση ιδιοκτήτη και/ή δικαιούχου της κατοικίας και πως παράνομα και/ή αυθαίρετα «επεμβαίνουν σ' αυτήν», προβάλλοντας αυθαίρετες και/ή αβάσιμες αξιώσεις για την ανάκτηση της κατοχής και/ή για την ιδιοκτησία της (προς επίτευξη του σκοπού αυτού καταχώρησαν αγωγή εναντίον της ενάγουσας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, με την οποία αξιώνουν ανάκτηση της κατοχής της). Κατά την ενάγουσα, οι εναγόμενοι 1 και 2 εμποδίζονται ένεκα των δικών τους λόγων και/ή της συμπεριφοράς τους, από του να απαιτούν την διεκδίκηση της ιδιοκτησίας και/ή την ανάκτηση της κατοχής και/ή την έξωση της ιδίας από την επίδικη κατοικία, δυνάμει «κωλύματος και/ή ένεκα υποσχέσεων (promissory estoppel) και/ή κωλύματος ένεκα παραστάσεων (estoppel by representation) και/ή περιουσιακού κωλύματος (proprietary estoppel) και/ή κωλύματος εκ της κατοχής (possessory estoppel)». Διατείνεται επίσης πως οι εναγόμενοι 1 και 2 δόλια (στο δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης παρατίθενται Λεπτομέρειες Δόλου και/ή Απάτης) και/ή κακόπιστα και/ή καταχρηστικά προβαίνουν σε ενέργειες και προωθούν «αστήρικτες αξιώσεις και/ή αβάσιμες διεκδικήσεις» έναντι της, με σκοπό τον προσπορισμό παράνομου και/ή αδικαιολόγητου οικονομικού οφέλους και/ή πλουτισμού σε βάρος της. Με την αγωγή της εναντίον των εναγομένων 1 και 2, ευθυνόμενων «εις ολόκληρον και/ή αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως» επιζητεί τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Δήλωση και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου δηλούσα και/ή αποφασίζουσα ότι η Ενάγουσα είναι η νόμιμη κάτοχος και/ή νομέας και/ή η ιδιοκτήτρια και/ή η συνιδιοκτήτρια και/ή το πρόσωπο που δικαιούται αποκλειστικά και/ή ως συνμεριδούχος εγγραφής επ' ονόματι της και/ή κατοχής για την ίδια και/ή για την οικογένεια της, της ακίνητης περιουσίας με αριθμό ΧΧΧ στην περιοχή του Μ. Α. και/ή στο χωριό Κ.Α. Λεμεσού και/ή της ισόγειας κατοικίας με αρ. ΧΧΧ που βρίσκεται ανεγερθείσα επ' αυτής. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον τους Εναγόμενους 1 και/ή 2 και/ή τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού όπως εγγράφει επ' ονόματι της Ενάγουσας ως ιδιοκτήτριας και/ή διαζευκτικά ως επικαρπώτριας και/ή ως αποκλειστική κάτοχος και/ή δικαιούχος του όλου ή διαζευκτικά μεριδίου της επί της ως άνω υπό Α ακίνητης ιδιοκτησίας και/ή οικίας αντίστοιχα στην έκταση του δεδηλωμένου δικαιουχικού συμφέροντος της ενάγουσας επί της εν λόγω οικίας και/ή ακίνητης ιδιοκτησίας. ΚΑΙ/Ή ΔΙΑΖΕΥΚΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ Β: Γ. 119.000 Ευρώ αποζημιώσεις και/ή στο ποσό που αντιστοιχεί στην αγοραία αξία της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας και/ή Δ. Δήλωση και/ή Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου αναγνωρίζοντα και/ή αποφασίζοντα και/ή διατάττοντα ότι οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 και/ή οποιοδήποτε όργανο ή αρχή εμφανίζεται ως εκπρόσωπος ή αντιπρόσωπος αυτών παράνομα και/ή αυθαίρετα, και/ή χωρίς έννομο συμφέρον επεμβαίνουν επί της άνω υπό το Α περιουσίας της Ενάγουσας. Ε. Απαγορευτικό διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου και/ή Διηνεκές και/ή προστακτικό διατάττον τους Εναγόμενους 1 και/ή 2 και/ή τους υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους τους όπως παύσουν να επεμβαίνουν επί της υπό Α περιγραφόμενης ακίνητης περιουσίας και/ή όπως απέχουν από την καθ' οιονδήποτε τρόπο και χρόνο διεκδίκηση της. ΣΤ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει οποιανδήποτε πράξη μεταβίβασης και/ή αποξένωσης της ως άνω υπό Α ακίνητης ιδιοκτησίας προς όφελος και/ή επ' ονόματι των εναγομένων 1 και/ή 2 και/ή επ' ονόματι της Δημοκρατίας και/ή οποιουδήποτε άλλου οργάνου και/ή αρμόδιας αρχής και/ή οποιονδήποτε άλλων τρίτων πρόσωπων που έλκονται δικαιώματα από τους Εναγομένους 1 και/ή 2 (tracing order). Ζ. Ειδικές Αποζημιώσεις ένεκα παράβασης νόμου και/ή των καθηκόντων και/ή συμφωνίας και/ή ένεκα παράνομης επέμβασης στο συνολικό ποσό των Ευρώ 113.500 και/ή αποζημιώσεις ένεκα ζημιάς και/ή απώλειας και/ή αδικαιολόγητου πλουτισμού των Εναγομένων 1 και/ή 2 σε βάρος της Ενάγουσας. Η. Περαιτέρω ειδικές και/ή γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση των εναγόμενων 1 και/ή 2 επί της αναφερόμενης υπό Α' ακίνητης περιουσίας. Θ. Τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές Αποζημιώσεις. I. Κάθε άλλη νόμιμη θεραπεία που να σχετίζεται και/ή να αποδίδει Δικαιοσύνη και/ή που κρίνει το Δικαστήριο Δίκαιη και εύλογη. Κ. Νόμιμους Τόκους. Λ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου XXXXX7172)» Οι εναγόμενοι 1 και 2 στην Υπεράσπιση τους (εγείρεται προδικαστική ένσταση πως η αγωγή παράτυπα και/ή αντικανονικά έχει εγερθεί εναντίον του εναγόμενου 2, καθότι μόνο ο Γενικός Εισαγγελέας νομιμοποιείται να είναι διάδικος στην αγωγή) αρνούνται τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης, ισχυρισμούς. Διατείνονται πως τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: (α) το 1947, εκμισθώθηκε από τον Κυβερνήτη της Κύπρου στην μεταλλευτική εταιρία Cyprus Asbestos Mines Ltd, η οποία λειτουργούσε μεταλλείο στο χωριό Π. Α. (στην συνέχεια «το μ. Α.»), βάσει σύμβασης, δασική γη την οποία η εταιρία θα χρησιμοποιούσε (είχε δικαίωμα να ανεγείρει κατοικίες και άλλα κτήρια) για σκοπούς της μίσθωσης. Η μεταλλευτική εταιρεία (μισθωτής) δεν είχε δικαίωμα παραχώρησης «οποιουδήποτε δικαιώματος» σε τρίτους, ενώ το κράτος είχε την δυνατότητα ανάκτησης των κατοικιών, μετά τον τερματισμό της σύμβασης. (β) το 1990 η μεταλλευτική εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση από το Δικαστήριο. Το κράτος κατέβαλε το ποσό των Λιρών Κύπρου 410.000= (ως την εκτιμημένη αξία των κατοικιών) στο ταμείο εκκαθάρισης της εταιρείας και κατέστη ιδιοκτήτης των κατοικιών (περιλαμβανομένης της επίδικης), οι οποίες βρίσκονται σε δασική γη. Το Τμήμα Δασών ανέλαβε στην συνέχεια την διαχείριση των κατοικιών. Είναι θέση της Υπεράσπισης πως νόμιμος ιδιοκτήτης των κατοικιών είναι το κράτος, το οποίο ουδέποτε συναίνεσε και ουδέποτε παραχώρησε στην ενάγουσα άδεια χρήσης και κατοχής της επίδικης κατοικίας και ως εκ τούτου, η ενάγουσα την χρησιμοποιεί παράνομα (η κατοικία δεν χρησιμοποιείται ολόχρονα αλλά κυρίως κατά τους μήνες Μάιο έως Οκτώβριο). Ούτε και με «την συμπεριφορά του» το κράτος «άφησε να εννοηθεί» ότι παρέχει στην ενάγουσα τέτοια συγκατάθεση. Αντίθετα, στην ενάγουσα επιδόθηκαν κατά καιρούς ειδοποιήσεις, με τις οποίες εκαλείτο, επ' απειλή λήψης δικαστικών μέτρων εναντίον της, να εγκαταλείψει την κατοικία. Συγκεκριμένα στην ενάγουσα επιδόθηκαν ειδοποιήσεις το 1998 (9.6.1998), το 1999 (6.5.1999), το 2002 (6.6.2002) και το 2005 (17.8.2005). Είναι παραδεκτό από πλευράς των εναγομένων, πως η ενάγουσα προέβη σε «κάποιες» εργασίες επιδιόρθωσης και συντήρησης στο εξωτερικό της κατοικίας (δεν αποδέχονται ωστόσο πως η ενάγουσα δαπάνησε το ποσό των €113.500=, όπως η ίδια διατείνεται). Τούτο όμως, κατά τους εναγόμενους 1 και 2, δεν δημιουργεί οποιοδήποτε ιδιοκτησιακό δικαίωμα και/ή δικαίωμα χρήσης της κατοικίας αλλά ούτε και οποιαδήποτε υποχρέωση του κράτους να αποζημιώσει την ενάγουσα. Καταληκτικά οι εναγόμενοι 1 και 2 επαναλαμβάνουν πως νόμιμος ιδιοκτήτης της κατοικίας η οποία βρίσκεται σε δασική γη είναι το κράτος και πως η ενάγουσα την κατέχει και την νέμεται παράνομα. Γι' αυτό ζητούν την απόρριψη της αγωγής με έξοδα. Για να αποδείξει την υπόθεση της, η ενάγουσα κατέθεσε η ίδια (ΜΕ1) και κάλεσε ακόμη πέντε μάρτυρες, τους ΧΧΧ Αγγελίδη (ΜΕ2), την ΧΧΧ Μαυρομουστάκη (ΜΕ3), τον ΧΧΧ Αγγελίδη (ΜΕ4), τον ΧΧΧ Μιχαλάκη (ΜΕ5) και τον ΧΧΧ Κωνσταντίνου (ΜΕ6). Από πλευράς εναγομένων κατέθεσαν οι ΧΧΧ Κύζης (ΜΥ1), η ΧΧΧ Φιλίππου (ΜΥ2), η ΧΧΧ Σοφοκλέους (ΜΥ3), ο ΧΧΧ Τσιντίδης (ΜΥ4) και ο ΧΧΧ Μιχαήλ (ΜΥ5). Η ενάγουσα ΧΧΧ Αγγελίδου (ΜΕ1), υιοθέτησε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, Γραπτή Δήλωση (Έγγραφο Α') στην οποία επαναλαμβάνει τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς. Η δική της εκδοχή ως προς τα γεγονότα είναι η εξής: «2. Γεννήθηκα στον Π. Α. το 1937 όπου και μεγάλωσα και ζω μέχρι σήμερα. Το 1967 παντρεύτηκα τον ΧΧΧ Αγγελίδη, ο όποιος καταγόταν και από τους δύο του γονείς από τον Π. Α. όπου και ζούσε με την οικογένεια του. Ο σύζυγος μου εργαζόταν στο Μ. Α. από νεαρή ηλικία όταν ήταν ακόμη ανήλικος. 3. Ο σύζυγος μου ΧΧΧ Αγγελίδης στην ηλικία των δέκα τεσσάρων ετών και ενώ εργαζόταν στο Μ. Α. από εργατικό ατύχημα έχασε το αριστερό του χέρι. Το μ. Α. λόγω της αναπηρίας του οφειλόμενη σε ατύχημα κατά την εργασία του στο μ. μερίμνησε τότε για την φοίτηση του στο Παγκύπριο Λύκειο και εν συνεχεία όταν αποφοίτησε τον τοποθέτησαν στα γραφεία της εταιρείας υπό την ιδιότητα του λογιστή παραχωρώντας του επίσης το έτος 1967 και παραδίδοντας του μία οικία στον Π. Α. ιδιοκτησίας τότε του μ. υπό τον αριθμό ΧΧΧ, μέσα στα πλαίσια συμβιβασμού και/ή αποζημίωσης ένεκα του ως άνω αναφερόμενου εργατικού ατυχήματος, προκειμένου να διαμένει μετά της οικογένειας του άνευ ανταλλάγματος ως μόνιμη κατοικία και με τις υποσχέσεις για έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας και μεταβίβαση της επίδικης κατοικίας στο όνομα του συζύγου μου αλλά και στο όνομα οποιουδήποτε άλλου μέλους της οικογένειας μου δυνάμει κληρονομικών δικαιωμάτων και/ή διαδοχής. ............................... 6. Στην ως άνω οικία ζήσαμε όλη μας την ζωή και εγώ εξακολουθώ ως σήμερα να ζω σε αυτήν. Στην εν λόγω οικία μας, αποκτήσαμε και αναθρέψαμε τέσσερα τέκνα τα οποία φοίτησαν στο σχολείο του Α. Από την στιγμή της παραχωρήσεως της ως άνω οικίας ήτοι από το έτος 1967 έως σήμερα την κατέχουμε και την νεμόμαστε νομίμως, συνεχώς και αδιαλείπτως αναμένοντας την τήρηση των σχετικών υποσχέσεων για μεταβίβαση της κατοικίας στο όνομα τότε του συζύγου μου και/ή στο όνομα μου ως κληρονόμος και/ή των νόμιμων κληρονόμων του συζύγου μου δηλαδή των τέκνων μας. 7. Ο σύζυγος μου εξακολουθούσε να εργάζεται στο μ. Α. στην θέση του λογιστή μέχρι το έτος 1989 όπου και απεβίωσε. Έκτοτε την ως άνω οικία κατέχω νόμιμα, διαρκώς και αδιαλείπτως μαζί με το εξαρτώμενο τέκνο μου ΧΧΧ Αγγελίδη, ο οποίος είναι άτομο με ειδικές ανάγκες. 8. Κατά το έτος 1989 το μ. Α. έκλεισε και εμείς όπως πάντα εξακολουθούσαμε να διαμένουμε στην ως άνω οικία χωρίς ουδεμία όχληση αλλά και αναμένοντας ως ανωτέρω οι υποσχέσεις για την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας και την μεταβίβαση πλέον της οικίας μας στο όνομα μου λόγω του θανάτου του συζύγου μου. Το έτος 2005 μας επιδόθηκε προς έκπληξη μας γραπτή ειδοποίηση με ημερομηνία 17.08.2005 όπου μας πληροφορούσαν ότι η ως άνω κατοικία περιήλθε στην κυριότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και συνεπώς πρέπει να την εκκενώσουμε. Έκτοτε συνεχίζουμε να διαμένουμε αδιαλείπτως στην ως άνω οικία μας και χωρίς ουδεμία άλλη όχληση και βεβαίως με την ανοχή της Κυπριακής Δημοκρατίας.» Κατά την ίδια, η οικία (είναι η μοναδική ακίνητη ιδιοκτησία την οποία κατέχει και στην οποία διαμένει η ίδια και το εξαρτώμενο τέκνο της) «συντηρείτο, επιδιορθώνετο και ανακαινίζετο» με έξοδα της οικογένειας της. Τα χρήματα που διαχρονικά δαπανήθηκαν και τα οποία διεκδικεί ως αποζημιώσεις ανέρχονται στις €113.500=. Μετά την διακοπή, το 1996, της ηλεκτροδότησης των κατοικιών περιλαμβανομένης και της επίδικης, εμερίμνησαν με δικά τους έξοδα και δαπάνες και εγκατέστησαν ηλεκτρογεννήτρια προκειμένου να συνεχιστεί απρόσκοπτα η διαβίωση τους στην οικία. Από δημοσιεύματα στον τύπο (εφημερίδα «ο Φιλελεύθερος») στις 7.11.2011, πληροφορήθηκε πως ο Γενικός Εισαγγελέας απεφάσισε την έναρξη δικαστικών διαδικασιών με σκοπό την ανάκτηση της κατοχής όλων των κατοικιών της περιοχής του μ. Α. Την ίδια ημέρα όταν επέστρεφε στην οικία της μαζί με τον υιό της ΧΧΧ Αγγελίδη, είδαν δύο άγνωστα τους πρόσωπα να εξέρχονται της αυλής της οικίας τους, μεταφέροντας φωτογραφικές μηχανές. Τα εν λόγω πρόσωπα μόλις τους είδαν τράπηκαν σε φυγή. Απ' ότι πληροφορήθηκε, οι εναγόμενοι είχαν δώσει οδηγίες σε «ανθρώπους του δασονομείου», να «εισβάλουν παράνομα» στην οικία τους, να μεταφέρουν όλον τον οικιακό εξοπλισμό και τα προσωπικά τους αντικείμενα σε άγνωστο μέρος και να σφραγίσουν την είσοδο της οικίας χωρίς να τους ενημερώσουν. Υπεστήριξε πως οι αυθαίρετες αυτές πράξεις και ενέργειες την εναγομένων, αποτελούν «μεθοδευμένη τακτική», έχουσα ως σκοπό να τους εμποδίσουν από το να απολαμβάνουν «ήσυχα και απρόσκοπτα» την κατοχή, την χρήση και την αξιοποίηση της περιουσίας τους. Στόχος είναι, όπως ανέφερε, η καταπάτηση των ιδιοκτησιακών τους δικαιωμάτων ως «κληρονόμοι και/ή ως νόμιμοι δικαιούχοι» του ακινήτου. Αντεξεταζόμενη, συμφώνησε πως η συμφωνία του 1967 ήταν προφορική και πως κατοικίες παραχωρήθηκαν και σε άλλους εναγόμενους στο μ. Επέμενε στη θέση πως η κατοικία τους παραχωρήθηκε λόγω του ατυχήματος που είχε ο σύζυγος της στο μ. και λόγω των προβλημάτων υγείας (πνευματική καθυστέρηση) που έχει ο υιός της ΧΧΧ ο οποίος γεννήθηκε το 1972. Σε υποβολή της συνηγόρου Υπεράσπισης πως η επίδικη κατοικία κτίστηκε σε δασική γη που ανήκει στο κράτος, απάντησε πως η γη «πήγε στο δασονομείο» μετά που έκλεισε η μεταλλευτική εταιρία. Δέχθηκε πως το 2010 μεταβίβασε στους υιούς της, ΧΧΧ και ΧΧΧ Αγγελίδη, μισό οικόπεδο στην περιοχή Α.Α. (Χ.) στην Λεμεσό επί του οποίου υπάρχει οικία, στην οποία διαμένει «άμα είναι στην Λεμεσό». Συμφώνησε επίσης πως «άμα ο καιρός εν με σιόνια» ή όταν βρέχει δεν μένει στο σπίτι στον Α., αφού τούτο είναι «μέσα στο βουνό τζιαι δεν φκαίνει το αυτοκίνητο». Αρνήθηκε την θέση της Υπεράσπισης πως ουσιαστικά «το σπίτι χρησιμοποιείται ως εξοχικό». «Πάω και έρχομαι», όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε. Παραδέχθηκε πως έλαβε τις επιστολές του Τμήματος Δασών ημερομηνίας 9.6.1998 (Τεκμήριο 1) και 6.5.1999 (Τεκμήριο 2), αντίστοιχα. Πέραν τούτων, δεν έλαβε καμία άλλη επιστολή. Ο ΧΧΧ Αγγελίδης (ΜΕ2), υιός της ενάγουσας, επανέλαβε τα όσα η τελευταία κατέθεσε. Ήταν και η δική του θέση πως η κατοικία «τους ανήκει» αφού δόθηκε στον πατέρα του ως αντιστάθμισμα για το ατύχημα που είχε (αυτό τους έλεγε ο πατέρας τους, όσο ζούσε). Συμφώνησε πως «η γη πάνω στην οποία είναι κτισμένη η κατοικία» είναι κρατική δασική γη. Τόσο ο ίδιος όσο και τα αδέλφια του (ΧΧΧ, ΧΧΧ και η αδελφή τους ΧΧΧ) εκεί γεννήθηκαν και μεγάλωσαν. Η κατοικία σήμερα (βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έχει όλο τον εξοπλισμό) κατέχεται από την μητέρα του, η οποία διαμένει μόνιμα εκεί (δεν έχει άλλο ακίνητο στο όνομα της). Ο ίδιος και τα αδέλφια του, την επισκέπτονται συχνά. Ερωτηθείς για ποιο λόγο η μητέρα του καταχώρησε και προώθησε την αγωγή, απάντησε «επειδή το Τμήμα Δασών θέλει να πάρει το σπίτι», ενώ στον πατέρα του εδίδοντο υποσχέσεις πως θα του έδιναν τίτλο. Ο ΜΕ2 αναφέρθηκε σε περιστατικό που επεσυνέβη «τελευταία» στις κατοικίες του μ. Α., όπου ο Διευθυντής του Τμήματος Δασών «ήρθε με λιβέρι έσπαζε τις πόρτες, έπιανε τα πράγματα, τα φόρτωνε σε φορτηγό και τα μετέφερε σε σπίτι στα Π.». Και στην δική τους κατοικία επιχειρήθηκαν «παράνομες επεμβάσεις» εκ μέρους του Τμήματος Δασών, για τις οποίες έγιναν καταγγελίες στον Αστυνομικό Σταθμό Τροόδους. Η κατοικία συντηρείται διαχρονικά. Για την συντήρηση και την επιδιόρθωση της πλήρωσαν πάρα πολλά χρήματα (σχετικές αποδείξεις καταχωρήθηκαν ως Τεκμήριο 3). Η ΧΧΧ Μαυρομουστάκη (ΜΕ3), Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας, κατέθεσε πως το 2005, το Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, ζήτησε από τον Γενικό Εισαγγελέα οδηγίες σε σχέση με την ανάκτηση της κατοχής των κατοικιών που κατέχονται παράνομα από ιδιώτες, στο Μ. Α. Η ίδια, αφού μελέτησε το θέμα, απέστειλε προς το Υπουργείο την επιστολή ημερομηνίας 22.7.2005 (Τεκμήριο 8). Σύστηνε όπως το Τμήμα Δασών δώσει εκ νέου γραπτή προειδοποίηση στους παράνομους κατόχους, με την οποία να τους καλεί να προβούν σε άμεση εκκένωση των κατοικιών και παράδοση τους στον νόμιμο ιδιοκτήτη τους, την Κυπριακή Δημοκρατία. Με την λήξη της προθεσμίας, το Τμήμα Δασών θα προέβαινε στην εκκένωση των κατοικιών, αφού κατέγραφε όλα τα εντός αυτών αντικείμενα, τα οποία θα έπρεπε να μετακινηθούν και φυλαχθούν σε ασφαλισμένο χώρο. Παράλληλα έγιναν και συσκέψεις στο Υπουργείο στις οποίες είχε παραστεί και η ίδια. Παρών στις συσκέψεις ήταν και ο αστυνομικός διευθυντής Λευκωσίας, από τον οποίο ζητήθηκε η συνδρομή της αστυνομίας ώστε να διασφαλιστεί η ανάκτηση των κατοικιών, με ειρηνικό (κατά το δυνατό) τρόπο. Ο ΧΧΧ Αγγελίδης (ΜΕ4), δεύτερος υιός της ενάγουσας, κινήθηκε στην ίδια γραμμή πλεύσης με την μητέρα του (ΜΕ1) και τον αδελφό του ΧΧΧ (ΜΕ2). Υιοθέτησε και επανέλαβε τα όσα και οι δύο κατέθεσαν. Ήταν και η δική του θέση πως η επίδικη κατοικία παραχωρήθηκε στον πατέρα του, λόγω του ότι δεν πήρε καμία αποζημίωση για το ατύχημα που είχε στο μ. Κατά καιρούς ο πατέρας του λάμβανε υποσχέσεις (αυτή ήταν η πληροφόρηση που είχε από τους γονείς του) από την διεύθυνση του Μ. ότι θα του δινόταν τίτλος ιδιοκτησίας. Τις ίδιες υποσχέσεις λάμβανε ο τελευταίος και από τον τέως Μητροπολίτη Λεμεσού ΧΧΧ, όταν η διοίκηση του Μ. περιήλθε στην Μητρόπολη Λεμεσού. Η επίδικη κατοικία (ήταν η οικογενειακή τους εστία αφού εκεί μεγάλωσαν όλα τα παιδιά της οικογένειας) κατέχεται από την μητέρα του, με έξοδα της οποίας συντηρείται ανελλιπώς. Προτού ληφθούν δικαστικά μέτρα εναντίον της Δημοκρατίας (με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής) αποτάθηκαν σε δικηγόρο στην Λεμεσό (Γιώργος Χαραλαμπίδης), ο οποίος απέστειλε επιστολές το 2005 και το 2011 προς το Υπουργείο Γεωργίας και το Υπουργικό Συμβούλιο αντίστοιχα, με τις οποίες εξέθετε τις θέσεις τους (η σχετική αλληλογραφία κατατέθηκε ως Τεκμήρια 9 και 10). Πέραν τούτου και ο ίδιος προσωπικά προέβη σε ενέργειες για την επίλυση του ζητήματος. Επισκέφθηκε τον τέως Γενικό Εισαγγελέα ΧΧΧ Κληρίδη, με τον οποίο συζήτησε την υπόθεση. Ο τελευταίος του απάντησε πως «θα το έβλεπε» με την εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας. Δέχθηκε, αντεξεταζόμενος, πως υπάλληλοι του Τμήματος Δασών «δεν είχαν μπει και δεν είχαν προσπαθήσει να ανοίξουν το σπίτι για να μετακινήσουν πράγματα σε αποθήκες όπως σε άλλες περιπτώσεις». Οι υπάλληλοι εισήλθαν μόνο στην αυλή. Συμφώνησε επίσης πως το 2011, η Δημοκρατία καταχώρησε εναντίον της μητέρας του, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, την αγωγή ΧΧΧ/2011 (Τεκμήριο 11) με την οποία αξιώνει την ανάκτηση της κατοχής της επίδικης κατοικίας, ενοίκια και αποζημιώσεις. Ο ΧΧΧ Μιχαλάκη (ΜΕ5), δικηγόρος και εκτιμητής ακινήτων, μέλος του ΕΤΕΚ, κατέθεσε πως εκτίμησε την αγοραία αξία της επίδικης κατοικίας κατά τους χρόνους, Ιανουάριο του 2004 και Σεπτέμβριο του 2011. Ετοίμασε Έκθεση (Τεκμήριο 13). Επεξήγησε πως λήφθηκαν υπόψη οι πίνακες της Στατιστικής Υπηρεσίας (όσον αφορά το κόστος κατασκευής) για τους αντίστοιχους χρόνους. Η αξία της κατοικίας τον Ιανουάριο του 2004 ανήρχετο στο ποσό των €85.000=, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2011 στις €119.000=. Διευκρίνισε πως τα ποσά αυτά αντιπροσωπεύουν την αξία της οικοδομής (το κόστος κατασκευής της) και όχι και την αξία της γης επί της οποίας είναι κτισμένη, λόγω του ότι δεν προσκομίστηκε τίτλος ιδιοκτησίας. Όσον αφορά τους συγκεκριμένους χρόνους (Ιανουάριο του 2004 και Σεπτέμβριο του 2011) κατέθεσε πως δεν τους επέλεξε ο ίδιος, αυτές ήταν οι οδηγίες του. Ο ΧΧΧ Κωνσταντίνου (ΜΕ6), πολιτικός μηχανικός, μέλος του ΕΤΕΚ, κατέθεσε πως στις 2.3.2018, επιθεώρησε την επίδικη κατοικία, ηλικίας 90 ετών περίπου (κτίστηκε γύρω στο 1901 από τους Βρετανούς, εξ όσων του ελέχθη) τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά και προέβη σε Εκτίμηση της σημερινής αγοραίας αξίας της. Ετοίμασε έκθεση (Τεκμήριο 16) στην οποία καταγράφονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Το κτίριο (έχει συνολικό εμβαδό περίπου 159 τετραγωνικών μέτρων), είναι ισόγειο, με επικλινή οροφή η οποία καλύπτεται με κυπριακού τύπου κεραμίδια. Εξωτερικά στους τοίχους υπάρχει επένδυση μονωτικής σανίδας αμιάντου, εκτός από την κύρια είσοδο στην οποία υπάρχει επένδυση από κόκκινο κτιστό τουβλάκι Βρετανικού τύπου. Οι εξωτερικές επενδύσεις εμφανίζονται σε αρκετά καλή κατάσταση, στοιχείο που παραπέμπει σε συστηματική και συνεχή συντήρηση από τους ιδιοκτήτες. Η στέγη από κεραμίδια φαίνεται επίσης σε αρκετά καλή κατάσταση, κάτι που είναι επίσης εμφανές από την απουσία λεκέδων από υγρασίες στο ταβάνι, εσωτερικά. Σε αντίθεση, τα ξύλινα γλαφώνια και καρκάνια σε όλη την περίμετρο της στέγης παρουσιάζουν εκτεταμένες ζημιές. Ο σκελετός του κτιρίου εκτιμάται ότι είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα, (υπάρχει περιμετρική θεμελιοδοκός από οπλισμένο σκυρόδεμα και δύο καμινάδες από οπλισμένο σκυρόδεμα στην οροφή), παρόλο που δεν είναι εμφανής σε αρκετά σημεία, αφού καλύπτεται από τις επενδύσεις των τοιχοποιιών. Τα εμφανή δομικά στοιχεία από οπλισμένο σκυρόδεμα παρουσιάζονται σε καλή κατάσταση και δεν υπάρχουν καθόλου σημάδια φθοράς. Ως εκ τούτου, εκτιμάται ότι ο συνολικός σκελετός του κτιρίου είναι σε καλή κατάσταση. Εσωτερικά υπάρχουν οι ακόλουθοι χώροι: προχώλ, σαλοτραπεζαρία, τρία υπνοδωμάτια, αποχωρητήριο, μπάνιο, κουζίνα, αποθήκη και διάδρομος. Το πάτωμα σε σαλοτραπεζαρία και υπνοδωμάτια είναι καλυμμένο με σανίδια φυσικού ξύλου και βρίσκεται σε καλή κατάσταση, ενώ οι υπόλοιποι χώροι καλύπτονται με κεραμικά, τα οποία παρουσιάζονται σε καλή κατάσταση. Οι τοίχοι και το ταβάνι είναι επενδυμένοι με γυψοσανίδες και επικάλυψη μπογιάς. Στο εσωτερικό υπάρχουν δύο εστίες φωτιάς οι οποίες ενώνονται με τις καμινάδες στην στέγη. Παρακείμενα του κυρίως κτιρίου υπάρχουν δύο μεταλλικά υποστατικά, περίπου 17 και 12 τετραγωνικών μέτρων, τα οποία χρησιμοποιούνται ως αποθηκευτικοί χώροι. Τα δύο υποστατικά παρουσιάζουν φθορές. Στην νότια πλευρά του κυρίως κτιρίου υπάρχει πεζοδρόμιο από οπλισμένο σκυρόδεμα, συνολικού εμβαδού περίπου 120 τετραγωνικών μέτρων, το οποίο βρίσκεται σε αρκετά καλή κατάσταση». Όσον αφορά την «Μέθοδο Εκτίμησης» που χρησιμοποίησε, ανέφερε πως στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχουν κτηματολογικά δεδομένα, άρα δεν υφίσταται η δυνατότητα χρήσης της Συγκριτικής Μεθόδου Εκτίμησης (The Comparison Method of Valuation). Ως εκ τούτου, η εκτίμηση βασίζεται «στο σημερινό κόστος κατασκευής αντίστοιχου μεγέθους κτιρίου για την συγκεκριμένη περιοχή, από το οποίο αφαιρείται το συνολικό κόστος των προτεινόμενων επιδιορθώσεων για πλήρη ανανέωση της οικίας». Λαμβάνοντας υπόψη τα «τρέχοντα δεδομένα της οικοδομικής βιομηχανίας», κατέληξε πως το ολικό κόστος κατασκευής του υπό εκτίμηση υποστατικού, περιλαμβανομένων των δύο αποθηκευτικών χώρων και του πεζοδρομίου, ανέρχεται στις €203.133= (οικία €189.210=, αποθήκες €10.353=, πεζοδρόμιο €3.570=). Από το πιο πάνω ποσό θα πρέπει να αφαιρεθεί το κόστος επιδιόρθωσης και των «κατεστραμμένων υλικών» που θα πρέπει να αντικατασταθούν, καθότι το κτίριο λόγω χρήσης αλλά και της ηλικίας του παρουσιάζει φθορές, ώστε τούτο «να προσφέρει τις συνθήκες χρήσης μιας κατασκευής υπό τα σημερινά δεδομένα». Υπολόγισε πως το συνολικό κόστος των προτεινόμενων επιδιορθώσεων (για την οικία και τους αποθηκευτικούς χώρους), ανέρχεται, περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α., στο ποσό των €35.700=. Κατέληξε πως η αγοραία αξία του κτιρίου ανέρχεται στις €167.433= (€203.133 - €35.700= = €167.433=). Τέλος, ανέφερε πως στην εκτιμημένη αγοραία αξία της οικίας δεν περιλαμβάνεται η αξίας της γης καθότι δεν υπάρχουν κτηματολογικά στοιχεία. Λαμβάνοντας υπόψη πως για την ανέγερση της συγκεκριμένης κατοικίας «χρειάζεται» τουλάχιστον μία σκάλα γης, η αξίας της (γης) ανέρχεται πέριξ των €10.000=, αφού τόση είναι η αξία της γης στην συγκεκριμένη περιοχή. Δεν λήφθηκε επίσης υπόψη «η προνομιακή θέση του σπιτιού σε πευκόφυτη περιοχή με απρόσκοπτη θέα». Αντεξεταζόμενος και σε υποβολή της συνηγόρου Υπεράσπισης, συμφώνησε πως ουσιαστικά αυτό που εκτίμησε είναι την κατασκευαστική αξία της κατοικίας και όχι την αγοραία αξία της. Αφ' ης στιγμής, τόνισε, δεν υπάρχει τίτλος ιδιοκτησίας, δεν μπορούσε να γίνει εκτίμηση αγοραίας αξίας (με την συγκριτική μέθοδο). Ο ΧΧΧ Κύζης (ΜΥ1), Δασικός Λειτουργός Α' Τάξης και υπεύθυνος από το 1994 στην Κ. Α., κατέθεσε ως προς τα γεγονότα τα εξής: «2. Το Μ. Α. λειτούργησε κατά την περίοδο 1904-1988. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου συνήφθησαν διάφορες συμφωνίες για εξόρυξη στην περιοχή Α. Το 1934 συνήφθη σύμβαση μεταξύ του τότε Κυβερνήτη της Κύπρου και της εταιρείας Cyprus and General Asbestos Company Limited (κατωτέρω αναφερόμενη ως «η μεταλλευτική σύμβαση»), το 1963 συνήφθη σύμβαση μεταξύ του τότε Υπουργού Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και της εταιρείας Cyprus Asbestos Mines Ltd και το 1972 συνήφθη σύμβαση μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Περιφερειακού Δασικού Λειτουργού Τροόδους και της εταιρείας Cyprus Asbestοs Mines Ltd. Οι εν λόγω συμβάσεις κατατίθενται ως Τεκμήριο 18