Ιωάννου κ.α. ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.α., Αγωγή Αρ. 4547/2013, 20/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A65 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 4547/2013 Mεταξύ:
- ΧΧΧΧ Ιωάννου, εκ Πελενδρίου
- ΧΧΧΧ Ιωάννου, εκ Πελενδρίου
- ΧΧΧΧ Παναγιώτου, εκ Πελενδρίου Εναγόντων -και-
- Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, εκ Λευκωσίας
- Κοινοτικό Συμβούλιο Πελενδρίου, εκ Πελενδρίου Εναγομένων -------------------------------------- Όπως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 15.10.2019 Mεταξύ:
- ΧΧΧΧ Ιωάννου, εκ Πελενδρίου
- ΧΧΧΧ Ιωάννου ως διαχειρίστρια της περιουσίας της ΧΧΧΧ Ιωάννου αποβιωσάσης τέως εκ Πελενδρίου
- ΧΧΧΧ Παναγιώτου, εκ Πελενδρίου Εναγόντων -και-
- Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, εκ Λευκωσίας
- Κοινοτικό Συμβούλιο Πελενδρίου, εκ Πελενδρίου Εναγομένων -------------------------------------- Αίτηση Εναγόντων ημερ. 11.12.2019 για αναστολή της διαδικασίας Ημερ.: 20.5.2020 Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Α. Σαουρής για Ρ. Βραχίμης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 1-Καθ' ου η Αίτηση 1: κ. Π. Παυλίδης για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Για τον Εναγόμενο 2-Καθ' ου η Αίτηση 2: κ. Κ. Θωμά για Yiannakis K. Thoma Law Firm LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 15.10.2019 το Δικαστήριο με Ενδιάμεση Απόφαση του επέτρεψε την τροποποίηση του τίτλου του Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαίτησης, ενώ απέρριψε αιτήματα για τροποποίηση σε σχετική Αίτηση των Εναγόντων ημερ. 18.4.2019 και ειδικότερα για αύξηση των ποσών της αγωγής. Εναντίον της εν λόγω Ενδιάμεσης Απόφασης, οι Ενάγοντες καταχώρησαν Έφεση, με σκοπό την ανατροπή της. Με αυτά τα δεδομένα, στις 11.12.2019, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρισαν την παρούσα Μονομερή Αίτηση, με την οποία αιτούνται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου, που να διατάσσει την αναστολή εκδίκασης και/ή της διαδικασίας της παρούσας αγωγής, μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης ημερ. 24.10.
- Με οδηγίες του Δικαστηρίου, η παρούσα Αίτηση επιδόθηκε στους Εναγόμενους 1 και 2 (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση), οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση. Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.48, θ.θ.1, 2, 3, 4, 6, 7 και 8
(1)(ee), Δ.40, θ,θ.9 και 11, Δ.35, θ.θ.1, 18 και 19, Δ.64, θ.θ.1 και 2, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 31, 32 και 47, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και επί των Γενικών και Συμφυών Εξουσιών του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή 1 ημερ. 11.12.
- O Αιτητής 1 αναφέρθηκε στην Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 15.10.2019 (Τεκμ.1), ως και στην Έφεση που οι Αιτητές καταχώρησαν εναντίον της, (Τεκμ.2). Ισχυρίζεται ότι υπάρχουν σοβαρά θέματα προς συζήτηση και κρίση από το Εφετείο. Οι λόγοι Έφεσης είναι ουσιαστικοί και υπάρχει καλό ενδεχόμενο επιτυχίας της Έφεσης τους. Εάν επιτραπεί η εκδίκαση της παρούσας αγωγής, οι Αιτητές θα βρεθούν σε πολύ δυσμενή θέση και σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, δεν θα μπορούν να αποκατασταθούν τα δικαιώματα και συμφέροντα τους. Τούτο γιατί ακόμα και αν οι Αιτητές επιτύχουν στην αγωγή τους πρωτόδικα, η αποζημίωση που θα τους δοθεί, δεν θα αντανακλά τη ζημιά που έχουν υποστεί. Συνεπώς, η επιτυχία στην Έφεση, μετά την εκδίκαση της Αγωγής, θα συνεπάγεται επανεκδίκαση της συνεπώς μεγαλύτερη καθυστέρηση. Με αυτά τα δεδομένα, αν η Έφεση γίνει αποδεκτή και παραμεριστεί η Ενδιάμεση Απόφαση, η ζημιά για τους Αιτητές θα είναι μη αναστρέψιμη και η απόφαση του Εφετείου θα είναι άνευ αντικειμένου. Αναφέρθηκε στους λόγους για τους οποίους υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης τους για τροποποίηση ημερ. 18.4.2019, που συνίστανται στην ανάγκη να διορίσει αρχιτέκτονα, μηχανικό, επιμετρητή, χωρομέτρη, σχεδιαστή και τεχνικό, προκειμένου να κοστολογηθεί η αποκατάσταση του τεμαχίου ώστε να είναι αξιοποιήσιμο, ως και στο γεγονός ότι η μητέρα του, Ενάγουσα 2 ήταν άρρωστη, απεβίωσε το 2017 και υπήρξε καθυστέρηση στο διορισμό διαχειριστή. Συνεπώς υπήρχε δυσκολία για τον υπολογισμό της πραγματικής ζημιάς των Αιτητών. Ισχυρίστηκε ότι έχει κάθε λόγο να ζητά την αύξηση των ποσών της αγωγής, διότι η ζημιά στο τεμάχιο του, αφορά διορθώσεις των υψομετρικών διαφορών που δημιούργησαν οι Καθ' ων η Αίτηση, κατά τη διάνοιξη του δρόμου στο τεμάχιο (Τεκμ.3), ως και την παράνομη διάνοιξη άλλου δρόμου στο πλάι του χωραφιού, που επεμβαίνει στο χωράφι (Τεκμ.4). Πρόβαλε τέλος τον ισχυρισμό ότι με την έγκριση της παρούσας Αίτησης, - η οποία γίνεται καλόπιστα και χωρίς καθυστέρηση - καμιά ζημιά θα προκληθεί στους Καθ' ων η Αίτηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση, η οποία δεν υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση και με αυτήν προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης:
- Με την καταχώριση Έφεσης εναντίον της Ενδιάμεσης Απόφασης, δεν στοιχειοθετείται λόγος για αναστολή της διαδικασίας.
- Η Δ.35, θ.18-19, δεν τυγχάνει εφαρμογής εφόσον εφαρμόζεται μόνο σε περίπτωση αναστολής θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος που επιβάλλεται από την απόφαση ή το διάταγμα που εφεσιβάλλεται.
- Η Δ.35 θ.18, 19 αφορά αποφάσεις ή διατάγματα που εφεσιβάλλονται ως προς την εκτέλεση αυτών και όχι την αναστολή της εκδίκασης της αγωγής.
- Η αναστολή της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, θα έχει ως αποτέλεσμα την αδικαιολόγητη πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης στην συνέχιση της αγωγής, κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος.
- Έχει νομολογιακά καθιερωθεί ότι οι υποθέσεις δεν κατακερματίζονται επειδή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, καταχωρούνται Εφέσεις εναντίον Ενδιαμέσων Αποφάσεων του Δικαστηρίου. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 καταχώρισε επίσης Ένσταση στην Αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ΧΧΧΧ Πατσιάουρου ημερ. 3.3.
- Με την Ένσταση του προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης.
- Η Δ.35, θ.18, 19 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση.
- Με την Ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 15.10.2019 το Δικαστήριο δεν επέβαλε στους Αιτητές οποιαδήποτε υποχρέωση που θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αναστολής.
- Η Αίτηση είναι καταχρηστική και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Καθ' ου η Αίτηση 2, που δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, ως και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της Αγωγής και εκτροχιασμό της δικαστικής διαδικασίας.
- Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει βάσιμο λόγο και/ή εξαιρετικές περιστάσεις ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, το οποίο αποτελεί εξαιρετικό μέτρο και πρέπει να ασκείται με φειδώ.
- Η Αίτηση είναι κακόβουλη και κακόπιστη. Ο ΧΧΧΧ Πατσιάουρος είναι Πρόεδρος των Καθ' ων η Αίτηση
- Ισχυρίζεται ότι η Έφεση Ε195/19 καταχωρίστηκε με σκοπό να καθυστερήσει τη διαδικασία και η συνέχιση της διαδικασίας δεν θα επηρεάσει αρνητικά τους Αιτητές. Η παρούσα Αίτηση έγινε κακόπιστα και δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα επιτυχίας στην Έφεση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προώθησαν τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την απαιτούμενη προσοχή. Το πρώτο και ουσιαστικό ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, είναι κατά πόσο η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της Δ.35, θ.18 και 19, η οποία προνοεί ως ακολούθως: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.
- Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below.» Είναι νομολογημένο ότι αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι η αναστολή θετικής και άμεσης υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την Απόφαση που εφεσιβάλλεται και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης. Η Δ.35 θ.18 δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισης της μέχρι την ακρόαση της Έφεσης. Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μέλανη Γεναγρίτη ν. Εργολάβων Οικοδομών, Κώστας Παναγή (Λυσιώτης) Λτδ,
(2014)1(Γ) Α.Α.Δ., σελ. 2549 και το ακόλουθο απόσπασμα: «Προκύπτει επομένως ότι η Δ.35 θ. 18 δεν τυγχάνει εφαρμογής επί αρνητικών ή απορριπτικών αποφάσεων. Και αυτό διότι δεν είναι δυνατή η αναστολή άρνησης χορήγησης θεραπείας στο κατώτερο Δικαστήριο, εφόσον δεν επιβάλλεται οτιδήποτε και δεν υπάρχει οτιδήποτε προς εκτέλεση.» Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.ά (αρ.1)
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1384, 1386 είναι επίσης σχετικό: «Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Η θέση αυτή προκύπτει ευθέως από τις αποφάσεις. (Fotiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708· In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119· (βλ. επίσης Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524.) H Δ.35, θ. 18, δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισής της μέχρι την ακρόαση της έφεσης. Η απαγόρευση (prohibition), της συνέχισης της διαδικασίας μπορεί να διαταχθεί μόνο με ένταλμα (prohibition), βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος. Στην προκείμενη περίπτωση η ενδιάμεση απόφαση, της οποίας επιδιώκεται η αναστολή δεν θέτει οποιαδήποτε υποχρέωση ούτε επιβάλλει οποιοδήποτε καθήκον το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο διαταγής βάσει της Δ.35, θ.18. Στην ουσία, επιδιώκεται ο παραμερισμός αυτής τούτης της ακυρωτικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Αυτό, δεν είναι παραδεχτό, ευρίσκεται έξω από τα πλαίσια της Δ.35, θ.18.» Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι η αναφορά στην Δ.35 θ.18 σε «stay of proceedings under the decision applealed from», δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε Ενδιάμεση Απόφαση, αλλά μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από Απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση. (Βλ. Αντζολέττα Χ"Iωσήφ ν. Άννας Πετρίχου, Π.Ε. 9975, ημερ. 23.2.1998). Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Βερεγγάρια Π. Παπακοκκίνου κ.ά ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 692 είναι σχετικό: «Κάτω από οποιονδήποτε φακό και αν κριθεί, η αίτηση για αναστολή δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Κατ' αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, αναστολή χωρεί σε σχέση μόνο με την εκτέλεση απόφασης όχι με τη συνέχιση της εξέλιξης της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας. Το ίδιο, καθώς νομολογήθηκε, είναι το αποτέλεσμα και δυνάμει του κ. 18 της Δ.35: βλ. Fotiou and Another v. Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708· In re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119· και Aftomata Eleourgia Lythrodonta Ltd v. Holy Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R.
- Η αναφορά στον εν λόγω κανονισμό σε ".... stay of .... proceedings under the decision appealed from ....." δεν αποβλέπει στην αναστολή της ευρύτερης διαδικασίας από την οποία προέκυψε ενδιάμεση απόφαση αλλό μόνο της διαδικασίας που εκπορεύεται αυτοτελώς από απόφαση της οποίας σκοπείται η ικανοποίηση: παραδείγματα προσφέρονται από τον Πική, Δ. (όπως ήταν τότε) στην In re E.S. (an infant) (ανωτέρω). Αυτό είναι το ισοζύγιο που διατηρεί η θεσμική ρύθμιση κατά τη στάθμιση μεταξύ αφενός της δέσμευσης που επέρχεται με τη δικαστική απόφαση και αφετέρου τις περιστάσεις που δικαιολογούν την αναστολή.» Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές αιτούνται την αναστολή εκδίκασης της παρούσας αγωγής, μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης που καταχωρίστηκε εναντίον της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε Αίτηση των Αιτητών για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης τους. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, κρίνω ότι η παρούσα Αίτηση είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Τούτο γιατί αυτή δεν αφορά Τελική Απόφαση για την οποία θα ετίθετο θέμα εκτέλεσης της, αλλά αφορά Ενδιάμεση απορριπτική Απόφαση, από την οποία δεν προκύπτει καμιά θετική και άμεση υποχρέωση ή καθήκον. Συνεπώς, το αίτημα των Αιτητών δεν αφορά αναστολή που σχετίζεται με την εκτέλεση Απόφασης, αλλά αφορά τη συνέχιση της μη συμπληρωθείσας διαδικασίας ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κάτι που δεν είναι επιτρεπτό και βρίσκεται έξω από τα πλαίσια της Δ.35, θ.
- Σ' ότι αφορά την επίκληση εκ μέρους των Αιτητών, της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι αρκετό να παραπέμψω στην υπόθεση Χαραλαμπίδης ν. Μελωδία
(1997)1(Β) Α.Α.Δ., 724, σύμφωνα με την οποία, η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, δεν διευρύνει τη δικαιοδοσία του ούτε και τις εξουσίες του. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο