Χαραλάμπους ν. υμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού (ΣΥΛ) κ.α., Αρ. Αγωγής:591/2017, 7/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Παρπόττα, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:591/2017 Μεταξύ: XXX Χαραλάμπους Ενάγοντος -και-
- Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λεμεσού (ΣΥΛ)
- XXX Μεταξά
- XXXXX Ιωνά Κοινοτικό Συμβούλιο Ακρούντας - Ακρούντα Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 5/8/2019 Ημερομηνία: 7 Μαΐου, 2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: Εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για Εναγόμενους 1 και 2 - Καθ' ων η αίτηση: κα Κακουλλή για κ.κ. Chrysses Demetriades & Co LLC ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης κρίνεται σκόπιμο να τεθεί εξαρχής το ιστορικό της αγωγής, στο βαθμό που κρίνεται σχετικό με τα υπό κρίση ζητήματα. Σύμφωνα με το φάκελο του Δικαστηρίου, προκύπτουν τα ακόλουθα: · Στις 7/3/2017 ο Ενάγων καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή στην οποία όλοι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν σημείωμα εμφανίσεως. · Στις 22/6/2017 η αγωγή εναντίον του Εναγομένου 3 αποσύρθηκε. · Στις 28/9/2018 στα πλαίσια αίτησης ημερομηνίας 23/2/2018 το Δικαστήριο υπό άλλη σύνθεση εξέδωσε απόφαση με την οποία διέταξε τη διαγραφή μέρους της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα. · Στις 20/12/2018 οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν από κοινού Έκθεση Υπεράσπισης. · Στις 27/12/2018 ο Ενάγων καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση των Εναγομένων 1 και
- · Στις 5/3/2019 ο Ενάγων καταχώρησε Κλήση για Οδηγίες με συνημμένο Παράρτημα. · Στις 19/3/2019 οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν το δικό τους Παράρτημα. · Στις 21/6/2019 το Δικαστήριο υπό άλλη σύνθεση έδωσε οδηγίες τόσο στον Ενάγοντα όσο και στους Εναγόμενους 1 και 2 όπως αποκαλύψουν ενόρκως και ανταλλάξουν τα έγγραφα μεταξύ τους εντός 60 ημερών από τις 21/6/
- Επίσης έδωσε οδηγίες όπως κατατεθεί κατάλογος μαρτύρων και σύνοψη μαρτυρίας εντός 90 ημερών από τις 21/6/
- Η αγωγή ορίστηκε για Οδηγίες στις 18/10/
- · Στις 5/8/2019 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση η οποία ορίστηκε για πρώτη φορά στις 24/10/
- · Στις 18/10/2019 όπου η αγωγή ήταν ορισμένη για Οδηγίες, ζητήθηκε από τους διαδίκους παράταση του χρόνου συμμόρφωσης με τις οδηγίες του Δικαστηρίου που δόθηκαν στις 21/6/2019, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε παρατείνοντας το χρόνο συμμόρφωσης μέχρις τις 16/12/
- · Στις 24/10/2019 ζητήθηκε χρόνος από πλευράς των Εναγομένων 1 και 2 για καταχώρηση ένστασης στην υπό κρίση αίτηση, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε, ορίζοντας την αίτηση για Οδηγίες στις 16/12/2019 και 8/1/2020 και για Ακρόαση στις 28/2/
- · Στις 25/11/2019 οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων και την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης στην υπό κρίση αίτηση. Σημειώνεται περαιτέρω ότι στο φάκελο της υπόθεσης έχει καταχωρηθεί από τον Ενάγοντα έγγραφο το οποίο αναφέρεται ως ένσταση στην αίτηση των Εναγομένων 1 και 2 που κατάθεσαν ενώπιων του Δικαστηρίου στις 25/11/2019 ενώ, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, δεν έχει καταχωρηθεί καμία αίτηση από πλευράς των Εναγομένων 1 και 2 στις 25/11/2019, αλλά ότι έχει καταχωριστεί στις 25/11/2019 είναι η Ειδοποίηση Ένστασης στην υπό κρίση αίτηση. Με την υπό κρίση αίτηση ο Ενάγων αιτείται ως ακολούθως (παρατίθεται αυτούσιο το αιτητικό): «
- Ο Ενάγων ζητεί Διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι καθ' ων η αίτηση όπως αποκαλύψουν στον αιτητή και στο Δικαστήριο όλη την αλληλογραφία, όλους και όλα τα στοιχεία που αφορούν και είναι σχετικά με τους πιο κάτω ισχυρισμούς των Εναγομένων που φαίνονται στην αποκάλυψη γεγονότων της παραγράφου 6 της υπεράσπισης στην πιο πάνω με αρθ. και τίτλο αγωγή.
- Αντί οι Εναγόμενοι να αποδεχτούν να συζητήσουν την γενναιόδωρη προσφορά του ενάγοντα που τους πρότεινε για επίλυση του προβλήματος των επαναλαμβανόμενων ζημιών που συντελούνται με την μακρόχρονη και απαγορευτική δια ΝΟΜΟΥ παραμονή του επίδικου αγωγού μέσα στην κοίτη του ποταμού (από το 2014), οι εναγόμενοι κατάθεσαν ενόρκως ψευδή δήλωση στη παράγραφο 6 της Υπεράσπισης, ότι διαπίστωσαν στις 25/9/2015 ότι επί του επίδικου σωλήνα είχε τοποθετηθεί σωλήνα διοχέτευσης νερού που ΚΑΤΈΛΗΓΕ στο ακίνητο του ενάγοντος. (Σημείωση-Η κατάθεση έγινε σχεδόν 10 μήνες μετά από την καταγγελία του ενάγοντα προς τους εναγομένους για τις ζημιές). Οι λέξεις <ΚΑΤΕΛΗΓΕ και ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑΝ> και ο «ΕΠΙΔΙΚΟΣ ΣΩΛΗΝΑΣ» που δηλώθηκαν στην παράγραφο 6 της υπεράσπισης τοποθετήθηκαν για να συσκοτίσουν το Δικαστήριο με σκοπό να πείσουν το Δικαστήριο ότι η διαπίστωση έγινε μακριά και από απόσταση από την επίδικη περιοχή και του επίδικου τεμαχίου για να επηρεάσουν την Δικαστική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι πιο κάτω αναφερόμενες δηλώσεις που έγιναν με τον πιο επίσημο τρόπο στην παράγραφο 6 της υπεράσπισης και πιστοποιήθηκαν με την επιστολή του με αρθ.2 κ. XXX Μεταξά με ημερομηνία 27.3.19 δεν μπορούν να επισκιάσουν την αλήθεια που είναι και φαίνεται στην συνέχεια. Α) Η αναφορά στον «ΕΠΙΔΙΚΟ ΣΩΛΗΝΑ» που γίνεται από τους Εναγομένους, έχει την έννοια, ότι ο σωλήνας ευρίσκεται στην περιοχή υδροδότησης και στην δικαιοδοσία του ΣΥΛ. Όμως δεν είναι έτσι, ο «επίδικος σωλήνας» είναι σύμφωνα με τον νόμο ένα κτιστό υδάτινο ρεύμα «watercourse» που μεταφέρει τρεχούμενο φυσικό και ακατέργαστο νερό από τις πηγές του Αγίου Φωτίου με διασωλήνωση. Αυτό το φυσικό νερό διαπερνά το υπό εκδίκαση τεμάχιο και Βάσει του Νόμου ο ιδιοκτήτης του φέρει τον τίτλο του «RIPARIAN OWNER» με ευθύνες, υποχρεώσεις και δικαιώματα για το τρεχούμενο νερό. Β) Η αναφορά στο ότι <ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑΝ ότι ΚΑΤΕΛΗΓΕ> στο ακίνητο του ενάγοντος, είναι ΨΕΥΤΙΚΗ, γιατί η εξέταση η/και διαπίστωση έγινε με παράνομη είσοδο στο κέντρο του επίδικου τεμαχίου της επίδικης ιδιωτικής περίκλειστης και περιφραγμένης περιουσίας κατ' εντολή του με Αρθ.2 εναγομένου, που χωρίς να έχει η/και να διαθέτει την απαιτούμενη άδεια η/και εξουσιοδότηση από την αρμόδια αρχή που είναι υπεύθυνη για τα τρεχούμενα νερά που πηγάζουν από μακρινές πηγές, διέταξε παράνομα και με κατάχρηση εξουσίας τους υπηρέτες του να μεταβούν εκτός ορίων και δικαιοδοσίας του ΣΥΛ και να εισέρθουν χωρίς την άδεια του Ενάγοντα στο επίδικο τεμάχιο κατά παράβαση του σχετικού άρθρου του Νόμου για εξέταση του επίδικου σωλήνα. 3) Όλα τα πιο πάνω μπορούν να αποδειχθούν από τα διάφορα τεκμήρια που άφησαν οι υπηρέτες των εναγομένων μέσα στο επίδικο τεμάχιο, καθώς και από τα άτομα που ήταν εκεί ως και τα μέλη της ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ που έλαβαν μέρος στην διερεύνηση και φωτογράφισαν όλη την περιοχή και τον επίδικο σωλήνα. Ακόμα και ο κοινοτάρχης του Κοινοτικού Συμβουλίου της Ακρούντας είναι πρόθυμος να καταθέσει την αλήθεια, αν του υποδείξουν οι Εναγόμενοι το σημείο της επέμβασης/εξέτασης. 4) Οι εναγόμενοι εξακολουθούν να μην αναφέρουν τον τρόπο που επισκέφτηκαν και εξέτασαν τον επίδικο σωλήνα και το επίδικο τεμάχιο και ο ενάγων έχει απορία και θέλει να μάθει, τον τρόπο που οι Υπηρέτες του με αρθ.2 εναγομένου παραβίασαν την μοναδική είσοδο της περίκλειστης περιοχής του επίδικου τεμαχίου και δρασκέλισαν με κίνδυνο τραυματισμού τους τις μεγάλες πέτρες, τις σωλήνες τα πολλά σίδερα, εργαλεία και εξαρτήματα που ευρισκόταν απλωμένα στο εργοτάξιο. Ο ενάγων θέλει να μάθει πως αυτοί ξεπέρασαν όλα αυτά τα εμπόδια και περπάτησαν την τόση μεγάλη απόσταση μέχρι τον επίδικο αγωγό που ευρισκόταν μέσα στο κέντρο του επίδικου τεμαχίου. Ο Ενάγων επιπρόσθετα διερωτάται πως ο με αρθ.2 εναγόμενος έπεισε η/και παρέσυρε τα μέλη της Αστυνομίας Γερμασόγειας και τα μέλη του κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Λεμεσού να μεταβούν και να εισέρθουν χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη μέσα στο κέντρο του επίδικου τεμαχίου και να εξετάσουν τον επίδικο σωλήνα. 5) Επειδή ο Ενάγων αναζητεί εδώ και πολλά χρόνια τα άτομα που συνδέονται με αυτές τις παρανομίες, ζητεί επιπρόσθετα Διάταγμα και/ή διαταγή του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι καθ' ων η αίτηση να καταθέσουν λίστα με τα ονόματα των υπηρετών τους, ως και όλων των άλλων εμπλεκομένων προσώπων για να γίνει πλήρη και ενδελεχή διερεύνηση στα άτομα που χωρίς την παρουσία η/και άδεια του ιδιοκτήτη (Ενάγοντα) και χωρίς την απόκτηση δικαστικού εντάλματος έρευνας, συμμετείχαν στην παραβίαση της μοναδικής εισόδου του επίδικου τεμαχίου και στην αφαίρεση των νόμιμων λάστιχων και εξαρτημάτων και στην κλοπή του δοχείου των 3 τόνων και των διαφόρων εργαλείων.» Η αίτηση βασίζεται (παρατίθεται αυτούσια η νομική βάση), «στην Δ.48.8.2 στην Δ.18 Κ1, στα γεγονότα που προκύπτουν από τον ίδιο τον φάκελο, στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες, την πρακτική και στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στα ΚΕΦ.154 αρθ.105, ΚΕΦ.154-110
(1)
(2), ΚΕΦ.154 αρθ.114, ΚΕΦ.154 αρθ.115, ΚΕΦ.154 αρθ.255-
(1)ΚΕΦ.154.αρθ.280, ΚΕΦ.148 αρθ.43-
(1)
(2), ΚΕΦ.148 αρθ.51(α)(β), ΚΕΦ.148.αρθ.52, ΚΕΦ.148.(αρθ 56(α)(β).» Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν ένσταση, η οποία βασίζεται στις Δ.28, Δ.30, Δ.48 θ.θ.1-9 και Δ.64 θ.θ.1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 31 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις γενικές αρχές του δικαίου της επιείκειας. Οι δε λόγοι στους οποίους στηρίζεται η ένσταση είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η αίτηση δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση. Β. Δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Γ. Η αίτηση είναι ασαφής και/ή γενική και/ή αόριστη και δεν εξειδικεύει επαρκώς για ποιο λόγο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Δ. Η Αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και/ή παράτυπη. Ε. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση περιέχονται στη συνημμένη σε αυτή ένορκη δήλωση της XXX Μαλαχτού, η οποία είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων 1 και 2 στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει κατόπιν πληροφόρησης από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση, ότι κατά την 21/6/2019 δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο όπως οι διάδικοι προβούν εκατέρωθεν στην καταχώρηση των Ενόρκων Δηλώσεων Αποκάλυψης Εγγράφων και ανταλλαγή αυτών εντός 60 ημερών από την εν λόγω ημερομηνία, ήτοι μέχρι τις 20/8/2019, σύμφωνα με τα Παραρτήματα των διαδίκων, τα οποία καταχωρίστηκαν βάσει της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Επίσης αναφέρει ότι ο Ενάγων παρά την ύπαρξη των εν λόγω οδηγιών και πριν την πάροδο της προθεσμίας προχώρησε στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης καταχρηστικά, στις 5/8/
- Περαιτέρω, στις 18/10/2019 ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η αγωγή για οδηγίες ενώπιον του Δικαστηρίου, ζητήθηκε εκατέρωθεν από τους διαδίκους παράταση του χρόνου συμμόρφωσης αυτών με τις οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/6/2019, δηλαδή για καταχώρηση των Ενόρκων Δηλώσεων Αποκάλυψης Εγγράφων και ανταλλαγής αυτών. Στις 24/10/2019, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η υπό κρίση αίτηση, ο Ενάγων και πάλι αγνόησε τις οδηγίες του Δικαστηρίου αναφορικά με το χρόνο καταχώρησης των ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων από τους διαδίκους, επιμένοντας στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης. Είναι η θέση της ότι είναι έκδηλη η εκ μέρους του Ενάγοντα κατάχρηση της διαδικασίας και η δημιουργία αχρείαστων δικαστικών εξόδων. Αναφέρει επίσης ότι η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση η οποία ουδεμία σχέση έχει με τα αιτούμενα διατάγματα. Περαιτέρω, είναι η θέση της ότι η αίτηση είναι παράτυπη και ασαφής με αποτέλεσμα να μην είναι εύκολα αντιληπτό το αίτημα του Ενάγοντα. Για τους πιο πάνω λόγους πιστεύει ότι είναι ορθό και δίκαιο και προς εξυπηρέτηση της δικαιοσύνης όπως η αίτηση να απορριφθεί με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1 και
- Η ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Κατά την εκδίκαση της παρούσας αίτησης τόσο ο Ενάγων όσο και η συνήγορος των Εναγομένων 1 και 2 αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Έχω μελετήσει την αίτηση, την ένσταση, τις εκατέρωθεν υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις και έχω λάβει υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων του Ενάγοντα και της συνηγόρου των Εναγομένων 1 και
- Νομική πτυχή. Μελετώντας την αίτηση, ότι γίνεται αντιληπτό από την παράγραφο 1 του αιτητικού είναι ότι αυτό που αιτείται ο Ενάγων είναι η αποκάλυψη εγγράφων. Σε σχέση με τις παραγράφους 2, Α, Β, 3 του αιτητικού, σημειώνω ότι αυτές αφορούν σε θέσεις και ισχυρισμούς του Ενάγοντα προς απάντηση των δικογραφημένων ισχυρισμών των Εναγομένων 1 και 2 στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Υπεράσπισης τους για τα οποία ως αναφέρει αιτείται την αποκάλυψη εγγράφων. Σε ό,τι αφορά την παράγραφο 4 του αιτητικού ότι γίνεται αντιληπτό ότι αιτείται ο Ενάγων είναι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, ενώ σε ό,τι αφορά τη θεραπεία που ζητείται στην παράγραφο 5 ο Ενάγων δεν έχει υποστηρίξει με οποιοδήποτε τρόπο το δικαιολογημένο του αιτήματος του κατά το στάδιο της ακρόασης, όπως ούτε παρέπεμψε το Δικαστήριο σε οποιαδήποτε δικονομική διάταξη που να επιτρέπει κάτι τέτοιο. Αναμφίβολα η Δ.28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η κατ' εξοχήν δικονομική πρόνοια που διέπει το θέμα της αποκάλυψης εγγράφων και η Δ.19 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αυτή που διέπει το θέμα για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Η αποκάλυψη εγγράφων δυνατόν να είναι είτε γενική βάσει της Δ.28 θ.1 που αντιστοιχεί με την αγγλική διάταξη 0.31 r. 12, είτε ειδική βάσει της Δ.28 θ.11 που αντιστοιχεί με την 0.31 r. 19Α
(3). Ειδικότερα στην TBF (Cyprus) Ltd κ.α v. Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Α.Ε. κ.α.
(2001)1(A) Α.Α.Δ. 153, αναγνωρίστηκε ότι η Δ.28 θ.1 αφορά κυρίως τη γενική αποκάλυψη, εξ ου και η αίτηση γίνεται χωρίς ένορκη δήλωση, ενώ η Δ.28 θ.11 χρησιμοποιείται για την αποκάλυψη συγκεκριμένου εγγράφου. Ένας από τους λόγους ένστασης είναι ότι η αίτηση δεν βασίζεται στην ορθή νομική βάση. Στην παρούσα περίπτωση η αίτηση βασίστηκε στη Δ.18 θ.1 η οποία βεβαίως δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την έκδοση είτε του αιτούμενου διατάγματος για αποκάλυψη εγγράφων είτε του αιτούμενου διατάγματος για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, αφού η συγκεκριμένη διάταξη αφορά στην έκδοση συνοπτικής απόφασης. Η Δ.48 θ.8
(2)επί της οποίας επίσης στηρίζεται η υπό εξέταση αίτηση, αναφέρεται στις μονομερείς αιτήσεις (ex parte) που δεν χρειάζεται να υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση εκτός στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο θ.8
(1)της ίδιας διαταγής. Είναι προφανές λοιπόν πως η υπό κρίση αίτηση που στηρίζεται στην ουσία αποκλειστικά στην Δ.18 λανθασμένα στηρίχθηκε σ' αυτόν το θεσμό ενώ και τα άρθρα του Κεφ.154 και Κεφ.148 επί των οποίων επίσης στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση, δεν είναι σχετικά με τα υπό κρίση ζητήματα. Σύμφωνα με τη νομολογία μας μία ενδιάμεση αίτηση πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζει τις δικονομικές διατάξεις στις οποίες βασίζεται. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει η αίτηση να στηρίζεται στην ορθή δικονομική και ή νομική διάταξη. Αν η διάταξη στην οποία στηρίζεται είναι εντελώς άσχετη, τότε η νομική της βάση είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Ως λέχθηκε στην Koza Michael David κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 208/2012, ημερ. 24.11.17, «η Δ.48 Κ.2 προνοεί ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει απαραίτητα να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζονται. Η αναφορά στα άρθρα και στους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης με βάση το οποίο η αίτηση θα αποφασιστεί, αποτελεί απαράβατο όρο της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου της αίτησης». (βλ. επίσης 1.Γιαννάκης Φλουρέντζου κ.α v. 1. CASHGROVE BETING LTD κ.α
(2007)1Α Α.Α.Δ. 393) Στην Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366 κρίθηκε ότι η αναφορά λανθασμένης νομικής βάσης στην αίτηση, σύμφωνα με τη νέα Δ.64, δεν αποτελεί θεμελιώδη παραβίαση αλλά απλά μη συμμόρφωση (παρατυπία) με τους Θεσμούς και συγκεκριμένα με τη Δ.48 Κ.1 και ότι τέτοια παρατυπία μπορεί να θεραπευθεί με τον τρόπο και την διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.64, η οποία είναι διατυπωμένη έτσι ώστε να παρέχει στο Δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία να απονέμει Δικαιοσύνη. Τονίστηκε ωστόσο πως αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία η μη έγερση του ζητήματος από την άλλη πλευρά. Στην υπόθεση Olympia Designs (Properties) Ltd v. Unique U.K. Inc.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1395, όπου εξετάστηκε η εμβέλεια της Δ.64, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση Πετρίχου v. Χατζηιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81, 84, η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς. Δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφ' όσον αυτές είναι βέβαια θεραπεύσιμες. Η συγκεκριμένη Διαταγή δεν παρέχει στο δικαστήριο την εξουσία να προβαίνει αυτεπάγγελτα σε διορθωτικές κινήσεις. Το δικαστήριο υποχρεούται να εξετάζει την ενώπιον του κατάσταση, όπως αυτή έχει δημιουργηθεί. Τα κατάλληλα διορθωτικά διαβήματα θα πρέπει να λαμβάνονται από τον ενδιαφερόμενο διάδικο (Οικονομίδου v. Φλουρέντζος Χριστοδούλου και Υιοί Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 1157). Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση M.I. Holdings Public Ltd v. Παναγή
(2006)1 Α.Α.Δ. 298, η παρατυπία υπάρχει μέχρι την άρση της και η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των θεσμών, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Με τη Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Διαταγή, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα, ώστε να μη θεωρείται άκυρο (Remedica Ltd v. Bayer Aktiengesellschaft
(1998)1 Α.Α.Δ. 1815).» (Οι σημάνσεις είναι δικές μας.)» Στην υπόθεση 1.Dora Holdings Ltd κ.α v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Αρ.1)
(2010)1 Α ΑΑΔ 649, που αφορούσε και πάλι λανθασμένη νομική βάση, λέχθηκε πως οι αιτητές παρότι είχαν την ευκαιρία να ενεργήσουν δεόντως ούτως ώστε με το κατάλληλο δικονομικό μέτρο να επιδιώξουν τη διόρθωση της παρατυπίας και την επανατοποθέτηση της αίτησης τους στην ορθή νομική βάση δεν το έπραξαν, και αυτό συνιστούσε παράλειψη η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης εφόσον οι δικονομικές διατάξεις των οποίων γίνεται επίκληση δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Κατά συνέπεια, με δεδομένη αφενός την επιτακτική αναγκαιότητα αναφοράς του συγκεκριμένου θεσμού ο οποίος στοιχειοθετεί το νομικό υπόβαθρο και δίνει έρεισμα στην αίτηση και αφετέρου την κατάληξη ότι οι θεσμοί και οι νόμοι στους οποίους γίνεται επίκληση, ουδόλως αφορούν την υπό κρίση περίπτωση εν όψει ακριβώς της φύσης του αιτητικού, θεωρώ ότι ούτε η Δ.48 από μόνη της αλλά ούτε και ο Δ.18 και οι πρόνοιες των Κεφ.154 και 158 δεν παρέχουν με οποιονδήποτε τρόπο δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να επιληφθεί της παρούσας αίτησης. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Re Evand Promotions Ltd κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 736, η απλή επίκληση της Δ.48 δεν παρέχει αφ' εαυτής δικαίωμα καταχώρισης οποιασδήποτε αίτησης αλλά διαγράφει μόνο το δικονομικό πλαίσιο στο οποίο μπορεί να υποβληθεί μια ενδιάμεση αίτηση εφόσον αυτή έχει ως νομικό υπόβαθρο ειδικό άρθρο του νόμου ή ειδικό θεσμό. Όσον αφορά την εγγενή ή σύμφυτη δικαιοδοσία, στην ίδια υπόθεση λέχθηκε ότι αυτή δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου που προσδιορίζεται από την αναγκαιότητα της ίδιας της ύπαρξης της, ούτε κατά κανόνα αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς, και ότι κατ' εξαίρεση η επίκληση της σύμφυτης εξουσίας είναι επιτρεπτή μόνο στην περίπτωση που η τυχόν άρνηση εξουσίας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος διαδίκου. Επομένως, το Δικαστήριο δεν μπορεί, επικαλούμενο τη σύμφυτη εξουσία του, να ασκήσει οποιαδήποτε εξουσία η οποία υπάρχει και προνοείται από τους θεσμούς αλλά δεν του παρέχεται στην προκειμένη περίπτωση από το αναγκαίο νομικό υπόβαθρο. Με βάση όλα όσα αναφέρονται ανωτέρω, στην παρούσα περίπτωση δεδομένου ότι ο Ενάγων γνώριζε τουλάχιστον από την καταχώριση της ένστασης, το ζήτημα που εγείρεται και δεν έκρινε αναγκαίο να λάβει κάποιο μέτρο για άρση της παρατυπίας αλλά προτίμησε να αγνοήσει την ένσταση της άλλης πλευράς για το σημείο αυτό και με δεδομένη τη μη παραίτηση της πλευράς των Εναγομένων 1 και 2 με οποιονδήποτε τρόπο από την παρατυπία, θεωρώ πως δεν είναι ορθό και δίκαιο το Δικαστήριο να προχωρήσει από μόνο του στη θεραπεία της παρατυπίας και να προσδώσει στην αίτηση τη νομική βάση που απαιτείται προς εξέταση της. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Περικλέους v. Ellinas Finance Ltd κ.ά., Πολ. Έφ. 283/10, ημ. 3.7.14, τέτοια εξουσία ασκείται νοουμένου ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά. Σαφώς στην προκειμένη περίπτωση τυχόν θεραπεία της παρατυπίας δημιουργεί δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων των Εναγομένων 1 και 2 ως αποτέλεσμα της εισαγωγής της ορθής νομικής βάσης και κατ' επέκταση παροχής της δυνατότητας και ευκαιρίας στον Ενάγοντα προώθησης της αίτησης του (βλ. 1. Koza Michael David κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφ. 208/12, ημ. 24.11.17). Αναπόδραστη κατάληξη όλων όσων πιο πάνω έχουν εκτεθεί είναι ότι η έλλειψη της ορθής νομικής βάσης στερεί από το Δικαστήριο την εξουσία να επιληφθεί της αίτησης. Ως εκ των ανωτέρω η αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον του Ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της παρούσας αγωγής. (Υπ.) ............. Χρ. Παρπόττα, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο