← Κύπρος

Αναφορικά με την Αίτηση της Ουκρανίας για την έκδοση της KORETSKA, Αρ. Aίτησης: 3/19, 18/6/2020

Αναφορικά με την Αίτηση της Ουκρανίας για την έκδοση της KORETSKA, Αρ. Aίτησης: 3/19, 18/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A83 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Aίτησης: 3/19 Αναφορικά με τον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο του 1970, Ν.97/70 και Αναφορικά με τον περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων (Κυρωτικό) Νόμο, Ν.95/70 και Αναφορικά με την Αίτηση της Ουκρανίας για την έκδοση της KORETSKA χχχχ χχχχ, από την Ουκρανία Ημερομηνία: 18.06.20 Εμφανίσεις: Για Αιτούσα Χώρα : κα Ιάση Τσιντίδου Για Καθ΄ης η αίτηση: κ. Ευάγγελος Πουργουρίδης Καθ΄ης η αίτηση παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ουκρανία με το υπό κρίση αίτημα της προς την Κυπριακή Δημοκρατία αιτείται την παράδοση της Καθ' ης η αίτηση προς τον σκοπό της ποινικής δίωξης της για το αδίκημα της απάτης κατά παράβαση του άρθρου 190 παράγραφος 4 του Ουκρανικού Ποινικού Κώδικα το οποίο επιφέρει μέγιστη ποινή φυλάκισης 12 ετών. Η αίτηση έκδοσης βασίζεται στον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο, Ν.97/1970, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί και στον περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικό) Νόμο, Ν.95/70, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Η Καθ' ης η αίτηση συνελήφθη στις 30.04.19 δυνάμει προσωρινού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε την ίδια ημέρα. Η εκ του νόμου προβλεπόμενη εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης (στο εξής «ΥΔΔΤ») για την έναρξη της παρούσας διαδικασίας εκδόθηκε στις 06.06.19 και είναι κατατεθειμένη στον φάκελο της υπόθεσης. Για την Αιτήτρια χώρα παρουσιάστηκαν τρεις μάρτυρες (Μ.Α.1 - 3) και κατατέθηκαν 12 Τεκμήρια. Εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση δεν κατέθεσε οποιοσδήποτε μάρτυρας. Η εκπρόσωπος της Αιτήτριας χώρας και ο συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους μέσω των αγορεύσεων τους, το περιεχόμενο των οποίων μελετήθηκε και λήφθηκε υπόψη στο σύνολο του. Στη συνέχεια θα αναφερθώ στα ουσιώδη σημεία της μαρτυρίας των Μ.Α.1 -

  1. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας τους είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και έχει ληφθεί υπόψη στο σύνολό του. Ο Μ.Α.1 υπηρετεί στο Τ.Α.Ε Λεμεσού και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Καταζητούμενων και Φυγόδικων. Στη γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 3) ανέφερε ότι στις 30.04.19 στα γραφεία της Υ.Α.Μ Λεμεσού συνέλαβε δυνάμει προσωρινού εντάλματος σύλληψης (Τεκμήριο 1Β) την Καθ' ης η αίτηση, αφού βεβαιώθηκε ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο σε σχέση με το οποίο εκδόθηκε το προαναφερόμενο ένταλμα. Διευκρίνισε ότι η Καθ' ης η αίτηση μετέβηκε στις 30.04.19 στα γραφεία της Υ.Α.Μ Λεμεσού και λειτουργός της εν λόγω Υπηρεσίας διαπίστωσε ότι η τελευταία ήταν καταχωρημένη στον κατάλογο "stop list". Ο εν λόγω λειτουργός πληροφόρησε σχετικά την αστυνομία και την ίδια ημέρα εκδόθηκε προσωρινό ένταλμα σύλληψης στη βάση όρκου που ετοίμασε ο ίδιος (δέσμη Τεκμηρίου 1Α). Η Καθ' ης η αίτηση μετά τη σύλληψη της οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού όπου και της δόθηκαν τα δικαιώματα κρατουμένων (Τεκμήριο 4). Αντεξεταζόμενος δήλωσε ότι στον όρκο που ετοίμασε (δέσμη Τεκμηρίου 1Α) επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α μήνυμα της Interpol (ερυθρά αγγελία) ημερομηνίας 26.12.
  2. Ο Μ.Α.1 συμφώνησε με τον κ. Πουργουρίδη ότι στο Παράρτημα Α της δέσμης Τεκμηρίου 1Α στον υπότιτλο "Arrest warrant or judicial decision having the same effect" ως ημερομηνία έκδοσης του σχετικού εντάλματος σύλληψης ή δικαστικής απόφασης που επιφέρει τις ίδιες συνέπειες καταγράφεται η 18.10.
  3. Περαιτέρω, ο μάρτυρας δήλωσε ότι το εν λόγω ένταλμα ή δικαστική απόφαση ημερομηνίας 18.10.16 δεν συνόδευε την αλληλογραφία που απέστειλαν οι Ουκρανικές αρχές στις αρχές της Δημοκρατίας. Τέλος, συμφώνησε ότι το αντίστοιχο ημεδαπό αδίκημα που μνημονεύεται στο προσωρινό ένταλμα σύλληψης (Τεκμήριο 1Β) είναι το αδίκημα της απάτης του άρθρου 300 του Κεφ.
  4. Ο Μ.Α.2 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι είναι ο προϊστάμενος της μονάδας Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης (στο εξής το «Υπουργείο») και στα καθήκοντα του περιλαμβάνεται η διεκπεραίωση αιτημάτων για έκδοση φυγόδικων. Παραλήφθηκαν από τη Μονάδα της οποίας προΐσταται τα έγγραφα έκδοσης της Καθ' ης η Αίτηση και από τη μελέτη των εν λόγω εγγράφων ετοιμάστηκε η εξουσιοδότηση του ΥΔΔΤ ημερ.06.06.
  5. Τα σχετικά έγγραφα διαβιβάστηκαν από τις Ουκρανικές αρχές με επιστολή ημερ.04.04.17 (δέσμη Τεκμηρίου 6) στην οποία περιλαμβανόταν δέσμη εγγράφων αποτελούμενη από 50 σελίδες (δέσμη Τεκμηρίου 7). Η δέσμη Τεκμηρίου 7 αποτελείται από έγγραφα συνταγμένα στην Ουκρανική γλώσσα με πιστοποιημένη μετάφραση στην Αγγλική γλώσσα. Ο Μ.Α.2 ανέφερε ότι οι πρώτες δύο σελίδες της δέσμης Τεκμηρίου 7 αποτελούν ουσιαστικά την έκθεση γεγονότων στην οποία περιγράφονται περιληπτικά τα αδικήματα που φέρεται ότι διέπραξε η Καθ' ης η αίτηση. Επίσης, στη δέσμη Τεκμηρίου 7 περιλαμβάνονται τα ακόλουθα έγγραφα: · Ενημέρωση της Καθ' ης η αίτηση με ημερ.25.06.15 ότι είναι ύποπτη για τα αδικήματα που αναγράφονται σε αυτήν. · Διαταγή για τοποθέτηση της Καθ' ης η αίτηση στον κατάλογο καταζητούμενων προσώπων στην Ουκρανία. · Απόφαση Ουκρανικού Δικαστηρίου ημερ.08.02.17 με την οποία διατάχθηκε η κράτηση της Καθ' ης η αίτηση. Ο Μ.Α.2 ανέφερε ότι η εν λόγω απόφαση αντιστοιχεί με το ένταλμα σύλληψης του ημεδαπού ποινικού δικαίου. · Τα άρθρα της Ουκρανικής νομοθεσίας σε σχέση με τα οποία ζητείται η έκδοση της Καθ' ης η αίτηση. · Κατάλογος των καταθέσεων που κατέχουν οι Ουκρανικές αρχές εναντίον της Καθ' ης η αίτηση. · Πιστοποιητικό στο οποίο αναφέρεται ότι δεν παραγραφήκαν τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση. · Πληροφορίες σε σχέση με τα προσωπικά στοιχεία της Καθ' ης η αίτηση και αντίγραφο του διαβατηρίου της. Περαιτέρω, ο Μ.Α.2 κατέθεσε ως δέσμη Τεκμηρίου 8 πιστοποιητικό του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας, στο οποίο βεβαιώνεται ότι τόσο η Κύπρος όσο και η Ουκρανία είναι συμβεβλημένες στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης Φυγόδικων. Καταληκτικά στην κυρίως εξέταση του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι προωθήθηκαν στις Ουκρανικές αρχές προς σχολιασμό έγγραφα τα οποία δόθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς ωστόσο, μέχρι την ημερομηνία της κατάθεσης του στο Δικαστήριο, να δόθηκε οποιαδήποτε απάντηση. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α.2 δήλωσε ότι δεν γνωρίζει οτιδήποτε για το ένταλμα ημερ.18.10.16 το οποίο μνημονεύεται στη δέσμη Τεκμηρίου 1Α. Το μοναδικό ένταλμα σύλληψης που έχει σταλεί από τις Ουκρανικές αρχές, είναι αυτό που περιλαμβάνεται στη δέσμη Τεκμηρίου
  6. Ο κ. Πουργουρίδης υπέδειξε ότι το εν λόγω έγγραφο δεν είναι ένταλμα σύλληψης, αλλά απόφαση Δικαστηρίου για την κράτηση της Καθ' ης η αίτηση η οποία έπεται της ερυθράς αγγελίας των Ουκρανικών αρχών. Ο Μ.Α.2 απάντησε στις σχετικές επισημάνσεις ότι οι Ουκρανικές αρχές με επιστολή τους ημερ.06.06.19 (Τεκμήριο 9) διευκρίνισαν ότι το ένταλμα σύλληψης είναι το συγκεκριμένο έγγραφο που περιλαμβάνεται στη δέσμη Τεκμηρίου
  7. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση αναφέρθηκε στην εξουσιοδότηση του ΥΔΔΤ και συγκεκριμένα στο ότι «. ειδικότερα κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του κατά τον Ιανουάριο 2013 - Ιούλιο 2013, εξαπάτησε τον τελευταίο πείθοντάς τον δόλια να της παραχωρήσει Πληρεξούσιο Έγγραφο με αρ. 5957, ημερ. 13/12/2012.». Ο μάρτυρας συμφώνησε με τον κ. Πουργουρίδη ότι η ημερομηνία έκδοσης του πληρεξουσίου με αρ.5957 δεν εμπίπτει στη χρονική διάρκεια που προσδιορίζεται στην εξουσιοδότηση ως η περίοδος κατά την οποία η Καθ' ης η αίτηση διέπραξε κατ' ισχυρισμό τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση. Επίσης συμφώνησε ότι στη δέσμη Τεκμηρίου 7 οι Ουκρανικές αρχές δεν παρέχουν πληροφόρηση σε σχέση με την αξία της περιουσίας και το ποσό των χρεών του xxxx Dashkevych, ούτε κατά πόσο εξοφλήθηκαν ή όχι. Περαιτέρω, σε σχετικές ερωτήσεις του κ. Πουργουρίδη, ο Μ.Α.2 απάντησε ότι οι Ουκρανικές αρχές δεν αναφέρουν ότι ο xxxx Dashkevych ήταν ανίκανος προς το συμβάλλεσθαι, δεν αναφέρεται οτιδήποτε σε σχέση με την εγκυρότητα του πληρεξουσίου, ούτε και δίδεται πληροφόρηση κατά πόσο η ακίνητη περιουσία επιβαρυνόταν με υποθήκες ή αν πληρώθηκαν αυτές και με ποια χρήματα για να μπορέσει η ακίνητη περιουσία να αποδεσμευθεί και να πωληθεί. Η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση ήταν ότι όλα τα προαναφερόμενα ζητήματα θα έπρεπε να εξεταστούν στα πλαίσια του ελέγχου της διπλής εγκληματικότητας. Ο Μ.Α.2 απάντησε στην εν λόγω θέση ότι το όλο ζήτημα εξετάστηκε από τη νομική σύμβουλο του Υπουργείου και σε συνεργασία με τη Νομική Υπηρεσία ετοιμάστηκε η εξουσιοδότηση. Ο Μ.Α.2 κατέθεσε ως δέσμη Τεκμηρίου 10 τα έγγραφα που ο δικηγόρος της Καθ' ης η αίτηση παρέδωσε στο Υπουργείο προκειμένου να σταλούν στις Ουκρανικές αρχές για να ελεγχθεί η αυθεντικότητα και η γνησιότητα τους. Επιπρόσθετα, δήλωσε ότι στάλθηκε ηλεκτρονικό μήνυμα στις 22.01.20 στο οποίο τέθηκε και η υπερασπιστική γραμμή της Καθ' ης η αίτηση, αλλά μέχρι την ημερομηνία της κατάθεσης του δεν υπήρξε απάντηση από τις Ουκρανικές αρχές. Ο Μ.Α.2 διευκρίνισε ότι δεν μελέτησε τη δέσμη Τεκμηρίου 10 και ως εκ τούτου δεν ήταν σε θέση να σχολιάσει το περιεχόμενο τους ενόψει και της αναμονής της απάντησης των Ουκρανικών αρχών σε σχέση με την πιστοποίηση της αυθεντικότητας και γνησιότητας τους. Ερωτηθείς για το ποιος θεωρήθηκε από τις Κυπριακές αρχές ως το θύμα της ισχυριζόμενης εγκληματικής συμπεριφοράς της Καθ' ης η αίτηση στα πλαίσια του ελέγχου της διπλής εγκληματικότητας, ο μάρτυρας παρέπεμψε στη νομική σύμβουλο του Υπουργείου η οποία διενήργησε τη σχετική μελέτη σε συνεργασία με τη Νομική Υπηρεσία. Τέλος, στην υποβληθείσα θέση του κ. Πουργουρίδη ότι το αίτημα των Ουκρανικών αρχών υποβλήθηκε για αλλότριους σκοπούς, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορούν να αμφισβητούνται έγγραφα που υποβλήθηκαν από επίσημες αρχές. Επόμενη και τελευταία μάρτυρας ήταν η Μ.Α.3, η οποία εργάζεται ως νομικός στη Μονάδα Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας του Υπουργείου. Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση ετοίμασε την νενομισμένη εξουσιοδότηση έχοντας μελετήσει τα έγγραφα έκδοσης. Κατά τη μελέτη των εγγράφων έκδοσης απευθύνθηκε στις Ουκρανικές αρχές ζητώντας διευκρίνιση ως προς το ποιο έγγραφο από αυτά που περιλαμβάνονταν στα έγγραφα έκδοσης είναι το ένταλμα σύλληψης. Η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν απαιτήθηκε οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση για τη σύνταξη της εξουσιοδότησης. Ωστόσο, μετά τη μαρτυρία του Μ.Α.2 και ενόψει ερωτημάτων που τέθηκαν από τον συνήγορο της Καθ' ης η αίτηση κατά την ακροαματική διαδικασία, στάλθηκε στις Ουκρανικές αρχές ηλεκτρονικό μήνυμα με το οποίο διαβιβάστηκαν συγκεκριμένα ερωτήματα (δέσμη Τεκμηρίου 11) και οι Ουκρανικές αρχές απάντησαν με τη δέσμη Τεκμηρίου
  8. Αναφορικά με την ερυθρά αγγελία της Interpol και την αναφορά που περιλαμβάνεται σε αυτή σε ένταλμα σύλληψης ημερ.18.10.16, η Μ.Α.3 είπε ότι οι Ουκρανικές αρχές επί του εν λόγω ζητήματος δήλωσαν πως το προαναφερόμενο ένταλμα εκδόθηκε στις 18.10.16 και είχε περιορισμένη ισχύ για δύο μήνες με σκοπό τη σύλληψη και προσαγωγή της Καθ' ης η αίτηση ενώπιον των Ουκρανικών δικαστηρίων. Περαιτέρω, η Μ.Α.3 ανέφερε ότι η διαβίβαση των εγγράφων έγινε απευθείας μεταξύ των Κεντρικών αρχών και διευκρίνισε ότι το πληρεξούσιο έγγραφο που παραχωρήθηκε στην Καθ' ης η αίτηση από τον xxxx Dashkevych δεν στάλθηκε από τις Ουκρανικές αρχές. Αντεξεταζόμενη δήλωσε ότι η ενεργοποίηση του άρθρου 13 του Ν.95/70 έγινε μόνο για να επιβεβαιωθεί ποιο από τα έγγραφα που περιλαμβάνονταν στα έγγραφα έκδοσης είναι το ένταλμα σύλληψης. Ο κ. Πουργουρίδης παρέπεμψε τη Μ.Α.3 στην εξουσιοδότηση του ΥΔΔΤ και συγκεκριμένα στις ημερομηνίες που μνημονεύονται σε αυτήν ως οι ημερομηνίες κατά τις οποίες η Καθ' ης η αίτηση ενεργώντας κατ' ισχυρισμό δόλια, παράνομα και με κατάχρηση εμπιστοσύνης μετέφερε από λογαριασμούς του xxxx Dashkevych το συνολικό ποσό των 17.617.212,50 Ουκρανικών γριβνών. Η θέση του κ. Πουργουρίδη είναι ότι το προαναφερόμενο ποσό και ημερομηνίες δεν συνάδουν με τα έγγραφα που απέστειλαν οι Ουκρανικές αρχές. Η μάρτυρας απάντησε ότι στηρίχθηκε στα έγγραφα έκδοσης από τα οποία και άντλησε τις πληροφορίες που καταγράφηκαν στην εξουσιοδότηση και δεν θυμάται κατά πόσο πρόσθεσε τα επιμέρους ποσά της κάθε ημερομηνίας για να ελέγξει την ορθότητα τους. Έχοντας ολοκληρώσει την παράθεση της μαρτυρίας θα προχωρήσω στη συνέχεια στην αξιολόγηση της με γνώμονα, μεταξύ άλλων, το περιεχόμενο της, την ποιότητα της, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια των μαρτύρων (Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447 και Μαυροσκούφη ν. Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ
(2014)1Α Α.Α.Δ 839). Η μαρτυρία του Μ.Α.1 κρίνεται ως αποδεκτή και αξιόπιστη. Ο μάρτυρας μετέφερε αντικειμενικά και με ειλικρίνεια τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Οι ενέργειες του, οι οποίες ουσιαστικά συνίσταντο στην ετοιμασία του όρκου επί του οποίου εκδόθηκε το προσωρινό ένταλμα σύλληψης και στη σύλληψη της Καθ' ης η αίτηση, δεν αμφισβητήθηκαν. Η μαρτυρία των Μ.Α.2 και 3 κρίνεται επίσης ως αποδεκτή και αξιόπιστη με την εξής όμως επιφύλαξη. Τόσο ο Μ.Α.2, όσο και η Μ.Α.3 κατά τη μαρτυρία τους επεκτάθηκαν σε ζητήματα που αφορούν την ερμηνεία των σχετικών με την παρούσα αίτηση νομοθεσιών. Το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρείσφρησε τέτοια μαρτυρία, δεν την καθιστά και αποδεκτή. Αντίθετα αποτελεί μαρτυρία η οποία κρίνεται ως μη αποδεκτή, καθώς η ερμηνεία και η εφαρμογή του νόμου είναι έργο και καθήκον του Δικαστηρίου. Κατά τα λοιπά, τα καθήκοντα των εν λόγω μαρτύρων και οι ενέργειες που ο καθένας τους εκτέλεσε στα πλαίσια των καθηκόντων τους δεν αμφισβητήθηκαν από την Καθ' ης η αίτηση, ούτε και υποστηρίχθηκε ότι ενήργησαν καθ' υπέρβαση ή εκτός των πλαισίων των καθηκόντων τους μεροληπτώντας εις βάρος της Καθ' ης η αίτηση. Νομική πτυχή Η υπό εκδίκαση αίτηση, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, στηρίζεται στον περί Έκδοσης Φυγοδίκων Νόμο (Ν.97/70)και στον περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικό ) Νόμο (Ν.95/70). Η σχέση μεταξύ των δύο νομοθεσιών έχει αποκρυσταλλωθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ενδεικτικά παραπέμπω στην υπόθεση Golov και Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών
(2001)1Β Α.Α.Δ 1109 όπου αναφέρθηκαν επί του θέματος τα ακόλουθα: «Το θέμα διέπεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Έκδοση Φυγοδίκων που κυρώθηκε με τον περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικό) Νόμο, του 1970, Ν. 95/70και τον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο του 1970, Ν.97/70, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 97/90. Ο μεν Νόμος 97/70 ρυθμίζει γενικά τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία για την έκδοση φυγοδίκων, ενώ ο Νόμος 95/70 καθορίζει τις προϋποθέσεις για έκδοση φυγοδίκων μεταξύ των χωρών που προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση. Ο περί Εκδόσεως Φυγοδίκων (Τροποποιητικός) Νόμος του 1990, Ν.97/90, βεβαιώνει ότι το απαιτούμενο για τους σκοπούς έκδοσης αποδεικτικό υλικό, σε χώρες όπου ισχύει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση, είναι εκείνο που προβλέπεται από τη Σύμβαση. Ο Νόμος 97/70 καθιστά την έκθεση των γεγονότων που υποβάλλεται από την αιτούσα χώρα το απαιτούμενο αποδεικτικό υλικό για έκδοση σε χώρες που προσυπόγραψαν την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης Φυγοδίκων (In re El-Bustani
(1991)1 A.A.Δ. 736, 742).» Όπως αναφέρεται στην πιο πάνω απόφαση το απαιτούμενο αποδεικτικό υλικό προς τον σκοπό έκδοσης δυνάμει του Ν.95/70 είναι αυτό που προνοεί το άρθρο 12 του εν λόγω Νόμου (βλ. και άρθρο 13
(2)(γ) τελευταία επιφύλαξη του Ν.97/70). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τη δέσμη Τεκμηρίου 8, η Ουκρανία έχει προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης Φυγοδίκων. Συνεπώς, το απαιτούμενο αποδεικτικό υλικό είναι εκείνο που καθορίζεται στο άρθρο 12 του Ν.95/70. Το άρθρο 12.2 του 95/70 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «2. Προς υποστήριξιν της αιτήσεως θέλουσι προσαχθή : (α) το πρωτόκολλον ή επίσηµον αντίγραφον, είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλµατος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως, εχούσης την αυτήν ισχύν, και εκδιδοµένης κατά τας τύπους τους καθοριζοµένους υπό της Νοµοθεσίας του αιτούντος Μέρους. (β) έκθεσις των πράξεων δι' ας ζητείται η έκδοσις, ο τόπος και χρόνος πράξεως, ο κατά Νόµον χαρακτηρισµός και αι παραποµπαί εις τας νοµοθετικάς διατάξεις αίτινες έχουσιν εφαρµογήν και αίτινες δέον να εµφαίνωνται κατά το δυνατόν ακριβέστερον. (γ) αντίγραφον των κατ' εφαρµογήν διατάξεων ή, εφ' όσον τούτο δεν καθίσταται εφικτόν, δήλωσις περί του εν εφαρµογή δικαίου, ως και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος χαρακτηρισµός του καταζητουµένου ατόµου και πάσα ετέρα πληροφορία δυναµένη να καθορίση την ταυτότητα και την εθνικότητα τούτου.» Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι συντρέχει ο κανόνας της αμφοτερόπλευρης ή διπλής εγκληματικότητας (βλ. άρθρο 2 του Ν.95/70). Θα πρέπει δηλαδή οι πράξεις για τις οποίες ζητείται η έκδοση να θεωρούνται ως εγκλήματα τόσο με βάση τους νόμους του αιτούντος μέρους, όσο και με βάση τους ημεδαπούς νόμους. Συμπεράσματα Πριν την εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 12 του Ν.95/70, αυτό το οποίο προέχει κατά σειρά προτεραιότητας να εξεταστεί είναι κατά πόσο η αίτηση έχει υποβληθεί σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 12.1 του Ν.95/70, όπως αυτό τροποποιήθηκε από το Δεύτερο Πρόσθετο Πρωτόκολλο. Σε σχέση με το προαναφερόμενο άρθρο η Ουκρανία προέβη σε δήλωση η οποία περιλαμβάνεται στη δέσμη Τεκμηρίου 8. Σύμφωνα με την εν λόγω δήλωση η αίτηση έκδοσης φυγόδικου υποβάλλεται από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ουκρανίας στις περιπτώσεις που το αίτημα αφορά το στάδιο της προδικαστικής διερεύνησης. Εν προκειμένω το αίτημα έχει υποβληθεί από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ουκρανίας (δέσμη Τεκμηρίου 6), εφόσον ο λόγος για τον οποίο ζητείται η έκδοση της Καθ' ης η αίτηση είναι η ποινική δίωξη της αναφορικά με το αδίκημα της απάτης σε ευρεία κλίμακα με κατάχρηση εμπιστοσύνης κατά παράβαση του άρθρου 190 παράγραφος 4 του Ουκρανικού Ποινικού Κώδικα. Ερχόμενος τώρα στην εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 12.2 του Ν.95/70, παρατηρώ ότι στην αίτηση επισυνάπτονται δικαιολογητικά έγγραφα, τα οποία συνοδεύονται με μετάφραση στην Αγγλική γλώσσα (δέσμη Τεκμηρίου 7). Ανοίγω μία παρένθεση σε αυτό το σημείο για να επισημάνω ότι η ορθότητα της μετάφρασης στην Αγγλική γλώσσα δεν αμφισβητήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση, ούτε και προσκομίστηκε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι δεν υπήρξε ορθή ή πιστή μετάφραση. Κλείνοντας την παρένθεση σημειώνω ότι στις μεταφράσεις των εγγράφων που περιλαμβάνονται στη δέσμη Τεκμηρίου 7 υπάρχει σφραγίδα που βεβαιώνει ότι αυτά αποτελούν πιστή μετάφραση των πρωτοτύπων εγγράφων. Επανέρχομαι στα δικαιολογητικά έγγραφα και αναφέρω ότι επισυνάπτεται απόφαση Ουκρανικού Δικαστηρίου ημερ.08.02.17 (σελ.29 - 33 δέσμης Τεκμηρίου 7) δυνάμει της οποίας διατάχθηκε η κράτηση της Καθ' ης η αίτηση. Σύμφωνα με την επιστολή του Γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ουκρανίας ημερ.06.06.19 (δέσμη Τεκμηρίου 9) η προαναφερόμενη απόφαση έχει την ίδια ισχύ με το ένταλμα σύλληψης. Επί του συγκεκριμένου ζητήματος ο κ. Πουργουρίδης υποστήριξε ότι δεν πληρούται η προϋπόθεση του άρθρου 12.2(α) του Ν.95/70. Η επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση στηρίχθηκε στους ακόλουθους τρεις πυλώνες:(
  1. i)δεν προσκομίστηκε το ένταλμα σύλληψης ημερ.18.10.16 το οποίο μνημονεύεται στην ερυθρά αγγελία (
  2. ii)η απόφαση του Ουκρανικού δικαστηρίου ημερ.08.02.17 αποτελεί, σύμφωνα με τις Ουκρανικές αρχές, μέτρο ασφαλείας (detention order) εν τη εννοία του άρθρου 25 του Ν.95/70 και όχι ένταλμα σύλληψης (iii) το ένταλμα σύλληψης που όφειλαν να αποστείλουν οι Ουκρανικές αρχές δεν είναι κεκυρωμένο αντίγραφο. Θα ξεκινήσω από το πρώτο ζήτημα που αφορά το ένταλμα σύλληψης ημερ.18.10.16 και την ερυθρά αγγελία της Interpol στη βάση της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό ένταλμα σύλληψης (Τεκμήριο 1Β). Ο κ. Πουργουρίδης υπέδειξε ότι στην ερυθρά αγγελία κάτω από τον υπότιτλο "Arrest warrant or judicial decision having the same effect" γίνεται αναφορά σε ένα ένταλμα σύλληψης ημερ.18.10.16, το οποίο όμως δεν εντοπίζεται στα δικαιολογητικά έγγραφα που απέστειλαν οι Ουκρανικές αρχές. Η επισήμανση του κ. Πουργουρίδη είναι ορθή. Τίθεται επομένως το ερώτημα κατά πόσο το εν λόγω γεγονός επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την παρούσα διαδικασία. Η απάντηση, κατά την άποψη μου, είναι αρνητική για τους λόγους που θα προσπαθήσω να εξηγήσω πιο κάτω. Η όλη επιχειρηματολογία του κ. Πουργουρίδη βασίζεται στη θέση ότι η διαδικασία έκδοσης ξεκινά με την προσωρινή σύλληψη της Καθ' ης η αίτηση. Η εν λόγω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η έναρξη της διαδικασίας έκδοσης ενεργοποιείται με τη χορήγηση της εξουσιοδότησης του ΥΔΔΤ, η οποία εν προκειμένω εκδόθηκε ως αποτέλεσμα της αίτησης των Ουκρανικών αρχών και όχι της ερυθράς αγγελίας της Interpol ή του προσωρινού εντάλματος σύλληψης. Στην Πολ. Έφεση αρ.221/2019 ημερ.26.11.19 Αναφορικά με την Αίτηση του Paliei, η ερυθρά αγγελία που είχε εκδοθεί εναντίον του Εφεσείοντα ακυρώθηκε. Ο συνήγορος του Εφεσείοντα υποστήριξε ότι με την ακύρωση της ερυθράς αγγελίας, η οποία σηματοδότησε την έναρξη της διαδικασίας έκδοσης, η διαδικασία έκδοσης απώλεσε εξ αρχής τη νομιμοποιητική της βάση. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας τη σχετική εισήγηση ανέφερε τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Εξετάσαμε τις εκατέρωθεν θέσεις και, καταρχάς, δεν μας βρίσκει σύμφωνους η θέση του συνηγόρου του αιτητή ότι η επίδικη διαδικασία ενεργοποιήθηκε με την έκδοση από την Interpol της ερυθράς αγγελίας και της κατ΄ ακολουθία αυτής έκδοσης και εκτέλεσης εναντίον του αιτητή του προσωρινού εντάλματος σύλληψης. Η έναρξη της διαδικασίας έκδοσης προϋποθέτει την αναφερόμενη στο Νόμο εξουσιοδότηση του Υπουργού, η οποία εκδίδεται «κατόπιν αιτήσεως εκδόσεως, υποβαλλόμενης υπό τίνος Κράτους συνάψαντος συνθήκη εκδόσεως μετά της Δημοκρατίας» (άρθρο 7 του Νόμου). Επομένως η ερυθρά αγγελία της Interpol και το προσωρινό ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε ως αποτέλεσμά της, δεν σηματοδότησε και έναρξη της διαδικασίας έκδοσης εφόσον η Interpol δεν είναι Κράτος, η δε εξουσιοδότηση του Υπουργού εκδόθηκε ως αποτέλεσμα της αίτησης των ουκρανικών αρχών και όχι κατόπιν αιτήσεως της Interpol η οποία έχει ως αποστολή τη συνεργασία των αστυνομικών αρχών των διαφόρων Κρατών για πάταξη του εγκλήματος διεθνώς. Κατ΄ ακολουθία τούτου η σχετική θέση του συνηγόρου του αιτητή δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.» Περαιτέρω, στην Αναφορικά με τον Altieri (Αρ.2)
(1993)1 Α.Α.Δ 576 ειπώθηκαν τα εξής σε σχέση με το προσωρινό ένταλμα σύλληψης: «Το προσωρινό ένταλμα συλλήψεως που εκδόθηκε στις 9 Φεβρουαρίου, 1993, σύμφωνα με την Κυπριακή Νομοθεσία, καμιά επιρροή δεν ασκεί σε οποιαδήποτε μετέπειτα διαδικασία εκδόσεως η οποία αρχίζει με την εξουσιοδότηση του Υπουργού. Σκοπός του προσωρινού εντάλματος συλλήψεως είναι η σύλληψη του φυγόδικου για την περαιτέρω υλοποίηση των σκοπών του Νόμου και της Σύμβασης.» Επομένως, αφ' ης στιγμής η ερυθρά αγγελία και το προσωρινό ένταλμα σύλληψης δεν σηματοδοτούν την έναρξη της διαδικασίας έκδοσης και δεν ασκούν επιρροή σε αυτήν, το ίδιο ισχύει και για τα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ερυθρά αγγελία και το προσωρινό ένταλμα σύλληψης. Κατά συνέπεια, το γεγονός ότι στην ερυθρά αγγελία μνημονεύεται ένα ένταλμα σύλληψης ημερ.18.10.16 το οποίο δεν περιλαμβάνεται στα δικαιολογητικά έγγραφα που υποστηρίζουν την υπό κρίση αίτηση, δεν την καθιστά εξ αυτού του γεγονότος ελλιπή. Από την άλλη, ο συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση εισηγείται ότι το ένταλμα σύλληψης που επικαλέστηκε η αιτήτρια χώρα για την προσωρινή σύλληψη της Καθ' ης η αίτηση δυνάμει του άρθρου 16 του Ν.95/70 πρέπει να είναι το ίδιο με το ένταλμα σύλληψης που θα παρουσιαστεί προς υποστήριξη της αίτησης έκδοσης δυνάμει του άρθρου 12.2(α) του Ν.95/
  1. Με κάθε σεβασμό, η εν λόγω θέση του κ. Πουργουρίδη θεωρώ ότι δεν βρίσκει έρεισμα στον Ν.95/
  2. Το άρθρο 16.2 όντως παραπέμπει στο άρθρο 12.2(α). Η εν λόγω παραπομπή αφορά απλώς και μόνο τον προσδιορισμό της φύσης των εγγράφων που πρέπει διαλαμβάνει η αίτηση προσωρινής σύλληψης, χωρίς να περιλαμβάνεται σε αυτήν οποιαδήποτε πρόνοια ότι σε μετέπειτα αίτηση για έκδοση θα πρέπει να περιλαμβάνονται αυτούσια τα ίδια έγγραφα. Όπως προαναφέρθηκε η ερυθρά αγγελία και το προσωρινό ένταλμα σύλληψης δεν ασκούν επίδραση στην αίτηση έκδοσης, η οποία διακρίνεται από την αίτηση προσωρινής σύλληψης. Συνεπώς, η ουσία συνίσταται στο κατά πόσο στα δικαιολογητικά έγγραφα των Ουκρανικών αρχών που υποστηρίζουν την αίτηση έκδοσης περιλαμβάνεται ένταλμα σύλληψης ή άλλη πράξη έχουσα την ίδια ισχύ. Το ζήτημα αυτό, μας οδηγεί στον δεύτερο πυλώνα της επιχειρηματολογίας του κ. Πουργουρίδη περί ελλιπούς αίτησης. Προτού αναφερθώ στην ουσία του επιχειρήματος του κ. Πουργουρίδη ότι η απόφαση ημερ.08.02.17 δεν αποτελεί ή εν πάση περιπτώσει δεν έχει την ισχύ εντάλματος σύλληψης, θα πρέπει πρώτα να σχολιαστεί η δέσμη Τεκμηρίου
  3. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Α.3 η δέσμη Τεκμηρίου 9 αποτελεί την απάντηση των Ουκρανικών αρχών στη διευκρίνιση που ζήτησαν οι αρχές της Δημοκρατίας, κατόπιν ενεργοποίησης του άρθρου 13 του Ν.95/70, σε σχέση με το ποιο από τα έγγραφα που περιλαμβάνονται στη δέσμη Τεκμηρίου 7 είναι το ένταλμα σύλληψης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι η δέσμη Τεκμηρίου 9 δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, καθώς δεν αποτελεί έγγραφο το οποίο στάλθηκε μετά από ενεργοποίηση του άρθρου 13 του Ν.95/
  4. Η εν λόγω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Η δέσμη Τεκμηρίου 9 αποτελεί, κατά την άποψη μου, μέρος των δικαιολογητικών στοιχείων που το Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη του προς τον σκοπό εξέτασης της υπό κρίση αίτησης. Η έννοια της συμπληρωματικής πληροφορίας που αναφέρεται στο άρθρο 13 του Ν.95/70 δεν περιορίζεται στην προσκόμιση νέων στοιχείων ή εγγράφων, αλλά και στην παροχή διευκρινίσεων επί των υφιστάμενων εγγράφων. Θεωρώ ότι θα ήταν αντίθετη με το πνεύμα του Νόμου η προσέγγιση ότι επιτρέπεται να ζητηθούν και να ληφθούν νέα στοιχεία για να συμπληρώσουν μία ανεπαρκή αίτηση και δεν επιτρέπεται να ζητηθούν και να ληφθούν υπόψη διευκρινίσεις επί εγγράφων που ήδη περιλαμβάνονται στην αίτηση. Επί της ουσίας τώρα, θεωρώ ότι η απόφαση του Ουκρανικού δικαστηρίου ημερ.08.02.17 ικανοποιεί την προϋπόθεση του άρθρου 12.2(α) του Ν.95/
  5. Η βεβαίωση που περιλαμβάνεται στη δέσμη Τεκμηρίου 9, προερχόμενη από αρμόδια αρχή της αιτούσας χώρας, ήτοι το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ουκρανίας, δεν μπορεί να τίθεται υπό αμφισβήτηση. Κάτι τέτοιο θα καταστρατηγούσε, κατά την άποψη μου, το όλο πνεύμα του Ν.95/
  6. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Shimkevich Πολ. Έφεση 235/12 ημερ.30.03.17 αναφέρθηκε ότι σε διαδικασίες αυτής της φύσης είναι διάχυτη η αρχή της αβροφροσύνης, καθώς αφορούν διακρατικές σχέσεις. Εν πάση περιπτώσει, σημειώνω ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία σε σχέση με το Ουκρανικό δίκαιο η οποία να υποστηρίζει ότι η εν λόγω απόφαση δεν αποτελεί ένταλμα σύλληψης ή δεν έχει την ισχύ εντάλματος σύλληψης. Επομένως, η προϋπόθεση του άρθρου 12.2(α) του Ν.95/70 ικανοποιείται, αφού θα πρέπει να προσαχθεί είτε ένταλμα σύλληψης, είτε άλλη πράξη με ίδια ισχύ η οποία εκδίδεται κατά τους τύπους και σύμφωνα με τη νομοθεσία του αιτούντος μέρους. Η δέσμη Τεκμηρίου 9 επιβεβαιώνει ότι η απόφαση ημερ.08.02.17 έχει την ίδια ισχύ με το ένταλμα σύλληψης και εκδόθηκε στη βάση της διαδικασίας που καθορίζεται στην Ουκρανική νομοθεσία. Για να είμαι πιο συγκεκριμένος αναφέρονται στη δέσμη Τεκμηρίου 9 τα ακόλουθα: «In addition, I hereby repeatedly send you a copy of the mentioned court decision having the same force and effect as Warrant of Arrest, which was rendered according to the procedure stipulated in the Ukrainian legislation.» Δεν παραβλέπω την αναφορά που επίσης περιλαμβάνεται στη δέσμη Τεκμηρίου 9, ότι δηλαδή η εν λόγω απόφαση ανταποκρίνεται στην έννοια των «μέτρων ασφαλείας» του άρθρου 25 του Ν.95/
  7. Η προαναφερόμενη δήλωση δεν αναιρεί όσα καταγράφονται στην αμέσως επόμενη παράγραφο της σχετικής επιστολής, η οποία παρατέθηκε αυτούσια πιο πάνω. Είναι σαφές ότι πρόκειται για μία λανθασμένη αναφορά, αφού το άρθρο 25 αναφέρεται ξεκάθαρα σε μέτρα που επιβάλλονται μετά την καταδίκη ενός προσώπου. Στην προκείμενη περίπτωση αποτελεί κοινό έδαφος ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει καταδικαστεί, καθώς η έκδοση της ζητείται για να ασκηθεί εναντίον της ποινική δίωξη. Ο τελευταίος πυλώνας της εισήγησης του κ. Πουργουρίδη σε σχέση με το άρθρο 12.2(α) του Ν.95/70 συνίσταται στο ότι η απόφαση ημερ.08.02.17 δεν αποτελεί κεκυρωμένο αντίγραφο. Επί τούτου, σημειώνω ότι η απόφαση ημερ.08.02.17 φέρει τη σφραγίδα και υπογραφή του Δικαστή που επιλήφθηκε της υπόθεσης, καθώς και τη σφραγίδα του εκδικάσαντος Δικαστηρίου (βλ. σελ.31 και 33 της δέσμης Τεκμηρίου 7). Συνεπώς πληρούται και η εν λόγω απαίτηση του άρθρου 12.2(α) του Ν.95/
  8. Επισημαίνω ότι στην Αναφορικά με την Αίτηση Shylenko
(2005)1B A.A.Δ 1111 λέχθηκε ότι η υπογραφή του φυσικού δικαστή και η σφραγίδα της Δημοκρατίας της Ουκρανίας καθιστούν το ένταλμα πέρα από πιστό αντίγραφο. Ολοκληρώνοντας την εξέταση των δικαιολογητικών στοιχείων που απαιτούνται από το άρθρο 12 του Ν.95/70 σημειώνω ότι όσον αφορά τις πράξεις για τις οποίες ζητείται η έκδοση αποστάλθηκε από τις Ουκρανικές αρχές σχετική έκθεση γεγονότων και συνοδευτικά έγγραφα (δέσμη Τεκμηρίου 7) στην οποία προσδιορίζεται ο τόπος και ο χρόνος της ισχυριζόμενης παραβατικής συμπεριφοράς. Αναφορά στην επιλήψιμη συμπεριφορά που αποδίδεται στην Καθ' ης η αίτηση θα γίνει πιο κάτω κατά την ανάπτυξη της προϋπόθεσης της διπλής ή αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας. Περαιτέρω, αναφορικά με τον κατά νόμο χαρακτηρισμό της κατ' ισχυρισμό συμπεριφοράς της Καθ' ης η αίτηση, αυτή χαρακτηρίζεται ως απάτη σε ευρεία κλίμακα με κατάχρηση εμπιστοσύνης κατά παράβαση του άρθρου 190 παράγραφος 4 του Ουκρανικού Ποινικού Κώδικα. Επομένως, με τα στοιχεία της προηγούμενης και της παρούσας παραγράφου έχουν ικανοποιηθεί οι πρόνοιες του άρθρου 12.2(β) του Ν.95/
  1. Προς εκπλήρωση τώρα των προνοιών του άρθρου 12.2(γ), στις σελ.34 - 37 της δέσμης Τεκμηρίου 7 επισυνάπτεται αντίγραφο των σχετικών διατάξεων του Ουκρανικού Ποινικού Κώδικα, ενώ στις σελ.43 - 50 περιλαμβάνονται πληροφορίες σε σχέση με τον καθορισμό της ταυτότητας και εθνικότητας της Καθ' ης η αίτηση. Ειρήσθω εν παρόδω, σημειώνω ότι δεν αμφισβητείται ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι το πρόσωπο του οποίου ζητείται η έκδοση με την υπό κρίση αίτηση. Έρχομαι στο ζήτημα της αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας επί του οποίου επικεντρώθηκε η αντεξέταση των Μ.Α.2 και
  2. Η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση ήταν ότι η συμπεριφορά που της αποδίδεται δεν συνιστά αδίκημα κατά το ημεδαπό δίκαιο. Τούτο για τους εξής βασικούς λόγους: · Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι το πληρεξούσιο έγγραφο παραχωρήθηκε από τον xxxx Dashkevych κατόπιν πλάνης ή απάτης ή απειλής ή ότι ο τελευταίος όταν το παραχωρούσε ήταν διανοητικά ανίκανος. · Η Καθ' ης η αίτηση αποξενώνοντας την περιουσία του xxxx Dashkevych ενήργησε στη βάση των οδηγιών και εξουσιών που της δόθηκαν δυνάμει του πληρεξουσίου εγγράφου. · Τα χρήματα από την πώληση της περιουσίας του xxxx Dashkevych κατατέθηκαν αρχικά σε λογαριασμούς του και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε άλλους λογαριασμούς προς εξόφληση των χρεών του, ως οι σχετικές οδηγίες που δόθηκαν στην Καθ' ης η αίτηση με το πληρεξούσιο έγγραφο. · Δεν τέθηκε μαρτυρία σε σχέση με το ύψος των χρεών του xxxx Dashkevych, ούτε και προκύπτει από τα γεγονότα που παρουσίασαν οι Ουκρανικές αρχές ότι δεν εξοφλήθηκαν οι πιστωτές του xxxx Dashkevych. · Από την έκθεση γεγονότων και τα συνοδευτικά έγγραφα (δέσμη Τεκμηρίου 7) δεν επιβεβαιώνεται ότι η Καθ' ης η αίτηση σε συνεργασία με την Kolha xxxx οικειοποιήθηκαν παράνομα το ποσό των 17.617.212,50 Ουκρανικών γριβνών στις ημερομηνίες που καταγράφονται στην εξουσιοδότηση. Καταρχάς, θα πρέπει να σημειωθεί ότι κατά πάγια γραμμή της νομολογίας δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση ολόκληρου του μαρτυρικού υλικού από το αιτών κράτος προς απόδειξη της ενοχής. Ούτε και η μαρτυρία που παρουσιάζεται αξιολογείται σε βάθος, εφόσον το παρόν Δικαστήριο δεν θα κρίνει την ενοχή ή την αθωότητα του εκζητούμενου προσώπου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Konovalova Πολ. Έφεση αρ.436/11 ημερ.30.09.15 και Αναφορικά με την αίτηση του Khacimovich Πολ. Αίτηση αρ.133/2019 ημερ.04.10.19). Στην προκειμένη περίπτωση στο έγγραφο που τιτλοφορείται ως "Petition" (δέσμη Τεκμηρίου 7 σελ.1 - 4) περιέχεται συνοπτική έκθεση της ισχυριζόμενης παραβατικής συμπεριφοράς της Καθ' ης η αίτηση, ενώ στο έγγραφο με τίτλο "Notice of suspicion" (επίσης της δέσμης Τεκμηρίου 7 σελ.5 - 24) δίδεται αναλυτικότερη περιγραφή των ισχυριζόμενων πράξεων της. Σύμφωνα με τη συνοπτική έκθεση, η Καθ' ης η αίτηση κατά την περίοδο Ιανουαρίου 2013 - Σεπτεμβρίου 2013 προφασιζόμενη ότι ενεργεί προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων του xxxx Dashkevych απέκτησε πρόσβαση στη διαχείριση τραπεζικών λογαριασμών που ανοίχθηκαν επ' ονόματι του τελευταίου και απέσπασε το ποσό των 17.617.212,5 Ουκρανικών γριβνών. Στο έγγραφο "Notice of suspicion" δίδεται αναλυτική περιγραφή των ισχυριζόμενων πράξεων της Καθ' ης η αίτηση και της φερόμενης ως συνεργού της Kolha xxxx και γίνεται αναφορά στους αριθμούς των τραπεζικών λογαριασμών και στις επωνυμίες των τραπεζικών ιδρυμάτων που χρησιμοποιήθηκαν για τις καταθέσεις των χρημάτων που προέκυψαν από την πώληση της ακίνητης περιουσίας του xxxx Dashkevych. Επίσης, καταγράφονται οι λογαριασμοί στους οποίους μεταφέρθηκαν τα εν λόγω ποσά και γίνεται αναφορά σε άνοιγμα νέων τραπεζικών λογαριασμών (AB "Clearing House" και Public Company "Platinum Bank" σελ.17 και 21 αντίστοιχα δέσμης Τεκμηρίου 7) επ' ονόματι του xxxx Dashkevych, χωρίς να ενημερωθεί προς τούτο ο ίδιος ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του. Σύμφωνα δε με τα γεγονότα, όπως αυτά τέθηκαν από τις Ουκρανικές αρχές, μέρος των χρημάτων που εισπράχθηκαν από την πώληση της ακίνητης περιουσίας του xxxx Dashkevych φέρεται να κατέληξε σε λογαριασμούς της Καθ' ης η αίτηση, της Kolha xxxx και άλλων φυσικών και νομικών προσώπων. Το ποσό αυτό, σύμφωνα με τις Ουκρανικές αρχές, ανέρχεται σε 17.617.212,50 Ουκρανικές γρίβνες και είναι για αυτό το ποσό που η Καθ' ης η αίτηση κατηγορείται ότι διενήργησε απάτη σε ευρεία κλίμακα με κατάχρηση εμπιστοσύνης και με συνωμοσία κατά παράβαση του άρθρου 190 παράγραφος 4 του Ουκρανικού Ποινικού Κώδικα. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Shimkevich (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα γεγονότα που παρατίθενται στην έκθεση γεγονότων (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Σε διαδικασία όπως στην παρούσα, διάχυτη είναι η αρχή της αβροφροσύνης, καθότι αφορά διακρατικές σχέσεις και η περίπτωση έκδοσης φυγοδίκων έχει ως μοναδικό σκοπό την καταπολέμηση του εγκλήματος, τηρουμένων πάντοτε των εχεγγύων που παρέχουν οι συνθήκες και εσωτερική νομοθεσία. Τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στην Έκθεση Γεγονότων, στα δικαιολογητικά έγγραφα που τη συνοδεύουν αλλά και ο αλλοδαπός Νόμος της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, είναι δεσμευτικά για το Δικαστήριο που εξετάζει αίτηση της φύσης αυτής και δεν παρέχεται η ευχέρεια σ΄ αυτό να τα αμφισβητήσει. Η απόδειξη τους όπως και οποιαδήποτε υπεράσπιση του εκζητούμενου, είναι θέματα που αφορούν το Δικαστήριο της χώρας που αιτείται την έκδοση του (βλ. Re Victor Nicolaevich Makushin
(2012)1 Α.Α.Δ. 567 και Re Evans
(1994)1 W.L.R. 1006, Mechavor (Αρ.2)
(2001)1 Α.Α.Δ. 1228).» Συνεπώς, το Δικαστήριο δεσμεύεται από τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στη δέσμη Τεκμηρίου
  1. Ως εκ των πιο πάνω, αυτό που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο στη βάση αυτών των γεγονότων η συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση συνιστά τα αδικήματα ή κάποια εκ των αδικημάτων που μνημονεύονται στην εξουσιοδότηση. Υπό το φως των όσων έχουν ειπωθεί πιο πάνω, θεωρώ ότι η συμπεριφορά που αποδίδεται στην Καθ' ης η αίτηση μεταφερόμενη στο ημεδαπό ποινικό δίκαιο στοιχειοθετεί πιθανότητα ενοχής (Αναφορικά με την Αίτηση του χχχ Khachimovich Satushiev ανωτέρω). Ό,τι αποδίδεται στην Καθ' ης η αίτηση είναι η δόλια χρήση των εξουσιών που της παρέχονταν από το πληρεξούσιο έγγραφο με αρ.5957 ημερ.13.12.12 με το οποίο ορίστηκε ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος του xxxx Dashkevych, με αποτέλεσμα την απόσπαση του ποσού των 17.617.212,50 Ουκρανικών γριβνών που αποτελούσε περιουσία του τελευταίου. Αυτή η κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση αποκαλύπτει εκ πρώτης όψεως τη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 190 παράγραφος 4 του Ουκρανικού Ποινικού Κώδικα. Ταυτόχρονα συνιστά παράβαση και της Κυπριακής νομοθεσίας και συγκεκριμένα των αδικημάτων της συνωμοσίας, της απάτης (άρθρο 300 Κεφ.154), της κλοπής (άρθρο 252 Κεφ.154) και της κλοπής υπό αντιπροσώπου (άρθρο 270 Κεφ.154). Τα προαναφερόμενα αδικήματα μνημονεύονται στην εξουσιοδότηση του ΥΔΔΤ και επισύρουν ποινές φυλάκισης πέραν του ενός έτους. Δεν αγνοώ τα ζητήματα που με επιμέλεια ανέδειξε ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση. Θα συμφωνήσω μαζί του ότι από τα γεγονότα που παρέθεσαν οι Ουκρανικές αρχές δεν προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση εξασφάλισε κατόπιν πλάνης ή απειλής ή απάτης το πληρεξούσιο έγγραφο αν και εμμέσως εγείρεται από τις Ουκρανικές αρχές ένα τέτοιο ζήτημα (δέσμη Τεκμηρίου 7 και 12). Έχει επίσης δίκαιο ο κ. Πουργουρίδης ότι η Καθ' ης η αίτηση είχε εξουσιοδοτηθεί δυνάμει του πληρεξουσίου να αποξενώσει την περιουσία του xxxx Dashkevych προς τον σκοπό εξόφλησης των χρεών του. Είναι ορθή επίσης η συλλογιστική ότι αφ' ης στιγμής η περιουσία πωλήθηκε, τότε η Καθ' ης η αίτηση θα έπρεπε να διαχειριστεί τα χρήματα που προέκυψαν από την πώληση και να τα διαθέσει προς εξόφληση των χρεών του xxxx Dashkevych, ως η υποχρέωση της από το υπό αναφορά πληρεξούσιο έγγραφο. Το ζήτημα όμως δεν τελειώνει εδώ, αφού, σύμφωνα με τα γεγονότα που περιλαμβάνονται στη δέσμη Τεκμηρίου 7, με οδηγίες της Καθ' ης η αίτηση ανοίχθηκαν νέοι τραπεζικοί λογαριασμοί επ' ονόματι του xxxx Dashkevych εν αγνοία του ιδίου και της οικογένειας του στους οποίους διοχετεύτηκαν με εντολές της Καθ' ης η αίτηση χρηματικά ποσά, τα οποία στη συνέχεια κατέληξαν στην ίδια, στη φερόμενη ως συνεργό της Kolha xxxx και σε άλλα φυσικά και νομικά πρόσωπα. Επίσης, από τα γεγονότα προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση, έχοντας τη δυνατότητα να διαχειριστεί εξ αποστάσεως τους τραπεζικούς λογαριασμούς του xxxx Dashkevych, έδωσε εντολή όπως χρήματα μεταφερθούν από συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό προς όφελος κατονομαζόμενου στη δέσμη Τεκμηρίου 7 νομικού προσώπου. Σημειώνεται ότι τα εν λόγω ποσά δεν αποτελούν το σύνολο των χρημάτων που εισπράχθηκαν από την πώληση της ακίνητης περιουσίας του xxxx Dashkevych, αλλά ένα μέρος το οποίο συμποσούνται σε 17.617.212,50 Ουκρανικές γρίβνες. Επιπρόσθετα, στα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου δεν προβάλλεται η θέση ότι η Καθ' ης η αίτηση και τα υπόλοιπα πρόσωπα στα οποία κατέληξε το συνολικό ποσό των 17.617.212,50 Ουκρανικών γριβνών ήταν πιστωτές του xxxx Dashkevych. Δεν παραβλέπω επίσης τα ζητήματα που έθεσε ο κ. Πουργουρίδης κατά την αντεξέταση της Μ.Α.3 και συγκεκριμένα ότι οι ημερομηνίες που αναφέρονται στην εξουσιοδότηση συγκρινόμενες με τα έγγραφα των Ουκρανικών αρχών δεν οδηγούν στη διαπίστωση ότι η Καθ' ης η αίτηση τις συγκεκριμένες ημερομηνίες καταχράστηκε το ποσό των 17.617.212,50 Ουκρανικών γριβνών. Το ουσιώδες, κατά την άποψη μου, για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας είναι ότι στη δέσμη Τεκμηρίου 7 ρητά καταγράφεται ότι το ποσό που κατ' ισχυρισμό απέσπασε η Καθ' ης η αίτηση είναι το ποσό των 17.617.212,50 Ουκρανικών γριβνών. Περαιτέρω, σημειώνω ότι οι ημερομηνίες που αναφέρονται στην εξουσιοδότηση εμπίπτουν στην περίοδο που φέρεται, σύμφωνα με τις Ουκρανικές αρχές, ότι τέλεσε τις εγκληματικές ενέργειες της η Καθ' ης η αίτηση. Τα υπόλοιπα ζητήματα αποτελούν θέματα που θα εξεταστούν από το αρμόδιο Ουκρανικό δικαστήριο κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Επαναλαμβάνω ότι τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στα έγγραφα που αποστέλλονται από την χώρα που ζητεί την έκδοση, είναι δεσμευτικά για το Δικαστήριο και η απόδειξη τους και η οποιαδήποτε υπεράσπιση του εκζητούμενου είναι θέματα που αφορούν το Δικαστήριο της χώρας που αιτείται την έκδοση του (Γενικός Εισαγγελέας ν. Shimkevich (ανωτέρω). Περαιτέρω, δεν διαφεύγουν της προσοχής μου τα έγγραφα που παρέδωσε η Καθ' ης η αίτηση στις Ουκρανικές αρχές μέσω του Υπουργείου και τα οποία κατατέθηκαν ως δέσμη Τεκμηρίου
  2. Έχω μελετήσει τα εν λόγω έγγραφα και θεωρώ ότι δεν διαφοροποιούν τα πράγματα, ούτε και θέτουν εν αμφιβόλω το γνήσιο του αιτήματος των Ουκρανικών αρχών. Όσα περιλαμβάνονται στη δέσμη Τεκμηρίου 10 δεν επηρεάζουν την ενδεχόμενη ποινική ευθύνη της Καθ' ης η αίτηση σε σχέση με την ισχυριζόμενη εγκληματική συμπεριφορά της. Ειδικότερα σημειώνω ότι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Ειδικευμένου Δικαστηρίου της Ουκρανίας επί αστικών και ποινικών υποθέσεων ημερ.15.07.15 και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ουκρανίας ημερ.16.12.15, καταπιάνονται με το κατά πόσο υπήρξε παράβαση των υποχρεώσεων του τραπεζικού ιδρύματος "Platinum Bank" και της αξίωσης που ηγέρθηκε εναντίον του για αποζημίωση από τους αντιπροσώπους του xxxx Dashkevych. Επαναλαμβάνω ότι η ισχυριζόμενη εγκληματική συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση εντοπίζεται στη δόλια χρησιμοποίηση των εξουσιών που της παρέχονταν από το πληρεξούσιο έγγραφο με αρ.5957 και την απόσπαση του ποσού των 17.612.212,50 Ουκρανικών γριβνών που αποτελεί περιουσία του xxxx Dashkevych. Ως εκ των ανωτέρω, κρίνω ότι πληρούται και η προϋπόθεση της διπλής ή αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας. Ένα τελευταίο σημείο που εγείρει ο ευπαίδευτος συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση στην αγόρευση του είναι η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ισχυριζόμενη παραβατική συμπεριφορά της. Τούτο το δεδομένο, σε συνδυασμό με τη μεταβολή των προσωπικών της περιστάσεων, συνηγορεί στο ότι τυχόν έκδοση της Καθ'ης η αίτηση θα απέληγε σε άδικο ή καταπιεστικό μέτρο. Ο παράγοντας χρόνος δεν μπορεί από μόνος του να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι τυχόν έκδοση της Καθ' ης η αίτηση θα αποτελούσε άδικο ή καταπιεστικό μέτρο. Σύμφωνα με τη νομολογία, απόρριψη αιτήματος προς έκδοση φυγοδίκου δικαιολογείται όταν παρατηρηθεί επιβαρυντική καθυστέρηση (Νικολαΐδης ν. Αστυνομίας
(1999)1 Α.Α.Δ 1964). Στην Αναφορικά με την Αίτηση του Χαρατσίδη Πολ. Έφεση αρ.394/2014 ημερ.28.03.16, το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη σε ανασκόπηση της νομολογίας σχετικά με το ζήτημα της καθυστέρησης αναφέροντας, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Η νομολογία, όπως ιδιαιτέρως την έχουν αναπτύξει και οι δύο συνήγοροι κατά τη διάρκεια της συζήτησης της έφεσης, θεωρεί τον χρόνο που έχει διαρρεύσει μεταξύ της διάπραξης ενός αδικήματος και της έκδοσης του ατόμου που εμπλέκεται στο αδίκημα ή έχει καταδικαστεί γι΄ αυτό, ως ιδιάζουσας σημασίας μόνο στις περιπτώσεις όπου ο ίδιος ο κατηγορούμενος ή καταδικασθείς δεν ευθύνεται καθόλου για την καθυστέρηση, ενώ από την άλλη το αιτόν κράτος είναι το ίδιο υπεύθυνο για υπαίτια καθυστέρηση στην αναζήτηση της έκδοσης του ατόμου. Μόνο όπου το κράτος είναι υπαίτιο για τέτοια καθυστέρηση, αλλά και στην περίπτωση όπου το αιτόν κράτος είχε κοινοποιήσει την πρόθεση του στο κατηγορηθέν ή καταδικασθέν άτομο ότι δεν θα προωθούσε την υπόθεση εναντίον του, ο παράγων της διέλευσης του χρόνου αποκτά σημασία. Όπου η καθυστέρηση που έχει σημειωθεί οφείλεται στον ίδιο τον φυγόδικο, τότε αυτός δεν μπορεί να επωφεληθεί από την εκ προθέσεως φυγοδικία του, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ως άδικη ή καταπιεστική η εκ των υστέρων έκδοση του. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Gomes v. Government of Trinidad and Tobago
(2009)3 All E.R. 549, και Krzyzowski
(2007)EWHC 2754). Η πάροδος του χρόνου δεν αποτελεί παράγοντα παραβίασης του δικαιώματος δίκαιης δίκης, (Γενικός Εισαγγελέας ν. Mrwkwa Πολ. Έφ. αρ. 41/14 ημερ. 5.3.2014), στην ίδια την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για Έκδοση Φυγοδίκων, που καταρτίστηκε στο Παρίσι στις 13.12.1957, όπως κυρώθηκε από τη Δημοκρατία με το Νόμο αρ. 95/70, προνοείται όμως στο άρθρο 10
(3)(β) στον ημεδαπό Νόμο αρ. 97/1970, η περίπτωση όπου η πάροδος μακρού χρόνου θα αποτελούσε, λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων, «άδικο ή καταπιεστικό μέτρο». Εξυπακούεται από το λεκτικό της νομοθεσίας ότι εάν ευθύνεται ο ίδιος ο φυγόδικος για τη σημειωθείσα καθυστέρηση, το σχετικό άρθρο δεν έχει εφαρμογή. Η θέση αυτή σημειώθηκε νωρίς στη νομολογία όταν η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Kakis v. Government of the Republic of Cyprus - ανωτέρω - με αναφορά στο αντίστοιχο άρθρο 8
(3)του Fugitive Offenders Act, 1967, αποφάσισε ότι η έννοια του «άδικου» σχετίζεται πρωτίστως με τον κίνδυνο δυσμενούς επηρεασμού του κατηγορουμένου κατά τη διεξαγωγή της δίκης του, το δε «καταπιεστικό» σχετίζεται με την αλλαγή στις προσωπικές περιστάσεις κατά την περίοδο του χρόνου που έχει διαρρεύσει. Αν η καθυστέρηση οφείλεται στον ίδιο τον φυγόδικο με το να εγκαταλείψει τη χώρα ή να αποκρύπτει τις κινήσεις του ώστε να αποφεύγει τη σύλληψη, τότε η έκδοση δεν μπορεί να θεωρείται ως άδικη και καταπιεστική. Ο λόγος αυτός της Kakis, ασχέτως του αποτελέσματος της ίδιας της υπόθεσης, υιοθετήθηκε στη Νικολαΐδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 1964, την Ahmed Yousef Wehbe
(1985)1 C.L.R. 56 και στις In Re Tarling
(1979)1 All E.R. 981 και Ali Secretary of State
(1984)1 All E.R. 1009. Σημειώνεται ότι στην πολύ πρόσφατη απόφαση του Εφετείου της Σκωτίας στην Slawomir Laguniοnek v The Lord Advodate
(2015)HCJAC 53, λέχθηκε ότι από την ώρα που ο εφεσείων διαπιστώθηκε ως φυγόδικος, αυτό έθετε σχεδόν κατ' αυτόματο τρόπο εμπόδιο σε εισήγηση μη έκδοσης λόγω παρόδου χρόνου, εκτός και αν ο φυγόδικος μπορούσε να τεκμηριώσει "serious injustice or oppression".» Όπως προαναφέρθηκε η ισχυριζόμενη παραβατική συμπεριφορά της Καθ' ης η αίτηση προσδιορίζεται την περίοδο Ιανουαρίου 2013 - Σεπτεμβρίου
  1. Σύμφωνα με τα έγγραφα της δέσμης Τεκμηρίου 7 (βλ. ανάμεσα σε άλλα σελ.3, 15 και 27 της δέσμης Τεκμηρίου 7) οι Ουκρανικές αρχές ξεκίνησαν τη διενέργεια προδικαστικής έρευνας εναντίον της Καθ' ης η αίτηση στις 02.10.
  2. Ακολούθως, στις 25.06.15 εκδόθηκε το έγγραφο "Notice of Suspicion" (σελ.15 δέσμης Τεκμηρίου 7) και στις 26.06.15 η Καθ' ης η αίτηση καταχωρήθηκε στον κατάλογο καταζητούμενων προσώπων. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 26.12.16 τοποθετήθηκε στον κατάλογο των διεθνώς καταζητούμενων προσώπων (βλ. ερυθρά αγγελία δέσμης Τεκμηρίου 1Α). Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων δεν μπορεί να γίνεται λόγος για επιβαρυντική ή υπαίτια καθυστέρηση των Ουκρανικών αρχών. Σημειώνω ότι το επιχείρημα του κ. Πουργουρίδη ότι η Καθ' ης η αίτηση πηγαινοερχόταν στην Ουκρανία όλη αυτήν την περίοδο και ουδέποτε «οχλήθηκε» από τις Ουκρανικές αρχές, δεν βρίσκει έρεισμα στην προσαχθείσα μαρτυρία. Το Τεκμήριο 5 καταγράφει απλώς τις αφίξεις και αναχωρήσεις της Καθ' ης η αίτηση στην Κύπρο, χωρίς όμως και να δηλώνει τον προορισμό της κατά τις αναχωρήσεις της από τη Δημοκρατία, ή τον τόπο από τον οποίο ερχόταν στη Δημοκρατία. Από την άλλη, επισημαίνω ότι εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση δεν προσφέρθηκε μαρτυρία και ως εκ τούτου δεν υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία για να εξεταστεί το κατά πόσο η πάροδος του χρόνου μπορεί να δημιουργήσει πραγματικό κίνδυνο δυσμενούς επηρεασμού του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση να τύχει δίκαιης δίκης. Επιπρόσθετα, δεν έχει τεθεί μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η Καθ' ης η αίτηση στο διάστημα που μεσολάβησε από την ισχυριζόμενη παραβατική της συμπεριφορά νυμφεύθηκε με Κύπριο πολίτη. Παραμένει άγνωστο το πρόσωπο με το οποίο νυμφεύθηκε, καθώς και ο χρόνος που έλαβε χώρα ο ισχυριζόμενος γάμος της. Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει μαρτυρία ότι απέκτησε την ιδιότητα του πολίτη της Δημοκρατίας, ούτως ώστε να τύχει εφαρμογής το άρθρο 11.2(στ) του Συντάγματος. Αντιθέτως, από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε και η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση είναι πολίτης της Ουκρανίας. Περαιτέρω, επισημαίνω ότι το κατά πόσο οποιοδήποτε πρόσωπο δικαιούται να καταστεί πολίτης της Δημοκρατίας αποτελεί, δυνάμει του άρθρου 110
(2)του Ν.141(Ι)/02, διοικητική απόφαση και το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας να εκτιμήσει κατά πόσο η Καθ΄ης η αίτηση έχει την ιδιότητα του υπηκόου (Επί τοις αφορώσι την Αίτηση του Badar
(2004)1Γ Α.Α.Δ 1625). Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι η παρούσα διακρίνεται από την υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Sergeenva
(2012)1B Α.Α.Δ 1574, την οποία επικαλέστηκε ο κ. Πουργουρίδης. Πέραν του ότι απουσιάζει μαρτυρία ως προς τις προσωπικές περιστάσεις της Καθ' ης η αίτηση, το αδίκημα του άρθρου 190 παράγραφος 4 του Ουκρανικού Ποινικού Κώδικα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ασημάντου φύσεως, αφ΄ ης στιγμής η προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης κυμαίνεται από 5 έως 12 έτη. Καταληκτικά, σημειώνω τα ακόλουθα. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω τα αδικήματα για τα οποία θα μπορούσε η Καθ' ης η αίτηση να διωχθεί ποινικά με βάση το ημεδαπό δίκαιο τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης πέραν του ενός έτους. Το ίδιο ισχύει και για το αδίκημα του άρθρου 190 παράγραφος 4 του Ουκρανικού Ποινικού Κώδικα. Τέλος, η περίοδος παραγραφής του αδικήματος για το οποίο ζητείται η έκδοση της Καθ' ης η αίτηση δεν έχει συμπληρωθεί. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, το αίτημα των Ουκρανικών αρχών εγκρίνεται. Κατά συνέπεια, διατάσσεται η κράτηση της Καθ' ης η αίτηση προς τον σκοπό έκδοσης της στις Ουκρανικές αρχές. Επεξηγείται στην Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα της να υποβάλει αίτηση για habeas corpus δυνάμει του άρθρου 10
(1)του Ν.97/70. Η παρούσα απόφαση να κοινοποιηθεί άμεσα στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης. (Υπ.) .............. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.