← Κύπρος

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ν. A.DEMETRIOU CONSTRUCTIONS LTD, Γενική Αίτηση αρ.: 322/2017, 5/5/2020

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ν. A.DEMETRIOU CONSTRUCTIONS LTD, Γενική Αίτηση αρ.: 322/2017, 5/5/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A72 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ.: 322/2017 Μεταξύ : ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣ Αιτητών Και A.DEMETRIOU CONSTRUCTIONS LTD Καθ' ων η Αίτηση --------------- Ημερομηνία: 5/6/2020 Για τους Αιτητές: κ. Σ. Νεοκλέους για κ.κ. PHC TSANGARIDES LLC (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Χρ. Γεωργίου) Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Π. Καΐκης για κ.κ. Χρίστο Σ. Χριστοφόρου ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές με την υπό εξέταση Αίτηση τους επιδιώκουν τον παραμερισμό της εναντίον τους εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 31/5/2017 λόγω απρεπούς και/ή ανάρμοστης και/ή κακής συμπεριφοράς (misconduct) και/ή κακού χειρισμού της υπόθεσης και/ή παράτυπης διεξαγωγής της διαιτητικής διαδικασίας και/ή λόγω του ότι η εκδοθείσα διαιτητική απόφαση είναι αναιτιολόγητη και ατεκμηρίωτη. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Λ. Προδρόμου ο οποίος κατέχει τη θέση του κοινοτάρχη του χωριού Επισκοπή. Στην ένορκη δήλωση του αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Κατά το 2009 οι Αιτητές υπέγραψαν συμβόλαιο με τους Καθ' ων η Αίτηση για την κατασκευή οχετών με όμβρια ύδατα στο χωριό Επισκοπή. Οι Καθ' ων η Αίτηση εκτέλεσαν το έργο με καθυστέρηση και κακοτεχνίες. Συνεπεία των διαφορών που προέκυψαν η υπόθεση οδηγήθηκε σε διαιτησία. Οι Καθ' ων η Αίτηση, υπό την ιδιότητα τους ως Απαιτητές, καταχώρησαν εναντίον των Αιτητών Απαίτηση για αποζημιώσεις στην οποία οι Αιτητές καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταξίωσης. Μετά τη συμπλήρωση της δικογραφίας η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση την 20/1/

  1. Δόθηκε μαρτυρία από 4 συνολικά μάρτυρες. Εκ μέρους των Απαιτητών κατέθεσαν η Διευθύντρια/Μηχανικός Κατασκευών των Απαιτητών Ε. Δημητρίου και ο Επιμετρητής Ποσοτήτων Χ. Κυπρίδημος. Εκ μέρους των Καθ' ων η Απαίτηση (Αιτητών στην παρούσα υπόθεση) κατέθεσε ο υπάλληλος τους Α. Λουκά και ο μηχανικός του έργου Σ. Ζαχαρίου. Επίσης οι διάδικοι κατέθεσαν εκ συμφώνου κατάλογο εγγράφων και τεκμηρίων. Μετά από πολλές ημερομηνίες ακροαματικής διαδικασίας οι Διαιτητές εξέδωσαν την απόφαση τους στις 31/5/2017 επιδικάζοντας υπέρ των Απαιτητών το ποσό των €106.464,09 και υπέρ των Καθ' ων η Απαίτηση στην Ανταξίωση τους το ποσό των €31.571,93 για τις κακοτεχνίες που υπέστηκαν συνεπεία των εργασιών των Απαιτητών. Οι Αιτητές αξιώνουν τον παραμερισμό της ανωτέρω διαιτητικής απόφασης για τους ακόλουθους λόγους: (Α) ΥΠΑΡΞΗ 2 ΣΥΜΒΟΛΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ Οι Διαιτητές εντελώς αδικαιολόγητα και ατεκμηρίωτα αποφάσισαν στις σελ.19 και 20 της Διαιτητικής Απόφασης ότι η συνύπαρξη 2 τύπων συμβολαίων για την εκτέλεση του έργου προκάλεσε σύγχυση και ότι υπήρχαν δια ζώσης αντιφάσεις μεταξύ των όρων των 2 συμβολαίων. Επίσης αποφάνθηκαν ότι μόνο το ένα Συμβόλαιο είχε χαρτοσημανθεί και συνεπώς οι όποιες αντιφάσεις θα ερμηνεύονται αυστηρά εναντίων των Αιτητών. Tο πιο πάνω επιχείρημα των Διαιτητών είναι το ελάχιστο ανεδαφικό και ατεκμηρίωτο, ειδικότερα μάλιστα από τη στιγμή που τόσο οι Αιτητές όσον και οι Καθ' ων η Αίτηση υπέγραψαν ανεπιφύλακτα τα εν λόγω συμβόλαια. (Β) ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΧΡΟΝΟΥ ΑΠΟΠΕΡΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ Οι Διαιτητές στις σελ.21 και 22 της Απόφασης τους εντελώς αδικαιολόγητα αποφάσισαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται παραχώρησης δικαιολογημένης παράτασης χρόνου 101 ημερολογιακών ημερών αποζημιώσεις. Αυτό που δεν έλαβαν καθόλου υπόψη οι Διαιτητές είναι ότι για να παραχωρηθεί παράταση χρόνου θα έπρεπε να ακολουθηθούν συγκεκριμένα διαβήματα και προϋποθέσεις όπως ρητά ορίζουν τα Συμβόλαια που υπογράφηκαν μεταξύ των μερών. (Γ) ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΤΑΣΗΣ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΑ ΕΞΟΔΑ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΒΛΕΨΗΣ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟΥ Στις σελ. 23 και 24 οι Διαιτητές ενώ συμπεραίνουν ορθώς ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο ή τεκμήριο που να αποδεικνύει τα έξοδα που έχουν υποστεί, εντούτοις και σε αντίθεση με τα ευρήματα τους, αποφάσισαν ότι ο μισθός σε κόστος εργοδότησης για τον Διευθυντή του Έργου ήταν €2.850,00 μηνιαίως και για τον Εργοδηγό €2.284, 50 μηνιαίως. Οι Διαιτητές περαιτέρω στην Απόφαση τους στη σελ. 23 προχωρούν σε αυθαίρετη και ατεκμηρίωτη αύξηση κατά 20% των ανωτέρω ποσών. (Δ) ΕΞΟΔΑ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟΥ - ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΡΓΟΤΑΞΙΟΥ Οι Διαιτητές στην Απόφαση τους σελ. 24 και 25 αποφάσισαν ότι οι Καθ' ων η Απαίτηση δικαιούνται το ποσό των €700,00 ως αποζημιώσεις χωρίς όμως να τεκμαίρεται από πού προκύπτει το συγκεκριμένο ποσό. Με μαθηματικές πράξεις και υπολογισμούς που δεν ανταποκρίνονται στα γεγονότα ούτε στα ίδια τα ευρήματα τους, καταλήγουν σε εντελώς λανθασμένα συμπεράσματα επιδικάζοντας υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση αποζημίωση για την οποία δεν έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο και συνεπώς δεν έχει αποδειχτεί και τεκμηριωθεί το αξιωμένο από τους Καθ' ων η Αίτηση ποσό. (Ε) ΕΞΟΔΑ ΔΙΑΤΑΡΑΞΗΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ & ΕΞΟΔΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ Στις σελ. 25 και 26 οι Διαιτητές επιδικάζουν το ποσόν των €12.282,53 ως αποζημιώσεις για την διατάραξη των εργασιών. Δεν αναφέρεται όμως από πού προκύπτει αυτό το ποσό και ποια αποδεικτικά στοιχεία έχουν προσκομιστεί για να αποφανθούν οι Διαιτητές ότι οι Καθ' ων η Αίτηση το δικαιούνται. Ομοίως στη σελ. 26 επιδικάζουν στους Καθ' ων η Αίτηση ποσό €408,21 για έξοδα χρηματοδότησης. Ούτε στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε οτιδήποτε ενώπιον των Διαιτητών που να δικαιολογεί την έκδοση Απόφασης για αποζημίωση των Καθ' ων η Αίτηση. (Ζ) ΕΞΟΔΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ ΤΕΛΙΚΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν υπέβαλαν ποτέ κατάσταση για τον Προσωρινό Τελικό Λογαριασμό, σύμφωνα με το Άρθρο 60.5 Τόμος Β Τεκμήριο 1 και μέσα στα χρονικά περιθώρια που είχαν υποχρέωση. Οι Διαιτητές εντελώς αυθαίρετα και καθ' υπέρβαση της αρμοδιότητας τους και των εξουσιών τους, επιδίκασαν στους Καθ' ων η Αίτηση ποσό €30.343,85 χωρίς κανένα δικαιολογητικό και χωρίς τεκμηρίωση. Ούτε προκύπτει μέσα από το σκεπτικό της Απόφασης τους που έχουν βασιστεί για να επιδικάσουν το ποσό αυτό στους Καθ' ων η Αίτηση. (Η) ΑΥΞΟΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΙΜΩΝ - ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ Είναι ξεκάθαροι και ρητοί οι όροι του Συμβολαίου(Τεκμ.1) και συγκεκριμένα με βάση τον Όρο 61 του Παραρτήματος του Συμβολαίου στο Έντυπο Προσφοράς, που έχει υπογραφεί από τον Εργολάβο, αυτός δεν δικαιούται να απαιτεί Αυξομειώσεις στις Τιμές του Συμβολαίου και συνεπώς οι ισχυρισμοί του Απαιτητή στην παράγραφο 4.7 της Έκθεσης Απαίτησης απορρίπτονται στο σύνολο τους ως ψευδείς και άνευ αντικειμένου. Η Επιμήκυνση του χρόνου του Συμβολαίου ήταν αδικαιολόγητη και με απόλυτη ευθύνη του Εργολάβου. (Θ) ΕΞΟΔΑ ΤΟΚΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΚΑΙ/Ή ΖΗΜΙΩΝ ΚΑΙ/Ή ΑΠΩΛΕΙΩΝ Οι Διαιτητές επιδίκασαν στους Καθ' ων η Αίτηση €20.106,85 ως έξοδα για τα πιο πάνω, χωρίς όμως σε κανένα σημείο της Απόφασης τους να εξειδικεύουν πού έχουν βασιστεί για να καταλήξουν σε αυτό το ποσό. Ακόμη πολύ περισσότερο δεν αναφέρουν πουθενά στην Απόφαση τους και δεν αναλύουν, ποια τεκμήρια ή έγγραφα είχαν ενώπιον τους και κατέληξαν σε αυτό το συγκεκριμένο ποσό. (Ι) AΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΑΙΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ Οι Διαιτητές στις σελ. 28 και 29 της Απόφασης τους αποφάνθηκαν ότι οι Αιτητές δεν δικαιούνται οποιεσδήποτε αποζημιώσεις για την καθυστέρηση παράδοσης του έργου εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση παρόλο που υπήρχε αποδεδειγμένα 1 χρόνος καθυστέρηση. Οι Καθ' ων η απαίτηση ισχυρίζονται μέσα από τη δικογραφία αλλά μέσα και από τη μαρτυρία που έχουν προσκομίσει ότι οι Απαιτητές όχι μόνο καθυστέρησαν αδικαιολόγητα και παράτυπα την ολοκλήρωση του έργου που είχαν αναλάβει αλλά επίσης παρέδωσαν το έργο με πολλές ατέλειες και/ή ζημιές. (Κ) ΕΞΟΔΑ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙΟΥ Οι Διαιτητές ενεργώντας καθ' υπέρβαση των εξουσιών τους και εντελώς αδικαιολόγητα αποφάσισαν στη σελ.30 της Απόφασης τους, ότι οι Αιτητές δεν δικαιούνται έξοδα γραφείου επειδή η αξίωση τους για αποζημιώσεις λόγω καθυστέρησης έχει απορριφθεί. Ο συλλογισμός αυτός των Διαιτητών δεν καλύπτεται από καμιά απολύτως νομοθετική πρόνοια ή κανονισμό αφού οι Αιτητές με τα στοιχεία και τα τεκμήρια που έχουν καταθέσει, δικαιούνται πρόσθετα έξοδα γραφείου. Επίσης στη σελ. 38 της Απόφασης οι Διαιτητές εντελώς αυθαίρετα και αντινομικά αποφάσισαν ότι οι Απαιτητές θα καταβάλουν το 40% των εξόδων της Διαιτησίας και οι Καθ' ων η Απαίτηση το 60%. (Λ) ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΑΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Οι Διαιτητές πεπλανημένα και λανθασμένα, χρησιμοποιώντας δικά τους αυθαίρετα στοιχεία και υποβάλλοντας δικές τους ερωτήσεις κατά την Ακρόαση της Υπόθεσης και τη δική τους έρευνα, ενεργώντας ουσιαστικά αντί ως Διαιτητές ως εμπειρογνώμονες, προσπάθησαν να εξακριβώσουν τα γεγονότα και τον Νόμο και έχοντας αποφασίσει επί των πιο πάνω συγκεκριμένων σημείων χωρίς αυτά να έχουν αποδειχτεί. (Μ) ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ Η Απόφαση των Διαιτητών υπόκειται σε παραμερισμό και ακύρωση καθότι τα συμπεράσματα τους βασίστηκαν επί λανθασμένων δεδομένων και πολλές φορές τα συμπεράσματα τους έρχονται σε πλήρη αντίφαση μεταξύ τους, όπως προκύπτει μέσα από το αιτιολογικό της Απόφασης. (Ν) ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ-ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΚΟΤΕΧΝΙΩΝ Στη σελ. 31 της Απόφασης ενώ οι Διαιτητές κάνουν εύρημα ότι οι Αιτητές δικαιούνται το ποσόν των €50.800,00 που πληρώθηκε για την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, εντούτοις στη σελ. 32, πάλι, με υπολογισμούς αβάσιμους και λανθασμένες μαθηματικές πράξεις που δεν προκύπτουν από τα ενώπιον τους στοιχεία και τεκμήρια, αποφάσισαν ότι τελικά το ποσόν που δικαιούνται οι Αιτητές για αποκατάσταση των κακοτεχνιών είναι €31.571,
  2. Το ανωτέρω εύρημα των Διαιτητών έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα προηγούμενα ευρήματα τους και τα στοιχεία που είχαν. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Οι Καθ' ων η Αίτηση με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης την οποία καταχώρησαν προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  3. Οι Εφεσείοντες/ Αιτητές αποσκοπούν αποκλειστικά στην καθυστέρηση πληρωμής και/ή αποφυγή πληρωμής των υπ' αυτών οφειλομένων ποσών και/ή την παρεμπόδιση απονομής της δικαιοσύνης.
  4. Δεν συντρέχουν εύλογοι ή και νομικοί λόγοι δυνάμει του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 και/ή πραγματικοί λόγοι που να συνηγορούν στην έγκριση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση/Έφεσης και/ή στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  5. Η Αίτηση/Έφεση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή φέρει και/ή αναφέρεται και/ή στηρίζεται σε ελλιπή νομική βάση και ως εκ τούτου είναι εξ υπαρχής άκυρη και ως τέτοια δεν δύναται να προχωρήσει και/ή εκδικαστεί από το Δικαστήριο.
  6. Η Αίτηση είναι εκπρόθεσμη καθότι σύμφωνα με την Αγγλική νομολογία και ειδικότερα τον Αγγλικό νομό Arbitration Act 1996 Section 57 και 70 εφέσεις εναντίον διαιτητικών αποφάσεων καταχωρούνται εντός 28 ημέρων από την ημερομηνία έκδοσης της.
  7. Οι Εφεσείοντες/Αιτητές παρόλο που κλητεύθηκαν και/ή ειδοποιήθηκαν δεόντως για την εκδοθήσα απόφαση των Διαιτητων δεν προβήκαν σε οποιοδήποτε διάβημα ακύρωσης της πάρα μόνον όταν έλαβαν γνώση της Αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης υπ' αριθμό 269/17 του Ε.Δ Λεμεσού ημερομηνίας 14/09/
  8. Ως εκ τούτου εμποδίζονται και/ή κωλύονται ως εκ της συμπεριφοράς και/ή των πράξεων τους και/ή παραλείψεων τους να προβάλλουν και/ή εγείρουν, εκ των υστέρων, οποιουσδήποτε λόγους για την ακύρωση της προσβαλλόμενης Διαιτητικής Απόφασης, λόγους τους οποίους όφειλαν να προβάλλουν και/ή εγείρουν κατά τον χρόνο και/ή κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της διαιτητικής διαδικασίας.
  9. Η διαδικασία διαιτησίας και η συνεπακόλουθη έκδοση της προσβαλλόμενης Διαιτητικής Απόφασης ήταν καθόλα νόμιμη και/ή έγκυρη και κατά την διεξαγωγή της τηρήθηκαν και/ή ακολουθήθηκαν όλες οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, της δίκαιης δίκης, του Περί Διαιτησίας Νόμου και/ή του Συντάγματος.
  10. Η απόφαση των Διαιτητών είναι από όλες τις απόψεις νόμιμη και έγκυρη και είναι σε πλήρη συνάρτηση και σύμφωνα με τον περί Διαιτησίας Νόμο (Κεφ. 4) και Θεσμούς ως και τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  11. Η Διαιτητική Απόφαση δεν είναι παράτυπη και πληροί όλες τις προϋποθέσεις που θέτει η Νομοθεσία και η Νομολογία.
  12. Οι Διαιτητές έλαβαν υπόψιν όλη την ενώπιον τους τεθείσα μαρτυρία, γραπτή και/ή προφορική και, αφού ικανοποιήθηκαν ότι αποδείχθηκε η απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, προχώρησαν επί τη βάση αυτής στην εξαγωγή των ανάλογων ευρημάτων, που ήταν ορθά.
  13. Καμία πλάνη περί το νόμο και/ή τα πραγματικά γεγονότα υπήρξε κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας διαιτησίας σε βάρος των Εφεσειόντων/ Αιτητών και ως εκ τούτου η Διαιτητική Απόφαση είναι από όλες τις απόψεις ορθή και βασισμένη στα πραγματικά, αληθή και αναντίλεκτα γεγονότα που είχαν ενώπιον τους οι Διαιτητές επί των οποίων στηρίχθηκαν για να εκδώσουν την Διαιτητική Απόφαση.
  14. Οι Διαιτητές άσκησαν τα καθήκοντα τους επιμελώς και υπεύθυνα και συμμορφούμενοι πλήρως με τους δικονομικούς και νομικούς κανονισμούς και θέσμια, τα οποία απαιτεί και προστάζει το καθήκον και το αξίωμα των Διαιτητών.
  15. Οιαδήποτε τυχόν ένσταση των Εφεσειόντων/Αιτητών ως προς τον χειρισμό της υπόθεσης και/ή την άσκηση των καθηκόντων των Διαιτητών θα έπρεπε να εγερθεί κατά τον χρόνο και/ή κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της διαιτητικής διαδικασίας και όχι σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο και/ή στο στάδιο της Έφεσης.
  16. Οι Διαιτητές αξιολόγησαν ορθά την ενώπιον τους τεθείσα μαρτυρία, η οποία ουδέποτε αντικρούστηκε από τους Εφεσείοντες/Αιτητές και ενήργησαν περαιτέρω μέσα στα πλαίσια των εξουσιών τους και των αρχών της δικαιοσύνης και/ή της φυσικής δικαιοσύνης.
  17. Η Διαιτητική Απόφαση ήταν και/ή είναι το αποτέλεσμα ορθής και/ή δέουσας καθοδήγησης των Διαιτητών αναφορικά με όλα τα επίδικα και/ή πραγματικά θέματα. Η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μηχανικού Ε. Δημητρίου στην οποία αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Υπό την ιδιότητα της ως Μηχανικός, αντιπροσώπευε τους Καθ' ων η Αίτηση στην εκτέλεση των εργασιών κατασκευής οχετών ομβρίων υδάτων δυνάμει των συμφωνιών οι οποίες υπογράφηκαν μεταξύ των μερών (Τεκμήρια 1 και 2 της ένορκης δήλωσης Λ. Προδρόμου). Από την αφετηρία των εργασιών παρουσιάστηκαν αδυναμίες. Οι Αιτητές παρέλειψαν να εφοδιάσουν τους Καθ' ων η Αίτηση με όλα τα απαραίτητα έγγραφα και σχέδια και/ή παρέλειψαν να συμπεριλάβουν στα σχέδια των συμβολαίων υπηρεσίες, όπως οπτικές ίνες της ΑΤΗΚ και σωλήνες αρδευτικού που διαπερνούσαν το έργο, προκαλώντας με τη συμπεριφορά τους τεράστια προβλήματα στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων. Λόγω του ανεπαρκούς σχεδιασμού και των πολλών υπηρεσιών που υπήρχαν και δεν υποδεικνύονταν στα σχέδια δημιουργήθηκαν ασάφειες στην εφαρμογή των όρων των συμβολαίων. Η αποπεράτωση των εργασιών καθυστέρησε δικαιολογημένα λόγω των ελλιπών σχεδίων με τα οποία οι Αιτητές εφοδίασαν τους Καθ' ων η Αίτηση. Κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των εργασιών εντοπίστηκαν από του Καθ' ων η Αίτηση πολύ περισσότερες υπηρεσίες από τις αναγραφόμενες στα σχέδια, αναγκάζοντας τους να προχωρήσουν, με τη συγκατάθεση των Αιτητών, σε τροποποίηση των σχεδίων και/ή εξεύρεση εναλλακτικών λύσεων στα προβλήματα που παρουσιάστηκαν. Οι Αιτητές ουδέποτε ενημέρωσαν τους Καθ' ων η Αίτηση ότι ο χρόνος παράδοσης ήταν ουσιώδης, ούτε και καθόρισαν νέα ημερομηνία παράδοσης του έργου μετά τις σοβαρές αλλαγές που προέκυψαν και τις προφορικές οδηγίες που οι ίδιοι οι Αιτητές έδιδαν για τις αλλαγές εκτέλεσης και επέκτασης του χρόνου παράδοσης. Ουδέποτε οι Αιτητές εξέφρασαν οποιοδήποτε παράπονο και ούτε απέστειλαν οποιαδήποτε προειδοποίηση, σύμφωνα με τους όρους του συμβολαίου, λόγω της καθυστέρησης παράδοσης του έργου. Η δε αναφορά των Αιτητών σε τήρηση και/ή κατάρτιση προγράμματος εργασιών αποτελεί προϊόν δεύτερης σκέψης για το λόγο ότι οι δυσκολίες που παρουσιάστηκαν κατά την εκτέλεση του έργου κατέστησαν αδύνατη την κατάρτιση προγράμματος εργασιών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.θ.1-9, στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 άρθρα 20, 26 και 30, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 37 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στηρίζεται στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα Άρθρα 6, 7, 16(β), 19, 20, 23

(2), 26, 27 και 28, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.59 θ.θ. 3, 9, 11 και 21, Δ.48, Δ.49 και Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 35-39, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου Μέρος ΙΙΙ, στη Δικονομική Πρακτική και Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας και ειδικότερα στην Arbitration Act 1996 Section 57 και 70 και οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, στο Kοινοδίκαιο, στις Αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στους Κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης, καθώς επίσης στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Το άρθρο 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 αναφέρει τα ακόλουθα: «20.—
(1)΄Οταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επιδεικνύει κακή συµπεριφορά ή χειρίζεται κακώς την υπόθεση, το ∆ικαστήριο δύναται να τον αποµακρύνει.
(2)΄Οταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συµπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, το ∆ικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση.» Στην υπόθεση Μιχαήλ κ.ά. ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στρουμπιού, Πολ. Έφεση αρ. 190/2012 ημερ. 28/6/2028 αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Μας ενδιαφέρει εδώ το εδάφιο
(2)του άρθρου 20 εφόσον η Αίτηση ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου αφορούσε σε ακύρωση και/ή παραμερισμό διαιτητικής απόφασης. Σ' όσον αφορά την εμβέλεια του εδαφίου αυτού, στην υπόθεση Σολωμού ν. Laiki Cypria Life Ltd
(2010)1 (A) Α.Α.Δ. 687, το Ανώτατο Δικαστήριο με αναφορά στην Αγγλική νομοθεσία και νομολογία, στις σελ. 696 - 698 της απόφασης αναφέρει τα εξής: «Στο πρωτότυπο Αγγλικό κείμενο, ο όρος που χρησιμοποιείται στο ΄Αρθρο 23
(1)του Arbitration Act 1950 απ' όπου λήφθηκε το Κεφ. 4, είναι «misconduct», και έχει πλειστάκις ερμηνευτεί να περιλαμβάνει διάφορες κατηγορίες που δυνατόν να αφορούν στη συμπεριφορά του ιδίου του διαιτητή ή τον τρόπο διεξαγωγής της διαιτησίας («.... has misconducted himself or the proceedings ....». Στον Russell on Arbitration 16η έκδ. σελ. 307, θεωρείται λανθασμένη συμπεριφορά η εκ μέρους του διαιτητή ακρόαση μαρτύρων ή εξέταση εγγράφων στην απουσία των διαδίκων, η απόδοση στον εαυτόν του ενός συνολικού ποσού για τα έξοδα του, ώστε να αποκλείει τους διαδίκους από του να ενστούν στις χρεώσεις του, (δέστε την απόφαση K/S Norjarl A/S v. Hyundai Heavy Industries Co. Ltd [1991] 3 W.L.R. 1025, για κατεύθυνση ως προς τον τρόπο χρέωσης αμοιβής από ένα διαιτητή), η εκ μέρους του παράλειψη να εξασκήσει όλες τις εξουσίες του ή η λανθασμένη άσκηση διακριτικής ευχέρειας. Στη δε σελ. 309, αναφέρεται σε σχέση με τη διεξαγωγή της διαιτησίας, ότι οι κύριοι άξονες επί των οποίων μπορεί να υποβληθεί επιτυχώς αίτηση για παραμερισμό, είναι η εκ μέρους του διαιτητή διεξαγωγή της διαιτησίας ex parte χωρίς ουσιώδη λόγο, ο αποκλεισμός ατόμων που έχουν δικαίωμα να είναι παρόντα, η λανθασμένη απόρριψη ή αποδοχή μαρτυρίας και η λανθασμένη μετακύλιση καθηκόντων. Η κλασσική αντιμετώπιση της έννοιας του «misconduct», έχει βέβαια αναφορά στη δωροδοκία του διαιτητή ή στην ύπαρξη εκ μέρους του μυστικού συμφέροντος στην ενώπιον του διαφορά. Επεκτείνεται όμως και σε θέματα πέραν αυτών, ώστε ακόμη και στην απουσία ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστης συμπεριφοράς, να ελέγχονται και οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης ή αποκλεισμού μαρτυρίας ή η αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία συμβολαίου, (Paniccos Harakis Ltd v. The Official Receiver as administrator of the estate of the bankrupt Takis Vryonides
(1978)1 C.L.R. 15, σελ. 23, τις εκεί αναφερόμενες υποθέσεις, καθώς και την πρόσφατη απόφαση στη ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. ΛΤΔ v. Lakis Georghiou Constructions Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 223, ή, η έκδοση απόφασης επί παρανόμου συμφωνίας (David Taylor & Son v. Barnett [1953] 1 W.L.R. 562). Όπως έχει αποφασιστεί και στην A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2006), (που αφορούσε περίπτωση παραπομπής τεχνικών θεμάτων σε διαιτησία, εν μέσω δικαστικής αγωγής), «Η πλημμελής εκτέλεση των καθηκόντων του διαιτητή συνιστά λόγο ακύρωσης του τελικού του πορίσματος» ενώ «.... παράβαση βασικού δικονομικού κανόνα .... κλονίζει το θεμέλιο της όλης διαδικασίας» (εκεί ο διαιτητής είχε λανθασμένα υιοθετήσει, έξω από τους όρους εντολής του, τη μαρτυρία που είχε προηγηθεί στο Δικαστήριο). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Ακόμη και στην εξέλιξη της νομοθεσίας στην Αγγλία με την εισαγωγή του Arbitration Act 1996, όπου με το s. 68 εισήχθηκε ο γενικότερος όρος του «serious irregularity», ως προϋπόθεση για τον παραμερισμό διαιτητικής απόφασης, έχει αποσαφηνιστεί ότι πρέπει η περίπτωση να εμπίπτει σε μια από τις έννοιες που αποδίδει στον όρο το εδάφιο
(2)(a)-(i). Έχει δε ερμηνευτεί στην Petroships Pte Ltd v. Petec Trading and Investment Corp. (The "Petro Ranger") [2001] 2 Lloyd's Rep. 348, ότι οι καθορισθείσες παρατυπίες στο εδάφιο
(2), δεν μπορούν να επεκταθούν από το Δικαστήριο, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να οδηγούν και σε «substantial injustice», που να δικαιολογούν την επέμβαση του Δικαστηρίου. Όπως περαιτέρω εξηγήθηκε στην Losotho Highlands Development Authority v. Impregilo SpA [2005] 3 All E.R. 789, η επέμβαση του Δικαστηρίου καθίσταται αναγκαία μόνο στην περίπτωση όπου ο διαιτητής έχει υπερβεί τις εξουσίες του κάτω από τη συμφωνία διαιτησίας.» Στην υπόθεση A. N. Stasis Estates Co. Ltd v. G. M. P. Katsambas Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2006 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα καθήκοντα του Διαιτητή: «Ο διαιτητής θα πρέπει να είναι προσηλωμένος και να συμμορφώνεται αυστηρά με τους όρους του διορισμού του (Winter v. White [1819] 1 B & B 350, 357). Ως λειτουργός του δικαστηρίου, είναι υποχρεωμένος να τηρεί τους δικονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στις δικαστικές διαδικασίες. Διαφορετικά θα προέκυπτε κίνδυνος δημιουργίας ενός συστήματος διαιτητικού δικαίου, ανεξάρτητου και ίσως διαφορετικού από το νόμο και τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στα δικαστήρια της χώρας, με απρόβλεπτες συνέπειες, μια και ο κάθε διαιτητής θα μπορούσε να εφαρμόζει κανόνες, τόσο του ουσιαστικού, όσο και του δικονομικού δικαίου, που κατά τη δική του κρίση τυγχάνουν εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση, με αποτέλεσμα να παραβιάζεται η ισονομία, βασική αρχή του δικαίου.» Η ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΑΛΛΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΙΤΗΤΕΣ ΛΟΓΩΝ ΑΚΥΡΩΣΗΣ Πρωτίστως θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι Διαιτητές παρά το ότι τους είχε επιδοθεί δεόντως η παρούσα Αίτηση, εντούτοις δεν εμφανίστηκαν στη διαδικασία. Φυσικά το γεγονός ότι δεν εμφανίστηκαν στη διαδικασία δεν ισοδυναμεί με αποδοχή από το Δικαστήριο των όσων τους επιρρίπτουν οι Αιτητές. Όλοι οι προβαλλόμενοι από τους Αιτητές λόγοι ακύρωσης της εκκαλούμενης απόφασης εξετάστηκαν από το Δικαστήριο με βάση το υλικό που παρουσιάστηκε ενώπιον του, χωρίς να ληφθεί υπόψη το ότι οι Διαιτητές δεν εμφανίστηκαν για να αντικρούσουν τα όσα τους καταλογίζονται. Αξίζει ακόμα να αναφερθεί ότι, όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, οι Αιτητές εκπροσωπήθηκαν στη διαιτητική διαδικασία από το συνήγορο τους. Οι Αιτητές προς υποστήριξη των θέσεων τους επικαλούνται σε αρκετά σημεία της ένορκης δήλωσης του κ. Προδρόμου τα πρακτικά της διαδικασίας. Συγκεκριμένα στον υπό (Λ) λόγο ακύρωσης ο κ. Προδρόμου, για να πλήξει τον τρόπο με τον οποίο αξιολογήθηκε από τους Διαιτητές η μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης, ειδικότερα του Μηχανικού του Έργου (ΜΥ2) ισχυρίζεται ότι από τα πρακτικά της ακρόασης διαφαίνεται ότι ο μάρτυρας από την παράγραφο 35 όπου είχε σταματήσει η αντεξέταση του μέχρι και την παράγραφο 81 που τελειώνει η μαρτυρία του, αναφέρθηκε λεπτομερώς στα γεγονότα της υπόθεσης, στις κακοτεχνίες που παρουσιάστηκαν στο έργο, στην πρόσληψη νέου εργολάβου για την επισκευή των κακοτεχνιών καθώς επίσης και στη συνεχή αμελή συμπεριφορά που επιδείκνυαν οι Καθ' ων η Αίτηση με αποτέλεσμα να προκληθούν τεράστια προβλήματα στην κοινότητα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Θα πρέπει όμως να επισημανθεί ότι τα πρακτικά της διαιτητικής διαδικασίας δεν παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα των όσων προβάλλονται από τους Αιτητές. Ούτε δόθηκε οποιαδήποτε επεξήγηση από αυτούς για τους λόγους για τους οποίους τα πρακτικά δεν παρουσιάστηκαν ενώπιον μου. Όσον αφορά την αξιολόγηση του ΜΥ2 από τους Διαιτητές αυτό το οποίο έχω παρατηρήσει μελετώντας την εκκαλούμενη απόφαση είναι ότι αφού ο μάρτυρας κρίθηκε κατά βάση ως αξιόπιστος, έγινε διαχωρισμός μεταξύ της μαρτυρίας του η οποία έγινε αποδεκτή και του μέρους της μαρτυρίας το οποίο δεν έγινε αποδεκτό, περαιτέρω δε επεξηγήθηκε επαρκώς ο λόγος για τον οποίο μέρος της μαρτυρίας του δεν έγινε αποδεκτό. Είμαι της άποψης ότι ο τρόπος με τον οποίο αξιολογήθηκε η μαρτυρία του ΜΥ2 είναι καθόλα επιτρεπτός με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση των Αιτητών ότι υπήρχε πλημμελής αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΥ2 από τους Διαιτητές. Περαιτέρω θα ήθελα να αναφέρω ότι γενικά ο τρόπος με τον οποίο αξιολογήθηκε η μαρτυρία όλων των μαρτύρων δεν παρουσιάζει οτιδήποτε το μεμπτό. Στα πλαίσια του ιδίου λόγου οι Αιτητές παραπονούνται ακόμα ότι οι Διαιτητές πεπλανημένα και λανθασμένα χρησιμοποίησαν δικά τους αυθαίρετα στοιχεία υποβάλλοντας δικές τους ερωτήσεις κατά την ακρόαση και τη δική τους έρευνα, ενεργώντας, κατ' αυτό τον τρόπο, ως εμπειρογνώμονες αντί ως διαιτητές. Όπως έχω ήδη αναφέρει τα πρακτικά της διαδικασίας δεν έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ελεγχθεί η ορθότητα ούτε του συγκεκριμένου παραπόνου των Αιτητών. Με τον υπό (Α) λόγο οι Αιτητές παραπονούνται ότι οι Διαιτητές αδικαιολόγητα και ατεκμηρίωτα αποφάσισαν ότι η συνύπαρξη δύο τύπων συμβολαίων για την εκτέλεση του έργου προκάλεσε σύγχυση και ότι υπήρχαν διά ζώσης αντιφάσεις μεταξύ των όρων των δύο συμβολαίων. Επικαλούμενοι δε το δόγμα του non est factum υποστηρίζουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση υπέγραψαν αμφότερες τις συμφωνίες αδιαμαρτύρητα και χωρίς επιφύλαξη, συνεπώς δεν μπορούν μεταγενέστερα να αποφύγουν τις συνέπειες τους. Αποτελεί κοινό τόπο ότι μεταξύ των συμβαλλομένων υπεγράφησαν δύο συμφωνίες για το ίδιο έργο. Πρόκειται για τις συμφωνίες οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 στην ένορκη δήλωση του κ. Προδρόμου. Ένα από τα ζητήματα τα οποία απασχόλησε τους Διαιτητές, όπως προκύπτει από το κείμενο της απόφασης τους, είναι το ποιο από τα δύο συμβόλαια είναι το εφαρμοστέο. Επικαλούμενοι δε τη γνωστή αρχή ερμηνείας των εγγράφων "Contra Preferentum" αποφάσισαν ότι οι Αιτητές/Καθ' ων η Απαίτηση είναι αυτοί που ευθύνονται για την ύπαρξη των δύο τύπων συμβολαίων και κατά συνέπεια ευθύνονται για την όποια ασάφεια προκύπτει από την ερμηνεία των όρων τους, η οποία και λειτουργεί ενάντια στα συμφέροντα των Αιτητών/Καθ' ων η Απαίτηση. Αυτό το οποίο έχω παρατηρήσει είναι ότι παρά το ότι οι Διαιτητές στην απόφαση τους αναφέρονται σε ασάφειες εντούτοις δεν διευκρινίζουν ούτε ποιες συγκεκριμένα είναι οι ασάφειες που δημιουργήθηκαν μεταξύ των όρων των δύο συμβολαίων, ούτε ποιες από αυτές έχουν λειτουργήσει ενάντια στα συμφέροντα των Αιτητών/Καθ' ων η Απαίτηση. Διαφαίνεται ότι οι Διαιτητές κάμνουν αναφορά στο συγκεκριμένο ζήτημα επιδερμικά και μόνο. Ενόψει δε της γενικότητας με την οποία το ζήτημα αυτό έτυχε χειρισμού από τους Διαιτητές θεωρώ ότι δεν επηρεάστηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο δυσμενώς οι Αιτητές/Καθ' ων η Απαίτηση. Συνεπώς ο τρόπος χειρισμού του από τους Διαιτητές δεν θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο για ακύρωση της εκκαλούμενης απόφασης. Οι Αιτητές παραπονούνται ότι οι Διαιτητές αποφάσισαν εντελώς αδικαιολόγητα ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται παραχώρησης δικαιολογημένης παράτασης χρόνου 101 ημερολογιακών ημερών αποζημίωσης. Είναι η θέση τους ότι οι Διαιτητές δεν έλαβαν υπόψη ότι τα επίδικα συμβόλαια προνοούν συγκεκριμένα διαβήματα και προϋποθέσεις ώστε να παραχωρηθεί παράταση χρόνου. Ειδικότερα υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να υποβάλουν στο Μηχανικό του Έργου την προνοούμενη στο άρθρο 44.2, Τόμος Β, του Τεκμηρίου 1 προβλεπόμενη ειδοποίηση των 28 ημερών. Παραπονούνται επίσης για την παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση να υποβάλουν στο Μηχανικό του Έργου λεπτομερές πρόγραμμα εργασίας. Είναι γεγονός ότι οι Διαιτητές στην απόφαση τους εντοπίζουν την παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητών να υποβάλουν οποιαδήποτε αίτηση για να τους παραχωρηθεί παράταση χρόνου στην ολοκλήρωση των εργασιών (βλ. σελ. 19 της Απόφασης). Από την άλλη όμως οι Διαιτητές φαίνεται να έλαβαν υπόψη τους το ότι ούτε και οι Αιτητές/Καθ' ων η Απαίτηση έδωσαν την προνοούμενη στο συμβόλαιο ειδοποίηση ούτε και απαίτησαν την εφαρμογή των σχετικών προνοιών σε σχέση με καθυστερήσεις στο χρόνο έμπρακτης συμπλήρωσης των εργασιών. Επισημαίνουν ακόμα την παράλειψη των Αιτητών/Καθ' ων η Απαίτηση να απαιτήσουν την εφαρμογή του όρου για την παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητών να ετοιμάσουν και παραδώσουν πρόγραμμα εργασίας σε τακτό χρονικό διάστημα από την έναρξη των εργασιών. Με αυτά τα δεδομένα οι Διαιτητές προχώρησαν στον υπολογισμό των ημερολογιακών ημερών για τις οποίες οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούντο παράτασης χρόνου για την ολοκλήρωση των εργασιών. Είμαι της άποψης ότι η ανωτέρω κατάληξη αιτιολογείται και τεκμηριώνεται επαρκώς. Διαφαίνεται ότι οι Διαιτητές είχαν υπόψη τους ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν με την υποχρέωση τους να επιδώσουν την προνοούμενη στο άρθρο 44.2 προειδοποίηση καθώς και με την υποχρέωση τους να υποβάλουν λεπτομερές πρόγραμμα εκτέλεσης των εργασιών, παραθέτουν δε το λόγο για τον οποίο οι ρηθείσες παραλείψεις δεν επηρέασαν την προς όφελος τους επιδίκαση δικαιολογημένης παράτασης χρόνου. Πέραν των πιο πάνω οι Διαιτητές επεξηγούν και τεκμηριώνουν επαρκώς τον τρόπο με τον οποίο κατέληξαν να παραχωρήσουν παράταση χρόνου 101 ημερολογιακών ημερών. Συνεπώς το παράπονο των Αιτητών ότι η Απόφαση των Διαιτητών να παραχωρήσουν στους Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητές παράταση χρόνου 101 ημερών είναι αδικαιολόγητη και αυθαίρετη, κρίνεται ως παντελώς αβάσιμο. Οι Διαιτητές στη βάση του συμπεράσματος τους ότι οι Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητές δικαιούνται δικαιολογημένης παράτασης χρόνου 101 ημερών προχώρησαν στην προς όφελος τους επιδίκαση διαφόρων κονδυλίων τα οποία αξιώνονταν από αυτούς ως αποζημιώσεις. Τα επιδικασθέντα από τους Διαιτητές κονδύλια αποζημιώσεων προσβάλλονται από τους Αιτητές/Καθ' ων η Απαίτηση ως λανθασμένα και αυθαίρετα. Αμέσως πιο κάτω θα προχωρήσω στην εξέταση των προβαλλομένων από τους Αιτητές παραπόνων εναντίον των επιδικασθέντων κονδυλίων. Με τον υπό (Γ) λόγο οι Αιτητές παραπονούνται ότι ενώ οι Διαιτητές ορθώς συμπεραίνουν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν παρουσίασαν οποιοδήποτε έγγραφο ή τεκμήριο που να αποδεικνύει το αξιούμενο από αυτούς κονδύλι για προκαταρκτικά έξοδα εργοταξίου και συγκεκριμένα για το Προσωπικό Διοίκησης και Επίβλεψης Εργοταξίου, εντούτοις σε αντίθεση με τα ευρήματα τους, αποφάσισαν ότι ο μισθός σε κόστος εργοδότησης για τον Διευθυντή του Έργου ήταν €2.850,00 μηνιαίως και για τον Εργοδηγό €2.284,50 μηνιαίως. Όπως διαφαίνεται από την Έκθεση Απαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητών αλλά και την ίδια την εκκαλούμενη απόφαση, οι Καθ' ων η Αίτηση αξίωναν ποσό €4.000 ανά μήνα για τον Διευθυντή της Εταιρείας καθώς και ποσό €3.000 ανά μήνα για τον Εργοδηγό. Οι Διαιτητές στην Απόφαση τους επισημαίνουν ότι τα ανωτέρω ποσά δεν αποδείχθηκαν επαρκώς. Είχαν όμως ενώπιον τους, ως αποδεικτικό στοιχείο, την ασφάλεια ευθύνης εργοδότη η οποία προβλέπει το ποσό των €2.375 ανά μήνα ή €28.500 ανά έτος ως μισθό του διευθυντή. Διαφαίνεται δε ότι βασιζόμενοι τελικά επί του ρηθέντος εγγράφου επιδίκασαν το ανωτέρω ποσό, αυξημένο κατά 20% ώστε να μετατραπεί ο μισθός σε κόστος εργοδότησης. Δεν θεωρώ ότι ο ανωτέρω εκ μέρους των Διαιτητών χειρισμός ήταν πλημμελής. Είμαι της άποψης ότι πρόκειται για καθ' όλα αποδεκτή μαρτυρία και κατά συνέπεια ορθά στηρίχθηκαν επ' αυτής για να καταλήξουν στην επιδίκαση του ανωτέρω ποσού. Όσον αφορά την προσαύξηση του 20% ώστε να μετατραπεί ο μισθός σε κόστος εργοδότησης, εξ' όσων έχω αντιληφθεί, το συγκεκριμένο ποσοστό αντιπροσωπεύει τις εισφορές που καταβάλλει ο εργοδότης στα διάφορα κρατικά ταμεία (π.χ. Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων) για τον κάθε εργοδοτούμενο. Οι ίδιες παρατηρήσεις μου ισχύουν και για τον μισθό του εργοδηγού, για τον υπολογισμό του οποίου οι Διαιτητές έλαβαν υπόψη τον προβλεπόμενο στην ασφάλεια ευθύνης εργοδότη μισθό ενός τακτικού εργάτη, ενόψει του ότι σ' αυτήν δεν υπάρχει αναφορά σε εργοδηγό. Ο μισθός δε τον οποίο επιδίκασαν είναι €1.903,75 ανά μήνα ή €22.845 ανά έτος, προσαυξημένος κατά 20% ώστε να μετατραπεί σε κόστος εργοδότησης. Αφού δε οι Διαιτητές έλαβαν υπόψη τους το χρόνο των 101 ημερών για τον οποίο αποφάσισαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται παράτασης, ορθά υπολόγισαν, κατά την άποψη μου, το συνολικό ποσό για το Προσωπικό Διοίκησης και Επίβλεψης Εργοταξίου σε €12.317,57. Ενόψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω καταλήγω ότι δεν έχει τεκμηριωθεί από τους Αιτητές λόγος για παραμερισμό του ως άνω ευρήματος των Διαιτητών. Παραπονούνται οι Αιτητές ότι οι Διαιτητές λανθασμένα αποφάσισαν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητές δικαιούνται αποζημιώσεων ύψους €700 για εγκαταστάσεις εργοταξίου, €12.282,53 για διατάραξη εργασιών και €408,21 για έξοδα χρηματοδότησης. Είναι η θέση τους ότι οι Διαιτητές εντελώς αυθαίρετα κατέληξαν στην επιδίκαση των ανωτέρω κονδυλίων. Ούτε το ανωτέρω παράπονο των Αιτητών μπορεί να γίνει αποδεκτό. Οι Διαιτητές αφιερώνουν 3 σελίδες της Απόφασης τους (σελίδες 24, 25 και 26), στις οποίες επεξηγούν λεπτομερώς τη μαρτυρία επί της οποίας στηρίχθηκαν καθώς και τον τρόπο με τον οποίο κατέληξαν στην επιδίκαση των ανωτέρω ποσών. Συνεπώς το παράπονο των Αιτητών κρίνεται παντελώς αβάσιμο. Αβάσιμο επίσης κρίνεται και το παράπονο των Αιτητών ότι οι Διαιτητές επιδίκασαν αποζημιώσεις για αυξομειώσεις στις τιμές του συμβολαίου. Όπως διαφαίνεται από το κείμενο της Απόφασης, οι Διαιτητές απέρριψαν την αξίωση των Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητών για το συγκεκριμένο κονδύλι. Με τον υπό (Ζ) λόγο οι Αιτητές προβάλλουν ότι οι Διαιτητές εντελώς αυθαίρετα και καθ' υπέρβαση των αρμοδιοτήτων και εξουσιών τους επιδίκασαν προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση €30.343,85 ως το υπόλοιπο του προσωρινού τελικού λογαριασμού. Υποστηρίζουν δε ότι ουδόλως προκύπτει από το σκεπτικό της Απόφασης των Διαιτητών πού έχουν βασιστεί για να επιδικάσουν το ανωτέρω ποσό. Ουδέν αναληθέστερο. Οι Διαιτητές στις σελίδες 13-18 της Απόφασης τους επεξηγούν με κάθε λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο κατέληξαν ότι το ποσό του τελικού λογαριασμού ανέρχεται σε €323.841,33. Αφού δε έλαβαν υπόψη τους το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι είχε ήδη πληρωθεί από τους Αιτητές ποσό €293.497,48 υπολόγισαν με μια απλή μαθηματική πράξη (βλ. σελ. 27 της Απόφασης) ότι το υπόλοιπο του τελικού λογαριασμού ανέρχεται σε €30.343,85 το οποίο και επιδίκασαν προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητών. Οι Αιτητές παραπονούνται επίσης ότι το εύρημα των Διαιτητών ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δικαιούνται αποζημίωσης ύψους €50.311,01 το οποίο αφορά γενικά έξοδα και κέρδος γραφείων είναι παντελώς ατεκμηρίωτο και υπολογίστηκε χωρίς αιτιολογία και χωρίς αποδείξεις. Το σχετικό εύρημα των Διαιτητών εμπεριέχεται στη σελίδα 22 της Απόφασης και θεωρώ ορθό όπως το μεταφέρω αυτούσιο: «10.1.3.1. Οι Απαιτητές διεκδικούν ποσό ίσο προς 209,814.13 €. 10.1.3.2. Οι Απαιτητές εφαρμόζουν μία φόρμουλα για να υπολογίσουν το ποσό αυτό στην οποία χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες μεταβλητές: 10.1.3.2.1. Ποσοστό (μικτό) των γενικών εξόδων και κέρδους ίσο προς 15%. Το ποσοστό όμως αυτό δεν το απέδειξαν οι Απαιτητές παρόλο που τους ζητήθηκε. Δεν έχουν καν παρουσιάσει τουλάχιστον τους οικονομικούς ισολογισμούς αριθμού ετών πριν από το έτος της προσφοράς. Επιπρόσθετα οι ίδιοι εφαρμόζουν αλλού ποσοστό 12%. 10.1.3.2.2. Οι Απαιτητές λογίζουν ως επιπλέον χρόνο για την Έμπρακτη Συμπλήρωση των Εργασιών για τον οποίον δικαιύνται αποζημιώσεις τις 351 ημέρες. Όμως ο αντίστοιχος χρόνος που οι Διαιτητές έχουν αποφασίσει είναι εκατό μία
(101)ημέρες. 10.1.3.2.
  1. Οι Απαιτητές λογίζουν ως προσθετη Εργασία η οποία συνέτεινε στην επιμήκυνση του χρόνου Έμπρακτης Συμπλήρωσης των Εργασιών το ποσό των 165,338.50 €, όμως το αντίστοιχο ποσό που οι Διαιτητές έχουν αποφασίσει και αναλύεται στη παράγραφο 10 πιο κάτω είναι 40,481.33 €. 10.1.3.
  2. Είναι η απόφαση των Διαιτητών ότι το ποσοστό που μπορεί να αποδοθεί ως ποσοστό για γενικά έξοδα και κέρδος είναι 12%. Με βάση την ίδια φόρμουλα και με γενικό ποσοστό για κάλυψη των γενικών εξόδων + κέρδος κεντρικών γραφείων το 12%. 12 x [283,000.00 x (101+56) - 283,000.00 + 40,481.33] = 50,311.01 € » 112 56 Αυτό το οποίο διαφαίνεται από το ανωτέρω απόσπασμα είναι ότι καμιά δικαιολογία παρατίθεται από τους Διαιτητές στην υιοθέτηση ποσοστού 12%. Παρά το ότι επισημαίνεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν παρουσίασαν τουλάχιστον τους οικονομικούς λογαριασμούς αριθμού ετών πριν το έτος της προσφοράς εντούτοις καταλήγουν αυθαίρετα, κατά την άποψη μου, να υιοθετήσουν ποσοστό 12%. Όσον αφορά το ποσό των €50.311,01, αυτό το οποίο έχω παρατηρήσει είναι ότι χρησιμοποιούν κάποια μαθηματική εξίσωση για να καταλήξουν σ' αυτό, χωρίς όμως οποιαδήποτε ανάλυση των αριθμών που παρατίθενται και χωρίς επεξήγηση του λόγου για τον οποίο χρησιμοποιείται ο συγκεκριμένος μαθηματικός τύπος. Κάτω από τα δεδομένα τα οποία έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι οι Διαιτητές εντελώς αυθαίρετα αποφάσισαν να επιδικάσουν στους Καθ' ων η Αίτηση το συγκεκριμένο ποσό για γενικά έξοδα και κέρδος κεντρικών γραφείων. Συνεπώς η Διαιτητική Απόφαση θα πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα κατά τρόπο ώστε το ποσό αυτό να αφαιρεθεί από το συνολικό ποσό των €106.464,
  3. Είμαι της άποψης ότι το συγκεκριμένο μέρος της εκκαλούμενης απόφασης το οποίο κρίθηκε ως εσφαλμένο μπορεί να διαχωριστεί από το υπόλοιπο μέρος της το οποίο και δεν επηρεάζεται, κατά την άποψη μου, από το ανωτέρω σφάλμα των Διαιτητών, το οποίο, αναμφίβολα, δεν πλήττει ανεπανόρθωτα τα θεμέλια της εκκαλούμενης απόφασης ώστε να επιβάλλεται η ολοσχερής ακύρωση της (ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ ΛΤΔ, ν. LAKIS GEORGIOU CONSTRUCTION LTD
(2010)1Α Α.Α.Δ. 223). Έχοντας πλέον καταλήξει ότι από τα επιδικασθέντα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητών ποσά θα πρέπει να αφαιρεθεί το κονδύλι των €50.311,01, θα πρέπει ανάλογα να διαφοροποιηθεί και το ποσό των €20.106,85 το οποίο επιδικάστηκε προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητών ως αποζημιώσεις για έξοδα χρηματοδότησης, κατά τρόπο ώστε το περιγραφόμενο στον Πίνακα της σελ. 28 της Απόφασης επιτόκιο να υπολογιστεί επί ποσού €24.072,02 και όχι επί ποσού €74.383,
  1. Το ποσό των €24.072,02 αντιπροσωπεύει το άθροισμα των υπόλοιπων προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση/Απαιτητών επιδικασθέντων ποσών, αφαιρουμένου από αυτό του ποσού το οποίο επιδικάστηκε προς όφελος των Αιτητών στην ανταξίωση τους. Το διαμορφωμένο ποσό των αποζημιώσεων για έξοδα χρηματοδότησης ανέρχεται σε €6.887,
  2. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι ορθά οι Διαιτητές, κατά την άποψη μου, επιδίκασαν νόμιμο επιτόκιο επί των ποσών που επιδικάστηκαν προς όφελος των Αιτητών. Στρέφομαι τώρα στην εξέταση των παραπόνων των Αιτητών τα οποία αφορούν την ανταπαίτηση τους. Πρωτίστως θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι Διαιτητές επιδίκασαν προς όφελος των Αιτητών αποζημιώσεις ύψους €31.571,93, ποσό το οποίο αντιπροσωπεύει την πληρωμή σε άλλο εργολάβο για επιδιόρθωση. Ένα από τα παράπονα των Αιτητών είναι ότι οι Διαιτητές λανθασμένα αποφάσισαν ότι δεν δικαιούνται οποιεσδήποτε αποζημιώσεις για την καθυστέρηση στην παράδοση του έργου, παρόλο που υπήρχε αποδεδειγμένα ένας χρόνος καθυστέρηση. Το παράπονο των Αιτητών δεν ευσταθεί. Οι Διαιτητές δεν επιδίκασαν οποιεσδήποτε αποζημιώσεις για το λόγο ότι οι Αιτητές δεν είχαν συμμορφωθεί με τις προϋποθέσεις του άρθρου 23 των όρων του Συμβολαίου, το οποίο καθορίζει τις απαραίτητες προϋποθέσεις οι οποίες θα πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να είναι σε θέση οι Αιτητές (ο εργοδότης) να αποκόψουν οποιοδήποτε ποσό από τους Καθ' ων η Αίτηση (εργολάβους) για καθυστερήσεις. Ειδικότερα οι Διαιτητές αναφέρουν στην Απόφαση τους ότι δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε τεκμήριο κατά την ακρόαση που να καταμαρτυρεί ότι ο αρχιτέκτονας του έργου είχε πιστοποιήσει γραπτώς ότι κατά τη γνώμη του οι εργασίες έπρεπε λογικά να είχαν συμπληρωθεί, περαιτέρω δε ότι ο εργοδότης είχε, με βάση την εν λόγω πιστοποίηση, αιτηθεί από τον εργολάβο την καταβολή αποζημίωσης. Ο κ. Προδρόμου στην ένορκη δήλωση του ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές είχαν διαμαρτυρηθεί επανειλημμένα προς τους Καθ' ων η Αίτηση και με επιστολές του Μηχανικού του Έργου καλούνταν να επιδιορθώσουν οποιεσδήποτε ζημιές είχαν προκαλέσει. Παρά το ότι το αμέσως πιο πάνω εγειρόμενο από τον κ. Προδρόμου ζήτημα αφορά τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες του έργου, εντούτοις θα ήθελα να επισημάνω ότι οι Διαιτητές στην Απόφαση τους (βλ. σελ.29) αναφέρουν ξεκάθαρα ότι ακόμα και αν ο εργοδότης είχε αιτηθεί από τον εργολάβο την καταβολή αποζημίωσης, κάτι τέτοιο ουδέν νομικό αποτέλεσμα μπορούσε να έχει, εφόσον η προϋπόθεση της έκδοσης από τον αρχιτέκτονα πιστοποιητικού μη συμπλήρωσης των εργασιών δεν είχε ικανοποιηθεί. Καταλήγουν δε στην απόρριψη της αξίωσης των Αιτητών για την επιδίκαση αποζημιώσεων ύψους €63.000 για αδικαιολόγητη καθυστέρηση παράδοσης του έργου. Είμαι της άποψης ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το μεμπτό στον τρόπο με τον οποίο οι Διαιτητές χειρίστηκαν το υπό αναφορά ζήτημα, γι' αυτό το παράπονο των Αιτητών κρίνεται ως αβάσιμο. Καθόλα δικαιολογημένη κρίνεται από το παρόν Δικαστήριο και η απόρριψη από τους Διαιτητές της αξίωσης των Αιτητών για επιδίκαση €8.000 ως πρόσθετα έξοδα γραφείου λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης. Όπως αναφέρεται στη σελ. 30 της Απόφασης, ένας εκ των λόγων απόρριψης ήταν το ότι η σχετική αξίωση υπήρξε γενική, χωρίς οποιαδήποτε ανάλυση και τεκμηρίωση. Όσον αφορά το παράπονο των Αιτητών ότι λανθασμένα οι Διαιτητές απέρριψαν την αξίωση τους για επιδίκαση αποζημιώσεων ύψους €10.984,39 για εργασίες αποκατάστασης κακοτεχνιών, θεωρώ ότι οι Διαιτητές στις σελ. 30 και 31 της Απόφασης τους αναλύουν και τεκμηριώνουν πλήρως τους λόγους για τους οποίους δεν επιδίκασαν οποιοδήποτε ποσό για τη συγκεκριμένη αξίωση με αποτέλεσμα να μην τίθεται ζήτημα ανατροπής του συγκεκριμένου ευρήματος. Επισημαίνω ότι όπως υποδεικνύεται, μεταξύ άλλων, οι ανωτέρω εκτελεσθείσες εργασίες δεν εντάσσονται σε εργασίες αποκατάστασης κακοτεχνιών «αλλά σε εργασίες προσωρινής ή/και σωστικής παρέμβασης που επιβλήθηκαν για λόγους εξυπηρέτησης ή/και ασφάλειας των διερχομένων», εργασίες για τις οποίες οι όροι του Συμβολαίου δεν προβλέπουν την επιδίκαση αποζημιώσεων. Με τον τελευταίο κατά σειρά λόγο (Ν) οι Αιτητές παραπονούνται ότι ενώ οι Διαιτητές κάνουν εύρημα ότι κατέβαλαν το ποσό των €50.800 που πληρώθηκε για την επιδιόρθωση των κακοτεχνιών εντούτοις, με υπολογισμούς αβάσιμους και λανθασμένες μαθηματικές πράξεις που δεν προκύπτουν από τα ενώπιον τους στοιχεία και τεκμήρια, αποφάσισαν τελικά ότι το ποσό που δικαιούνται είναι €31.571,93, εύρημα το οποίο έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα προηγούμενα ευρήματα τους. Όπως αναφέρεται στη σελίδα 31 της εκκαλούμενης απόφασης, το πληρωθέν εκ μέρους των Αιτητών ποσό των €50.800 δεν αμφισβητήθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία από τους Καθ' ων η Αίτηση, περαιτέρω δε προσκομίστηκαν επαρκή τεκμήρια προς απόδειξη του, όπως τα πιστοποιητικά πληρωμής από τον επιβλέποντα μηχανικό. Διαφαίνεται δε ότι το ανωτέρω ποσό αντιπροσωπεύει τις εργασίες εκσκαφής, επιχωμάτωσης και επιδιόρθωσης του ασφαλτοστρώματος στην οδό Νίκου Γεωργίου, που παρουσίασε προβλήματα από την αρχή. Δεν συμμερίζομαι όμως τη θέση του κ. Προδρόμου ότι αυθαίρετα οι Διαιτητές επιδίκασαν προς όφελος των Αιτητών μέρος μόνο του ανωτέρω αξιούμενου ποσού. Διαφαίνεται ότι οι Διαιτητές έλαβαν υπόψη τους το κόστος καλυτέρευσης, ήτοι επίστρωσης σε όλο το πλάτος του δρόμου με ασφαλτοτάπητα αντί για ασφαλτόστρωση μόνο στο πλάτος του οχετού. Αφαίρεσαν δε το ποσό της καλυτέρευσης από το αξιούμενο ποσό των €50.
  3. Περαιτέρω οι Διαιτητές στο Παράρτημα Ι της Απόφασης τους προβαίνουν σε πλήρη ανάλυση και τεκμηρίωση του ποσού το οποίο επιδίκασαν τελικά προς όφελος των Αιτητών, ανερχόμενο σε €31.571,
  4. Ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι το παράπονο των Αιτητών για αυθαίρετη εκ μέρους των Διαιτητών επιδίκαση μόνο του ποσού των €31.571,93 κρίνεται παντελώς αβάσιμο. Προσβάλλεται ακόμα ο επιμερισμός από τους Διαιτητές των εξόδων της Διαιτησίας. Συγκεκριμένα οι Διαιτητές αποφάσισαν όπως οι Αιτητές καταβάλουν το 60% των εξόδων ενώ οι Καθ' ων η Αίτηση το 40%. Το παράπονο των Αιτητών είναι ότι ο ανωτέρω επιμερισμός είναι αντινομικός και ανυπόστατος για το λόγο ότι από τη στιγμή που οι Αιτητές πέτυχαν στην Ανταπαίτηση τους θα έπρεπε να επιδικαστούν προς όφελος τους πλήρη έξοδα στην Ανταπαίτηση. Αναμφίβολα το ζήτημα της επιδίκασης των εξόδων εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια των Διαιτητών. Διαφαίνεται ότι οι Διαιτητές κατέληξαν στον ανωτέρω επιμερισμό αφού έλαβαν υπόψη τους όλα τα δεδομένα που είχαν ενώπιον τους. Στις σελίδες 37 και 38 της Απόφασης τους παραθέτουν ένα προς ένα τα δεδομένα τα οποία έλαβαν υπόψη τους για να καταλήξουν στον ανωτέρω επιμερισμό των εξόδων. Υπό τις περιστάσεις θεωρώ ότι οι Διαιτητές ορθά επιμέρισαν το ποσό των εξόδων και δεν χωρεί οποιαδήποτε παρέμβαση του παρόντος Δικαστηρίου για ανατροπή του επιμερισμού τους. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΘ' ΩΝ Η ΑΙΤΗΣΗ Οι Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι η παρούσα Αίτηση είναι εκπρόθεσμη καθότι, με βάση τον Αγγλικό Νόμο Arbitration Act 1996 άρθρα 57 και 70, εφέσεις εναντίον Διαιτητικών Αποφάσεων θα πρέπει να καταχωρούνται εντός 28 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης τους. Αναμφίβολα η παρούσα Αίτηση/Έφεση καταχωρίστηκε σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο των 28 ημερών που τάσσει η ανωτέρω Αγγλική Νομοθεσία. Αυτό το οποίο παρατηρώ όμως είναι ότι στο δικό μας Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4 δεν προνοείται οποιαδήποτε προθεσμία για την προσβολή της Διαιτητικής Απόφασης. Δεν έχουν επίσης θεσπιστεί ακόμα ειδικοί κανονισμοί οι οποίοι να ρυθμίσουν το συγκεκριμένο ζήτημα. Από τη στιγμή λοιπόν που η ισχύουσα στην Κύπρο νομοθεσία περί Διαιτησίας δεν καθορίζει χρόνο για την προσβολή Διαιτητικής Απόφασης, θεωρώ ότι αυτή μπορεί να προσβληθεί καθ' οιονδήποτε χρόνο. Δεν συμμερίζομαι τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι στην προκείμενη περίπτωση θα πρέπει να εφαρμοστεί η προβλεπόμενη στην Αγγλική Arbitration Act προθεσμία. Επιπρόσθετα είμαι της άποψης ότι δεν θα μπορούσε να τύχει αναλογικής εφαρμογής ούτε η προβλεπόμενη στη Δ.35 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προθεσμία για την καταχώρηση έφεσης. Το άρθρο 30 του Κεφ.4 προβλέπει μεν ότι μέχρι να εκδοθούν οι Ειδικοί Διαδικαστικοί Κανονισμοί εφαρμόζονται οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμοί με τις αναγκαίες προσαρμογές. Δεν θεωρώ όμως ότι τυγχάνει αναλογικής εφαρμογής η Δ.35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για το λόγο ότι το άρθρο 20 του Περί Διαιτησίας Νόμου δεν κάμνει ρητή αναφορά σε άσκηση έφεσης εναντίον Διαιτητικής Απόφασης. Συνεπώς το ένδικο μέσο που χρησιμοποιείται για την προσβολή Διαιτητικών Αποφάσεων, δεν θα μπορούσε να εξομοιωθεί, κατά την άποψη μου, με το προνοούμενο στη Δ.35 θ.2 ένδικο μέσο της έφεσης. Συνυφασμένος με το ζήτημα της μη έγκαιρης καταχώρησης της παρούσας Αίτησης είναι και ο λόγος ένστασης με τον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ότι οι Αιτητές, ως εκ της συμπεριφοράς τους, εμποδίζονται και/ή κωλύονται να προσβάλουν την Απόφαση των Διαιτητών. Ούτε και αυτός ο λόγος με βρίσκει σύμφωνο. Από τη στιγμή που, όπως έχει αναφερθεί, δεν προνοείται οποιαδήποτε προθεσμία για προσβολή Διαιτητικής Απόφασης, οι Αιτητές μπορούσαν να την προσβάλουν καθ' οιονδήποτε χρόνο. Εν πάση περιπτώσει, είμαι της άποψης ότι ο χρόνος των 5 1/2 περίπου μηνών που παρήλθαν από την έκδοση της προσβαλλόμενης Απόφασης μέχρι την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης δεν είναι τέτοιος ώστε να αποτελεί κώλυμα στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η εκκαλούμενη Διαιτητική Απόφαση θα πρέπει να επικυρωθεί με εξαίρεση το μέρος της που αφορά την επιδίκαση του ποσού των €50.311,01, καθώς το επιδικασθέν ποσό των αποζημιώσεων για έξοδα χρηματοδότησης, το οποίο θα πρέπει να υπολογιστεί επί ποσού €24.072,02 και όχι επί ποσού €74.383,
  5. Όσο αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ενόψει της μερικής επιτυχίας της Αίτησης θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως επιδικαστεί προς όφελος των Αιτητών το 1/2 των εξόδων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η εκκαλούμενη Διαιτητική Απόφαση διαφοροποιείται κατά τον τρόπο που έχει αναφερθεί ανωτέρω. Επιδικάζεται προς όφελος των Αιτητών το 1/2 των εξόδων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................................... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.