CH & G EMPORIUM CARS LTD ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.α., Αρ. Aγωγής: 4414/2012, 2/6/2020

(1)(κκ), 9, Δ.57, Δ.63 Θ.2, Δ.64 Θ.1 και 2, επί του Άρθρου 30 του Συντάγματος, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των Κανόνων της Επιεικείας, της Πρακτικής και της Σύμφυτης Εξουσίας των Δικαστηρίων. Οι Λόγοι Ένστασης είναι οι ακόλουθοι:- «

(1)Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη.

(2)Οι ισχυρισμοί και/ή οι λόγοι που προβάλλει η Αιτήτρια-Ενάγουσα για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι ανεπαρκείς και/ή δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.

(3)Η υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση υπό τις περιστάσεις, στην υποβολή της παρούσας αίτησης, για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης για γεγονότα που ήταν γνωστά και/ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά από τα έτη 2008, 2009, 2010 και 2011 και/ή εν πάση περιπτώσει σε χρόνο προγενέστερο της καταχώρησης της παρούσας αγωγής και/ή πριν και/ή κατά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής προσλαμβάνει την μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας (abuse of the process of the court).

(4)Η αίτηση τροποποίησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και των Διαδικαστικών Θεσμών αφού, μεταξύ άλλων, δεν ασκήθηκε, εκ μέρους της πλευράς της Αιτήτριας-Ενάγουσας, η στοιχειώδης επιμέλεια. Η αίτηση ενέχει κακοπιστία και εκ τω υστέρων σκέψεις και προσπάθεια προσκόμισης στοιχείων και/ή προβολής γεγονότων και εξόγκωσης των γενικών και/ή ειδικών αποζημιώσεων.

(5)Δεν επεξηγείται και/ή δεν παραχωρείται από πλευράς της Αιτήτριας- Ενάγουσας οποιαδήποτε επαρκής και/ή καθόλου επεξήγηση της καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης και/ή η Αιτήτρια- Ενάγουσα δεν έχει αποσείσει το βάρος για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.

(6)Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αχρείαστες και/ή καταχρηστικές και σκοπό έχουν την περαιτέρω καθυστέρηση της ολοκλήρωσης της ακροαματικής διαδικασίας.

(7)Τυχόν έγκρισή της υπό κρίση αίτησης θα συσκοτίσει και/ή θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα σε αχρείαστο βαθμό.

(8)Οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν θα προσθέσουν οποιονδήποτε ουσιώδη ή αναγκαίο ισχυρισμό.

(9)Οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα προσθέσουν αόριστους και/ή γενικούς ισχυρισμούς για τους οποίους πιθανόν να χρειαστούν περαιτέρω και/ή καλύτερες λεπτομέρειες με αποτέλεσμα να παρακωλυθεί περαιτέρω η διαδικασία.

(10)Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος σύμφωνα με την Διαταγή 25 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και/ή την σχετική νομολογία.

(11)Η Αιτήτρια- Ενάγουσα δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αλλά με κακή πίστη (mala fide) και προσπαθεί να κατασκευάσει την υπόθεσή της με ανεπίτρεπτο τρόπο, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση- Εναγόμενων.

(12)Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι καταχρηστικές και απαράδεχτες γιατί έχουν αποκλειστικό σκοπό να προσκομιστεί νέα μαρτυρία για να καλύψει τα κενά και/ή τις αδυναμίες απόδειξης της υπόθεσης έχοντας υπόψη και το περιεχόμενο πλέον της υπεράσπισης των Καθ' ων η Αίτηση Εναγόμενων.

(13)Οι αιτούμενες τροποποιήσεις της Έκθεσης Απαίτησης αποσκοπούν στην εισαγωγή μαρτυρίας στην δικογραφία η οποία δεν πρέπει να επιτραπεί και/ή δεν πρέπει να επιτραπεί στον παρόν στάδιο.

(14)Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ουσιαστικά αβάσιμη και/ή αναληθής και/ή στερείτε λογικής συνοχής και τα γεγονότα που αναφέρει η ενόρκως δηλούσα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή δεν υποστηρίζουν την αναγκαιότητα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης της Αιτήτριας- Ενάγουσας.

(15)Η νομολογία και/ή οι νομικές αρχές προβλέπουν ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση -Εναγόμενων.

(16)Τυχόν έγκριση της αίτησης θα αποτελέσει παραβίαση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση- Εναγόμενων σε δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρόνου και στην ισότητα των όπλων όπως αυτά κατοχυρώνονται στο Άρθρο 30 του Συντάγματος. Η υπόθεση δε, επιβαρύνεται συνεχώς αδικαιολόγητα, με τόκους και έξοδα.

(17)Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προξενήσει βλάβη και/ή ζημιά στα νόμιμα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόμενων που δεν θα αποζημιώνεται με οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα.

(18)Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα επιφέρει επιπτώσεις ως επίσης και θα δημιουργήσει αδικία στα καλώς νοούμενα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόμενων.

(19)Η Αιτήτρια-Ενάγουσα ουδεμία ζημιά θα υποστεί στα νόμιμα συμφέροντά της σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης». Η ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Το ιστορικό ή η πορεία της υπόθεσης είναι ενδιαφέρουσα ως προς το υπό κρίση ζήτημα και γι' αυτό παρατίθεται στο σημείο αυτό. Διαπιστώνεται από τον φάκελο της υπόθεσης ότι η αγωγή σε Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα (Ο.2,r.1) καταχωρίστηκε την 3.10.

1. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης την 12.10.
2. Μαζί με την αγωγή είχε καταχωριστεί και αίτηση για εξασφάλιση προσωρινού διατάγματος στην οποία καταχωρίστηκε ένσταση και αφού εκδικάστηκε απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου την 29.03.
3. Η Έκθεση Απαιτήσεως καταχωρίστηκε μόλις την 22.02.2016, δηλαδή περίπου τριάμισι χρόνια αργότερα και μετά από καταχώρηση αίτησης για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης.. Αφού μεσολάβησαν επίσης κάποιες αιτήσεις για παράταση του χρόνου εν τέλει καταχωρήθηκε η Υπεράσπιση την 24.04.
4. Στις 3.07.2017 μειώθηκε η Κλίμακα της Αγωγής και από τη δικαιοδοσία Προέδρου τέθηκε αυθημερόν ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου οπότε και ζητήθηκε χρόνος για καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση. Ακολούθησε την 26.09.2017 αίτηση για προδικαστική εκδίκαση νομικών σημείων όπως αυτά προβάλλονταν στην Υπεράσπιση από τους εναγόμενους η οποία ορίστηκε αρχικά για ακρόαση την 28.02.
5. Ακολούθησαν διάφορες ημερομηνίες προς εκδίκαση της αίτησης αυτής. Στις 16.11.2018 καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαιτήσεως. Οι δύο ως άνω αιτήσεις με τη σύμφωνη γνώμη των δύο πλευρών αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν άνευ βλάβης των δικαιωμάτων τους την 7.05.
6. Σημειώνεται ότι σε πλείστες τόσες περιπτώσεις δηλωνόταν και από τις δύο πλευρές ότι οι διάδικοι βρίσκονταν σε διαβούλευση για εξεύρεση εξώδικης διευθέτηση της υπόθεσης αυτής όπως και άλλων δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούσαν μεταξύ τους ενώπιον των Δικαστηρίων. Λόγω ακριβώς της μη ευόδωσης των προσπαθειών διευθέτησης η πλευράς της ενάγουσας επανήλθε με την ταυτόσημη με την προηγούμενη αποσυρθείσα αίτηση τροποποίησης, την επίδικη την οποία καταχώρησε την 27.11.
7. Καταχωρήθηκε ένσταση στις 6.03.2020 και ακολούθησε η ακρόαση της στις 19.05.2029 μετά την μερική άρση των περιορισμών λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Προκύπτει από την ως άνω πορεία της υπόθεσης ότι η Αιτήτρια θα μπορούσε να είχε υποβάλει την αίτηση της για τροποποίηση πριν ακόμα από το Νοέμβριο του 2018 που την είχε υποβάλει για πρώτη φορά. Από την άλλη όμως δεν πρέπει να παραγνωριστεί το γεγονός ότι υπήρχαν συνεχή διαβήματα σε διάφορες υπηρεσίες και αρχές του κράτους, όπως μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί από τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης. Επομένως όπως θα είναι και η απόφαση μου στη συνέχεια σε σχετικό λόγο ένστασης δίδεται επαρκής δικαιολογία για την καθυστέρηση που παρουσιάζεται. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς που προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ: Η εξουσία του Δικαστηρίου για τροποποίηση δικογράφου διέπεται δικονομικά από τη Διάταξη 25 Κανονισμό 1 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η εν λόγω διάταξη έτυχε εκ βάθρου τροποποίησης με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015, ο οποίος όμως δεν σχετίζεται με υποθέσεις που καταχωρήθηκαν πριν από την 01.01.
8. Εφόσον η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε στις 03.10.12 το καθεστώς που διέπει την εξέταση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης είναι αυτό που ισχύει πριν από τη θέσπιση του προαναφερόμενου τροποποιητικού διαδικαστικού κανονισμού. Σύμφωνα με τον πιο πάνω κανονισμό: «The court or a judge may, at any stage of the proceedings allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.» Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1958 (The Annual Practice 1958) και ειδικότερα στη σελίδα 622 αναφέρονται, ανάμεσα σ' άλλα, τα εξής: «An amendment ought to be allowed if thereby the real substantial question can be raised between the parties and multiplicity of legal proceedings avoided». Στο δε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's The Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 3 στην παράγραφο 73 της σελίδας 35 αναγράφονται τα ακόλουθα υπό τον τίτλο 'Time for making amendment': «An amendment may be allowed at any stage of the proceedings, even after trial." (Wyatt v Rosherville Gardens Co.

(1886)2 T.L.R.282, Loufti v C. Czarnikow Ltd [1953] 2 Lloyd's Rep.213, C.A)». Με το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων έχει αναπτυχθεί πλούσια νομολογία. Σύμφωνα με αυτή η παροχή άδειας για τροποποίηση ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του δικάζοντος Δικαστηρίου λαμβανομένων υπόψη των περιστατικών που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση αλλά και παραγόντων τους οποίους το Δικαστήριο εξετάζει προτού αποφανθεί επί του ζητήματος. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης έχουν διατυπωθεί με τρόπο εκτενή στην απόφαση Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.α.,

(1989)1(Ε) C.L.R. 33 στην σελίδα 36 της απόφασης από τον έντιμο κ. Πική, Δ. όπως ήταν τότε, και συνοψίζονται στα κατωτέρω:- «

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.

(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημία στον αντίδικο δηλαδή ζημία άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη των εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά,

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 704 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής». Η σημασία του παράγοντα του χρόνου, έχει διατυπωθεί ως εξής από τον σεβαστό Δικαστή Κωνσταντινίδη στην υπόθεση Astor Manufacturing and Exporting Co κ.α ν. Α.G. Leventis κ.α., (ανωτέρω) στη σελ. 726: «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από την σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.....». Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα,

(1999)1Α ΑΑΔ σελ. 44, επιδιώχθηκε τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και απάντησης στην υπεράσπιση μετά από περίπου 12 χρόνια που εκκρεμούσε η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση για τροποποίηση έχοντας κάνει σαφή αναφορά στον παράγοντα του χρόνου. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποδεχόμενο την έφεση, επέτρεψε την τροποποίηση τονίζοντας και τα ακόλουθα: «Αναφορικά με την έκταση της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση, θα λέγαμε ότι ενώ η σύνδεση με τη μακρά εκκρεμότητα της αγωγής μοιάζει αυτονόητη και επιτείνει την ανησυχία σχετικά με την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για εκδίκαση της αγωγής εντός ευλόγου χρόνου, εντούτοις εύστοχα ήταν που σημειώθηκε πρωτόδικα ότι η μακρά εκκρεμότητα της αγωγής "δεν μπορεί να ενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα" αλλά αποτελεί παράγοντα "ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση". Εντέλει το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου συνιστά, σύμφωνα με την προαναφερθείσα απόφαση του Εφετείου στην Πολ. Έφεση 9520, ζήτημα ενταγμένο στο πλαίσιο της δίκης. Κατανοούμε πλήρως την ανησυχία του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Όμως εδώ η καθυστέρηση από καμιά άποψη δεν θα μπορούσε αφ΄ εαυτής να αποκλείσει τη δυνατότητα έγκρισης του αιτήματος για τροποποίηση». Η καθυστέρηση αποκτά την έννοια όχι αφ' εαυτής της μακράς εκκρεμότητας της αγωγής αλλά της αργοπορίας στην εκδήλωση διαβήματος για άδεια τροποποίησης, εκεί όπου προϋποτίθεται η δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και συνεκτιμάται ως λογική απόρροια των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, χωρίς όμως ο παράγοντας αυτός, αν και σχετικός, να είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α.,

(2012)1 Α.Α.Δ. 817, C & A Pelekanos Associates Ltd v. Ανδρέα

(2001)1 Α.Α.Δ. 2075, Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,

(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Λτδ κ.α. v Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ,

(2002)1 Α.Α.Δ. 237, Ταξί Κυριάκος Λτδ v Ανδρέα Παύλου,

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας,

(2002)1Α Α.Α.Δ. 223 και Preece κ.α. v. Ρωσσίδου,

(2011)1 Α.Α.Δ. 2138). Στην περίπτωση όπου υπάρχει παράλειψη ή αργοπορία στην υποβολή σχετικού αιτήματος τροποποίησης δικογράφου θα πρέπει να παρέχεται ικανοποιητική εξήγηση αλλά όπως τονίστηκε στην υπόθεση Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.ά.,

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1005 στην περίπτωση όπου δεν προκαλείται ζημιά που δεν θεραπεύεται με την επιδίκαση εξόδων, η μη πλήρως αιτιολογημένη καθυστέρηση δεν θα πρέπει να στερεί από τον διάδικο του δικαιώματος του να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ίδιο σκεπτικό εφαρμόστηκε στην μεταγενέστερη απόφαση Preece κ.α. v. Ρωσσίδου,

(2011)1Α.Α.Δ.2138 όπου υποδείχτηκε ότι η μερική αδυναμία από τη μη δικαιολόγηση με απόλυτη πειστικότητα της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην προώθηση του δικονομικού διαβήματος, δεν οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης εφόσον το πλέον ουσιώδες κριτήριο είναι η στάθμιση των παραγόντων που αποτελούν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι το γεγονός της καθυστέρησης δεν εξισώνονται κατ' ανάγκη με κακοπιστία (Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι (ανωτέρω). Μέσα από τη νομολογία έχει ακόμη τονιστεί ότι όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Όπως λέχθηκε η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης (Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.α,

(2014)1 (Α) Α.Α.Δ.663. Περαιτέρω στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 τέθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και εάν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η καθυστέρηση από μόνη της, μολονότι σχετική, δεν πρέπει να οδηγήσει σε απόρριψη (βλ. Astor Manufacturing Ltd κ.α. Α & G Leventis κ.α (ανωτέρω), Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω) και Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα (ανωτέρω). Προχωρώντας ως προς το ζήτημα και αναφορικά με την τροποποίηση η οποία αιτείται πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στην σελ. 624 αναφέρονται τα εξής:- «Leave is readily granted, on payment of the costs occasioned, unless the opponent will be placed in a worse position than he would have been if the amended pleading had been delivered in the first instance (Steward v. North Metropolitan Tramways Co., 16 Q. B. D. 556)». Στην υπόθεση Courtis v. Iasonides

(1970)1 C.L.R. 180 τέθηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής:- «The pleadings in an action are the foundations of the litigation; they must be carefully prepared as the set of rails upon which the train of the case will run. The Civil Procedure Rules (O19R4 ) are clear on the point; and daily practice lays stress on the need to apply strictly this rule. A case is decided on its pleaded facts to which the law must be applied. If in the course of the trial it appears that a party's pleading requires amendment, steps for that purpose must be taken as early as possible in order to give full opportunity to the parties affected by the amendment to meet the new situation; to run their case, so to speak, on the new rails». Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. M.T.R. Metals (Overseas) Ltd,

(1996)1 A.Δ.Δ. 162 αναφέρονται τα ακόλουθα ως προς το καθοριστικό κριτήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο κατά πόσο θα επιτρέψει ή όχι την τροποποίηση: «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο κυρίαρχος παράγων ο οποίος διέπει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφου. Πολλοί παράγοντες επενεργούν στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης. Ο πρώτος είναι ότι είναι επιθυμητό, όλες οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων, οι οποίες αναφέρονται στα επίδικα θέματα, να επιλύονται διεξοδικά στην ίδια διαδικασία. Ο βέβαιος προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων, καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο, είναι ένας άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Συνοψίζοντας όλα τα ανωτέρω, η τάση που ξεπροβάλλει μέσα από τις αρχές που διέπουν την τροποποίηση αλλά και την πρακτική που ακολουθεί το Δικαστήριο σε τέτοιου είδους ζητήματα, είναι ότι η τροποποίηση του δικογράφου είναι δυνατή και ανεκτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία: (α) για να προσδιοριστεί η ουσία της διαφοράς, (β) να αποτραπεί η πολλαπλότητα της νομικής διαδικασίας δίνοντας στους διαδίκους το δικαίωμα να λύσουν οριστικά τις διαφορές τους στο πλαίσιο της ίδιας διαδικασίας, συνεκτιμώντας και αντλώντας καθοδήγηση προς περιορισμό του δικαιώματος τροποποίησης στις περιπτώσεις που ενδεχόμενη τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, (γ) ή στις περιπτώσεις εκείνες που ο διάδικος που αιτείται της τροποποίησης εμφανώς και έκδηλα δρα με κακή τη πίστη (Agini v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.,

(1999)1 Α.Α.Δ. 11). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ: Λόγος Ένστασης 1 Με τον πρώτο λόγο ένστασης τους, οι Καθ' ων οι Αίτηση ισχυρίζονται ότι η νομική βάση της αίτησης τροποποίησης είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη. Εξετάζοντας τη νομική βάση της αίτησης (παρατέθηκε πιο πάνω), διαπιστώνω ότι το αίτημα τροποποίησης στηρίζεται στη Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που είναι ο ορθός δικονομικός κανόνας που προνοεί τη διαδικασία τροποποίησης δικογράφων. Από την άλλη οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αναφέρουν πουθενά στην Ένορκη Δήλωση της ένστασης τους πως μπορεί η εν λόγω αίτηση να πάσχει δικονομικά και εν πάση περιπτώσει ποια θα ήταν κατά την εισήγησή τους η σωστή νομική βάση. Ως εκ τούτου ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται καθώς δεν έχει έρεισμα. Λόγοι Ένστασης 2 και 14 Με τους Λόγους ένστασης 2 και 14 οι οποίοι ταυτίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι λόγοι που προβάλλει η Αιτήτρια είναι ανεπαρκείς και δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αλλά και ότι η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση είναι αβάσιμη και δεν υποστηρίζει την αναγκαιότητα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Εξετάζοντας την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση διαπιστώνω ότι η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι η αναγκαιότητα τροποποίησης προέκυψε όταν ο δικηγόρος ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση μετά από μελέτη της υπόθεσης μαζί με την Αιτήτρια για σκοπό προετοιμασίας της προγραμματισθείσας ακροαματικής διαδικασίας, αντιλήφθηκε ότι υπήρχαν ανακρίβειες αναφορικά με μερικά από τα ποσά που αξιώνονταν ως αποζημιώσεις. Περαιτέρω, αρκετά από τα στοιχεία της υπόθεσης κατάσχονταν από τις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας για αρκετό χρονικό διάστημα. Η Αιτήτρια εξηγεί ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν επηρεάζουν τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση καθώς δεν έχει ξεκινήσει η ακροαματική διαδικασία αλλά και σε περίπτωση έγκρισης της αίτησης θα αποζημιωθούν με τα έξοδα. Προβάλλεται ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αποσκοπεί στο να μπορέσει η Αιτήτρια να παρουσιάσει ορθά και ολοκληρωμένα τις θέσεις της έναντι των θέσεων των Καθ' ων η αίτηση, με αποτέλεσμα η εκδίκαση που θα πραγματοποιηθεί να είναι δίκαιη και αποτελεσματική. Τα ως άνω, σύμφωνα με τη νομολογία μας όπως παρατέθηκε πιο πάνω, κρίνω ότι συνιστούν ικανοποιητική αιτιολογία και λόγο και έτσι οι σχετικοί λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Λόγοι Ένστασης 3, 5 και 6 Με τον τρίτο λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια καθυστέρησε υπέρμετρα στην υποβολή του σχετικού αιτήματος για τροποποίηση, για γεγονότα που ήταν γνωστά ή θα έπρεπε να ήταν γνωστά κατά τον χρόνο καταχώρησης της Έκθεσης Απαίτησης γεγονός το οποίο αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Παρομοίως, με τον πέμπτο και τον έκτο λόγο της ένστασης, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια δεν επεξήγησε τον λόγο καθυστέρησης υποβολής της εν λόγω αίτησης και ότι οι τροποποιήσεις είναι καταχρηστικές με σκοπό την καθυστέρηση της ακροαματικής διαδικασίας. Σύμφωνα με την υπόθεση Χριστοδούλου (ανωτέρω), η σύγχρονη τάση της νομολογίας μας επιτάσσει ότι τέτοιου είδους θεραπείες θα πρέπει να εγκρίνονται ακόμα και εάν αποτελούν αποτέλεσμα αμέλειας και/ή καθυστέρησης. Εν πάση περιπτώσει η Αιτήτρια επεξηγεί στην Ένορκη Δήλωση της αίτησης ότι μετά από μελέτη της υπόθεσης, ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση αντιλήφθηκε ότι υπήρχαν ανακρίβειες στα ποσά τα οποία αξιώνονταν. Επίσης επεξηγείτε και το γεγονός ότι ο αρκετά από τα στοιχεία της υπόθεσης έλειπαν από τα αρχεία της Αιτήτριας καθότι κατάσχονταν για αρκετό καιρό από τις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, όταν καταχωρήθηκε η Αγωγή η Αιτήτρια δεν είχε στην κατοχή της όλα τα απαραίτητα έγγραφα και στοιχεία που αφορούσαν την εν λόγω υπόθεση. Περαιτέρω, στη συνέχεια, απουσίαζε η υπεύθυνη στην επιχείρηση της Αιτήτριας η οποία χειριζόταν τα εν λόγω θέματα. Με δεδομένο λοιπόν ότι η ακροαματική διαδικασία της αγωγής δεν έχει ακόμα ξεκινήσει οι ως άνω λόγοι ένστασης δεν έχουν έρεισμα και απορρίπτονται εφόσον δίδεται ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση πράγματι που παρατηρείται για την υποβολή του αιτήματος η οποία δεν κρίνεται τέτοια ώστε να οδηγεί το Δικαστήριο οπωσδήποτε στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας για απόρριψη της αιτούμενης θεραπείας. Πρόσθετα δεν διαπιστώνεται κακοπιστία στην υποβολή του αιτήματος. Τουναντίον, επιδιώκεται η διόρθωση μιας καλόπιστης αβλεψίας η οποία αιτιολογείται πως προέκυψε δεόντως. Επομένως για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης και πλήρους παρουσίασης της υπόθεσης για την πλευρά της Αιτήτριας κρίνω ότι ούτε οι πιο πάνω λόγοι ένστασης έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. Λόγοι Ένστασης 4, 11, 12 και 13: Οι Καθ' ων η Αίτηση σ' αυτούς του λόγους ένστασης οι οποίοι εξετάζονται ομαδοποιημένα ισχυρίζονται ότι η αίτηση τροποποίησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και ότι ενέχει κακοπιστία και εκ των υστέρων σκέψεις από το γεγονός ότι η Αιτήτρια επιχειρεί να προσκομίσει νέα στοιχεία, μαρτυρία και να εξογκώσει τις αποζημιώσεις λαμβάνοντας υπόψη την υπεράσπισή τους και επίσης ότι η Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά τα χέρια, αλλά με κακή τη πίστη προσπαθώντας να ανασκευάσει την υπόθεσή της. Ήδη έχω αποφανθεί εξετάζοντας τους προηγηθέντες λόγους ένστασης για κάποιες από τις πιο πάνω αιτιάσεις. Προχωρώ όμως για να επεξηγήσω ότι όπως αντιλαμβάνομαι την αιτιολογία της αίτησης, όπως αυτή προκύπτει από την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει αλλά και όπως επεξηγείται στην αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων της Αιτήτριας, οι τροποποιήσεις αποσκοπούν στη διόρθωση του ύψους των ήδη δικογραφημένων ποσών αποζημιώσεων και τον ακριβή προσδιορισμό τους. Δεν διαπιστώνεται αλλαγή της αιτίας της αγωγής ούτε και ανασκευή ισχυρισμών, απλώς διορθώνεται το ύψος της ισχυριζόμενων επί μέρους ζημιών που υπέστη η ενάγουσα όπως διαπιστώθηκαν εκ των υστέρων για τους λόγους που εξηγεί η ενόρκως δηλούσα προς υποστήριξη της αίτησης και το ύψος διεκδικούμενων συνεπεία αυτών αποζημιώσεων και μάλιστα κάποιες φορές μειωμένων προς όφελος των εναγόμενων. Δεν διαπιστώνεται καμία κακοπιστία ως προς τούτο από την πλευρά της Αιτήτριας λόγω του ότι η Αιτήτρια, αντιλαμβάνομαι ότι ουσιαστικά επιθυμεί να δημιουργήσει το αναγκαίο υπόβαθρο ούτως ώστε οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί της να συνάδουν με την προσαγωγή της κατάλληλης μαρτυρίας για να μπορέσει να στοιχειοθετήσει την εκδοχή της κατά την ακροαματική διαδικασία. Παράλληλα θα υπάρξει καλύτερη και πληρέστερη διατύπωση, παρουσίαση αλλά και προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Αιτήτρια αποσαφηνίζει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση της ότι οι εν λόγω τροποποιήσεις κατέστησαν αναγκαίες μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης των Καθ' ων η Αίτηση αλλά και του γεγονότος ότι έλειπαν από την κατοχή της πολλά στοιχεία λόγω της κατάσχεσης τους από τις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας αλλά και λόγω του ότι η υπάλληλος της Αιτήτριας, η οποία ήταν υπεύθυνη και χειριζόταν τα εν λόγω θέματα απουσίαζε από την εργασία της αρκετό καιρό. Ανατρέχοντας στο φάκελο της υπόθεσης υπενθυμίζεται ότι η Αιτήτρια καταχώρησε στις 16.11.2018 την πρώτη αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης της η οποία αποσύρθηκε στις 07.05.2019 άνευ βλάβης λόγω του ότι γίνονταν προσπάθειες για συμβιβασμό της υπόθεσης. Την ίδια ημερομηνία, ήτοι στις 07.05.2019 και οι Καθ' ων η Αίτηση απέσυραν αίτηση για προδικαστική εκδίκαση τον νομικών σημείων ημερομηνίας 26.09.2017 για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Ως εκ τούτου, για διευκόλυνση της διαδικασίας αλλά και λόγω του ότι υπήρχε ενδεχόμενο συμβιβασμού της υπόθεσης, και οι δύο πλευρές απέσυραν τις εν λόγω αιτήσεις. Ήταν δε μετά από τις πολλές προσπάθειες που καταβλήθηκαν οι οποίες δεν κατέληξαν σε συμβιβασμό των δύο πλευρών, που η Αιτήτρια επανήλθε υποβάλλοντας την παρούσα αίτηση τροποποίησης όπως κρίνω καλή τη πίστη, ούτως ώστε να τοποθετηθούν τα γεγονότα και στοιχεία της υπόθεσης όπως τα προσδιορίζει η ίδια στην ολότητά τους. Λόγοι Ένστασης 7 και 9 Με τους ως άνω λόγους ένστασης οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι τυχόν έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων θα περιπλέξει και/ή θα συσκοτίσει τα επίδικα θέματα και ότι θα προστεθούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί για τους οποίους θα χρειαστούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Κατά την αντίληψη μου, μελετώντας προσεκτικά τις τροποποιήσεις που επιδιώκονται κρίνω ότι η φύση τους δεν αλλοιώνει τον πυρήνα της υπόθεσης αλλά ούτε εισάγει νέα επίδικα θέματα, ως εκ τούτου δεν μπορεί να προκαλέσει καταστροφικά χρονοβόρες συνέπειες και ούτε να περιπλέξει την εκδίκαση των επιδίκων θεμάτων αφού το θεμέλιο τους παραμένει το ίδιο. Επομένως η τυχόν έγκριση των αιτούμενων τροποποιήσεων καθόλου δεν θα προκαλέσει πολλαπλότητα ή σύγχυση ή συσκότιση στα επίδικα θέματα με αποτέλεσμα να απαιτηθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες. Λόγος Ένστασης 8 Με τον όγδοο λόγο ένστασης, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν θα προσθέσουν οποιοδήποτε ουσιώδη ή αναγκαίο ισχυρισμό. Όμως όπως αναλύθηκε και ανωτέρω, οι αιτούμενες τροποποιήσεις αποσκοπούν στην διόρθωση και ακριβή προσδιορισμό του ύψους αποζημιώσεων που αξιώνονται στην Έκθεση Απαίτησης. Ως εκ τούτου σε περίπτωση μη έγκρισης των εν λόγω αιτούμενων τροποποιήσεων, η Αιτήτρια θα στερηθεί της ευκαιρίας να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου την ορθή εικόνα της πραγματικής ζημιάς που κατ' ισχυρισμό της έχει υποστεί. Γι' αυτούς τους λόγους οι ως άνω λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Λόγοι Ένστασης 10 και 15 Με τους πιο πάνω λόγους ένστασης οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αλλά και ότι η νομολογία και η νομοθεσία προβλέπουν ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Αυτοί τίθενται με γενικό τρόπο και ήδη με όσα έχουν αναλυθεί πιο πάνω εξετάζοντας τους λοιπούς λόγους ένστασης και έχοντας περαιτέρω υπ' όψιν τις αρχές της νομολογίας όπως έχουν καταγραφεί πιο πάνω, κρίνω ότι έχουν απαντηθεί και παραμένουν χωρίς έρεισμα και έτσι απορρίπτονται. Επομένως και αυτοί οι λόγοι ένστασης κρίνονται ως αβάσιμοι και απορριπτέοι. Λόγοι Ένστασης 16, 17 και 18 Οι Καθ' ων οι Αίτηση ισχυρίζονται ότι τυχόν έγκριση της εν λόγω αίτησης θα παραβίαση το δικαίωμα τους σε δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρόνου και στην ισότητα των όπλων βάσει του Άρθρου 30 του Συντάγματος. Η έγκριση όμως της αίτησης δεν προκαλεί καμία παραβίαση στο δικαίωμα δίκαιης δίκης αφού το δικαίωμα να προβληθούν ισχυρισμοί ενώπιον του Δικαστηρίου από όλες τις πλευρές, αποτελεί επίσης έκφραση της δίκαιης δίκης βάσει του Άρθρου 30

(3)του Συντάγματος. Η διαδικασία εξάλλου, με την έγκριση της αίτησης μπορεί να προχωρήσει εντός πολύ σύντομων χρονικών πλαισίων τα οποία θα καθορίσει το Δικαστήριο κατά τρόπο έτσι η υπόθεση να εκδικαστεί το συντομότερο χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση. Επομένως ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Έτσι, ούτε και ο δέκατος έβδομος ούτε και ο δέκατος όγδοος λόγος της ένστασης είναι βάσιμοι και ως εκ τούτου απορρίπτονται, καθώς καμιά βλάβη δεν διακρίνω ότι θα προκληθεί στα δικαιώματα και στα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση, λαμβανομένου υπ' όψιν ότι και η πλευρά τους έχει αντίστοιχα δικαιώματα που μπορούν να επιδιώξουν, σε περίπτωση που κρίνουν κάτι τέτοιο απαραίτητο. Επίσης, οι Καθ' ων η Αίτηση θα αποζημιωθούν με την έκδοση κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα, η οποία κρίνω ότι θα είναι επαρκής θεραπεία. Λόγος Ένστασης 19 Με αυτόν τον λόγο ένστασης, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης, η Αιτήτρια ουδεμία ζημιά θα υποστεί στα νόμιμα συμφέροντά της. Όμως απλή μελέτη των αιτούμενων τροποποιήσεων δεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Όπως εκτενώς εξηγήθηκε και ανωτέρω, δεν είναι σκοπός της Αιτήτριας η εισαγωγή νέας μαρτυρίας, αλλά οι αιτούμενες τροποποιήσεις έχουν απώτερο σκοπό να προσδιορίσουν με ακρίβεια το ύψος των διεκδικούμενων από αυτή αποζημιώσεων. Έτσι σε περίπτωση που δεν εγκριθεί η αίτηση, η Αιτήτρια όπως κρίνω, θα στερηθεί της ευκαιρίας να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένα τις ακριβείς κατά το δυνατόν αξιώσεις της για αποζημιώσεις τις οποίες κατ' ισχυρισμό διεκδικεί συνεπεία ζημιάς την οποία κατ' ισχυρισμό έχει υποστεί. Ως εκ τούτου ούτε και αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί και απορρίπτεται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Συνοψίζοντας καταλήγω ότι η Αιτήτρια με το υπόβαθρο που έθεσε προς υποστήριξη της αίτησης της επιτρέπει στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων εγκρίνοντας την αίτηση. Τουναντίον οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν να αποδείξουν ότι συντρέχουν οι λόγοι ένστασης τους. Δίδονται οδηγίες όπως εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος καταχωρηθεί η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης και ακολούθως εντός άλλων 15 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης καταχωρηθεί τροποποιημένη Υπεράσπιση των εναγομένων. Η υπόθεση θα προγραμματιστεί για ακρόαση το συντομότερο δυνατό κατά την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται προς τούτο για προγραμματισμό ήτοι την 9.7.2020. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Παρόλη την επιτυχία της αίτησης και εφόσον ήταν η διαπίστωση μου ότι οι σκοπούμενες τροποποιήσεις θα μπορούσαν να είχαν εντοπισθεί ή προβλεφθεί πιο νωρίς κρίνω ότι τα έξοδα της αίτησης όπως και όσα δημιουργούνται συνεπεία της έγκρισης της επωμισθεί η πλευρά της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο