← Κύπρος

National Bank of Fujarah PJSC ν. ARENA OFFSHORE DMCC κ.α., Αγωγή Αρ. 1596/2018, 24/6/2020

National Bank of Fujarah PJSC ν. ARENA OFFSHORE DMCC κ.α., Αγωγή Αρ. 1596/2018, 24/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A84 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 1596/2018 Μεταξύ: National Bank of Fujarah PJSC Εναγόντων -και-

  1. ARENA OFFSHORE DMCC
  2. ΧΧΧΧ VERGHESE
  3. ΧΧΧΧ GALIMOVA
  4. ΧΧΧΧ VERGHESE Εναγομένων -------------------------------- Αίτηση Εναγομένων 1 και 2 ημερ. 24.8.2018 για ασφάλεια εξόδων Ημερ.: 24.6.2020 Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: κα Ε. Χ"Αποστόλου για κα Αιμ. Πασή Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Ε. Παπασολωμού για Α. Κυπρίζογλου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Εναγόμενοι 1 και 2 (στο εξής οι Αιτητές) αιτούνται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσονται οι Ενάγοντες (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση), να παράσχουν ασφάλεια για τα έξοδα των Αιτητών, για το ποσό των €10.000 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο ή εύλογο. Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.60,θ.1-5 και 6,Δ.48, θ.1-4 και θ.9, Δ.64, στο άρθρο 382 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή 2 από την Αγγλία, ημερ. 24.8.
  5. Όπως διατείνεται, είναι διευθυντής των Αιτητών 1, ενώ οι Καθ' ων η αίτηση είναι τραπεζικό ίδρυμα που ασκεί εργασίες στο Ντουπάϊ και δεν κέκτηται περιουσίας στην Κύπρο. Σε περίπτωση που η παρούσα αγωγή απορριφθεί, δεν θα μπορέσει να ανακτήσει τα έξοδα που θα υποστούν και τα οποία θα ανέλθουν στο ποσό των €10.000 στα αρχικά στάδια. Επιφυλάσσει δε τα δικαιώματα του να επανέλθει με νέα αίτηση για αύξηση του ποσού. Η Αίτηση προσέκρουσε σε Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγου ένστασης:
  6. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε στη βάση του νομικού κανόνα mirror order/mirror judgment, προκειμένου να εκτελεστεί δικαστική απόφαση που εκδόθηκε στην αλλοδαπή, ελλείψει Διμερούς Συμφωνίας Αμοιβαίας εκτέλεσης Δικαστικών Αποφάσεων μεταξύ της χώρας όπου εκδόθηκε η αλλοδαπή δικαστική απόφαση και της χώρας όπου επιδιώκεται η έκδοση απόφασης βάσει του εν λόγω νομικού κανόνα. Συνεπώς δεν εφαρμόζεται ο Κανόνας Res judicata και η υπόθεση των Καθ' ων η Αίτηση παραμένει ουσιαστικά χωρίς Υπεράσπιση. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος ασφάλειας εξόδων, θα συνέτεινε στην επιβράβευση της συμπεριφοράς των Αιτητών και στην περαιτέρω καθυστέρηση της υπόθεσης.
  7. Οι Καθ' ων η αίτηση είναι τράπεζα που εξειδικεύεται στον τομέα χρηματοδότησης εμπορικών δραστηριοτήτων στους τομείς της ναυτιλίας και της ενέργειας και διαθέτει την αναγκαία κεφαλαιακή επάρκεια και φερεγγυότητα για να καλύψει τυχόν δικαστικά έξοδα που θα προκύψουν σε βάρους τους, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής.
  8. Η παρούσα Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχωρίστηκε καταχρηστικά, για παρελκυστικούς σκοπούς, αποσκοπεί στην καθυστέρηση εκδίκασης της Αγωγής και στη μη έγκαιρη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, προς το σκοπό διασφάλισης του λαβείν των Καθ' ων η Αίτηση. H Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της ΧΧΧΧ Ευριπίδου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 27.8.
  9. Ουσιαστικά υιοθέτησε τους πιο πάνω λόγους ένστασης και σε σχέση με τη φερεγγυότητα των Καθ' ων η Αίτηση, παρέπεμψε στο συνημμένο Τεκμ.
  10. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Η Δ.60 θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στην οποία βασίζεται η Αίτηση, ορίζει ως ακολούθως: «Ο Ενάγοντας ... ο οποίος διαμένει μόνιμα εκτός Κύπρου ή εκτός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης δύναται, σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής, να διαταχθεί να δώσει ασφάλεια για έξοδα, έστω και αν διαμένει προσωρινά στην Κύπρο ή σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.» Στην υπόθεση Alahmari v. Alia Airline

(1990)1 Α.Α.Δ. 434, καθιερώθηκαν τα κριτήρια που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατά την εξέταση του θέματος παροχής ασφάλειας εξόδων. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «Το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου όπως υποδηλώνει ο όρος «may» (δύναται) που απαντάται στο πλαίσιο της Δ.60 κ.1, που ασκείται δικαστικά. Το ίδιο υποστηρίζεται και από την Αγγλική Πρακτική όπως συνοψίζεται στους Halsbury's Laws of England (4th Ed., vol. 37, pp 384-385). Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο Ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατ' εξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του Ενάγοντα περιουσίας και ιδίως ακίνητης (που δεν μετακινείται εύκολα) στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσης του.» Τα κριτήρια που τέθηκαν στην εν λόγω υπόθεση υιοθετήθηκαν στην απόφαση στην υπόθεση Charalambous-Stejaru v. Iωάννου
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 906. Στην υπόθεση Sally Line Ltd v. Greenmar Nav. Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 633, λέχθηκε ότι όταν ο ενάγων είναι αλλοδαπός και δεν έχει περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο τα οποία μπορούν να εκποιηθούν για την κάλυψη των εξόδων του εναγομένου, το Δικαστήριο συνήθως αποκλίνει υπέρ της έκδοσης διαταγής για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα του εναγομένου, εκτός αν ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης καθιστούν άδικη την έκδοση τέτοιας διαταγής. Στην εν λόγω υπόθεση τονίζεται περαιτέρω ότι η έκδοση τέτοιας διαταγής είναι πάντοτε προϊόν άσκησης διακριτικής ευχέρειας και όχι δέσμιας εξουσίας από το Δικαστήριο. Το ύψος του ποσού ασφάλειας εξόδων βρίσκεται στην κρίση του Δικαστηρίου και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Standard Ltd κ.ά. v. Gold Seal Ship. Co Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 121, τα έξοδα δεν πρέπει να είναι ούτε φανταστικά ούτε καταπιεστικά, με την έννοια ότι απαγορεύουν ουσιαστικά την προσφυγή στο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Sally Line Ltd v. Greenmar Nav. Ltd κ.ά. (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η ασφάλεια που θα διαταχθεί μπορεί να καλύπτει έξοδα που έχουν προκύψει μέχρι τη δεδομένη στιγμή και ακόμα μελλοντικά έξοδα. Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Dagher v. Morace
(1985)1 C.L.R. 656. Τέλος, o χρόνος υποβολής τέτοιας αίτησης λαμβάνεται υπόψιν από το Δικαστήριο καθότι, όπως αναφέρεται στην υπόθεση Union Des Cooperatives Agricoles De Cereales De Semences v. Apak Agro Industries Ld. & Άλλοι (Αρ. 2)
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1170, δεν αποκλείεται να υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η καθυστέρηση του διάδικου να αποταθεί για ασφάλεια εξόδων σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες δυνατό να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη ενός τέτοιου αιτήματος. Χρήσιμη παραπομπή γίνεται και στην υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ
(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1314, στην οποία βασικά παρατίθενται όλες οι πιο πάνω νομικές αρχές. Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αποτελούν τραπεζικό ίδρυμά που ασκεί εργασίες στο Ντουπάϊ και δεν κέκτηνται περιουσίας στην Κύπρο. Ωστόσο, οι Αιτητές παρέλειψαν να επισυνάψουν στην Αίτηση προσχέδιο καταλόγου εξόδων. Όπως είναι νομολογημένο, τα έξοδα δεν θα πρέπει να είναι φανταστικά ούτε καταπιεστικά (βλ. Standard Ltd κ.α. ν. Gold Seal Ship Co. Ltd (ανωτέρω). Ο προϋπολογισμός των εξόδων είναι ορθό να επισυνάπτεται σε αιτήσεις αυτής της φύσης, όπως επεσυνέβηκε και στην υπόθεση Dagher a.o v. Morace a.o
(1985)1 C.L.R. 656, 665-666 στην οποία ο αναλυτικός πίνακας που προσφέρθηκε βοήθησε το Δικαστήριο στον υπολογισμό των αναγκαίων εξόδων. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice 1966 στα σχόλια του αντίστοιχου Ο.23, r.3, σελ.510, «It is a great convenience to the Court to be informed what are the estimated costs, and for this purpose a skeleton bill of costs usually affords a ready guide». Στην υπόθεση Genemp Trading Ltd v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (ανωτέρω) επισημάνθηκε η ορθότητα της επισύναψης καταλόγου εξόδων ο οποίος είναι βοηθητικός για τον υπολογισμό τους. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Alahmari v. Alia Airline
(1990)1 A.A.Δ. 434: «Το ποσό της ασφάλειας, όπως ορθά επισημαίνεται από το δικαστή Μαλαχτό στην υπόθεση Senior Service Ltd. and Others v. Chrysanthi Shipping Co. Ltd. and Another
(1975)1 C.L.R. 316, είναι κατά κανόνα εκείνο το οποίο υπό κανονικάς συνθήκας θα υποστεί ο διάδικος ο οποίος εξαιτείται την ασφάλεια. "Ordinarily, the amount to be given for security for costs is the amount which under normal circumstances, such costs are likely to be incurred by the party applying for such order." Ελληνική μετάφραση: "Συνήθως το ποσό το οποίο καθορίζεται ως ασφάλεια για τα έξοδα είναι το ποσό το οποίο υπό κανονικάς συνθήκας είναι πιθανό να υποστεί το μέρος το οποίο εξαιτείται την έκδοση της διαταγής. Ως θέμα ορθής πρακτικής το ποσό το οποίο επιζητείται ως ασφάλεια, πρέπει να υποστηρίζεται με λεπτομέρειες (προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων) που να τείνουν να καθορίζουν το ύψος του.» Στην υπόθεση Charalambous-Stejaru v. Iωάννου (ανωτέρω) λέχθηκε ότι το ποσό της ασφάλειας είναι κατά κανόνα αυτό που κατά λογική πρόβλεψη θα υποστεί ο διάδικος ο οποίος εξαιτείται την ασφάλεια. Σε εκείνη την υπόθεση στην αίτηση για ασφάλεια εξόδων επισυνάφθηκε προκαταρκτικός κατάλογος στον οποίο περιλαμβάνονταν τα πιθανολογούμενα έξοδα. Έχοντας κατά νου με βάση την πιο πάνω νομολογία, την αναγκαιότητα, ως θέμα ορθής πρακτικής, να υποστηρίζεται από τον Αιτητή το ποσό της ασφάλειας που επιζητείται με λεπτομέρεια σε προκαταρκτικό κατάλογο εξόδων, η παράλειψη των Αιτητών στην παρούσα υπόθεση να το πράξουν, οδηγεί αναπόφευκτα σε απόρριψη της Αίτησης. Η απλή αναφορά σε ποσό ύψους €10.000, χωρίς να αναλύονται και επεξηγούνται με λεπτομέρεια σε προκαταρκτικό κατάλογο, τα συγκεκριμένα κονδύλια που συνιστούν το συνολικό ποσό των €10.000, καθιστά αδύνατο για το Δικαστήριο να ικανοποιήσει το αίτημα των Αιτητών. Τούτο γιατί δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το κατάλληλο υπόβαθρο, ώστε ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να ικανοποιηθεί - ως οφείλει - ότι το αιτούμενο ποσό των €10.000 αποτελεί το ποσό που και κατά λογική πρόβλεψη θα υποστούν οι Αιτητές. Συνακόλουθα, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.