ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ ν. ΣΥΜΕΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3478 /2012, 23/9/2020

(1)Ιατρικά και νοσηλευτικά έξοδα τα οποία αναλύονται ως ακολούθως: · Έξοδα Δρ XXXXX Καπονίδη Νευρολόγου €660,00 · Έξοδα Δρ XXXXX Χρ. Μιχαηλίδη Νευρολόγου € 60,00 · Έξοδα ΔρΧρΓαλατόπουλου Ψυχίατρου €2.680,00 · Έξοδα Δρ XXXXX Καζαντζή Καρδιολόγου € 385,00 · Έξοδα Δρ XXXXX Παναγιώτη Κινησιολόγου € 60,00 · Ιατροδικαστική εξέταση Δρ XXXXX Ματσάκη € 500,00 · Έξοδα Πολυκλινικής Υγεία ημερ. 23/12/2010 €8.957,50 · Έξοδα Πολυκλινικής Υγεία ημερ. 23/5/2011 €3.274,95 · Δέσμη αποδείξεων από το Τμήμα Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας € 119,56 · Τιμολόγιο από Gevorest για αγορά ειδικού Μαξιλαριού μετά από συνταγή του παθολόγου Δρ XXXXX Δημητρίου ημερ.21/4/2011 € 55,00 Σύνολο: €16.752,01

(2)Αξία ματογυαλιών € 265,00

(3)Φάρμακα € 2.273,40

(4)Απώλεια μισθών και άλλων εισοδημάτων η οποία αντιστοιχεί σε απώλεια εισοδηματικής ικανότητας για την περίοδο από 31/10/2010 μέχρι 30/10/2016, ημερομηνία συνταξιοδότησης του, δηλαδή για 6 έτη προς €22.000 ετησίως. €132.000,00» Κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκεκριμένα κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του ενάγοντα, η αξίωση πληρωμής του ποσού των €3.274,95 (έξοδα Πολυκλινικής ΥΓΕΙΑ ημερομηνίας 23.5.2011) απεσύρθη. Ο ενάγοντας (γεννηθείς στις ΧΧΧ1953) διευθυντής και μέτοχος, κατά τον ουσιώδη χρόνο, εταιρείας (ΧΧΧ Μιχαηλίδης Λτδ), η οποία ασχολείτο με χωματουργικές εργασίες, μεταφορές αμμοχάλικων και άλλες συναφείς δραστηριότητες, διατείνεται τέλος πως συνεπεία των ψυχικών διαταραχών κατέστη μόνιμα ανίκανος για εργασία, με αποτέλεσμα να έχει απώλεια μισθών. Πρόσθετα υποστηρίζει πως λόγω της αδυναμίας του να εργαστεί, ο κύκλος εργασιών της εταιρείας του μειώθηκε, με αποτέλεσμα να μειωθούν τα κέρδη της εταιρείας και ο ίδιος να λαμβάνει μειωμένο μέρισμα. Με την αγωγή του αξιώνει εναντίον των εναγομένων: (α) Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις. (β) Παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις λόγω της απάνθρωπης μεταχείρισης του και/ή παραβίασης των συνταγματικών του δικαιωμάτων. (γ) Τόκο και έξοδα. Ο εναγόμενος 1 στην Έκθεση Υπεράσπισης που καταχώρησε, αρνείται πως επιτέθηκε και κτύπησε τον ενάγοντα. Η εκδοχή του για το πώς επεσυνέβησαν τα γεγονότα, έχει ως ακολούθως: Μετά την λήξη του αγώνα, κατόπιν οδηγιών ανώτερου του αξιωματικού, «κινήθηκε» με ομάδα αστυνομικών προς την οδό Ι. όπου λάμβαναν χώρα επεισόδια, με σκοπό την καταδίωξη των χούλιγκαν. Είδε σε χωράφι τον ενάγοντα, ο οποίος κρατούσε στα χέρια του μία «ποιμενική ράβδο (βέργα), χοντρή, γύρω στο 1,5 μέτρο». Τον πλησίασε και τον ρώτησε για ποιο λόγο βρισκόταν εκεί και γιατί κρατούσε την βέργα. Ο ενάγοντας εξυβρίζοντας τον, θεωρώντας πως για τα επεισόδια «έφταιγε» η αστυνομία, ανέφερε πως κρατούσε την βέργα για να προστατεύσει την περιουσία του, η οποία κινδύνευε από τους χούλιγκαν. «Προσφέρθηκε» να τον βοηθήσει αλλά ο ενάγοντας συνέχιζε να του απαντά με τρόπο έντονο και προκλητικό. Στη συνέχεια, ο ενάγοντας σηκώνοντας την «ράβδο» που κρατούσε, την «κίνησε» απειλητικά προς το μέρος του, καλώντας τον να φύγει, σπρώχνοντας τον ταυτόχρονα με «τα χέρια, τα πόδια, το σώμα του γενικά». Ο ίδιος και άλλοι αστυνομικοί προσπάθησαν να τον συλλάβουν και να τον βάλουν μέσα στο αστυνομικό όχημα («κλούβα»). Ο ενάγοντας προέβαλλε «έντονη αντίδραση» στην σύλληψη του, σπρώχνοντας και/ή κτυπώντας τον ίδιο (εναγόμενο 1) και/ή άλλους αστυνομικούς με «τα χέρια και/ή τους αγκώνες και/ή το κεφάλι και/ή τα γόνατα και/ή το σώμα του». Συνέχιζε δε να τον βρίζει και/ή να απευθύνεται σ' αυτόν με τρόπο έντονο και επιθετικό. Κατά τις «επιθέσεις» του ενάγοντα εναντίον του, το ρόπαλο το οποίο είχε στην κατοχή του (ο εναγόμενος 1) έπεσε στο έδαφος. Μετά το τέλος των επεισοδίων, του το «επέστρεψε» άλλος συνάδελφος του. Διατείνεται πως κατά την σύλληψη του ενάγοντα, δέχθηκε επίθεση και από την σύζυγο του τελευταίου, η οποία τον άρπαξε «με τα νύχια της από το σώμα και/ή το χέρι και/ή το λαιμό και/ή τον κτυπούσε με το γόνατο της στα γεννητικά του όργανα», φωνάζοντας και αυτή με τρόπο «έντονο και/ή επιθετικό και/ή προκλητικό». Όταν δε την ενημέρωσε πως τελούσε υπό σύλληψη, αυτή αντέδρασε «χοροπηδώντας, χειροκροτώντας και καλώντας τα κανάλια». Είναι η θέση του πως η σύλληψη του ενάγοντα ήταν καθ' όλα νόμιμη, αφού η όλη στάση και συμπεριφορά του τελευταίου συνιστούσε «παράβαση του νόμου και/ή τέλεση ποινικών αδικημάτων». Η μη σύλληψη του, τονίζει, θα αποτελούσε πλημμελή άσκηση των δικών του καθηκόντων, «δυνάμενη να επιφέρει σ' αυτόν κυρώσεις βάσει σχετικών νόμων και/ή κανονισμών». Περαιτέρω, πως η οποιαδήποτε χρήση βίας εκ μέρους του ήταν εντός των πλαισίων του νόμου ως «αναγκαία εύλογη βία», για προστασία του ιδίου και/ή άλλου προσώπου και πως οποιαδήποτε τυχόν ζημιά προκλήθηκε στον ενάγοντα, δεν ήταν δυσανάλογη προς την ζημιά την οποία ο ίδιος προσπάθησε με τις ενέργειες του να αποτρέψει. Υποστηρίζει πως τα τυχόν τραύματα και/ή οι σωματικές βλάβες του ενάγοντα, δεν προήλθαν από τις δικές του ενέργειες και/ή από ενέργειες άλλων αστυνομικών, αλλά από την «έντονη, βίαιη και παράνομη στάση» του ενάγοντα έναντι τους, προ και κατά την σύλληψη του και/ή από τα κτυπήματα του ίδιου του ενάγοντα στο αστυνομικό όχημα. Διατείνεται τέλος πως από τα κτυπήματα που δέχθηκε από τον ενάγοντα υπέστη «πολλαπλά και σοβαρά τραύματα σε διάφορα μέρη του σώματος του καθώς και στο πρόσωπο» και πως λόγω της συμπεριφοράς του ενάγοντα («ειρωνική και/ή προσβλητική και/ή μη αρμόζουσα στην συμπεριφορά του μέσου συνετού πολίτη προς άλλο συμπολίτη του και/ή αστυνομικό»), επλήγη η υπόληψη και/ή η αξιοπρέπεια του ως άτομο και/ή ως αστυνομικός. Ο Γενικός Εισαγγελέας (εναγόμενος 2) στην Έκθεση Υπεράσπισης του, αρνείται τους ισχυρισμούς και την εκδοχή του ενάγοντα. Η δική του θέση για το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα είναι η εξής. Για την αστυνόμευση του αγώνα ετοιμάστηκε σχέδιο επιχείρησης από το αρμόδιο Γραφείο Επιχειρήσεων της ΑΔΕ Λ. Σύμφωνα με αυτό, ο εναγόμενος 1 ορίστηκε υπεύθυνος για την ασφάλεια της δυτικής κερκίδας του Τ. Σταδίου. Κατά ή περί τις 21:20, 20 λεπτά περίπου μετά την λήξη του αγώνα, λήφθηκε μήνυμα μέσω ασυρμάτου πως στην οδό Σ. Κ. (ανατολικά), ομάδα οπαδών της ΑΕΛ επιτέθηκε εναντίον μελών της αστυνομίας που ήταν στο μέρος, ρίχνοντας τους πέτρες, βόμβες μολότωφ καθώς και φωτοβολίες που τις εκτόξευαν με ειδικό πιστόλι. Ο Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής της ΑΔΕ Λ., ΧΧΧ Χρυσάνθου (Αστυνόμος Α΄), επικεφαλής της επιχείρησης, έδωσε οδηγίες στα μέλη της ΜΜΑΔ που ήταν στην δυτική πλευρά, καθώς και στον εναγόμενο 1 που με την ομάδα του επίσης βρισκόταν δυτικά, να μεταβούν στο σημείο όπου γίνονταν τα επεισόδια, με σκοπό την άμεση καταστολή τους και την διενέργεια συλλήψεων όπου ήταν αναγκαίο. Στα επεισόδια παρών ήταν και ο ενάγοντας, ο οποίος κρατούσε ξύλο (βέργα) και ο οποίος προέβαλε αντίσταση κατά την σύλληψη του. Αρνείται ότι ο ενάγοντας τραυματίστηκε, όπως ο τελευταίος ισχυρίζεται, ή ότι υπέστη υλικές ή άλλες ζημιές. Διατείνεται περαιτέρω πως σε περίπτωση που ο ενάγοντας αποδείξει πως οι κατ' ισχυρισμόν σωματικές βλάβες και/ή οποιεσδήποτε από αυτές, προκλήθηκαν από αστυνομικά όργανα και/ή από τον εναγόμενο 1, ουδεμία ευθύνη φέρει για τις πράξεις και/ή ενέργειες αυτών, καθότι ουδέποτε «εξουσιοδότησε και/ή επέτρεψε και/ή ανέχθηκε και/ή ενέκρινε τις πράξεις αυτών και/ή σε τέτοια περίπτωση, τα αστυνομικά όργανα και/ή ο εναγόμενος 1, ενήργησαν καθ' υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας και/ή εκτός των νομίμων καθηκόντων και εξουσιών τους.» Είναι περαιτέρω η θέση του πως δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να επιδικαστούν παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις και πως ακόμη και εάν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, η Δημοκρατία δεν έχει καμία υποχρέωση να αποζημιώσει τον ενάγοντα, καθότι ουδέποτε «ενέκρινε ή έστω ενεθάρρυνε ή αποδέχθηκε την ισχυριζόμενη ή οποιαδήποτε συμπεριφορά επί της οποίας ο ενάγων στηρίζει τις προβαλλόμενες απαιτήσεις του.» Τέλος διατείνεται πως σε περίπτωση που ο ενάγοντας αποδείξει τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς ή οποιουσδήποτε από αυτούς, ευθύνη φέρει ο εναγόμενος 1 λόγω της συμπεριφοράς και/ή των ενεργειών του. Για να αποδείξει την υπόθεση του ο ενάγοντας κατέθεσε ο ίδιος (ΜΕ1) και κάλεσε ακόμη 7 μάρτυρες. Τους ΧΧΧ Ιωάννου (ΜΕ2), ΧΧΧ Πουργουρίδη (ΜΕ6), ΧΧΧ Ηροδότου (ΜΕ7), ΧΧΧ Συμεού (ΜΕ8), τους ιατρούς XXXXX Αλκιβιάδους (ΜΕ3) και XXXXX Γαλατόπουλο (ΜΕ5) και τον ιατροδικαστή XXXXX Ματσάκη (ΜΕ4). Για τον εναγόμενο 1 κατέθεσε ο ίδιος (ΜΥ1), ο ΧΧΧ Χρυσάνθου (ΜΥ2) και ο ιατροδικαστής XXXXX Χαραλάμπους (ΜΥ3). Για την πλευρά του εναγομένου 2 κατέθεσε η ψυχίατρος ΧΧΧ Χατζιηωάννου (ΜΥ4). Ο ενάγοντας, 57 ετών κατά τον ουσιώδη χρόνο, κατέθεσε πως διέμενε και εξακολουθεί να διαμένει με την οικογένεια του (την σύζυγο του και τα δύο του παιδιά) στην οδό Ι. 76 στην Λ., η οποία γειτνιάζει με το Τ. Στάδιο. Σε χωράφι πίσω από την οικία του (κατά τους ποδοσφαιρικούς αγώνες χρησιμοποιείται από οπαδούς ως χώρος στάθμευσης) είχε την συγκεκριμένη ημέρα (30.10.2010) μηχανήματα της επιχείρησης του (είναι επαγγελματίας μηχανοδηγός από το 1977) αξίας αρκετών χιλιάδων Ευρώ. Επειδή σε αρκετές περιπτώσεις στο παρελθόν, κατά την διάρκεια επεισοδίων που ελάμβαναν χώρα μετά ή κατά την διάρκεια ποδοσφαιρικών αγώνων (είτε μεταξύ των οπαδών των διαγωνιζομένων ομάδων είτε μεταξύ οπαδών και της αστυνομίας) επροκαλούντο ζημιές στα μηχανήματα του, την συγκεκριμένη ημέρα έμεινε στο σπίτι του, ώστε να είναι σε θέση να προστατεύσει την περιουσία του, σε περίπτωση που θα υπήρχαν επεισόδια. Το συγκεκριμένο βράδυ, γύρω στις 19:30, ένοιωσε αδιαθεσία (είχε πονοκέφαλο και ζαλάδα) και επειδή έχει προβλήματα με την καρδία του (το 2008 υπέστη έμφραγμα του μυοκαρδίου και υπεβλήθη σε επέμβαση για διάνοιξη δύο αρτηριών) η σύζυγος του (βρισκόταν στο σπίτι μαζί με την κόρη τους ενώ ο γιος τους απουσίαζε) ήταν σε επικοινωνία με τον γιατρό του. Για το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα στην συνέχεια, κατέθεσε τα εξής: Είκοσι περίπου λεπτά προτού λήξει ο αγώνας, άκουσε αυτοκίνητα να «φεύγουν» από την περιοχή. Βγήκε έξω και είδε αρκετούς οπαδούς να έρχονται πεζοί, να παίρνουν τα αυτοκίνητα τους και να αναχωρούν. Μπήκε στο σπίτι και παρακολουθούσε μόνος του τηλεόραση στο καθιστικό. Είκοσι λεπτά με μισή ώρα μετά, άκουσε φωνές, γυαλιά να σπάζουν. Βγήκε έξω στην βεράντα. Είδε πολλούς οπαδούς μέσα στο πρατήριο βενζίνης (είναι ακριβώς πίσω από το σπίτι του και δίπλα από το χωράφι όπου ήσαν τα μηχανήματα του) να ρίχνουν πέτρες στους αστυνομικούς που βρίσκονταν μέσα στο χωράφι («γινόταν πόλεμος»). Μπήκε στο σπίτι, φώναξε στην γυναίκα του και στην κόρη του να βγουν έξω, ο ίδιος πήρε μια «μαγκούρα» (την χρησιμοποιεί ότι πηγαίνει περίπατο) και κατευθύνθηκε προς το χωράφι. Αστυνομικός που βρισκόταν στο μέρος, τον ρώτησε για ποιο λόγο βρισκόταν εκεί. Του απάντησε πως ήθελε να προστατεύσει τα μηχανήματα του. Στο σημείο ήρθε η γυναίκα του και η κόρη του, οι οποίες αποχώρησαν μόλις είδαν την «κλούβα» της αστυνομίας να βρίσκεται μπροστά από το σπίτι τους. Την στιγμή εκείνη χούλιγκαν έθεσαν φωτιά σε δύο πασσάλους της ηλεκτρικής. Η αστυνομία «έκαμε επίθεση» και κατάφερε να τους απωθήσει προς τα πίσω («προς την πόλη»). Από τις πέτρες που έπεφταν στο χωράφι, έσπασε το τζάμι του δεξιού παραθύρου ενός εκ των μηχανημάτων του, συγκεκριμένα ενός τρακτέρ. Ενώ κατευθυνόταν προς το συγκεκριμένο τρακτέρ, ήρθε προς το μέρος του ένας αστυνομικός (φορούσε μαύρα ρούχα και μαύρο τζόκεϋ), λεπτός, μετρίου αναστήματος, καστανόξανθος, με μουστάκι (τότε δεν τον γνώριζε, αργότερα έμαθε ότι ήταν ο αξιωματικός ΧΧΧ Συμεού) ο οποίος τον ρώτησε για ποιο λόγο βρισκόταν στο μέρος. Του έδειξε το σπασμένο γυαλί, λέγοντας «ορίστε τι μου εκάμαν». Ο αστυνομικός, ο Συμεού δηλαδή, χωρίς να του πει κάτι, φώναξε σε άλλους αστυνομικούς, «ελάτε και έχει ένα χούλιγκαν εδώ». Κατά τον ίδιο, πώς ήταν δυνατόν ένας άνθρωπος με φόρμες και παντούφλες να θεωρηθεί χούλιγκαν. Έθεσε την ερώτηση στον Συμεού, χωρίς να πάρει απάντηση. Ένας σωματώδης αστυνομικός (φορούσε κράνος και κρατούσε ασπίδα) ήρθε προς το μέρος του, τον ρώτησε τι συμβαίνει, με τον ίδιο να απαντά πως πήγε εκεί για να προστατεύσει τα μηχανήματα του και επιδεικνύοντας του, το σπασμένο γυαλί. Ο Συμεού τους είπε «πάρτε τον, είναι υπό σύλληψη». Τους ρώτησε για ποιο λόγο ήταν υπό σύλληψη χωρίς ουσιαστικά να λάβει απάντηση. Σπρώχνοντας τον, τον οδήγησαν προς την «κλούβα». Λόγω της υψομετρικής διαφοράς που υπήρχε από τον ένα δρόμο στον άλλο (80 πόντους περίπου) και λόγω του σπρωξίματος, έχασε τον βηματισμό του («έγλιασα») και έπεσε κάτω. Ενώ βρισκόταν στο έδαφος, κάποιος («πρέπει να ήταν ο κύριος Συμεού, νομίζω ήταν ο κ. Συμεού»), τον κλώτσησε στο κεφάλι με το πόδι του, «εφύαν» τα γυαλιά μυωπίας που φορούσε και έσπασαν. Ο ίδιος δεν κτύπησε. Στο σημείο μαζεύτηκαν γείτονες, η σύζυγος του και τα δύο του παιδιά. Στην συνέχεια, έτσι όπως ήταν κάτω, οι αστυνομικοί τον έπιασαν και τον «πέταξαν» μέσα στην «κλούβα». Εντός της «κλούβας» ήταν και ο αδελφότεχνος του ΧΧΧ Ιωάννου. Ο Συμεού ζήτησε το κλειδί των χειροπέδων από τον αστυνομικό που το κρατούσε και δοκίμασε να τις ανοίξει ώστε να τις «περάσει» στο χέρι του. Δεν τα κατάφερε και έδωσε το κλειδί πίσω στον αστυνομικό, ο οποίος εν τέλει έδεσε με χειροπέδα το αριστερό του χέρι με το δεξί χέρι του αδελφότεχνου του. Ο Συμεού ζήτησε από τους δύο αστυνομικούς που ήταν μέσα στην «κλούβα» να βγουν έξω. Μέσα στην κλούβα παρέμειναν ο ίδιος, ο αδελφότεχνος του και ο Συμεού. Αφού ο τελευταίος μισόκλεισε την συρόμενη πόρτα της κλούβας, με ένα ρόπαλο που κρατούσε στο δεξί του χέρι, άρχισε να τον κτυπά αρχικά στο κεφάλι (άρχισε να αιμορραγεί) και στην συνέχεια σε διάφορα μέρη του σώματος του. Με το πρώτο κτύπημα στο κεφάλι, έσκυψε λίγο μπροστά και έβαλε το δεξί του χέρι για να προστατεύσει το κεφάλι του (είναι γι' αυτό που στο δεξί του χέρι υπήρχαν μώλωπες). Τα περισσότερα κτυπήματα τα δέχθηκε στα πλευρά. Ο ίδιος έλεγε στον Συμεού ότι είναι καρδιακός και του ζητούσε να σταματήσει, αλλά ο τελευταίος συνέχιζε να τον κτυπά. Ο αδελφότεχνος του επίσης «εκλιπαρούσε» τον Συμεού να σταματήσει. Παρόλα αυτά, ο τελευταίος συνέχιζε, κτυπώντας μάλιστα και τον αδελφότεχνο του. Ακολούθως ο Συμεού βγήκε έξω, αφήνοντας την πόρτα της «κλούβας» ανοικτή. «Απεγνωσμένα» ζητούσε βοήθεια από τους αστυνομικούς και λίγο νερό, ένοιωθε πως θα λιποθυμούσε. Ζητούσε επίσης να τον πάρουν στον γιατρό. Στην συνέχεια μεταφέρθηκε, μαζί με τον αδελφότεχνο του, στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λ. Μόλις τους κατέβασαν από την «κλούβα», είδε την σύζυγο του, η οποία μεταφέρθηκε εκεί με περιπολικό. Αντιλήφθηκε ότι και η σύζυγος του συνελήφθη. Μόλις η τελευταία είδε ότι ο ίδιος αιμορραγούσε, ξέσπασε σε λυγμούς. Τους μετέφεραν (τον ίδιο και τον αδελφότεχνο του) στο γραφείο των κρατητηρίων. Εξακολουθούσε να ζητά συνεχώς να «πάει» στον γιατρό (ένοιωθε ότι θα έχανε τις αισθήσεις του) αλλά οι αστυνομικοί του έλεγαν να περιμένει. Μία ώρα περίπου μετά, τον μετέφεραν στα γραφεία του ΤΑΕ. Εκεί βρισκόταν ο ΧΧΧ Πουργουρίδης (ήρθε ως εκπρόσωπος της γειτονιάς και ως φίλος του και όχι ως δικηγόρος του) και ο ΧΧΧ Δαμιανού επίσης γείτονας. Ζήτησε από τον Πουργουρίδη να τον πάρει στον γιατρό. Στο γραφείο του αξιωματικού του Κ. όπου τον μετέφεραν στην συνέχεια, βρίσκονταν ο Πουργουρίδης και ο Δαμιανού, οι αξιωματικοί Κ. και Η. και 3-4 αστυνομικοί. Ο Συμεού δεν ήταν εκεί. Ήταν σε διπλανό γραφείο και εμφανίστηκε μετά. Ο Πουργουρίδης απευθύνθηκε στον ίδιο λέγοντας του «ΧΧΧ, να ζητήσεις συγνώμη από τον κύριο Συμεού και να κλείσει η υπόθεση να πάμε όλοι σπίτι μας.» Διερωτήθηκε τι έκανε για να ζητήσει συγνώμη. Απευθυνόμενος στον Συμεού, τον ρώτησε για ποιο λόγο ήθελε να του ζητήσει συγνώμη. Ο τελευταίος, με έντονο ύφος, του είπε πως ύβρισε την μητέρα του. Αντέδρασε λέγοντας «συν τοις άλλοις είσαι και ψεύτης, εγώ ύβρισα την μητέρα σου;» και απευθυνόμενος στους υπόλοιπους είπε «είμαι εγώ άνθρωπος που θα ύβριζα την μητέρα του;». Τότε ο Πουργουρίδης είπε στον Συμεού «κύριε ΧΧΧ, δεν είναι έτσι που μας είπες τα πράματα», με τον τελευταίο να απαντά «μπορεί να μην άκουσα καλά, να είναι άλλος που το είπε». Ο Συμεού πρόσθεσε όμως πως «δήθεν» τον κτύπησε η γυναίκα του και πως ο ίδιος (ο ενάγοντας δηλαδή) παρεμπόδισε το έργο της αστυνομίας. Ο Πουργουρίδης συνέχισε να τον προτρέπει να ζητήσει συγνώμη ώστε η υπόθεση να κλείσει. Ο ίδιος είπε στους αστυνομικούς να «κάνουν την δουλειά τους» και πως δεν ήθελε την εύνοια κανενός. Το μόνο που ήθελε ήταν να πάει στον γιατρό, αφού το κεφάλι του συνέχιζε να αιμορραγεί. Οι αξιωματικοί Κ. και Η. είπαν πως θα του ελάμβαναν κατάθεση και θα τον κατηγορούσαν επειδή «θα είχαν προβλήματα». Ακολούθως μεταφέρθηκε σε άλλο γραφείο του ΤΑΕ για να του ληφθεί κατάθεση. Έμεινε εκεί για δύο ώρες. Σε κάποια στιγμή μπήκε στο γραφείο ο αξιωματικός Γ., ο οποίος ανέφερε πως του τηλεφώνησε ο γιατρός ο Αλκιβιάδης και πως ο τελευταίος περίμενε τον ενάγοντα στην Πολυκλινική ΥΓΕΙΑ. Ένας αστυνομικός τον μετέφερε στην Πολυκλινική. Ο ενάγοντας αναφέρθηκε στην συνέχεια στις σωματικές του βλάβες και στις υλικές ζημιές που υπέστη. Υπεστήριξε πως λόγω ψυχολογικών και άλλων ιατρικών προβλημάτων που είχε, μετά το συμβάν δεν μπορούσε να εργαστεί. Τού αφαιρέθηκε η επαγγελματική άδεια οδηγού (οι γιατροί τού απαγόρευσαν να οδηγεί) και έτσι δεν μπορούσε να οδηγεί βαρέα μηχανήματα. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα, η εταιρεία του να αδρανοποιηθεί. Όσα μηχανήματα της εταιρείας δεν ακινητοποιήθηκαν, μεταβιβάστηκαν σε εταιρεία που ίδρυσε ο γιος του τον Ιούνιο του 2017, η οποία έχει το ίδιο αντικείμενο εργασιών με την δική του. Ο ίδιος εξετάστηκε και από ιατροσυμβούλιο και κρίθηκε ανίκανος για εργασία κατά 75%. Μέχρι την ηλικία των 63 ετών λάμβανε σύνταξη ανικανότητας ενώ στην συνέχεια (από το 2016) λαμβάνει σύνταξη γήρατος. Τα προβλήματα (ζαλάδες, πονοκέφαλοι, κρίσεις πανικού, κλειστοφοβία, αϋπνίες, εφιάλτες, έλλειψη ερωτικής επιθυμίας για συνεύρεση) συνεχίζονται μέχρι και σήμερα και γι' αυτό παρακολουθείται από ψυχίατρο και ψυχολόγο. Ο ΧΧΧ Ιωάννου (ΜΕ2), αδελφότεχνος του ενάγοντα, κατέθεσε τα εξής: Κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν ως μηχανοδηγός μαζί με τον θείο του. Την Παρασκευή 29.10.2010 όταν σχόλασαν το απόγευμα (3:30μ.μ.-4:00μ.μ.), πάρκαραν τα φορτηγά τους σε χωράφι απέναντι από το σπίτι του θείου του. Το Σάββατο 30.10.2010 μαζί με τον ξάδελφο του ΧΧΧ Μιχαηλίδη (γιο του ενάγοντα) ήταν σε πάρτι γενεθλίων στην γειτονιά του (διαμένει στον συνοικισμό Α.Α. στην Λ.). Περασμένες 9:00μ.μ. τηλεφώνησε η ξαδέλφη του ΧΧΧ Μιχαηλίδου (αδελφή του Μ.) και τους είπε να πάνε στο σπίτι του θείου του επειδή «υπήρχε πρόβλημα». Αμέσως ξεκίνησαν με τον ΧΧΧ, από τον Α.Α. Μόλις έφθασαν στο σπίτι του θείου του αντίκρισαν «ένα χάος». Στον κύριο δρόμο, ανατολικά του σπιτιού καιγόταν ένας πάσσαλος της ηλεκτρικής. Μέσα στο πρατήριο βενζίνης της ESSO (βρίσκεται απέναντι από το σπίτι του θείου του από την πίσω πλευρά) υπήρχαν «άτομα» που έριχναν πέτρες προς τους αστυνομικούς οι οποίοι βρίσκονταν στο χωράφι όπου ήταν «παρκαρισμένα» τα φορτηγά τους. Οι πέτρες κτυπούσαν στα φορτηγά. Στους δρόμους γύρω από το σπίτι (στο μπροστινό μέρος είναι η οδός Ι. ενώ στο πίσω μέρος υπάρχει άλλος δρόμος) υπήρχαν αστυνομικοί. Ο θείος του ήταν στον δρόμο μεταξύ του σπιτιού του (της πίσω πλευράς) και του πρατηρίου βενζίνης. Μόλις τον πλησίασαν, ο τελευταίος τους προέτρεψε να πάνε μπροστά από το σπίτι για να δουν τι συμβαίνει. Έτσι και έπραξαν. Μαζί τους πήγε και η σύζυγος του θείου του, ΧΧΧ Μιχαηλίδου. Μπροστά από το σπίτι, στην οδό Ι., υπήρχαν 15-20 αστυνομικοί περίπου. Ένας αστυνομικός τους πλησίασε και τους ρώτησε πού πάνε. Όταν του απάντησαν πως εκεί είναι το σπίτι τους, ο αστυνομικός ζήτησε να ανοίξουν την πόρτα για να εξακριβώσει εάν πράγματι αυτό ήταν αλήθεια. Εκείνη την στιγμή ακούστηκαν φωνές στο πίσω μέρος του σπιτιού. Κάποιος φώναξε «έτον ταραξία, πιάστε τον» και μετά άκουσε τον θείο του που φώναζε. Κατάλαβε πως ήταν με τον θείο του που «τα έβαλαν οι αστυνομικοί». Πήγε αμέσως κοντά τους. Είδε τον θείο του να βρίσκεται «περικυκλωμένος» από αστυνομικούς. Εκεί ήταν και κάποιος αξιωματικός (αντιλήφθηκε ότι ήταν αξιωματικός από τα δύο αστέρια που είχε ο γιακάς της φανέλλας του), δεν τον γνώριζε (εκ των υστέρων έμαθε ότι ήταν ο εναγόμενος 1, ΧΧΧ Συμεού), ο οποίος συζητούσε έντονα με τον θείο του. Ρώτησε τον Συμεού τί συμβαίνει, τον πληροφόρησε πως τα μηχανήματα ήταν δικά τους και πως ο θείος του είναι καρδιακός. Ο Συμεού του είπε «συλλαμβάνεσαι και εσύ». Ο ίδιος προσπαθούσε να του εξηγήσει πως τα μηχανήματα ήταν δικά τους και πως ο θείος του φώναζε επειδή «ήταν η περιουσία τους εκεί». Όταν τον συνέλαβαν οι αστυνομικοί, τού έβαλαν χειροπέδες και τον μετέφεραν σ' ένα βαν της αστυνομίας. Ύστερα από λίγη ώρα έφεραν και τον θείο του. Ένας αστυνομικός αφαίρεσε από τα χέρια του τις χειροπέδες και έδεσε το δεξί του χέρι με το αριστερό χέρι του θείου του. Σε κάποια στιγμή άνοιξε η πόρτα του βαν και μπήκε μέσα ο Συμεού. Δύο αστυνομικοί που ήσαν στο βαν, βγήκαν έξω. Ο Συμεού έκλεισε την πόρτα, ήρθε μπροστά τους και άρχισε να κτυπά με το κλόμπ τον θείο του, «αλύπητα», παντού στο κορμί του. Έλεγε στον Συμεού να σταματήσει, επειδή ο θείος του είναι καρδιακός, αλλά αυτός συνέχισε να τον κτυπά. Από τα κτυπήματα, ο θείος του αιμορραγούσε στο κεφάλι. Σε κάποια στιγμή ο Συμεού έσκυψε στο αυτί του (του μάρτυρα) και του είπε «τα έβαλα με πολλούς και δεν φοβήθηκα». Ενώ ο ίδιος ήταν κάτω στο πάτωμα του βαν, ο Συμεού τον κτύπησε στο στήθος με το γόνατο του. Ύστερα άνοιξε την πόρτα και έφυγε. Στην συνέχεια τούς μετέφεραν στα γραφεία του ΤΑΕ, στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό. Αφού του έλαβαν κατάθεση, τον άφησαν ελεύθερο. Ο XXXXX Αλκιβιάδους (ΜΕ3), ορθοπεδικός-μικροχειρουργός, κατέθεσε πως γνώριζε τον ενάγοντα αφού στο παρελθόν τον χειρούργησε για ένα κάταγμα που είχε στο χέρι. Έκτοτε, όποτε ο ενάγοντας πάθαινε κάτι («είναι από τους ασθενείς που ό,τι παθαίνουν, τηλεφωνούν του γιατρού τους») τον έπαιρνε τηλέφωνο. Σ' αυτόν τηλεφώνησε ακόμη και όταν έπαθε έμφραγμα του μυοκαρδίου, ένα χρόνο πριν το επίδικο συμβάν (ο ενάγοντας χειρουργήθηκε στην Πολυκλινική ΥΓΕΙΑ, «του έκαναν μπαλονάκι και του έβαλαν και stent»). Στις 31.10.2010 τον πήρε τηλέφωνο ο ίδιος ο ενάγοντας, τον πληροφόρησε πως συνελήφθη από την αστυνομία και του ζήτησε εάν γνώριζε κάποιον αστυνομικό να τον πάρει τηλέφωνο και να τους πει πως «είναι εμφραγματίας». Πράγματι μίλησε με «κάποιον αστυνομικό», ο οποίος πείστηκε πως ο ενάγοντας αντιμετώπιζε πρόβλημα με την καρδία του. Τον μετέφεραν με περιπολικό στην Πολυκλινική ΥΓΕΙΑ. Τον εξέτασε και στην συνέχεια ο ενάγοντας υπεβλήθη και σε ακτινολογικό έλεγχο. Κατέγραψε τα ευρήματα του σε Ιατρικό Πιστοποιητικό (Τεκμήριο 8), το οποίο εξέδωσε στις 7.7.2011, το περιεχόμενο του οποίου έχει ως ακολούθως: «Ο άνω ασθενής στις 31/10/2010 μετά από κτύπημα προσήλθε στην κλινική με εγκάρσιο τραύμα στην πρόσθια επιφάνεια του θώρακα με έντονο άλγος, θλάση αυχενικής μοίρας και θλαστικό τραύμα στην ιγνυακή χώρα εγκάρσιο, το οποίο προήλθε από κτύπημα όπου έγινε διάνοιξη του τριχωτού της κεφαλής 5cm. Ο ασθενής παραπονιέτουν για δυνατούς πονοκεφάλους και αστάθεια, έγινε ακτινολογικός έλεγχος όπου διαπιστώθη κάταγμα της αριστερής πλευράς (ένατης) και έγινε αξονική τομογραφία εγκεφάλου. Λόγω των έντονων πόνων ο ασθενής νοσηλεύτηκε μέχρι της 13/11/2010. Ο ασθενής υπόφερε με έντονους πόνους στην αριστερή θωρακική μοίρα όπου του χορηγούνταν δυνατά παυσίπονα, παραπονιέτου για ζαλάδες και πονοκεφάλους όπου παρακολουθήτο και από νευρολόγο τον δρ.Καπονίδη Γιώργο. Σήμερα ο ασθενής παραπονιέται ακόμα για δυνατούς πονοκεφάλους όπου του προκαλούν αστάθεια στην βάδιση και οδήγηση αυτοκινήτου.» Τον ενάγοντα τον παρακολουθούσε όλες τις μέρες που νοσηλεύτηκε στην Κλινική (πήρε εξιτήριο στις 13.11.2010). Το τραύμα στο κεφάλι (διάνοιξη του δέρματος), μήκους 5 εκατοστών, ήταν στην πίσω ινιακή χώρα. Όταν ο ενάγοντας προσήλθε στην Κλινική, το τραύμα δεν αιμορραγούσε. Τούτο οφείλετο στο γεγονός πως η περιοχή «κοστώθηκε». Επεξήγησε πως στην περίπτωση που κτυπήσεις το τριχωτό της κεφαλής π.χ. με ρόπαλο, η περιοχή θρομβώνεται («κοστώνεται»), ανοίγει μεν το τραύμα αλλά η αιμορραγία είναι «πιο λίγη». Ενώ στην περίπτωση που κόψεις το δέρμα με αιχμηρό αντικείμενο, το τραύμα αιμορραγεί επειδή αιμορραγούν τα αγγεία. Το τραύμα έπρεπε να συρραφεί, επειδή το δέρμα άνοιξε και φαινόταν το κρανίο. Άρχισε να αιμορραγεί όταν «τράβηξαν» τα μαλλιά του ενάγοντα. Τούτο οφείλετο στην αντιπηκτική αγωγή που ελάμβανε. Εάν δεν έπαιρνε αντιπηκτικά, δεν θα αιμορραγούσε καθόλου, θα άνοιγε μόνο το δέρμα. Έγινε συρραφή του τραύματος από τον ίδιο. Πρόσθεσε πως το συγκεκριμένο περιστατικό επηρέασε την συμπεριφορά του ενάγοντα. Όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε «κατά την διάρκεια της νοσηλείας του, που τον εβλέπαμε, που ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν δυνατός, καταδρομέας, πολέμησε το 1974, όλο ζωή, όλο αυτό και βλέπεις έναν άνθρωπο μετά στο κρεβάτι που σου μιλά και μέχρι τώρα σου μιλά και σκύβει το κεφάλι». Ο Μάριος XXXXX (ΜΕ4), ιατροδικαστής, κατέθεσε πως την 1.11.2010, εξέτασε στην πολυκλινική ΥΓΕΙΑ στην Λ. τον ενάγοντα, ο οποίος νοσηλευόταν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Κατέγραψε τα ευρήματα του σε Έκθεση (Τεκμήριο 1), η οποία συνοδεύεται από ανατομικό σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 34). Ο ενάγοντας (ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι, συνδεδεμένος με monitor καρδιογράφου και φλεβοκαθετήρα στο δεξί χέρι) παραπονείτο για άλγος στον θώρακα και στην κεφαλή και για ζαλάδες. Όπως του ανέφερε, μετά το τέλος ποδοσφαιρικού αγώνα στις 30.10.2010, δέχθηκε επίθεση, έξω από το σπίτι του, από συγκεκριμένο αστυνομικό, τον οποίο και κατονόμασε. Ακολούθως, ο συγκεκριμένος αστυνομικός συνέχισε να τον κτυπά μέσα στην αστυνομική «κλούβα», με αστυνομικό ρόπαλο και με κλωτσιές και γροθιές. Ο ενάγοντας, σύμφωνα με τον μάρτυρα, παρουσίαζε αριθμό πρόσφατων τραυματισμών (απεικονίζονται στο ανατομικό σχεδιαγράφημα, Τεκμήριο 34), οι οποίοι συνήδαν (όσον αφορά την ηλικία, την ανατομική τοποθέτηση και εμφάνιση) ως προς τον τρόπο πρόκλησης τους, με αυτόν που περιέγραψε ο ενάγοντα. Δύο από τις κακώσεις είναι χαρακτηριστικές ότι προκλήθηκαν από αμβλύ επίμηκες όργανο, π.χ. ρόπαλο. Έχουν σχήμα δύο παράλληλων γραμμών («δίκην γραμμών του τράμ»). Συγκεκριμένα το τραύμα στην κοιλιακή χώρα (πρόσθιο μέρος του κορμού πάνω από τον ομφαλό) έκτασης 10 Χ 1,5 εκατοστά, και το τραύμα στην δεξιά κάτω πλευρά της ράχης (10 Χ 1,5 εκατοστά). Επίσης το επίμηκες θλαστικό τραύμα (μωλωπισμός με συνοδό λύση της επιδερμίδας) στο πίσω μέρος της κεφαλής (6 Χ 1,5 εκατοστά), προκλήθηκε και αυτό από πρόσκρουση με ή σε αμβλεία, ανυπέρβλητη (σκληρή) επιφάνεια. Κατά τον μάρτυρα, η διαφορά ως προς την εμφάνιση των δύο κακώσεων (δύο παράλληλες γραμμές στα τραύματα της κοιλιάς και της ράχης και επιμήκης μωλωπισμός στο κεφάλι), αν και έγιναν από το ίδιο όργανο οφείλεται στο εξής. «Όταν χτυπήσει ένα αμβλύ επίμηκες όργανο π.χ. ένα ρόπαλο μια περιοχή του σώματος, η οποία έχει ικανή ελαστικότητα, τότε το όργανο αυτό βυθίζεται μέσα στους ιστούς του σώματος, εκτοπίζει το αίμα από το σημείο στο οποίο γίνεται η επαφή, στο κάτω σημείο και δημιουργείται η αιμορραγία στα δύο πλευρά, γι' αυτό και δημιουργούνται οι δύο παράλληλες γραμμές. Αν όμως χτυπήσει ένα σημείο του σώματος, στο οποίο δεν υπάρχει αυτή η ελαστικότητα π.χ. στο τριχωτό της κεφαλής όπου οι ιστοί είναι πολύ λεπτοί, μερικά χιλιοστά και οι ιστοί βρίσκονται ανάμεσα στην επιφάνεια του οργάνου που χτυπάει και του κρανίου (και τα δύο είναι ανυπέρβλητα) τότε γίνεται η κάκωση σε μόνο μια γραμμή, σε ένα σημείο και επίσης υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να υπάρχει σχίσιμο (ξέσκισμα) των μαλακών ιστών λόγω της σύνθλιψης τους μεταξύ του κρανίου και του οργάνου που χτυπάει τους ιστούς.» Πέραν των πιο πάνω τραυμάτων, υπήρχαν και άλλες κακώσεις στο σώμα. Μία μικρότερη κάκωση στο κάτω μέρος της κεφαλής, έκτασης 4 Χ 1,5 εκατοστά, (δεν είναι ξεκάθαρο εάν και αυτή προήλθε από ρόπαλο, αλλά είναι δυνατόν). Μία κάκωση στην αριστερή πλευρά του θώρακα, έκτασης 6 Χ 4 εκατοστά (περιγράφεται στο Τεκμήριο 34 ως «μωλωπισμός + άλγος++»). Η συγκεκριμένη κάκωση θα μπορούσε να προκληθεί από λάκτισμα («δεν είναι αποδεικτικό ότι είναι από λάκτισμα»). Κακώσεις υπήρχαν και στην αριστερή κάτω πλευρά της πλάτης. Η μία, έκτασης 6 Χ 4 εκατοστά, και η άλλη, έκτασης 7 Χ 5 εκατοστά. Και οι εν λόγω κακώσεις συνήδαν «και με το να είχαν προκληθεί από λάκτισμα». Υπήρχε επίσης ένας τραυματισμός στην αριστερή παρειακή χώρα, έκτασης 6 Χ 5 εκατοστά(«θα μπορούσε να προκληθεί από πρόσκρουση με ή σε ανυπέρβλητη επιφάνεια, δηλαδή θα μπορούσε να γίνει με γροθιά, με κλωτσιά, από κτύπημα στο έδαφος»). Τέλος υπήρχε ένας μικρός μωλωπισμός στην αριστερή κάτω πλευρά του θώρακα, έκτασης 2 Χ 2 εκατοστά. Δεν υπήρχαν κακώσεις στα χέρια του ενάγοντα (ένδειξη πως τα χέρια δεν χρησιμοποιήθηκαν για κάποια επιθετική ενέργεια) ούτε και στα πόδια. Ερωτηθείς για τον χρόνο επούλωσης των επίδικων τραυμάτων, απάντησε πως τούτο εξαρτάται από σωρεία παραγόντων (την περιοχή του τραύματος, την σοβαρότητα, την έκταση του, την ιδιοσυγκρασία του ατόμου που έχει υποστεί τον τραυματισμό, την θεραπεία που έχει γίνει στο τραύμα, περιβαλλοντικούς παράγοντες) και έτσι ο χρόνος δεν μπορεί να μετρηθεί επακριβώς («σε άλλους ανθρώπους μπορεί να κρατήσει μόνο ένα μικρό αριθμό ημερών, σε άλλους μπορεί να κρατήσει εβδομάδες». Σε σχέση με τον τραυματισμό στην αριστερή πλευρά(«μωλωπισμός 6 Χ 4 cm+ άλγος++»), ανέφερε πως ο ενάγοντας είχε «σοβαρό άλγος», αλλά ο ίδιος δεν μπορούσε να καταλήξει σε εύρημα ότι υπήρχε κάταγμα πλευράς επειδή τα κατάγματα των πλευρών είναι ευκρινή μόνο με ακτινολογικό έλεγχο και ο ίδιος δεν είχε δει καμιά ακτινογραφία. Ο ΧΧΧ Γαλατόπουλος (ΜΕ5), ψυχίατρος, κατέθεσε πως για πρώτη φορά εξέτασε τον ενάγοντα τον Μάϊο του 2011. Τον παρέπεμψε κοντά του ο Δρ Καπονίδης (νευρολόγος στην Πολυκλινική ΥΓΕΙΑ) εκ των θεραπόντων ιατρών του τελευταίου. Τον παρακολουθεί μέχρι και σήμερα (ο ενάγοντας παρακολουθείτο επίσης και από τον κυβερνητικό ψυχολόγο ΧΧΧ Παντελή), συχνότερα αρχικά, αραιότερα στην συνέχεια. Συνέταξε τρεις συνολικά Εκθέσεις στις οποίες αποτιμάται η κατάσταση του ενάγοντα (από ψυχιατρικής πλευράς), σε διάφορους χρόνους μετά το 2011. Συγκεκριμένα τις Εκθέσεις ημερομηνίας 5.7.2011 (Τεκμήριο 3), 29.2.2012 (Τεκμήριο 4) και την Έκθεση ημερομηνίας 30.4.2018 (Τεκμήριο 5). Το περιεχόμενο της τελευταίας Έκθεσης (Τεκμήριο 5), στην οποία αποτιμάται η κατάσταση της ψυχικής υγείας του ενάγοντα αρχές του 2018, έχει ως ακολούθως: «Εξέτασα τον ανωτέρω για πρώτη φορά την 01/03/2011. Ο κύριος ΧΧΧ Μιχαηλίδης νοσηλεύθηκε στην Πολυκλινική Υγεία με διάφορα τραύματα στις 30/08/10 μετά από ισχυριζόμενη επίθεση που δέκτηκε. Τα κυριότερα συμπτώματα που παρουσίασε αρχικά ήταν έντονα συμπτώματα κατάθλιψης καθώς και συμπτώματα άγχους όπως κρίσεις πανικού, φοβίες, διαταραχές του ύπνου και εφιάλτες με περιεχόμενο το συμβάν. Οι κυριότερες φοβίες που είχε ήταν κλειστοφοβία, συγκεκριμένα φοβόταν να μπει σε ανσανσέρ και ένοιωθε άβολα όταν βρισκόταν μέσα στο μπάνιο καθώς και φοβία να οδηγήσει αυτοκίνητο. Είχεν επίσης συμπτώματα Μεταδιασεισικού Συνδρόμου κυρίως πονοκεφάλους και ζαλάδες που σε συνδυασμό με τα ψυχολογικά συμπτώματα που παρουσίαζε δεν του επέτρεπαν να συνεχίσει την εργασία του ως οδηγός βαρέως οχήματος. Όπως ήταν φυσικό το γεγονός ότι δεν μπορούσε να εργαστεί επιβάρυνε την κακή του ψυχολογική κατάσταση. Λόγω των διαφόρων προβλημάτων που παρουσίαζε είχε επηρεαστεί αρνητικά η σεξουαλική του επιθυμία με αποτέλεσμα να παρουσιάσει σεξουαλική δυσλειτουργία. Όπως ο ίδιος ισχυρίζεται μετά τον ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό του δεν ήταν σε θέση να έρθει σε σεξουαλική επαφή με τη σύζυγο του. Το γεγονός αυτό όπως είναι φυσικό είχε αρνητικές επιπτώσεις πάνω στην αυτοεκτίμηση του. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Μετά τον ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό του κυρίου ΧΧΧ Μιχαηλίδη αυτός παρουσίασε διάφορα ψυχολογικά συμπτώματα κυρίως συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης που είναι επακόλουθα του ψυχικού κλονισμού που του προκάλεσε η ισχυριζόμενη κακοποίηση του (Μετατραυματική Αγχώδης Διαταραχή). Παρά τη σημαντική βελτίωση που παρουσιάζει και τη σημαντική ύφεση των συμπτωμάτων Μετατραυματικής Αγχώδους Διαταραχής τα οποία είχε αρχικά, τα συμπτώματα του εξακολουθούν να μην έχουν εξαληφθεί εντελώς. Γι' αυτό το λόγο εξακολουθώ να τον παρακολουθώ σε πιο αραιά όμως χρονικά διαστήματα απ' ότι αρχικά και να λαμβάνει ακόμη Venlafaxine XR 150mg J-0-0 και Nalion 0.5mg 1-0-1. To μεν Venlafaxine είναι αντικαταθλιπτικό ενώ το Nalion είναι αγχολυτικό.» Ο ΜΕ5 κατέθεσε περαιτέρω τα εξής: Αμέσως μετά το συμβάν (ο Μιχαηλίδης ισχυριζόταν ότι κακοποιήθηκε από την αστυνομία και συγκεκριμένα από τον αστυνόμο Συμεού), ο ενάγοντας άρχισε να παρουσιάζει έντονη κατάθλιψη, εντονότατα συμπτώματα άγχους, είχε μία εμμονική ενασχόληση με το συμβάν, διαταραχές ύπνου και εφιάλτες (έντονες στην αρχή, σε πολύ λιγότερο βαθμό στην συνέχεια) και άρχισε να αναπτύσσει την λεγόμενη «φοβική συμπεριφορά», δηλαδή απέφευγε να «κάμνει κάποια πράγματα». Συγκεκριμένα ανέπτυξε κλειστοφοβία (ο Μιχαηλίδης την απέδωσε στο γεγονός πως όταν συνελήφθη, τον έβαλαν με την βία στο αστυνομικό όχημα) με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κάμει μπάνιο με κλειστή την πόρτα. Δυσκολευόταν επίσης να μπει μέσα στο αυτοκίνητο για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα και δυσκολευόταν να μείνει μόνος του. Παρά τις προσπάθειες που ο Μιχαηλίδης έκαμνε (με την ενθάρρυνση του ιδίου και του ψυχολόγου Παντελή) για να επανέλθει στην εργασία του, το έβρισκε εξαιρετικά δύσκολο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δραστηριοποιηθεί κανονικά. Σ' αυτό έπαιξε ρόλο και η φύση της εργασίας του (οδηγός βαρέος οχήματος). Δυσκολία είχε ο ενάγοντας και στον σεξουαλικό τομέα (είχε στυτική δυσλειτουργία) την οποία ο ίδιος απέδιδε στην «ταραχή» που βίωσε λόγω του συμβάντος. «Αυτή την στιγμή», κατέληξε, ο ενάγοντας πάσχει από χρόνιο μετατραυματικό άγχος. Σε ηλικιωμένα άτομα (65 ετών και άνω) είναι πιο συχνό να παραταθούν τα συμπτώματα του μετατραυματικού άγχους και να εξελιχθεί σε ένα χρόνιο σύνδρομο, παρά σε πιο νέα άτομα («τα παιδιά, εν' αντιθέσει με αυτό που πιστεύουν πολλοί, ξεπερνούν πιο εύκολα τα ψυχικά τραύματα»). Σύμφωνα με τα κριτήρια (DSM5) που έχει υιοθετήσει η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, τα συμπτώματα του μετατραυματικού άγχους, μπορεί να παραταθούν ακόμη και για 50 χρόνια. Ο ενάγοντας είναι ειλικρινής και δεν προσποιείται. Ένας παράγοντας που δείχνει ότι δεν ψεύδεται, είναι και το γεγονός πως μετά από οκτώ

(8)χρόνια και παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε με τις παρατεταμένες δικαστικές διαδικασίες, επιμένει και συνεχίζει τον δικαστικό του αγώνα. Αν εψεύδετο, το πιο πιθανόν είναι να διέκοπτε τις διαδικασίες, θα εσταματούσε. Πολλές φορές του είπε «εμένα δεν με ενδιαφέρουν τα λεφτά, αλλά αισθάνομαι το αίσθημα της αδικίας και θέλω να δικαιωθώ». Το γεγονός ότι πήγαινε στον ψυχολόγο του τον κυβερνητικό (Παντελή) ακόμη και μετά που ο τελευταίος πήρε μετάθεση («έκοφκε τζαι πήγαινε Λ. για να δει τον ψυχολόγο του»),το ότι πήγαινε στο νοσοκομείο να πάρει τα φάρμακα του, που είναι μία τρομερή ταλαιπωρία να περιμένει στην ουρά και αυτό γινόταν για χρόνια, είναι στοιχεία που υποστηρίζουν αυτή την άποψη. Ακόμη και οι κυβερνητικοί γιατροί που διαχρονικά ενέκριναν τις συνταγές του (τα φάρμακα που συνταγογραφούσε ο ίδιος) πολλές φορές είχαν κάποια άποψη για την αγωγή που λάμβανε, δεν τον έβλεπαν εντελώς επιφανειακά. Εξ' όσων θυμόταν, η γιατρός η Πολυκάρπου (ψυχίατρος), το 2014 (17.10.2014), εισηγήθηκε να προσθέσουν ακόμη ένα φάρμακο στην φαρμακοθεραπεία του ενάγοντα (δεν το πρόσθεσαν τελικά επειδή αντενδείκνυται στον διαβήτη από τον οποίο πάσχει). Επομένως, τόνισε, «έχουμε ένα άτομο το οποίο διαχρονικά παρακολουθείται από εμένα, από κλινικό ψυχολόγο, και για κάποιο μεγάλο χρονικό διάστημα παρακολουθείτο και από νευρολόγο (μέχρι το τέλος του 2012), από τον κύριο Καπονίδη». «Πιστεύω», κατέληξε, «και το θεωρώ εντελώς απίθανο να δημιούργησε, να έβγαλε από το μυαλό του ένα σενάριο, απλώς και μόνο για να εκδικηθεί κάποιον ή για να πάρει κάποιες αποζημιώσεις. Εγώ πιστεύω ότι αυτά που λέει είναι πολύ βάσιμα». Η κατάσταση του Μιχαηλίδη τα τελευταία 3 χρόνια έχει βελτιωθεί σημαντικά (υπάρχει επιδείνωση στο παρόν στάδιο, λόγω της δικαστικής διαδικασίας). Το ότι ο τελευταίος έχει συμφέρον να πάρει μία αποζημίωση δεν σημαίνει αυτόματα ότι υποκρίνεται ή είναι ψεύτης (malinger). Ο ΧΧΧ Πουργουρίδης (ΜΕ6), δικηγόρος και γείτονας του ενάγοντα κατά τον ουσιώδη χρόνο (διέμενε στην οδό Μ. η οποία είναι πάροδος της οδού Ι. και γειτνιάζει επίσης με το Τ. Στάδιο), κατέθεσε τα εξής σε σχέση με τα γεγονότα που επεσυνέβησαν το βράδυ της 30ης Οκτωβρίου

1. «Ένα Σάββατο βράδυ στα τέλη Οκτωβρίου 2010, διεξήχθη στο Τ. αγώνας ποδοσφαίρου μεταξύ ΑΕΛ και Απόλλωνα και μετά τον αγώνα έγιναν σοβαρά επεισόδια έξω από το γήπεδο και τη γύρω περιοχή. Το βράδυ εκείνο πήγα με τη γυναίκα μου για φαγητό σε κάποιο εστιατόριο και γυρίζαμε σπίτι μετά τις 10 το βράδυ αν θυμούμαι, καλά. Παρόλο που ο αγώνας έπρεπε να είχε τελειώσει πριν από αρκετή ώρα όταν περάσαμε τον κυκλικό κόμβο Μ.Γ. με κατεύθυνση τον κυκλικό κόμβο Α.Φ. είδαμε τους προβολείς του Τ. να είναι ακόμη αναμμένοι και τότε κατάλαβα πως πρέπει να έγιναν επεισόδια. Πράγματι στη διαδρομή για το σπίτι μας υπήρχαν στο δρόμο πέτρες, ξύλα, γυαλιά σπασμένα και άλλα αντικείμενα. Με τον Ενάγοντα είχα φιλικές σχέσεις. Το σπίτι του ήταν 100, 150 μέτρα από το δικό μου. Το βράδυ εκείνο μετά που έφθασα σπίτι μου πήρα ένα τηλεφώνημα ότι η Αστυνομία συνέλαβε τον Ενάγοντα και τη σύζυγο του. Σηκώθηκα και πήγα στο σπίτι του ζεύγους και εκεί συνάντησα την κόρη και τον γιό του ζεύγους. Η κόρη του έκλαιε συνεχώς και μαζί με ένα άλλο γείτονα τον ΧΧΧ Δαμιανίδη απεφασίσαμε να πάμε στην Αστυνομία και να προσπαθήσουμε να αφεθούν ελεύθεροι ο Ενάγων και η σύζυγος του. Πήγαμε στην Κεντρική Αστυνομία. Ο Ενάγων ήταν στο χώρο του γραφείου παραπόνων και καθόταν σε μια καρέκλα. Τον ρώτησα γιατί τον συνέλαβαν και μου απάντησε με έφεραν μέσα χωρίς λόγο και αιτία. Ακολούθως ζήτησα να δω τον Αστυνομικό Διευθυντή και μου λέχθηκε από τον Λοχία που ήταν εκεί στην είσοδο στο γραφείο παραπόνων πως δεν ήταν μέσα ο Αστυνομικός Διευθυντής αλλά ήταν μέσα ο Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής. Ζήτησα να τον δω. Μέχρι να εξασφαλίσει ο Λοχίας το οκ για να δω το βοηθό Αστυνομικό Διευθυντή ανταλλάξαμε με τον Ενάγοντα ένα δυο κουβέντες. Εκεί που καθόταν ο Ενάγων πρόσεξα ότι στο κεφάλι του Ενάγοντα υπήρχε αίμα και το πρόσωπο του παρουσίαζε εμφανή σημεία καταπόνησης. Στο πρόσωπο του ήταν ζωγραφισμένος ο πόνος και η αγωνία. Δεν ρώτησα τον Ενάγοντα πως βρέθηκαν τα αίματα στο κεφάλι του. Ας σημειωθεί ότι στην Αστυνομία δεν πήγα υπό την ιδιότητα του δικηγόρου ή του βουλευτή, γιατί τότε ήμουν και βουλευτής, αλλά πήγα υπό την ιδιότητα του φίλου και γείτονα του Ενάγοντα και σαν ένας πολίτης που ενδιαφερόταν να βρεθούν τρόποι να σταματήσουν τα επεισόδια στους αγώνες ποδοσφαίρου. Γνωρίζοντας το ζεύγος ΧΧΧ και ΧΧΧ Μιχαηλίδη δεν μπορούσα να φανταστώ ότι έλαβαν μέρος σε επεισόδια και έτσι πήγα στην Αστυνομία για να ασκήσω την επιρροή μου να αφεθούν ελεύθεροι. Ανέβηκα στο γραφείο του βοηθού Αστυνομικού Διευθυντή. Μαζί μου ανέβηκε και ο κ. Δαμιανίδης. Υπήρχαν εκεί και άλλοι αξιωματικοί περιλαμβανομένου και του Εναγόμενου
2. Είπα στους παρευρισκόμενους αξιωματικούς ότι ο ΧΧΧ και η γυναίκα του είναι φιλήσυχοι και νομοταγείς άνθρωποι και δεν είναι χούλιγκανς για να συλληφθούν από την Αστυνομία και ζήτησα να αφεθούν ελεύθεροι. Έγινε συζήτηση και η αντίδραση του βοηθού Αστυνομικού Διευθυντή και των άλλων αξιωματικών ήταν ότι αν τους αφήσουν ελεύθερους χωρίς να τους κατηγορήσουν πιθανόν να έχει μπλεξίματα η Αστυνομία για παράνομη σύλληψη και άλλα παρόμοια. Σε κάποια φάση έφεραν στο γραφείο του βοηθού Αστυνομικού Διευθυντή και τον Ενάγοντα. Υπέθεσα ότι αν ο Ενάγων ζητούσε συγνώμη, μιάς και η άποψη του κ. Δαμιανίδη, του γείτονα που πήγαμε μαζί στην Αστυνομία ήταν, πως μετά τη σύλληψη του Ενάγοντα, τόσο ο Ενάγων όσο και η σύζυγος του παραφέρθηκαν φραστικά, θα μπορούσε να θεωρηθεί το θέμα λήξαν και να αφεθούν ελεύθεροι. Έτσι πίεσα φορτικά τον Ενάγοντα να ζητήσει συγγνώμη. Αυτός αρνείτο πεισματικά λέγοντας αφού δεν έκαμα τίποτε γιατί να ζητήσω συγγνώμη. Τον πίεσα πολύ, μάλλον του επέβαλα να ζητήσει συγγνώμη και μετά από πολλή πίεση δική μου είπε αφού έτσι επιμένει ο φίλος μου ζητώ συγνώμη. Οι παρευρισκόμενοι προφανώς δεν ικανοποιήθηκαν αφού δεν άφησαν ελεύθερους τον Ενάγοντα και τη σύζυγο του. Αντίθετα τους μετέφεραν στο γραφείο του ΤΑΕ για να τους προσαφθούν κατηγορίες. Πήγα και εγώ εκεί. Όταν τον πίεζα να ζητήσει συγγνώμη δεν ήξερα ότι ο Ενάγων κτυπήθηκε άγρια από τον Συμεού. Αυτό το έμαθα από τον Ενάγοντα μετά που έφυγα από το γραφείο του Β. Αστυνομικού Διευθυντή και πήγα στα γραφεία του ΤΑΕ και εκεί συνάντησα τον Ενάγοντα και τη γυναίκα του. Αν ήξερα ότι κτυπήθηκε δεν θα διανοούμουν να του πω να ζητήσει συγγνώμη. Στα γραφεία του ΤΑΕ ο Ενάγων ήταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Η φωνή του μόλις έβγαινε και το πρόσωπο του έδιδε την εντύπωση ενός ανθρώπου που ήταν στα πρόθυρα να λιποθυμήσει. Τότε ζήτησα από τον υπεύθυνο του ΤΑΕ να τον πάρουν χωρίς καθυστέρηση στο γιατρό και έφυγα μετά από λίγο, αφού έτυχα διαβεβαίωσης ότι θα τον έπαιρναν το ταχύτερο στον γιατρό.» Ο ΧΧΧ Ηροδότου (ΜΕ7), εγκεκριμένος εργολάβος, κατέθεσε πως γνώριζε τον ενάγοντα από το 1980 περίπου. Στην αρχή η σχέση τους ήταν επαγγελματική, με τα χρόνια εξελίχθηκε σε φιλική. Ο ίδιος ασχολείται με την οικοδομική βιομηχανία (είναι εκ των ιδιοκτητών της εργοληπτικής εταιρείας ΧΧΧ & Stated Ltd) και ο ενάγοντας ασχολείτο με χωματουργικές εργασίες. Θεωρούσε τον τελευταίο ως έμπειρο και σοβαρό επαγγελματία, γι' αυτό και τον αποζητούσαν όταν είχαν να κάμουν εξειδικευμένες εργασίες. Όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε, στις χωματουργικές εργασίες περιλαμβάνονται και απλές εργασίες (να καθαριστεί ή να ισοπεδωθεί ένα οικόπεδο), τις οποίες μπορεί να διεκπεραιώσει οποιοσδήποτε ασχολείται με τις εν λόγω εργασίες και διαθέτει μηχανήματα «ελαφρού τύπου» και πιο «σοβαρές» (σκάψιμο υπογείων χώρων, κυρίως σε οικιστικές περιοχές, δίπλα από κτίρια συνορεύοντα με το υπό κατασκευή υπόγειο, όπου υπάρχει ο κίνδυνος να καταρρεύσει το γειτονικό οικοδόμημα) για τις οποίες «χρειάζονται» άνθρωποι έμπειροι και με τα κατάλληλα μηχανήματα όπως ήταν ο ενάγοντας. Η συνεργασία τους σταμάτησε μετά το 2010, επειδή ο Μιχαηλίδης δεν μπορούσε να εργαστεί. Ούτε ο γιος, ούτε και κάποιος από τους υπαλλήλους του Μιχαηλίδη μπορούσε να ανταποκριθεί στις δύσκολες και «σοβαρές» εργασίες τις οποίες αναλάμβανε η εταιρεία του. Ο ΧΧΧ Συμεού (ΜΕ8), εργολάβος οικοδομών επίσης, κατέθεσε πως γνώριζε τον ενάγοντα από το
3. Συνεργάζονταν μέχρι και το 2009-
4. Τότε ο Μιχαηλίδης σταμάτησε να αναλαμβάνει ο ίδιος εκσκαφές. Του έστελνε τον γιο του ή τον υπάλληλο του, τον Μ. Δεν γνώριζε τον λόγο που ο Μιχαηλίδης σταμάτησε να εργάζεται ο ίδιος, εκ των υστέρων έμαθε τα όσα διαδραματίστηκαν. Ο εναγόμενος 1, ΧΧΧ Συμεού (ΜΥ1), κατέχων τον βαθμό του Αστυνόμου Β΄ και υπηρετών στο Τμήμα της Λιμενικής Αστυνομίας κατά τον χρόνο της διά ζώσης κατάθεσης του στο Δικαστήριο (κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε τον βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου και ήταν υπεύθυνος του Αστυνομικού Σταθμού Γ.) υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την Ανακριτική Κατάθεση που του λήφθηκε στις 11.11.2010 (Τεκμήριο 38) η οποία δόθηκε, όπως ο ίδιος ανέφερε, στα πλαίσια πειθαρχικής έρευνας που διέταξε ο Αρχηγός Αστυνομίας, την Κατάθεση ημερομηνίας 30.10.2010 (Τεκμήριο 39) την οποία έδωσε την ίδια ημέρα που έγιναν τα γεγονότα και την Συμπληρωματική Κατάθεση ημερομηνίας 1.11.2010 (Τεκμήριο 40). Για το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα, τα οποία οδήγησαν στην σύλληψη του ενάγοντα, καταγράφονται στην Κατάθεση του ημερομηνίας 30.10.2010 (Τεκμήριο 39) τα εξής: «.Εγώ μαζί με την ομάδα μου οι οποίοι ήμασταν όλοι ένστολοι, αποτελείτο από τον Λοχία XXXXX και τους Αστ.XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX και Ε/ XXXXX, προχώρησα με νότια κατεύθυνση και εισήλθα στην οδό Ι. όπου κατευθύνθηκα βορειοανατολικά με σκοπό την καταδίωξη των χούλιγκανς. Στην αναφερόμενη οδό έγιναν τρεις συλλήψεις από την ομάδα μου. Προς το τέλος της Ι. ενώ προπορευόμουν της ομάδας, είδα ένα άντρα μεσήλικα να βαστά στα χέρια του μία ποιμενική ράβδο (βέργα) γύρω στο 1/5 μέτρο και όταν τον πλησίασα στο ένα μέτρο περίπου τον ρώτησα γιατί βρίσκεται εκεί και βαστά την βέργα, αυτός μεγαλοφώνως με ύβρισε λέγοντας μου «γαμώ το κέρατο σου». Αμέσως εγώ του είπα «κύριε εγώ είμαι αστυνομικός και βρισκόμαστε εδώ για να συλλάβουμε αυτούς που παρεκτρέπονται, αν έγινε κάτι πες μου να σας βοηθήσω». Αυτός μου είπε «δεν αντρέπεστε τα μούτρα σας τζιαι ήρτετε πάνω μου εμένα που προστατεύω, την περιουσία μου». Τότε εγώ τον ρώτησα εάν είδε κάτι ή αν συνέβη κάτι εκεί να τον βοηθήσουμε. Αυτός εξεμάνη και με όλη την δύναμη της φωνής του μας καλούσε να πάμε ποτζιεί που ήρταμε τζαι δεν χρειάζεται την βοήθεια της αστυνομίας και ταυτόχρονα μου επετέθη σπρώχνοντας με, με το σώμα του και με καλούσε να αποχωρήσω από το μέρος. Αμέσως ενώ τον εσυνέλαβα αφού του επέστησα την προσοχή του στο νόμο και του εξήγησα τον λόγο της σύλληψης του. Αυτός μου απάντησε «πήαινε ρε στα ανάθεμα που εν να με συλλάβεις». Εκείνη την στιγμή έφθασε στη σκηνή του επεισοδίου ακόμα ένας κύριος κοντού αναστήματος, μελαχρινός και φαλακρός που όπως έμαθα εκ των υστέρων ονομάζεται ΧΧΧ Ιωάννου ο οποίος προσπαθούσε συνεχώς να με αποτρέψει από του να συγκρατήσω τον συλληφθέντα σπρώχνοντας με, με τα χέρια του και παρεμποδίζοντας με. Εκείνη την στιγμή τον πληροφόρησα ότι είναι υπό σύλληψη εξηγώντας του το αδίκημα που διέπραξε. Καμιά απάντηση δεν έδωσε. Κάλεσα μέσω ασυρμάτου βοήθεια από άλλους συναδέλφους οι οποίοι έφτασαν στη σκηνή του επεισοδίου σε πέντε λεπτά. Εγώ τον βαστούσα συνέχεια από τον ώμο και το χέρι και δεν τον άφησα να μου ξεφύγει. Σε κάποια στιγμή μου επιτέθηκε μια κυρία που όπως έμαθα εκ των υστέρων ονομάζεται ΧΧΧ Μιχαηλίδου, με άρπαξε από τον λαιμό και με τα νύχια της κρεμάστηκε πάνω στο λαιμό μου, λέγοντας μου «άφησ' τον άντρα μου» και ταυτόχρονα με χτυπούσε με το γόνατο της στα γεννητικά μου όργανα. Αμέσως εγώ την πληροφόρησα ότι είναι υπό σύλληψη αφού προηγουμένως της εξήγησα το αδίκημα που είχε κάμει. Αυτή χοροπηδώντας και φωνάζοντας ελάτε δημοσιογράφοι εισήλθε μόνη της εντός του αστυνομικού οχήματος συνοδευόμενη από την Γ/Αστ. XXXXX. Για να γίνει κατορθωτή η σύλληψη του ΧΧΧ Μιχαηλίδη χρειάστηκε περίπου μισή ώρα γιατί δεχόμουν συνέχεια επίθεση από τον ίδιο, κτυπήσαμε αρκετές φορές κάτω στο έδαφος και στο πεζοδρόμιο. Όταν πλησιάσαμε στο αστυνομικό όχημα όπου θα τον τοποθετούσα, προέβαλε τέτοια αντίσταση όπου εκεί στην προσπάθεια του να μην εισέλθει εντός του αστυνομικού οχήματος κτυπούσε επανειλημμένα στις γωνιές του οχήματος με τους ώμους του και πολλές φορές με το κεφάλι του. Με την βοήθεια άλλων συναδέλφων, καταφέραμε σε κάποια στιγμή να τον τοποθετήσουμε εντός της αστυνομικής κλούβας. Ενώ βρισκόταν μέσα στην κλούβα προσπαθούσε πηδώντας να εξέλθει από την πόρτα. Εγώ υπέρβαλα γι' αυτόν για να τον συγκρατήσω και εντός της κλούβας, χρησιμοποιώντας την ανάλογη υπό τις περιστάσεις βία κατάφερα αφού πέρασαν 15 λεπτά να του περάσω χειροπέδες και να τον καθηλώσω εντός της κλούβας και να αποτρέψω τον ίδιο από του να κάμει χειρότερο κακό στον εαυτό του. Πιστεύω ότι πρέπει να έχει τραύματα από τα κτυπήματα που ο ίδιος προκάλεσε στον εαυτό του στην προσπάθεια του να αποφύγει την σύλληψη. Από την επίθεση που δέχθηκα από τον Μιχαηλίδη τραυματίστηκα σε διάφορα μέρη του σώματος μου και η Μιχαηλίδου με τραυμάτισε στο λαιμό γδέρνοντας με, με τα νύχια της. Κατά την διάρκεια του όλου επεισοδίου μαζεύτηκαν αρκετοί πολίτες και θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα ηλικιωμένο ο οποίος επισκέφθηκε και την αστυνομία και αφού με πλησίασε μου είπε. «κύριε έκαμες τη δουλειά σου, δεν παρεκτράπεις σε καμία στιγμή, βρίσκονται εν αδίκω οι γείτονες μου με τη συμπεριφορά τους και την όλη τους στάση, εννοώντας τους τρεις συλληφθέντες, και σε παρακαλώ αν θέλεις, κάμε την δουλειά σου αλλά άφηστους πόψε να φύγουν να παν στο σπίτι τους. Ήταν μια κακή στιγμή και οι γείτονες μου έκαμαν λάθος. Απολογούμαι εγώ εκ μέρους τους και σε συγχαίρω για την όλη σου συμπεριφορά». Στην Συμπληρωματική του Κατάθεση (Τεκμήριο 40) αναφέρεται στα όσα επεσυνέβησαν στο γραφείο του Βοηθού Αστυνομικού Διευθυντού Λ., μετά την σύλληψη της οικογένειας Μιχαηλίδη. Όπως καταγράφεται, ο κ. Πουργουρίδης αφού απολογήθηκε για την συμπεριφορά του Μιχαηλίδη και της συζύγου του προς τον ίδιο, τον παρεκάλεσε να τους συγχωρήσει («ήταν μία κακή στιγμή») και να αφήσει ελεύθερους τους τρεις συλληφθέντες. Ο ίδιος απάντησε πως ο Μιχαηλίδης τον ύβρισε επανειλημμένα, τον κτύπησε πολλές φορές και δεν επρόκειτο «να τους αφήσει», καθότι ήταν αστυνομικός και έκαμε το καθήκον του. Πέραν τούτου υπήρχε το ενδεχόμενο εάν τους άφηνε ελεύθερους, οι τελευταίοι για σκοπούς εκδίκησης να τον κατηγορούσαν, λέγοντας ψέματα ότι τους κτύπησε. Για τα τραύματα που δέχθηκε από τον Μιχαηλίδη και «τους διάφορους άλλους παρευρισκόμενους», επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Λ. όπου εξετάστηκε από τον Δρα Γρηγόρη Τρύφωνος, ο οποίος ετοίμασε Έκθεση ημερομηνίας 31.10.2010 (Τεκμήριο 42). Σύμφωνα με αυτή ο εναγόμενος 1 παρουσίαζε «οίδημα και ερυθρότητα στην μετωπιαία περιοχή, βαθιές εκδορές και ερυθρότητα σ' όλη την τραχηλική περιοχή και στο πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα, εκδορές και ερυθρότητα στην αριστερή πηχεοκαρπική, μώλωπες και ερυθρότητα στους μηρούς, γλουτούς και κνήμες αμφοτερόπλευρα». Του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια για περίοδο επτά

(7)ημερών. Στις 6.11.2010 εξετάστηκε στο ΤΑΕ Λ. από τον ιατροδικαστή XXXXX Χαραλάμπους ο οποίος ετοίμασε Έκθεση (Τεκμήριο 41), σύμφωνα με την οποία ο εναγόμενος 1 παρουσίαζε θλαστικές εκχυμώσεις, διαφόρων διαστάσεων, σε διάφορα μέρη του σώματος του (δεξιά μετωπιαία, δεξιά αυχενική χώρα, πίσω από το δεξί αυτί, αριστερή ζυγωματική χώρα, στον βλεννογόνο του κάτω χείλους, αριστερή μαστική χώρα, πρόσθια χώρα του αριστερού μηρού, οπίσθια χώρα του αριστερού αντιβραχίονα, πρόσθια κνημιαία χώρα του αριστερού ποδιού, αριστερό βραχίονα) καθώς και εκδορές μετ' εφελκίδων, διαφόρων διαστάσεων, σε διάφορα μέρη του σώματος του (αριστερή τραχηλική χώρα, οπίσθια χώρα του δεξιού αντιβραχίονα, ραχιαία χώρα του δεξιού χεριού, πρόσθια χώρα του αριστερού αντιβραχίονα, πρόσθια χώρα του αριστερού μηρού, στο άνω και μέσο τριτημόριο της πρόσθιας μηριαίας χώρας του αριστερού ποδιού, στην πρόσθια χώρα του δεξιού μηρού, στο άνω, μέσο και κάτω τριτημόριο της πρόσθιας κνημιαίας χώρας του δεξιού ποδιού, στην πρόσθια κνημιαία χώρα του αριστερού ποδιού). Ο ΧΧΧ Χρυσάνθου (ΜΥ2), Βοηθός Αστυνομικός Διευθυντής Λ. κατά τον ουσιώδη χρόνο και υπεύθυνος αξιωματικός για την αστυνόμευση του συγκεκριμένου ποδοσφαιρικού αγώνα, υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την γραπτή του Κατάθεση ημερομηνίας 18.11.2010 (Τεκμήριο 44). Στην εν λόγω κατάθεση αναφέρεται στα γεγονότα που επεσυνέβησαν μετά την λήξη του αγώνα και ιδιαίτερα σ' αυτά που είχε εμπλοκή ο εναγόμενος 1, ΧΧΧ Συμεού. Σύμφωνα με τα καταγραφέντα, η τάξη στην περιοχή του Τ. Σταδίου αποκαταστάθηκε περί ώρα 22:30, χρόνο κατά τον οποίο ο ίδιος επέστρεψε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό (καθ' όλη την διάρκεια του αγώνα βρισκόταν στο Κέντρο Επιχειρήσεων του σταδίου). Με την άφιξη του, ενημερώθηκε πως έγιναν δέκα

(10)συλλήψεις οπαδών της ΑΕΛ για τα επεισόδια και πέντε

(5)συλλήψεις κατοίκων της οδού Ι. για εξύβριση και επίθεση εναντίον του Ανώτερου Υπαστυνόμου ΧΧΧ Συμεού και αστυνομικών της ομάδας του που «πήγαν στην οδό Ι. για να ανακόψουν και συλλάβουν οπαδούς της ΑΕΛ που συμμετείχαν στα επεισόδια και για πρόληψη κακόβουλων ζημιών σε κατοικίες και περιουσίες των κατοίκων της περιοχής». Ενώ βρισκόταν στο γραφείο του υπεύθυνου του ΤΑΕ με άλλους αξιωματικούς, μπήκε ο Συμεού ο οποίος επέστρεψε εκείνη την στιγμή από το Τ. Στάδιο. Έφερε εμφανή σημάδια στο πρόσωπο, στο λαιμό και σε άλλα μέρη του σώματος του. Όπως ανέφερε «του τα προκάλεσαν οι 5 συλληφθέντες κάτοικοι της οδού Ι., που αντιδρούσαν και του επετέθηκαν στην προσπάθεια του να τους συλλάβει». Σύμφωνα με τον Συμεού, τα σημάδια στον λαιμό του, τα προκάλεσε η σύζυγος του Μιχαηλίδη η οποία τον άρπαξε από τον λαιμό, στην προσπάθεια του ιδίου να συλλάβει τον Μιχαηλίδη ο οποίος προηγουμένως τον εξύβρισε και του επιτέθηκε κρατώντας μία βέργα («ματσούκα»). Για τα όσα διημείφθησαν στην συνέχεια στο γραφείο του Αναπληρωτή Αστυνομικού Διευθυντού Λ., παρόντων των Πουργουρίδη και Δαμιανίδη, καταγράφονται στην Έκθεση τα εξής: «. Η ώρα 23:00 περίπου, ενώ βρισκόμουν στο γραφείο του Αναπλ. Αστυνομικού Διευθυντή, Αστυνόμου Α΄ ΧΧΧ Οικονόμου, μαζί με τον Ανωτ. Υπαστ. ΧΧΧ Νίκου, τον Υπεύθυνο του ΤΑΕ I. Γεωργίου και τον Λοχ. XXXXX ΧΧΧ Παύλου, μας επισκέφθηκε ο Βουλευτής ΧΧΧ Πουργουρίδης και ο Κος ΧΧΧ Δαμιανίδης, εκπρόσωπος των κατοίκων της οδού Ι., οι οποίοι διαμένουν στην πιο πάνω οδό και τους οποίους γνωρίζω πολύ καλά. Και οι δύο μας ανέφεραν ότι δεν θέλουν να παρέμβουν στο έργο της Αστυνομίας και ενδιαφέρθησαν να μάθουν για την σύλληψη του ΧΧΧ Μιχαηλίδη και της συζύγου του, καθώς και για τους άλλους 3 συλληφθέντες, κατοίκους της οδού Ι. Ανέφεραν επίσης ότι ο ΧΧΧ Μιχαηλίδης, έχει πρόβλημα με την καρδία του και πρόσφατα είχε κάνει επέμβαση και μας παρακάλεσαν όπως αφεθούν ελεύθεροι και να μην διερευνηθεί υπόθεση εναντίον τους, για ανθρωπιστικούς λόγους. Ανάφεραν επίσης ότι πιθανόν η αντίδραση και η όλη συμπεριφορά τους, προς την Αστυνομία, στο συγκεκριμένο επεισόδιο, να οφείλεται στην άσχημη κατάσταση που βρίσκονται οι κάτοικοι της πιο πάνω οδού, λόγω των ζημιών που γίνονται στα σπίτια και στις περιουσίες τους όταν υπάρχουν επεισόδια σε ποδοσφαιρικούς αγώνες στο Τ. Ο Κος Πουργουρίδης, ανέφερε ότι δεν ήταν παρών κατά τις συλλήψεις των πιο πάνω, ενώ ο Κος Δαμιανίδης, ανέφερε ότι δεν ήταν παρών από την αρχή του επεισοδίου και πήγε μετά όταν άκουσε φωνές έξω από το σπίτι του. Ως εκπρόσωπος των κατοίκων απολογήθηκε για την ανάρμοστη συμπεριφορά του ΧΧΧ Μιχαηλίδη και της συζύγου του προς τον Ανωτ. Υπαστ. ΧΧΧ Συμεού και των Αστυνομικών που ήταν στο επεισόδιο. Τόσο εγώ όσο και ο Αναπλ. Αστυνομικός Διευθυντής, είπαμε στον Κο Πουργουρίδη ότι η υπόθεση θα διερευνηθεί και θα δούμε το ενδεχόμενο να κατηγορηθούν και να απολυθούν το συντομότερο. Στην συνέχεια ειδοποίησα τον Ανωτ. Υπαστ. ΧΧΧ Συμεού, ο οποίος εκείνη την στιγμή βρισκόταν στα γραφεία του ΤΑΕ. Όταν ήρθε στο γραφείο που βρισκόμασταν, περιέγραψε στο Κο Πουργουρίδη και Δαμιανίδη, πως άρχισε το επεισόδιο και τους λόγους σύλληψης του ΧΧΧ Μιχαηλίδη και της συζύγου του, λέγοντας τους ότι τον εξύβρισαν, του επιτέθηκαν και τον κτύπησαν δείχνοντας τους και τα τραύματα που είχε στο λαιμό και στα χέρια. Ανέφερε επίσης ότι έκανε το καθήκον του και εξάντλησε όλα τα περιθώρια υπομονής πριν τους συλλάβει. Ο Κος Πουργουρίδης, απευθυνόμενος στον Κο Συμεού του είπε ότι τον γνωρίζει πολύ καλά και δεν αμφισβητά την εντιμότητα του και όσα ανέφερε προηγουμένως. Στη συνέχεια, ζήτησε να δει τον ΧΧΧ Μιχαηλίδη και όταν τον έφεραν στο γραφείο που βρισκόμασταν, ο κος Μιχαηλίδης έδιδε τους δικούς του ισχυρισμούς για το επεισόδιο, παραδεχόμενος ότι βρισκόταν έξω από το σπίτι του και κρατούσε μία βέργα (ματσούκα), αλλά αρνείτο ότι χτύπησε το Κον Συμεού. Ο Κος Συμεού επέμενε στα όσα είπε πιο πάνω για τον ΧΧΧ Μιχαηλίδη και την σύζυγο, του και ανέφερε ότι η υπόθεση θα διερευνηθεί, καθότι έκανε στο ακέραιο το καθήκον του. Ζήτησε δε από τον Κο Δαμιανίδη, ο οποίος ήταν παρών στο επεισόδιο, να επιβεβαιώσει στο Κο Πουργουρίδη κατά πόσο είναι αλήθεια αυτά που ανέφερε προηγουμένως για τον ΧΧΧ Μιχαηλίδη και την σύζυγο του. Ο κος Δαμιανίδης, ανέφερε και πάλιν ότι πήγε στο μέρος, όταν είχε ήδη αρχίσει το επεισόδιο και απολογήθηκε ξανά ως εκπρόσωπος των κατοίκων για την άσχημη συμπεριφορά του ΧΧΧ Μιχαηλίδη και της συζύγου του, προς τον ΧΧΧ Συμεού και τους Αστυνομικούς που στο τέλος αναγκάστηκαν να τους συλλάβουν. Ο Κος Πουργουρίδης, ζήτησε επανειλημμένα από τον ΧΧΧ Μιχαηλίδη, να απολογηθεί και να ζητήσει συγνώμη στο Κο ΧΧΧ Συμεού για την όλη συμπεριφορά του και ο Κος Μιχαηλίδης μετά από αρκετή συζήτηση με τον κο Πουργουρίδη απολογήθηκε και ζήτησε συγνώμη. Καθόλη την διάρκεια της πιο πάνω συζήτησης, ο Κος Μιχαηλίδης σε καμία περίπτωση δεν παραπονέθηκε ότι κτυπήθηκε από τον Κο ΧΧΧ Συμεού. Ανέφερε μόνο, ότι έχει πρόβλημα με την καρδιά του. Μετά την-απολογία του Κου Μιχαηλίδη και λόγω του προβλήματος υγείας που επικαλείτο με την καρδιά του τόσο εγώ όσο και ο Αναπλ. Αστυνομικός Διευθυντής, ΧΧΧ Οικονόμου είπαμε στους Κυρίους Πουργουρίδη και Δαμιανίδη ότι τόσο ο Μιχαηλίδης και η σύζυγος του όσο και οι άλλοι συλληφθέντες κάτοικοι της οδού Ι. θα κατηγορηθούν και θα απολυθούν το συντομότερο για ανθρωπιστικούς λόγους. Ο Κος Πουργουρίδης και ο Κος Δαμιανίδης, μας ευχαρίστησαν και αναχώρησαν από την ΑΔΕ Λ. .» Ο XXXXX Χαραλάμπους (ΜΥ3), ιατροδικαστής, κατέθεσε πως κλήθηκε από την αστυνομία να εξετάσει τον ενάγοντα ΧΧΧ Μιχαηλίδη. Τον εξέτασε στις 4.11.

1. Ετοίμασε Έκθεση (Τεκμήριο 10). Κατά την διάρκεια της εξέτασης λήφθηκαν, καθ' υπόδειξη του, φωτογραφίες (Τεκμήριο 29). Το περιεχόμενο της Έκθεσης του (Τεκμήριο 10) έχει ως ακολούθως: «
2. Αναφέρει πόνο στην αριστερή τραχηλική χώρα.
3. Επουλωμένο τραύμα διαστάσεων 0.6Χ0.5 εκ. στην αριστερή ινιακή χώρα.
4. Θλαστική εκχύμωση μετά εξοιδήσεως στην δεξιά αυχενική χώρα.
5. Θλαστική εκχύμωση διαστάσεων 3.5X1.5 εκ. στην αριστερή πλάγια θωρακική χώρα.
6. Θλαστική εκχύμωση με εντύπωμα θλόντος οργάνου διαστάσεων 8X1.2 εκ. στην κοιλιακή χώρα.
7. Θλαστική εκχύμωση διαστάσεων 4X3 εκ. στην πρόσθια κνημιαία χώρα του αριστερού ποδιού.
8. Θλαστική εκχύμωση διαστάσεων 5X3 εκ. στην ραχιαία χώρα του αριστερού χεριού στο ύψος του δείκτη.
9. Θλαστική εκχύμωση διαστάσεων 8X5 εκ. στην αριστερή ωμοπλατιαία χώρα.
10. Θλαστική εκχύμωση μετά εκδορών συνολικής διάστασης 4X2.3 εκ. στην αριστερή οσφυϊκή χώρα.» Ήταν κάθετος στην θέση πως δεν διαπίστωσε οποιοδήποτε τραύμα στο κεφάλι του ενάγοντα που να είχε συρραφεί. Το τραύμα στην ινιακή χώρα (σημείο 2 στην Έκθεση του) ήταν επουλωμένο και «παλαιότερο του συμβάντος», δηλαδή προκλήθηκε σε χρόνο προγενέστερο της κατ' ισχυρισμόν επίθεσης. Αφ' ης στιγμής τούτο ήταν επουλωμένο, δεν μπορούσε να καταλήξει σε εύρημα ως προς τον τρόπο πρόκλησης του. Απέρριψε την θέση πως τούτο θα μπορούσε να προκληθεί από κτύπημα με ρόπαλο. Καταληκτικά, ήταν η θέση του πως δεν διαπίστωσε οποιοδήποτε τραύμα στο κεφάλι του Μιχαηλίδη που να προκλήθηκε από αστυνομικό ρόπαλο. Στο σώμα του ενάγοντα υπήρχε τραύμα το οποίο θα μπορούσε να προκληθεί από ρόπαλο ή οποιοδήποτε άλλο παρόμοιου τύπου όργανο (βέργα, ξύλο, σωλήνα, σκουπόξυλο). Είναι το τραύμα στην κοιλιακή χώρα (σημείο 5 στην Έκθεση του και οι φωτογραφίες με αρ. 23, 24 και 25 του Τεκμηρίου 29). Είναι για το συγκεκριμένο τραύμα που στην Έκθεση του καταγράφεται η λέξη «εντύπωμα». Πλην της συγκεκριμένης κάκωσης, δεν διαπίστωσε να υπάρχει οποιαδήποτε άλλη που να προκλήθηκε από τέτοιου είδους όργανο. Η ΧΧΧ Χατζηιωάννου (ΜΥ4), ψυχίατρος στο Γενικό Νοσοκομείο Λ., ήταν, όπως ανέφερε, μέλος του Ιατροσυμβουλίου που εξέτασε τον ενάγοντα το
11. Σύμφωνα με την Έκθεση του Ιατροσυμβουλίου ημερομηνίας 3.7.2018 (Τεκμήριο 46), ο ενάγων έχρηζε, από ψυχιατρικής πλευράς, περαιτέρω εξέτασης. Εξετάστηκε από την ίδια (για μία ώρα) στις 6.7.
12. Ετοίμασε Έκθεση ημερομηνίας 17.7.2018 (Τεκμήριο 45). Το ζήτημα που ετέθη ήταν κατά πόσον ο ενάγοντας συνεχίζει να πάσχει από χρόνιο μετατραυματικό άγχος. Στην Έκθεση της (Τεκμήριο 45) καταλήγει ως ακολούθως: «Κρίνω ότι ο κος Μιχαηλίδης φέρει κάποια αλλά δεν πληρεί όλα τα κριτήρια ώστε να πούμε ότι αυτή τη στιγμή πάσχει από χρόνιο μετατραυματικό άγχος. Δεν μπορώ να παραβλέψω επίσης το γεγονός ότι ο ανωτέρω εξετάσθηκε σε ιατρονομικό πλαίσιο και κατά τη διάρκεια της περιγραφής των συμπτωμάτων του η συναισθηματική του ανταπόκριση δεν ήταν ανάλογη των γεγονότων που περιέγραφε όπως και την τάση του να υποβιβάζει γεγονότα που είναι ενάντια στο συμφέρον του όπως η αθώωση του αντιδίκου του στο ποινικό δικαστήριο. Τα γεγονότα αυτά με παραπέμπουν στο να αναγνωρίσω σημεία υπόκρισης.» Καταθέτοντας διά ζώσης ανέφερε πως μετά την σύνταξη της Έκθεσης της, συνέχισε να παρακολουθεί τον ενάγοντα (τον είδε αρκετές φορές για 20 περίπου λεπτά κάθε φορά) για σκοπούς συνταγογράφησης της φαρμακευτικής του αγωγής (την χορηγούσε ο Δρ Γαλατόπουλος). Κατά την ίδια, ο ενάγοντας υπέφερε από οξύ μετατραυματικό στρες για κάποιο χρονικό διάστημα μετά το συμβάν, αλλά όχι από χρόνιο μετατραυματικό στρες. Κατέληξε στο συμπέρασμα πως «ο άνθρωπος μεγαλοποιούσε τα συναισθήματα του». Ερωτηθείσα αντεξεταζόμενη από τον συνήγορο του ενάγοντα, κατά πόσον ο τελευταίος υποκρινόταν ή έλεγε την αλήθεια, απάντησε «κάτι το ενδιάμεσο». Παραδέχθηκε όμως πως μετά που είχε την ευκαιρία να εξετάσει τον ενάγοντα, η αναφορά της σε «σημεία υπόκρισης» στην Έκθεση της, «αδυνατούσε». Καταληκτικά επέμενε στην θέση πως τον Ιούλιο του 2018 που εξέτασε τον ενάγοντα, ο τελευταίος «δεν έπασχε σαφώς από μετατραυματικό στρες. Υπέφερε από τον δικό του θυμό.» Από πλευράς Υπεράσπισης έγινε παραδεκτό, ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του, το περιεχόμενο της Έκθεση της ακτινολόγου ΧΧΧ Φιλίππου-Πάπουτσου, ημερομηνίας 2.11.2010 (Τεκμήριο 37), το περιεχόμενο του οποίου έχει ως ακολούθως: «CXR + LT RIBS There is fracture of the 9th rib on the Lt. No pneumothorax noted. Costophrenic angles free of fluid. Zone atelectasis at the Lt base." Από πλευράς ενάγοντα έγιναν παραδεκτά τα εξής γεγονότα: (α) Την 31.10.2010 και περί ώρα 00:10, η ΧΧΧ Μιχαηλίδου κατηγορήθηκε γραπτώς από την Αστυνομία επί του ότι στις 30/10 στην οδό Ι., εσκεμμένα παρεμπόδισε τον Ανώτερο Υπαστυνόμο ΧΧΧ Συμεού να εκτελέσει το καθήκον του. (β) Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο επιτέθηκε κατά του Ανώτερου Υπαστυνόμου ΧΧΧ Συμεού κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του και προκάλεσε σ' αυτόν πραγματική σωματική βλάβη. (γ) Κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο προκάλεσε ανησυχία, δηλαδή χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο μέρος και η ίδια απάντησε ότι «απλά εγώ έσπρωχνα τον αστυνομικό. Επαρακαλούσα τον να αφήσει τον σύζυγό μου γιατί είναι άρρωστος. Δεν τον χτύπησα. Δεν προκάλεσα καμιά ανησυχία. Δεν παραδέχομαι καμιά από τις κατηγορίες που μου καταλογίζουν». Κατά τις τελικές αγορεύσεις, η κάθε πλευρά υπεραμύνθηκε της θέσης της. Όλοι οι συνήγοροι εστίασαν την προσοχή τους στην προσκομισθείσα μαρτυρία, παράγοντα αποφασιστικής σημασίας για την έκβαση της υπόθεσης. Η κάθε πλευρά ζήτησε για τους δικούς της λόγους, τους οποίους ανέπτυξαν σε έκταση οι συνήγοροι, την απόρριψη της μαρτυρίας που προσκόμισε η άλλη. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας έλαβα υπόψη μου την εικόνα των μαρτύρων στο Δικαστήριο, αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών [βλ. Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση αρ.10705, ημερ. 8.2.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, 530]. Ο ενάγοντας ΧΧΧ Μιχαηλίδης (ΜΕ1) μου έδωσε την εικόνα μάρτυρα της αλήθειας. Παρά την εξαντλητική αντεξέταση στην οποία υπεβλήθη από τους συνηγόρους υπεράσπισης (Κονναρή και Τσιντίδου) παρέμεινε σταθερός στην θέση και στην εκδοχή του για το πώς επεσυνέβησαν τα γεγονότα τόσο εκτός όσο και εντός του βαν της αστυνομίας. Η εκδοχή του ότι κτυπήθηκε από τον εναγόμενο 1 με την χρήση κλόμπ υποστηρίζεται από τα ευρήματα του ιατροδικαστή Ματσάκη. Υποστηρίζεται ακόμη και από τα ευρήματα του ιατροδικαστή Χαραλάμπους ο οποίος ανέφερε πως η κάκωση στην κοιλιακή χώρα (σημείο 5 της έκθεσης του) θα μπορούσε να προκληθεί από κάποιου είδους ρόπαλο ή από οποιοδήποτε παρόμοιου τύπου όργανο. Επί του σημείου τούτου ο Χαραλάμπους έδωσε την ίδια εξήγηση που έδωσε και ο Ματσάκης, για ποιο λόγο η κάκωση είχε την συγκεκριμένη όψη (δύο παράλληλες γραμμές). Ακόμα και η απάντηση του Χαραλάμπους για τον τρόπο που προκλήθηκε η συγκεκριμένη κάκωση («Βλέπουμε ότι η κάκωση αυτή έχει μία καθοδική πορεία, δηλαδή από πάνω προς τα κάτω. Θεωρώ ότι θα είχε και υψομετρική διαφορά. Δηλαδή το χέρι του θύτη να ήταν σε πιο ψηλό σημείο από τον παραπονούμενο, από το θύμα»), συνηγορεί υπέρ της θέσης του ενάγοντα πως όταν τον κτυπούσε ο Συμεού, ο ίδιος καθόταν στο βαν και ο Συμεού ήταν όρθιος. Η εκδοχή του Μιχαηλίδη ότι τραυματίστηκε στο κεφάλι και ότι το τραύμα αιμορραγούσε, υποστηρίζεται από την μαρτυρία του γιατρού Αλκιβιάδη ο οποίος εξήγησε για ποιο λόγο το τραύμα αιμορραγούσε (λόγω των αντιπηκτικών που έπαιρνε ο ενάγοντας). Ο κ. Κονναρής εισηγήθηκε πως η αναφορά του Μιχαηλίδη σε αιμορραγία του τραύματος στο κεφάλι ήταν υπερβολική. Πράγματι ο ενάγοντας παρουσίασε την εικόνα πως το τραύμα του αιμορραγούσε αρκετά και συνέχεια και πως ο ίδιος πονούσε πολύ. Δεν θεωρώ όμως πως τούτο πλήττει την αξιοπιστία του. Εξάλλου ο σωματικός πόνος είναι υποκειμενικό συναίσθημα και δεν υπάρχουν αντικειμενικά μετρήσιμα κριτήρια. Ούτε και αντικειμενικά μπορεί να μετρηθεί η απώλεια αίματος από ένα τραύμα που αιμορραγεί. Στην ερώτηση της κας Τσιντίδου προς τον Δρα Αλκιβιάδους «πόσο αίμα, κατά την γνώμη σας, από αυτήν την διάνοιξη έτρεξε;», ο τελευταίος χαριτολογώντας αλλά πολύ δηκτικά απάντησε «ένα φλυντζάνι του καφέ». Η θέση επίσης του ενάγοντα πως πονούσε πολύ στην αριστερή πλευρά (ο Ματσάκης χαρακτήρισε την κάκωση ως «μωλωπισμό με σοβαρό άλγος») υποστηρίζεται από το εύρημα της ακτινολόγου Πάπουτσου («fracture of the 9th ribbon the Lt.»). Καταληκτικά των όσων έχω προαναφέρει δεν διαπίστωσα να υπάρχουν ουσιώδεις αντιφάσεις στην μαρτυρία του ενάγοντα, ικανές να πλήξουν την αξιοπιστία του. Δεν διαπίστωσα επίσης να υπάρχει διάσταση μεταξύ των δικογραφημένων ισχυρισμών του ενάγοντα και της διά ζώσης μαρτυρίας του. Ο κ. Κονναρής σχολίασε πως σε αντίθεση με τα όσα ο ενάγοντας ανέφερε διά ζώσης σε σχέση με την σύλληψη του, στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Απαίτησης του, δικογραφεί μόνο πως ο εναγόμενος 1 «μόλις τον είδε, έδωσε οδηγίες να τον συλλάβουν». Είναι καλά γνωστό πως στα δικόγραφα καταγράφονται ισχυρισμοί και όχι η μαρτυρία η οποία θα δοθεί προς απόδειξη τούτων. Ούτε διαπίστωσα να υπάρχουν ουσιώδεις αντιφάσεις μεταξύ της μαρτυρίας του ενάγοντα και της μαρτυρίας Πουργουρίδη (ΜΕ6) για τα γεγονότα που εξελίχθηκαν στην ΑΔΕ Λ. Θεωρώ πως σε αντίθεση με ό,τι ο κ. Κονναρής εισηγήθηκε, είναι μικροαντίφαση και επουσιώδες εάν εν τέλει έγινε συζήτηση μεταξύ ενάγοντα και Πουργουρίδη (σε σχέση με το τραύμα του ενάγοντα στο κεφάλι) στην είσοδο της ΑΔΕ όπως ισχυρίζεται ο ενάγοντας ή ότι δεν έγινε οποιοσδήποτε διάλογος όπως κατέθεσε ο Πουργουρίδης (δεν τον ρώτησε δηλαδή για ποιο λόγο είναι κτυπημένος στο κεφάλι). Είναι λογικό και αναμενόμενο, δεδομένης της παρόδου του χρόνου, να υπάρχουν μικροδιαφορές στα λεγόμενα των μαρτύρων, σε σχέση με προηγούμενες γραπτές ή προφορικές καταθέσεις τους. Οι μικροδιαφορές, όχι μόνο δεν κλονίζουν την αξιοπιστία του μάρτυρα, αλλά αντίθετα καταδεικνύουν πως η μαρτυρία του δεν είναι προσχεδιασμένη. Καταληκτικά θεωρώ πως ο ενάγοντας ήταν μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Μάρτυρας της αλήθειας κρίνεται και ο ΧΧΧ Ιωάννου (ΜΕ2). Κατέθετε μεν με απλοϊκό τρόπο, αλλά η μαρτυρία του χαρακτηρίζετο από σαφήνεια και πειστικότητα. Ήταν σταθερός στην θέση και στην εκδοχή του. Περιέγραψε με λεπτομέρεια τα όσα επεσυνέβησαν μέσα στο βαν της αστυνομίας. Δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις κατά την πολύωρη αντεξέταση του από τους συνηγόρους Υπεράσπισης. Δεν διαπίστωσα να υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές ή αντιφάσεις μεταξύ της δικής του μαρτυρίας και της μαρτυρίας του ενάγοντα σε σχέση με τα γεγονότα όπως εξελίχτηκαν εντός του βαν. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε στην μαρτυρία του που θα μπορούσε να καταλήξει σε απόρριψη της. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε στο σύνολο τους. Αξιόπιστοι μάρτυρες κρίνονται και οι ΧΧΧ Ηροδότου (ΜΕ7) και ΧΧΧ Συμεού (ΜΕ8). Ο ΧΧΧ Πουργουρίδης (ΜΕ6) με έπεισε για την φιλαλήθεια του. Τα όσα κατέθεσε ήταν συμβατά με την κοινή λογική. Έδωσε σαφείς και πειστικές εξηγήσεις για ποιο λόγο και με ποια ιδιότητα επισκέφθηκε, μαζί με τον Δαμιανίδη, την ΑΔΕ Λ. και συνομίλησε με τον Βοηθό Αστυνομικό Διευθυντή Λ. Ήταν σαφής στην τοποθέτηση του, πως πήγε για να εκθέσει ουσιαστικά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και βιώνουν οι κάτοικοι της περιοχής από τα επεισόδια που κατά καιρούς γίνονται, κατά την διάρκεια ή μετά την λήξη ποδοσφαιρικών αγώνων στο Τ. Στάδιο και για να δηλώσει πως το παράπονο των κατοίκων δεν στρεφόταν εναντίον της αστυνομίας. Σαφής επίσης ήταν και η τοποθέτηση του πως ήταν πεπεισμένος ότι ο Μιχαηλίδης και η σύζυγος του δεν έκαναν κάτι το σοβαρό και πως το όλον συμβάν δημιουργήθηκε λόγω κάποιας παρεξήγησης (ο Δαμιανίδης του είπε πως ο Μιχαηλίδης «παούριζε εναντίον της αστυνομίας»). Σε αντίθεση με τα όσα οι συνήγοροι Υπεράσπισης εισηγήθηκαν, δεν έχω εντοπίσει ουσιώδεις αντιφάσεις μεταξύ των όσων κατέθεσε δια ζώσης στο Δικαστήριο και των όσων ανέφερε στην κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμήριο 36), η οποία δόθηκε στις 5.11.2010. Δεν θεωρώ πως ήταν ουσιαστικό και κύριο, να θυμάται εάν συνομίλησε και πότε με τον Μιχαηλίδη για τους τραυματισμούς του τελευταίου ή πότε ενημερώθηκε από αυτόν ότι κτυπήθηκε από τον Συμεού. Ούτε εάν είδε και πότε, ότι ο Συμεού είχε γδαρσίματα στον λαιμό. Ούτε εάν ο ίδιος γνώριζε ή όχι για ποιο λόγο είχε συλληφθεί ο Μιχαηλίδης από τον Συμεού. Ούτε εάν ο Μιχαηλίδης δεν αφέθη ελεύθερος εν τέλει επειδή ο Συμεού δεν δέχθηκε την συγνώμη του (είναι αδιαμφισβήτητο πως η απόφαση να αφεθούν ελεύθεροι ο Μιχαηλίδης και η σύζυγος του εναπόκειτο στους ανωτέρους αξιωματικούς του Συμεού και όχι στον τελευταίο). Με την πάροδο του χρόνου είναι λογικό να υπάρχουν κάποιες διαφορές στα λεγόμενα των μαρτύρων σε σχέση με προηγούμενες καταθέσεις τους. Οι όποιες διαφοροποιήσεις εντοπίζονται στην μαρτυρία του ΜΕ6 σε σχέση με την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 36), δεν θεωρώ πως είναι ικανές να πλήξουν την αξιοπιστία του. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή καθ' ολοκληρίαν. Οι ιατροί XXXXX Αλκιβιάδους (ΜΕ3), XXXXX Γαλατόπουλος (ΜΕ5), XXXXX Χατζηιωάννου (ΜΥ4) και ο ιατροδικαστές XXXXX Ματσάκης (ΜΕ4) και XXXXX Χαραλάμπους ΜΥ3), κλήθηκαν στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονες. Τα προσόντα και η εμπειρογνωμοσύνη τους δεν αμφισβητήθηκε από καμία πλευρά. Είναι καλά γνωστές οι αρχές που καλύπτουν το ζήτημα της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων. Αυτοί προμηθεύουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να αξιολογηθεί η ορθότητα των συμπερασμάτων τους. Εμπειρογνώμονας μπορεί να καταθέσει την γνώμη του, με βάση την γενική πείρα που διαθέτει, χωρίς να παραβιάζεται ο εξ ακοής κανόνας [βλ. Πιττάλης κ.α. ν. Ianira Enter Ltd κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 814, Τσαγγαρίδης κ.α. ν. Αυγουστή

(2000)1 Α.Α.Δ. 528]. Το Δικαστήριο στόχο έχει αφού εφαρμόσει τα κριτήρια αυτά πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία, να εξάξει τα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Αυτά μπορούν να συμφωνούν ή όχι με την μαρτυρία που δόθηκε. Αναντίλεκτα η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σ' ένα θέμα δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ' αυτό. Η εικόνα που σχημάτισα για τον ιατρό Αλκιβιάδους (ΜΕ3) ήταν θετική. Κατηγορηματικός στις θέσεις και στα ευρήματα του, τα οποία αιτιολόγησε πλήρως. Έδωσε την αναγκαία επιστημονική τεκμηρίωση και επεξήγηση εκεί και όπου χρειαζόταν. Ήταν κατηγορηματικός στην θέση πως ο ενάγοντας είχε τραύμα στην ινιακή χώρα (μήκους 5 εκατοστών) με διάνοιξη του τριχωτού της κεφαλής. Στην προσπάθεια του κ. Κονναρή να διαφανεί πως το τραύμα στο οποίο αναφερόταν ο μάρτυρας είναι αυτό που φαίνεται στην φωτογραφία 22 του Τεκμηρίου 29 (το συγκεκριμένο τραύμα είναι αυτό που ο ιατροδικαστής Χαραλάμπους χαρακτήρισε ως επουλωθέν και «παλαιότερο του συμβάντος»), ο μάρτυρας απάντησε πως η τοποθέτηση του κ. Κονναρή ήταν παραπλανητική και πως το τραύμα το οποίο ο ίδιος εντόπισε, δεν απεικονίζετο στις φωτογραφίες. Χαρακτηριστικά κατέθεσε «τούτο είναι παραπλανητικό, αυτός που σου έδωσε τη φωτογραφία πάει να παραπλανήσει το Δικαστήριο, εν λάθος τούτα τα πράματα που κάμνετε». Σημειώνεται πως ο κ. Κονναρής δεν έθεσε στον μάρτυρα, ούτε ποιος έβγαλε τις φωτογραφίες ούτε και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτές είχαν ληφθεί. Ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του από την κα Τσιντίδου αναφέρθηκε σ' ένα προσωπικό του βίωμα όπου αστυνομικοί με κουκούλες τον κτύπησαν κατά την διάρκεια διαδήλωσης το 1974 («πριν τον πόλεμο») όταν ήταν έφηβος 14 ετών. Ο κ. Κονναρής θέλοντας να πλήξει την αξιοπιστία του, εισηγήθηκε πως αυτός «βρισκόταν σε ένα παραλήρημα εναντίον της αστυνομίας». Θεωρώ πως η τοποθέτηση αυτή του κ. Κονναρή είναι τουλάχιστον ατυχής. Εξάλλου, όταν ο μάρτυρας ρωτήθηκε ευθέως από την κα Τσιντίδου εάν έχει «προηγούμενο» με την αστυνομία όχι μόνο απάντησε αρνητικά, αλλά ανέφερε πως «έχω πολύ καλούς φίλους στην αστυνομία και βοηθώ την αστυνομία». Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Τις μαρτυρίες των ψυχιάτρων XXXXX Γαλατόπουλου (ΜΕ5) και XXXXX Χατζηιωάννου (ΜΥ4) τις εξέτασα με μεγάλη προσοχή. Σχημάτισα θετική εικόνα για τον ΜΕ5, ο οποίος διατύπωσε τις θέσεις του με σαφήνεια, δίδοντας όπου χρειαζόταν την αναγκαία τεκμηρίωση και επεξήγηση. Κατηγορηματικός στις θέσεις και στα ευρήματα του, τα οποία αιτιολόγησε πλήρως. Κατά την αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός και συνεπής στην θέση του. Καταληκτικά θεωρώ πως η μαρτυρία του ήταν καθόλα εμπεριστατωμένη και περιείχε την αναγκαία επιστημονική τεκμηρίωση. Σ' αντίθεση με τα όσα ανέφερα για τον Γαλατόπουλο, θεωρώ πως η ψυχίατρος Χατζηιωάννου (ΜΥ4) δεν τεκμηρίωσε με την απαιτούμενη επιστημονική επάρκεια την γνώμη της. Δεν έχω πεισθεί πως με τις λίγες φορές που εξέτασε τον ενάγοντα κατέληξε σε ασφαλή συμπεράσματα. Η θέση της πως ο τελευταίος υποκρινόταν, δεν γίνεται αποδεκτή. Εξάλλου και η ίδια παραδέχθηκε αντεξεταζόμενη πως η θέση αυτή ενδεχομένως να μην ανταποκρίνετο στην πραγματικότητα, «αδυνατούσε», όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε. Επαναλάμβανε συνεχώς ότι ο ενάγοντας «υποβίβαζε» το γεγονός πως ο αντίδικος του αθωώθηκε στο ποινικό Δικαστήριο. Όταν ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση της από τον κ. Φασουλιώτη «τι εννοεί;», απάντησε «για το πως βλέπει τον αντίδικο του, δηλαδή θέλει να τον βλέπει σαν κάτι θηριώδες που δεν είναι». Το ερώτημα που τίθεται είναι πως η ίδια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο αντίδικος του ενάγοντα δεν είναι «θηρίο», απλώς και μόνο επειδή αθωώθηκε από το Δικαστήριο; Εάν πράγματι ο ενάγοντας κτυπήθηκε από τον αντίδικο του, δεν ήταν δικαιολογημένο να τον βλέπει ως «θηρίο»; Θεωρώ πως αυτό είναι ένα ερώτημα που δεν χρειάζεται να έχεις γνώσεις ιατρικής και δη ψυχιατρικής για να το απαντήσεις. Είναι θέμα κοινής λογικής. Η θέση της πως ο ενάγοντας δεν πάσχει από χρόνιο μετατραυματικό άγχος αλλά από τον δικό του θυμό τον οποίον «υπέβαλε στον εαυτό του», δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Τις μαρτυρίες των ιατροδικαστών XXXXX Ματσάκη (ΜΕ4) και Νικόλα Χαραλάμπους (ΜΥ3), τις προσέγγισα και τις εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή και τις μελέτησα σε βάθος. Ο XXXXX Ματσάκης (ΜΕ4) ήταν σαφής στις τοποθετήσεις του, πλήρως επεξηγηματικός σε σχέση με τα ευρήματα του, τα οποία τεκμηρίωσε επιστημονικά. Κατά την αντεξέταση του δεν άφησε οτιδήποτε αναπάντητο ή ασχολίαστο. Παρέμεινε δε σταθερός και συνεπής στην θέση του. Αποδέχομαι τα όσα κατέθεσε στο σύνολό τους. Ο XXXXX Χαραλάμπους (ΜΥ3) εξέτασέ τον ενάγοντα πέντε

(5)συνολικά ημέρες μετά τα συμβάντα. Με δεδομένη την θέση του Ματσάκη την οποία αποδέκτηκα, πως ο χρόνος επούλωσης των τραυμάτων διαρκεί από μερικές μέρες μέχρι και εβδομάδες, θεωρώ πως η μαρτυρία του Χαραλάμπους δεν θα ήταν ασφαλές υπόβαθρο ώστε να στηριχθώ σ' αυτήν και να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα. Και τούτο επειδή κάποια από τα τραύματα του ενάγοντα ενδεχομένως να είχαν επουλωθεί μετά την πάροδο τόσων ημερών. Από την μαρτυρία του αποδέχομαι το εύρημα του υπό σημείο 5 στην Έκθεση του («θλαστική εκχύμωση με εντύπωμα θλόντος οργάνου, διαστάσεων 8 Χ 1,2 εκ. στην κοιλιακή χώρα») και τα όσα κατέθεσε σε σχέση με αυτό. Και τούτο επειδή η μαρτυρία στο συγκεκριμένο σημείο συμπλέει με τα ευρήματα του Ματσάκη. Ο εναγόμενος 1 ΧΧΧ Συμεού (ΜΥ1) δεν με έπεισε για την φιλαλήθεια του. Υπήρχε μία συνεχής αναδιαμόρφωση και αναδίπλωση των θέσεων του. Τα όσα κατέθεσε διανθίζοντο από υπερβολές και αντιφάσεις. Δεν έχω καμία αμφιβολία πως η μαρτυρία του ήταν προκατασκευασμένη και προσχεδιασμένη. Θα παραθέσω στην συνέχεια, ενδεικτικά και μόνο, μερικές από τις αντιφάσεις και υπερβολές τις οποίες εντόπισα. Στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 39) την οποία έδωσε το ίδιο βράδυ που επεσυνέβησαν τα γεγονότα, για τα όσα προηγήθηκαν της σύλληψης του Μιχαηλίδη και για να δικαιολογήσει την σύλληψη, ανέφερε πως ο τελευταίος τον ύβρισε με την φράση «γαμώ το κέρατο σου» και του επετέθη σπρώχνοντας τον με το σώμα του. Στην ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 38) που του λήφθηκε 10 μέρες μετά (11.11.2010), όταν πλέον η αστυνομία διερευνούσε εναντίον του υπόθεση που αφορούσε τα αδικήματα του βασανισμού και πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης και κοινής επίθεσης εναντίον του Μιχαηλίδη και τριών άλλων προσώπων (μεταξύ αυτών και του ΜΕ2 ΧΧΧ Ιωάννου), δίδει μία νέα εκδοχή προσθέτοντας πως ο Μιχαηλίδης τον ύβρισε και με την φράση «γαμώ τη μάνα σου» και πως σήκωσε την «ματσούκα» και του επιτέθηκε. Σε άλλο σημείο της ανακριτικής κατάθεσης (Τεκμήριο 38) δίδει μία τρίτη εκδοχή. Αναφέρει «σε κάποια στιγμή με μούνταρε και άρχισε να με κτυπά με τα χέρια ή με την ματσούκα, δεν θυμάμαι.». Καταθέτοντας διά ζώσης, επί του σημείου τούτου δίνει μία εντελώς διαφορετική εκδοχή. Πως ο Μιχαηλίδης τον ύβρισε με τις φράσεις «γαμώ το κέρατο σου» και «γαμώ τη μάνα σου», ο ίδιος τον συνέλαβε αφού τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραξε και τότε είναι που ο Μιχαηλίδης αντέδρασε και άρχισε να τον σπρώχνει. Όσον αφορά τα κτυπήματα που δέχθηκε ο ίδιος, κατέθεσε πως δεχόταν κτυπήματα και από τον Μιχαηλίδη και από άλλους παρευρισκόμενους. Για την σύλληψη του Μιχαηλίδη αναφέρει στην κατάθεση του (Τεκμήριο 39) πως για να γίνει αυτή «κατορθωτή», χρειάστηκε περίπου μισή ώρα επειδή δεχόταν συνέχεια επίθεση από τον Μιχαηλίδη και πως κτύπησαν «αρκετές φορές κάτω στο έδαφος και στο πεζοδρόμιο». Στην ίδια κατάθεση (σε προγενέστερο σημείο) αναφέρει πως μετά την επίστηση του Μιχαηλίδη στον νόμο (εκείνη την στιγμή εμφανίζεται στην σκηνή και ο ΧΧΧ Ιωάννου ΜΕ2), κάλεσε βοήθεια (μέσω ασυρμάτου) και αστυνομικοί έφθασαν στην σκηνή του επεισοδίου σε 5 λεπτά. Εύλογα διερωτάται κανείς πώς γίνεται οι αστυνομικοί να έφθασαν σε 5 λεπτά και ο Συμεού να δέχεται επίθεση από τον Μιχαηλίδη και μάλιστα να πέσουν και οι δύο αρκετές φορές κάτω στο έδαφος και στο πεζοδρόμιο. Οι αστυνομικοί δεν επενέβησαν για να ακινητοποιήσουν τον Μιχαηλίδη και να τον αποτρέψουν από του να επιτίθεται στον Συμεού; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Τα γεγονότα δεν έγιναν όπως ο Συμεού διατείνεται, αλλά όπως ο Μιχαηλίδης κατέθεσε. Αντεξεταζόμενος επί του σημείου τούτου από τον κ. Φασουλιώτη, τοποθετεί στην σκηνή και 100 χούλιγκαν («. εγώ τον σύλλαβα, μου ξέφυγε, έγινε πάλη, ήρθε η γυναίκα του, ήρθαν άλλοι παρευρισκόμενοι, γύρω στους 100 χούλιγκαν, πάντοτε είχα οπτική επαφή μαζί του, τον ξαναέπιασα από τα ρούχα και επέσαμε κάτω και ο κύριος Μιχαηλίδης και.»). Σε σχέση με ό,τι επακολούθησε της σύλληψης του Μιχαηλίδη και της μεταφοράς του στο βαν της αστυνομίας (για τα γεγονότα εντός του βαν, δηλαδή) αναφέρει στην κατάθεση του (Τεκμήριο 39) πως όταν πλησίαζαν στο βαν, ο Μιχαηλίδης προέβαλε αντίσταση στην προσπάθεια του μην «εισέλθει» εντός του οχήματος και κτυπούσε επανειλημμένα στις γωνιές με τους ώμους του και πολλές φορές με το κεφάλι του. Με την βοήθεια άλλων αστυνομικών εν τέλει τον έβαλαν στο βαν. Ενώ όμως ο Μιχαηλίδης βρισκόταν μέσα στο βαν, προσπαθούσε («πηδώντας») να εξέλθει από την πόρτα. Στην ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 38) διαφοροποιεί την θέση του, προσθέτοντας πως τούτο το σκηνικό, να «πετάσσεται» (κατά την δική του έκφραση) ο Μιχαηλίδης έξω από το βαν, να τον πιάνουν οι αστυνομικοί και να προσπαθούν να τον «τοποθετήσουν» εντός του βάν, επαναλήφθηκε αρκετές φορές («επαναλαμβανόταν συνέχεια»), μέχρι που ο Μιχαηλίδης κουράστηκε και τότε μπήκε ο ίδιος (ο Συμεού δηλαδή) μέσα στο βαν μαζί με δύο άλλους αστυνομικούς και του έβαλαν χειροπέδες. Προσθέτει επίσης πως στην προσπάθεια του ιδίου και άλλων αστυνομικών να «περάσουν» τον Μιχαηλίδη από την πόρτα του βαν, ο τελευταίος έβαζε τα πόδια του κόντρα στην πόρτα και τους έσπρωχνε προς τα πίσω, προς τα δέντρα. «Σ' αυτή την φάση», προσθέτει, «έπεσα κάτω και μου έπεσε το ρόπαλο». Καταθέτοντας διά ζώσης στο Δικαστήριο, κατά την αντεξέταση του και πάλι, παραμένει μεν στην τελευταία του εκδοχή, προσθέτοντας όμως πως «δεν μπορούσαμε να τον βάλουμε στην κλούβα, έγινε πάλη εκεί μεταξύ του ΧΧΧ και εμάς τους αστυνομικούς που συμμετείχαμε.». Εύλογα διερωτάται κανείς πως τόσοι αστυνομικοί (στις καταθέσεις του αναφέρει πως η ομάδα του απαρτίζετο από 7 άτομα) δεν κατάφεραν να ακινητοποιήσουν τον Μιχαηλίδη, αυτός να πηδά έξω από το βαν, να γίνεται «πάλη» μεταξύ του τελευταίου και των αστυνομικών, ο Συμεού να πέφτει κάτω και αυτό το σκηνικό να είναι, μάλιστα, επαναλαμβανόμενο; Και πάλι η απάντηση είναι απλή. Τα γεγονότα δεν εξελίχθηκαν όπως διατείνεται ο Συμεού. Τα όσα ο τελευταίος περιέγραψε, ανταποκρίνονται περισσότερο σε σενάριο κινηματογραφικής ταινίας και δη χολλυγουντιανής, παρά στα όσα πραγματικά επεσυνέβησαν. Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως τα όσα εν προκειμένω κατέθεσε ο Συμεού, είναι συνέχεια της ήδη προκατασκευασμένης μαρτυρίας του και τούτο επειδή μόνο έτσι θα μπορούσε να δικαιολογήσει τα τραύματα του Μιχαηλίδη. Αναδίπλωση των θέσεων και των εκδοχών υπήρξε και για το πώς προκλήθηκαν τα τραύματα του Μιχαηλίδη. Η πρώτη αναφορά για τα τραύματα γίνεται στην κατάθεση (Τεκμήριο 39). Αναφέρεται αυτολεξεί «πιστεύω ότι πρέπει να έχει τραύματα από τα κτυπήματα που ο ίδιος προκάλεσε στον εαυτό του, στην προσπάθεια του να αποφύγει την σύλληψη». Στην ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 38) επαναλαμβάνει την ίδια θέση αλλά προσθέτει πως όταν τελικά κατάφεραν (μετά που έβαλαν «περισσότερη δύναμη») να βάλουν τον Μιχαηλίδη στο βαν, αυτός έπεσε στο εσωτερικό της κλούβας και είδε ότι κτύπησε στο κεφάλι. Στην ερώτηση του ανακριτού πώς υπήρχε μαρτυρία ότι κτύπησε με ρόπαλο τον Μιχαηλίδη σε διάφορα μέρη του σώματος του, αφού του πέρασε χειροπέδες, απάντησε πως δεν κρατούσε ρόπαλο επειδή του είχε πέσει κατά την προσπάθεια των αστυνομικών και του ιδίου, να βάλουν τον Μιχαηλίδη στο βαν και πως όποια τραύματα είχε ο Μιχαηλίδης προκλήθηκαν κατά την πιο πάνω προσπάθεια. Σε επόμενη ερώτηση ότι ο Μιχαηλίδης, εντός του βαν αιμορραγούσε στο κεφάλι μετά που τον κτύπησε με το ρόπαλο, απάντησε «όπως είπα ήταν πολλά αντιδραστικός και κτύπησε όταν μπήκε με φόρα μέσα στην κλούβα». Δεν έχω καμιά αμφιβολία πως τα όσα ο Συμεού κατέθεσε σε σχέση με το ρόπαλο, επίσης δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Στην κατάθεση του, Τεκμήριο 39 (την έδωσε το ίδιο βράδυ των επεισοδίων ώστε, όπως ο ίδιος κατέθεσε, να κατηγορηθεί ο Μιχαηλίδης για την εξύβριση και την επίθεση εναντίον του) δεν κάμνει καμία αναφορά για το ρόπαλο. Όταν πλέον ο Μιχαηλίδης εξέφρασε το παράπονο του ότι κτυπήθηκε από τον Συμεού με την χρήση ροπάλου εντός του αστυνομικού οχήματος, ο τελευταίος αναφέρει στην ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 38), τα όσα προανέφερα. Πως το ρόπαλο του έπεσε κατά την διάρκεια της «πάλης» με τον Μιχαηλίδη και ενώ προσπαθούσαν οι αστυνομικοί να τον βάλουν στο βαν της αστυνομίας. Αντεξεταζόμενος επαναλαμβάνει την ίδια εκδοχή, προσθέτοντας πως μετά την «πάλη», όταν σηκώθηκαν πάνω για να μπουν στο βαν (από την αρχή η θέση του ήταν πως μπήκε και ο ίδιος μέσα στο βαν για να περάσει τις χειροπέδες στον Μιχαηλίδη) δεν αντελήφθη ότι του έπεσε το ρόπαλο. Μετά που έφυγε το αυτοκίνητο, ένας αστυνομικός βρήκε το ρόπαλο στο έδαφος, κοντά στο αυτοκίνητο και του το έδωσε. Όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε ο αστυνομικός του είπε «κύριε Συμεού βρήκα το ρόπαλο σας κάτω στο έδαφος». Οι ισχυρισμοί του Συμεού για το ρόπαλο είναι τουλάχιστον παιδαριώδεις. Ανακόλουθος ήταν και για το πως και ποιοι προκάλεσαν τα δικά του τραύματα. Και επί του σημείου τούτου έδωσε διάφορες εκδοχές. Στην κατάθεση του (Τεκμήριο 39) αποδίδει τους τραυματισμούς του στον Μιχαηλίδη και στην σύζυγο του. Στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 38), αναφέρει πως την στιγμή που τον κτύπησε η γυναίκα του Μιχαηλίδη, του επιτέθηκε και ένας τρίτος «που μύριζε πολλά ποτό» (αναφερόταν στον ΧΧΧ Ιωάννου, ΜΕ2) αλλά απλά τον έσπρωχνε και δεν θυμόταν να τον κτύπησε. Συνεχίζει λέγοντας πως «πρέπει να μου επιτέθηκαν και άλλοι οι οποίοι στο μεταξύ άρχισαν να βγαίνουν από τα γύρω σπίτια». Καταθέτοντας διά ζώσης στο Δικαστήριο (κατά την διάρκεια της κυρίως εξέτασης του) και αναφερόμενος στο Τεκμήριο 41, κατέθεσε πως αυτό «περιγράφει τα χτυπήματα που δέχτηκα από τον κύριο Μιχαηλίδη και τους διάφορους άλλους παρευρισκόμενους». Διάσταση των θέσεων του υπήρχε και για το ποιος εν τέλει έβαλε τις χειροπέδες στον Μιχαηλίδη. Στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 39) αναφέρει πως είναι ο ίδιος που του «πέρασε τις χειροπέδες». Στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 38) αναφέρει πως στην κλούβα μπήκε ο ίδιος μαζί με δύο άλλους αστυνομικούς και του πέρασαν χειροπέδες. Αντεξεταζόμενος και ερωτηθείς ποιος πέρασε τις χειροπέδες στον Μιχαηλίδη, απάντησε ως εξής: «απ' ότι θυμούμαι με την βοήθεια των δύο συναδέλφων και οι τρεις, βασικά, βέβαια πιο έντονα εγώ, ήταν ακόμη δύο συνάδελφοι και εγώ, όλοι μας, τώρα ποιος του τες. τι εννοείτε ακριβώς;» Το ότι εν τέλει το χέρι του Μιχαηλίδη δέθηκε με το χέρι του ΧΧΧ Ιωάννου (είναι παραδεκτό από όλες τις πλευρές), ο Συμεού το αναφέρει μόνο στο Δικαστήριο. Αναφέρει σχετικά «. αντί να του βάλω πίσω τις χειροπέδες που δεν δεχόταν με κανένα τρόπο, τον δέσαμε με το χέρι εκείνου του κοντού, του φαλακρού, που όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων ήταν αδελφότεκνος του». Όταν ερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν ανέφερε το γεγονός αυτό στις καταθέσεις του, απάντησε πως δεν το θεώρησε σημαντικό για να το αναφέρει. Δεν μπορεί να μείνει ασχολίαστο το ότι τόσο για την σύλληψη όσο και για την μεταφορά του Μιχαηλίδη στο βαν της αστυνομίας καθώς και για την τοποθέτηση των χειροπέδων, έλεγε συνεχώς ότι «χρησιμοποιήθηκε η ανάλογη υπό τις περιστάσεις βία» χωρίς όμως να επεξηγεί ή να διευκρινίζει τι εννοούσε με την φράση αυτή. Αλγεινή εντύπωση τέλος, προκάλεσε η αναφορά του Συμεού πως η ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε και προωθήθηκε εναντίον του με παραπονούμενο τον Μιχαηλίδη, ήταν ουσιαστικά στημένη από τον Πουργουρίδη, τον τότε Γενικό Εισαγγελέα, τον τότε Αρχηγό Αστυνομίας, «κάποιους γνωστούς» του Μιχαηλίδη, «ίσως και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας». Και τούτο επειδή ήθελαν να τον «βγάλουν» από την Αστυνομία, λόγω της συνδικαλιστικής του δράσης (ήταν Πρόεδρος της Συντεχνίας των Αστυνομικών Κύπρου). Όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε «ήθελαν την κεφαλή του Συμεού επί πίνακι». Δεν έχω καμία αμφιβολία πως ο ΧΧΧ Χρυσάνθου (ΜΥ2) προσήλθε στο Δικαστήριο όχι για να καταθέσει την αλήθεια, αλλά για να βοηθήσει την πλευρά του εναγομένου 1, ΧΧΧ Συμεού. Η θέση του πως ο Μιχαηλίδης όταν μεταφέρθηκε στο γραφείο του ήταν «μια χαρά», μιλούσε με τον Πουργουρίδη, με τον Συμεού, «ο καθένας τα γεγονότα όπως συνέβησαν» και δεν παραπονέθηκε για οποιοδήποτε κτύπημα, και πως δεν είχε κανένα εμφανές σημάδι τραυματισμού, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Απορρίπτω την θέση και την εκδοχή του. Ως προς τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, τα ευρήματα μου είναι τα εξής: Το βράδυ της 30.10.2020 διεξήχθη ποδοσφαιρικός αγώνας στο Τ. Στάδιο Λ. μεταξύ των ομάδων ΑΠΟΛΛΩΝ-ΑΕΛ. Ο αγώνας αστυνομεύετο από μέλη της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου. Ο εναγόμενος 1, μέλος της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λ. και υπεύθυνος του αστυνομικού σταθμού Γ., ήταν επικεφαλής μίας εκ των ομάδων αστυνόμευσης. Μετά την λήξη του αγώνα, σημειώθηκαν επεισόδια μεταξύ οπαδών της ομάδας της ΑΕΛ και αστυνομικών που επιτηρούσαν τον αγώνα. Συγκεκριμένα οπαδοί οι οποίοι διασκορπίστηκαν σε οδούς πέριξ του Τ. Σταδίου, έσπαζαν προθήκες καταστημάτων, υαλοπίνακες αυτοκινήτων και έριχναν πέτρες και άλλα αντικείμενα εναντίον των αστυνομικών. Επεισόδια σημειώθηκαν και στην οδό Ι. (γειτνιάζει με το Τ. Στάδιο) όπου βρίσκεται η κατοικία του ενάγοντα. Ο ενάγοντας κατά τον πιο πάνω χρόνο, ενώ βρισκόταν στην βεράντα της οικίας του, είδε πολλούς οπαδούς μέσα σε πρατήριο βενζίνης που βρίσκεται πίσω από αυτήν, να ρίχνουν πέτρες εναντίον των αστυνομικών που βρίσκοντο σε χωράφι όπου είχε σταθμευμένα μηχανήματα της επιχείρησης του (τρακτέρ, φορτηγά οχήματα). Κατευθύνθηκε προς το χωράφι μεταφέροντας μαζί του μία μαγκούρα. Πρόθεση του ήταν να προστατεύσει την περιουσία του. Από τις πέτρες έσπασε το τζάμι του παραθύρου ενός τρακτέρ. Αστυνομικός που ήρθε κοντά του (εκ των υστέρων έμαθε ότι ήταν ο εναγόμενος 1) τον ρώτησε για ποιο λόγο βρισκόταν εκεί. Ο ενάγοντας του έδειξε το σπασμένο γυαλί εκφράζοντας το παράπονο του για την ζημιά που είχε υποστεί από τους χούλιγκαν. Ο εναγόμενος 1, χωρίς να του πει οτιδήποτε, φώναξε σ' άλλους αστυνομικούς «ελάτε και έχει ένα χούλιγκαν εδώ». Ο ενάγοντας διαμαρτυρήθηκε χωρίς να λάβει απάντηση. Όταν έφθασαν οι αστυνομικοί, ο εναγόμενος 1 τους είπε «πάρτε τον, είναι υπό σύλληψη». Ο ενάγοντας ρώτησε για ποιο λόγο είναι υπό σύλληψη. Και πάλι δεν έλαβε απάντηση. Οι αστυνομικοί τον οδήγησαν, σπρώχνοντας τον, προς το βαν της αστυνομίας («κλούβα»). Λόγω της υψομετρικής διαφοράς που υπήρχε στο δρόμο και του σπρωξίματος, έχασε τον βηματισμό του, γλίστρησε και έπεσε κάτω. Ενώ βρισκόταν στο έδαφος κάποιος τον κλώτσησε στο κεφάλι (δεν συνιστά εύρημα μου ότι ήταν ο εναγόμενος 1), «έφυγαν» τα γυαλιά μυωπίας που φορούσε και έσπασαν, αλλά ο ίδιος δεν κτύπησε. Οι αστυνομικοί έτσι όπως ήταν κάτω, τον έπιασαν και τον «πέταξαν» μέσα στο βάν της αστυνομίας («κλούβα»). Εντός του βαν ήταν και ο ΧΧΧ Ιωάννου (ΜΕ2). Ο εναγόμενος 1 προσπάθησε να περάσει στα χέρια του τις χειροπέδες. Δεν τα κατάφερε. Εν τέλει άλλος αστυνομικός έδεσε με τις χειροπέδες το αριστερό χέρι του ενάγοντα με το δεξί χέρι του ΜΕ2. Ο εναγόμενος 1 ζήτησε από τους δύο αστυνομικούς που βρίσκονταν μέσα στην κλούβα να βγουν έξω. Αφού οι αστυνομικοί το έπραξαν, ο εναγόμενος 1 μισόκλεισε την συρόμενη πόρτα του βαν και με το ρόπαλο που κρατούσε στο δεξί του χέρι, άρχισε να κτυπά τον ενάγοντα στο κεφάλι και στην συνέχεια σε διάφορα μέρη του σώματος του. Τα περισσότερα κτυπήματα τα δέχθηκε στα πλευρά. Από το κτύπημα στο κεφάλι, άρχισε να αιμορραγεί. Ο ενάγοντας ζητούσε από τον εναγόμενο 1 να σταματήσει, λέγοντας του πως είναι καρδιακός, αλλά ο τελευταίος συνέχιζε να τον κτυπά. Ο ΜΕ2 επίσης ζητούσε από τον εναγόμενο 1 να σταματήσει, χωρίς όμως να εισακουστεί. Ο εναγόμενος 1 κτύπησε και τον ίδιο, στο στήθος. Στην συνέχεια, ενάγοντας και εναγόμενος 1 μεταφέρθηκαν στο Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λ. Τα γεγονότα στην ΑΔΕ Λ. εξελίχθηκαν όπως τα περιέγραψε ο ενάγοντας και ο ΧΧΧ Πουργουρίδης. Το ίδιο βράδυ ο ενάγοντας μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική ΥΓΕΙΑ όπου εισήχθη στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε (καρδιοπαθής). Στην Πολυκλινική παρέμεινε μέχρι και τις 13.11.2020. Την 1.11.2010 εξετάστηκε από τον ιατροδικαστή Ματσάκη. Ο ενάγοντας υπέστη τους τραυματισμούς που καταγράφονται στα Ιατρικά Πιστοποιητικά των ιατρών Αλκιβιάδους (Τεκμήριο 8) και ΧΧΧ Φιλίππου- Πάπουτσου (Τεκμήριο 37), καθώς και στην Έκθεση του Μάριου Ματσάκη (Τεκμήριο 1) η οποία συνοδεύεται από το ανατομικό σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 34). Μετά τα γεγονότα της 30.10.2010, ο ενάγοντας ανέπτυξε ψυχολογικά προβλήματα και παρακολουθείτο από τον Δρα Γαλατόπουλο. Οι Εκθέσεις (Τεκμήρια 3, 4 και 5) είναι σχετικές. Το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα εδράζεται στις πρόνοιες του άρθρου 26

(1)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148, σύμφωνα με το οποίο η εκ προθέσεως άσκηση οποιασδήποτε μορφής βίας σε άλλο πρόσωπο ή η απειλή ή η προσπάθεια άσκησης βίας, έτσι που το πρόσωπο που απειλείται να σχηματίσει την εύλογη πεποίθηση ότι το πρόσωπο που απειλεί έχει την πρόθεση και την δυνατότητα να ασκήσει βία, συνιστά επίθεση. Το εν λόγω άρθρο ουσιαστικά ενσωματώνει τις αντίστοιχες πρόνοιες του κοινοδικαίου. Επίθεση με την έννοια του άρθρου 26

(1)μπορεί να διαπραχθεί με τρεις διαφορετικούς τρόπους: (α) Με την άσκηση βίας σε άλλο πρόσωπο, συνοδευόμενη από την ανάλογη πρόθεση. (β) Με την προσπάθεια άσκησης βίας, εάν αυτή έχει σαν αποτέλεσμα το πρόσωπο επί του οποίου γίνεται προσπάθεια να ασκηθεί βία να σχηματίσει την εύλογη πεποίθηση ότι το πρόσωπο που επιχειρεί να ασκήσει βία έχει την πρόθεση και την δυνατότητα να το πράξει και (γ) Με την απειλή χρήσης βίας αν ο απειλούμενος σχηματίσει την εύλογη πεποίθηση ότι το πρόσωπο που απειλεί προτίθεται και έχει την δυνατότητα να ασκήσει βία. Στην βάση των ευρημάτων μου αποδεικνύεται πως ο εναγόμενος 1, ο οποίος εντός του βαν της αστυνομίας κτύπησε τον ενάγοντα με ρόπαλο σε διάφορα μέρη του σώματος του, σκόπιμα άσκησε βία εναντίον του ενάγοντα χωρίς την συγκατάθεση του, και έτσι διέπραξε το αστικό αδίκημα της επίθεσης για το οποίο ο τελευταίος έχει αγώγιμο δικαίωμα. Κατά συνέπεια ο ενάγοντας δικαιούται αποζημιώσεις από τον εναγόμενο 1. Γενικά το θύμα επίθεσης δικαιούται αποζημιώσεις που υπολογίζονται στην ίδια βάση με τις αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που προκύπτουν σαν αποτέλεσμα του αστικού αδικήματος της αμέλειας. Επιπρόσθετα όμως αναγνωρίζεται η δυνατότητα διεκδίκησης αποζημιώσεων για το αποτέλεσμα της επίθεσης στα συναισθήματα του ενάγοντα, για παράδειγμα στις περιπτώσεις που η επίθεση έχει σαν αποτέλεσμα να αισθανθεί προσβολή και ταπείνωση [βλ. Lane v. Halloway (1969|) 1 Q.B. 379, Mc Gregor on Damages, 15η έκδοση, παράγραφος 1615-1616]. Θα εξετάσω στην συνέχεια το ζήτημα των Γενικών και Ειδικών Αποζημιώσεων που αξιώνει ο ενάγοντας. Οι εφαρμοστέες επί των Γενικών Αποζημιώσεων Αρχές είναι πολύ καλά γνωστές και δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά τους. Αρκεί να λεχθεί ότι ο σκοπός της επιδίκασης αποζημιώσεων είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά χωρίς να τίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα [βλ. Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi

(1982)1 C.L.R. 789]. Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας, και την ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση του ανθρώπου [βλ. Μαυροπετρή ν. Γεωργίου

(1995)1 Α.Α.Δ. 66]. Προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο υπό την έννοια της αρχής του stare decisis αλλά παρέχουν καθοδήγηση (βλ. Ερωτοκρίτου κ.α. ν. Καραολή, Π.Ε. 9342 και 9333, ημερ. 9.3.1998). Είναι δεκτό, επίσης, πως πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν η συνεχής μείωση της αξίας του χρήματος [βλ. Ιακώβου ν. Ι. Παπαδάκη κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 2079 και Karkallis v. Galatariotis & Sons

(1980)1 C.L.R. 265]. Αποτελεί επίσης σταθερή αρχή πως οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές. Η αποζημίωση δεν έχει σκοπό την τιμωρία του θύτη, αλλά την αποκατάσταση του θύματος (βλ. υπόθ. Μαυροπετρή, ανωτέρω). Κατά τον καθορισμό των Γενικών Αποζημιώσεων άντλησα καθοδήγηση από αποφάσεις τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και των Επαρχιακών Δικαστηρίων στις οποίες υπάρχει αναλογία με την συγκεκριμένη υπόθεση, στην έκταση των κακώσεων και στα επακόλουθα τους προβαίνοντας βέβαια στις αναγκαίες προσαρμογές και λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε υπόθεση έχει τις ιδιαιτερότητες της και είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία [Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298]. Ως προς τις συγκεκριμένες αποζημιώσεις έλαβα υπόψη μου τους τραυματισμούς του ενάγοντα (κάταγμα της αριστερής 9ης πλευράς, θλαστικό εγκάρσιο τραύμα (έκτασης 5 εκατοστών) στην ινιακή χώρα με διάνοιξη του τριχωτού της κεφαλής, εκδορές, μώλωπες και εκχυμώσεις στην κοιλιακή χώρα, στην δεξιά κάτω πλευρά της ράχης), τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη. Ιδιαίτερα έλαβα υπόψη μου τα ψυχολογικά συμπτώματα που ανέπτυξε (άγχος, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, φοβίες, διαταραχές του ύπνου, εφιάλτες) τα οποία, κατά τον Δρα Γαλατόπουλο συνιστούν Μετατραυματική Αγχώδη Διαταραχή. Το ότι ο ενάγοντας σήμερα πάσχει από χρόνιο μετατραυματικό άγχος. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω καθώς και κάθε άλλο σχετικό παράγοντα, κρίνω πως το ποσό των €30.000= θα αποτελούσε υπό τις περιστάσεις, δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Το επόμενο θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το θέμα των Ειδικών Αποζημιώσεων. Είναι νομολογημένο ότι οι ειδικές ζημιές όχι μόνο πρέπει να αναφέρονται στα δικόγραφα με λεπτομέρεια, αλλά και να αποδεικνύονται με θετική μαρτυρία και με ακρίβεια [Σπύρου ν. Χ΄Χαραλάμπους

(1989)1 Α.Α.Δ. 298,Λοϊζίδου ν. Μουρτζή, Πολιτική Έφεση αρ. 10085, ημερομηνίας 21.6.1999, Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Medcon Constructions Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 10239, ημερομηνίας 21.6.2000]. Στην βάση της μαρτυρίας που προσκομίστηκε από τον ενάγοντα και έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, ανακτήσιμα είναι τα πιο κάτω ποσά: €2.680,00 αμοιβή Γαλατόπουλου (Τεκμήριο 19) €500,00 αμοιβή XXXXX Ματσάκη (Τεκμήρια 1 και 34) €8.957,00 έξοδα Πολυκλινικής ΥΓΕΙΑ (Τεκμήριο 17) €620,58 φάρμακα (το ποσό αυτό δαπανήθηκε, σύμφωνα με τις αποδείξεις, Τεκμήριο 25, για την αγορά των φαρμάκων Cybalta, Efaxine και Renax, τα οποία του συνταγογραφούσε ο Δρ Γαλατόπουλος) €119,56 τέλη για ιατρικές εξετάσεις, προμήθεια φαρμάκων, από τις Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας (Τεκμήριο 25) --------------- €12,877,14 ΣΥΝΟΛΟ Τα υπόλοιπα κονδύλια που αξιώνονται δεν είναι ανακτήσιμα αφού δεν έχουν αποδειχθεί με την δέουσα ακρίβεια που απαιτείται. Ο ενάγοντας αξιώνει και το ποσό των €132.000,00 ως απώλεια μισθών και άλλων εισοδημάτων. Θεωρώ πως και το ποσό αυτό δεν είναι ανακτήσιμο, αφού δεν έχει αποδειχθεί με την δέουσα ακρίβεια. Η απόφαση του Ιατροσυμβουλίου, βάσει της οποίας εγκρίθηκε η αίτηση του για σύνταξη ανικανότητας, δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο, ούτε και προσφέρθηκε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία ώστε να διαφανεί για ποιους λόγους κρίθηκε ανίκανος για εργασία. Δεν έχει τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο ώστε να συνδεθεί η ανικανότητα του ενάγοντα για εργασία, με τα τραύματα που προκλήθηκαν από την επίθεση που δέχθηκε από τον εναγόμενο 1. Συνεπώς η επί τούτου αξίωση του παρέμεινε μετέωρη και επομένως δεν μπορεί να επιτύχει. Το ζήτημα των παραδειγματικών αποζημιώσεων (μέρος της αξίωσης του ενάγοντα) έχει απασχολήσει τα Δικαστήρια κατά καιρούς. Όπως είναι γνωστό, κύριος σκοπός των αποζημιώσεων αυτών είναι αφενός η τιμωρία του εναγομένου ως ένδειξη της απέχθειας με την οποία ο Νόμος αντιμετωπίζει τέτοιου είδους αλόγιστες συμπεριφορές [Κωνσταντίνου κ.ά. ν. Καραμεσίνη

(2011)1 Α.Α.Δ. 715] και αφετέρου η αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου. Το πότε ενδείκνυται η επιδίκαση παραδειγματικών αποζημιώσεων έχει εξεταστεί πρόσφατα στην υπόθεση Τσίβικου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση αρ. 350/2011, ημερ. 29 Μαΐου 2018. Στην υπόθεση αυτή τέσσερεις αστυνομικοί επιτέθηκαν στον εφεσείοντα και του προκάλεσαν διάφορες σωματικές βλάβες, αφήνοντας ως μόνιμο κατάλοιπο τις εμβοές και την βαρηκοΐα, ενώ υπήρχαν και υπολείμματα ψυχοπαθολογικής σημειολογίας και υπολείμματα μετατραυματικού συνδρόμου. Η Δημοκρατία είχε παραδεχθεί ευθύνη καθότι ο εφεσείων είχε ανυποψίαστα δεχθεί σοβαρή επίθεση από τα αστυνομικά όργανα. Το Ανώτατο Δικαστήριο, με αναφορά στις υποθέσεις Papakokkinou and Other v. Kanther

(1982)1 C.L.R. 65, Κωνσταντίνου ν. Γ. και Κ. Σοφοκλέους Λτδ

(2003)1 Α.Α.Δ. 1912 και Macgregor on Damages 18η Έκδ. σελ. 441-449) και τονίζοντας πως στην προκειμένη περίπτωση η επιδίκαση τιμωρητικών ή παραδειγματικών αποζημιώσεων ήταν ενδεδειγμένη, δεδομένου του ότι ένας πολίτης ανυποψίαστα δέχθηκε σοβαρή επίθεση από τέσσερα αστυνομικά όργανα, επεδίκασε το ποσό των €10.000=ως παραδειγματικές αποζημιώσεις. Η υπόθεση Τσίβικου (ανωτέρω) ακολουθήθηκε στην υπόθεση Νεοφύτου ν. Γενικού Εισαγγελέα, ECLI:CY:AD:2019:A212, Πολιτική Έφεση αρ. 503/2012, ημερομηνίας 31 Μαΐου 2019. Στην συγκεκριμένη υπόθεση ο εφεσείοντας κακοποιήθηκε από αστυνομικούς σε δύο περιπτώσεις, αρχικά σε δημόσιο χώρο στην πλατεία Ηρώων στην Λεμεσό και στην συνέχεια εντός του Κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Λεμεσού. Το Ανώτατο Δικαστήριο επεδίκασε το ποσό των €30.000= ως τιμωρητικές αποζημιώσεις. Εν προκειμένω δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συμπεριφορά του εναγομένου 1 υπήρξε τόσο απαράδεκτη, αφού ενήργησε με ανάρμοστο τρόπο, ώστε να δικαιολογείται η επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων σε βάρος του. Ο εναγόμενος 1 ήταν και εξακολουθεί να είναι μέλος της αστυνομικής δύναμης, επιφορτισμένος για την προστασία των πολιτών και την τήρηση του νόμου. Καταχρώμενος των εξουσιών που του εμπιστεύθηκε η Πολιτεία, απρόκλητα κακοποίησε τον ενάγοντα τόσο σωματικά αλλά ιδιαίτερα ψυχικά, με αποτέλεσμα η ζωή του τελευταίου να ανατραπεί και ο ίδιος να υποφέρει ακόμη και σήμερα, δέκα χρόνια μετά το συμβάν, θεωρώντας πως η υπόληψη του έχει διασυρθεί ανεπανόρθωτα και η αξιοπρέπεια του εξευτελίστηκε. Οι πράξεις του εναγομένου 1 καθίστανται ιδιαίτερα κατακριτέες δεδομένου του ότι κτύπησε τον ενάγοντα ενώ αυτός ήταν δεμένος με τις χειροπέδες, αδυνατώντας, ουσιαστικά, να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Τολμώ να πω, πως οι συγκεκριμένες συνθήκες καθιστούν τις ενέργειες του εναγομένου 1, ειδεχθείς. Φρονώ πως ποσό ύψους €10.000= είναι λογικό και δίκαιο να επιδικαστεί εναντίον του εναγομένου 1 ως τιμωρητικές ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Η θέση του κ. Φασουλιώτη πως το κράτος, η Κυπριακή Δημοκρατία δηλαδή, ευθύνεται για τις πράξεις του εναγομένου 1, με βρίσκει σύμφωνη. Το θέμα εξετάστηκε στην υπόθεση Νεοφύτου (ανωτέρω) όπου λέχθηκε πως σε κάθε περίπτωση το κράτος παραμένει υπεύθυνο για τις πράξεις των ενεργούντων ή αντλούντων εξουσία από αυτό. Τούτο ορίζεται ρητά από το άρθρο 172 του Συντάγματος. Το άρθρο 172 του Συντάγματος έχει ως ακολούθως: «Η Δημοκρατία ευθύνεται δια πάσαν ζημιογόνον άδικον πράξιν ή παράλειψιν των υπαλλήλων ή αρχών της Δημοκρατίας εν τη ασκήσει των καθηκόντων αυτών ή κατ' επίκλησιν ασκήσεως των καθηκόντων αυτών. Νόμος θέλει καθορίσει τα περί της ευθύνης της Δημοκρατίας.» Σύμφωνα με ό,τι έχει νομολογηθεί [Georgiou v. Attorney General

(1982)1 C.L.R. 938 και Alexandrou v. Attoreny General

(1983)1 C.L.R. 41] η Δημοκρατία ευθύνεται στη βάση του Άρθρου 172 του Συντάγματος, (α) όταν υπάρχει άδικη πράξη ή παράλειψη (άδικη είναι η πράξη η οποία έχει διαπραχθεί χωρίς εξουσιοδότηση από τον νόμο),(β) η άδικη πράξη ή η παράλειψη θα πρέπει να έχει προκαλέσει ζημιά και (γ) η ζημιογόνος πράξη να έχει τελεστεί κατά την άσκηση των καθηκόντων του υπαλλήλου ή κατ' επίκληση της άσκησης των καθηκόντων αυτού. Στην προκειμένη περίπτωση είναι αδιαμφισβήτητο πως ο εναγόμενος 1, μέλος της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου, βρισκόταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο, σε διατεταγμένη υπηρεσία. Το τελευταίο θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι το θέμα του τόκου. Το θέμα ρυθμίζεται από το άρθρο 58Α του Κεφ.148 όπως έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο 82

(1)/2008, καθώς και από σχετική νομολογία (Φοινικαρίδης κ.ά. v. Γεωργίου κ.ά.

(1991)1 Α.Α.Δ. 475). Το θέμα του καθορισμού του τόκου εμπίπτει εντός των πλαισίων της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Φοινικαρίδης (ανωτέρω) τονίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι ένας παράγοντας που δεν μπορεί να παραγνωριστεί είναι ο τρόπος με τον οποίο προωθείται η αγωγή προς εκδίκαση, αφού μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της μπορεί να έχει ως επακόλουθο τον περιορισμό της χρονικής έκτασης καθορισμού του τόκου. Εν προκειμένω θεωρώ πως η επιδίκαση τόκου επί των Γενικών και Ειδικών Αποζημιώσεων, θα πρέπει να περιοριστεί χρονικά και να επιδικαστεί τόκος από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής (30.7.2012). Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, κρίνω πως τόσο ο εναγόμενος 1 όσο και η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να αποζημιώσουν τον ενάγοντα για ό,τι αυτός υπέστη από τις παράνομες πράξεις του εναγομένου 1. Διά ταύτα εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και σε βάρος των εναγομένων 1 και 2, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, ως ακολούθως: (α) €30.000,= ως Γενικές Αποζημιώσεις με τον εκάστοτε νόμιμο τόκο από της καταχώρησης της αγωγής (30.7.2012) μέχρι εξόφλησης. (β) €12.877= ως Ειδικές Αποζημιώσεις με τον εκάστοτε νόμιμο τόκο από της καταχώρησης της αγωγής (30.7.2012) μέχρι εξόφλησης. (γ) €10.000= ως τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Το ποσό αυτό δεν θα φέρει οποιοδήποτε τόκο. Επιδικάζονται επίσης υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένου 1 και 2, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, τα έξοδα της αγωγής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο