GRASMERE PROPERTIES LTD ν. Ιavita κ.α., Αρ. Αγωγής: 2672/2019, 27/7/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Παρπόττα, Ε.Δ., Αρ. Αγωγής: 2672/2019 Μεταξύ: GRASMERE PROPERTIES LTD Ενάγουσας -και-
- XXX Ιavita
- XXX Ιavita
- XXX Φιλίππου Εναγομένων Αίτηση υπό Ενάγουσας ημερομηνίας 15/11/2019 για Ενδιάμεσα Διατάγματα Ημερομηνία: 27 Ιουλίου, 2020 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια-Ενάγουσα: κος Γεωργίου Για Καθ' ων η αίτηση - Εναγομένους 1 και 2: κος Διογένους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ένταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 15/11/
- Όπως προκύπτει από την Οπισθογράφηση του Κλητηρίου, η ουσιαστική αξίωση της Ενάγουσας αφορά ποσό €45.865,10.- ως αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό παράβαση σύμβασης και/ή για εκτελεσθείσες εργασίες και/ή βάση αθέμιτου και/ή αδικαιολόγητου πλουτισμού. Στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής καταχωρίστηκε στις 15/11/2019 και η υπό κρίση αίτηση άνευ ειδοποιήσεως με την οποία η Ενάγουσα εξαιτείτο την έκδοση ενδιαμέσων διαταγμάτων. Στη βάση της υπό κρίση αίτησης η Ενάγουσα εξασφάλισε στις 19/11/2019 προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους Εναγόμενους 1 και 2 ή οποιοδήποτε από αυτούς μέσω των διευθυντών και/ή αντιπροσώπων και/ή υπηρετών τους και παντός άλλου προσώπου αντλεί εξουσία και δικαίωμα από τους Εναγόμενους 1και 2 από του να επεμβαίνει, να εισέρχεται, να επιτρέπει και/ή να εξουσιοδοτεί την είσοδο, να επιτρέπει και/ή να εξουσιοδοτεί οποιαδήποτε εργασία πάσης φύσεως και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο να ασκεί τα δικαιώματα ενός κατόχου επί του ακινήτου στη περιοχή XXXXX στην XXX XXX X4X, XXXXX Λεμεσός (αιτητικό υπό στοιχείο Α). Τα τρία άλλα αιτητικά της υπό κρίση αίτησης (υπό στοιχεία Β, Γ και Δ) ορίστηκαν για επίδοση στην άλλη πλευρά και τα οποία έχουν ως ακολούθως: «Β. Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ή οποιοδήποτε από αυτούς μέσω των διευθυντών και/ή αντιπροσώπων και/ή υπηρετών τους και παντός άλλου προσώπου αντλεί εξουσία και δικαίωμα από τους εναγόμενους 1 και 2 από του να επεμβαίνουν και/ή να αγγίζουν, μετακινούν και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο απομακρύνουν τα υλικά και/ή εργαλεία και/ή μηχανήματα της ενάγουσας από την οικοδομή που βρίσκεται στο ακίνητο στη περιοχή XXXXX στην XXX XXX X4X, XXXXX, Λεμεσός, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης και/ή με νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Παρεμπίπτον διάταγμα που να επιτρέπει στους αιτητές-ενάγοντες όπως διορίσουν επιμετρητή ποσοτήτων του οποίου θα επιτραπεί η είσοδος στην οικοδομή ώστε να επιμετρήσει την εκτελεσθείσα εργασία για την οποία θα δύναται να ετοιμάσει έκθεση για χρήση από τους ενάγοντες και το διάταγμα αυτό θα ισχύει μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου ή μέχρι τελικής αποπεράτωσης της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. Δ. Οδηγίες του Δικαστηρίου όπως το Διάταγμα Α ανωτέρω παύσει να ισχύει ευθύς μόλις ο επιμετρητής ποσοτήτων που αναφέρεται στο διάταγμα Γ ανωτέρω ετοιμάσει την έκθεση του και την παραδώσει στους ενάγοντες και/ή οπουδήποτε αλλού κρίνει το Δικαστήριο σκόπιμο.» Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (Ν.14/1960), στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, (Κεφ.6), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 θ.θ.1 - 3, 8, 9, 11 και 13, Δ.59 και Δ.64, στο Κοινοδίκαιο, στις αρχές τις επιείκειας, στη νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες, στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση περιέχονται στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του κου XXX Ιωαννίδη, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι:
- Στις 31/7/2017 μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγομένων 1 και 2 υπογράφηκε σχετική σύμβαση ανέγερσης οικοδομής η οποία αφορούσε ανέγερση κατοικίας στη περιοχή XXXXX στην XXX XXX X4X, XXXXX, στην Λεμεσό.
- Με βάση τη σύμβαση αρχιτέκτονας του έργου ορίστηκε ο Εναγόμενος
- Ουδέποτε συμφωνήθηκε και/ή διορίστηκε επιμετρητής του έργου παρόλο ότι προνοείτο και απαιτείτο από τη σύμβαση.
- Το έργο θα παραδίδετο στις 30/11/2018, ωστόσο στην πορεία οι Εναγόμενοι 1 και 2 ζήτησαν μετατροπές του έργου και αλλαγές στα σχέδια από τον Εναγόμενο 3, γεγονός που καθυστέρησε την ολοκλήρωση και συνέχεια των εργασιών. Επίσης ζήτησαν αλλαγή στα συμφωνημένα υλικά που θα χρησιμοποιούνταν για την ανέγερση της κατοικίας, γεγονός που καθυστέρησε το έργο για να γίνει κατορθωτή η εξασφάλιση των νέων υλικών. Επίσης δεν προέβησαν σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες και μελέτες ως έπρεπε να πράξουν με αποτέλεσμα να μην εντοπίσουν ότι το υπέδαφος στο ακίνητο δεν ήταν κατάλληλο για ανέγερση οικοδομής και χρειαζόταν πολύωρες εργασίες για να μπορέσει να καταστεί κατάλληλο.
- Ο Εναγόμενος 3 κατά παράβαση των ρητρών 22 και 24 της σύμβασης ουδέποτε έκδωσε οποιαδήποτε οδηγία για τις εν λόγω καθυστερήσεις και ουδέποτε ενημέρωσε την Ενάγουσα για αλλαγές στο χρονοδιάγραμμα και τους λόγους αυτής της αλλαγής.
- Η όλη καθυστέρηση που προκλήθηκε εξ υπαιτιότητας των Εναγομένων προκάλεσε αναστάτωση στο πρόγραμμα της Ενάγουσας και ως εκ τούτου δεν ήταν σε θέση να παρέχει το ίδιο προσωπικό όπως και πριν για όλες τις ημέρες που εργάζονταν στο έργο.
- Τον Μάρτιο του 2019 η Ενάγουσα εκτέλεσε αριθμό εργασιών και ως η συμφωνία τους ετοίμασαν και παρουσίασαν στον αρχιτέκτονα σχετικό κατάλογο εργασιών και χρεώσεων και ζήτησαν την έκδοση πιστοποιητικού σύμφωνα με τη ρήτρα 31 της σύμβασης για να πληρωθούν από τον εργοδότη.
- Για τις εκτελεσθείσες εργασίες για τον μήνα Μάρτιο του 2019 ο εργοδότης με οδηγίες του αρχιτέκτονα κατακράτησε παράνομα ποσό €10.000.- για ισχυριζόμενες κακοτεχνίες. Επιπρόσθετα καμία πληρωμή έγινε του οφειλόμενου ποσού ύψους €11.804,87.- που αφορά Φ.Π.Α. και το οποίο χρέωσε η Ενάγουσα στον κατάλογο εργασιών.
- Τον Απρίλιο του 2019 η Ενάγουσα προχώρησε σε εκ νέου εργασίες και ετοίμασε σχετικό κατάλογο εργασιών και χρεώσεων ο οποίος ανέρχετο στο ποσό των €21.060,23.- τον οποίον απέστειλαν στον Εναγόμενο 3 για να εκδώσει σχετικό πιστοποιητικό ως προνοείτο στη σύμβαση.
- Ο Εναγόμενος 3 ουδέποτε έκδωσε σχετικό πιστοποιητικό παρά τις συνεχείς οχλήσεις της Ενάγουσας και οι Εναγόμενοι 1 και 2 ουδέποτε τους πλήρωσαν. Στις 7/5/2019 έγινε συνάντηση με τον Εναγόμενο 3 ο οποίος συμφώνησε να εκδώσει το εν λόγω πιστοποιητικό και η Ενάγουσα δέχτηκε να προβεί σε νέες αλλαγές στην οικοδομή οι οποίες δεν ήταν στα αρχικά συμφωνημένα σχέδια. Συγκεκριμένα τους ζητήθηκε να δημιουργήσουν κενό στην περίφραξη.
- Τον Μάιο του 2019 προχώρησαν σε αριθμό εργασιών μέχρι που τελικά αναγκάστηκαν να αναστείλουν όλες τις εργασίες. Το κόστος των εργασιών τους ήταν περίπου €3.000,00.- και πάλι ο Εναγόμενος 3 δεν έκδωσε σχετικό πιστοποιητικό και οι Εναγόμενοι 1 και 2 ουδέποτε πλήρωσαν το εν λόγω ποσό με αποτέλεσμα να πλουτίσουν αθέμιτα από τις δικές τους εργασίες.
- Ο Εναγόμενος 3 τους έστειλε επιστολή ημερομηνίας 29/5/2019 με την οποία τερμάτιζε τη σύμβαση μεταξύ των μερών κατά παράβαση της ρήτρας 26 της σύμβασης.
- Η Ενάγουσα απέρριψε αμέσως τον τερματισμό και έτσι έγινε συνάντηση στις 19/6/2019 όπου πρότεινε η Ενάγουσα το φιλικό και αμοιβαίο τερματισμό της σύμβασης με την προϋπόθεση ότι θα της κατέβαλλαν τα οφειλόμενα ποσά. Ακολούθησε της συνάντησης σχετική αλληλογραφία με τους Εναγόμενους 1 και
- Μέχρι σήμερα δεν έγινε καμία πληρωμή προς την Ενάγουσα για τα οφειλόμενα ποσά παρά την καλή διάθεση της Ενάγουσας να τερματίσουν από κοινού τη σύμβαση νοουμένου ότι πρώτα εξοφληθούν τα οφειλόμενα ποσά.
- Η Ενάγουσα είναι και πάντα ήταν πρόθυμη να συνεχίσει τη συνεργασία τους.
- Ως αποτέλεσμα των ως άνω γεγονότων και της στάσης πληρωμών από τους Εναγόμενους 1 και 2 η Ενάγουσα αναγκάστηκε να αναστείλει κάθε περαιτέρω εργασία στην οικοδομή ως είχε δικαίωμα να πράξει με βάση τη σύμβαση.
- Περί τον Ιούλιο του 2019 κάποιος απομάκρυνε την πινακίδα της Ενάγουσας από το εργοτάξιο χωρίς να τους ειδοποιήσει.
- Στις 13/9/2019 έγινε συνάντηση με τους Εναγόμενους 1 και 2 για να βρεθεί μία λύση. Στις 11/10/2019 ζητήθηκε από την Ενάγουσα εκ νέου συνάντηση. Στις 13/10/2019 με επιστολή του ο Εναγόμενος 3 κατ' αρχάς ανακαλούσε τον παράνομο τερματισμό ημερομηνίας 29/5/2019 και ζητούσε από την Ενάγουσα να προβεί σε αριθμό επιδιορθώσεων κατ' ισχυρισμών κακοτεχνιών.
- Αναφέρει επίσης ότι η Ενάγουσα ζητεί αποζημιώσεις στη βάση του όρου 25 της σύμβασης η οποία προνοεί για αποζημιώσεις σε περίπτωση καθυστερήσεων που δεν βαραίνουν τον εργολάβο.
- Σε απάντηση της επιστολής του Εναγομένου 3 η Ενάγουσα με επιστολή της ημερομηνίας 29/10/2019 καλούσε τον Εναγόμενο 3 να εκδώσει τα πιστοποιητικά για τους μήνες Απρίλιο και Μάιο και να δώσει οδηγίες στους Εναγομένους 1 και 2 να πληρώσουν.
- Αντί αυτού ο Εναγόμενος 3 με επιστολή του ημερομηνίας 4/11/2019 παραδεχόταν ότι ο τερματισμός στις 29/5/2019 ήταν παράνομος και παράτυπος και απέρριπτε όλους τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. Στις 5/11/2019 η Ενάγουσα έλαβε νέα επιστολή ημερομηνίας 4/11/2019 από τους Εναγόμενους 1 και 2 με την οποία τερμάτιζαν παράνομα και παράτυπα τη συμφωνία τους. Ο Εναγόμενος 3 με επιστολή του ημερομηνίας 7/11/2019 καλούσε την Ενάγουσα όπως εντός 10 ημερών να απομακρύνει όλα τα μηχανήματα που είχε στο χώρο.
- Είναι η θέση του κατόπιν νομικής συμβουλής ότι η σύμβαση δεν προνοεί για τις περιπτώσεις όπου υπάρχει διαφωνία ως προς το νόμιμο του τερματισμού από τον ιδιοκτήτη και το αποτέλεσμα αυτής της διαφοράς στο καθεστώς της κατοχής της οικοδομής. Αναφέρει, επίσης ότι η ρήτρα 36 η οποία προνοεί για επίλυση διαφορών δεν προνοεί για το ποιος έχει την ευθύνη της οικοδομής.
- Αναφέρει ακόμη ότι στην οικοδομή υπάρχουν διάφορα μηχανήματα και υλικά που ανήκουν στην Ενάγουσα.
- Κατόπιν νομικής συμβουλής αναφέρει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος.
- Επικαλείται επίσης ως ανεπανόρθωτη ζημιά ότι κινδυνεύει το ευρύτερο κοινό από μια μισό ατέλειωτη οικοδομή της οποίας την ευθύνη έχει η Ενάγουσα και οποιοδήποτε ατύχημα συμβεί θα εκθέσει την Ενάγουσα σε δικαστικές διαμάχες, πειθαρχικές κυρώσεις και ενδεχομένως ποινικές υποθέσεις. Υπάρχει επίσης ο υπαρκτός κίνδυνος να εργοδοτηθούν μη προσοντούχα άτομα για να ολοκληρώσουν τις εργασίες που η Ενάγουσα ξεκίνησε και σε μία τέτοια περίπτωση υπάρχει υπαρκτός και πραγματικός κίνδυνος να δημιουργηθούν ζημιές, κακόβουλα ή ακόμα και από απλό λάθος, στις ήδη εκτελεσθείσες από την Ενάγουσα εργασίες με αποτέλεσμα να αξιώσει στο μέλλον ο ιδιοκτήτης αποζημιώσεις για κακοτεχνίες για τις οποίες δεν ευθύνεται ο ίδιος. Επίσης σε περίπτωση που κριθεί ότι ο τερματισμός από τους Εναγόμενους 1 και 2 είναι παράνομος, η Ενάγουσα δεν θα μπορεί να συνεχίσει και να αποπερατώσει το έργο ως η σύμβαση των μερών και θα εκτεθεί σε σοβαρό οικονομικό πλήγμα το οποίο θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να καθοριστεί με αποζημιώσεις.
- Είναι επίσης η θέση του ότι χωρίς το διορισμό επιμετρητή ο οποίος θα καθορίσει την αξία των εργασιών της Ενάγουσας και το στάδιο στο οποίο σταμάτησε για να υπάρχει σαφής καταγραφή της αξίας των εργασιών της Ενάγουσας σε περίπτωση που αναλάβει τρίτο πρόσωπο και δημιουργήσει προβλήματα στην οικοδομή, υπάρχει άμεσος κίνδυνος να αναλάβει άλλο πρόσωπο και να προκαλέσει ζημιές τις οποίες να επιρριφθούν στην Ενάγουσα.
- Τέλος είναι η θέση του ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της επαγγελματικής επίλυσης της παρούσας διαφοράς και το αιτούμενο διάταγμα θα παγιοποιήσει την σημερινή κατάσταση για να μπορεί εύκολα να καταγραφεί και θα μειώσει τις πιθανότητες ατυχημάτων. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, νομική βάση της οποίας αποτελούν τα άρθρα 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, τα άρθρα 3, 4, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θ.θ.1-4 και 15, Δ.48 θ.θ.1-4 και η Δ.64, τα άρθρα 23, 25, 26 και 28 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι αρχές της Επιείκειας, οι συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και η νομολογία. Στην Ειδοποίηση Ένστασης αποτυπώνονται 27 λόγοι προς απόρριψη της αίτησης, ως ακολούθως: « 1.Η Αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, όπως τροποποιήθηκε. Οι Ενάγοντες / Αιτητές έχουν αποτύχει να ικανοποιήσουν τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, και πιο συγκεκριμένα :- 1.
- Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν αποκαλύπτουν και/ή έχουν κανένα αγώγιμο δικαίωμα ή βάση αγωγής εναντίον ενός εκάστου των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση. 1.
- Η παρούσα αγωγή είναι πρόωρη και παράτυπη αφού δεν έχουν ακολουθηθεί οι πρόνοιες της επίδικης συμφωνίας από τους Αιτητές η οποία προβλέπει διαδικασία επίλυσης διαφορών άλλη από αυτή που ακολούθησαν οι Ενάγοντες Αιτητές. 1.
- Η παρούσα αγωγή δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας γιατί μεταξύ άλλων θα πρέπει να εκδικαστεί σε διαιτησία και όχι στο δικαστήριο όπως προβλέπει η επίδικη συμφωνία επομένως υπάρχει δικονομικό κώλυμά. 1.
- Ότι, εκτός αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και/ή συνεχίσουν να ισχύει το μονομερές διατάγματα ημερομηνίας 19/11/2019 θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Με δεδομένο ότι η απαίτηση των Εναγόντων είναι χρηματική και με δεδομένο ότι οι Ενάγοντες 1 και 2 είναι οι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου αξίας πέραν του 1.000.000 ευρώ οι Ενάγοντες εάν και εφόσον αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους τότε η απαίτηση τους μπορεί να καταβληθεί με χρήμα αφού οι Εναγόμενοι 1 , 2 και 3 είναι φερέγγυοι . Επιπλέον δεν έχει δοθεί μαρτυρία με την οποία να αποδεικνύεται ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1-3 είναι αφερέγγυοι. 1.
- Οι Ενάγοντες / Αιτητές παρέλειψαν και/ή απέτυχαν ν' αποδείξουν ότι η έκδοση και/ή η συνέχιση των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων θα ήταν προς όφελος της δικαιοσύνης ("administration of justice'''} και/ή αλλιώτικα. 1.
- Οι Ενάγοντες / Αιτητές παρέλειψαν και/ή απέτυχαν ν' αποδείξουν και/ή ικανοποιήσουν το επείγον του θέματος ούτως ώστε να δικαιολογείται ν' αποταθούν στο Δικαστήριο μονομερώς, αφού μεταξύ άλλων:- 1.6.
- Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν προσκόμισαν καθόλου και/ή επαρκή και/ή ικανοποιητική μαρτυρία για τη δικαιολόγηση της κατ' ισχυρισμό ζημιάς που θα υποστούν εκτός και εάν εκδοθούν τα αναφερόμενα διατάγματα. 1.6.
- Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν προσκόμισαν καθόλου και/ή επαρκή και/ή ικανοποιητική μαρτυρία για τη δικαιολόγηση της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε και/ή μεσολάβησε από την ημερομηνία παραλαβής της επιστολής ημερομηνίας 29/05/2019 μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης της υπό κρίσης Αίτησης και/ή παρούσας Αγωγής.
- Η Αίτηση δεν ικανοποιεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 του Κεφ.
- Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει σαφέστατα υπέρ της ακύρωσης των προσωρινών εκδοθέντων μονομερώς διαταγμάτων αφού, μεταξύ άλλων:- 3.1 Η συμπεριφορά των Εναγόντων / Αιτητών στην παρούσα Αγωγή είναι αδικαιολόγητη και/ή συνιστά καταφρόνηση και κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας της Αγωγής αλλά και των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, και δη των Εναγομένων Αρ. 1 και 2 αφού θα το διάταγμα είναι τόσο δραστικό με αποτέλεσμα να καταπατούνται τα συνταγματικά ή και ανθρώπινα δικαιώματα των τελευταίων ήτοι της απόλαυσης και χρήσης της ακίνητης περιουσίας τους. 3.2 Η πιθανή έκδοση και/ή συνέχιση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επιφέρει πλήγμα στους Ενάγοντες 1 και 2 γιατί θα αποστερούνται να εισέλθουν εντός του ακινήτου τους μέχρι την τελεσιδικία της παρούσας υπόθεσης κατά παράβαση του άρθρου 23 του Συντάγματος. Επιπλέον οι Αιτητές είχαν άπλετο χρόνο τόσο πριν όσο και μετά την ημέρα που εκδόθηκε το παρόν διάταγμα μέχρι και σήμερα να κάνουν οποιαδήποτε επιμέτρηση των εργασιών που ισχυρίζονται ότι έκανα και να φωτογραφήσουν τον χώρο προκειμένου να αποφύγουν την κακόβουλή στοχοποίηση τους για κακοτεχνίες όπως αυτοί ισχυρίζονται. 4 .Οι Ενάγοντες / Αιτητές εξασφάλισαν καταχρηστικά και λανθασμένα τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα αφού θα έπρεπε να αποταθούν σε διαιτησία και όχι στο Δικαστήριο αποκρύβοντας έντεχνα αυτό από το Δικαστήριο. Το συμβόλαιο μεταξύ των μερών προβλέπει ξεκάθαρο μηχανισμό επίλυσης οποιοσδήποτε διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η πλευρά των Εναγόντων σκόπιμα δεν έχει ακολουθήσει αυτή την διαδικασία με απώτερο σκοπό να χρησιμοποιήσουν το εκδοθέν διάταγμα ως μοχλό πίεσης προς είσπραξη των κατ' ισχυρισμών οφειλόμενων ποσών. Ως εκ των ανωτέρω η όλη διαδικασία που ακολουθήθηκε από τους Αιτητές είναι καταχρηστική και καταπιεστική και ως τέτοια θα πρέπει να απορριφθεί. 5 .Δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής και/ή δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση - Εναγομένων 1-3 και/ή η αγωγή εναντίον τους είναι αβάσιμη και καταδικασμένη σε απόρριψη καθώς οι Εναγόμενοι 1 και 2 όχι μόνο έχουν πολύ καλή υπεράσπιση αλλά έχουν και ανταπαίτησή με την οποία επιφυλάσσονται να διεκδικήσουν αποζημιώσεις για τις ζημίες που υπέστηκαν τόσο για τις κακοτεχνίες των Εναγόντων όσο και για τον χρόνο που διέρρευσε από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος μέχρι και σήμερα αφού τους αποστέρησαν να προχωρήσουν με την ολοκλήρωση της οικίας τους αλλά και την απόλαυση της περιουσίας τους. 6 .Οι Ενάγοντες διεκδικούν αποζημιώσεις και από τον Εναγόμενο 3 ο οποίος δεν έχει καμία ιδιοκτησιακή σχέση με το επίδικο ακίνητο και παρά ταύτα έχει εκδοθεί διάταγμα απαγόρευσης στην ιδιοκτησία των Εναγόμενων 1-
- 7 .Τα αποτελέσματα, τα οποία θα επιφέρει η Αίτηση, εφόσον εγκριθεί, θα είναι ασύμβατα με ρητές πρόνοιες του Συντάγματος καθώς επίσης και με τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης και/ή τους κανόνες της επιείκειας αφού παραβιάζουν κατάφορα συνταγματικά δικαιώματα των Εναγόντων 1 και
- 8 .Το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την αίτηση, ουδόλως δικαιολογούσε την έκδοση και μάλιστα μονομερώς των ενδιάμεσων διαταγμάτων τόσο δραστικών τα οποία απαγορεύουν στους Ενάγοντες και ιδιοκτήτες να εισέλθουν εντός της οικίας τους. 9 .Υπήρξε, αντικειμενικά, σοβαρότατη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων, εκ μέρους των Αιτητών που στόχευε να παραπλανήσει το δικαστήριο. 10 Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει ότι κινδυνεύουν να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθούν ή διατηρηθούν τα Διατάγματα. 11 Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική τους εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς. Τόσο τα εκδοθέντα όσο και τα αιτούμενα διατάγματα είναι σε τέτοιο βαθμό αόριστα και/ή γενικά και/ή ασαφή κατά τρόπο που συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου (abuse of the process of the Court) και είναι υπέρμετρα καταπιεστικά σε βαθμό που παρεμβαίνουν στην ομαλή και συνήθη διεξαγωγή των εργασιών ή και της χρήσης των Καθ' ων η Αίτηση 1-3 καθώς επίσης παρεμβαίνουν και παραβιάζουν τα συνταγματικά δικαιώματα των Εναγομένων 1 και 2 αφού τους απαγορεύουν να εισέλθουν εντός της οικίας τους από τις 19/11/2019 μέχρι και σήμερα. 12 Ως αποτέλεσμα της Αίτησης, ημερομηνίας 15/11/2019 και του εκδοθέντος διατάγματος, ημερομηνίας 19/11/2019 αντινομικά, αντιστράφηκε το βάρος απόδειξης, φέρνοντας τους Καθ' ων η Αίτηση 1-3 σε δυσμενή θέση αφού αδυνατούν να διεξάγουν τις εργασίες τους εντός του ακινήτου προκαλώντας τους τεράστιες ζημιές και έξοδα . 13 Η Αίτηση και/ή τα αιτούμενα διατάγματα έχουν ως αποτέλεσμα την καταπάτηση αναφαίρετων Συνταγματικών Δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση 1-2, όπως αυτά διαφυλάσσονται από τα άρθρα 23, και σε σχέση με τον Καθ' ου η Αίτηση 3, τα άρθρα 25, 26 και 28 του Συντάγματος. 14 Η Αίτηση, τα εκδοθέντα και τα αιτούμενα διατάγματα σκοπεύουν και/ή θα έχουν ως αποτέλεσμα την επαγγελματική εξόντωση του Καθ' ου η Αίτηση
- 15 Η Αίτηση, τα εκδοθέντα και τα αιτούμενα διατάγματα μοναδικό σκοπό έχουν να φέρουν τους Εναγόμενους 1 και 2 σε δυσμενή θέση ή και από δεσπόζουσα θέση δυνάμει του πιο πάνω εκδοθέν διατάγματος οι Ενάγοντες να πιέσουν τους Εναγόμενους 1 και 2 αθέμιτα και/ή εκβιαστικά και/ή καταχρηστικά να αποδεχτούν να βρουν λύση στα μέτρα των Εναγόντων αψηφώντας παντελώς την απαίτηση των Εναγόμενων 1 και 2 εναντίον των Εναγόντων η οποία προκύπτει τόσο από τις κακοτεχνίες που προξένησαν οι Ενάγοντες όσο και από την παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων τους. 16 Τα εκδοθέντα αλλά και τα επιδιωκόμενα διατάγματα δεν δικαιολογούνται, υπό τις περιστάσεις και θα πρέπει να απορριφθούν σύμφωνα με το ισοζύγιο της δικαιοσύνης, τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης και την αρχή της ισότητας των όπλων. 17 Επιπρόσθετα οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή παρέλειψαν να αναφερθούν ρητά και/ή να παραπέμψουν το Δικαστήριο σε στοιχεία και/ή αναφορές σε γεγονότα που γνώριζαν ή περιέχονταν σε έγγραφα που έπρεπε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, γεγονός που θα πρέπει να οδηγήσει στην ακύρωση των μονομερώς εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων. 18 Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη πραγματικά γεγονότα και/ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο αναφορικά μεταξύ άλλων με τ' ακόλουθα:- 18.2 Οι Ενάγοντες απέτυχαν να αναφέρουν την διαδικασία που προβλέπει η μεταξύ τους συμφωνία προς επίλυσης οποιοσδήποτε διαφοράς μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων και παρέλειψαν να αναφέρουν ότι δεν εφάρμοσαν καμία από τις πιο πάνω πρόνοιες του συμβολαίου καταχρηστικά. 18.3 Οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν την σωρεία επιστολών που αποστάλθηκαν από τον Εναγόμενο 3 σε σχέση με τις κακοτεχνίες που είχε το έργο σε μια προσπάθεια να ξεγελάσουν το δικαστήριο και να αποσπάσουν μονομερώς το υπό αναφορά διάταγμα. 18.4 Οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν την ρήτρα διαιτησίας και με γενικές αερολογίες το απέκρυψαν προκειμένου να διασφαλίσουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 18.5 Οι Ενάγοντες απέκρυψαν να αναφέρουν ότι πήραν χρήματα μέσω του από βιώσαντα XXX Ιωαννίδη τα οποία υπερκαλύπτουν την κατ' ισχυρισμό απαίτηση τους και συνεπώς δεν υπάρχει κανένα οφειλόμενο ποσό προς όφελος τους αντιθέτως οφείλουν χρήματα προς τους Εναγόμενους 1 και
- 18.6 Οι Ενάγοντες δεν αποκάλυψαν τις επανειλημμένες οδηγίες που είχαν από τον Εναγόμενο 3 σε σχέση με την υλοποίηση εργασιών που είτε ήταν κακοτεχνίες είτε έπρεπε να γίνουν σύμφωνα με την συνήθη πρακτική ή και τους σχετικούς οικοδομικούς κανονισμούς. 18.7 Οι Ενάγοντες παρέλειψαν να αποκαλύψουν ότι όσα εργαλεία και ή κινητή περιουσία έχουν εντός του επίδικου ακινήτου καλέστηκαν να τα πάρουν όπως προνοεί η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων αλλά και ότι είχαν άπλετο χρόνο να το πράξουν αυτό. 18.8 Οι Ενάγοντες εσφαλμένα ανέφεραν ότι η συγκεκριμένη διαφορά είναι διαφορά που δεν προβλέπεται τρόπος επίλυσης της μέσω της διαδικασίας που αναφέρει η συμφωνία των μερών ήτοι μέσω του αρχιτέκτονα ή και μέσω διαιτητή. 18.9 Οι Ενάγοντες παρέλειψαν να αναφέρουν ότι ο μόνος λόγος που έκαναν αυτή την διαδικασία ήταν για να εκβιάσουν τους Εναγόμενους 1 και 2 και παρέλειψαν να αναφέρουν ότι αυτόν τον εκβιασμό τον έκαναν πριν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 18.10 Οι Ενάγοντες λανθασμένα ανέφεραν ότι ο τερματισμός από μέρους των Εναγομένων ήταν καθόλα νόμιμος και έγκυρος και δεν αποκάλυψαν καθόλου τι προβλέπει η συμφωνία των μερών σε περίπτωση μη πληρωμής κατ' ισχυρισμό ολοκληρωμένων εργασιών. 18.11 Οι Ενάγοντες απέκρυψαν ότι καλέστηκαν από τον Εναγόμενο 3 να πάρουν τα αντικείμενα ιδιοκτησίας τους από το εργοτάξιο μετά τον νόμιμο τερματισμό των Εναγόμενων 1 και
- 19 Οι Ενάγοντες / Αιτητές δεν προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια και καλή πίστη, και εν πάση περιπτώσει, η καταχώρηση της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ισοδύναμε! με κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου, και αποτελεί προϊόν δεύτερων σκέψεων των Εναγόντων / Αιτητών και/ή ένα όχημα καταπίεσης των Εναγομένων και/ή των έννομων συμφερόντων αυτών. 20 Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των προηγούμενων λόγων ένστασης το πραγματικό και/ή νομικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση των Αιτητών, υπό τις περιστάσεις δεν δικαιολογείται η έκδοση και/ή οριστικοποίηση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή τα αιτούμενα διατάγματα δεν ευρίσκουν έρεισμα στις νομικές αρχές και/ή την νομολογία και/ή δεν συντρέχουν ικανοποιητικοί λόγοι, για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης και/ή της οριστικοποίησης των αιτούμενων διαταγμάτων. 21 Τα μονομερή διατάγματα ημερομηνίας 19/11/2019 εκδόθηκαν και/ή συντάχθηκαν κατά παράβαση των όρων του Άρθρου 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6 και/ή αντικανονικά και/ή επί ελλιπούς και/ή ανεπαρκούς και/ή μη ικανοποιητικής εγγύησης και/ή οι Αιτητές δεν κατέθεσαν εγγύηση για την έκδοση και/ή σύνταξη των εν λόγω μονομερών διαταγμάτων ημερομηνίας 19/11/2019, και συνακόλουθα, τα μονομερή διατάγματα ημερομηνίας 19/11/2019 είναι άκυρα εξαρχής και/ή δεν μπορούν να επιφέρουν και/ή δημιουργήσουν οποιοδήποτε αποτέλεσμα επί των Εναγομένων / Καθ' ων η Αίτηση και/ή να δημιουργήσουν δεσμεύσεις και/ή υποχρεώσεις σ' αυτούς. 22 Η πραγματική πρόθεση των Αιτητών έγκειται στην χρήση μέσων δικαίου, κατά τρόπο καταχρηστικό της διαδικασίας (manipulation of the procedure) και/ή οι Αιτητές προωθούν την παρούσα δικαστική διαδικασία καταχρηστικά (abuse of process) και/ή η αίτηση των Αιτητών είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη (mala Tides) αφού με βάση την επίδικη σύμβαση έπρεπε να αποταθούν σε διαιτησία. 23 Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρία υπέρ της Αίτησης, ώστε το Δικαστήριο να βασιστεί σε αυτή προς τον σκοπό οριστικοποίησης και/ή έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή βασικά συστατικά στοιχεία έκδοσης τους απουσιάζουν, ώστε η Αίτηση των Αιτητών δέον να απορριφθεί. 24 Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των προηγούμενων λόγων ένστασης, δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη πιθανότητας οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία ή ότι έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως αγωγή αφού με βάση την ένορκη δήλωση που επισυνάπτεται οι Καθ' ων η αίτηση έχουν υποστεί σοβαρότατες ζημιές τις οποίες επιφυλάσσουν να διεκδικήσουν στο σωστό forum ήτοι στην διαιτησία όπως προβλέπει η συμφωνία των διαδίκων . 25 Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των προηγούμενων λόγων ένστασης, η απαίτηση των Αιτητών, όπως παρουσιάζεται δεν συνιστά μια ασυνήθιστα δυνατή και ξεκάθαρη περίπτωση που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτουμένων προστακτικών διαταγμάτων και μάλιστα τόσο δραστικών διαταγμάτων τα οποία απαγορεύουν την είσοδο εντός υποστατικού ιδιοκτησίας των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 . 26 Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό των προηγούμενων λόγων ένστασης, η έκδοση και/ή οριστικοποίηση των αιτουμένων διαταγμάτων δεν είναι αναγκαία, υπό τις περιστάσεις. 27 Τυχόν έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα είναι αντίθετη προς την ορθή και απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση περιέχονται στην πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του κου XXX Φιλλίπου - Εναγόμενου 3 ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι :
- Δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 31/7/2017 η Ενάγουσα συμφώνησε να ανεγείρει κατοικία εντός του ακινήτου των Εναγομένων 1 και 2 έναντι του ποσού των €770.255,90.-. Ο ίδιος με βάση την εν λόγω συμφωνία διορίστηκε ως επιβλέποντας αρχιτέκτονας του έργου.
- Σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό μη καταβολή ή πληρωμή συγκεκριμένων ποσών (παράγραφος Α της Οπισθογράφησης) από τους Εναγόμενους 1 και 2 αναφέρει ότι οι τελευταίοι δεν πλήρωσαν το υπό παράγραφο Α χρηματικό ποσό ενόψει του ότι, μεταξύ άλλων, δεν έκδωσε ο ίδιος τα πιστοποιητικά πληρωμής για το λόγο ότι οι εργασίες ήταν ελαττωματικές ή και δεν είχαν γίνει σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας και παρά τις υποδείξεις του προς την Ενάγουσα εντούτοις αρνήθηκε επανειλημμένα να ανταποκριθεί με αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατή η σωστή ολοκλήρωση των εργασιών και κατ' επέκταση να υποστούν οι Εναγόμενοι 1 και 2 σοβαρές ζημιές και έξοδα αφού θα αναγκαστούν να διορθώσουν τις ζημιές και τις κακοτεχνίες τις οποίες δημιούργησε η Ενάγουσα και ή οι αντιπρόσωποι αυτής. Ως εκ τούτου ο μόνος λόγος που δεν έκδωσε τα πιστοποιητικά πληρωμής είναι επειδή η Ενάγουσα δεν εκπλήρωσε τις συμβατικές της υποχρεώσεις αφού προέβη σε πάρα πολλές κακοτεχνίες τις οποίες ανέφερε πολλάκις μέσω της αλληλογραφίας που είχε μαζί της, γεγονός που απέκρυψε από το Δικαστήριο η Ενάγουσα για να πετύχει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Αναφέρει επίσης ότι με βάση τη συμφωνία, σε περίπτωση που η Ενάγουσα προβεί σε εργασίες εναπόκειται στον ίδιο να εκδώσει διατακτικό πληρωμής εάν και εφόσον κρίνει και ικανοποιηθεί ότι οι εργασίες έχουν διεκπεραιωθεί σωστά χωρίς κακοτεχνίες σύμφωνα με την οικοδομική πρακτική και τους κανονισμούς που διέπουν τις οικοδομές.
- Αναφέρεται επίσης σε γεγονότα που κατ' ισχυρισμό του έλαβαν χώρα από την ημέρα έναρξης αποπεράτωσης των οικοδομικών εργασιών μέχρι και σήμερα. Πιο συγκεκριμένα μεταξύ άλλων αναφέρει ότι: · Κατόπιν πρότασης της Ενάγουσας υπήρχε έκπτωση 11% σε κάθε διατακτικό που παρουσίαζε για πληρωμή. · Η Ενάγουσα ουδέποτε έθεσε θέμα για μη διορισμό επιμετρητή ποσοτήτων. · Η Ενάγουσα τοποθέτησε το κτήριο κατά 30 εκατοστά πιο ψηλά από ότι είναι στα σχέδια και απαίτησε έξτρα €2,400 για δήθεν έξτρα εργασίες εκσκαφής. · Δεν απαιτείτο από τις αρμόδιες αρχές μελέτη εδάφους. Ενώ η Ενάγουσα εξέφρασε τη διαφωνία της για πρώτη φορά όταν αντιλήφθηκε τη διαφορά στον υπολογισμό κόστους εκσκαφής. · Δεν ενέκρινε το αίτημα της Ενάγουσας για επιπλέον κότσο εκσκαφής διότι κατά την άποψη του η Ενάγουσα δεν δικαιούτο τίποτα επιπλέον πέραν του τι είχε συμφωνηθεί. · Η Ενάγουσα γενικότερα ήθελε να ενεργεί κατά παράβαση τόσο των οδηγιών του όσο και της συμφωνίας και των αρχιτεκτονικών σχεδίων προκειμένου να μειώσει τα κόστη της παρά το ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα πλήρωναν για άλλη εργασία με αυξημένο κόστος όπως αναγράφεται στη συμφωνία. · Ένας από τους λόγους που δεν παρέδωσε η Ενάγουσα το έργο εντός του συμφωνηθέντος χρονοδιαγράμματος ήταν ότι εργαζόταν με μειωμένο αριθμό ατόμων και ήταν εξαρτημένη από συνεργασίες με υπεργολάβους με αποτέλεσμα να έχουν πρόβλημα στο να προχωρήσουν οι εργασίες στο έργο. Ενώ επίσης παρά το ότι αναγνωρίζει ότι προκλήθηκε καθυστέρηση στην Ενάγουσα από το γεγονός ότι ανέμενετο αναθεωρημένο σχέδιο της πισίνας για να προχωρήσει στην κατασκευή της βεράντας είναι η θέση του ότι η Ενάγουσα θα μπορούσε να προχωρήσει σε άλλες εργασίες κάτι που δεν έπραξε εσκεμμένα ώστε να μειώσει το ρυθμό αποπεράτωσης των εργασιών προκειμένου να συμβαδίζει με τους δικούς της ρυθμούς. · Στις 15/11/2018 έγκρινε το 4ο διατακτικό πληρωμής με αποκοπή ποσού €4.000 λόγω καταστροφής του προστατευτικού της υγρομόνωσης από τους εργάτες της. Επίσης προειδοποιήθηκε η Ενάγουσα για το χάος και τις ακαθαρσίες που υπήρχαν στο εργοτάξιο και την κακή στάση του υπεργολάβου καλουπιών στο έργο. · Στις 30/7/2018 έγκρινε το 6ο διατακτικό πληρωμής. · Στις 31/8/2018 ενημέρωσε την Ενάγουσα για κακοτεχνίες στον τοίχο «fair face» και την περίφραξη. · Στις 14/1/2019 ζήτησε από την Ενάγουσα την κατεδάφιση μέρους της περίφραξης της οποίας το θεμέλιο είχε κατασκευαστεί πιο ψηλά από τα σχέδια. · Στις 4/2/2019 ενημέρωσε την Ενάγουσα για κακοτεχνίες στο 2ο χέρι σουβά. · Στις 26/2/2019 έγκρινε το 12ο διατακτικό πληρωμής. · Στις 4/3/2019 με νέα επιστολή του αναφερόταν στο 2ο χέρι σουβά και τις κακοτεχνίες, τις οποίες η Ενάγουσα αρνήθηκε να ανταποκριθεί, παρόλο ότι είχε πληρωθεί για 2ο χέρι σουβά και ως εκ τούτου όφειλε να το κάνει σωστά και να παραδώσει ποιότητα 2ο χέρι σουβά. Δεν είχε προχωρήσει σε αποκοπές στην αμοιβή της Ενάγουσας για το πιο πάνω θέμα διότι περίμενε πως θα το διόρθωνε. · Στις 12/3/2019 λόγω του ότι η Ενάγουσα δεν προχωρούσε στις διορθώσεις που ζητούσε έδωσε αριθμό οδηγιών στην Ενάγουσα. · Στις 4/3/2019 η Ενάγουσα τοποθέτησε θερμομόνωση στην οροφή. Το υλικό θερμομόνωσης είχε καταστραφεί από την Ενάγουσα και/ή τους αντιπροσώπους της αφού δεν έλαβαν τα απαραίτητα και ενδεικνυόμενα μέτρα προς προστασία του. · Στις 19/3/2019 απέστειλε νέα επιστολή στην Ενάγουσα εκφράζοντας την δυσφορία του. · Στις 23/3/2019 απέστειλε νέα επιστολή για το 2ο χέρι σουβά αλλά και άλλες παρατηρήσεις. · Λόγω του ότι δεν υπήρχε ανταπόκριση από την Ενάγουσα στις 5/4/2019 προχώρησε στην έγκριση του 13ου διατακτικού πληρωμής για μηδενικό ποσό. · Στις 11/4/2019 διαπίστωσε ότι η Ενάγουσα είχε διορθώσει το περισσότερο μέρος που αφορούσε το 2ο χέρι σουβά στο ισόγειο και όροφο εκτός από το σημείο που βρισκόταν κοντά στην είσοδο καθώς επίσης και εκεί που θα εκτελούσε εργασίες κατασκευής οροφής του 2ου χώρου στάθμευσης. Αμέσως έστειλε επιστολή στην Ενάγουσα σε μία προσπάθεια καλυτέρευσης του κλίματος αφού είχε αντιληφθεί ότι η Ενάγουσα εγκατέλειψε το εργοτάξιο. · Στις 19/4/2019 έστειλε δύο επιστολές προς την Ενάγουσα με την οποία εξέφραζε τη δυσφορία του για τη μη εκτέλεση των εργασιών ολοκλήρωσης οροφής του 2ου χώρου στάθμευσης οι όποιες επηρέαζαν και το 2ο χέρι σουβά αλλά και τις εργασίες θερμοπρόσοψης. · Στις 2/5/2019 προχώρησε σε έγκριση του 13ου διατακτικού κάνοντας κράτηση για κακοτεχνίες για το ποσό των €10.000.- . · Αυτό δεν έγινε αποδεκτό από την Ενάγουσα και έτσι άρχισε η ανταλλαγή επιστολών. Ακολούθησε συνάντηση όπου συζητήθηκαν μεταξύ άλλων το θέμα της κράτησης των €10.000.- και η μη καταβολή των €11.800.- Φ.Π.Α. προς την Ενάγουσα. Ο Εναγόμενος 2 είχε δανείσει €60.000.- στον XXXXX Ιωαννίδη ως οικονομική βοήθεια για την Ενάγουσα, τα οποία υποσχέθηκε ότι θα τα έδινε πίσω μόλις τα ζητήσει. · Στις 14/5/2019 έστειλε επιστολή στην Ενάγουσα με την οποία ζητούσε όπως προχωρήσει σε εκτέλεση εργασιών - διορθώσεων των κακοτεχνιών προκειμένου να γίνει αποπληρωμή του ποσού που είχε αποκοπή δίδοντας περιθώριο 15 ημερών και περιγράφοντας τον τρόπο επιδιόρθωσης κακοτεχνιών με την ελπίδα ότι η Ενάγουσα θα συμμορφωθεί. · Συμμόρφωση δεν υπήρχε και έτσι στις 29/5/2019 στάλθηκε επιστολή για τερματισμό του συμβολαίου η οποία όμως θα έπρεπε να είχε σταλεί από τους Εναγόμενους 1 και 2 και όχι τον ίδιο. · Στις 11/6/2019 με επιστολή του ζήτησε συνάντηση με τον κο XXX Ιωαννίδη για καταγραφή των εργασιών αλλά αυτό δεν έγινε κατορθωτό, με πρόφαση από μέρους του τελευταίου οικονομικών δυσκολιών. · Στις 19/6/2019 έγινε συνάντηση στα γραφεία της Ενάγουσας η οποία δεν κατέληξε πουθενά. · Στις 21/6/2019 η Ενάγουσα μέσω του κου XXX Ιωαννίδη έστειλε επιστολή προς τον ίδιο με την οποία τον κατηγορούσε για ασέβεια και πως εσκεμμένα ενήργησε ώστε να καταστρέψει οικονομικά την Ενάγουσα. · Στις 20/8/2019 απεβίωσε ο κος XXX Ιωαννίδης. Τον Σεπτέμβριο του 2019 ο κος XXX Ιωαννίδης ζητούσε συνάντηση με τον Εναγόμενο 2, ο οποίος όμως ζήτησε όπως στη συνάντηση παρευρίσκεται και ο ίδιος και έτσι στις 13/9/2019 έγινε συνάντησης. Στη συνάντηση μεταξύ άλλον ο κος κατηγορήθηκε για το θάνατο του κου XXX Ιωαννίδη οπόταν και ο ίδιος αποχώρησε. Ωστόσο έγινε πρόταση στον Εναγόμενο 2 όπως αποχωρήσουν από το έργο αν τους πλήρωνε έστω και τα μισά από αυτά που απαιτούσαν χωρίς να κάνουν λόγο για τις κακοτεχνίες του έργου. · Την 1/10/2019 ο κου XXX Ιωαννίδης ζήτησε συνάντηση με τον Εναγόμενο
- Έγινε συνάντηση στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων 1 και 2 χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.
- Κατόπιν νομικής συμβουλής, αναφέρει ότι σύμφωνα με την παράγραφο 36 της συμφωνίας οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των συμβαλλομένων μερών θα πρέπει να επιλυθεί από τον ίδιο ή εάν αυτό δεν αφήνει ικανοποιημένη οποιαδήποτε πλευρά τότε θα μπορούν να αποταθούν σε διαδικασία διαιτησίας προς επίλυση της διαφοράς τους. Ο λόγος για τον οποίο υπάρχει αυτή η ρήτρα είναι για να αποφεύγουν οι διάδικοι να προωθούν αυτού του είδους διαφορές στα Δικαστήρια γιατί οι διαφορές των μερών βασίζονται κυρίως σε τεχνικά θέματα τα οποία μπορούν να εκδικαστούν από εμπειρογνώμονες /διαιτητές οι οποίοι κατανοούν πλήρως τεχνικής φύσεως οικοδομικές διαφορές. Η Ενάγουσα κατά παράβαση του πιο πάνω όρου αποτάθηκε απευθείας στο Δικαστήριο αγνοώντας την πιο πάνω ρήτρα κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας.
- Στις 13/10/2019 απέστειλε επιστολή στην Ενάγουσα με την οποία αρχικώς ανακαλούσε το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 29/5/2019 και ειδικότερα το θέμα τερματισμού αφού με βάση τη συμφωνία μόνο ο εργοδότης δηλαδή οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα μπορούσαν να τερματίσουν τη σύμβαση και ως εκ τούτου καλούσε εκ νέου την Ενάγουσα να προβεί σε συγκεκριμένες εργασίες προς επιδιόρθωση κακοτεχνιών εντός 14 ημερών από την παραλαβή της επιστολής .
- Στις 29/10/2019 παρέλαβε επιστολή από τους Δικηγόρους της Ενάγουσας.
- Στις 4/11/2019 απάντησε στην επιστολή της Ενάγουσας μέσω των δικηγόρων του. Με επιστολή τους οι Εναγόμενοι 1 και 2 ημερομηνίας 4/11/2019 τερμάτισαν τη συμφωνία.
- Με επιστολή του ημερομηνίας 7/11/2019 προς την Ενάγουσα καλούσε αυτή να απομακρύνει όλα τα υλικά ή και εργαλεία ή και οποιαδήποτε κινητή περιουσία της ανήκει εντός εύλογου χρόνου.
- Αναφέρει επίσης ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 δηλώνουν ότι είναι φερέγγυοι και μπορούν εάν και εφόσον φανεί ότι πρέπει να καταβληθεί το ποσό που αξιώνει η Ενάγουσα να το αποπληρώσουν. Επιπλέον σε σχέση με το θέμα ασφάλειας που εγείρει η Ενάγουσα αναφέρει ότι μόλις αρθεί το διάταγμα θα πάρουν όλα τα μέτρα προς προστασία όλων των εμπλεκομένων.
- Ως προς την αξίωση της Ενάγουσας αναφέρει ότι δεν έχουν καμία συμβατική υποχρέωση να πληρώσουν το ποσό των €45.865,10.- γιατί οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν υποχρέωση να πληρώσουν διατακτικά πληρωμής μόνο αφού εκδοθούν από τον αρχιτέκτονα στη βάση διεκπεραιωμένης εργασίας η οποία έγινε στη βάση αρχιτεκτονικών σχεδίων. Στην προκειμένη περίπτωση αναφέρει ότι δεν έχει προβεί στην έκδοση των διατακτικών πληρωμής ενόψει του ότι οι εργασίες που έγιναν ήταν ανεπαρκείς και δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο που έπρεπε με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρές κακοτεχνίες από την Ενάγουσα σε βάρος των Εναγομένων 1 και
- Ενώ επαναλαμβάνει ότι ο κος Μιχάλης Ιωάννου εκ μέρους της Ενάγουσας οφείλει στους Εναγόμενους 1 και 2 το ποσό των €60.000.-
- Καταληκτικά αναφέρει ότι η διαφορά των μερών είναι οικοδομική και οικονομική και ως εκ τούτου η έκδοση του διατάγματος δεν εξυπηρετεί κανένα εκτός τους αλλότριους σκοπούς της Ενάγουσας. Ενώ είναι η θέση του πως σε περίπτωση οριστικοποίησης του οι Εναγόμενοι θα επηρεασθούν ανεπανόρθωτα αφού θα τους αποστερηθεί η είσοδος εντός της οικίας τους για τα επόμενα χρόνια μέχρι να επιλυθεί η διαφορά τους με την Ενάγουσα. Ως εκ των ανωτέρω ζητά την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος και τα λοιπά διατάγματα να μην εκδοθούν. Μετά την καταχώρηση της Ειδοποίησης Ένστασης, ακολούθησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από μέρους της Ενάγουσας σε μία προσπάθεια να απαντήσει στους ισχυρισμούς των Εναγομένων και στη συνέχεια ακολούθησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση από πλευράς των Εναγομένων σε μία προσπάθεια να απαντήσουν και αυτοί στους ισχυρισμούς επί της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της Ενάγουσας. Σημειώνω ότι τόσο η συμπληρωματική ένορκη δήλωση από πλευράς Ενάγουσας όσο και η συμπληρωματική ένορκη δήλωση από πλευράς των Εναγομένων πρόκειται για πολυσέλιδες ένορκες δηλώσεις, το περιεχόμενο των οποίων δεν κρίνω σκόπιμο να παραθέσω. Έχοντας όμως πάντα κατά νου το περιεχόμενο τόσο των ενόρκων δηλώσεων όσο και των συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων και των επισυνημμένων σε αυτές τεκμήρια θα προχωρήσω στην εξέταση της υπό κρίση αίτησης και της ένστασης και θα αναφερθώ στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων όπου κριθεί αναγκαίο. Η ακρόαση της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Ως εκ τούτου, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω των αγορεύσεων τους ανέπτυξαν την επιχειρηματολογία τους. Έχω μελετήσει την αίτηση, την ένσταση, τις εκατέρωθεν υποστηρικτικές ένορκες δηλώσεις και συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις και έχω λάβει υπόψη μου το περιεχόμενο των αγορεύσεων των συνηγόρων των διαδίκων. Νομική Πτυχή Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Ν.14/60, στο οποίο βασίζεται, μεταξύ άλλων η υπό κρίση αίτηση, παρέχει το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών (παρεμπίπτοντα, διηνεκή ή προστακτικά) διαταγμάτων, κάτι το οποίο επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συνυπάρχουν για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το εν λόγω άρθρο είναι: (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) Ύπαρξη πιθανότητας ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) Δυσκολία ή αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R. 557, πέραν των πιο πάνω το Δικαστήριο θα πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ΄΄Βασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Σε τέτοιου είδους αιτήσεις, ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται και οι τρεις προαναφερόμενες προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο στην ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα προχωρήσει να αποφασίσει υπέρ ή εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο θα αποτελέσει την κρίση του κατά την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση του κατά πόσον συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις για την έκδοση ή οριστικοποίησης προσωρινών διαταγμάτων. Σχετικά παραπέμπω στις υποθέσεις The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Στην υπόθεση Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd,
(2014)1(Α) Α.Α.Δ 731, τονίστηκε και πάλι πως «στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής». Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι, γίνεται, δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται ή όχι οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου - Ν.14/60, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Παπακυριάκου
(2004)1 Α.Α.Δ.209). I. Δικαιοδοσία Δικαστηρίου Το πρώτο ζήτημα που κρίνω ορθό να εξετάσω είναι το λόγο ένστασης των Εναγομένων περί έλλειψης δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστήριο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Στα πλαίσια της αγόρευσης του ο συνήγορος των Εναγομένων προς αιτιολόγηση της θέσης του ανέφερε ότι η συμφωνία στην οποία βασίζεται η απαίτηση της Ενάγουσας και συγκεκριμένα η ρήτρα 36 επεξηγεί ότι σε περίπτωση ύπαρξης διαφοράς όπως η επίδικη, το μέρος το οποίο νιώθει αδικημένο μπορεί να αποταθεί στον αρχιτέκτονα με γραπτό αίτημα και να ζητήσει από αυτόν να εκδώσει απόφαση. Αφού εκδοθεί απόφαση από τον αρχιτέκτονα και σε περίπτωση που οποιοδήποτε από τα μέρη νιώθει ότι η απόφαση δεν είναι αντικειμενικά ορθή μπορεί να αποταθεί σε διαιτησία. Στην προκειμένη δε περίπτωση τόνισε ότι η Ενάγουσα δεν έκανε τίποτα από τα συμφωνηθέντα και ήγειρε την παρούσα αγωγή. Απαντώντας στην εισήγηση του συνηγόρου των Εναγομένων ο συνήγορος της Ενάγουσα υποστήριξε ότι υπάρχει νομολογία που δίδει το δικαίωμα σε οποιοδήποτε διάδικο να αποταθεί στο Δικαστήριο για προσωρινή προστασία ανεξαρτήτως ρήτρας διαιτησίας. Υποστήριξε επίσης ότι η διαδικασία της υπό κρίση αίτησης είναι αποκομμένη από την αγωγή και οποιαδήποτε θέματα δικαιοδοσίας και διαιτησίας θα απομείνουν να αποφασιστούν στα πλαίσια άλλης αίτησης. Ήταν επίσης η θέση του ότι καμία σύμβαση και καμία ιδιωτική συμφωνία δεν μπορεί να στερήσει το δικαίωμα ενός διαδίκου να προσφύγει στο Δικαστήριο και να ζητήσει την προστασία που παρέχεται μέσω της διαδικασίας των προσωρινών διαταγμάτων. Κατ' αρχάς σημειώνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι η συμφωνία μεταξύ της Ενάγουσας και των Εναγομένων 1 και 2 περιλαμβάνει την ρήτρα που πιο πάνω αναφέρεται αλλά εκείνο που αμφισβητείται είναι το κατά πόσο η αξίωση της Ενάγουσας πρόκειται για αμφισβήτηση ή διαφορά στην έννοια της εν λόγω ρήτρας. Στην υπόθεση Rostovtsev v. Shchukin, Πολ. Έφ. Ε415/16 ημερομηνίας 5/7/2019, η οποία αφορούσε μονομερή αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, η οποία μετά από οδηγίες εκδικάστηκε inter partes, αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με την εξέταση του θέματος της δικαιοδοσίας κατά το στάδιο παροχής ενδιάμεσης θεραπείας: «Συγχρόνως, τονίζεται, παρεμπιπτόντως, ότι σε ενδιάμεση διαδικασία μπορεί να εξεταστεί και να αποφασιστεί οριστικά θέμα δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, μόνο εφόσον αυτό προκύπτει ή τίθεται στη βάση αδιαμφισβήτητων γεγονότων, η παρούσα περίπτωση, όμως, δεν είναι τέτοια.» (Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) Σχετικό επί του θέματος της δυνατότητα εξέτασης του ζητήματος της δικαιοδοσίας ως θέματος της αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος είναι και το ακόλουθο απόσπασμα της υπόθεσης Δημοκρατίας της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ 225 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην παρούσα υπόθεση το πρωτόδικο δικαστήριο είχε την ευχέρεια να θεωρήσει πως ενδείκνυται να δικαστεί ως πρώτο το δικαιοδοτικό ζήτημα. Μπορούσε όμως και να προσανατολιστεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Όπως αναφέρεται στο Mareva Injuctions - Law and Practice των Gee and Andrews στη σελ. 42 ενυπάρχει πάντοτε η δυνατότητα παροχής ενδιάμεσης θεραπείας σε διαδικασία στην οποία ο εναγόμενος αμφισβητεί τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, μέχρις ότου διαγνωστεί τελικά το βάσιμο της αμφισβήτησης. Εκείνο που δεν μπορούσε να κάμει ήταν η εκδίκαση του δικαιοδοτικού ζητήματος ως θέματος της αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Ο χειρισμός είχε καταλυτική συνέπεια. Όχι όμως γιατί ο πρωτόδικος δικαστής διατύπωσε εκ πρώτης όψεως κρίση ως προς την κρατική ασυλία. Η κρίση του είχε τη σφραγίδα της οριστικότητας. Το σφάλμα ήταν αυτή καθ' εαυτήν η εξέταση του θέματος της κρατικής ασυλίας που προδήλως στηρίκτηκε στην αντίληψη πως αφού εγέρθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας για παρεμπίπτον διάταγμα, εντασσόταν σ' αυτή. Οπότε, αφού δυνάμει του άρθρου 22
(4)του Ν. 14/60 είχε δικαιοδοσία εκδίκασης της αίτησης για τέτοιο διάταγμα, είχε και δικαιοδοσία να εκδικάσει τα θέματα που εγείρονται στο πλαίσιο της. Τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, να ακούει και να αποφασίζει πρωτοδίκως αγωγή την καθορίζει το άρθρο 22
(1)και
(3)του Ν. 14/60. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε σε άλλες πρόνοιες. Εδώ, όπως ήταν παραδεκτό, τη δικαιοδοσία αυτή δεν την είχε ο πρωτόδικος δικαστής. Η εξουσία του πρωτόδικου δικαστή προέκυπτε και μπορούσε να κινηθεί μόνο μέσα στο πλαίσιο του άρθρου 22
(4)(β) "να εκδίδη οιονδήποτε διάταγμα εν οιαδήποτε αγωγή, μη διαγιγνώσκον την ουσίαν της αγωγής". Σαφώς, δηλαδή, διάταγμα μέσα στην αγωγή και συνεπώς όχι προσδιοριστικό της τύχης της. Η υπόθεση Ρ.Ι.Κ. κ.ά. ν. Νικολαϊδης (ανωτέρω), είναι σχετική. Εν προκειμένω, η απόφαση για την ύπαρξη ή μη δικαιοδοσίας προς εκδίκαση της αγωγής, δεν είναι ούτε μπορεί να καταστεί διάταγμα "εν τη αγωγή". Το πρωτόδικο δικαστήριο ασχολήθηκε με το δικαιοδοτικό ζήτημα καθ' υπέρβαση της δικαιοδοσίας του και η πρωτόδικη απόφαση, που στηρίχτηκε στην κρίση πως υπάρχει κρατική ασυλία, πρέπει να παραμεριστεί. Το πρωτόδικο δικαστήριο, όπως το δήλωσε ρητά, δεν ασχολήθηκε με την "ουσία" του θέματος. Συνεπώς, θα παραπέμπαμε το θέμα για εξέταση της ουσίας του στο Επαρχιακό Δικαστήριο, στο οποίο ανήκει η σε πρώτο βαθμό διάγνωση της συνύπαρξης των προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 και στη συνέχεια, αν αυτές συνυπάρχουν, η άσκηση διακριτικής εξουσίας. Χωρίς αναφορά στο ζήτημα της κρατικής ασυλίας ή και της εκδικασιμότητας. Το κατά πόσο θα προκρινόταν η κατά προτεραιότητα εξέταση αυτών των ζητημάτων από το αρμόδιο Δικαστήριο, απόκειται στο Επαρχιακό Δικαστήριο.» (Οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου) Καθοδηγούμενη από την προαναφερόμενη νομολογία, στο στάδιο εξέτασης της υπό κρίση αίτησης για οριστικοποίηση του ήδη εκδοθέντος διατάγματος και έκδοσης των λοιπών ενδιάμεσων διαταγμάτων, κατ' αρχάς σημειώνω ότι το ζήτημα δικαιοδοσίας δεν μπορεί να εξεταστεί ως θέμα της υπό κρίσης αίτησης για οριστικοποίηση ή έκδοση των διαταγμάτων ως προκύπτει μέσα από την αγόρευση να είναι η θέση του συνηγόρου των Εναγομένων. Κατά δεύτερο κρίνω ότι οποιαδήποτε απόφαση επί του δικαιοδοτικού ζητήματος στην παρούσα θα προσδιόριζε τη τύχη της αγωγής και θα εξέφευγε του πλαισίου και της εξουσίας που παρέχει το άρθρο 22
(4)(β) στο Δικαστήριο «να εκδίδη οιονδήποτε διάταγμα εν οιαδήποτε αγωγή, μη διαγιγνώσκον της ουσίας της αγωγής». Τα όσα έχουν αναφερθεί σε σχέση με το κατά πόσο οι διαφορές της Ενάγουσας με τους Εναγόμενους εμπίπτουν στην έννοια της ρήτρας 36 της συμφωνίας, κρίνω ότι δεν μπορούν να αποφασιστούν στο πλαίσια της ενδιάμεσης αυτής διαδικασίας καθότι η κρίση μου επί τούτο του ζητήματος θα είναι προσδιοριστικό της τύχης της αγωγής. Συνακόλουθα, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι δεν πρέπει να εξετάσω το ζήτημα αυτό σε αυτό το στάδιο. II. Απόκρυψη Ουσιωδών Γεγονότων Το επόμενο ζήτημα το οποίο κρίνω ορθό να εξετάσω είναι το λόγο ένστασης περί σκόπιμης απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων και τούτο διότι η επιδίωξη θεραπείας μονομερώς επιφορτίζει τον αιτητή να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη, αφού η παράλειψη αποκάλυψης είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται ως ένα είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και επιφέρει την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Σχετική είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Commerzbank Auslandbanken Holding A.G. κ.α, Πολ. Έφεση Ε6/2014, ημερομηνίας 27/2/2015. Τούτο προκύπτει επίσης ξεκάθαρα και από την υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2010)1(B) Α.Α.Δ.1377 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Τέθηκε επίσης ζήτημα για ακύρωση του διατάγματος λόγω απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Αποτελεί πλέον αξίωμα ότι αν ένας αιτητής δεν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, το εκδοθέν προσωρινό διάταγμα είναι ακυρώσιμο χωρίς να εξεταστεί από το Δικαστήριο η ουσία της υπόθεσης. Αυτό διότι ένα προσωρινό διάταγμα έχει τις καταβολές του στο δίκαιο της επιείκειας και η μονομερής αίτηση που εισάγεται θεωρείται υψίστης πίστεως. («uberrima fides»). (δέστε τις υποθέσεις Brink's Mat Ltd v. Elcombe [1988] 1 W.L.R. 1350, Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 264-267 και Zein κ.ά. v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606). Η συνολική εικόνα που μεταδίδεται μέσα από την μονομερή αίτηση πρέπει να είναι ορθή στη βάση της χωρίς παραπλάνηση (Χαραλάμπους, ασκούσα επιχειρήσεις από την εγγεγραμμένη εμπορική επωνυμία L' Exlusif Numero Douze v. Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ.1953). Έχει επίσης σημασία το πόσο ουσιώδες είναι το τυχόν μη αποκαλυφθέν στοιχείο και κατά πόσο αυτό θα επηρέαζε ή όχι το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος.» (Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) Ο ισχυρισμός των Εναγομένων στην προκειμένη περίπτωση εδράζεται μεταξύ άλλων και στο ότι η Ενάγουσα δεν αποκάλυψε τη σωρεία επιστολών που αποστάληκαν από τον Εναγόμενο 3 προς την Ενάγουσα σε σχέση με την υλοποίηση εργασιών που είτε ήταν κακοτεχνίες είτε έπρεπε να γίνουν, με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να εξασφαλίσει μονομερώς το διάταγμα. Όπως διαφαίνεται από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, δεν έχει αποκαλυφθεί κατά το στάδιο που η Ενάγουσα αποτάθηκε μονομερώς για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και εξασφάλισε μονομερώς το διάταγμα υπό στοιχείο Α ότι αποστάληκαν επιστολές από τον Εναγόμενο 3 προς την Ενάγουσα σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμό από μέρους του τελευταίου κακοτεχνιών στο έργο και για τις οποίες έδωσε οδηγίες σε σχέση με την υλοποίηση εργασιών που είτε ήταν κακοτεχνίες είτε έπρεπε να γίνουν σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια. Οι Εναγόμενοι επισυνάπτουν ως τεκμήρια σχετικές επιστολές προς την Ενάγουσα οι οποίες χρονολογούνται από έτος 2017 μέχρι και τον 2019. Οι ισχυρισμοί του Εναγομένου 3 περί αποστολής των εν λόγω επιστολών δεν αμφισβητήθηκαν με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε από πλευράς της Ενάγουσας εις απάντηση των ισχυρισμών των Εναγομένων ως αυτοί προβλήθηκαν μέσα από την ένορκη δήλωση του Εναγομένου 3, ούτε και επιχειρήθηκε η αντεξέταση του από την Ενάγουσα. Είναι καλά νομολογημένο ότι το Δικαστήριο σε αιτήσεις έκδοσης ή οριστικοποίησης προσωρινών διαταγμάτων, δεν εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να καταλήξει σε τελεσίδικα ευρήματα (βλ. Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ.1980), αλλά περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσον ικανοποιούνται ή όχι οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και χωρίς να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, εκτός μόνο για τη διαπίστωση των αναγκαίων στοιχείων που θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται (βλ. Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ.248). Στα πλαίσια αυτά επισημαίνεται ότι η μη αμφισβήτηση ισχυρισμών που περιέχονται σε ένορκες δηλώσεις καθιστά τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς μη αμφισβητούμενους και κατ' επέκταση αποδεκτούς (βλ. Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ κ.α.
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1013 και Favero General Trading Ltd v. Medusa Constructions Ltd, Πολ. Έφεση 258/09 ημερ. 12/11/2012). Στην προκειμένη περίπτωση η Ενάγουσα μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του κου Ιωαννίδη φαίνεται να αποδέχεται τον ισχυρισμό του Εναγομένου 3 περί αποστολής των επιστολών που παρουσίασε ως Τεκμήρια 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 21, 22, 24, 26, 27, 28, 29, 30, 32, 33 και 34, στην ένορκη δήλωση του Εναγομένου 3, πλην όμως προτάσσει τη θέση ότι τα Τεκμήρια 13 και 15 που επισύναψε στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση παρουσιάζουν συνολικά τη θέση της άλλης πλευράς ως επίσης ότι τα γεγονότα πριν το 2019 δεν ήταν αναμενόμενο από πλευράς της Ενάγουσας να εγερθούν γι' αυτό και δεν έγινε αναφορά. Είναι γεγονός ότι από το περιεχόμενο της επιστολής Τεκμήριο 15 προκύπτει γενικά η θέση της πλευράς των Εναγομένων για τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό τους έλαβαν χώρα το έτος
- Ωστόσο από τις θέσεις του κου Ιωαννίδη ως προβάλλονται στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, αφήνεται εμμέσως πλην σαφώς να νοηθεί ότι ξαφνικά και αναίτια οι Εναγόμενοι αποφάσισαν να κατακρατήσουν το ποσό των €10.000 και το ποσό των €11.804,87 που αφορούσε Φ.Π.Α., ποσά τα οποία αφορούν μέρος της αξίωσης της Ενάγουσας υπό στοιχείο Α στην Οπισθογράφηση του Κλητηρίου, και το ίδιο έπραξε και σε σχέση με τις λοιπές αξιώσεις της Ενάγουσας, κάτι το οποίο δεν προβάλλεται μέσα από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που παρουσίασε ο Εναγόμενος
- Η απόκρυψη των γεγονότων που προηγήθηκαν της άρνησης έγκρισης των σχετικών με τις αξιώσεις της Ενάγουσας διατακτικών και τα οποία ως προκύπτει από το περιεχόμενο των επιστολών που παρουσίασε ο Εναγόμενος 3 αφορούσαν και το έτος 2019 και τα οποία κατ' ισχυρισμών του Εναγομένου 3 δικαιολογούσαν τη μη έγκριση διατακτικών που υπέβαλε η Ενάγουσα για έγκριση και σχετίζονται με τις αξιώσεις της Ενάγουσας, σίγουρα δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να καταλήξει ότι η Ενάγουσα προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ούτε ότι παρουσίασε τα ουσιώδη γεγονότα κατά τρόπο πλήρη και δίκαιο. Τουναντίον. Η παράληψη του κου Ιωαννίδη να αναφερθεί στα γεγονότα που προηγήθηκαν των εκδοθέντων καταλόγων εργασιών και εξόδων που αφορούν τις αξιώσεις της Ενάγουσας και να αποκαλύψει τα Τεκμήρια 11, 12, 13, 14, 15, 16, 18, 21, 22, 24, 26, 27, 28, 29, 30, 32, 33 και 34, η ύπαρξη των οποίων και αποστολή τους στην Ενάγουσα δεν αμφισβητήθηκε, και τα οποία από το περιεχόμενου τους δεν φαίνεται να είναι άσχετα με τις αξιώσεις της Ενάγουσας, είναι ουσιώδης ιδιαίτερα αν συναρτηθεί και προς τις θέσεις του κου Ιωαννίδη στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση και πιο πάνω σχολιάζεται. Αυτό που με ασφάλεια μπορεί να λεχθεί με τα πιο πάνω κατά νου είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση η συνολική εικόνα που παρουσιάζεται από την τον κο Ιωαννίδη δεν είναι απαλλαγμένη από στοιχεία παραπλάνησης, κατά παράβαση των όσων αυστηρώς επιτάσσει η νομολογία (βλ. Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd (ανωτέρω)). Η πιο πάνω διαπίστωση μου κρίνει και την τύχη του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος το οποίο θα πρέπει υπό τις περιστάσεις να ακυρωθεί. Ένα άλλο σημείο το οποίο κρίνω ορθό να σχολιάσω, παρόλο που δεν εξειδικεύεται ρητά στους λόγους ένστασης, εφόσον η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων αποτελεί ζήτημα που δύναται να εξεταστεί και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο αφορά την επιστολή ημερομηνίας 11/6/2019 Τεκμήριο 39 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 3 η ύπαρξη της οποίας δεν αμφισβητήθηκε. Όπως διαφαίνεται από την ένορκη δήλωση του κου Ιωαννίδη η κλήση της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο 3 για καταγραφή των εργασιών στις 12/6/2019 δεν αποκαλύφθηκε κατά το στάδιο που η Ενάγουσα αποτάθηκε μονομερώς για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Κρίνω ότι το γεγονός αυτό θα έπρεπε να αποκαλυφθεί γιατί είναι ένα γεγονός ουσιαστικό το οποίο σχετίζεται άμεσα με το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε και το οποίο γεγονός δεν αμφισβητήθηκε από την Ενάγουσα μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του κου Ιωαννίδη αλλά ούτε καν σχολιάζεται. Η παράλειψη να αποκαλύψει ο κος Ιωαννίδης το Τεκμήριο 39 είναι ουσιώδης ιδιαίτερα αν συναρτηθεί και με τη θέση του ότι «αν δεν εκδοθεί άμεσα το αιτούμενο διάταγμα υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να αναλάβει τις εργασίες άλλο πρόσωπο και/ή εταιρεία με αποτέλεσμα να μην μπορούμε με ακρίβεια να αποτυπώσουμε τις εργασίες και την αξία αυτών μέχρι σήμερα». Τα γεγονότα που πιο πάνω σχολιάζονται είναι ουσιαστικά τα οποία σχετίζονται άμεσα με το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς και τα οποία γεγονότα θεωρώ ότι θα έπρεπε να ήταν σε γνώση του Δικαστηρίου για να τα λάβει υπόψη στην απόφαση του ως προς το εάν θα εξέδιδε ένα διάταγμα και μάλιστα αυτής της φύσεως μονομερώς. Έχοντας δε υπόψη μου τη συνολική θέση της Ενάγουσας ως προβάλλεται μέσα από την ένορκη δήλωση του κου Ιωαννίδη, δεν μπορώ να θεωρήσω αθώα ή ασήμαντη την παράλειψη αποκάλυψης των γεγονότων που πιο πάνω σχολιάζονται και την μη αποκάλυψη των Τεκμηρίων που επίσης πιο πάνω σημειώνονται, τα οποία αφορούσαν και σχετίζονται με τις αξιώσεις της Ενάγουσας και την έκδοση του διατάγματος υπό στοιχείο Α μονομερώς. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι στις μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής έχει υποχρέωση να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου όλα τα ουσιώδη γεγονότα που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική του κρίση. Παράλειψη αποκάλυψης όλων των ουσιαστικών γεγονότων θεωρείται ως είδος «εξαπάτησης» του Δικαστηρίου και έχει ως συνέπειες την άρνηση του Δικαστηρίου να τον ακούσει και την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος που εξέδωσε, χωρίς εξέταση της ουσίας του. Επί τούτου αξίζει να γίνει αναφορά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.6.2009 στην Πολιτική Έφεση 181/2007, Κατερίνα Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd, όπου υποδείχθηκε ότι «το θέμα της απόκρυψης γεγονότων συνιστά ένα σημαντικό στοιχείο στην έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος και το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να εξετάσει αυτόβουλα αν ένας διάδικος έχει προβεί σε απόκρυψη γεγονότων, όταν από τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί μια τέτοια ενέργεια κρίνεται επιβεβλημένη». Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Επισημαίνω βέβαια ότι η πιο πάνω κατάληξη μου δεν προδιαγράφει την έκβαση της αίτησης σε σχέση με τα αιτητικά υπό στοιχεία Β, Γ και Δ, εφόσον δεν είχαν εκδοθεί μονομερώς και επομένως σε σχέση με αυτά η αίτηση θα πρέπει να εξεταστεί επί της ουσίας. Όμως σημειώνω ότι ακόμα και εάν δεν ακύρωνα το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα σε αυτή τη βάση η κατάληξη μου δεν θα διαφοροποιείτο σε σχέση με αυτό, εάν εξέταζα το ζήτημα με αναφορά στις σχετικές προϋποθέσεις για τους λόγους που θα αναφερθούν στη συνέχεια. III. Εφαρμογή των νομικών αρχών στα γεγονότα της υπόθεσης Έχοντας κατά νου τις νομικές αρχές που πιο πάνω σημειώνονται και αφορούν την οριστικοποίηση ή έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται στην παρούσα υπόθεση οι προϋποθέσεις που προνοούνται από το άρθρο 32 του Ν.14/60 για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων υπό στοιχεία Β, Γ και Δ. i. Σοβαρό Ζήτημα Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, δηλαδή της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Στην έννοια του δικογράφου περιλαμβάνεται σε τέτοιες διαδικασίες και η ένορκη δήλωση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Αυτό το οποίο εξετάζεται εν σχέσει με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία αν επιτύχει θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Στην προκειμένη περίπτωση, αν και δεν έχει καταχωριστεί ακόμα η Έκθεση Απαίτησης, από το περιεχόμενο της Γενικής Οπισθογράφησης του Κλητηρίου Εντάλματος, καθώς και τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση καθίσταται σαφές ότι εγείρονται ζητήματα νόμιμου τερματισμού της συμφωνίας, αποζημιώσεων και αδικαιολόγητου πλουτισμού. Αναμφίβολα πρόκειται για γνωστές στο δίκαιο αιτίες αγωγής για τις οποίες εάν η Ενάγουσα επιτύχει θα δικαιούται σε ανάλογες θεραπείες και υπό αυτή την έννοια ασφαλώς υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Πιθανότητα Επιτυχίας Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό να αποδειχθεί η ύπαρξη κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities), που είναι ο απαιτούμενος βαθμός απόδειξης σε πολιτικές υποθέσεις. Αυτό που απαιτείται από τον ενάγοντα είναι να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253 η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία και πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα υπό την πιο πάνω έννοια. Τέτοια μαρτυρία είναι αυτή που εξάγεται από τις ένορκες δηλώσεις ή την αντεξέταση των μαρτύρων. Ο αιτητής πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σ' αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις και από τυχόν προφορική μαρτυρία σε περίπτωση αντεξέτασης, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει ζητηθεί από οποιαδήποτε από τις αντίδικες πλευρές. Επισημαίνεται ότι σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Στην παρούσα περίπτωση διαπιστώνω ότι εν ολίγοις η μαρτυρία που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου η Ενάγουσα προς κατάδειξη της πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, περιστρέφεται γύρω από τον ισχυρισμό περί παράνομου τερματισμού της συμφωνίας τόσο από μέρους του Εναγομένου 3 όσο και από μέρους των Εναγομένων 1 και
- Επίσης στηρίζεται στον ισχυρισμό περί εκτέλεσης εργασιών στη βάση της συμφωνίας, για τις οποίες ετοίμασε σχετικό κατάλογο εργασιών και χρεώσεων και ζήτησε την έκδοση πιστοποιητικών από τον Εναγόμενο 3 για πληρωμή από τους Εναγόμενους 1 και 2, πλην όμως ο Εναγόμενος 3 κατακράτησε από το 13ο διατακτικό ποσό €10.000.- για ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και επιπρόσθετα δεν πληρώθηκε στην Ενάγουσα το ποσό των €11.804,87 που αφορούσε Φ.Π.Α. Επίσης ο Εναγόμενος 3 δεν έκδωσε πιστοποιητικό για εργασίες που έγιναν τον Απρίλιο του 2019 για το ποσό των €21.060,23.-. Ενώ περαιτέρω η Ενάγουσα δεν πληρώθηκε για εργασίες που ισχυρίζεται ότι εκτέλεσε τον Μάιο του 2019 το κόστος των οποίων ήταν περίπου €3.000.-. Από την άλλη οι Εναγόμενοι δεν αρνούνται ότι έγινε κατακράτηση του ποσού των €10.000.- από το 13ο διατακτικό, υποστηρίζοντας ότι η κατακράτηση έγινε για κακοτεχνίες. Ούτε αρνούνται ότι δεν καταβλήθηκε το ποσό των €11.804,87 που αφορούσε Φ.Π.Α. Ισχυρίζονται επίσης ότι ο Εναγόμενος 3 δεν έχει προβεί στην έκδοση των διατακτικών πληρωμής ενόψει του ότι οι εργασίες που έγιναν από την Ενάγουσα ήταν ανεπαρκείς και δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο που έπρεπε με αποτέλεσμα να προκληθούν σοβαρές κακοτεχνίες από την Ενάγουσα. Επίσης αναφέρουν ότι οι εργασίες από την Ενάγουσα δεν έχουν εκτελεστεί σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια και τις υποδείξεις του Εναγομένου
- Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό των Εναγομένων ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση από πλευράς της Ενάγουσας στις υποδείξεις του Εναγομένου 3 για εκτέλεση εργασιών - διορθώσεων των κακοτεχνιών προκειμένου να γίνει η πληρωμή του ποσού που είχε αποκοπή και στις 29/5/2019 στάλθηκε επιστολή για τερματισμό της συμφωνίας από τον Εναγόμενο
- Ο εν λόγω τερματισμός ανακλήθηκε λόγω του ότι η επιστολή έγινε από τον Εναγόμενο 3 και όχι από τους Εναγομένους 1 και 2 ως έπρεπε και δόθηκε περαιτέρω χρόνος στην Ενάγουσα για να προβεί στις προαναφερόμενες εργασίες χωρίς όμως θετική ανταπόκριση. Ακολούθησε επιστολή των Εναγομένων 1 και 2 στις 4/11/2019 με την οποία τερμάτισαν τη συμφωνία. Επίσης οι Εναγόμενοι δεν αρνούνται ότι προκλήθηκε κάποια καθυστέρηση στην Ενάγουσα εν αναμονή αναθεωρημένου σχεδίου της πισίνας και αλλαγής υλικών. Έχει ήδη αναφερθεί πως το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο δεν εξετάζει την αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων είτε επί του νομικού είτε επί του πραγματικού καθεστώτος. Πρέπει να σημειώσω ότι το κατά πόσο ο τερματισμός της συμφωνίας από μέρους του Εναγομένου 3 και από μέρους των Εναγομένων 1 και 2 στη βάση των προνοιών της ρήτρας 26 της συμφωνίας, είναι παράνομος ως είναι η θέση της Ενάγουσας, είναι ζήτημα που θα πρέπει να αποφασιστεί στο τέλος. Ούτε βεβαίως είναι του παρόντος να αποφασιστεί κατά πόσο οι εργασίες που εκτελέστηκαν από την Ενάγουσα ήταν συμφώνως των όρων και προδιαγραφών της συμφωνίας, των οδηγιών του Εναγόμενου 3 ή των οικοδομικών κανόνων ή της συνήθης πρακτικής. Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να λεχθεί ότι στην ρήτρα 31 της συμφωνίας καθορίζεται η διαδικασία έκδοσης των διατακτικών από τον αρχιτέκτονα και πληρωμής αυτών από τον εργοδότη. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της ρήτρας 31 η Ενάγουσα θα δικαιούτο σε πληρωμή από τον εργόδοτη και στην προκειμένη από τους Εναγόμενους 1 και 2 αφού προηγείτο η έκδοση του διατακτικού πληρωμής από τον Εναγόμενο
- Με άλλα λόγια η υποχρέωση των Εναγομένων 1 και 2 για πληρωμή στην Ενάγουσα στη βάση της συμφωνίας θα προέκυπτε αφού προηγείτο η έκδοση από τον Εναγόμενο 3 διατακτικού πληρωμής. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί κοινή θέση των διαδίκων ότι σε σχέση με τα ποσά που αξιώνονται από την Ενάγουσα στην παράγραφο υπό στοιχείο Α της Οπισθογράφησης του Κλητηρίου δεν έχουν εκδοθεί από τον Εναγόμενο 3 σχετικά διατακτικά πληρωμής. Με δεδομένη ωστόσο την επιλογή των Εναγομένων 1 και 2 να τερματίσουν τη συμφωνία και την επιλογή της Ενάγουσας να ζητήσει αποζημιώσεις, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το όλο θέμα είναι ζήτημα αποζημιώσεων τις οποίες και αξιώνει η Ενάγουσα με την παράγραφο υπό στοιχείο Α της Οπισθογράφησης του Κλητηρίου. Σε ότι αφορά τη δυνατότητα τερματισμού της συμφωνίας από πλευράς των Εναγομένων 1 και 2 σχετική είναι η ρήτρα 26 της συμφωνίας. Με βάση το περιεχόμενο της εν λόγω ρήτρας οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν τη δυνατότητα σε περίπτωση αθέτησης των όρων της συμφωνίας από την Ενάγουσα, να τερματίσουν την εργοδότηση, και να εργοδοτήσουν και πληρώσουν άλλο πρόσωπο για να εκτελέσει και ολοκληρώσει τις εργασίες και αυτό το πρόσωπο μπορεί να χρησιμοποιήσει τις προσωρινές εγκαταστάσεις, εργαλεία, εξοπλισμός και υλικά που υπάρχουν στο εργοτάξιο για τη συμπλήρωση του έργου. Το Δικαστήριο δεν χρειάζεται αλλά ούτε και πρέπει να εξάξει οποιοδήποτε θετικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω, απλώς να διαπιστώσει ότι οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 ικανοποιούνται. Αποφεύγω δε, επιμελώς, να καταλήξω σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης εφόσον σε μια τέτοια ενδιάμεση αίτηση τα ζητήματα που εγείρονται δεν αποφασίζονται τελεσίδικα. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά όπου επιτρέπει τη διαπίστωση ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας, (βλ. T.A.Micrologic Computer Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Είναι η κρίση μου, λοιπόν, λαμβάνοντας υπόψιν το περιεχόμενο των εκατέρωθεν ισχυρισμών που προβάλλονται, ότι τα όσα έχει επικαλεστεί η πλευρά της Ενάγουσας στην ένορκη δήλωση που κατατέθηκε προς υποστήριξη της υπό εξέταση αίτησης, με το περιορισμένο βάρος που έχει για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Οι ισχυρισμοί των Εναγομένων δεν εξασθενίζουν, κατά την εκτίμηση μου, την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης της Ενάγουσας σε βαθμό μάλιστα που να οδηγούν στη διαπίστωση μη ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Όλα όσα πιο πάνω έχουν εκτεθεί κρίνω ότι είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας εκ μέρους της Ενάγουσας και, ως εκ τούτου, πληρούται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. iii. Δυσκολία Απονομής Δικαιοσύνης Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα, εξετάζεται συνήθως με το ερώτημα κατά πόσον η επιδίκαση αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Σε περίπτωση, δηλαδή που κριθεί ότι η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τέλος της ημέρας θα είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε δεν είναι απαραίτητη η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου
(2001)1 Α Α.Α.Δ.396). Όπως τονίστηκε, μεταξύ άλλων στην υπόθεση M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ.1791, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Επίσης, η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται και στην περίπτωση που υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει ο εναγόμενος να ικανοποιήσει απόφαση που ενδεχομένως εκδοθεί εναντίον του. Επιπρόσθετα, στην υπόθεση Κυρισάββας κ.α. ν. Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ.1245, λέχθηκε ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, και ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, (βλ. Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ.1848 και Παπαστρατής ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R.231). Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού Διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της Επιείκειας, αν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς και η επιδίκαση αποζημιώσεων στο αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση ή συνέχιση του προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκη την έκδοση προσωρινού διατάγματος (βλ. Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.255). Εν πρώτοις να υπογραμμίσω ότι στην προκειμένη περίπτωση η ισχυριζόμενη δυσκολία ή αδυναμία απονομής δικαιοσύνης δεν είχε ως βάση θέματα αφερεγγυότητας των Εναγομένων 1 και
- Από τη δική τους πλευρά οι Εναγόμενοι 1 και 2 δηλώνουν ότι είναι φερέγγυοι και μπορούν εάν και εφόσον φανεί ότι πρέπει να καταβληθεί το ποσό που αξιώνει η Ενάγουσα να το αποπληρώσουν. Στην προκειμένη περίπτωση η πλευρά της Ενάγουσας ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα: (α) κινδυνεύει το ευρύτερο κοινό από μια μισό ατέλειωτη οικοδομή της οποίας την ευθύνη έχει η Ενάγουσα η οποία μπορεί να εγγυηθεί και προστατεύσει το κοινό από την εν λόγω οικοδομή, (β) υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος να δημιουργηθούν ζημιές στην ήδη εκτελεσθείσα από την Ενάγουσα εργασία, από την εργοδότηση μη προσοντούχων ατόμων για να ολοκληρώσουν τις εργασίες με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι 1 και 2 στο μέλλον να αξιώνουν αποζημιώσεις για κακοτεχνίες από την Ενάγουσα, (γ) σε περίπτωση που φανεί ότι ο τερματισμός είναι παράνομος η Ενάγουσα δεν θα μπορεί να συνεχίσει και να αποπερατώσει το έργο ως η συμφωνία των μερών και θα εκτεθεί σε σοβαρό οικονομικό πλήγμα το οποίο θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να καθοριστεί με αποζημιώσεις και (δ) θα υπάρχει αδυναμία να αποτυπώσουν με ακρίβεια τις εργασίες και την αξία των εργασιών που εκτελέσθηκαν από την Ενάγουσα αφού αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα υπάρχει δυνατότητα να αναλάβει τις εργασίες άλλο πρόσωπο και να προκαλέσει ζημιές τις οποίες να επιρριφθούν στην Ενάγουσα. Οι Εναγόμενοι από την άλλη αντιτείνουν ότι μόλις αρθεί το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα οι Εναγόμενοι θα πάρουν όλα τα μέτρα προς προστασία όλων των εμπλεκομένων γι' αυτό άλλωστε υπάρχουν τα σχέδια ασφάλειας και υγείας στα εργοτάξια για να διασφαλίζεται η ασφάλεια όσων βρίσκονται επί αυτού. Επίσης αναφέρει ότι ο ισχυρισμός της Ενάγουσας ήτοι ότι δεν μπορεί να κάνει επιμέτρηση των εργασιών της είναι αντιφατικός αφού αφενός διεκδικεί συγκεκριμένα ποσά με την αγωγής της, άρα γνωρίζει τις κατ' ισχυρισμό οφειλές και αφετέρου διεκδικεί όπως γίνει επιμέτρηση των κατ' ισχυρισμών οικοδομικών εργασιών που έχει κάνει. Κατ' αρχάς αυτό που διαφαίνεται τόσο με το εκδοθέν μονομερώς διάταγμα όσο και με τα διατάγματα για τα οποία διατάχθηκε η επίδοση, είναι ότι η Ενάγουσα επιχειρεί κατ' ουσία να εξασφαλίσει τη συνέχιση της πρόσβασης στο εργοτάξιο, τη στιγμή που οι Εναγόμενοι 1 και 2 έχουν τερματίσει τη συμφωνία με επιστολή τους ημερομηνίας 4/11/2019 (Τεκμήριο 45 στην ένορκη δήλωση του Εναγομένου
- Διεκδικεί, δηλαδή η Ενάγουσα με έμμεσο τρόπο ειδική εκτέλεση, χωρίς όμως η απαίτηση της να είναι για ειδική εκτέλεση αλλά για αποζημιώσεις, καθώς επίσης να απαγορευτεί στους Εναγόμενους 1 και 2 να τερματίσουν τη συμφωνία και να κατάσχουν το έργο. Με δεδομένη την επιλογή των Εναγομένων 1 και 2 να τερματίσουν τη συμφωνία, ανεξαρτήτως του κατά πόσο οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενήργησαν δικαιωματικά με βάση τη σύμβαση ή εάν παρέβησαν αυτήν, και με δεδομένη την επιλογή της Ενάγουσας να αξιώσει αποζημιώσεις, το όλο θέμα είναι ζήτημα αποζημιώσεων. Στην προκειμένη περίπτωση επισημαίνω ότι η ίδια η Ενάγουσα έχει προβεί σε χρηματική αποτίμηση των ισχυριζόμενων ζημιών της τις οποίες αξιώνει στην παράγραφο υπό στοιχείο Α της Οπισθογράφησης του Κλητηρίου. Εν πάση περιπτώσει όμως, σημειώνω ότι η Ενάγουσα κλήθηκε από τον Εναγόμενο 3 να προβούν σε εκτίμηση της εργασίας που έγινε στην οποία όμως η Ενάγουσα δεν ανταποκρίθηκε. Ενώ σε σχέση με το θέμα ασφάλειας τρίτων σημειώνω ότι η φύση της ζημιάς σε σχέση με το εν λόγω θέμα που επικαλείται είναι τέτοια που μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή αποζημίωσης στη βάση της σχετικής με το θέμα νομολογίας. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, διαφαίνεται πως σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής αφενός υπάρχει δυνατότητα υπολογισμού των αποζημιώσεων και αφετέρου οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα είναι σε θέση να καταβάλουν το όποιο ποσό ήθελε επιδικαστεί υπέρ της Ενάγουσας. Ως αποτέλεσμα όλων των πιο πάνω, καταλήγω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή χωρίς την οριστικοποίηση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος και την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ως εκ τούτου η οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση και ενασχόληση με τους υπόλοιπους λόγους που έχουν τεθεί και αποτελούν αντικείμενο εξέτασης κατά τις αγορεύσεις των συνηγόρων, παρέλκει. Κατάληξη Για τους λόγους που πιο πάνω προσπάθησα να επεξηγήσω το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα ακυρώνεται, ενώ επίσης η αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί σε σχέση με οποιοδήποτε από τα αιτητικά της υπό στοιχεία Β, Γ και Δ και συνεπώς θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 και 2 και εναντίον της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Παρπόττα, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο