Limited Liability Company Way M., Aίτηση Αρ. 90/2020, 16/7/2020

(2), τη Δ.48, θ.8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ΧΧΧΧ Κίμωνος, ασκούμενου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που ενεργεί ως δικηγόροι των Αιτητών, ημερ. 27.5.

1. Όπως διατείνεται, οι Αιτητές είναι νομικό πρόσωπο εγγεγραμμένο νομότυπα στις 17.1.2003 στη Ρωσία, με έδρα τη Μόσχα (Τεκμ.1). Οι Αιτητές είναι πιστωτές της Ρωσικής Εταιρείας JSC Probusinessbank - η οποία αποτελεί τραπεζικό οργανισμό και τελεί υπό Εκκαθάριση - για το ποσό των 700 εκατομμυρίων Ρουβλιών. Οι Αιτητές αναγνωρίστηκαν ως πιστωτές της υπό εκκαθάριση τράπεζας, από το σώμα που είναι αρμόδιο για την εκκαθάριση της δηλαδή το State Corporation Deposit Insurance Agency (οι Εκκαθαριστές) (Τεκμ.2) και η διαδικασία εκκαθάρισης συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Οι εν λόγω εκκαθαριστές προώθησαν στην Κύπρο εκ μέρους της υπό εκκαθάριση εταιρείας, την Αγωγή με αρ. 1776/18 εναντίον του Εκτελεστικού Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της υπό εκκαθάριση τράπεζας (Εναγόμενος 1), ο οποίος αποτελούσε και πλειοψηφικό μέτοχο της υπό εκκαθάριση τράπεζας και άλλων εταιρειών συνδεδεμένων με το εν λόγω πρόσωπο. Η βάση της εν λόγω αγωγής είναι η παραβίαση καθήκοντος πίστεως, εμπιστευτικότητας και εμπιστοσύνης που όφειλε να έχει το εν λόγω πρόσωπο έναντι στην υπό εκκαθάριση Τράπεζα. Αναφέρει περαιτέρω ότι οι Αιτητές εξασφάλισαν, μέσω της εκκαθάρισης της υπό εκκαθάριση τράπεζας, την Έκθεση Απαίτησης της αγωγής 1776/18 (Τεκμ.3), στην οποία δικογραφούνται σοβαροί ισχυρισμοί εναντίον του Εναγόμενου 1 για απάτη, εξαπάτηση, καταδολίευση πιστωτών, συνωμοσία για διάπραξη ζημιάς, παράνομη οικειοποίηση, υπεξαίρεση σε βάρος της υπό εκκαθάριση τράπεζας και για εικονικές συναλλαγές που έβλαψαν την περιουσία και φερεγγυότητα της υπό εκκαθάριση τράπεζας σε βάρος των πιστωτών της. Περαιτέρω, γίνεται αναφορά για υπεξαίρεση χρημάτων της υπό εκκαθάριση τράπεζας από τον Εναγόμενο 1 και για παραχώρηση εικονικών δανείων. Με την εν λόγω Αγωγή η υπό εκκαθάριση τράπεζα διεκδικεί ποσά πέραν των 46 δισεκατομμυρίων ρωσικών ρουβλιών. Αναφέρθηκε στο Ρωσικό Δίκαιο σύμφωνα με το οποίο, με βάση το Ρωσικό πλαίσιο αφερεγγυότητας, εντός της κατηγορίας των φυσικών προσώπων - τα οποία φέρουν αστική ευθύνη εάν το νομικό πρόσωπο καταρρεύσει οικονομικά και καταστεί αφερέγγυο - εναντίον των οποίων ένας πιστωτής ενός υπό εκκαθάριση νομικού προσώπου μπορεί να στραφεί δικαστικά, συμπεριλαμβάνεται και πρόσωπο το οποίο τρία χρόνια πριν την εκκαθάριση είχε το δικαίωμα να δίνει δεσμευτικές οδηγίες σε σχέση με το νομικό πρόσωπο, όπως ο Εναγόμενος 1 στην αγωγή αρ. 1776/
2. Εναντίον τέτοιου προσώπου, ένας πιστωτής του υπό εκκαθάριση νομικού προσώπου, μπορεί να προωθήσει δικαστικώς απευθείας αξιώσεις και αποζημιώσεις. Στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές είναι πιστωτές της υπό εκκαθάριση τράπεζας και ο Εναγόμενος 1 στην Αγωγή 1776/18 ήταν πρόσωπο που έλεγχε την υπό εκκαθάριση τράπεζα. Συνεπώς οι Αιτητές εξετάζουν το ενδεχόμενο να προωθήσουν δικαστές διαδικασίες ή να ζητήσουν άλλες θεραπείες στη Ρωσία απευθείας εναντίον του Εναγομένου 1 στην Αγωγή 1776/
3. Γι' αυτό και καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση, ώστε να έχουν πρόσβαση στην Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων στην Αγωγή 1776/18, να λάβουν γνώση των θέσεων τους και να μελετήσουν όλα τα έγγραφα που βρίσκονται στο φάκελο της Αγωγής, με απώτερο σκοπό να διαφανεί κατά πόσο οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία στη Ρωσία απευθείας εναντίον του Εναγομένου 1 στην Αγωγή 1776/18 θα έχει επιτυχία ή όχι. Περαιτέρω, οι Αιτητές ως πιστωτές των Εναγόντων στην Αγωγή 1776/18, συγκαταλέγονται στην ομάδα προσώπων που θα έχουν όφελος από την τελική έκβαση της Αγωγής και ως εκ τούτου επιθυμούν να γνωρίζουν σε ποιο στάδιο βρίσκεται η διαδικασία και ποια έγγραφα έχουν αποκαλυφθεί ή καταχωρηθεί μέχρι σήμερα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών προώθησε τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση, την οποία έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Με δεδομένο ότι οι Αιτητές δεν είναι διάδικοι στην Αγωγή 1776/18, η παρούσα Αίτηση τους για επιθεώρηση βασίζεται στη Δ.63, θ.10, η οποία ορίζει ως ακολούθως: «Δ.63,θ.10.

(1)Οποιοδήποτε πρόσωπο που δεν είναι διάδικος σε θέμα ή ζήτημα, μπορεί να υποβάλει αίτηση για γενική έρευνα ή επιθεώρηση των βιβλίων καταχωρίσεων ή του φακέλου της υπόθεσης ή για τη χορήγηση επίσημου αντιγράφου, πρακτικού, εγγράφου ή τεκμηρίου που βρίσκεται στο φάκελο. Στην αίτηση παρατίθενται λεπτομερώς οι λόγοι για τους οποίους αυτή υποβάλλεται.

(2)Η αίτηση εξετάζεται από τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου στο οποίο φυλάσσονται τα βιβλία ή ο φάκελος της υπόθεσης ή το Δικαστήριο ή το Δικαστή ενώπιον του οποίου εκκρεμεί η υπόθεση, ανάλογα με την περίπτωση και άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους που θα θεωρηθούν κατάλληλοι. Σε περίπτωση που αρμόδιο όργανο, αρχή ή υπηρεσία της Πολιτείας στο πλαίσιο της εκτέλεσης των εκ του νόμου απορρεόντων καθηκόντων τους αιτούνται τη χορήγηση του πρωτότυπου εγγράφου ή τεκμηρίου που βρίσκεται στο φάκελο υπόθεσης, άδεια μπορεί να δοθεί υπό όρους που θα θεωρηθούν κατάλληλοι και πιστοποιημένο αντίγραφο του εγγράφου ή τεκμηρίου τηρείται στο φάκελο της υπόθεσης.» Ο λόγος που οι Αιτητές επικαλούνται για να τους επιτραπεί η έρευνα στο φάκελο της Αγωγής 1776/18 και στα έγγραφα αυτής, είναι το ενδεχόμενο να προωθήσουν δικαστική διαδικασία στη Ρωσία απ' ευθείας εναντίον του Εναγόμενου 1 στην Αγωγή 1776/18 και η πρόσβαση τους στο φάκελο της εν λόγω αγωγής και ειδικότερα στην Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων και στα έγγραφα εντός αυτού, θα τους διαφωτίσει κατά πόσο οποιαδήποτε τέτοια διαδικασία στη Ρωσία θα έχει ή όχι επιτυχία. Σύμφωνα με τη Δ.63 θ.10 (ανωτέρω) στην Αίτηση θα πρέπει να παρατίθενται λεπτομερώς οι λόγοι για τους οποίους υποβάλλεται η Αίτηση. Η προϋπόθεση αυτή, καθώς και η δυνατότητα παροχής άδειας υπό όρους που θα θεωρηθούν κατάλληλοι, εξυπακούει ότι το Δικαστήριο ασκεί διακριτική ευχέρεια και κάθε περίπτωση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά. Ο τρόπος άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην εξέταση αιτήματος από μη διάδικο, καθορίστηκε στις αγγλικές υποθέσεις Dian AO v. Davis Frankel & Mead (A Firm) and Another (OOO Alfa - Eco and Another Intervening)

(2005)1 WLR 2951 και Pfizer Health AB v. Schwarz Pharma Ltd (Strickland (Legal) LLP Intervening) 2011 F.S.R.1. Στην πρόσφατη Αγγλική Απόφαση Cape Intermediate Holdings and others v. Dring (for and on behalf of the Arbestos Victims Support Group) [2018] All ER (D) 16 (Aug) συνοψίζονται οι ακόλουθες αρχές: «[126] The principle of open justice is accordingly engaged as soon as there is an effective hearing. It may be more fully engaged if the hearing proceeds to a judgment, but it is still engaged. The only circumstance in which a judicial decision is likely to be necessary to engage the principle is where the application is determined on the papers and so there is no hearing, as was the case with one of the applications in Dian. [127] As to the principles to be applied when the court is considering whether and how to exercise its discretion to grant permission for copies to be obtained by a non-party of the records of the court under CPR 5.4C

(2)the court has to balance the non-party's reasons for seeking copies of the documents against the party to the proceedings' private interest in preserving their confidentiality. Relevant factors are likely to include:

(1)The extent to which the open justice principle is engaged.

(2)Whether the documents are sought in the interests of open justice.

(3)Whether there is a legitimate interest in seeking copies of the documents and, if so, whether that is a public or private interest.

(4)The reasons for seeking to preserve confidentiality.

(5)The harm, if any, which may be caused by access to the documents to the legitimate interests of other parties. [128] I would endorse the general approach adopted in Dian and Pfizer Health that the court is likely to lean in favour of granting permission under CPR 5.4C

(2)where the principle of open justice is engaged and the applicant has a legitimate interest in inspecting the identified documents or class of documents. Conversely, where the open justice principle is not engaged, the court is unlikely to grant permission unless there are strong grounds for thinking that it is necessary in the interests of justice to do so. [129] In relation to the court's inherent jurisdiction the factors relevant to the exercise of discretion are likely to be such as those set out in para [127] above. In the light of the guidance provided in GIO, Barings and Lilly Icos, and the importance of the principle of open justice, the court is likely to lean in favour of granting access to documents falling within the categories set out in para [112]

(2)above where the applicant has a legitimate interest in inspecting the identified documents or class of documents.» Συνοψίζοντας τις αρχές που διέπουν το θέμα, έγγραφα που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, μπορούν να επιθεωρηθούν από μη διάδικο και να του επιτραπεί να λάβει αντίγραφα, στις πιο κάτω περιπτώσεις: - Η αρχή της φανερής απονομής της δικαιοσύνης (principle of open Justice), είναι ένας δυνατός λόγος για να επιτραπεί πρόσβαση σε έγγραφα όπου ο σκοπός είναι η επίβλεψη του κατά πόσο απονεμήθηκε δικαιοσύνη. - Όταν ο σκοπός δεν είναι η εξέταση του κατά πόσο απονεμήθηκε δικαιοσύνη, αλλά τα έγγραφα έχουν εντούτοις διαβαστεί από το Δικαστήριο ως μέρος της διαδικασίας έκδοσης απόφασης, τότε το Δικαστήριο πρέπει να κλείνει υπέρ της αποκάλυψης εάν κάποιο νόμιμο ενδιαφέρον στη λήψη των εγγράφων, μπορεί να φανεί. - Όταν η αρχή της φανερής απονομής της δικαιοσύνης δεν εμπλέκεται καθόλου, όπως στην περίπτωση που έγγραφα έχουν καταχωριστεί αλλά δεν διαβάστηκαν, τότε το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτρέψει πρόσβαση σε αυτά μόνο όπου υπάρχουν δυνατοί λόγοι για να κριθεί ότι αυτό είναι αναγκαίο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές δεν επικαλούνται την αρχή της φανερής απονομής της δικαιοσύνης (principle of open justice). Επομένως, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει στους Αιτητές πρόσβαση στο φάκελο της Αγωγής 1776/18, μόνο αν υπάρχουν πολύ ισχυροί λόγοι (strong grounds) για να κριθεί ότι αυτό είναι αναγκαίο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Εξετάζοντας τα όσα οι Αιτητές επικαλούνται προς υποστήριξη του αιτήματος τους, έχω την άποψη ότι αυτά δεν αποτελούν «ισχυρούς λόγους», ώστε να κριθεί η πρόσβαση τους στην Αγωγή 1776/18, αναγκαία προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η εν λόγω αγωγή εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν αφορά τους Αιτητές, οι οποίοι ουδόλως επικαλούνται ότι επηρεάζονται καθ' οιονδήποτε τρόπο από την πορεία και έκβαση της εν λόγω αγωγής, ούτε και προέβαλαν οποιοδήποτε ισχυρισμό που αφορά την αρχή της απονομής και το συμφέρον της δικαιοσύνης. Τα όσα επικαλούνται οι Αιτητές, δεν αφορούν τη διαδικασία της Αγωγής 1776/18 - με την οποία δεν έχουν καμιά σχέση ούτε και με τη διαφορά μεταξύ των διαδίκων στην εν λόγω αγωγή - αλλά αφορούν την ενδεχόμενη προώθηση εκ μέρους τους δικαστικών διαβημάτων στη Ρωσία, εναντίον του Εναγόμενου 1 στην Αγωγή 1776/18, για τη διαφύλαξη αποκλειστικά των δικών τους συμφερόντων. Συνεπώς, οι Αιτητές παρέλειψαν να καταδείξουν στο Δικαστήριο ότι έχουν οποιοδήποτε νόμιμο ενδιαφέρον στα έγγραφα της Αγωγής 1776/18, ούτε και συνέδεσαν με οποιοδήποτε τρόπο το αίτημα τους για επιθεώρηση εγγράφων της εν λόγω αγωγής με το συμφέρον της δικαιοσύνης, παρά μόνο με το δικό τους συμφέρον στα πλαίσια άλλης ενδεχόμενης διαδικασίας στη Ρωσία. Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές δε έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι αυτοί έχουν νόμιμο ενδιαφέρον (legitimate interest), ούτε και ότι υπάρχουν τέτοιοι ισχυροί λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο θα μπορούσε να εγκρίνει το αίτημα τους, ως αναγκαίο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Αντίθετα κρίνω ότι οι Αιτητές με την παρούσα Αίτηση, επιδιώκουν να αλιεύσουν μαρτυρία και να συλλέξουν πληροφορίες, έγγραφα και στοιχεία, εξυπηρετώντας σκοπούς άλλους και ανεξάρτητους από την Αγωγή 1776/18 και συγκεκριμένα προς εξυπηρέτηση την καθαρά οικονομικών τους συμφερόντων σε ενδεχόμενη αλλοδαπή δικαστική διαδικασία. Συνακόλουθα η Αίτηση απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο