Μέζου ν. Στεφάνου, Αρ. Αγωγής: 1435/2017, 19/8/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A119 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1435/2017 ΧΧΧ Μέζου Ενάγοντα και ΧΧΧ Στεφάνου Εναγόμενης Ημερομηνία: 19 Αυγούστου, 2020 Εμφανίσεις: Για τον ενάγοντα/ αιτητή: Ο κ. Αλ. Νεοκλέους για Ν.Ε. Νεοκλέους Δ.Ε.Π.Ε. Για την εναγόμενη/ καθ' ης η αίτηση: Ο κ. Π. Οικονόμου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος) Ο ενάγων/ αιτητής (στη συνέχεια «ο αιτητής»), με μονομερή αίτησή του εξασφάλισε την 23.05.2017 διατάγματα με τα οποία απαγορευόταν στην εναγόμενη/ καθ' ης η αίτηση (στη συνέχεια «η καθ' ης η αίτηση»), στους αντιπροσώπους και υπηρέτες της να παρεμποδίζουν τον ίδιο τον αιτητή, τους αντιπροσώπους και υπηρέτες του από του να (α) ασκούν δικαίωμα διόδου και να εισέρχονται διαμέσου του κτήματος της του Τεμαχίου XXXXX στο χωριό Άγιος Δημήτριος της Επαρχίας Λεμεσού, στο κτήμα ιδιοκτησίας του αιτητή με αρ. εγγραφής ΧΧΧ, Φ/Σχ. 37/49, Τεμάχιο ΧΧΧ στο χωριό Άγιος Δημήτριος της Επαρχίας Λεμεσού, (β) έχουν πρόσβαση στο αρδευτικό σύστημα της κοινότητας Αγίου Δημητρίου, με συνέπεια να μην υπάρχει δυνατότητα άρδευσης του ως άνω κτήματος του αιτητή, (γ) έχουν πρόσβαση στον μετρητή και διακόπτη του πόσιμου νερού με συνέπεια η κατοικία του αιτητή στο ως άνω τεμάχιο να στερείται ύδρευσης και (δ) παρεμποδίζουν την διέλευση των μηχανοκινήτων οχημάτων του αιτητή ήτοι δύο αυτοκινήτων, ενός τρακτέρ, ενός μικρού τρακτέρ, ενός μηχανικού ψαλιδιού για κλάδεμα και ενός μηχανοκίνητου ψεκαστήρα τα οποία παρέμειναν εγκλωβισμένα στο ως άνω κτήμα του αιτητή. Τα ως άνω διατάγματα παραμένουν έκτοτε σε ισχύ καθώς στο μεταξύ διάστημα καταβλήθηκαν πολλές προσπάθειες φιλικής διευθέτησης της υπόθεσης όπως διαπιστώνεται και στα πρακτικά που κάθε φορά τηρούνταν ακόμα και λόγω αίτησης που έγινε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού η διεκπεραίωση της οποίας απαίτησε μεγάλο χρονικό διάστημα. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το είχε θέσει με ένορκη δήλωση του ο αιτητής. Πέραν της ιδιότητας του ως ιδιοκτήτης του ως άνω περιγραφόμενου κτήματος από το 2006 το οποίο απέκτησε διά δωρεάς από τον πατέρα του ο οποίος με τη σειρά του το είχε αποκτήσει επίσης διά δωρεάς από τη δική του μητέρα η οποία το κατείχε ως ιδιοκτήτρια περίπου από το έτος
- Ως ουσιαστικά γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης του αναφέρει τα ακόλουθα: (α) Για την πρόσβαση στο κτήμα του από το έτος 1943 οι προκάτοχοι στον τίτλο είχαν δημιουργήσει μονοπάτι μέσω του ως άνω όμορου κτήματος της καθ' ης η αίτηση και εισέρχονταν στο κτήμα του με τη συγκατάθεση του εκάστοτε ιδιοκτήτη του. (β) Το έτος 1994 το Κοινοτικό Συμβούλιο σε συνεργασία με την καθ' ης η αίτηση και τη γιαγιά του έκλεισαν το μονοπάτι και κατασκεύασαν άλλη δίοδο (ράμπα) για τη διέλευση μέσω του κτήματος της καθ' ης η αίτηση. Η διάβαση αυτή, η οποία αντικατέστησε το μονοπάτι, χρησιμοποιείται από το 1994 μέχρι σήμερα αδιάλειπτα και χωρίς οποιανδήποτε διαμαρτυρία από την καθ' ης η αίτηση. (γ) Στις 13.05.2017 η καθ' ης η αίτηση με τους αντιπροσώπους και υπηρέτες της τοποθέτησαν περίφραξη με τέτοιον τρόπο ώστε ανέκοψαν την ελεύθερη διάβαση του αιτητή, των αντιπροσώπων και υπηρετών του προς το κτήμα ήτοι το περιβόλι και την κατοικία του. Αποτέλεσμα της αποκοπής της διάβασης ήταν και το κλείσιμο του διακόπτη του πόσιμου νερού που υδροδοτεί την κατοικία, του διακόπτη του νερού προς άρδευση και επίσης της διέλευσης αυτοκινήτων του και γεωργικών μηχανημάτων αναγκαίων για την άσκηση του επαγγέλματος του. Ο αιτητής περιγράφει με λεπτομέρεια την ταλαιπωρία και τη ζημιά που υφίσταται λόγω της πιο πάνω ενέργειας της καθ' ης η αίτηση. Επεσύναψε στην ένορκη δήλωσή του ως Τεκμ. 1 - 5 τον τίτλο ιδιοκτησίας του, τοπογραφικό σχέδιο όπου εμφαίνεται και σχεδιασμένη η ράμπα από όπου εισέρχεται στο κτήμα του, φωτογραφία της ράμπας και της περίφραξης που τοποθέτησε η καθ' ης η αίτηση για να του αποκόψει τη δίοδο, διπλοασφαλισμένη επιστολή των δικηγόρων του με ημερομηνία 23.11.2016 με την οποία προειδοποιούσαν την καθ' ης η αίτηση να μη πραγματοποιήσει τις απειλές της και να κλείσει τη ράμπα την οποία δεν παρέλαβε από το ταχυδρομείο και τέλος πιστοποιητικό έρευνας με τα στοιχεία του κτήματος της καθ' ης η αίτηση. Ισχυρίζεται, κατόπιν νομικής συμβουλής των δικηγόρων του, ότι έχει πολύ καλή υπόθεση και πολύ μεγάλες πιθανότητες να πετύχει στις αξιώσεις του και ότι είναι κατεπείγουσας φύσης τα αιτούμενα διατάγματα για να επαναφερθεί η προηγούμενη κατάσταση η οποία ίσχυε από το 1943 για να μην υπάρξουν καταστροφικές ζημιές στον ίδιο και στην περιουσία του σε αντίθεση με την καθ' ης η αίτηση η οποία δεν θα υποστεί οποιανδήποτε ζημιά. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης της να ενστεί προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
- Η παρούσα Αγωγή είναι πρόωρη και παράτυπη και δεν γεννάται δικαίωμα αγωγής και σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και κατά συνέπεια και η Αίτηση για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος είναι επίσης αντικανονική και παράτυπη, γιατί ο Ενάγοντας-Αιτητής αν και ισχυρίζεται ότι απέκτησε δικαίωμα διόδου δεν ασκεί σύμφωνα και με τους ισχυρισμούς του δικαίωμα διάβασης και/ή διόδου αδιάλειπτα για πλήρη περίοδο τριάντα ετών ως προβλέπει η σχετική νομοθεσία και/ή ουδέποτε παραχωρήθηκε τέτοιο δικαίωμα στον Ενάγοντα και/ή τους προκατόχους του από την Εναγομένη.
- Ο Ενάγοντας-Αιτητής δεν προέβει στην εγγραφή και/ή καταχώρηση του ισχυριζόμενου δικαιώματος διάβασης στα βιβλία του Κτηματολογίου κατά παράβαση της σχετικής Νομοθεσίας.
- Η παρούσα αίτηση είναι λανθασμένη και/ή αντικανονική και/ή αβάσιμη και/ή στηρίζεται επί ελαττωματικής Νομικής βάσεως.
- Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και Αγωγή είναι αχρείαστη και δεν είναι καλόπιστη αφού ο Ενάγοντας δεν στερείται πρόσβασης στην οικία του και/ή στο κτήμα του και/ή στο αρδευτικό σύστημα της κοινότητας Αγίου Δημητρίου και/ή στο διακόπτη πόσιμου νερού της οικίας του και/ή στα οχήματα του και/ή στα εργαλεία του καθότι η οικία του Ενάγοντα εφάπτεται και έχει πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο.
- Ο Ενάγοντας-Αιτητής δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα αληθή γεγονότα τα οποία πρέπει να γνωρίζει το Δικαστήριο για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή παρουσίασε ψευδή και/ή παραπλανητικά στοιχεία.
- Ο Ενάγοντας-Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι ουδέποτε ασκούσε αδιάλειπτα το ισχυριζόμενο δικαίωμα διόδου και προς τούτο εκκρεμεί από την Εναγόμενη- Καθ' ης η Αίτηση από το 2008 Αίτηση στο Κτηματολόγιο για την οποία έλαβε γνώση ο Ενάγοντας- Αιτητής, με την οποία ζητείται οριοθέτηση του κτήματος της.
- Ο Ενάγοντας δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο κανένα στοιχείο και/ή μαρτυρία που να δείχνει ότι είναι επείγον να εκδοθεί οιονδήποτε προσωρινό διάταγμα.
- Ο Ενάγοντας κανένα στοιχείο και/ή μαρτυρία δεν παρουσίασε που να δείχνει ότι τυχών μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα επηρεάσει την αιτούμενη θεραπεία στην Αγωγή.
- Δεν συντρέχουν οι υπό του νόμου και της νομολογίας απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση και την συνέχιση της ισχύς του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος». Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται σε ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο υιός της καθ' ης η αίτηση και εξουσιοδοτημένος από αυτή να προβεί σε αυτή κ. Δημήτρης Στεφάνου ο οποίος επί της ουσίας: (α) Διαψεύδει τους ισχυρισμούς του αιτητή ότι διαμένει στην οικία του κτήματος του με την οικογένεια του αλλά την χρησιμοποιεί κάποιες μόνο μέρες της βδομάδας και τον ισχυρισμό του ότι δήθεν καλλιεργεί στο κτήμα του 50 οπωροφόρα δένδρα και ότι καλλιεργεί εποχιακά κηπευτικά. Τουναντίον ισχυρίζεται ότι υπάρχουν λίγα μόνο δέντρα όχι σε καλή κατάσταση. (β) Διαψεύδει τους ισχυρισμούς του αιτητή ότι το 1994 το Κοινοτικό Συμβούλιο ήταν σε συνεργασία με την καθ' ης η αίτηση ή με τη συγκατάθεση της ή οποιουδήποτε προγενέστερου ιδιοκτήτη του κτήματος έκλεισαν το μονοπάτι και κατασκεύασε την δίοδο (ράμπα) για διέλευση διά μέσω του κτήματος της. Ισχυρίζεται ότι το έτος 1943 δεν υπήρχε οικία εντός του κτήματος του αιτητή αλλά ήταν περιβόλι στο οποίο μετέβαιναν οι ιδιοκτήτες του χρησιμοποιώντας μονοπάτι εντός του κτήματος τους το οποίο ο αιτητής όταν έκτισε την οικία του το έκλεισε με κάγκελο και από το οποίο έχει πρόσβαση στο κτήμα του. Πριν από το 1994 στο κτήμα της εναγόμενης υπήρχε μονοπάτι το οποίο χρησιμοποιείτο αποκλειστικά από τους προκατόχους του κτήματος της. Η χρησιμοποίηση του μονοπατιού αυτού σε ελάχιστες περιπτώσεις από τους ιδιοκτήτες του κτήματος του αιτητή γινόταν πάντοτε παράνομα και υπό τη διαμαρτυρία των ιδιοκτητών του κτήματος της καθ' ης η αίτηση. Ως προς τον ισχυρισμό ότι η καθ' ης η αίτηση έδωσε την συγκατάθεση της να κλείσει το μονοπάτι εντός του κτήματος της και να κατασκευαστεί άλλη δίοδος (ράμπα) σε άλλο χώρο προς διάψευση του αναφέρει ότι η καθ' ης η αίτηση από το 1986 μέχρι το 2000 διέμενε στην Αγγλία και δεν ερχόταν στην Κύπρο, πλην μιας φοράς πριν κατασκευαστεί η νέα δίοδος. Ισχυρίζεται μάλιστα ότι όταν ήρθε στην Κύπρο, διαπίστωσε τις αλλαγές που έγιναν στο τεμάχιο της και την κατασκευή της νέας διόδου με ράμπα σε άλλο σημείο του κτήματος της, χωρίς τη δική της συγκατάθεση και διαμαρτυρήθηκε ζητώντας να της εξηγήσουν από ποιον πήραν συγκατάθεση για να κατασκευαστεί η νέα δίοδος (ράμπα). Το Κοινοτικό Συμβούλιο αλλά και οι προκάτοχοι του αιτητή ισχυρίστηκαν ότι δόθηκε συγκατάθεση από τον πατέρα της καθ' ης η αίτηση, πράγμα αναληθές, αλλά και παντελώς παράνομο καθότι το κτήμα όταν κατασκευάστηκε η νέα δίοδος-ράμπα ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι της καθ' ης η αίτηση και εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένο επ' ονόματι της και μόνο αυτή θα μπορούσε να δώσει οιανδήποτε συγκατάθεση. Από της διαπίστωσης της παράνομης κατασκευής διόδου μέσω του κτήματος της το 1994 η καθ' ης η αίτηση διαμαρτυρόταν και παρόλα αυτά ο αιτητής και οι προκάτοχοι του συνέχισαν να τη χρησιμοποιούν με αποτέλεσμα η καθ' ης η αίτηση να εξαναγκαστεί να υποβάλει αίτηση οριοθέτησης στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας στις 23.05.2008 (Τεκμ. 3). Από τις ενέργειες της είναι ξεκάθαρο ότι η χρήση της διόδου (ράμπας) η οποία βρίσκεται εντός του κτήματος της δεν γίνεται χωρίς διαμαρτυρία. Εν πάση δε περίπτωση, είναι η θέση της ότι από το 1994 που ο αιτητής χρησιμοποιεί την νέα δίοδο, έστω και παράνομα, δεν έχουν συμπληρωθεί 30 χρόνια. (γ) Η καθ' ης η αίτηση παραδέχεται ότι κατά ή περί τον Μάιο του 2017 τοποθέτησε κινούμενο κάγκελο μπροστά από την δίοδο (ράμπα) αλλά απορρίπτει ως παντελώς ψευδείς και παραπλανητικούς τους λοιπούς ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Ειδικότερα αρνείται ότι η καθ' ης η αίτηση απέκοψε την ελευθέρα διάβαση του αιτητή, των αντιπροσώπων και υπηρετών του στο περιβόλι και την οικία του καθότι υπάρχει είσοδος η οποία εφάπτεται σε κύριο δρόμο του χωριού (Επισυνάπτει προς τούτο φωτογραφία που απεικονίζει την οικία του αιτητή και την πρόσβαση αυτής στον κύριο δρόμο (Τεκμ. 4). Επίσης, επισυνάπτει σχετική βεβαίωση από εγκεκριμένο τοπογράφο-μηχανικό, ο οποίος επιθεώρησε τον χώρο, στην οποία βεβαιώνεται ότι το τεμάχιο του αιτητή εφάπτεται και έχει πρόσβαση σε εγγεγραμμένο δημόσιο δρόμο (Τεκμ. 5). Ο αιτητής για πρόσβαση στο κτήμα του χρησιμοποιεί επιπλέον καταχρηστικώς και εξωτερική σκάλα η οποία βρίσκεται εντός του κτήματος της καθ' ης η αίτηση, όπως έχει υποδείξει και το Κτηματολόγιο κατά την προσωρινή οριοθέτηση στην παρουσία και του αιτητή (Τεκμ. 6). Η τελευταία οριοθέτηση του κτήματος της καθ' ης η αίτηση έγινε κατά ή περί τις 9.03.2017 (Τεκμ. 7) . (δ) Ο ενόρκως δηλών αρνείται επίσης ότι η έκλεισε τον διακόπτη του πόσιμου νερού και του νερού προς άρδευση καθότι οι διακόπτες νερού και το λάστιχο-σωλήνα το οποίο χρησιμοποιείται για τη μεταφορά του νερού βρίσκονται εντός του κτήματος του αιτητή εντός του οποίου ουδέποτε εισήλθε η καθ' ης η αίτηση, ο δε αιτητής έχει ελεύθερη πρόσβαση στο σημείο που βρίσκονται για να τους ανοίγει και να τους κλείνει όποτε επιθυμεί. (Επισυνάπτει σχετική φωτογραφία ως Τεκμ. 8 όπου φαίνονται οι διακόπτες του νερού). (ε) Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι πριν προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες για να κλείσει την δίοδο ειδοποίησε τον αιτητή για να μπορέσει να μετακινήσει οποιαδήποτε αυτοκίνητα επιθυμούσε από το κτήμα του, τα οποία δεν είναι όσα αναφέρει ο αιτητής στη ένορκη δήλωση του και τα οποία εν πάση περιπτώσει θεωρεί ότι δεν είναι απαραίτητο να βρίσκονται εντός του κτήματος του και δεν χρειάζονται για να διατηρεί τα ελάχιστα δέντρα που έχει εντός αυτού. Ωστόσο, ο αιτητής δεν ανταποκρίθηκε ούτε στην ειδοποίηση της καθ' ης η αίτηση αλλά ούτε και στις ειδοποιήσεις του Αστυνομικού Σταθμού του Πεδουλά στον οποίο κατέφυγε η καθ' ης η αίτηση μετά από επεισόδιο που σημειώθηκε μεταξύ εκείνης και του αιτητή. (στ) Θεωρεί ότι η καθ' ης η αίτηση είχε κάθε δικαίωμα να κλείσει την δίοδο και να διαχειριστεί την περιουσία της όπως η ίδια επιθυμεί. Με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις μετά από άδεια του Δικαστηρίου, η πλευρά της καθ' ης η αίτηση επισύναψε ως τεκμήριο την επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού με ημερ. 4.09.2019 προς τον αιτητή η οποία κοινοποιήθηκε στην καθ' ης η αίτηση και με την οποία απορρίφθηκε αίτημα του αιτητή για απόκτηση αναγκαστικής διόδου προς όφελος του κτήματος του δυνάμει του άρθρου 11Α του Κεφ.
- Εδώ παρεμβάλλω ότι η πλευρά του αιτητή δεν έχει κοινοποιήσει στο Δικαστήριο τυχόν Έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης αν και παρήλθε προ πολλού η προθεσμία των 30 ημερών για να καταχωρούσε Έφεση εναντίον της απόφασης του Διευθυντή από της ταχυδρόμησης της πιο πάνω επιστολής. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας υποβλήθηκαν αιτήσεις και από τις δύο πλευρές για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και προς τούτο δόθηκαν σχετικές οδηγίες, πλην όμως στην πορεία και οι δύο πλευρές δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν πλέον να προβούν σε αντεξέταση τους. Έτσι η διαδικασία προχώρησε με μόνη μαρτυρία τις ένορκες δηλώσεις της αίτησης και ένστασης αντίστοιχα και των ταυτόσημων συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση ως καταγράφονται πιο πάνω. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους και έτσι η ακροαματική διαδικασία της αίτησης έχει ως βάση τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς που προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις και στα επισυναπτόμενα σε αυτές τεκμήρια. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί επί τέτοιου αιτήματος και τις λαμβάνω υπόψη, όπου κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει ειδική αναφορά σε αυτές. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΙΣΧΥΡΙΣΜΩΝ ΣΕ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ: Η ανάλυση που θα ακολουθήσει θα καταπιαστεί με τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και τους λόγους ένστασης όχι κατ' ανάγκη με την σειρά που αυτοί προβλήθηκαν και όπου αυτοί μπορούν να εξεταστούν μαζί αυτοί θα ομαδοποιηθούν. Ο αιτητής προβάλλει ως αγώγιμο δικαίωμά του και/ή ως βάση αγωγής από την οποία ερείδεται τα αιτήματα της παρούσας τον ισχυρισμό του ότι απέκτησε δικαίωμα διόδου προς το κτήμα του, Τεμάχιο XXXXX, μέσω του τεμαχίου της καθ' ης η αίτηση Τεμάχιο XXXXX. Το Άρθρο 32 στο οποίο βασίζεται η αίτηση περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 (Βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 24, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Hadiikvriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689) (Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 799, 807). Αν δε αυτές πληρούνται τότε εξετάζει και το ισοζύγιο της ευχέρειας κατά πόσο δηλαδή είναι δίκαιο και πρόσφορο να οριστικοποιήσει ως η περίπτωση αυτή τα μονομερώς εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα ή την έκδοση τυχόν άλλων τα οποία δεν εκδόθηκαν μονομερώς. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς όμως, να απαιτείται απόδειξη που απαιτείται για την απόδειξη της Αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή στην αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογήρου ν. C.C.F. Credit Capital Finance Ltd,
(2005)1(B) Α.Α.Δ. 1237, 1244]. Το δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη,
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152]. Έχοντας υπ' όψιν τα γεγονότα όπως καταγράφηκαν πιο πάνω κρίνω ότι δεν ικανοποιείται ούτε η πρώτη προϋπόθεση που αφορά την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, αλλά ούτε και η δεύτερη προϋπόθεση που αφορά την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας. Η βάση της Αγωγής του αιτητή, καθώς και ο λόγος που προβάλλει ως αγώγιμο δικαίωμα είναι η απόκτηση του δικαιώματος διόδου προς το κτήμα του Τεμάχιο 958, μέσω του Τεμαχίου 1178 της καθ' ης η αίτηση. Με βάση την Νομοθεσία και συγκεκριμένα το Κεφ. 224, Άρθρο 11 για να αποκτήσει κάποιος δικαίωμα διόδου επί της ακίνητης ιδιοκτησίας άλλου προσώπου, πρέπει το δικαίωμα αυτό, στο συγκεκριμένο σημείο του ακινήτου, να ασκείται αδιάλειπτα και αδιαφιλονίκητα για περίοδο 30 χρόνων. Στη συγκεκριμένη υπόθεση, πλην ενός αορίστου ισχυρισμού του αιτητή ότι οι προκάτοχοι του δημιούργησαν μονοπάτι μέσω του τεμαχίου της καθ' ης η αίτηση, καμία μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του δικαστηρίου που να επιβεβαιώνει τα ανωτέρω, αλλά ούτε και οι πηγές της πληροφόρησης του αιτητή αποκαλύπτονται. Πέραν τούτου με βάση τους ισχυρισμούς του αιτητή αυτός παραδέχεται στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης του ότι το μονοπάτι που χρησιμοποιείτο δήθεν από το 1943 έκλεισε το 1994 και τότε δημιουργήθηκε άλλη δίοδος σε άλλο σημείο του ακινήτου της καθ' ης η αίτηση. Επομένως με βάση τους ίδιους τους ισχυρισμούς του αιτητή, το δικαίωμα διόδου που διεκδικεί σήμερα δημιουργήθηκε και χρησιμοποιείται (πάντοτε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του) από το
- Κατά συνέπεια το 2017 που καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή δεν είχαν συμπληρωθεί 30 χρόνια άσκησης του δικαιώματος διόδου από το σημείο διόδου που διεκδικείται και για το οποίο εκδόθηκαν τα υπό κρίση διατάγματα. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη νομοθεσία για να επιτύχει κάποιος δικαίωμα διόδου πρέπει αυτό να ασκείται αδιάλειπτα και χωρίς διαμαρτυρία. Ούτε όμως αυτό το στοιχείο συντρέχει στην παρούσα υπόθεση. Ο ίδιος ο αιτητής στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσής του παραδέχεται ότι η καθ' ης η Αίτηση από το Φθινόπωρο του 2016 τον απειλούσε ότι θα του αποκόψει την δίοδο. Επομένως είναι παντελώς ψευδής και παραπλανητικός ο ισχυρισμός του όπως αναφέρεται στην παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσής του ότι από το 1994 μέχρι και την καταχώρηση της αίτησής του τον Μάιο του 2017 χρησιμοποιούσε συνεχώς την δίοδο αδιάλειπτα και χωρίς διαμαρτυρία. Η καθ' ης η αίτηση εξάλλου ισχυρίστηκε ότι διαμαρτυρόταν συνεχώς και προς επίρρωση του ισχυρισμού της προβάλλει τον ισχυρισμό ότι όταν γύρισε από το εξωτερικό το 2008, όπου διέμενε, και διαπίστωσε την χρήση του κτήματος της από τον αιτητή, αποτάθηκε από τότε στο Κτηματολόγιο με αίτηση για οριοθέτηση του κτήματος της (Τεκμ. 3 στην ένορκη δήλωση της ένστασης). Επομένως με βάση τους ισχυρισμούς του ίδιου του αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει η Νομοθεσία για να μπορεί να αποκτήσει ο αιτητής δικαίωμα διόδου μέσω του κτήματος της καθ' ης η αίτηση. Ενόψει αυτής της διαπίστωσης και στη βάση όλων των πιο πάνω αδιαμφισβήτητων γεγονότων κρίνω ότι εν τέλει δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και δεν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση, αλλά ούτε και υπάρχει δυνατότητα επιτυχίας της αγωγής. Επομένως κρίνω ότι οι δύο πρώτες προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 32 δεν πληρούνται στην παρούσα υπόθεση. Είναι δε γεγονός, όπως μπορεί να διαπιστωθεί από τα πρακτικά που κάθε φορά τηρούνταν κατά τη διάρκεια της παρούσης διαδικασίας και μετά από προτροπή και του ίδιου του Δικαστηρίου, ο αιτητής αποτάθηκε με αίτησή του με αρ. ΑΕΔ ΧΧΧ προς το Κτηματολόγιο για αναγκαστική απόκτηση διόδου προς όφελος του κτήματος του. Έτσι και έγινε. Αυτή όμως απορρίφθηκε καθώς σύμφωνα με την απόφαση του Κτηματολογίου, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση δικαιώματος διόδου δυνάμει του άρθρου 11 του νόμου (Κεφ. 224). Προκύπτει δηλαδή ότι ακόμα και η αρμόδια Αρχή που είναι το Κτηματολόγιο μετά από σχετική εξέταση, διαπίστωσε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για εφαρμογή στην συγκεκριμένη περίπτωση των προνοιών του άρθρου 11 του Κεφ. 224 που είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζει ο ενάγων την Αγωγή του. Η σχετική απόφαση του Κτηματολογίου ημερομηνίας 4.09.2019 έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου με συμπληρωματική ένορκη δήλωση όπως αναφέρθηκε πιο πάνω. Στη βάση των γεγονότων όπως τέθηκαν ενώπιον μου κρίνω ότι δεν πληρείται ούτε και η τρίτη προϋπόθεση του Άρθρου
- Ο ισχυρισμός του αιτητή ότι, εάν δεν ισχύσουν τα αιτούμενα διατάγματα θα προκληθεί σε αυτόν ζημία που δεν μπορεί να επανορθωθεί, δεν αποτελούν στερεή μαρτυρία καθότι απουσιάζει συγκεκριμένη μαρτυρία για τις προσωπικές και οικονομικές συνθήκες της καθ' ης η αίτηση, που να αποδεικνύουν την τυχόν αποζημίωση του αιτητή ως αδύνατη ή δυσχερή (Poltava Petroleum v. Mexania Oil Ltd
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1301, 1318). Ακόμα δε ο ισχυρισμός του αιτητή ότι εάν δεν οριστικοποιηθούν τα αιτούμενα Διατάγματα δεν θα έχει πρόσβαση και διαμονή στην οικία του και δεν θα έχει πρόσβαση στα μηχανήματα του, στον κήπο του και στους μετρητές του νερού και του ρεύματος στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας κρίνω ότι είναι παραπλανητικοί και εκτός πραγματικότητας καθότι η οικία του εφάπτεται δημοσίου δρόμου και δεν αντεξετάστηκε ο ενόρκως δηλών για την καθ' ης η αίτηση επί των αντίθετων ισχυρισμών του. Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ: Στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, η οποία κατά τη νομολογία μας είναι "υψίστης πίστεως" ("uberrima fides") παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου οδηγεί στην ακύρωση της διαταγής που δόθηκε στη μονομερή αίτηση [Larissa (Aρ. 2)
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1333, 1342, Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 264-7]. Στην απόφαση M. and Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, 1797 αναφέρονται τα εξής: «Το καθήκον για την πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων, που στοιχειοθετούν το αίτημα για προσωρινό διάταγμα βάσει του άρθρου 9 του Κεφ. 6, συναρτάται προς την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε ζητείται η παροχή θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου..Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζεται από το άρθρο 32 του Ν. 14/60. Επιπλέον, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος». Στην παρούσα υπόθεση ο αιτητής έχει αποκρύψει από το δικαστήριο ότι ολόκληρο το μπροστινό μέρος της οικίας του έχει πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο και στο περιβόλι του που βρίσκεται πίσω από την οικία του το οποίο έχει πρόσβαση μέσω της οικίας του σε αυτό, αλλά και από παρακείμενη σκάλα, αυτά είναι πραγματικά γεγονότα τα οποία απέκρυψε κρίνω εντέχνως από το δικαστήριο και αυτό δείχνει καθαρά την πρόθεσή του να ξεγελάσει και να παραπλανήσει το δικαστήριο. Είναι φανερό ότι ο αιτητής απευθυνόμενος μονομερώς προς το δικαστήριο δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία εξ' αντικειμένου είχαν τη δυνατότητα να επηρεάσουν την κρίση του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει τα υπό κρίση διατάγματα. Σύμφωνα με τη νομολογία μας στις περιπτώσεις όπως η παρούσα υπόθεση όπου ένας αιτητής ζητά την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων μονομερώς, επιφορτίζεται με το καθήκον πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Rybolovlev v. Rybolovleva,
(2010)1(Α) ΑΑΔ σελ. 82): «Είναι πράγματι καλά καθιερωμένη η αρχή σύμφωνα με την οποία, εάν διαπιστωθεί ότι η εισήγηση για μη πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στο στάδιο της μονομερούς προσφυγής στο Δικαστήριο ευσταθεί, τότε το Δικαστήριο, ή αργότερα το Εφετείο πολύ πιθανόν να θέσει τέρμα στην ισχύ εκδοθέντος διατάγματος, χωρίς να εξετάσει τα θέματα ουσίας». Στην υπόθεση αναφορικά με την Αίτηση των 1. Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. v. Adeona Holdings Ltd Πολ. Έφεση Ε6/2014 ημερ. 27.2.2015 επαναλαμβάνονται οι καλά γνωστές αρχές της νομολογίας επί του θέματος και σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα: «Η υποχρέωση κάθε διαδίκου που ζητά μονομερώς διάταγμα να προβαίνει σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, είναι δεδομένη. Σχετική είναι η νομολογία που προκύπτει μεταξύ άλλων και από τις υποθέσεις Global Cruises SA κ.α. ν. Metro Shipping & Travel Ltd
(1989)1 Α.Α.Δ. 607, 616-8, Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ 248, 264 - 267, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. και Χαραλάμπους ν. Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1953, 1956. Όπως αναφέρεται, σε μονομερείς αιτήσεις ο αιτητής υποχρεούται να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη και να ενεργήσει με καλή πίστη. Αυτό ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις που ζητείται θεραπεία του δικαίου της επιείκειας, οπότε ο Αιτητής έχει υποχρέωση να προσέλθει με «καθαρά χέρια». Η μη αποκάλυψη είτε αθώα, είτε εσκεμμένη, θεωρείται είδος εξαπάτησης γι αυτό και προκαλεί τόσο σοβαρές συνέπειες, όπως την ακύρωση του διατάγματος, χωρίς την περαιτέρω εξέταση της ουσίας της αίτησης. Η υποχρέωση αποκάλυψης εκτείνεται σε όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία είναι γνωστά ή τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά μετά από εύλογη έρευνα και τα οποία ενδεχομένως θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου. Όσο πιο δραστικό είναι το διάταγμα που ζητείται, τόσο μεγαλύτερη είναι η υποχρέωση πλήρους και ειλικρινούς αποκάλυψης. Η υποχρέωση αποκάλυψης δεν περιορίζεται μόνο σε γεγονότα, αλλά εκτείνεται και στο νόμο και νομικές αρχές, καθώς και σε σημεία τα οποία ενδεχομένως να μην είναι υπέρ των Αιτητών (βλ. Swift Fortune Ltd (The Capaz Duckling) v. Magnifica Marine SA [2008] 1 Lloyd's Rep. 54). Επίσης, περιλαμβάνει και την αποκάλυψη άνευ βλάβης αλληλογραφίας (βλ. Linsen International Ltd v. Humpuss Sea Transport Pte Ltd
(2010)EWHC 303 (Comm)). Αυτό υποβοηθά το δικαστήριο στο να αντιληφθεί όλα τα σχετικά σημεία, προτού αποφασίσει. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Trade S.A. V. Comdel Commodities Ltd [1986] 2 Lloyd's Rep 428 QBD και Global Cruises SA κ.α. ν. Metro Shipping & Travel Ltd, ανωτέρω. Κριτής του τι είναι ουσιώδες, είναι ο δικαστής ο οποίος έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και δεν διστάζει να ακυρώσει το ήδη εκδοθέν μονομερές διάταγμα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που διαπιστώνει κακοπιστία και πρόθεση απόκρυψης ή παραπλάνησης του δικαστηρίου. Οδηγός είναι πάντοτε τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης στο πλαίσιο της αντιδικίας των διαδίκων». Ο αιτητής, όταν προσήλθε με μονομερή αίτηση ενώπιον του δικαστηρίου, δεν είχε προσέλθει με καθαρά χέρια, αντίθετα προσπάθησε να το παραπλανήσει αποκρύπτοντας ουσιώδη γεγονότα. ΤΟ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ: Για να καταστεί δυνατή η μονομερής έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος προτού ακουστεί η καθ' ης η αίτηση εναντίον της οποίας αυτό εκδίδεται, θα πρέπει ο αιτητής να αποδείξει στο δικαστήριο ότι πληρείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος ή ότι υπάρχουν άλλες εξαιρετικές περιστάσεις ώστε να καθίσταται αναγκαίο τέτοιο διάταγμα να εκδοθεί μονομερώς. Νομικό έρεισμα στην πιο πάνω προϋπόθεση αποτελεί το Άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 το οποίο προβλέπει ως ακολούθως: «Διάταγμα χωρίς ειδοποίηση.. 9.
(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο». Το στοιχείο του «κατεπείγοντος» ως προϋπόθεση για την έκδοση μονομερούς διατάγματος, έχει εξεταστεί και νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. In Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 861, Timberland Co v. Evans & Sons Ltd κ.ά.,
(1998)1(Β) ΑΑΔ σελ.1179. M & CH Mitsingas Trading Ltd κ.α.,
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 958 και Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.,
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Στην απόφαση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρης Χρίστου,
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 958, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι η προϋπόθεση του κατεπείγοντος την οποία θέτει το Άρθρο 9
(1)του Κεφ. 6 για τη χορήγηση μονομερούς θεραπείας αποτελεί «δικαιοδοτικό όρο», επειδή δίνει στο δικαστήριο τη δικαιοδοσία χορήγησης, αν αποδειχθεί το κατεπείγον, ενδιάμεσων διαταγμάτων μονομερώς στην απουσία του αντιδίκου. Βρίσκω, με τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση όπως και τα τεκμήρια που έχουν επισυναφθεί σε αυτή, ότι δεν συνέτρεχε ο παράγοντας του κατεπείγοντος έτσι ώστε να ήταν αναγκαία η έκδοση μονομερώς των διαταγμάτων. Θεωρώ ότι είναι πλέον ξεκάθαρο με την μαρτυρία που υπάρχει, αλλά και τα κατατεθειμένα τεκμήρια τα οποία παρέμειναν αναμφισβήτητα και τα οποία ξεκαθάρισαν την εικόνα που περιβάλλει την υπόθεση, ότι ο ενάγων είχε και εξακολουθεί να έχει πρόσβαση στην οικία του και στο περιβόλι του που βρίσκεται πίσω από την οικία του και σε ό,τι βρίσκεται εντός αυτών, τόσο από το μπροστινό μέρος της οικίας του, το οποίο εφάπτεται επί δημοσίου δρόμου, όσο και από εξωτερική σκάλα. Επομένως καμία αποστέρηση της χρήσης της οικίας του και παρεμπόδισης της καλλιέργειας του κτήματος του αιτητή υπήρξε είτε ακόμα στέρηση της δυνατότητας προς ύδρευση και άρδευση της οικίας και των δέντρων του αιτητή με τις ενέργειες της καθ' ης η αίτηση, οι οποίες έγιναν δικαιωματικά όπως κρίνω και εντός του ακινήτου της. Καταληκτικά βρίσκω ότι ο αιτητής στην παρούσα υπόθεση έχει αποτύχει να καταδείξει την οποιαδήποτε πραγματική επείγουσα κατάσταση. Η ΜΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΠΗΓΗΣ ΓΝΩΣΗΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ: Ένας άλλος παράγοντας ο οποίος καθιστά μοιραία την τύχη των απαγορευτικών διαταγμάτων αφορά την παράλειψη του αιτητή να αποκαλύψει την πηγή πληροφόρησης για τους ισχυρισμούς του, όπως αναφέρονται στην παράγραφο 4 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση του, δηλαδή τον ισχυρισμό ότι από το 1943 οι προκάτοχοι του στον τίτλο δημιούργησαν μονοπάτι μέσω του κτήματος της εναγόμενης δηλαδή στο Τεμάχιο XXXXX και ότι εισέρχονταν μέσω αυτού στο κτήμα του αιτητή και με τη συγκατάθεση του εκάστοτε προκάτοχου ιδιοκτήτη. Οι αναφορές του αιτητή δεν αποτελούν προσωπική του γνώση αφού άρχισαν να λαμβάνουν χώρα πριν από 75 περίπου χρόνια. Αυτά ασφαλώς και προέρχονται από πληροφόρηση τις πηγές της οποίας ο αιτητής παρέλειψε να κατονομάσει. Το γεγονός αυτό αποτελεί παραβίαση της Δ.39, η οποία επιβάλλει την αποκάλυψη των πηγών για οποιασδήποτε μαρτυρία δίδεται σε ενδιάμεσες αιτήσεις και προκύπτει από πληροφόρηση και όχι από ιδία γνώση. Αν οι πηγές πληροφόρησης δεν αποκαλυφθούν δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή τέτοια μαρτυρία και οι αναφορές αυτές πρέπει να αγνοηθούν (Recova (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει η Νομοθεσία για να συνεχίσουν να ισχύουν τα εκδοθέντα διατάγματα, τα οποία και ακυρώνονται. Η αίτηση απορρίπτεται. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα θα είναι υπέρ της εναγόμενης/ καθ' ης η αίτηση και εναντίον του ενάγοντος/αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο