← Κύπρος

PJSC T Plus ν. ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1522/19, 9/10/2020

PJSC T Plus ν. ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1522/19, 9/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A142 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1522/19 Μεταξύ: PJSC T Plus Ενάγοντες και

  1. XXX XXX ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ κ.α ως το Παράρτημα Α στην Αγωγή Εναγομένους Αίτηση από την Εναγόμενη αρ. 1 ημερ. 27.2.2020 για παρέμβαση Ημερ.:9 Οκτωβρίου,
  2. Για την πρώην Εναγόμενη αρ. 1 - Αιτήτρια: κ. Σ. Παύλου Για τους Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Μ. Κυριακίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων διατάγματα τύπου «Norwich Pharmacal» καθώς και άλλα συναφή διατάγματα. Την 5.8.2019 στο πλαίσιο μονομερούς αιτήσεως εξεδόθησαν προσωρινά διατάγματα φίμωσης και απαγόρευσης καταστροφής ενώ διετάχθη η επίδοση της αίτησης σε σχέση με τα λοιπά αιτητικά (εφεξής αναφερόμενη ως η «Κυρίως Αίτηση»). Μετά από άδεια του Δικαστηρίου, την 30.1.2020 καταχωρίστηκε ένσταση στα προσωρινά διατάγματα από πλευράς της Αιτήτριας. Την 15.1.2020, όμως, η πλευρά των Εναγόντων καταχώρισε Ειδοποίηση Διακοπής της αγωγής εναντίον των Εναγομένων αρ.1, 5, 19, 20 και 24 στο πλαίσιο της οποίας την 19.2.2020 το Δικαστήριο διέκοψε την αγωγή. Όπως προκύπτει από τον φάκελο, την 23.1.2020 που η Κυρίως Αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, οι συνήγοροι για την Αιτήτρια παρουσιάστηκαν και ζήτησαν να εμφανιστούν, αίτημα στο οποίο είχαν ένσταση οι συνήγοροι για τους Ενάγοντες. Το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της υπόθεσης επέτρεψε στην Αιτήτρια να καταχωρίσει ένσταση, απόφαση σε σχέση με την οποία οι Ενάγοντες καταχώρισαν αίτηση για άδεια καταχώρισης αίτησης για έκδοση διατάγματος Certiorari και, αφού δόθηκε η αιτούμενη άδεια, καταχώρισαν την αίτηση με αρ. 27/20 για έκδοση διατάγματος Certiorari. Με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 28.9.2020 η αίτηση απορρίφθηκε. Η υπό εκδίκαση Αίτηση καταχωρίστηκε την 27.2.2020 (θεωρώ ότι η αναφορά σε «2019» αποτελεί τυπογραφικό λάθος), και με αυτήν η Αιτήτρια αξιοί την έκδοση των πιο κάτω διαταγμάτων: «(Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζεται η ακύρωση και/η ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Διακοπής της Αγωγής σχετικά με την Εναγόμενη 1 ημερομηνίας 15/01/
  3. (Β) Διαζευκτικά, διάταγμα και/ή άδεια του Δικαστηρίου για παρέμβαση της Αιτήτριας στην Αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο με σκοπό να καταχωρήσει να καταχωρήσει υπεράσπιση στην αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο με την οποία ζητείται, μεταξύ άλλων, ως τελική θεραπεία η έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal και/ή όπως καταστεί διάδικος για τον σκοπό που αναφέρεται ανωτέρω και/ή άλλως πώς να παρέμβει ως το Δικαστήριο ήθελε διατάξει υπό τις περιστάσεις». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Θ.Θ. 4, 5, 10 και 11, Δ.15 Θ.Θ.1 - 4, Δ.16 Θ.3, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ.1 - 9 και 13 και Δ.64, στα αρ. 2, 21, 31, 32 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα Αρ. 28, 30, 169 και 179 του Συντάγματος, στα Αρ. 6.1, 13 και 14 της ΕΣΔΑ που κυρώθηκε με τον Ν. 118/1968, Ν. 14/1960, στην Πρακτική και Νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων και στις εγγενείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει η κα XXX Λαμπριανού, εκ των δικηγόρων της Αιτήτριας. Όπως αναφέρει η κα Λαμπριανού, η Αιτήτρια έλαβε γνώση για την ύπαρξη της αγωγής μέσω διαδικασιών που εκκρεμούν εναντίον άλλων διαδίκων, αφού οι Ενάγοντες δεν επέδωσαν τα δικόγραφα στην ίδια. Όταν στις 8.1.2020 η Αιτήτρια αποτάθηκε στους δικηγόρους της, αυτοί την ενημέρωσαν ότι είχε ήδη διορισμένο δικηγόρο, πράγμα που αρνήθηκε. Όντως, την 28.11.2019 το δικηγορικό γραφείο Κώστας Τσιρίδης & Σια ΔΕΠΕ ξεκαθάρισε ότι εκ παραδρομής είχε δηλώσει ότι εκπροσωπούσε την τότε Εναγομένη αρ.
  4. Tην 10.1.2020 και παρά το ότι δεν υπήρχε επίδοση στον φάκελο αναφορικά με την Εναγόμενη αρ. 1 - Αιτήτρια, το δικηγορικό γραφείο Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ επικοινώνησε με τους δικηγόρους των Εναγόντων ώστε να λάβουν ενημέρωση σε σχέση με την πορεία της αγωγής εναντίον της Εναγομένης αρ. 1, και οι αντίδικοι τους είπαν ότι θα διερευνήσουν το θέμα, πλην όμως καμία ενημέρωση λήφθηκε. Κατ' επέκταση, την 13.1.2020 καταχωρίστηκε αίτηση από πλευράς της Αιτήτριας με την οποία ζητούσε οδηγίες να της επιτραπεί να καταχωρίσει ένσταση στην Κυρίως Αίτηση, το οποίο εξεδόθη. Την 16.1.2020 οι δικηγόροι των Εναγόντων ενημέρωσαν τους δικηγόρους της Αιτήτριας ότι είχαν προβεί σε διακοπή της αγωγής την προηγούμενη μέρα και η αγωγή δεν εκκρεμούσε πλέον εναντίον της. Θέση της κας Λαμπριανού είναι ότι, παρά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εναντίον της Αιτήτριας (τότε Εναγομένης αρ. 1), οι Ενάγοντες έσπευσαν σε διακοπή της διαδικασίας εναντίον της μόλις πληροφορήθηκαν για το ενδεχόμενο εκπροσώπησης της και της καταχώρισης ένστασης από μέρους της ένεκα του ότι κατάλαβαν ότι η Αιτήτρια είναι σε θέση να γνωρίζει πληροφορίες που, αν τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, θα αποδείξουν την καταχρηστική φύση της Κυρίως Αίτησης αλλά και της αγωγής. Εφόσον η ίδια ενδιαφέρθηκε να εμφανιστεί ο μόνος λόγος της διακοπής, εισηγείται, είναι για να την εμποδίσουν να ακουστεί. Ισχυρίζεται ότι η καταχρηστική αυτή συμπεριφορά των Εναγόντων τους στερεί το δικαίωμα να διακόψουν την διαδικασία εναντίον της Αιτήτριας και η σχετική Ειδοποίηση Διακοπής θα πρέπει να παραμεριστεί. Πέραν των πιο πάνω θέση της Ομνύουσας είναι ότι με την αγωγή επηρεάζονται τα δικαιώματα και συμφέροντα της Αιτήτριας, η οποία ήταν εκ των διευθυντών της εταιρείας Eforg, μετόχου της υπό εκκαθάριση Εναγομένης αρ. 4 εταιρείας. Λόγω της θέσης της αυτής γνωρίζει όλα τα γεγονότα που αφορούν στην κατ' ισχυρισμό διαστρέβλωση των λογαριασμών της Εναγομένης αρ. 4 αλλά και την αλήθεια σε σχέση με τα όσα οι Ενάγοντες αποδίδουν στον κ. Abyzov, πράγματα που καταδεικνύουν ότι καμία προϋπόθεση για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων της Κυρίως Αίτησης πληρείται. Πολλά από τα έγγραφα και πληροφορίες των οποίων ζητείται η αποκάλυψη ανήκουν στην Αιτήτρια, ενώ ο ισχυρισμός ότι η Eforg (και κατ' επέκταση η Αιτήτρια) έχει αναμειχθεί σε δόλο ή συνομωσία αποτελεί καλό λόγο για να επιτραπεί η συμπερίληψη της στην αγωγή. Η κα Λαμπριανού κάνει επιπλέον αναφορά στα διαμειφθέντα την 23.1.2020 όπου οι συνήγοροι των Εναγόντων ενίσταντο στο να ακουστεί η πλευρά της Αιτήτριας. Οι συνήγοροι της Αιτήτριας ζήτησαν όπως αποσυρθεί από την Κυρίως Αίτηση το μέρος των αιτούμενων διαταγμάτων που αναφέρονταν ονομαστικά σε αυτήν, πράγμα το οποίο δεν επιθυμούσαν να πράξουν οι συνήγοροι των Εναγόντων. Εισηγείται ότι, παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο με την προηγούμενη του σύνθεση είχε εγκρίνει το αίτημα της Αιτήτριας να ακουστεί στο πλαίσιο της Κυρίως Αίτησης, θα πρέπει αυτή να έχει το δικαίωμα να ακουστεί και στο πλαίσιο της ίδιας της Αγωγής, εφόσον τα δικαιώματα της επηρεάζονται δυσμενώς από την έκδοση των αιτούμενων σε αυτήν διαταγμάτων. Οι Ενάγοντες καταχώρισαν Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ.Θ. 4, 5, 10 και 11, Δ.15 Θ. 1, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ.1-9, Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 αρ. 31-32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 9, στα Αρ. 23 και 30.2 του Συντάγματος, στο Αρ. 6 της ΕΣΔΑ, στη γενική πρακτική, συμφυή εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και τη σχετική επί του θέματος νομολογία. Σε αυτήν προβάλλονται 13 λόγοι ένστασης τους οποίους και παραθέτω αυτούσιους: «
  5. Η υπό κρίση Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και/ή δεν πληρούνται οι απαραίτητες από τον Νόμο και/ή Νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  6. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη ή/και αντικανονική αφού η ομνύουσα δεν εξειδικεύει τις συνθήκες υπό τις οποίες η Αιτήτρια έλαβε γνώση της παρούσας διαδικασίας.
  7. Η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή έχει διακοπεί νομότυπα και/ή σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.15 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για τη διακοπή (discontinuance) και σε στάδιο της διαδικασίας που δεν απαιτείτο η άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου αφού η Ενάγουσα ήταν dominus litis.
  8. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος παραμερισμού της ειδοποίησης διακοπής ημερομηνίας 15/01/2020 ούτε και αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση η ύπαρξη περιστάσεων που να αιτιολογούν ή/και να καθιστούν πρόσφορο μέτρο την παροχή της αιτούμενης θεραπείας.
  9. Δεν έχει προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στην Αιτήτρια από την διακοπή της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής με βάση τη διαδικασία που ακολούθησε η Ενάγουσα συμφώνως των προνοιών της Δ.15 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ούτε έχει άλλωστε καταδείξει τέτοια αδικία η ομνύουσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση.
  10. Τα διατάγματα και θεραπείες που επιδιώκει η Ενάγουσα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δεν επηρεάζουν τα δικαιώματα της Αιτήτριας και η απόφαση του Δικαστηρίου δεν θα επηρεάσει άμεσα τα νομικά δικαιώματα της Αιτήτριας ή την τσέπη της.
  11. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν καταδεικνύεται ότι υπάρχει οποιοσδήποτε επηρεασμός των συμφερόντων ή των νομικών δικαιωμάτων της Αιτήτριας ή/και η Αιτήτρια δεν εξειδικεύει τι είδους ζημιά θα υποστεί σε περίπτωση απόρριψης της υπό κρίση Αίτησης.
  12. Η Αιτήτρια δεν είναι αναγκαίος διάδικος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και η παρουσία της ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφασίσει πλήρως όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή και/ή μετά την καταχώρηση της ειδοποίησης διακοπής ημερομηνίας 15/01/2020 δεν επιζητείται η παροχή πληροφοριών/θεραπείας από την Αιτήτρια.
  13. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας ή/και προωθείται με αλλότριο σκοπό ή/και αποτελεί καταφρόνηση της ενδιάμεσης απόφασης ημερομηνίας 28/11/2019 αφού η Αιτήτρια επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τις θέσεις του κ. Abyzov, μετά την απόρριψη της αίτησης του για παρέμβαση με αποτέλεσμα το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να επιβάλλει την απόρριψη της Αίτησης.
  14. Τυχόν έγκριση της Αίτησης θα επικροτήσει την αυταπόδεικτη παραβίαση του διατάγματος φίμωσης που έχει εκδοθεί και βρίσκεται σε ισχύ αφού από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, προκύπτει ότι η Αιτήτρια βρίσκεται σε συνεννόηση και επικοινωνία με τον κ. Abyzov (πρόσωπο το οποίο ρητά κατονομάζει το διάταγμα φίμωσης), με αποτέλεσμα τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων να προκαλέσει τον εκτροχιασμό της διαδικασίας.
  15. Τυχόν έγκριση της υπό κρίση Αίτησης θα περιπλέξει τη διαδικασία ή/και θα προκαλέσει σοβαρό επηρεασμό και βλάβη στα δικαιώματα της Ενάγουσας.
  16. Το συμφέρον της ορθής απονομής της Δικαιοσύνης ή/και η ιδιάζουσα φύση των διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal, η οποία δεν αποτελεί μια συνηθισμένη διαδικασία αντιπαλότητας επιτάσσουν την απόρριψη της υπό κρίση Αίτησης.
  17. Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε με καθυστέρηση και καμία εξήγηση δεν δόθηκε από την ομνύουσα περί τούτου». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας ΧΧΧ Κεφαλωνίτη εκ των δικηγόρων των Εναγόντων η οποία απορρίπτει τους ισχυρισμούς της κας Λαμπριανού και εισηγείται ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του διατάγματος παραμερισμού της Ειδοποίησης Διακοπής, ούτε συντρέχουν οι προϋποθέσεις για προσθήκη διαδίκου. Καμία αδικία έχει προκύψει από την διακοπή της αγωγής εναντίον της Αιτήτριας και η προσθήκη αυτής ως διαδίκου δεν είναι αναγκαία για την επίλυση των ζητημάτων της αγωγής ή καταδεικνύεται επηρεασμός των συμφερόντων της. Αφού κάνει αναφορά στα αιτητικά της Κυρίως Αίτησης και την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, η κα Κεφαλωνίτη επισημαίνει ότι την 10.10.2019 καταχωρίστηκε εκ μέρους του κ. Abyzov αίτηση για να παρέμβει στην αγωγή η οποία και απορρίφθηκε μετά από ακρόαση. Αναφορά γίνεται επιπλέον στα όσα έλαβαν χώρα την 28.11.2019 αλλά και στην διακοπή της αγωγής για τους Εναγόμενους αρ. 1, 5, 19, 20 και 24 εφόσον, όπως λέει, «είχε εξαντληθεί το ενδεχόμενο επίδοσης» σε αυτούς. Όπως πληροφορείται, το διάταγμα φίμωσης είχε ήδη παραβιαστεί και υπήρχε άμεση ανάγκη εκδίκασης της Κυρίως Αίτησης. Κατά την προετοιμασία για ακρόαση έλαβαν τηλεφώνημα από το Πρωτοκολλητείο ενημερώνοντας τους δικηγόρους ότι ο Δικαστής είχε επιτρέψει στην Αιτήτρια να καταχωρίσει Ένσταση στην Κυρίως Αίτηση και ότι η ακρόαση είχε αναβληθεί. Τότε έδωσαν οδηγίες για ενημέρωση του Δικαστηρίου ως προς το ότι η αγωγή είχε διακοπεί, και δόθηκαν νέες οδηγίες στο Πρωτοκολλητείο από το Δικαστήριο για ενημέρωση των δικηγόρων ότι η Κυρίως Αίτηση θα εκδικάζετο τελικά την 23.1.
  18. Από έρευνα στον φάκελο διαπίστωσαν ότι είχε δοθεί άδεια στην Αιτήτρια αρ. 1 για καταχώριση ένστασης κατόπιν υποβολής μονομερούς αιτήσεως. Την 23.1.2020 οι συνήγοροι για τους Ενάγοντες προέβαλαν ένσταση στην εμφάνιση συνηγόρων εκ μέρους της Αιτήτριας δεδομένου ότι η αγωγή εναντίον της είχε ήδη διακοπεί, αλλά το Δικαστήριο έκρινε ότι η Αιτήτρια ήταν ενδιαφερόμενο πρόσωπο και της έδωσε άδεια να ακουστεί. Ακολούθησε η διαδικασία του Certiorari που αναφέρεται πιο πάνω. Η Ενόρκως Δηλούσα απορρίπτει τους ισχυρισμούς της κας Λαμπριανού περί καταχρηστικής συμπεριφοράς στην διακοπή της αγωγής εναντίον της Αιτήτριας και ισχυρίζεται ότι, μετά το αίτημα των συνηγόρων της Αιτήτριας για ενημέρωση, χρειάζετο χρόνος για να διερευνήσουν τι είχε γίνει με τις επιδόσεις στους 29 εναγόμενους. Η δε διακοπή της αγωγής την 15.1.2020 έγινε ένεκα του ότι δεν είχε καταστεί εφικτή η επίδοση σε αυτούς και σε στάδιο που δεν απαιτείτο η άδεια του Δικαστηρίου δυνάμει των προνοιών της Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Θέση της είναι η ότι η υπό εκδίκαση Αίτηση προωθείται καταχρηστικά αφού η Αιτήτρια βρίσκεται σε συνεννόηση με τον κ. Abyzov, ο οποίος ήταν ένα από τα πρόσωπα που δεν έπρεπε να ενημερωθούν σε σχέση με την διαδικασία. Συνεπώς, τυχόν έκδοση των αιτούμενων θεραπειών θα συνιστά επικρότηση της παραβίασης του διατάγματος φίμωσης. Ισχυρίζεται, μάλιστα, ότι η Αιτήτρια δεν είναι τίποτε άλλο παρά το προσωπείο του κ. Abyzov τις θέσεις του οποίου και επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, πράγμα που αποτελεί καταφρόνηση της ενδιάμεσης απόφασης με την οποία δεν επετράπη στον προαναφερόμενο να παρέμβει. Περαιτέρω η κα Κεφαλωνίτη προβάλλει την θέση ότι η Αιτήτρια δεν αποτελεί αναγκαίο διάδικο για την επίλυση των θεμάτων της αγωγής. Οι Ενάγοντες είναι εξ αποφάσεως πιστωτές μίας Ρωσικής εταιρείας η οποία βρίσκεται σε διαδικασία πτώχευσης, μοναδικός μέτοχος της οποίας ήταν η εταιρεία Eforg η οποία έχει διαλυθεί. Κατά τη διάρκεια πτώχευσης της Εforg αποκαλύφθηκαν και περιήλθαν σε γνώση των Εναγόντων σημαντικές πληροφορίες, αφού διεφάνη ότι ενορχηστρώθηκε ένα δόλιο σχέδιο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της Εναγομένης αρ. 4 με αποτέλεσμα αυτή να έχει καταστεί αφερέγγυα και να μην μπορεί να αποπληρώσει το χρέος της προς τους Ενάγοντες. Με τα διατάγματα που ζητούνται στην Κυρίως Αίτηση οι Ενάγοντες επιδιώκουν την λήψη πληροφοριών και εγγράφων ώστε να ξεκαθαρίσει η εμπλοκή των αδικοπραγούντων και άλλων προσώπων ώστε να κινηθούν διαδικασίες εναντίον των εμπλεκομένων προσώπων, οι δε Ενάγοντες προσπαθούν να εξακριβώσουν την ταυτότητα των τελικών δικαιούχων της Εναγομένης αρ. 4, της Eforg και των Εναγομένων αρ. 5 - 8 αλλά και άλλων προσώπων που απέκτησαν τα αποξενωμένα περιουσιακά στοιχεία ως αποτέλεσμα του δόλου. Θέση της Ομνύουσας είναι ότι η φύση της διαδικασίας υποδηλώνει ότι η Αιτήτρια δεν μπορεί να θεωρηθεί αναγκαίος διάδικος, ούτε η συμμετοχή της αναγκαία για την περάτωση των επίδικων στην αγωγή ζητημάτων, ενώ δεν επιδιώκεται μετά την διακοπή η αποκάλυψη πληροφοριών από αυτήν. Ούτε επιζητείται η αποκάλυψη πληροφοριών που να ανήκουν προσωπικά στην Αιτήτρια. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα εξουδετερώσει την φύση και τον σκοπό της διαδικασίας για αναζήτηση πληροφοριών. Κατά την ακρόαση της Αίτησης η οποία περιορίστηκε σε αγορεύσεις, αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους, επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Εν πρώτοις τονίζω ότι δυνάμει της Δ.15 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οποιοσδήποτε ενάγοντας δύναται να διακόψει την αγωγή του με γραπτή Ειδοποίηση[1]. Όπως λέχθηκε και στην απόφαση SPR HBO Therapy Center Ltd v Verbe κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ.552: «Με την καταχώριση της ειδοποίησης διακοπής, την οποία προφανώς το Δικαστήριο είχε υπόψη του πριν από την έκδοση της απόφασης για τον έλεγχο της οποίας δόθηκε η άδεια για την καταχώριση της παρούσας αίτησης, ήταν καθήκον του Δικαστηρίου, ενόψει του σταδίου που βρισκόταν η υπόθεση, να προχωρούσε βάσει της Δ.15 και να σημείωνε απόρριψη της αγωγής. Αντί τούτου, το Δικαστήριο διατήρησε την αγωγή ζωντανή για να εξετάσει ενδιάμεσα ζητήματα που αφορούσαν το αντικείμενό της. Δεν χρειάζεται να κατευθύνω την προσοχή μου ή να σχολιάσω τα όσα ακολούθησαν. Διαπιστώνω ότι υπάρχει στο πρακτικό της υπόθεσης φανερό νομικό λάθος που αφορά στη δικονομική προσέγγιση του Δικαστηρίου όπως και έλλειψη δικαιοδοσίας ενόψει της δικονομικής διάταξης την οποία ανέφερα και η οποία δεν επέτρεπε στο Δικαστήριο να προχωρήσει περαιτέρω στη βάση της αγωγής για να εξετάσει ο,τιδήποτε άλλο. Δεν υπάρχουν λεπτομέρειες αναφορικά με το τί βοήθεια είχε ή δεν είχε το Δικαστήριο από το συνήγορο των αιτητών σε εκείνο το στάδιο αλλά δεν χρειάζεται να διερευνήσω ο,τιδήποτε σχετικά με αυτό αφού, σε ό,τι εδώ ενδιαφέρει, η λύση είναι προφανής». Θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο για τους Ενάγοντες ότι δεν υπάρχει Κανονισμός που να προβλέπει για τον παραμερισμό διακοπής της αγωγής. Παράλληλα, όμως, επισημαίνω την εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για την Εναγομένη αρ. 1 ότι το δικαίωμα για διακοπή δεν είναι απόλυτο αλλά δύναται να εξασκείται μόνο υπό την αίρεση ότι η καταχώριση της Ειδοποίησης Διακοπής δεν αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Ο κ. Παύλου παρέπεμψε προς τούτο στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Διευθυντής των Φυλακών ν Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ.217, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα· μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου. Στην Castanho v. Brown & Root (U.K.) Ltd and Another [1981] 1 All E.R. 143 (HL), αποφασίστηκε ότι ειδοποίηση για την εγκατάλειψη αγωγής μπορεί ν' ακυρωθεί παρά την απουσία θεσμικών περιορισμών για την εγκατάλειψη αγωγής προς αποτροπή χρήσης του δικαιώματος για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους παρέχεται, δηλαδή, τον τερματισμό της διαδικασίας για την επίλυση του επίδικου θέματος. Κρίθηκε ότι η ειδοποίηση για την εγκατάλειψη της αγωγής συνιστούσε κατάχρηση επειδή εκδόθηκε όχι για το σκοπό για τον οποίο το δικονομικό αυτό μέσο προορίζεται αλλά γι άλλους σκοπούς, για να προλειάνει το έδαφος για την έναρξη διαδικασίας για το ίδιο θέμα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μετά την εξασφάλιση σημαντικών ωφελημάτων από τη διαδικασία ενώπιον του αγγλικού δικαστηρίου. Πριν την υποβολή της ειδοποίησης για την εγκατάλειψη της αγωγής, οι εναγόμενοι είχαν αναγνωρίσει ευθύνη για τις διεκδικήσεις του ενάγοντα και κατέβαλαν υπό μορφή ενδιάμεσων πληρωμών μέρος της απαίτησής του. Ο λόγος της Castanho είναι ότι η άσκηση δικονομικών δικαιωμάτων μπορεί να περισταλεί εφόσον ασκούνται για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους παρέχονται και απολήγουν σε κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου. Στην Constantinides v. Vima Ltd
(1983)1 C.L.R. 348, αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές· ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της». Όντως διαφαίνεται ότι το Δικαστήριο διατηρεί την εξουσία ελέγχου των διαδικασιών για την αποφυγή κατάχρησης, από την οποία εξουσία δεν μπορεί να εξαιρεθεί και η περίπτωση διακοπής αγωγής. Εν προκειμένω όμως, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν ενδείξεις προς την κατεύθυνση αυτή, ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχουν αντικρουόμενες εκδοχές ως προς τον λόγο για την διακοπή της αγωγής εναντίον της Αιτήτριας οι οποίες δεν επιτρέπουν την κατάληξη σε εύρημα κατάχρησης με απόλυτη ασφάλεια. Συνεπώς το σχετικό αιτητικό δεν μπορεί να πετύχει. Προχωρώ στην εξέταση του αιτήματος για παρέμβαση. Τονίζω εξ αρχής ότι στο πλαίσιο της υπό εκδίκαση Αίτησης θα αποφασιστεί μόνο το κατά πόσο θα πρέπει να επιτραπεί στην Αιτήτρια να παρέμβει και να ακουστεί στην διαδικασία της κυρίως αίτησης. Δεν θα εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας οι όποιοι ισχυρισμοί για παρακοή του προσωρινού διατάγματος ή για το βάσιμο ή μη της Κυρίως Αίτησης. Η Δ.9 Θ.10 αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε μετά από αίτηση είτε χωρίς και με τέτοιους όρους όπως το ίδιο θα κρίνει δίκαιους, να διατάξει, μεταξύ άλλων, όπως οποιαδήποτε πρόσωπα η παρουσία των οποίων είναι αναγκαία για ορθή και αποτελεσματική απονομή δικαιοσύνης, προστεθούν ως διάδικοι[2]. Όπως έχει νομολογηθεί για να επιτραπεί σε διάδικο να παρέμβει σε Δικαστική διαδικασία θα πρέπει να καταδειχθεί ότι από αυτήν επηρεάζονται τα δικαιώματα του. Ούτως ή άλλως αποτελεί Συνταγματικό δικαίωμα εκάστου ο οποίος επηρεάζεται από Δικαστική διαδικασία να ακουστεί. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Brainpedia Holdings Ltd
(2010)1(Γ) Α.Α.Δ.1713 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Κατάληξή μου είναι ότι η παρούσα περίπτωση δε δικαιολογεί την παραχώρηση της αιτούμενης άδειας. Η αιτήτρια, στην οποία έχει επιδοθεί το Προσωρινό Διάταγμα, δε στερείται θεραπείας, εκ του γεγονότος ότι δεν είναι διάδικος. Από τη στιγμή που έλαβε γνώση και θεωρεί ότι από το Προσωρινό Διάταγμα επηρεάζονται τα συμφέροντα της, έχει τη δυνατότητα να παρέμβει στη διαδικασία, είτε εμφανιζόμενη κατά την ημερομηνία που αυτό ορίστηκε επιστρεπτέο ή κατά άλλο τρόπο και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμεί το όλο θέμα, όλα όσα θεωρεί ότι έχουν σχέση με την υπόθεσή της και προωθεί με την παρούσα. Θεωρώ ότι όλα όσα ισχυρίζεται σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών που απαγορεύθηκε στον εναγόμενο 4 να αποξενώσει, μπορεί και πρέπει να κριθούν στα πλαίσια της διαδικασίας της αγωγής/προσωρινού διατάγματος. Τα αποφασισθέντα στη Μηλίτσα Γ. Κουή v. Μιχάλη Χριστοδούλου (πιο πάνω), δεν καταργούν τη δυνατότητα παρέμβασης στη διαδικασία. Απλά, για την υποβολή αίτησης παραμερισμού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, τίθεται ως προϋπόθεση η προηγούμενη υποβολή αίτησης συνένωσης του προσώπου που ισχυρίζεται ότι επηρεάζονται τα συμφέροντά του». Το ζήτημα είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όπως προκύπτει και από τα πιο κάτω λεχθέντα στην Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1372: «Η επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα. (Βλ. Supreme Court Practice 1982 3 - σελ. 210). Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία (Βλ. Κανόνες Πολιτικής Δικονομίας - Διαταγή 9 θ.10) να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και καθώς έχει ειπωθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους (ανωτέρω), η απόφανση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις. ................. Καθώς έχει προαναφερθεί, η προσθήκη διαδίκου είναι ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου σε μια εκκρεμούσα διαδικασία». Στην υπό εκδίκαση περίπτωση τα αιτητικά της αγωγής κάνουν ρητή αναφορά στην Εναγόμενη αρ.
  1. Από την ενώπιον μου μαρτυρία, όπως αυτή προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση της κας Κεφαλωνίτη, οι Ενάγοντες αξιώνουν την έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης πληροφοριών με σκοπό να «αποκρυσταλλωθεί και να διαφανεί η ακριβής εμπλοκή των αδικοπραγούντων» που εμπλέκονται, κατά τον ισχυρισμό των Εναγόντων, σε «δόλιο σχέδιο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων» της Εναγομένης αρ. 4 εταιρείας. Όπως φαίνεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Λαμπριανού, η Αιτήτρια ήταν η διευθύντρια της μοναδικής μετόχου της Εναγομένης αρ. 4, ενώ αλληλογραφία η οποία ζητείται έχει συνταχθεί ή σταλεί από την ίδια την Αιτήτρια. Κατάληξη μου αποτελεί ότι η Αιτήτρια έχει καταδείξει ότι υπάρχει περίπτωση τα δικαιώματα της να επηρεαστούν από την έκβαση της αγωγής και θα πρέπει να πρέπει να δοθεί σε αυτήν το δικαίωμα να ακουστεί. Ούτως ή άλλως, η Αιτήτρια έχει ήδη αναγνωριστεί ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο στο πλαίσιο της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, διαταγή η οποία δεν έχει επηρεαστεί από την διαδικασία Certiorari. Με δεδομένο ότι τα αιτητικά στην αγωγή είναι ταυτόσημα με αυτά της προαναφερόμενης αίτησης θα ήταν αντιφατικό η Αιτήτρια να μην θεωρηθεί ότι επηρεάζεται από την έκβαση της αγωγής. Εκδίδεται συναφώς διάταγμα με το οποίο δίδεται άδεια στην Αιτήτρια, πρώην Εναγομένη αρ. 1, να παρέμβει στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με σκοπό να καταχωρίσει Υπεράσπιση και να καταστεί διάδικος για τον σκοπό της υπεράσπισης της στην αγωγή. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και επιδικάζονται εναντίον των Εναγόντων - Καθ΄ων η Αίτηση και υπέρ της Αιτήτριας στην παρούσα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «
  2. The plaintiff may, at any time before the receipt of the defendant's defence, or after the receipt of the defendant's pleaded defence before taking any other proceeding in the action (save any interlocutory application), by notice in writing, wholly discontinue his action against all or any of the defendants or withdraw any part or parts off his alleged cause of complaint, and thereupon he shall pay such defendant's costs of the action, or if the action be not wholly discontinued, the costs occasioned by the matter so withdrawn. Such costs shall be taxed, and such discontinuance or withdrawal, as the case may be, shall not be a defence to any subsequent action. Save as in this Rule otherwise provided, it shall not be competent for the plaintiff to withdraw the record or discontinue the action without leave of the Court or a Judge, but the Court or a Judge may, before or at or after the hearing or trial, upon such terms as to costs, and as to any other action, and otherwise as may be just, order the action to be discontinued, or any part of the alleged cause of complaint to be struck out. The Court or a Judge may, in like manner and with the like discretion as to terms, upon the application of a defendant, order the whole or any part of his alleged grounds of defence or counter-claim to be withdrawn or struck out, but it shall not be competent to a defendant to withdraw his defence or any part thereof, without such leave». 2
  3. No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.