BADAGONI JSC ν. GRAKORO TRADING LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2081/18, 27/10/2020

(7)ημερών. 4. Τα έξοδα επιφυλάσσονται.». Την 16.5.2019 το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο μονομερή αίτηση της Εναγόμενης εξέδωσε διάταγμα με το οποίο δίδετο άδεια στην Εναγόμενη να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία στην παρούσα αγωγή ως επίσης άδεια για καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Η Εναγόμενη αφού καταχώρησε εμφάνιση την ίδια μέρα και αφού στη συνέχεια αιτήθηκε και έλαβε από το Δικαστήριο ολιγοήμερη παράταση, προχώρησε την 28.6.2019 στη καταχώρηση της παρούσας αίτησης με την οποία εξαιτείται: «Α. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου για ακύρωση και/ή παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 28.9.2018 και/ή του Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης (out of jurisdiction) ημερομηνίας 07.11.2018 και/ή της Αίτησης ημερομηνίας 01.11.2018 και/ή οποιωνδήποτε άλλων και/ή συνοδευτικών εγγράφων και/ή αιτήσεων και/ή άλλων εγγράφων σχετικών με την παρούσα αγωγή στην Αιτήτρια. Β. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου για ακύρωση και/ή παραμερισμό του Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης (out of jurisdiction) ημερομηνίας 07.11.2018, και της επίδοσης του εν λόγω Διατάγματος και/ή του κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 20.09.2018 και/ή της Αίτησης ημερομηνίας 01.11.2018 και/ή οποιωνδήποτε άλλων και/ή συνοδευτικών εγγράφων και/ή αιτήσεων και/ή άλλων εγγράφων σχετικών με την παρούσα αγωγή στην Αιτήτρια. Γ. Απόφαση και/ή Διάταγμα για απόρριψη και/ή ακύρωση και/ή παραμερισμό και/ή αναστολή του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 28.9.2018 και/ή του Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης (out of jurisdiction) ημερομηνίας 07.11.2018 και/ή της Αίτησης ημερομηνίας 01.11.2018 και/ή οποιωνδήποτε άλλων και/ή συνοδευτικών εγγράφων και/ή αιτήσεων και/ή άλλων εγγράφων σχετικών με την παρούσα Αγωγή και της επίδοσης αυτών στην Αιτήτρια. Δ. Απόφαση και/ή Διάταγμα για αναστολή της διαδικασίας (stay of proceedings) της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και παραμερισμό του Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης (out of jurisdiction) ημερομηνίας 07.11.2018 και της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος και/ή του Διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης (out of jurisdiction) ημερομηνίας 07.11.2018 και/ή της Αίτησης ημερομηνίας 01.11.2018 και/ή οποιωνδήποτε άλλων και/ή συνοδευτικών εγγράφων και/ή αιτήσεων και/ή άλλων εγγράφων σχετικών με την παρούσα Αγωγή στην Αιτήτρια. Ε. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις. ΣΤ. Έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και όλων των διαδικασιών που έλαβαν χώρα μέχρι στιγμής και μέχρι αποπερατώσεως της παρούσης, πλέον Φ.Π.Α.». Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.1, Δ.2 Κ.2, 3, 5 και 11, Δ.4, Δ.5 Κ1, 9, 10, Δ.5Α, Δ.6 Κ1(ε)(στ)(η)(Θ), 4 - 9, Δ.9 Κ4, 5, 10 και11, Δ.16, Δ.19 Κ.4, 26, Δ.27 Κ1, 2, 3, 4, Δ.39, Δ.48 Κ.1 - 4, 8, 9, 11 - 13, Δ.51, Δ.58, Δ.59 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρα 21, 22, 29, 30, 32

(2), 41 και 42, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 3, 5 - 9, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 άρθρο 372, στη Συνθήκη μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας για παροχή νομικής συνδρομής σε θέματα Αστικού και Ποινικού Δικαίου (Κυρωτικός) Νόμος 172/86, στη νομολογία, στην αρχή lis alibi pendens και Forum (non) Conveniens και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της χχχχχχ Γαβριηλίδου δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Εναγόμενης-Αιτήτριας. Η χ. Γαβριηλίδου αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι η Εναγόμενη - Αιτήτρια είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στη Κύπρο από το έτος 2002, διευθυντής της είναι ο χχχχ Ezugbaya από τη Γεωργία, μόνιμος κάτοικος Γεωργίας και γραμματέας της ο χχχχχ Dvalidze επίσης από τη Γεωργία της οποίας είναι και αυτός μόνιμος κάτοικος( σχετικά έγγραφα από το μητρώο του Εφόρου Εταιρειών στα οποία εμφαίνονται τα πιο πάνω ως επίσης οι μέτοχοι της Αιτήτριας - Τεκμήριο 1). Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στη συνέχεια ότι σύμφωνα με την ενημέρωση που είχε, την 17/4/2019 παραδόθηκαν στον χχχχ Ezugbaya διάφορα έγγραφα που αφορούν τη παρούσα αγωγή συμπεριλαμβανομένου του κλητηρίου εντάλματος, αφού κλήθηκε να εμφανιστεί ενώπιον Δικαστηρίου στη Γεωργία (xxxxxxx City Court). Αφού παραθέτει τη διαδικασία που ακολούθησε η Αιτήτρια στη παρούσα αγωγή μέχρι τη καταχώρηση της παρούσας αίτησης, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι η Αιτήτρια υποστηρίζει το παραμερισμό του διατάγματος ημερ.7/11/2018 λόγω του στην αίτηση ημερ. 1/11/2018 βάσει της οποίας εκδόθηκε το πιο πάνω διάταγμα και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει (ως επίσης στο Κλητήριο Ένταλμα), ουδέν καλό αγώγιμο δικαίωμα φανερώνουν εναντίον της Αιτήτριας ή και δεν αποκαλύπτουν καλή βάση αγωγής και επομένως το κλητήριο πρέπει να απορριφθεί ή και ακυρωθεί συμπαρασύροντας και το εν λόγω διάταγμα και την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Η Καθ' ης η αίτηση-Ενάγουσα, συνεχίζει η ενόρκως δηλούσα, με τη παρούσα αγωγή (παράγραφος 11 του κλητηρίου) ζητεί να αναγνωριστεί ότι συγκεκριμένη συμφωνία δανείου μεταξύ των μερών έχει διευθετηθεί ή και ότι δεν μπορεί να εκτελεστεί εξ αιτίας της μεταγενέστερης συγκεκριμένης συμφωνίας διακανονισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 6 του κλητηρίου, λόγω του ότι θα αντιμετωπίσει σοβαρές συνέπειες στη διαχείριση των επιχειρηματικών της δραστηριοτήτων καθώς θα δυσκολευτεί να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητες της ή και συγκεκριμένη τράπεζα πιθανόν να τερματίσει τη συμφωνία πίστωσης της και να αιτηθεί την άμεση και πλήρη αποπληρωμή των πιστωτικών διευκολύνσεων που της παραχωρήθηκαν. Ως εκ τούτου ισχυρίζεται ότι έχει πραγματικό και ουσιαστικό όφελος να αξιώνει τις αιτούμενες θεραπείες που είναι αναγνωριστικές δηλώσεις. Η ενόρκως δηλούσα παραπέμπει στη παράγραφο 8 του κλητηρίου εντάλματος όπου αναφέρεται ότι η συμφωνία πιστωτικών διευκολύνσεων προβλέπει τη πληρωμή του ποσού των 3.800.000 Λιρών Γεωργίας μέχρι την 5/12/2018, δηλαδή τρεις περίπου μήνες μετά τη καταχώρηση της αγωγής, ημερομηνία που έχει σήμερα παρέλθει. Αποτελεί θέση της Εναγόμενης, σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, ότι τα όσα αναφέρονται στο κλητήριο ένταλμα για την αναγκαιότητα ή χρησιμότητα της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, αποτελούν μια γενική και αόριστη αναφορά χωρίς να υποστηρίζεται από οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Επομένως η Καθ' ης η αίτηση δεν δικαιούται να διεκδικεί τις αιτούμενες δηλώσεις καθότι η όποια υποτιθέμενη «διαφορά» ένεκα της οποίας καταχωρήθηκε η αγωγή, η οποία κατά την Αιτήτρια δεν είναι διαφορά για την οποία για την οποία μπορεί να ζητηθεί αναγνωριστική αγωγή, δεν υφίσταται και εν πάση περιπτώσει το αίτημα της Καθ' ης η αίτηση παραμένει υποθετικό και ως τέτοιο θα πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν προκύπτει κάποιο χειροπιαστό όφελος για τη Καθ' ης η αίτηση. Άνευ βλάβης των άνω, προσθέτει η ενόρκως δηλούσα, η παρούσα αγωγή θα πρέπει να ανασταλεί ή και παραμεριστεί αφού εκκρεμεί αγωγή με Ενάγουσα την Αιτήτρια και Εναγόμενη την Καθ' ης η αίτηση ενώπιον του xxxxxx District Court στη Γεωργία η οποία καταχωρήθηκε την 24/7/2018, δηλαδή προγενέστερα της παρούσας αγωγής. Ως εκ τούτου η παρούσα αγωγή πρέπει να ανασταλεί καθότι το Δικαστήριο της Γεωργίας έχει επιληφθεί πρώτο τη παρούσα διαφορά(αντίγραφο της εκκρεμούσας αγωγής ημερ. 24/7/2018 και μετάφραση της στα Αγγλικά - Τεκμήριο 4). Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα τα επίδικα θέματα στην επισυνημμένη αγωγή είναι τα ίδια με τη παρούσα. Συγκεκριμένα στην αγωγή στη Γεωργία η ουσία της αγωγής είναι η καταβολή από τη Καθ' ης η αίτηση συγκεκριμένου ποσού τόκου, βάση της συμφωνίας 31.12.2015 και στη συνέχεια εξειδικεύεται η απαίτηση και ότι αυτή προκύπτει από την υποχρέωση πληρωμής τόκου μετά από συμφωνία μετατροπής του ποσού που δανείστηκε η Καθ' ης η αίτηση από την Αιτήτρια σε μετοχές της Καθ' ης η αίτηση ενώ παρέμεινε η πληρωμή τόκου. Περαιτέρω η απαίτηση της Αιτήτριας στη Γεωργία αναφέρεται σε συμφωνία δανείου ημερ. 3/11/2003 αλλά υπογράφηκε την 5/11/

1. Αναφέρεται το ιστορικό της εν λόγω συμφωνίας και το ιστορικό του ονόματος της Καθ'ης η αίτηση. Γίνεται αναφορά σε συμφωνία ημερ. 31/12/2011 και αναφέρεται στην ισχύ της και τις υποχρεώσεις κάθε μέρους και ότι βάσει αυτής η Καθ' ης η αίτηση οφείλει το τόκο που προέκυψε από τη συμφωνία που υπογράφηκε την 5/11/2003 αφού το ποσό που δανείστηκε μετατράπηκε σε μετοχές. Επομένως το θέμα προς εξέταση στην αγωγή στη Γεωργία είναι η εγκυρότητα και η ισχύς των δυο συμφωνιών που είναι ακριβώς το υπό εξέταση στη παρούσα αγωγή, δηλαδή οι εν λόγω αγωγές αφορούν τους ίδιους διαδίκους, καλύπτουν το ίδιο αντικείμενο, την ίδια αιτία και το ίδιο υπό εξέταση θέμα ή εν πάση περίπτωσει είναι συναφείς. Συνεπώς, καταλήγει η ενόρκως δηλούσα, η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί/ανασταλεί στη βάση της αρχής του lis alibi pendens ως επίσης επειδή είναι καταχρηστική. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ακόμα ότι η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε την υπεράσπιση/απάντηση της στα πλαίσια της αγωγής στη Γεωργία την 14.8.2018 (Τεκμήριο 5), δηλαδή πριν από τη καταχώρηση της παρούσας αγωγής, με την οποία δεν προβάλλει κανένα ισχυρισμό σχετικά με τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου της Γεωργίας και συνεπώς έχει αποδεχθεί την εκεί δικαιοδοσία ενώ έχει προβεί σε παραδοχές της απαίτησης της Αιτήτριας και έχει συνενώσει επίδικα θέματα τα οποία είναι ακριβώς ίδια με το αιτητικό της αξίωσης της στη Κύπρο. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 6 απόφαση που εκδόθηκε την 27.07.2018 από το Telavi District Court της Γεωργίας με την οποία παγοποιήθηκε συγκεκριμένη περιουσία της Καθ' ης η αίτηση. Tο διάταγμα παραμένει σε ισχύ μέχρι τη τελική εκδίκαση της υπόθεσης. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει επίσης, άνευ βλάβης των πιο πάνω, ότι η παράλειψη της Kαθ' ης η αίτηση να αποκαλύψει την ενώπιον του Δικαστηρίου της Γεωργίας αγωγή, συνιστά λόγο ακύρωσης του διατάγματος ημερ. 7.11.2018 ενώ τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 1.11.2018 οδήγησαν σε παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, συνεχίζει η ενόρκως δηλούσα, η έκθεση απαίτησης ή και το κλητήριο ένταλμα στη παρούσα αγωγή θα πρέπει να διαγραφεί ή και παραμεριστεί ή και απορριφθεί για το λόγο ότι είναι αντικανονική ή και παράτυπη ή και προδήλως αβάσιμη ή και καταπιεστική ή και επιπόλαια ή και ενοχλητική ή και δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε εύλογη βάση αγωγής. Άνευ βλάβης των ως άνω, καταλήγει η ενόρκως δηλούσα, τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα αγωγή αφού η Εναγόμενη επέλεξε ως δικαιοδοτικό βάθρο επίλυσης της διαφοράς της με την ενάγουσα, το δικαστήριο της Γεωργίας γεγονός που στερεί το δικαίωμα από τη τελευταία, λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας να επιληφθούν εκ νέου την ίδια διαφορά τα Κυπριακά Δικαστήρια. Πέραν των πιο πάνω, η εκκρεμοδικία στη Γεωργία αποτελεί σοβαρό λόγο ώστε το Κυπριακό Δικαστήριο να μην αναλάβει δεύτερη παράλληλη δικαιοδοσία αφού το Δικαστήριο στη Γεωργία είναι καταλληλότερο καθώς τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία πραγματεύονται οι εν λόγω συμφωνίες βρίσκονται στη Γεωργία. Η Eνάγουσα - Kαθ' ης η αίτηση στην ένσταση της προβάλλει 12 λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει δεκτή. Αυτοί συνίστανται στο ότι η υποκατάστατη επίδοση ως εγκρίθηκε από το Δικαστήριο δυνάμει του διατάγματος ημερ. 7.11.2018 ήταν καθόλα επιτρεπτή ή και εντός των πλαισίων εξουσίας του Δικαστηρίου, αφού τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου ικανοποιητική και επαρκής μαρτυρία που ικανοποιούσε πλήρως τις προϋποθέσεις για παροχή αδείας για υποκατάστατη επίδοση ή και το Δικαστήριο άσκησε υπό τις περιστάσεις τις εξουσίες του νομικά ή και εντός της διακριτικής του ευχέρειας, η Αιτήτρια έλαβε μέσω της επίδοσης πλήρη γνώση της παρούσας αγωγής και των λοιπών δικαστικών εγγράφων ή και της διαδικασίας ή και δεν ισχυρίζεται το αντίθετο ή και ότι έχει υποστεί ή και θα υποστεί οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό ή οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά και ως εκ τούτου κωλύεται να ζητά τον παραμερισμό ή και την ακύρωση του διατάγματος ημερ. 7.11.
2. Δεν συντρέχουν ή και δεν προβάλλονται ικανοί λόγοι που να δικαιολογούν το αίτημα της Αιτήτριας για διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος ή και της ειδοποίησης του ή και το Δικαστήριο στερείται υπό τις περιστάσεις εξουσίας να διαγράψει την ειδοποίηση ή και το κλητήριο ένταλμα καθώς η παρούσα αγωγή έχει νομικό και πραγματικό έρεισμα και δικαιολογείται απόλυτα η διατήρηση της εναντίον της Εναγόμενης, τα Κυπριακά Δικαστήρια ή και ειδικά το Επαρχιακό Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της υπόθεσης ή και τα Γεωργιανά Δικαστήρια δεν έχουν αποκλειστική δικαιοδοσία εκδίκασης της υπόθεσης ή και δεν υπήρχε οποιαδήποτε παράβαση των σχετικών κανόνων δικαίου ή και των προνοιών της ισχύουσας επί του θέματος νομολογίας ή και του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1215/2012 βάση των οποίων το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα αγωγή. Δεν συντρέχουν ή και δεν προβάλλονται οποιοιδήποτε ή και ικανοί λόγοι που να δικαιολογούν την αιτούμενη ακύρωση ή και παραμερισμό ή και αναστολή και το Δικαστήριο στερείται υπό τις περιστάσεις εξουσία να ακυρώσει ή και παραμερίσει ή και αναστείλει την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή και των λοιπών δικαστικών εγγράφων, του διατάγματος ημερ. 7.11.2018 και της αίτησης ημερ. 1.11.2018, οι λόγοι που προβάλλονται ως λόγοι απόρριψης της αγωγής είναι ανυπόστατοι ή και άσχετοι και δεν συνάδουν με τις σχετικές νομικές αρχές ή και τις απαιτήσεις του Νόμου ή και της νομολογίας ως προς τις απαιτήσεις της Δ.27 Κ3 ή και η παρούσα αγωγή δεν είναι επιπόλαια ή και ενοχλητική. Τα περιορισμένα ή και στενά πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν προσφέρονται για σκοπούς επίλυσης των επιδίκων θεμάτων που εγείρονται με την παρούσα αίτηση ή και το Δικαστήριο καλείται με την αίτηση να αξιολογήσει μαρτυρία ή και να προβεί σε ευρήματα πραγματικών γεγονότων στο ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας προτού συμπληρωθεί η δικογραφία ενώ το κλητήριο ένταλμα αποκαλύπτει ουσιώδη αιτία αγωγής ή και εγείρει ζητήματα τα οποία είναι κατάλληλα να αποφασισθούν από το Δικαστήριο και για αυτό το σκοπό δεν δικαιολογείται η διαγραφή του, η υπό κρίση αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας ή και χρησιμοποιείται ως μέσο καταπίεσης της Ενάγουσας ή και προσβολής των νόμιμων δικαιωμάτων της για εκδίκαση της υπόθεσης της ή και καθορισμού των δικαιωμάτων της εντός εύλογου χρόνου ή και σκοπεί στη προώθηση παράνομων ή και αλλότριων ή και αθέμιτων σκοπών ή και στον εκτροχιασμό της πορείας της αγωγής ή και τυχόν έγκριση της θα απέληγε στη πρόκληση καθυστέρησης, ταλαιπωρίας ή και αχρείαστων εξόδων. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η νομολογία για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, το Δικαστήριο στερείται υπό τας περιστάσεις εξουσίας να παρέχει τις θεραπείες που ζητούνται στη παράγραφο Δ της αίτησης ή και να αναστείλει τη διαδικασία της αγωγής ή και να παραμερίσει το διάταγμα ημερ. 7.11.2018 ή και δεν δικαιολογείται ή δεν στοιχειοθετούνται οποιοιδήποτε ικανοί λόγοι που να δικαιολογούν τη παροχή οποιασδήποτε από τις θεραπείες που ζητούνται ή και δεν υφίσταται οποιαδήποτε «αλληλοεπικάλυψη» της παρούσας αγωγής με αγωγή η και διαδικασία στη Γεωργία ή και προώθηση αξιώσεων που αποτέλεσαν ή αποτελούν αντικείμενο διαδικασίας στη Γεωργία, που να δικαιολογεί τη παροχή τέτοιας θεραπείας ή και δεν ισχύει η θέση ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν αποτελούν κατάλληλο δικαιοδοτικό forum για εξέταση της απαίτησης της Ενάγουσας ή και ότι υπάρχει ζήτημα lis alibi pendens ή και παράλληλης εκκρεμοδικίας που να δικαιολογεί τη παροχή τέτοιων θεραπειών. Είναι πρόσφορο και δίκαιο όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αίτησης και τέλος η νομική βάση της αίτησης δεν δίνει στο Δικαστήριο την εξουσία χορήγησης των θεραπειών ή και με την αίτηση ζητούνται θεραπείες που δεν δύνανται να δοθούν στη βάση του Νόμου ή και της συγκεκριμένης νομικής βάσης. Η ένσταση βασίζεται στη Δ.1, Δ.2 Κ.2, 3, 5 και 11, Δ.4, στη Διαταγή 5 Κ.1, 7,9 και 10, στη Δ.5Α, 16, Δ.19 Κ.26, Δ.27 Κ.1-3, Δ.39, Δ.48 Κ.1-4, 8, 9, 11-13, Δ.51, Δ.59 και στη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στα άρθρα 29, 30, 32 και 41 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, στο άρθρο 102 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113, στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1215/2012, Άρθρο 4, στις αρχές που προκύπτουν από την υπόθεση Owusu v. Jackson case C-281/02 [2005] ECR I-1383, στη νομολογία, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6

(1)της ΕΣΔΑ, στο φάκελο της δικογραφίας, στις συμφυείς εξουσίες, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Αναφέρεται στο σώμα της ένστασης ότι τα γεγονότα στα οποία βασίζεται εμφαίνονται τόσο από το φάκελο του Δικαστηρίου όσο και από την ένορκη δήλωση της χχχχχχχ Ευριπίδου που συνοδεύει την ένσταση. Η xx Ευριπίδου, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Eνάγουσας - Kαθ' ης η αίτηση, αναφέρεται στα αρχικά στάδια της ένορκης δήλωσης της σε ένα σύντομο ιστορικό γεγονότων που προηγήθηκαν της αίτησης ημερ. 1.11.2018 και του διατάγματος ημερ. 7.11.2018 αλλά και γεγονότων που επακολούθησαν αυτών. «

1. (..) περί τις 24.10.2018, ο ιδιώτης επιδότης, (.) επιχείρησε να επιδώσει το Κλητήριο Ένταλμα στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας αλλά το κτίριο που βρισκόταν στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας ήταν εγκαταλελειμμένο. Επομένως, η επίδοση στην Αιτήτρια δεν κατέστη δυνατή αφού δεν υπήρχε προοπτική να παραληφθεί από κάποιο αρμόδιο υπάλληλο ή αξιωματούχο της εταιρείας στην εν λόγω διεύθυνση.
2. Ενόψει των πιο πάνω, η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε την 1.11.2018 σχετική αίτηση με την οποία ζητούσαν άδεια του Δικαστηρίου για την υποκατάστατη επίδοση του (..) καθώς και της μετάφρασης των εν λόγω εγγράφων, στην επίσημη γλώσσα της Γεωργίας (τα «Δικαστικά Έγγραφα») με την αποστολή και παράδοση τους στον μοναδικό διοικητικό σύμβουλο της Αιτήτριας, xxxx Ezygbaya στη Γεωργία, δια του μηχανισμού επίδοσης που καθορίζει ο Κυρωτικός Νόμος Ν.172/86, δηλαδή μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως της Αρμόδιας Κεντρικής αρχής (η «Αίτηση Επίδοσης»).
3. Στη βάση της Αίτησης Επίδοσης, το Δικαστήριο εξέδωσε στις 7.11.2018 σχετικό Διάταγμα με το οποίο επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση των Δικαστικών Εγγράφων προς τον μοναδικό διοικητικό σύμβουλο της Αιτήτριας, xxxx Ezugbaya στη Γεωργία («το Διάταγμα Επίδοσης») (..) αμέσως μετά την έκδοση του Αρχικού Διατάγματος Επίδοσης οι δικηγόροι της η Καθ' ης η αίτηση προχώρησαν στην μετάφραση των εγγράφων για επίδοση στα Γεωργιανά, ενώ ακολούθως απέστειλαν τα Δικαστικά Έγγραφα στον Ανώτερο Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ο οποίος θα τα μεταβίβαζε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας ως η Αρμόδια Κεντρική Αρχή. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 13.12.2018 που αποστάλθηκε από την Ανώτερο Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ώστε να προχωρήσει η εν λόγω επίδοση.
4. (..) όπως προκύπτει από την παραδοχή της Αιτήτριας που βρίσκεται στην παράγραφο 5 της Ε/Δ Γαβριηλίδου, τα Δικαστικά Έγγραφα έχουν επιδοθεί στον κ. Ezugbaya στην Γεωργία ως το Διάταγμα του Δικαστηρίου για υποκατάστατη επίδοση στις 17.4.
5. (..) η επίδοση έγινε καθόλα νομότυπα και σε κάθε περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε από την Εναγόμενη-Αιτήτρια». Η ενόρκως δηλούσα στο υπόλοιπο μέρος της ένορκης δήλωσης της ουσιαστικά αναπτύσσει τις θέσεις της καθ' ης η αίτηση ως επίσης τους λόγους ένστασης. Προς υποστήριξη της θέσης της ότι η Καθ' ης η αίτηση έχει καλή βάση αγωγής και καλό αγώγιμο δικαίωμα και προς αντίκρουση των θέσεων της Αιτήτριας, η ενόρκως δηλούσα παραπέμπει στο κλητήριο ένταλμα καταλήγοντας ότι η Καθ' ης η αίτηση έχει σημαντικό και ουσιαστικό συμφέρον και δικαίωμα να επιδιώκει την έκδοση της αξιούμενης αναγνωριστικής απόφασης, προσθέτοντας ότι στη περίπτωση που δεν εκδοθεί τότε θα αντιμετωπίσει σοβαρές συνέπειες στη διαχείριση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων ως επεξηγείται στο κλητήριο ένταλμα (παράγραφοι 8-10). Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 «επιστολή που ετοιμάστηκε από το διοικητικό συμβούλιο της Καθ' ης η αίτηση και στην οποία καταγράφονται διάφορα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στις επιχειρηματικές της δραστηριότητες ενόψει των διαφόρων ισχυρισμών που προβάλλονται από την Αιτήτρια καθώς και τον τελικό της δικαιούχο, κ. Janjgava, συμπεριλαμβανομένου και του ισχυρισμού περί μη εγκυρότητας της Συμφωνίας Διακανονισμού». Σε σχέση με τις αλλοδαπές διαδικασίες και τους σχετικούς ισχυρισμούς και θέσεις της Αιτήτριας, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι: «11(..) η ύπαρξη αλλοδαπών διαδικασιών επαληθεύει την αναγκαιότητα προώθησης της παρούσας διαδικασίας από μέρους της Ενάγουσας ενώπιον των Κυπριακών Δικαστηρίων και δεικνύει ότι ένεκα της κατ' επανάληψη αμφισβήτησης της εγκυρότητας της Συμφωνίας Διακανονισμού από μέρους των Εναγόμενων, η Ενάγουσα νομιμοποιείται να αξιώνει αναγνωριστικές αποφάσεις από το σεβαστό Δικαστήριο ώστε να επιλυθεί το ζήτημα της εγκυρότητας της εν λόγω συμφωνίας που, από όσα καλύτερα πληροφορούμαι από τους δικηγόρους της Αιτήτριας, διέπεται από το Κυπριακό Δίκαιο. Περαιτέρω, αναφορικά με τα όσα παραθέτει η Αιτήτρια (..) για να ισχυριστεί ότι η Αγωγή πρέπει να απορριφθεί, αναφέρω τα ακόλουθα: i. Από όσα καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω, η ύπαρξη παράλληλης εκκρεμοδικίας (lis alibi pendens) δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη την αναστολή ή τον παραμερισμό της Αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. ii. Από όσα καλύτερα πιστεύω και συμβουλεύομαι, το εφαρμοστέο δίκαιο στην παρούσα είναι το Κυπριακό αφού η Συμφωνία Δανείου έχει στενότερη σύνδεση με την Κύπρο και αφού η αποπληρωμή του δανείου θα γινόταν σε τραπεζικό λογαριασμό που διατηρεί η Αιτήτρια στην Κύπρο. Η επίδικη Συμφωνία Δανείου έχει υπογραφεί από την Αιτήτρια στην Κύπρο και έπειτα σταλεί στην Γεωργία για να υπογραφεί από τους Καθ' ων η Αίτηση. Επίσης, η Αιτήτρια είναι εταιρεία που εδρεύει στην Κύπρο ενώ σε κάθε περίπτωση οποιοδήποτε μάρτυρες που ενδέχεται να κληθούν από τα μέρη θα μπορούσαν εύκολα να μεταβούν στην Κύπρο για τους σκοπούς της ακρόασης εάν αυτοί διαμένουν στο εξωτερικό. Σε κάθε περίπτωση, τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα Αγωγή καθότι η Εναγόμενη-Αιτήτρια είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο. ................................
6. Σε κάθε περίπτωση, η παράθεση των λόγων για τους οποίους είναι αναγκαία η έκδοση της αναγνωριστικής απόφασης προϋποθέτει αξιολόγηση μαρτυρίας γεγονότων και κατάληξη του δικαστηρίου σε ευρήματα ως προς αυτά, κάτι το οποίο δεν εξετάζεται σε τόσο πρώϊμο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας. Η επίλυση των πιο πάνω θεμάτων θα γίνει μόνον με την εκδίκαση της ουσίας της Αγωγής και την τελική αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων μέσω της μαρτυρίας που θα προσκομιστεί κατά την ακροαματική διαδικασία. Πιθανή απόρριψη της Αγωγής θα αποτελούσε πλήγμα των νόμιμων δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση». Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας περί παράλειψης αποκάλυψης διαδικασιών στη Γεωργία εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι αυτοί είναι ανεδαφικοί και άσχετοι αφού η αίτηση ημερ. 1.11.2018 δεν αποτελούσε αίτηση για άδεια επίδοσης δικογράφων στο εξωτερικό και επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στο εξωτερικό ωσάν η Εναγόμενη να ήταν ξένη υπήκοος αλλά αποτελούσε αίτηση για υποκατάστατη επίδοση στο διευθυντή της Εναγόμενης λόγω του ότι η απευθείας επίδοση επίδοση των δικογράφων στην Κύπρο κατέστη αδύνατη για το λόγο που αναφέρεται πιο πάνω. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει επίσης ότι σε κάθε περίπτωση και ενόψει του γεγονότος ότι η Εναγόμενη - Αιτήτρια εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου υπό διαμαρτυρία και αμφισβητεί την επίδοση των δικογράφων που έγινε σ 'αυτή, δεν νομιμοποιείται να εγείρει ζητήματα που αφορούν την ουσία της αγωγής και τη φύση ή τον απώτερο σκοπό των τελικών θεραπειών που αξιώνονται με αυτή. Επιπλέον είναι φανερό, συνεχίζει η ενόρκως δηλούσα, πως οι ισχυρισμοί περί μη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων να εκδικάσουν τη παρούσα αγωγή δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν αφού η Εναγόμενη είναι εγγεγραμμένη ως Κυπριακή εταιρεία με έδρα τη Λεμεσό. Τέλος η xx Ευριπίδου αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι είναι πρόδηλο ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης δεν συνοδεύεται με οποιοδήποτε ισχυρισμό/θέση ότι η Αιτήτρια δεν έλαβε ή έλαβε ελλιπή γνώση της παρούσας αγωγής, έγινε κακόπιστα και συνιστά κατάχρηση διαδικασίας και σκοπό έχει να καθυστερήσει τις δικαστικές διαδικασίες εναντίον της Αιτήτριας και να εκτροχιάσει τη διαδικασία με αποτέλεσμα την αδικαιολόγητη ανάλωση δικαστικού χρόνου, τη δημιουργία αχρείαστων εξόδων και τη αποστέρηση της δυνατότητας της καθ' ης η αίτηση να διεκδικήσει τα νόμιμα δικαιώματα της εντός εύλογου χρόνου. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης, οι δικηγόροι των δυο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και την ένσταση. Στα αιτήματα υπό Α και Β η Εναγόμενη-Αιτήτρια εξαιτείται την ακύρωση ή και τον παραμερισμό της επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος, του Διατάγματος Υποκατάστατης επίδοσης ημερ. 7.11.2018 ή και της αίτησης ημερ. 1.11.2018 ή και συνοδευτικών και ή άλλων εγγράφων σ' αυτήν. Προβάλλει μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, ότι στην αίτηση ημερ. 1.11.2018, βάση της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερ. 7.11.2018, ουδέν καλό αγώγιμο δικαίωμα φανερώνει εναντίον της ή και δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής. Η θέση αυτή δεν γίνεται δεκτή. Θα πρέπει, κατ' αρχάς να σημειωθεί ότι η Εναγόμενη είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία με έδρα τη Λεμεσό (παρ. 2 του Κλητηρίου Εντάλματος). Αναφέρεται στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 1.11.2018 ότι ο ιδιώτης επιδότης επιχείρησε να επιδώσει το Κλητήριο Ένταλμα στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης εταιρείας αλλά το κτίριο στο οποίο βρισκόταν το εγγεγραμμένο γραφείο της Εναγομένης ήταν εγκαταλελειμμένο και επομένως η επίδοση στην Εναγόμενη δεν κατέστη δυνατή αφού δεν υπήρχε η προοπτική να παραληφθεί από κάποιο αρμόδιο υπάλληλο ή αξιωματούχο της εταιρείας. Επισυνάπτει μάλιστα ως τεκμήριο σχετική ειδοποίηση του ιδιώτη επιδότη. Μετά την εξέλιξη αυτή η Εναγόμενη αποτάθηκε στο Δικαστήριο για παροχή άδειας ή και διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης με την παράδοση των πιο πάνω εγγράφων στον διευθυντή των Εναγομένων χχχχ Ezugbaya στη Γεωργία, δυνάμει του Ν.172/
7. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, προκύπτει ότι οι ενέργειες της Ενάγουσας συνάδουν πλήρως με τις πρόνοιες της Δ.5 Κ.9 και Δ.5(Α) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που διέπουν το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης ως επίσης τη νομολογία. (σε μετάφραση) «
8. Σε κάθε περίπτωση που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι λόγω οποιασδήποτε αιτίας δεν είναι εφικτό να επιτευχθεί εγκαίρως επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται στο θεσμό 2 της παρούσας Διαταγής, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα για υποκατάστατη ή άλλη επίδοση ή για την υποκατάσταση της ειδοποίησης επίδοσης με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε φανεί σ΄αυτό δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης και δημοσίευσης σε οποιοδήποτε μέσο με ηλεκτρονική μορφή, ή άλλο ευλόγως προσφερόμενο από την εκάστοτε τεχνολογία, τρόπο. Νοείται ότι ειδοποίηση έγερσης αγωγής ή άλλης διαδικασίας η οποία θα εκδοθεί δυνάμει της Δ.5 θ.9 και θα συνάδει με τον Τύπο 5Α, δεν είναι αναγκαίο όπως περιλάβει όλο το κείμενο της αγωγής ή άλλης διαδικασίας αλλά θα είναι αρκετό να περιλαμβάνει τον αριθμό αγωγής ή διαδικασίας, το Δικαστήριο στο οποίο η αγωγή ή διαδικασία εκκρεμεί, τους διάδικους και με συνοπτικό τρόπο τη φύση της διαφοράς και την αξίωση που διατυπώνεται. Είναι επίσης απολύτως αναγκαίο να προσδιορίζεται είτε η προθεσμία στην οποία ο διάδικος πρέπει να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης, ή ένσταση ή άλλης δικονομικής φύσεως ενέργεια και αν υπάρχει ανάγκη εμφάνισης στο Δικαστήριο, να καθορίζεται σαφώς η ημερομηνία και ώρα εμφάνισης. Πρόσθετα στην ειδοποίηση πρέπει να αναφέρεται ότι όλα τα σχετικά έγγραφα είναι διαθέσιμα προς παραλαβή από το αρμόδιο πρωτοκολλητείο. Για το σκοπό αυτό ο ενάγων φροντίζει ώστε να υπάρχει στο πρωτοκολλητείο, δεόντως πιστοποιημένο, αντίγραφο αγωγής και οποιοδήποτε άλλο έγγραφο είναι αναγκαίο να δοθεί στο διάδικο. 5Α. Κάθε αίτηση προς το Δικαστήριο ή Δικαστή για διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση ή άλλη επίδοση ή για υποκατάστατο επίδοση ειδοποίησης, πρέπει να υποστηρίζεται με ένορκο δήλωση που να αναφέρει τους λόγους στους οποίους στηρίζεται η αίτηση». Στην υπόθεση Φράγκεσκου κ.α. ν. Γρηγορίου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1765, 1774,1775 την οποία επικαλέστηκαν και οι δυο πλευρές, λέχθηκαν τα εξής: «Το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 θ.9 η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5 θ.2. Μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της (Βλ. Annual Practice 1960, σελ. 102). Οι πρόνοιες της Δ.5 θ.9 έχουν πολύ ευρεία εφαρμογή και παρέχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο (βλ. Porter v. Freudenberg

(1915)1 K.B. 857)». Στην Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited

(2002)1 AAΔ.43 αναφέρθηκε σχετικά με τη νομιμότητα επίδοσης σε νομικά πρόσωπα έχοντας υπόψη το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ.113 («Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας») ότι για να θεωρηθεί ορθή επίδοση σε νομικό πρόσωπο θα πρέπει τα δικαστικά έγγραφα να επιδοθούν στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και να παραληφθούν από κάποιο αξιωματούχο της εταιρείας ή πρόσωπο που είναι εξουσιοδοτημένο από την Εταιρεία να λαμβάνει τέτοιου είδους έγγραφα. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω δεν υπήρχε υποχρέωση κατάδειξης καλού αγώγιμου δικαιώματος ή καλής βάσης αγωγής ως οι πρόνοιες της Δ.6 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών που συνεπάγεται επέκταση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. Φράγκεσκου κ.α. ν. Γρηγορίου ανωτέρω) αφού η παρούσα περίπτωση, ως αναφέρεται πιο πάνω, διέπεται από τις Δ.5 Κ.9 και Δ.5Α, ούτε αποκάλυψης για δικαστική διαδικασία μεταξύ των ιδίων διαδίκων στη Γεωργία. Εν πάση περιπτώσει, η αίτηση ημερ. 1.11.2018 στηρίζεται και στη Δ.6 Κ.1-9 και στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, που αποτελείται από έντεκα υποπαραγράφους και καλύπτει τρεις περίπου σελίδες, αποκαλύπτεται σε ικανοποιητικό βαθμό καλό αγώγιμο δικαίωμα. Συνοπτικά αναφέρεται ότι η Ενάγουσα, μέσω της παρούσας αγωγής, εξαιτείται την έκδοση αναγνωριστικής απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η συμφωνία δανείου μεταξύ των μερών, που περιγράφεται στο Κλητήριο Ένταλμα, έχει διευθετηθεί ή και δεν μπορεί πλέον να εκτελεστεί εξαιτίας μεταγενέστερης συμφωνίας διακανονισμού ή και ότι δεν έχει οποιαδήποτε περαιτέρω νομική ισχύ προς τα μέρη (παράγραφος 11 του Κλητηρίου Εντάλματος). Προσθέτει επίσης ότι η Ενάγουσα έχει σημαντικό και ουσιαστικό συμφέρον και δικαίωμα να επιδιώκει την πιο πάνω απόφαση και ότι στην περίπτωση που η αναγνωριστική απόφαση δεν εκδοθεί τότε η Ενάγουσα θα αντιμετωπίσει σοβαρές συνέπειες στη διαχείριση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της δηλαδή θα δυσκολευτεί να χρηματοδοτήσει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της ή και η τράπεζα είναι πιθανόν να τερματίσει τη Συμφωνία Τραπεζικής Πίστωσης δυνάμει των προνοιών που περιγράφονται σ' αυτήν και να αιτηθεί την άμεση και πλήρη αποπληρωμή των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν σ' αυτή (παράγραφοι 8-10 του Κλητηρίου Εντάλματος). Τα πιο πάνω δεν αποτελούν γενική και αόριστη αναφορά, ως ισχυρίζεται η πλευρά της Εναγόμενης. Η πλευρά της Εναγόμενης προβάλλει στη γραπτή της αγόρευση ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 1.11.2018 η πλευρά της Ενάγουσας δεν κατέδειξε ότι υπήρχε πρακτική δυσκολία στο να γίνει κανονική επίδοση ούτε έχει διαφανεί ότι εξαντλήθηκαν όλες οι πιθανότητες για κανονική επίδοση. Αυτή όμως η θέση δεν υποστηρίζεται από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, αφού δεν υπάρχει τέτοιος ισχυρισμός και επομένως δεν έχει υπόβαθρο. Εν πάση περιπτώσει η πλευρά της Ενάγουσας, ως αναφέρεται πιο πάνω, κατέδειξε στο Δικαστήριο τους λόγους για τους οποίους δεν κατέστη δυνατή η επίδοση στην Εναγόμενη, το Δικαστήριο τους έκρινε ικανοποιητικούς και προχώρησε στην έκδοση του διατάγματος ημερ. 7.11.2018. Κρίνω επομένως ότι τα αιτήματα της Εναγόμενης-Αιτήτριας υπό Α και Β δεν γίνονται δεκτά και απορρίπτονται. Όσον αφορά το αίτημα υπό Γ, όπου η Αιτήτρια εξαιτείται διατάγματος απόρριψης ή και ακύρωσης ή και παραμερισμού ή και αναστολής του Κλητηρίου Εντάλματος ή και του διατάγματος ημερ. 7.11.2018 ή και της αίτησης ημερ. 1.11.2018 ή και οποιωνδήποτε άλλων συνοδευτικών εγγράφων. Το θέμα διέπεται από τη Δ.27 Κ.3 και έχει ως ακολούθως (σε μετάφραση): «3. Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια». Στην υπόθεση Χατζηκυρίακος ν. Κυθρεώτη

(1992)1 ΑΑΔ 1119, 1121 αναφέρονται μεταξύ άλλων: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο, στην περίπτωση αυτή, το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In Re Pelmaco Development Ltd,

(1991)1 Α.Α.Δ. 246. Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. Βλ. Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as executor of the will of the deceased Spyros Michaelides

(1965)1 CLR 176, Michael Papamichael v. Clitos Chaholiades

(1970)1 CLR 305». Περαιτέρω, στην υπόθεση In Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 ΑΑΔ 246, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «Η διαγραφή δικογράφου, και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά, η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος». Στην παρούσα περίπτωση το Κλητήριο Ένταλμα της Ενάγουσας, έχοντας υπόψη όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω, σε καμία περίπτωση θα μπορούσε να θεωρηθεί ως αναντίλεκτα ανυπόστατο. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί το άρθρο 41 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 προνοεί για την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει δεσμευτικές αναγνωρίσεις δικαιώματος αλλά και η Δ.27 Κ.4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, που προνοεί ότι είναι καθόλα επιτρεπτό για το Δικαστήριο να εκδίδει δεσμευτικές διακηρύξεις (Declarations) δικαιώματος. Συνεπεία των πιο πάνω, ούτε το αίτημα υπό Γ της αίτησης μπορεί να γίνει δεκτό και απορρίπτεται. Απομένει το αίτημα υπό Δ της αίτησης, όπου η πλευρά της Εναγόμενης εξαιτείται την αναστολή της διαδικασίας στην παρούσα αγωγή και τον παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 7.11.18, της επίδοσης Κλητηρίου Εντάλματος ή και της αίτησης ημερ. 1.11.2018, ή και οποιωδήποτε άλλων συνοδευτικών εγγράφων επικαλούμενο την αρχή της παράλληλης εκκρεμοδικίας (lis alibi pendens) λόγω του ότι εκκρεμεί αγωγή μεταξύ των διαδίκων στη Γεωργία και την αρχή Forum (non) conveniens. Η πλευρά της Ενάγουσας επικαλείται την απόφαση Owusu v. Jackson and Others Case C-281/02, [2005] QB 801,

(2005)EUECJ C-281/02, η οποία υιοθετήθηκε στην Hampton Advisory Group S.A. v. Bost Ad κ.α.

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 549, 565 αλλά και τις πρόνοιες του άρθρου 4 του Κανονισμού Ε.Κ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, η Εναγόμενη είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στην Κύπρο (παράγραφος 2 του Κλητηρίου Εντάλματος). Έχοντας υπόψη αυτό το δεδομένο, το παρόν Δικαστήριο αντλεί δικαιοδοσία, με βάση το άρθρο 21 των Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και το άρθρο 4 Ε.Κ. 1215/2012. Σύμφωνα με το άρθρο 4

(1)του Τμήματος 1 του Ε.Κ. 1215/2012 «Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους». Η πρόνοια αυτή είναι επιτακτική και το Δικαστήριο αναλαμβάνει διεθνή δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 4 του Ε.Κ.1215/2012 και δεν μπορεί να την αρνηθεί εκτός όπου προνοείται στον κανονισμό. Πριν από τον Ε.Κ.1215/2012 ήτο σε ισχύ το άρθρο 2 του Ε.Κ.44/2001. Στην υπόθεση Owusu v. Jackson and Others (ανωτέρω) λέχθηκαν τα ακόλουθα: «It must be observed, first, that Article 2 of the Brussels Convention is mandatory in nature and that, according to its terms, there can be no derogation from the principle it lays down except in the cases expressly provided for by the Convention (see, as regards the compulsory system of jurisdiction set up by the Brussels Convention, Case C- 116/02 Gasser

(2003)ECR 1-14693, paragraph 72, and Case C-159/02 Turner

(2004)ECR 1-3565, paragraph 24). It is common ground that no exception on the basis of the forum non conveniens doctrine was provided for by the authors of the Convention, although the question was discussed when the Convention of 9 October 1978 on the Accession of Denmark, Ireland and the United Kingdom was drawn up, as is apparent from the report on that Convention by Professor Schlosser (O) 1979 C 59, p. 71, paragraphs 77 and 78)». (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Η υπόθεση αυτή υιοθετήθηκε στην υπόθεση Hampton Advisory Group S.A. v. Bost Ad κ.α. (ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα εξής: «Περαιτέρω, όπως ορθά υποδεικνύει η εταιρεία στο περίγραμμα της, η γνωμάτευση αυτή παρέλειψε να αναφέρει ότι η Βουλγαρία αποτελεί κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2007 και παρέλειψε να λάβει υπόψη τον Κανονισμό 44/2001, περιλαμβανομένης και της απόφασης Owusu v. Jackson and Others (Case C-281/02) [2005] QB 801, του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στην οποία τονίστηκε το επιτακτικό της πρόνοιας του Άρθρου 2 του Κανονισμού 44/2001 και ότι οι συντάκτες της Σύμβασης των Βρυξελλών δεν προέβλεψαν για εξαίρεση στη βάση του forum non conveniens. Ορθά, επομένως, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι τα ζητήματα δικαιοδοσίας Δικαστηρίου ρυθμίζονται με το δικαιοδοτικό Νόμο και τη ρητή γραπτή συμφωνία των μερών (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Το άρθρο 4 του Ε.Κ.1215/2012 τέθηκε σε εφαρμογή την 10.1.2015 και είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 2 του Ε.Κ.44/2001 που έχει καταργηθεί. Σε περίπτωση που υπάρχει παράλληλη εκκρεμοδικία που αφορά τρίτο κράτος, τότε εφαρμόζονται τα άρθρα 33 και 34 του Ε.Κ.1215/2012 που έχουν ως ακολούθως: «Άρθρο 33: « Όταν η διεθνής δικαιοδοσία έχει βασισθεί στο άρθρο 4 ή στα άρθρα 7, 8 ή 9 ενώ εκκρεμεί διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου τρίτου κράτους κατά το χρόνο κατά τον οποίο δικαστήριο κράτους μέλους επιλαμβάνεται προσφυγής με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία και μεταξύ των ιδίων διαδίκων όπως και η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου του τρίτου κράτους, το δικαστήριο του κράτους μέλους μπορεί να αναστείλει τη διαδικασία εφόσον: α) εκτιμάται ότι το δικαστήριο του τρίτου κράτους θα εκδώσει απόφαση επιδεκτική αναγνώρισης και, αναλόγως της περιπτώσεως, εκτέλεσης στο εν λόγω κράτος μέλος και β) το δικαστήριο του κράτους μέλους έχει πεισθεί ότι μια αναστολή είναι επιβεβλημένη για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.

1. Το δικαστήριο του κράτους μέλους μπορεί να συνεχίσει τη διαδικασία ανά πάσα στιγμή εφόσον: α) η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου του τρίτου κράτους έχει η ίδια ανασταλεί ή διακοπεί· ή β) το δικαστήριο του κράτους μέλους συνάγει ότι η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου του τρίτου κράτους είναι απίθανο να ολοκληρωθεί εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος· ή γ) η συνέχιση της διαδικασίας είναι επιβεβλημένη για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
2. Το δικαστήριο του κράτους μέλους περατώνει τη διαδικασία εφόσον η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου στο τρίτο κράτος ολοκληρωθεί και οδηγήσει στην έκδοση απόφασης επιδεκτικής αναγνώρισης και, κατά περίπτωση, εκτέλεσης στο ανωτέρω κράτος μέλος.
3. Το δικαστήριο του κράτους μέλους εφαρμόζει το παρόν άρθρο αιτήσει διαδίκου ή, όταν αυτό είναι εφικτό βάσει του εθνικού δικαίου, αυτεπαγγέλτως. Άρθρο 34
4. Όταν η διεθνής δικαιοδοσία έχει βασισθεί στο άρθρο 4 ή στα άρθρα 7, 8 ή 9 ενώ εκκρεμεί διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου τρίτου κράτους κατά το χρόνο κατά τον οποίο δικαστήριο κράτους μέλους έχει επιληφθεί προσφυγής συναφούς με την προσφυγή που εκκρεμεί ενώπιον δικαστηρίου στο τρίτο κράτος, το δικαστήριο του κράτους μέλους δύναται να αναστείλει τη διαδικασία, εφόσον: α) ενδείκνυται να συνεκδικαστούν και να κριθούν συγχρόνως οι συναφείς προσφυγές, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων λόγω της χωριστής εκδίκασής τους· β) εκτιμάται ότι το δικαστήριο του τρίτου κράτους θα εκδώσει απόφαση επιδεκτική αναγνώρισης, και κατά περίπτωση, εκτέλεσης στο εν λόγω κράτος μέλος και γ) το δικαστήριο του κράτους μέλους έχει πεισθεί ότι η αναστολή είναι απαραίτητη για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
5. Το δικαστήριο του κράτους μέλους μπορεί να συνεχίσει τη διαδικασία ανά πάσα στιγμή, εφόσον: α) το δικαστήριο του κράτους μέλους εκτιμά ότι δεν υφίσταται πλέον κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων· β) η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου του τρίτου κράτους έχει η ίδια ανασταλεί ή διακοπεί· ή γ) το δικαστήριο του κράτους μέλους συνάγει ότι η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου του τρίτου κράτους είναι απίθανο να ολοκληρωθεί εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος· ή δ) η συνέχιση της διαδικασίας είναι επιβεβλημένη για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
6. Το δικαστήριο του κράτους μέλους δύναται να περατώσει τη διαδικασία σε περίπτωση που η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου του τρίτου κράτους ολοκληρωθεί και οδηγήσει στην έκδοση απόφασης επιδεκτικής αναγνώρισης και, ανάλογα με την περίπτωση, εκτέλεσης στο ανωτέρω κράτος μέλος.
7. Το δικαστήριο του κράτους μέλους εφαρμόζει το παρόν άρθρο αιτήσει διαδίκου ή, όταν αυτό είναι εφικτό βάσει του εθνικού δικαίου, αυτεπαγγέλτως». Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, είναι φανερό ότι οποιοδήποτε αίτημα για αναστολή λόγω παράλληλης εκκρεμοδικίας σε τρίτο κράτος θα έπρεπε να είχε υποβληθεί στη βάση των προνοιών των άρθρων 33 και 34 του Ε.Κ.1215/2012 και να υποδειχθεί με σκοπό να πεισθεί το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στα άρθρα αυτά, για να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς αυτή την κατεύθυνση, αφού ο Ε.Κ.1215/2012 προβλέπει εξαντλητικά το πλαίσιο στο οποίο μπορεί να ανασταλεί η διαδικασία λόγω παράλληλης εκκρεμοδικίας σε τρίτο κράτος. Υπενθυμίζεται η αυξημένη ισχύ της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας έναντι υφιστάμενης ημεδαπής νομοθεσίας (Ironhold Estates Ltd v. Travelworld Vacation Ltd

(2010)1(Α) A.A.Δ. 452). Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι η πλευρά της Αιτήτριας έχει αποτύχει να υποβάλει το αίτημα της συμφώνως των όσων αναφέρονται πιο πάνω. Περαιτέρω από τη στιγμή που το Δικαστήριο καταλήγει ότι αντλεί διεθνή δικαιοδοσία συμφώνως του άρθρου 4

(1)του Ε.Κ.1215/2012, δεν τίθεται ζήτημα εφαρμογής της αρχής forum non conveniens ακόμη και σε σχέση με τρίτα κράτη αφού μια τέτοια προσέγγιση θα ξέφευγε του σκοπού και του πλαισίου εφαρμογής του Ε.Κ.1215/2012. Ως εκ των ανωτέρω οι σχετικοί λόγοι ένστασης γίνονται δεκτοί. Περαιτέρω δεν διαπιστώνω η παρούσα αγωγή να είναι καταχρηστική. Μάλιστα οι πιο πάνω πρόνοιες δεν συμπεριλαμβάνονται στην νομική βάση της αίτησης. Ως εκ τούτου ο σχετικός λόγος ένστασης επίσης γίνεται δεκτός. (Βλ. μεταξύ άλλων Μαχλουζαρίδη ν. Ιωαννίδη κ.α.

(1990)1 Α.Α.Δ. 965, Vneshtorgbank v. ICC Chemicals

(1999)1Γ ΑΑΔ 1728). Για τους πιο πάνω λόγους, ούτε το αίτημα υπό Δ της αίτησης μπορεί να επιτύχει. Συνεπεία των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας-Καθ' ης η αίτηση και σε βάρος της Εναγόμενης-Αιτήτριας, ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. Η εμφάνιση της Εναγόμενης καθίσταται άνευ όρων. (Υπ.) Α. Ν. Κονής, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ Subject: Civil/Interim/Other Actions Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού επίδοσης/Κλητηρίου Εντάλματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο