Γλυκή ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτ. Έφεση: 208/20, 23/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A153 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αίτ. Έφεση: 208/20 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο αρ. 9/1965 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 ως και τις σχετικές τροποποιήσεις τους. Επί τοις αφορώσι την ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» φέρουσα ημερομηνία 03/07/20 αναφορικά με την υποθήκη αρ. 5/Υ/XXXXX/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Επί τοις αφορώσι την ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» φέρουσα ημερομηνία 31/08/20 αναφορικά με την υποθήκη αρ. 5/Υ/ XXXXX/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Επί τοις Αφορώσι τα άρθρα 23, 30, 32 και 35 του Συντάγματος και τα άρθρα 6 και 13 της ΕΣΔΑ Μεταξύ: XXXX Γλυκή Εφεσείοντος - Αιτητή και Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Εφεσίβλητων - Καθ΄ων η αίτηση Αίτηση ημερ. 18.9.20 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23.10.20 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εφεσείοντα - Αιτητή: κ. Ευσταθίου Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ Για Εφεσίβλητους - Καθ΄ών η αίτηση: κ. Κ. Πανάγος για Πανάγος & Πανάγος ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής με την πιο πάνω αίτηση ζητά την έκδοση δύο διαταγμάτων με τα οποία να αναστέλλεται ο πλειστηριασμός των ακινήτων που καλύπτονται από τις υποθήκες με αρ. X/X/XXXX/XXXX και X/X/XXXX/XXXX του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Ο πλειστηριασμός θα διεξαχθεί την 30.10.20 σε σχέση με την πρώτη υποθήκη και 7.12.20 σε σχέση με τη δεύτερη υποθήκη μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της κυρίως αίτησης ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στα άρθρα 4-7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-9 και Δ.64, στα άρθρα 2, 27, 36, 44, 44 Α - 44 ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεων Ακινήτων Νόμου, στο άρθρο 80 του Κεφ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στο Σύνταγμα, στον περί Συμβάσεων Νόμου, στη Νομολογία, στις Αρχές της Επιείκειας στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, στην Αρχή quia timet Injunction και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή , ο οποίος αναφέρει ότι συμφωνεί με τους λόγους έφεσης όπως προβάλλονται στην εναρκτήρια αίτηση αλλά και την μονομερή και κάνει αναδρομή στις πιστωτικές διευκολύνσεις που έλαβε κατά το έτος 2008 από την Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λατσιών, την εγγραφή των πιο πάνω αναφερομένων υποθηκών και τα προβλήματα που ως ισχυρίζεται δημιουργήθηκαν με την πιο πάνω αναφερόμενη Συνεργατική, στην προσπάθεια του να διευθετήσει οποιαδήποτε οφειλή. Γενικά αναφέρει ότι έλαβε ειδοποιήσεις και έκανε προσπάθεια να έρθει σε επαφή με τους αρμόδιους λειτουργούς της Καθ΄ης η Αίτηση αλλά οι Καθ΄ών η Αίτηση καταχρηστικά επέδωσαν στον ίδιο τον «Τύπο ΙΑ» σε σχέση με τις πιο πάνω υποθήκες και προχώρησαν με την έναρξη της διαδικασίας πλειστηριασμού. Αναφέρει περαιτέρω ότι έλαβε ειδοποιήσεις στις 13.3.20 και στις 30.4.20 και καταχώρισε την αίτησης - έφεση 61/20. Τονίζει ότι η διαδικασία των εκποιήσεων έχει καταστεί, εξ όσων ο ίδιος αντιλαμβάνεται, μέθοδος εκφοβισμού από τους Καθ΄ών η Αίτηση και γίνεται αποκλειστικά για να ασκηθεί πίεση ώστε να καταβάλει τα οφειλόμενα ποσά. Ισχυρίζεται με βάση και τη νομική συμβουλή που έχει λάβει ότι ο προωθούμενος πλειστηριασμός όπως προωθείται από τους Καθ΄ών η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Είναι η θέση του ότι υπάρχει παραβίαση του άρθρου 23 του Συντάγματος αλλά και των άρθρων 1, 6 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Αναφέρει ότι η μη έγκριση της αίτησης θα καταστήσει την εναρκτήρια αίτηση - έφεση άνευ αντικειμένου και το δικαίωμα του σε δίκαιη δίκη θα καταστεί γράμμα κενό. Τυχόν απόρριψη της αίτησης θα έχει ολέθριες συνέπειες στα δικαιώματα του αφού θα πωληθούν τα ακίνητα των επίδικων υποθηκών. Η διατήρηση των ακινήτων των επιδίκων υποθηκών είναι μείζονος σημασίας για τον ίδιο καθότι έχουν συναισθηματική αξία αφού προορίζονται για τις θυγατέρες του. Τονίζει δε ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση καθότι μετά την επίδοση την 1.9.20 και 4.9.20 των ειδοποιήσεων «Τύπου ΙΑ» απευθύνθηκε αμέσως σε δικηγόρο. Περαιτέρω αναφέρει ότι η αρχή του quia timet όπως τον ενημερώνει ο δικηγόρος του και τυγχάνει νομικής συμβουλής αποτελεί έκβαση του δικαίου της επιείκειας και εφαρμόζεται από το Δικαστήριο σε περιπτώσεις όπου υπάρχει μεγάλος και επαπειλούμενος κίνδυνος να απωλεσθεί στοιχείο όπως και στην περίπτωση του. Επίσης αναφέρει όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του μετά την ψήφιση του τροποποιητικού Νόμου 87
(1)/18 είναι απαραίτητη η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προκειμένου η πλευρά του να καταχωρήσει αίτηση - έφεση. Τέλος εισηγείται ότι στην υπό αναφορά αίτηση υφίστανται καλοί λόγοι για έγκριση της εναρκτήριας αίτησης του καθότι οι ειδοποιήσεις δεν επιδόθηκαν σωστά όπως προνοείται από την Νομοθεσία. Σε περίπτωση δε που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα απολέσει κάθε δικαίωμα προσφυγής στη δικαιοσύνη. Η Ένσταση των Καθ΄ων η Αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα αλλά μετά από προφορικό αίτημα των δικηγόρων των Καθ΄ων η Αίτηση το Δικαστήριο με διάταγμα του ημερ. 19.10.20 κατέστησε την ένσταση εμπρόθεσμη. Στην ένσταση τους οι Καθ΄ων η Αίτηση απαριθμούν 34 λόγους ένστασης. Δεν θεωρώ αναγκαίο να τους απαριθμήσω στην παρούσα εφόσον είναι καταγραμμένοι στην ένσταση τους. Η ένσταση συνοδεύεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση της XXXXX Αγά η οποία είναι υπάλληλος στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd η οποία ενεργεί για λογαριασμό των Καθ΄ων η αίτηση και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Σ΄αυτήν κάνει αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης και στις παραχωρήσεις που δόθηκαν από την ΣΠΕ Λατσιών προς τον Αιτητή. Αναφέρει δε ότι στις 14.10.12 εκδόθηκαν υπέρ της ΣΠΕ Λατσιών και εναντίον του Αιτητή διαιτητικές αποφάσεις οι οποίες ενεγράφησαν προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, τις οποίες επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β αποφάσεις οι οποίες εκδόθηκαν στην παρουσία δικηγόρων που εκπροσωπούσαν τον Αιτητή. Οι υποθήκες συνέχιζαν να εξασφαλίζουν το εξ αποφάσεως χρέος του. Στη συνέχεια αναφέρει ότι ο Αιτητής έχει καταχωρήσει την αίτηση - έφεση 61/20 με την οποία ζητά τον παραμερισμό των ειδοποιήσεων που τον ενημέρωναν για τον πλειστηριασμό την 30.4.20 ο οποίος και αναστάληκε και αναφέρει ότι η συγκεκριμένη αίτηση - έφεση είναι ορισμένη για οδηγίες στις 29.10.
- Μετά την ακύρωση του πρώτου πλειστηριασμού οι Καθ΄ων η αίτηση απέστειλαν νέες ειδοποιήσεις και οι πλειστηριασμοί ορίστηκαν, όπως αναφέρει και ο ίδιος ο Αιτητής, στις 30.10.20 και 7.12.
- Ο Αιτητής παραδέχεται την επίδοση και την γνώση της ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ» και ως τούτου τονίζει ότι δεν υπάρχει κακή επίδοση. Οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης και οποιαδήποτε παράπονα του Αιτητή τα οποία αναφέρονται στο σώμα της έφεσης και στην ένορκη του δήλωση αφορούν τον Τύπο, το περιεχόμενο, την εγκυρότητα ή νομιμότητα της ειδοποίησης «Τύπου Ι» και της κατάστασης λογαριασμού που επισυνάπτεται σ΄αυτή κάτι που δεν περιλαμβάνεται στους λόγους έφεσης που αναφέρονται στο Νόμο. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς περί Συνταγματικότητας των Διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/65 ως έχει τροποποιηθεί αναφέρει ότι οι Νομολογιακά καθιερωμένες αρχές ελέγχου της συνταγματικότητας των Νόμων δεν εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Περαιτέρω δε ο Αιτητής δεν έχει αποσείσει το βάρος αποδείξεων των ισχυρισμών του. Ο σχετικός Νόμος διασφαλίζει το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθε όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 26 του Συντάγματος, ο Νόμος είναι ευθυγραμμισμένος με τις πρόνοιες του άρθρου 23 του Συντάγματος, δεν προκύπτει καμιά παραβίαση του άρθρου 30 το οποίο προασπίζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, δεν προκύπτει και δεν στοιχειοθετείται εκ μέρους του Αιτητή καμία παράβαση των άρθρων 32 και 35 του Συντάγματος. Ο Νόμος επιτρέπει στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει στην εκποίηση της περιουσίας που υποθηκεύτηκε από τον Αιτητή και είναι ο Αιτητής που διέθεσε την συγκεκριμένη ακίνητη περιουσία του ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση στην παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων. Στις υπόλοιπες παραγράφους αναφέρεται στις ρυθμίσεις που παρέχει στους Καθ΄ων η Αίτηση ως ενυπόθηκους δανειστές το μέρος VIA του Ν.9/65 σε σχέση με την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Τονίζει ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στο πρόσωπο του Αιτητή εφόσον οι υποθήκες είναι έγκυρες και οι Καθ΄ών η αίτηση είναι σε θέση να τον αποζημιώσουν σε περίπτωση που αποδειχθεί το αντίθετο. Ισχυρίζεται δε ότι ζημιά θα υποστούν οι Καθ΄ων η αίτηση καθότι δεν εξοφλείται το χρέος και με την πώληση των ακινήτων θα πληρωθεί μέρος του χρέους που ο Αιτητής δεν αρνείται. Ως εκ τούτου ζητά την απόρριψη της αίτησης. Με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί αναγκαίο. Στη διαδικασία αιτήσεων για προσωρινό διάταγμα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι τρείς προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό είναι κάτι που θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1983)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, και οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το εν λόγω άρθρο, είναι οι ακόλουθες: (α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη. (β) Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. (γ) Το ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557). Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Η δε δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι η ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία, αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Αιτητής απλά πρέπει να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας (Odysseos (ανωτέρω)). Αναφορικά με την Τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως προς τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου βλ. Κοτ ν. Θερωή
(1989)1 ΑΑΔ Ε 255, Karydas Taxi Co. Ltd v. Komodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 CLR 695, Bacardy & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 AAD 788 και Pariko Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.
- Επιπλέον η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 4, 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Το άρθρο 5 του Κεφ. 6 σύμφωνα με τη Νομολογία δεν αφαιρεί οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60 όπως ανωτέρω αναφέρονται, προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στην έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Επομένως το Δικαστήριο καλείται να εφαρμόσει και το συγκεκριμένο άρθρο, όσο αφορά την ειδική ρύθμιση της κατάστασης στην οποία αναφέρεται. Με βάση το άρθρο 5.1 το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι τηρούνται και οι δύο προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 5.2 του ιδίου Νόμου και συγκεκριμένα: (α) ο Αιτητής έχει καλή βάση αγωγής και (β) με την πώληση η μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο πρόσωπο να είναι πιθανό ο Αιτητής να εμποδιστεί στην ικανοποίηση απόφασης που τυχόν θα εκδοθεί υπέρ του. Ως εξηγείται στην αίτηση/έφεση ο Αιτητής εφεσιβάλλει και εξαιτείται την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό των αναφερομένων ειδοποιήσεων «Τύπος Ι» και «Τύπος ΙΑ» γιατί δεν έγιναν Νομότυπα και/ή έγιναν κακόβουλα κατά παράβαση των αρχών της καλής πίστης. Είναι δε η θέση του ότι δεν επιδόθηκαν Νομότυπα και/ή με τον ενδεδειγμένο τρόπο, σύμφωνα με τα όσα ορίζονται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο. Περαιτέρω αναφέρει ότι η ειδοποίηση «Τύπος ΙΑ» θα πρέπει να παραμεριστεί από το Δικαστήριο γιατί είναι πρόωρη και αντικανονική και δεν πληρεί τις απαιτούμενες από τη Νομοθεσία προϋποθέσεις και αντίκειται στις διατάξεις του Ν.9/
- Ισχυρίζεται ότι η αναδρομικότητα που έχει δοθεί στον Ν.87
(1)/18 αντίκειται στο άρθρο 30 του Συντάγματος αλλά και στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Τονίζει ότι η διαδικασία και οι ειδοποιήσεις «ΙΑ» και «ΙΒ» και ο «Τύπος Θ», «Τύπος Ι», «Τύπος ΙΑ και ΙΒ» αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας και η διαδικασία εκποίησης είναι παράνομη και παράτυπη. Στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση/έφεση σε σχέση με την επιστολή ημερομηνίας 9.7.19 και την επισυνημμένη ειδοποίηση «Τύπου Ι» η οποία επιδόθηκε στον Αιτητή στις 6.9.19 και στις 9.9.19 είναι η θέση του ότι δεν αποτελούν ορθή ειδοποίηση καθότι δεν επισυνάπτεται σε καμιά από τις δύο ειδοποιήσεις κατάσταση λογαριασμού, εν τη εννοία του Νόμου, και συνεπώς δεν έχει ξεκινήσει σωστά η εκποίηση της περιουσίας. Σε σχέση με τις ειδοποιήσεις του «Τύπου ΙΑ» οι οποίες του επιδόθηκαν την 1.9.20 και 4.9.20 οι οποίες καθορίζουν ως ημερομηνία πλειστηριασμού των ενυπόθηκων κτημάτων 30.10.20 και 7.12.20 τις θεωρεί ότι είναι καταχρηστικές καθότι εκκρεμεί η αίτηση/έφεση 61/
- Περαιτέρω δε οι σχετικές ειδοποιήσεις δεν αναφέρουν τα απαραίτητα στοιχεία και δεν συνάδουν με το παράρτημα του Νόμου. Όλα τα πιο πάνω όμως αποτελούν γενικούς ισχυρισμούς οι οποίοι παρατίθενται χωρίς οποιαδήποτε στοιχεία. Μέσα από την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση διαπιστώνεται ότι οι δικηγόροι του Αιτητή ήταν παρόντες κατά την εγγραφή διαιτητικής απόφασης σε σχέση με το λογαριασμό για τον οποίο έχουν τεθεί ως εγγυήσεις οι συγκεκριμένες υποθήκες. Περαιτέρω τονίζεται ότι ο Αιτητής ειδικά στην αίτηση του για την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων κάνει μόνο γενική αναφορά στην αίτηση/έφεση 61/20 χωρίς καν να αναφέρει ότι η συγκεκριμένη αίτηση/έφεση είναι ορισμένη στις 29.10.20 και συνεχίζει την συγκεκριμένη αίτηση ενώ οι πλειστηριασμοί που ήταν ορισμένοι 30.4.20 ακυρώθηκαν. Χωρίς να υπεισέρχομαι σε αξιολόγηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών και σε οποιαδήποτε τελικά συμπεράσματα επί αυτών, για σκοπούς της παρούσας ενδιάμεσης διαδικασίας που έχει καταχωριστεί μέσα στο πλαίσιο Αίτησης Έφεσης για παραμερισμό ή ακύρωση ειδοποιήσεων δυνάμει του Ν.9/65 κρίνω ότι ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στον Αιτητή να δείξει ότι έχει «πιθανότητα επιτυχίας». Το Δικαστήριο εξετάζει στο στάδιο αυτό την ισχυρότητα της μαρτυρίας της υπόθεσης του Αιτητή. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία δεν είναι ψηλό, απαιτούνται μόνο πιθανότητες επιτυχίας. Όπως καταγράφεται ανωτέρω ο Αιτητής παραθέτει συγκεκριμένους ισχυρισμούς ως προς την εγκυρότητα των τύπων που επιδόθηκαν σ΄αυτούς. Οι ισχυρισμοί αμφισβητούνται από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση. Το Δικαστήριο σ΄αυτό το στάδιο δεν μπορεί να γίνει αξιολόγηση των ισχυρισμών αυτών. Στην περίπτωση όμως που οι ισχυρισμοί αυτοί γίνουν δεκτοί οι θέσεις του Αιτητή θα έχουν πιθανότητα να επιτύχουν στην Αίτηση - Έφεση του. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 προβλέπει ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι με την μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι νομολογημένο ότι αν δεν είναι δυνατός ο δίκαιος υπολογισμός ζημιών, το Διάταγμα μπορεί να δοθεί (Karydas Taxi Services Ltd v. Komodikis
(1975)1 AAΔ.330). Σε περίπτωση όμως που η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. ΚΟΤ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Είναι γεγονός ότι δεν έχει αμφισβητηθεί η οικονομική δυνατότητα των Εναγομένων να αποζημιώσουν τους Ενάγοντες σε περίπτωση που αυτοί πετύχουν στην αγωγή τους. Όπως, όμως, έχει αναφερθεί και στην πρόσφατη απόφαση Loucas Panagiotou Estates Ltd v. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Εφ. Ε203/2013 ημερ. 11.9.2019 (με αναφορά στις αποφάσεις
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 και Highgate Primary School Ltd v. Στέλιου Φυλακτίδη
(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 317: «Η πιο πάνω νομολογία σαφώς προσδιορίζει ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την υποκατάσταση της υλικής ζημιάς. Θα πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία, περιλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων των αιτητών. Το θέμα αυτό, βεβαίως, δεν εξετάζεται αορίστως, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το περιεχόμενο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και συμπεριλαμβάνονται μέσα στην ένορκη δήλωση, επί του προκειμένου, των εφεσειόντων». Τα ενυπόθηκα ακίνητα είναι δύο διαμερίσματα τα οποία όπως αναφέρει ο Αιτητής έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία γιατί τα προορίζει για τις θυγατέρες. Αυτή όμως η αναφορά από μόνη της δεν είναι δυνατόν να καθιστά αδύνατη την απονομή πλήρους δικαιοσύνης. Ως ο Αιτητής ισχυρίζεται η πώληση της ενυπόθηκης ακίνητης περιουσίας δεν θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στον Αιτητή καθότι σε περίπτωση που διαφανεί πως ο Αιτητής θα υποστεί ζημιά από την μη έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων τότε οι Καθ΄ων η αίτηση δύνανται να τον αποζημιώσουν. Ο ισχυρισμός που τέθηκε από τον Αιτητή ότι οι Καθ΄ων η αίτηση είναι αφερέγγυοι δεν έχει συγκεκριμενοποιηθεί αλλά αντιθέτως οι Καθ΄ων η αίτηση προέβαλαν ισχυρισμό πως είναι φερέγγυοι και έχουν κάθε δυνατότητα αποζημίωσης. Ο Αιτητής αναφέρει ότι με βάση τη Διάταξη 44 Γ
(3)Δ του Νόμου προβλέπεται η έκδοση διατάγματος το οποίο να απαγορεύει περαιτέρω προώθηση της διαδικασίας πλειστηριασμού. Είναι δε η θέση του ότι με βάση αυτή τη διάταξη και αν ακόμη δεν ικανοποιούνται πλήρως οι προϋποθέσεις έκδοσης του παρόντος αιτούμενου απαγορευτικού διατάγματος που είναι η καλή βάση αγωγής ή ορατή πιθανότητα επιτυχίας ο σχετικός Νόμος έχει καταστήσει τον σκοπό της αναστολής πλειστηριασμού νόμιμο, πρόσφορο και βάσιμο. Περαιτέρω δε η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αποτελεί προϋπόθεση για τον Εφεσείονται για την Αίτηση /Έφεση και ως εκ τούτου καθιστά την έκδοση του κατ΄επείγον. Η συγκεκριμένη αναφορά του Άρθρου 44 Γ
(3)Δ του Νόμου δεν παραβλέπει τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 και η έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος είναι συνιφασμένη με την πλήρωση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 αλλά και του άρθρου 5 του Κεφ.
- Χωρίς να παραγνωρίζω το δικαίωμα του Αιτητή στην περιουσία του, σημειώνω ότι είναι ο ίδιος ο Αιτητής που την έχει καταστήσει αντικείμενο υποθήκευσης προς όφελος των Καθ΄ων η αίτηση δυνάμει των σχετικών συμφωνιών. Θεωρώ πως αυτά τα στοιχεία δεν διαφοροποιούν τις πιο πάνω διαπιστώσεις του Δικαστηρίου και κυρίως το ότι η όλη κατάσταση δυνατό να αποτιμηθεί σε χρήμα. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι η τρίτη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται στην παρούσα περίπτωση. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ων η αίτηση και εναντίον του Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της Αίτησης/Έφεσης. Λόγω του ότι είναι ορθό η Αίτηση / Έφεση να εκδικαστεί πριν την ημερομηνία πλειστηριασμού η Αίτηση / Έφεση ορίζεται για Ακρόαση στις 27.10.20 ώρα 12:
- Ένσταση να καταχωρηθεί μέχρι την 26.10.20 ώρα 12:
- Γραπτές αγορεύσεις να καταχωρηθούν μέχρι την 27.10.20 ώρα 12:
- Όλα τα έγγραφα να σταλούν και με email στην στενογράφο του Δικαστηρίου. (Υπ.) ............ Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο