Κωνσταντίνου ν. ATHOS LIASIDES DEVELOPMENTS LIMITED κ.α., Αγωγή Αρ. 3813/2013, 23/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A154 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 3813/2013 Mεταξύ: XXXX Κωνσταντίνου, εκ Λεμεσού Ενάγοντα -και-
- ATHOS LIASIDES DEVELOPMENTS LIMITED, εκ Λεμεσού
- XXXX Λιασίδης, εκ Λεμεσού Εναγομένων ------------------------------------- Αίτηση Ενάγοντα ημερ. 7.10.2019 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερ.: 23.10.2020 Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Γεώργιος Τσίκκος Για τους Εναγόμενους 1, 2 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Λεωνίδας Μ. Ψυχάκης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 7.10.2019 ο Ενάγοντας (στο εξής ο Αιτητής) καταχώρισε την παρούσα μονομερή Αίτηση με την οποία αιτήθηκε την έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων που να απαγορεύουν στους Εναγόμενους 1 και 2 (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση) από του να πωλήσουν, υποθηκεύσουν, μεταβιβάσουν, επιβαρύνουν, διαθέσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν αριθμό ακινήτων που είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι τους, μέχρι την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Στις 21.10.2019 το Δικαστήριο αφού επιλήφθηκε της Αίτησης, διέταξε την επίδοση της στους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι καταχώρισαν στις 29.1.2020 ένσταση. Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14 του 1960, άρθρο 32, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 θ.1 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή ημερ. 7.10.
- Όπως διατείνεται ο Αιτητής, δυνάμει προφορικής συμφωνίας ημερ. 11.11.2013 μεταξύ του ιδίου και των Καθ' ων η Αίτηση 1, μέσω του Διευθυντή τους, Καθ' ου η Αίτηση 2, συμφωνήθηκε να δανείσει στους Καθ' ων η Αίτηση 1 διάφορα ποσά, τα οποία θα ήταν πληρωτέα σε πρώτη ζήτηση. Κατά διάφορες χρονικές στιγμές, δάνεισε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 διάφορα ποσά, έναντι των οποίων οι Καθ' ων η Αίτηση 1 συμφώνησαν και υπέγραψαν προς όφελος του γραμμάτιο και/ή έγγραφο αναγνωρίσεως χρέους για το ποσό των €740.000 πλέον τόκους μέχρι εξόφλησης. Επανειλημμένα ενόχλησε τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 για καταβολή του εν λόγω ποσού, όμως αυτοί δεν συμμορφώθηκαν και εξακολουθούν να το οφείλουν. Γι' αυτό και καταχώρισε στις 6.9.2013 την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνει το ποσό των €740.000, πλέον τόκους και έξοδα. Διευκρίνισε ότι μεταξύ του ιδίου και των Καθ' ων η Αίτηση εκκρεμούν και άλλες αγωγές που αφορούν οικονομικές υποχρεώσεις των Καθ' ων η Αίτηση έναντι του. Ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εκκρεμούν οι αγωγές XXXXX/15 και XXXXX/13 (Τεκμ.1). Αν και έγιναν συζητήσεις μεταξύ τους και των δικηγόρων τους για διευθέτηση όλων των διαφορών τους, οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται να εξοφλήσουν το χρέος τους και του οφείλουν όλα τα ποσά που περιγράφονται στις εν λόγω αγωγές. Σε πρόσφατη επίσκεψη του στο Φόρο Εισοδήματος, αντιλήφθηκε τον Καθ' ου η Αίτηση 2 να συμπληρώνει φόρμες απαλλαγής του τιμήματος Φόρου Εισοδήματος ακίνητης ιδιοκτησίας και όπως πληροφορήθηκε από γνωστούς του, αυτός επιχειρεί μέσω των Εναγομένων 1 να προβεί σε μεταβίβαση ορισμένων ακινήτων του διότι έχει πολλές υποχρεώσεις και οφειλές προς τράπεζες και τρίτα άτομα. Γνωρίζει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 συνομίλησε με τραπεζικά ιδρύματα στα οποία οφείλει υπέρογκα ποσά για ενδεχόμενη διευθέτηση των υποχρεώσεων των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, διότι τα ακίνητα που είναι εγγεγραμμένα επ' ονόματι τους (Τεκμ.1 και 2) είναι υποθηκευμένα. Ισχυρίζεται ότι η οικονομική κατάσταση των Εναγομένων 1 και 2 δεν είναι καλή και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτοί να προβούν σε ενέργειες αποξένωσης ή πώλησης ή περαιτέρω επιβάρυνσης και υποθήκευσης των ακινήτων τους, με αποτέλεσμα, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα να μην μπορέσει να ικανοποιήσει την απόφαση που ενδεχομένως να εκδοθεί προς όφελος του και θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Επιπρόσθετα, οι τράπεζες ως πιστωτές των Καθ' ων η Αίτηση μπορούν να προχωρήσουν σε πλειστηριασμό των Υποθηκών που δόθηκαν από αυτούς προς εξασφάλιση τους και ακόμα να προχωρήσουν σε πώληση των ακινήτων που είναι δεσμευμένα με memo. Όπως πληροφορείται, οι τράπεζες έχουν ήδη προχωρήσει σε διαδικασίες πώλησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση προτίθενται να πωλήσουν και/ή μεταβιβάσουν σε τρίτο και/ή αποξενώσουν την περιουσία τους και ειδικότερα όπως πληροφορείται από συγγενικά πρόσωπα του Καθ' ου η Αίτηση 2 που έχουν στενή επαφή μαζί του, αυτός προβαίνει σε διαβήματα για να μεταβιβάσει διάφορα ακίνητα του για να απαλλαγεί και μειώσει τις οφειλές του προς τρίτα πρόσωπα και τραπεζικά ιδρύματα. Όπως ενημερώθηκε από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο, μόνο με την παρούσα διαδικασία μπορεί να εμποδίσει τους Καθ' ων η αίτηση από την ενδεχόμενη αποξένωση των ακινήτων τους. Τυχόν μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, θα του προκαλέσει καταστροφικές ζημιές γιατί δεν θα μπορεί σε μεταγενέστερο στάδιο να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση προς όφελος του, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση καμιά άλλη εξασφάλιση δεν επιθυμούν να του παρέχουν. Αντίθετα οι Καθ' ων η Αίτηση με την έκδοση των Διαταγμάτων δεν θα υποστούν καμιά ζημιά. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2 ημερ. 29.1.2020, Διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση
- Όπως διατείνεται, ο Αιτητής έχει εισπράξει όλο το ποσό και τυχόν υπόλοιπο είναι πολύ μικρό ποσό. Τα ποσά που ο Αιτητής αξιώνει, είναι προϊόν εκβιασμού και παράλογων μονομερών υπολογισμών. Ισχυρίζεται ότι στο έγγραφο που ο Αιτητής επικαλείται, υπέγραψε κατόπιν απειλών και εκβιασμού του. Ο Αιτητής αποκρύπτει ότι έλαβε ποσά προς εξόφληση και οι υπόλοιπες αγωγές αφορούν το ίδιο χρέος το οποίο προσπαθεί να διογκώσει με αθέμιτα μέσα. Παρόλο που έγιναν συναντήσεις για σκοπούς διευθέτησης, τελικά δεν υπήρξε αποτέλεσμα. Ο Αιτητής δεν αναγνωρίζει οποιαδήποτε πληρωμή προς αυτόν, αλλά αντίθετα έχει διογκώσει τις απαιτήσεις του και ζητά σχεδόν εφταπλάσιο ποσό του κατ' ισχυρισμό χρέους του. Περαιτέρω ο Αιτητής δεν παρουσιάζει κανένα πραγματικό στοιχείο για την πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση να αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν περιουσιακά τους στοιχεία, πέραν της γενικής αναφοράς του σε γνωστά του πρόσωπα. Αναφέρθηκε στην αντίφαση των ισχυρισμών του Αιτητή που έγκειται στο ότι αναφέρει ότι τα ακίνητα τους είναι επιβαρυμένα με Υποθήκες, ενώ παράλληλα εκφράζει φόβους για τυχόν αποξένωση. Είναι αδύνατον να μπορεί να προχωρήσει σε αποξένωση και μεταβίβαση των περιουσιακών του στοιχείων αφ' ης στιγμής όλα είναι επιβαρυμένα. Επιβεβαιώνει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν διάφορες εκκρεμότητες με τραπεζικά ιδρύματα, όμως δεν έχει επέλθει καμιά συμφωνία και/ή διευθέτηση. Τα τραπεζικά ιδρύματα έχουν τη δυνατότητα να εκποιούν ακίνητα που είναι υποθηκευμένα, όμως δεν αντιλαμβάνεται πώς τα αιτούμενα Διατάγματα θα διαφυλάξουν τα συμφέροντα του. Επιπρόσθετα ο Αιτητής δεν προσκόμισε εκτιμήσεις των ακινήτων ώστε να καταδείξει ότι οι υποχρεώσεις και επιβαρύνσεις δεν καλύπτονται από την αξία των ακινήτων. Ισχυρίζεται ότι θα υποστεί ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, αφού θα επιβαρυνθεί η περιουσία του για ένα χρέος υπερδιογκωμένο και ψευδές. Ο Αιτητής προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τα Διατάγματα για εκφοβισμό και εκβιασμό ώστε οι Καθ' ων η Αίτηση να συναινέσουν στις παράλογες απαιτήσεις του. Μετά από 7 χρόνια από την καταχώριση της αγωγής, δηλώνει ότι δεν αποπειράθηκε αλλά ούτε και σκοπεύει να προχωρήσει σε οποιαδήποτε αποξένωση ή μεταβίβαση μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της παρούσας αγωγής. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
- Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
- Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
- Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τον Αιτητή περί παραχώρησης δανείου εκ μέρους του προς τους Καθ' ων η Αίτηση και υπογραφής από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 προς όφελος του, γραμμάτιου και/ή εγγράφου αναγνώρισης χρέους για το ποσό των €740.000 πλέον τόκους μέχρι εξόφλησης, το οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση εξακολουθούν να οφείλουν μέχρι σήμερα. Αντίθετα, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής εισέπραξε όλο το ποσό και τυχόν υπόλοιπο είναι πολύ μικρό, τα δε ποσά που αξιώνει αποτελούν προϊόν εκβιασμού και παράλογων μονομερών υπολογισμών. Το κατά πόσο ευσταθούν οι θέσεις του Αιτητή δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων ο Αιτητής αποδίδει στους Καθ' ων η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούται εναντίον τους θεραπεία όπως αξιώνει με την αγωγή του, δεν είναι δυσδιάκριτη. Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συμπεριλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά που μπορεί να προκληθεί με την μη έκδοση του Διατάγματος. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των συμφερόντων του αιτούμενου την θεραπεία (βλ. Papastratis v. Pierides
(1979)1 C.L.R. 231, M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791, Κώστας Κυρίσαββας κ.ά ν. Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ. 1245). Έχω εξετάσει με προσοχή τις θέσεις των δύο πλευρών επί του θέματος. Συμφωνώ με τη θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή ότι με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν είναι απαραίτητη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του Εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση C. Phasarias (Auto Centre) Ltd v. Σκυρ. «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 785: «Ακούσαμε τις δυο πλευρές και καταλήγουμε πως επιβάλλεται να παρέμβουμε. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος, δηλαδή, να μή ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. (Βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχουμε υπόψη την Κυριάκος Παναγιώτου ν. Σταυρινής Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ.
- Εκεί έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν η μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοΐζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα "ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μή μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων". Τα ίδια και στην Tσιολάκκη και άλλη (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική Δ., όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι "η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος".» Συνακόλουθα, στην προκειμένη περίπτωση δε κρίνεται απαραίτητη η προσκόμιση μαρτυρίας εκ μέρους του Αιτητή ώστε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για την πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση να αποξενώσουν ή επιβαρύνουν τα επίδικα ακίνητα. Ό,τι έχει σημασία και αποτελεί το ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, είναι κατά πόσο κρίνεται αναγκαία η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, ώστε να αποφευχθεί η αποξένωση ή επιβάρυνση των ακινήτων, ως αποτέλεσμα της οποίας να μην μπορεί να ικανοποιηθεί ο Αιτητής. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τα επίδικα ακίνητα είναι ήδη επιβαρυμένα με Υποθήκες και άλλες επιβαρύνσεις όπως memo και ΠΩΕ, όπως προκύπτει από την παρ.6 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση και τα επισυνημμένα Τεκμ.2 και 3, τα οποία αποτελούν πιστοποιητικά έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και αναφέρονται στην αγοραία αξία των ακινήτων την 1.1.
- Εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκαν ως Τεκμ.Α επίσης πιστοποιητικά έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας για τα επίδικα ακίνητα, όπου παρουσιάζονται οι ίδιες επιβαρύνσεις με εκτιμημένη αξία την 1.1.
- Είναι δε σημαντικό ότι η αξία των ακινήτων κατά την 1.1.2018 παρουσιάζεται χαμηλότερη από την αξία τους κατά την 1.1.
- Ωστόσο, οι Αιτητές παρέλειψαν να παρουσιάσουν μαρτυρία εκτιμητή σε σχέση με τη σημερινή αξία των ακινήτων, αλλά πολύ περισσότερο παρέλειψαν να παρουσιάσουν στο Δικαστήριο μαρτυρία σε σχέση με τα ποσά που κάθε επιβάρυνση επί των ακινήτων εξασφαλίζει, ως και σε σχέση με τα σημερινά οφειλόμενα ποσά της κάθε επιβάρυνσης, ώστε να είναι σε θέση το Δικαστήριο να εκτιμήσει τον κίνδυνο μη ικανοποίησης της αξίωσης του Αιτητή, μετά την ικανοποίηση όλων των προηγούμενων επιβαρύνσεων. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι ο Αιτητής παρέλειψε να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση ικανοποίησης όλων των οφειλόμενων ποσών που εξασφαλίζονται με τις ήδη υφιστάμενες επιβαρύνσεις προς όφελος τρίτων προσώπων και τραπεζικών Ιδρυμάτων, θα παραμείνει οποιοδήποτε υπόλοιπο προς ικανοποίηση της επίδικης αξίωσης του Αιτητή, ώστε να κρίνεται αναγκαία η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Στη βάση των υφιστάμενων επιβαρύνσεων, δεν τίθεται θέμα αποξένωσης των ακινήτων από τους Καθ' ων η Αίτηση, παρά μόνο το ενδεχόμενο ικανοποίησης του Αιτητή από τυχόν υπόλοιπο ως εξηγήθηκε αμέσως ανωτέρω, ζήτημα για το οποίο ο Αιτητής, επαναλαμβάνω, παρέλειψε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή ο Αιτητής, χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, εάν επιτύχει στην αγωγή του δεν θα μπορέσει να αποζημιωθεί πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί, χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για τη μη έκδοση του (βλ. Commerzbank Ausladsbanken Holding A.G. v Adeona Holdings Ltd, Πολ. Εφ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27.2.15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν Δήμος Λευκωσίας, Πολ. Εφ. Ε68/2013, ημερομηνίας 24.3.15) και Πολιτική Αίτηση 123/18 ημερομηνίας 11.10.18). Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος του Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο