FRANCOUDI AND STEPHANOU LIMITED ν. CYBARCO CONTRACTING LIMITED κ.α., Αρ. Αίτησης 222/2019, 19/10/2020

(1)CYBARCO CONTRACTING LIMITED

(2)G PARASKEVAIDES LIMITED,

(3)ΑΒΑΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΉ - ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ - ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ,

(4)ΑΘΗΝΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Μεταξύ: FRANCOUDI AND STEPHANOU LIMITED Αιτήτριας -και-

1. CYBARCO CONTRACTING LIMITED, εκ Λεμεσού
2. G PARASKEVAIDES LIMITED, εκ Λευκωσίας
3. ΑΒΑΞ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ -ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ - ΕΜΠΟΡΙΚΗ - ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ, εξ Αθηνών
4. ΑΘΗΝΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, εξ Αθηνών Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------- Αίτηση Aιτητών ημερ. 3.7.2020 για τροποποίηση Ημερ.: 19.10.2020 Για τους Αιτητές: Keane Vgenopoulou & Associates LLC Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1: Chrysses Demetriades & Co LLC Για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 & 3: Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η Αίτηση 4: Καμιά εμφάνιση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Αιτητές στοχεύουν στην έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της νομικής βάσης της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019, με την αντικατάσταση της αναφοράς στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, με την αναφορά στον περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμο του 1987 (Ν.101/1987). Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 2, 3, 6, 7 και 9 του περί Διεθνούς Εμπορικής Διαιτησίας Νόμου του 1987, (Ν.101/1987), στα άρθρα 2, 29

(1)- 31, 41 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.9, Δ.25 θ.θ.1 - 6, Δ.48 θ.θ.1-12, Δ.63, Δ.64 θ.θ.1-2, στο Κοινοδίκαιο και τις αρχές της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στην σχετική Νομολογία και στις γενικές εξουσίες και δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXX Λουκαΐδου, δικηγόρου στη δικηγορική Εταιρεία που ενεργεί ως δικηγόροι των Αιτητών, ημερ. 3.7.

1. Η Ενόρκως δηλούσα αναφέρθηκε στη διαδικασία Διαιτησίας που οι Αιτητές ήγειραν στις 26.8.2019 εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 - 4, στη βάση των προνοιών της Συμφωνίας Μετόχων ημερ. 25.1.2008, που περιέχει συνυποσχετικό διαιτησίας. Περαιτέρω, οι Αιτητές καταχώρισαν Μονομερή Αίτηση ημερ. 27.8.2019 για έκδοση ενδιάμεσων Διαταγμάτων, επικουρικών στη διαδικασία Διαιτησίας. Ισχυρίζεται ότι στη βάση πρόσφατων εξελίξεων στα πλαίσια της διαδικασίας Διαιτησίας που αφορούν Προκαταρκτική Απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου ημερ. 29.5.2020, οι Αιτητές οφείλουν να τροποποιήσουν τη νομική βάση και τον τίτλο της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019, αφού αυτή είναι επικουρική στη διαδικασία Διαιτησίας. Ειδικότερα, αναφέρθηκε στην Ειδοποίηση Διαιτησίας ημερ. 26.8.2019 (Τεκμ.1) η οποία αναφερόταν στο διορισμό του κ. Σταύρου Παύλου ως Διαιτητή εκ μέρους των Αιτητών και στην κλήση των Καθ' ων η Αίτηση να διορίσουν Διαιτητή. Με δεδομένη την άρνηση των Καθ' ων η Αίτηση να διορίσουν ένα από κοινού Διαιτητή, οι Αιτητές καταχώρισαν την Αίτηση με αρ. 253/19, με την οποία αιτήθηκαν Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διορίζει ένα από κοινού Διαιτητή εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 -
2. Η εν λόγω Αίτηση βασιζόταν στο Κεφ.4 και απορρίφθηκε με Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 13.2.2020 (Τεκμ.2). Στη συνέχεια το τετραμελές Διαιτητικό Δικαστήριο διόρισε τον κ. XXXXX Δράκο ως επιπρόσθετο Διαιτητή και Πρόεδρο αυτού. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 έθεσαν θέμα σχετικά με το διορισμό του Προέδρου και το Διαιτητικό Δικαστήριο έδωσε οδηγίες στις 9.4.2020 στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, όπως υποβάλουν γραπτώς τις θέσεις τους ως προς το εφαρμοστέο δίκαιο που διέπει την Διαιτητική Διαιτησία και την ορθή σύνθεση του Διαιτητικού Δικαστηρίου. Τα διάδικα μέρη - εκτός από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 που απείχαν από τη διαδικασία - υπέβαλαν γραπτώς τις θέσεις τους και το Διαιτητικό Δικαστήριο στις 29.5.2020 έκδωσε Προκαταρκτική Απόφαση (Τεκμ.3), με την οποία αποφασίστηκε μεταξύ άλλων, ότι το εφαρμοστέο δίκαιο στη διαδικασία Διαιτησίας είναι ο Ν.101/
3. Παρά το γεγονός ότι η διαδικασία Διαιτησίας άρχισε με βάση το Κεφ.4, αλλά με βάση την Προκαταρκτική Απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου το εφαρμοστέο δίκαιο είναι ο Ν.101/87,η διαδικασία Διαιτησίας συνεχίζεται κανονικά (Τεκμ.4). Λόγω της παραίτησης ενός εκ των διαιτητών, ο οποίος διορίστηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 3, σημειώθηκε καθυστέρηση στη διαδικασία. Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 διόρισαν νέο Διαιτητή στις 2.7.
4. Ισχυρίζεται ότι, επειδή η Μονομερής Αίτηση ημερ. 27.8.2019 για έκδοση Ενδιάμεσου Διατάγματος, είναι επικουρική στη διαδικασία Διαιτησίας, είναι απαραίτητο να τροποποιηθεί η νομική βάση και ο τίτλος της. Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε με καλή πίστη και εντός εύλογου χρόνου από την έκδοση της Προκαταρκτικής Απόφασης στις 29.5.2020 και καμιά ζημιά θα προκληθεί στους Καθ' ων η Αίτηση με την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Αντίθετα, θα λειτουργήσει επιβοηθητικά στη διαδικασία επίλυσης των επίδικων θεμάτων και θα αποφευχθούν περιττά έξοδα εκ μέρους των διαδίκων. Η τροποποίηση της νομικής βάσης της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019 Αίτησης, δεν αλλάζει την ουσία της υπόθεσης, εφόσον η Συμφωνία Μετόχων αναφέρεται στους περί Διαιτησίας Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και οι Αιτητές στη διαδικασία Διαιτησίας υπέβαλαν στο Διαιτητικό Δικαστήριο (Τεκμ.5), σοβαρά και νομικώς τεκμηριωμένα επιχειρήματα, προωθώντας την υπόθεση τους στη βάση του Κεφ.
5. Η αντικατάσταση του Κεφ.4 με το Ν.101/87, δεν επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης, αφού η αναφορά είτε στο Κεφ.4 είτε στον Ν.101/87, αφορά τη δυνατότητα προσφυγής στο Δικαστήριο, των διάδικων στη Διαιτητική διαδικασία, δυνατότητα που παρέχουν και τα δύο νομοθετήματα. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXX Μαδέλλα, δικηγόρου στη δικηγορική εταιρεία των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση
6. Ισχυρίζεται ότι η θέση που προέβαλαν ευθύς εξ αρχής οι Καθ' ων η Αίτηση αποφασίστηκε από το Διαιτητικό Δικαστήριο ως ορθή. Συνεπώς, η Μονομερής Αίτηση ημερ. 27.8.2019 καταχωρίστηκε επί παντελώς εσφαλμένης νομικής βάσης. Οι Αιτητές επικαλούμενοι τις πρόνοιες του Κεφ.4 που δίδουν στο Δικαστήριο την εξουσία να εκδίδει Προσωρινά Διατάγματα προς υποβοήθηση Διαιτησίας (άρθρο 26 και παρ.8 του δεύτερου Παραρτήματος), αποτάθηκαν και ζήτησαν την έκδοση τέτοιων Διαταγμάτων. Όπως αποφασίστηκε από το Διαιτητικό Δικαστήριο, το Δικαστήριο δεν είχε και δεν έχει εξουσία να εκδώσει οποιοδήποτε Διάταγμα δυνάμει του Κεφ.4, εφόσον αυτό δεν εφαρμόζεται στην υπό συζήτηση Διαιτησία. Οι Αιτητές δεν μπορούν εκ των υστέρων να «μεταμορφώσουν» το αίτημα τους, ώστε να ασκήσει το Δικαστήριο την εξουσία που δίδει το άρθρο 9 του Ν.101/
7. Με την παρούσα Αίτηση αυτό που οι Αιτητές επιδιώκουν, δεν είναι η εξειδίκευση με περισσότερη ακρίβεια της νομικής βάσης της Μονομερούς Αίτησης, αλλά η εξ ολοκλήρου διαγραφή και ριζική μεταβολή της νομικής βάσης της Αίτησης, με την πλήρη αντικατάσταση της υφιστάμενης νομική βάσης και την εισαγωγή άλλης από αυτής που αποτέλεσε τη νομική βάση της. Η επιδιωκόμενη τροποποίηση δεν είναι επιτρεπτή, εφόσον αυτή αφορά τη δυνατότητα έκδοσης Διαταγμάτων από το Δικαστήριο. Η πλήρης αντικατάσταση της νομικής βάσης της Μονομερούς Αίτησης, αφορά την ουσία και τη φύση της και την καθιστά μια διαφορετική Αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, η Μονομερής Αίτηση είναι θνησιγενής διότι εντελώς αντικανονικά δεν καταχωρίστηκε στα πλαίσια Κύριας διαδικασίας. Συνεπώς οι Αιτητές σπαταλούν δικαστικό χρόνο, εφόσον και αν ακόμα γίνει αποδεκτό το αίτημα τους, η Μονομερής Αίτηση τους είναι καταδικασμένη διότι δεν είναι έγκυρο εναρκτήριο δικονομικό μέτρο. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXX Δαυίδ, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ημερ. 17.9.
8. Αναφέρθηκε στη Μονομερή Αίτηση ημερ. 27.8.2019 την οποία καταχώρισαν οι Αιτητές επιδιώκοντας την έκδοση Προσωρινού Απαγορευτικού Διατάγματος προς υποβοήθηση Διαιτητικής διαδικασίας. Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω Μονομερής Αίτηση είναι δικονομικά ανεπίτρεπτη και άκυρη ε υπαρχής διότι δεν καταχωρίστηκε στα πλαίσια Κύριας δικαστικής διαδικασίας δηλαδή Αγωγής ή Εναρκτήριας Αίτησης. Συνεπώς δεν αποτελεί έγκυρο εναρκτήριο δικονομικό μέτρο και θα πρέπει να απορριφθεί, συμπαρασύροντας και την παρούσα Αίτηση για τροποποίηση. Αναφέρθηκε περαιτέρω και στην απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου (Τεκμ.3 στην Αίτηση) με την οποία αποφασίστηκε ότι το εφαρμοστέο δίκαιο στη Διαιτητική διαδικασία είναι ο Ν.101/
9. Συνεπώς η νομική βάση της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019 είναι εξ υπαρχής λανθασμένη. Οι Αιτητές είχαν αποταθεί στο Δικαστήριο επικαλούμενοι το άρθρο 26 του Κεφ.
10. Όμως είναι πλέον ξεκάθαρο ότι κατά το χρόνο καταχώρισης της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019, το Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία με βάση το Κεφ.4 να εκδώσει Διάταγμα, αφού το Κεφ.4 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην επίδικη Διαιτησία. Με την παρούσα Αίτηση, οι Αιτητές εκ των υστέρων επιδιώκουν ουσιαστικά τη διαγραφή του πυρήνα της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019 δηλαδή το Κεφ.4 και την αντικατάσταση του με το Ν.101/
11. Είναι ανεπίτρεπτη η μετάλλαξη της Αίτησης ώστε να καταστεί αίτημα υπό τις πρόνοιες διαφορετικού Νόμου. Ό,τι επιδιώκεται με την παρούσα Αίτηση είναι η εξ ολοκλήρου διαγραφή και η ριζική μεταβολή της νομικής βάσης της Μονομερούς Αίτησης, κάτι που δεν είναι επιτρεπτό και πολύ περισσότερο όταν η επιδιωκόμενη τροποποίηση αφορά τη δυνατότητα έκδοσης Διαταγμάτων από το Δικαστήριο. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων, προώθησαν τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Το πρώτο ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο, η Δ.25 θ.1 - 6 την οποία οι Αιτητές επικαλούνται, εφαρμόζεται στην συγκεκριμένη περίπτωση. Η θέση των Αιτητών είναι ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία λόγω της Προκαταρκτικής Απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου ημερ. 29.5.2020 με την οποία αποφασίστηκε ότι το εφαρμοστέο δίκαιο στη διαδικασία Διαιτησίας είναι ο Ν.101/87και όχι το Κεφ.4 επί του οποίου στηρίζεται η Μονομερής Αίτηση ημερ. 27.8.
12. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών, όπως προκύπτει από τη γραπτή της αγόρευση, στηρίζει την παρούσα Αίτηση στη Δ.25 θ.5, η οποία ορίζει ως ακολούθως: Δ.25 θ.
13. «Το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως ως θα έκρινε δίκαιο, να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, όλες δε οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος, το οποίο εγείρεται από ή κατά τη διαδικασία.» Από το λεκτικό της Δ.25 θ.5 προκύπτει ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέψει τροποποίηση οποιουδήποτε ελαττώματος ή λάθους, το οποίο όμως θα πρέπει να είναι τεχνικό και να μην επηρεάζει την ουσία του δικογράφου ή να αλλάζει το δικόγραφο αυτό καθ' εαυτό. Στην υπόθεση E.G. Falekkos LTD v. Reana Manufacturers Ltd

(1999)1 A.A.Δ. 443, όπου ετίθετο θέμα τροποποίησης του ονόματος διαδίκου μετά την απόφαση, το Ανώτατο Δικαστήριο, αφού επεσήμανε ότι η Δ.25 θ.5 είναι πανομοιότυπη με το Ο.28 r.12 των Αγγλικών Θεσμών και με αναφορά σε Αγγλικές υποθέσεις τόνισε ότι τέτοια διόρθωση με βάση τη Δ.25 θ.5 και τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου μπορεί να γίνει, εφόσον δεν πρόκειται για αλλαγή της απόφασης αυτής καθ' εαυτής. Τόνισε επίσης ότι στην υπόθεση εκείνη το προκύψαν θέμα - που αφορούσε διόρθωση λανθασμένου ονόματος διάδικου στην αγωγή (misnomer) ήταν εντελώς τεχνικό, γεγονός που καθιστούσε αναγκαία τη διόρθωση. Στην προκειμένη περίπτωση, η πλευρά των Αιτητών αιτείται την αντικατάσταση της νομικής βάσης της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019, με τη διαγραφή του Κεφ.4 και την αντικατάσταση του με το Ν.101/

1. Όπως η ενόρκως δηλούσα για τους Αιτητές αναφέρει στην παρ.21 της Ένορκης Δήλωσης της ημερ. 3.7.2020 προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης, η πάγια θέση των Αιτητών κατά την καταχώριση της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019 αλλά και με βάση τις γραπτές τους θέσεις που υπέβαλαν στο Διαιτητικό Δικαστήριο με επικαλούμενα σοβαρά και νομικώς τεκμηριωμένα επιχειρήματα (Τεκμ.5 στην Αίτηση), ήταν ότι το εφαρμοστέο δίκαιο της παρούσας υπόθεσης είναι το Κεφ.
2. Συνεπώς οι Αιτητές ουδόλως επικαλούνται ελάττωμα ή λάθος στην Μονομερή Αίτηση τους ημερ. 27.8.2019, αφού η σταθερή θέση τους ήταν ότι το ορθό εφαρμοστέο δίκαιο ήταν το Κεφ.
3. Η αιτούμενη διόρθωση προέκυψε μετά την έκδοση της Προκαταρκτικής Απόφασης στη Διαιτησία, η οποία όμως ουδόλως μπορεί να κριθεί ότι αφορά ζήτημα διαδικαστικής φύσεως, τεχνικό ή τυπικό. Αντίθετα, η νομική βάση της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019, με αίτημα την έκδοση ενδιάμεσων επικουρικών Διαταγμάτων στη Διαιτησία, αποτελεί ζήτημα ουσίας και η αιτούμενη τροποποίηση αλλάζει αυτή καθ' εαυτή την Αίτηση ως προς το νομικό πλαίσιο επί του οποίου βασίζεται. Η αιτούμενη τροποποίηση άπτεται της εγκυρότητας της Μονομερούς Αίτησης ημερ. 27.8.2019, εφόσον αφορά τη νομική της βάση, δηλαδή το ουσιαστικό δίκαιο από το οποίο το Δικαστήριο αντλεί δικαιοδοσία για να της επιληφθεί και να εκδώσει τα αιτούμενα Ενδιάμεσα Διατάγματα. Η θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν επηρεάζει την ουσία της υπόθεσης διότι και τα δύο νομοθετήματα (Κεφ.4 και Ν.101/87), παρέχουν τη δυνατότητα στα μέρη της Διαιτησίας, να προσφύγουν στο Δικαστήριο, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Επαναλαμβάνω ότι η νομική βάση της Μονομερούς Αίτησης αποτελεί ζήτημα ουσίας και αίτημα τροποποίησης της, χωρίς επίκληση εκ μέρους των Αιτητών ότι επρόκειτο για ελάττωμα ή λάθος, δεν εμπίπτει εντός των προνοιών της Δ.25 θ.5 και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Παρά το γεγονός ότι η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών, δεν επικαλέστηκε στη γραπτή της αγόρευση τη Δ.25 θ.6, συνοπτικά αναφέρω ότι ούτε και οι πρόνοιες της εν λόγω Διαταγής τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση. Τούτο γιατί η Δ.25 θ.6 αφορά γραφικά λάθη σε δικόγραφα, αποφάσεις ή Διατάγματα ή λάθη που προκύπτουν από τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη. Στην υπόθεση E.G. Falekkos Ltd v. Reana Manufacturers Ltd (ανωτέρω) έγινε σχετική αναφορά στις υποθέσεις Koumi v. Republic

(1987)3 C.L.R. 1519, Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance

(1989)1 A.A.Δ. (Ε) 664, Sofocli v. Leonidou

(1989)1 C.L.R. 581 και Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους

(1993)1 Α.Α.Δ.

1. Τα πιο κάτω αποσπάσματα από την υπόθεση Ε. Φιλίππου και Σιβιτανίδης (ανωτέρω) είναι σχετικά: Ε. Φιλίππου (ανωτέρω) «Γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστι­κά στην διατύπωση σε αντίθεση με την διαμόρφωση των θέ­σεων του διαδίκου και αποβλέπει στον εναρμονισμό του λόγου με την έκδηλη πρόθεση.» Σιβιτανίδης (ανωτέρω) «Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του δικαστηρίου.» Στην προκειμένη περίπτωση, οι Αιτητές δεν επικαλέστηκαν γραμματικό λάθος στην Μονομερή Αίτηση ημερ. 27.8.2019 που να προέκυψε από τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη. Συνεπώς η αιτούμενη τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί κατ' επίκληση της Δ.25 θ.
2. Τέλος, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η αιτούμενη τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί με βάση τις πρόνοιες της Δ.64, την οποία αν και επικαλούνται οι Αιτητές στην παρούσα Αίτηση, η ευπαίδευτη συνήγορος τους ουδόλως ασχολήθηκε με αυτή στην γραπτή της αγόρευση. Στην υπόθεση Bank of Foreign Trade of Russian Federation "VVNESHTORGBANK" v. ICC Chemicals (UK) Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ 1728, αποφασίστηκε ότι η Δ.64 δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με την τροποποίηση δικογράφων ή αιτήσεων. Εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει συμμόρφωση προς τους Θεσμούς. Η τροποποίηση Ενδιάμεσης Αίτησης με βάση τη Δ.48, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι θεραπεύει οποιαδήποτε παρατυπία που προκλήθηκε λόγω μη συμμόρφωσης της αίτησης προς οποιοδήποτε θεσμό. Στην υπόθεση Karl Heinz Wunderlich κ.ά ν. Ευθυβούλου Παναγιώτου

(1999)1 ΑΑ.Δ. 366, τονίστηκε ότι η εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από τη νέα Δ.64 είναι εξουσία για θεραπεία των παρατυπιών, που αποτελούνται από παράλειψη συμμόρφωσης με τους Θεσμούς και το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις. Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Ashot Egiazaryan κ.ά ν. Denoro Investments Ltd κ.ά

(2013)1 Α.Α.Δ. 409: «Το Άρθρο 25

(3)ως δικαιοδοτικό υπερτερεί της κανονιστικής ρύθμισης που εμπεριέχεται στη Δ.35 θ.8, στην οποία θα γίνει αναφορά αμέσως μετά. Ακριβώς διότι το άρθρο έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία κατ' επανάληψη περιοριστικά, κατά τον τρόπο που θα εξηγηθεί στη συνέχεια, οι εφεσείοντες όφειλαν να εστιάσουν την προσοχή τους και σ' αυτό, ιδιαιτέρως διότι η νομολογία είναι αποκαλυπτική στο ότι οποιαδήποτε αίτηση θα πρέπει να αναφέρει το νόμο και τους κανονισμούς στους οποίους βασίζεται ως απαραίτητο στοιχείο εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Κούππα ν. Βασιλειάδη

(1981)1 J.S.C 120, Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης

(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοΐζος Ιορδάνους Λτδ

(2001)1 Α.Α.Δ. 743, στην οποία μάλιστα λέχθηκε ότι η παράλειψη αναφοράς στους ορθούς κανονισμούς και, βέβαια, το νόμο δεν χωρεί διόρθωσης στη βάση των προνοιών της Δ.64. Η σημασία της τήρησης των Θεσμών τονίστηκε και στις πρόσφατες αποφάσεις Τσεσμέλογλου ν. Σοφοκλέους,

(2013)1 Α.Α.Δ. 64, και Κοντού ν. Global Capital Ltd,

(2013)1 Α.Α.Δ. 192.» Στην προκειμένη περίπτωση, η παράλειψη των Αιτητών να συμπεριλάβουν στην Μονομερή Αίτηση τους ημερ. 27.8.2019 τον Ν.101/87, ως νομική βάση αυτής, δεν αποτελεί απλή παρατυπία ούτε και μη συμμόρφωση με τους Θεσμούς, ώστε να είναι θεραπεύσιμη με βάση τη Δ.64 θ. 1 και

1. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η νομική βάση της Αίτησης αποτελεί θεμελιώδες ζήτημα ουσίας και όρο απαράβατο της εγκυρότητας της. Συνεπώς η παράλειψη των Αιτητών να αναφερθούν στο Ν.101/87ως το ορθό εφαρμοστέο δίκαιο, αποτελεί ουσιώδη και θεμελιώδη παράλειψη και δεν χωρεί διόρθωση της στη βάση των προνοιών της Δ.
2. Για όλα τα πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και σε βάρος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Μονομερής Αίτηση ημερ. 27.8.2019 ορίζεται για οδηγίες στις 12.11.2020, 9.00 π.μ. (Υπ.) ................ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο