ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΟΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΩΝ KANIKA ΕΝΑΕΡΙΟΣ (ΚΑΝΙΚΑ ΕΝΑΕRIOS COMPLEX) ν. KANIKA TOURIST ENTERPRISES LTD, Αγωγή αρ.: 3049/201

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΟΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΩΝ KANIKA ΕΝΑΕΡΙΟΣ (ΚΑΝΙΚΑ ΕΝΑΕRIOS COMPLEX) ν. KANIKA TOURIST ENTERPRISES LTD, Αγωγή αρ.: 3049/2018, 19/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A148 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 3049/2018 Μεταξύ: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΟΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΩΝ KANIKA ΕΝΑΕΡΙΟΣ (ΚΑΝΙΚΑ ΕΝΑΕRIOS COMPLEX) Ενάγουσα και KANIKA TOURIST ENTERPRISES LTD Εναγόμενη Αίτηση ημερομηνίας 07.05.2020 Ημερομηνία: 19.10.2020 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα/Καθ' ης η αίτηση: Καμία εμφάνιση (ηλεκτρονικά: Φ.Τ. Αποστολίδης) Για Εναγόμενη/Αιτήτρια: Καμία εμφάνιση (ηλεκτρονικά: Κ. Γρηγορίου για PHC Tsangarides LLC) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [Λόγω των υγειονομικών μέτρων που είναι σε ισχύ για την αντιμετώπιση του Covid-19, η απόφαση δίδεται χωρίς τη φυσική παρουσία των συνηγόρων των διαδίκων και διαβιβάζεται σε αυτούς ηλεκτρονικά, με τη συγκατάθεσή τους, και θεωρείται δημόσια απαγγελθείσα] Την 28.12.2018, η Ενάγουσα ήγειρε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, με την οποία ζητά τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της εκ συμφώνου απόφασης ημερομηνίας 21.11.2018 που είχε εκδοθεί στην αγωγή 4033/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Με την αγωγή XXXXX/2013, η Ενάγουσα είχε αξιώσει από την Εναγόμενη, η οποία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια 11 μονάδων στο σύμπλεγμα πολυκατοικιών KANIKA ΕΝΑΕΡΙΟΣ, ποσό €38.784,40 για οφειλόμενα κοινόχρηστα. Σύμφωνα με τη θέση της Ενάγουσας, ενώ πληρώθηκε μόνον ένα ποσό έναντι της απαίτησής της και υπήρχε υπόλοιπο χρέους, δηλώθηκε «λανθασμένα» ή «από λανθασμένη πληροφόρηση του δικηγόρου» ή από «πληροφόρηση που δόθηκε από αναρμόδιο άτομο και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα», ότι η αγωγή εξοφλήθηκε και πως παρέμεναν μόνον τα έξοδα, οπότε και περιορίστηκε η απαίτηση στο ποσό των εξόδων και εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση μόνον για τα έξοδα της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα επικαλείται πρόσθετα απόκρυψη ή παρασιώπηση του γεγονότος ότι δεν υπήρξε εξόφληση, από την πλευρά της Εναγόμενης. Την 12.02.2019, η Εναγόμενη καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στην παρούσα αγωγή και την 14.06.2019 καταχώρισε και Έκθεση Υπεράσπισης. Δια της Έκθεσης Υπεράσπισής της, προβάλλει προδικαστικές ενστάσεις και, άνευ βλάβης αυτών, υπεράσπιση με την οποία αρνείται το γεγονός ότι είναι η ιδιοκτήτρια των 11 μονάδων, εφόσον υπάρχουν πωλητήρια συμβόλαια κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο γι' αυτές, και περαιτέρω αρνείται το γεγονός ότι δέχθηκε οποτεδήποτε την οφειλή στο πλαίσιο της αγωγής XXXXX/

1. Δεν αρνείται ότι υπήρξε δήλωση του δικηγόρου της Ενάγουσας ότι η αγωγή εξοφλήθηκε και ότι η δικηγόρος της Εναγόμενης συμφώνησε σε κάτι τέτοιο. Με το απαντητικό δικόγραφό της που καταχωρίστηκε την 18.06.2019, η Ενάγουσα αρνείται τις προδικαστικές ενστάσεις. Δεν αρνείται ότι μπορεί οι μονάδες να έχουν πωληθεί και ότι μπορεί να υπάρχουν κατατεθειμένα πωλητήρια συμβόλαια στο Κτηματολόγιο, αλλά λέγει ότι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια είναι η Εναγόμενη, πλην του ότι η ίδια η Εναγόμενη δεν ειδοποίησε οποτεδήποτε την Ενάγουσα για πωλήσεις. Επιμένει ότι έχει καλή βάση αγωγής, που είναι η επαναφορά της αγωγής XXXXX/2013 και επαναλαμβάνει όσα ισχυρίζεται στην Έκθεση Απαίτησής της. Στο στάδιο της προδικασίας, την 07.05.2020, η Ενάγουσα καταχώρισε αίτηση με την οποία αιτήθηκε την εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων που εγείρονται δια της υπεράσπισής της, υπό τα σημεία 1.1 και 1.
2. Την 15.09.2020, εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα για εκδίκαση των ενστάσεων που εγείρονται με τα σημεία 1.1 και 1.2 της υπεράσπισης της Εναγόμενης προδικαστικά. Ως εκ τούτου, δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση σχετικών αγορεύσεων. Αμφότερες οι πλευρές, καταχώρισαν γραπτές αγορεύσεις, προς υποστήριξη των θέσεων της η κάθε μία. Έχω υπόψη μου ό,τι βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι προδικαστικές ενστάσεις της Εναγόμενης έχουν ως εξής: «1.
3. Η Ενάγουσα στερείται αγώγιμου δικαιώματος και/ή δε νομιμοποιείται να προωθεί και/ή να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή και/ή καταχράται τη δικαστική διαδικασία, αφού το θέμα για το οποίο εγείρεται η αγωγή, δηλαδή ο παραμερισμός και/ή ακύρωση εκ συμφώνου απόφασης μέσω της έγερσης καινούργιας αγωγής, δεν προνοείται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή από οποιοδήποτε άλλο νόμο και/ή δεν προνοείται οπουδήποτε διαδικασία ακύρωσης και/ή παραμερισμού απόφασης μέσω έγερσης νέας αγωγής. Ως εκ τούτου, δεν αποκαλύπτεται καλή νομική βάση και/ή εύλογη αιτία αγωγής έναντι των Εναγόμενων και/ή η υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή είναι ενοχλητική και/ή επιπόλαια και/ή αχρείαστη και/ή καταχρηστική και/ή κατά νόμο και ουσία αβάσιμη. 1.
4. Η Ενάγουσα εμποδίζεται και/ή κωλύεται στην προώθηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής καθ' ότι στη βάση αυτούσιων ισχυρισμών καταχώρησε κατά ή περί το 2013 την αγωγή με αριθμό XXXXX/2013 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με την οποία αξίωνε ταυτόσημες με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή θεραπείες και το εν λόγω Δικαστήριο εξέδωσε εκ συμφώνου απόφαση κατά ή περί την 21.11.
5. Οπότε το όλο θέμα αποτελεί δεδικασμένο (res judicata) και ως εκ τούτου η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή είναι καταχρηστική.» Η Ενάγουσα απαντά σε αυτές ότι είναι ευρύτερα γνωστό στη νομολογία και τη θεωρία ότι μια εκ συμφώνου δικαστική απόφαση (consent judgment) μπορεί να ακυρωθεί και να παραμεριστεί μόνον με την καταχώριση αγωγής και ότι με την αγωγή της δεν αξιώνει ό,τι αξίωσε στην αγωγή XXXXX/2013, αλλά το επανάνοιγμα της αγωγής XXXXX/
6. Αρχίζοντας από την τελευταία επισήμανση της Ενάγουσας, ότι η παρούσα αγωγή δεν έχει όμοιο αντικείμενο με την αγωγή XXXXX/2013, θα συμφωνήσω. Το αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι ο παραμερισμός μιας εκ συμφώνου δικαστικής απόφασης. Δεν εγέρθηκε αγωγή με το ίδιο αντικείμενο με την αγωγή XXXXX/2013 και δεν υφίσταται κώλυμα (estoppel)[1]. Η αναίρεση της τελεσιδικίας της XXXXX/2013 είναι άλλο ζήτημα. Έπειτα, να διευκρινιστεί ότι το ζητούμενο σε αυτή την προδικαστική διερεύνηση είναι να εξεταστεί εάν υπάρχει καθόλου βάση αγωγής, για να μπορέσει να εκδικαστεί η αγωγή σε κανονική διαδικασία, όχι να εκδικαστεί η ουσία της αγωγής προδικαστικά. Ο παραμερισμός μιας εκ συμφώνου δικαστικής απόφασης με αγωγή, σε αντίθεση με ό,τι υποστηρίζουν οι συνήγοροι των διαδίκων, προβλέπεται και στους εγχώριους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, στη Δ.33,κ.15 που ορίζει ότι:
7. A judgment obtained by fraud may, upon action brought by any person, whether a party to the record or not, be set aside as against the person who committed or procured the fraud, but this limitation shall not apply to an action to set aside a judgment granting probate of a will. σε μετάφραση
8. Μία απόφαση που εξασφαλίστηκε με δόλο μπορεί, με αγωγή που καταχωρίζεται από οποιοδήποτε πρόσωπο, είτε ήταν μέρος στη διαδικασία είτε όχι, να παραμεριστεί ως προς το πρόσωπο που διέπραξε ή προκάλεσε τον δόλο, αλλά αυτός ο περιορισμός δεν εφαρμόζεται σε αγωγή για παραμερισμό απόφασης δια της οποίας παραχωρείται επικύρωση διαθήκης. Βεβαίως, η αγωγή της Ενάγουσας δεν είναι αγωγή δόλου με βάση τη Δ.33,κ.15 και δεν εγέρθηκε και δια Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος όπως ορίζει και η Δ.2,κκ.1,
9. Πέρα από τον δόλο, που δίνει βάση παραμερισμού δια της Δ.33,κ.15, υπάρχουν και άλλα νομολογιακά παραδείγματα. Όπως ορθά επισημαίνει και ο συνήγορος της Ενάγουσας, εκτίθενται και στο απόσπασμα του Halsbury's Laws of England· και στην πιο σύγχρονη ηλεκτρονική έκδοσή του, που είναι πιο ενημερωμένη. Υπάρχει, λοιπόν, ο παραμερισμός γιατί η συμφωνία επί της οποίας εκδόθηκε η δικαστική απόφαση είχε στοιχεία παρανομίας[2] ή γιατί ήταν αποτέλεσμα αμοιβαίου λάθους[3] ή και γιατί δεν υπήρχε η απαραίτητη εξουσιοδότηση[4], και άλλες περιπτώσεις. Οι αγγλικές αποφάσεις, από τις οποίες δομείται και η εγκυκλοπαιδική αναφορά του Halsbury's Laws of England, δείχνουν ότι μπορεί να επιχειρηθεί παραμερισμός εκ συμφώνου δικαστικής απόφασης με βάση ακόμα και το λάθος ή την παρεξήγηση. Πρόκειται για περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο ασκεί βασικά σύμφυτη εξουσία. Αλλά, πέραν της σύμφυτης εξουσίας, που αφορά στον παραμερισμό της δικαστικής απόφασης, η συμφωνία που προηγείται της δικαστικής απόφασης και από την οποία πηγάζει η εκ συμφώνου απόφαση μπορεί να ακυρωθεί για λόγους που προβλέπονται στο δίκαιο των συμβάσεων, το οποίο παρέχει πλούσιο έδαφος για διερεύνηση της πλάνης, εάν ήταν μονομερής ή αμοιβαία, και αν μπορεί να έχει επίδραση στο κύρος της συμφωνίας, εάν τέτοια υπάρχει. Ακριβώς, επειδή αντικείμενο της ακύρωσης δεν είναι μόνον η δικαστική απόφαση, αλλά και η συμφωνία επί της οποίας βασίζεται η δικαστική απόφαση, όπου αυτή υπάρχει, το ένδικο μέσο είναι η αγωγή (fresh proceedings), αντί η αίτηση παραμερισμού στο πλαίσιο της αγωγής όπου εκδόθηκε η εκ συμφώνου δικαστική απόφαση. Με αναφορά στο λάθος ή την παρεξήγηση, ως λόγους παραμερισμού, στη Sheperd v. Robinson [1919] 1 KB 474 (όπου εκεί όμως ο παραμερισμός ζητήθηκε με αίτηση γιατί ήταν σε ένα στάδιο που δεν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία έκδοσης της απόφασης[5]), ο δικηγόρος (counsel) ήταν μεν νόμιμα διορισμένος, αλλά υπερέβη την εξουσιοδότησή του, αφού συναίνεσε στην έκδοση απόφασης εναντίον του πελάτη του χωρίς γνώση ότι ο τελευταίος είχε ήδη δώσει οδηγίες στους δικηγόρους του (solicitors) να μην συμβιβαστεί η υπόθεση. Στην εγχώρια Τρύφωνος ν. Τράπεζας Κύπρου (Δημόσια Εταιρεία) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A132, Πολιτική Έφεση 411/2011, ημερομηνίας 27.03.2018, υπήρξε αποδοχή απόφασης από δικηγόρο που εμφανίστηκε χωρίς διοριστήριο και χωρίς εξουσιοδότηση από την πελάτισσά του, οπότε εκεί λέχθηκε και ότι δεν επρόκειτο κα' ακρίβεια για εκ συμφώνου απόφαση, εφόσον δεν υπήρξε συμφωνία, αλλά για πράξη χωρίς τη θέλησή της, που δικαιολογούσε άσκηση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου. Θα μπορούσαν να εκτεθούν ακόμα κι άλλα παραδείγματα, αλλά δεν είναι και αυτός ο σκοπός. Η Ενάγουσα δικογραφεί, στην παράγραφο 7 της Έκθεσης Υπεράσπισής της, ότι η δήλωση του δικηγόρου της έγινε «λανθασμένα και/ή προήλθε από λανθασμένη πληροφόρηση του δικηγόρου των Εναγόντων και/ή η πληροφόρηση δόθηκε από αναρμόδιο άτομο και/ή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα». Απαντά και στην προδικαστική ένσταση, μέσω του απαντητικού δικογράφου της, στην παράγραφο 4 αυτού, ότι η απόφαση επιτεύχθηκε, μεταξύ άλλων, «ένεκα λάθους και/ή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα». Εισάγει επίδικο θέμα εάν υπήρξε καθόλου συμφωνία της Ενάγουσας στο να περιοριστεί η απαίτηση στα έξοδα, από ποιον και πώς συνάφθηκε, και κατά πόσον ο δικηγόρος ενήργησε ορθά, μέσα στο πλαίσιο της δικής του εξουσιοδότησης, δεσμεύοντας την Ενάγουσα. Η δικογράφηση αυτή παρέχει βάση αγωγής, την οποία το Δικαστήριο μπορεί και θέλει να προχωρήσει και να εκδικάσει, ακούγοντας και αξιολογώντας σχετική μαρτυρία, εάν βεβαίως τέτοια διατίθεται, για να διαπιστώσει την ύπαρξη, έκταση και το εύρος του λάθους ή της πληροφόρησης του δικηγόρου της Ενάγουσας, από ποιον δόθηκε και υπό ποιες περιστάσεις, και να επιλύσει το ζήτημα, εάν δικαιολογείται ή όχι παραμερισμός της εκ συμφώνου απόφασης στην αγωγή XXXXX/
10. Το γεγονός ότι η εκδίκαση της ουσίας της αγωγής μπορεί να είναι σύντομη, υπό τις περιστάσεις, δεν σημαίνει ότι μπορεί να γίνει δια της προδικασίας, να εξαντληθεί εδώ το πάντως υφιστάμενο αντικείμενο της αγωγής. Για όσα προσπάθησα να εξηγήσω, οι προδικαστικές ενστάσεις που περιέχονται στα σημεία 1.
11. και 1.2 της Έκθεσης Υπεράσπισης της Εναγόμενης απορρίπτονται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. Η αγωγή ορίζεται για Οδηγίες την 26.02.2021 ώρα 8:30 π.μ.. Δίδονται οδηγίες σε σχέση με την αγωγή. (Υπ.)............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Parker v. Simpson