Αναφορικά με την Αντωνίου, Αρ. Αίτησης: 95/15, 20/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A169 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Δρουσιώτη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 95/15 Μεταξύ: Αναφορικά με τον περί Διαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόμο του 1996, Νόμος 23(Ι)/1996. και Αναφορικά με την XXXXX Αντωνίου, Α.Δ.Τ. XXXX59 Αίτηση από XXXX (XXXX) Ιωάννου Ημερομηνίας 21.3.2019 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 20.11.20 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτήτρια: κ. Στέλιος Αμερικάνος & Σία ΔΕΠΕ Για Καθ΄ου η Αίτηση: κ. Σπύρος Ιωάννου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια καταχώρησε αίτηση στις 8.6.18 με την οποία ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να τροποποιεί το διάταγμα ημερομηνίας 8.3.16 με το οποίο διορίστηκε ο XXXX Κυριάκου ως διαχειριστής της ανίκανης μητέρας του XXXX Αντωνίου και την αντικατάσταση του από την Αιτήτρια και τον διορισμό της ως διαχειρίστριας της περιουσίας του ανικάνου προσώπου. Μετά την επίδοση της αίτησης στον διαχειριστή του ανικάνου προσώπου ο διαχειριστής στις 31.1.19 καταχώρισε ένσταση η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ιδίου. Σ΄αυτή την ένσταση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει η Αιτήτρια ζητά την άδεια του Δικαστηρίου να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.40 θ.9-13, Δ.48, θ.θ. 1, 2, 3, 4
(1)
(2), 6, 8, 9 και στον περί Δικαστηρίων Ν.14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 9 και 49, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας στην οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α το προσχέδιο της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που επιθυμεί να καταχωρίσει. Συγκεκριμένα η Αιτήτρια αναφέρει ότι η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιέχει τις θέσεις της, σε σχέση και προς απάντηση των ισχυρισμών του διαχειριστή οι οποίοι περιέχονται στην ένορκη δήλωση του η οποία στηρίζει την αίτηση. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκης της δήλωση, ως ισχυρίζεται, περιλαμβάνει πραγματικά και νομικά ζητήματα τα οποία τίθενται προς απάντηση του διαχειριστή και περαιτέρω προτίθεται να απαντήσει σε ισχυρισμούς οι οποίοι τέθηκαν μεταγενέστερα της αρχικής της ένορκης της δήλωσης από τον διαχειριστή ώστε αυτή να μην παραμείνουν αναντίλεκτοι. Ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί του διαχειριστή δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, είναι ανυπόστατοι και ατεκμηρίωτοι και αμφισβητούν τις θέσεις της όπως αυτές παρουσιάζονται αναλυτικά στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 8.6.18. Τονίζει ότι είναι ανάγκη να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση καθότι η εκδίκαση της αίτησης θα διεξαχθεί με βάση τις ένορκες δηλώσεις οι οποίες είναι καταχωρημένες και από τη στιγμή που τέθηκαν από τον διαχειριστή θέματα τα οποία άπτονται τις ουσίας της διαφορά εγείρεται έκδηλα η ανάγκη καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ο Καθ΄ου η αίτηση διαχειριστής καταχώρισε ένσταση στην οποία περιέχονται 19 λόγοι ένστασης. Ισχυρίζεται ότι η Αιτήτρια δεν έχει επιδείξει την ύπαρξη καλού λόγου προκειμένου το Δικαστήριο να επιτρέψει την αίτηση, η Αιτήτρια επιχειρεί με την συμπληρωματική της ένορκη δήλωση να εισαγάγει πρόσθετη ή και απαντητική μαρτυρία για τα γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά στην Αιτήτρια κατά την σύνταξη της αρχικής της ένορκης δήλωσης. Η ένσταση συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του διαχειριστή Αντώνη Αντωνίου ο οποίος ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να επιτύχει η Αίτηση καθότι η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει ουσιαστικούς και βάσιμους λόγους στους οποίους να μπορεί να βασιστεί το Δικαστήριο για να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια. Η Αιτήτρια δεν επιχειρεί να εισαγάγει ισχυρισμούς βοηθητικούς ώστε το Δικαστήριο να έχει πλήρη και σαφή εικόνα ενώπιον του αλλά επιχειρεί να διαφθείρει και να αλλοιώσει την εικόνα διαχειριστή προς το Δικαστήριο. Η Αιτήτρια θα έπρεπε εξ αρχής να έθετε όλους αυτούς τους ισχυρισμούς τους οποίους επικαλείται. Το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αφού η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν αποσκοπεί στην απάντηση αμφισβητούμενων γεγονότων ή σε απάντηση απρόβλεπτων θέσεων αλλά αποσκοπεί σε διόρθωση σφαλμάτων. Ισχυρίζεται ότι ο χρόνος που διέρρευσε από την καταχώριση της ένστασης μέχρι την καταχώριση της παρούσας αίτησης θα πρέπει να επενεργήσει αρνητικά για την Αιτήτρια. Εισηγείται ότι η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και πρωταρχικός σκοπός της Αιτήτριας είναι να καλύψει κενά και παραλείψεις που έχει η αρχική της ένορκη δήλωση. Ως εκ τούτου ζητά την απόρριψη της αίτησης. Οι δικηγόροι των διαδίκων προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις οι οποίες έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και θα γίνει αναφορά εκεί όπου είναι αναγκαία πιο κάτω. Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας έχει ως νομική βάση την Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία έχει ως εξής: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Η φράση «καλός λόγος» σημαίνει ακριβώς ότι η άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν υπάρχει ως ιδίω δικαιώματι αλλά πρέπει να δοθούν εξηγήσεις για την αναγκαιότητα καταχώρησης τέτοιων δηλώσεων εφ' όσον έκδηλα ο σκοπός της Δ.48 θ.4
(2)είναι μεταξύ άλλων ότι οι διαδικασίες αιτήσεων πρέπει να είναι σύντομες και αποτελεσματικές με παρεμπόδιση αχρείαστης μαρτυρίας. Το ίδιο ισχύει και για την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να επιτρέπει ή όχι αντεξέταση (Δ.39). Ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δίδεται σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου μετά την τροποποίηση της ως άνω διάταξης. Στην Αίτηση των Φιλόκυπρου Ματθαίου και άλλων για έκδοση ενταλμάτων της φύσεως Ceriorari, Prohibition και Mandamus
(2008)1(A) A.A.Δ. 510 αναφέρονται τα εξής: «. ότι το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Σχετική επίσης αναφορά μπορεί να θεωρηθεί η υπόθεση In re Λ. Μήλου
(2008)1(Α) 280 που αφορούσε απόρριψη αιτήματος για αντεξέταση και μάλιστα στην απουσία ένστασης της άλλης πλευράς. Τονίσθηκε ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια στα δεδομένα της υπόθεσης να εγκρίνει ή να απορρίψει αίτηση τέτοιας φύσης ανάλογα με τα περιστατικά της. [Βλέπετε επίσης Halsbury's Laws of England, 4η Έκδ., Τόμος 24, σελ. 519, παρ. 972 υπό τον τίτλο "No fresh evidence after motion opened". Όσον αφορά δε το θέμα της αντεξέτασης είναι αρκετό να επισημανθεί ότι τέτοια άδεια σπάνια δίδεται (βλ. αναφορικά με την αίτηση του Rama Wahed Ali (Aρ.1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η Έκδ., σελ. 70-71]. Έχω εξετάσει το αίτημα στη βάση της δικογραφίας της κυρίως αίτησης και σε συσχετισμό των εξηγήσεων που δίδονται από την Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση η οποία έχει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλό λόγο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως μια δεύτερη ευκαιρία ενός αιτητή να παρουσιάσει την υπόθεση του. Οι βασικοί πυλώνες της υπόθεσης υπάρχουν και θα κριθούν. Δεν πρέπει σκοπός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης να είναι ενδιάμεση διαδικασία ενίσχυσης των αρχικών θέσεων μιάς κυρίως αίτησης αν και δυστυχώς παρατηρείται αυτή η πρακτική από δικηγόρους με μόνο αποτέλεσμα να καθυστερήσουν οι δίκες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για δύο εκδοχές η μία της Αιτήτριας και η άλλη του Καθ΄ου η αίτηση και μ΄αυτές τις εκδοχές το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην εξέταση της αίτησης. Η Αιτήτρια με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση που προτίθεται να καταθέσει στο Δικαστήριο και ως ισχυρίζεται πρόκειται να απαντήσει στους ισχυρισμούς του διαχειριστή ώστε να μην παραμείνουν αναντίλεκτοι και το Δικαστήριο να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα. Εξετάζοντας λοιπόν την ένορκη δήλωση που προτίθεται να καταθέσει δεν διαπιστώνω να παρουσιάζει γεγονότα τα οποία ήλθαν στην αντίληψη της μετά την καταχώρηση της αρχικής ένορκης της δήλωσης. ΄Ηταν εν γνώσει της Αιτήτριας η προσπάθεια καταγγελίας που έγινε από την ίδια στην Αστυνομία, η κατάσταση της υγείας του ανικάνου προσώπου αλλά και η μεταφορά και η απόσυρση χρημάτων από τον λογαριασμό του ανικάνου προσώπου πριν διοριστεί ως διαχειριστής ο Καθ΄ου η αίτηση. Συνεπώς όλα αυτά εάν η Αιτήτρια επιθυμούσε θα μπορούσε να τα καταθέσει στην αρχική της ένορκη δήλωση και όχι να επιζητεί στο παρόν στάδιο, μετά που ο ίδιος ο Καθ΄ου η αίτηση τα έθεσε στην ένορκη του δήλωση να δώσει τις δικές της εξηγήσεις. Αρκετά από τα οποία ζητά η ίδια να καταθέσει η ίδια η Αιτήτρια τα έχει εντάξει στην αρχική της ένορκη δήλωση με τον τρόπο που επέλεξε η ίδια να το πράξει και δεν βλέπω λόγο γιατί θα πρέπει το Δικαστήριο να επιτρέψει στην Αιτήτρια να επαναλάβει με πλατειασμό τα όσα επιθυμεί υπό τον μανδύα ότι εισήχθησαν από τον Καθ΄ου η αίτηση ως νέοι ισχυρισμοί για τους οποίους θα πρέπει να απαντήσει. Συνεπώς με βάση τα όσα πιο πάνω έχω εξηγήσει η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν μετά την ολοκλήρωση της Ακρόασης της αρχικής αίτησης της Αιτήτριας. Η αρχική Αίτηση ημερομηνίας 8.6.2018 ορίζεται για Ακρόαση στις 19.1.21 ώρα 8:45 π.μ. (με γραπτές αγορεύσεις). (Υπ.) ............ Μ. Δρουσιώτης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο