← Κύπρος

VASILYEVA ν. Μ.Ε.Α. IOANNOY PROPERTIES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 3071/12, 24/12/2020

VASILYEVA ν. Μ.Ε.Α. IOANNOY PROPERTIES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 3071/12, 24/12/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A194 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3071/12 Μεταξύ: ΧΧΧΧ VASILYEVA, από τη Ρωσία και τώρα στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού Ενάγουσας -και-

  1. Μ.Ε.Α. IOANNOY PROPERTIES LIMITED, από Λεμεσό
  2. ΧΧΧΧ ΙΩΑΝΝΟΥ, Δικηγόρος, από Λεμεσό Εναγομένων -------------------- Αίτηση Ενάγουσας ημερ. 30.1.2020 για παράταση χρόνου καταχώρησης Ειδοποίησης Αντέφεσης Ημερ.: 24.11.2020 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: Χρήστος Πουργουρίδης & Σία ΔΕΠΕ και Χ.Π. Ιωάννου ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: Δρ. Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με νομικό υπόβαθρο τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.35 θ.10, Δ.35 θ.19, Δ.48 θ.1-9, Δ.57 θ.2, ως και τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, η Ενάγουσα (στο εξής η Αιτήτρια) καταχώρισε την παρούσα Αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση Διατάγματος του Δικαστηρίου που να παρατείνει τον χρόνο καταχώρισης εκ μέρους της, Ειδοποίησης Αντέφεσης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας ημερ. 30.1.
  3. Η Ενόρκως Δηλούσα αναφέρει ότι είναι η Εφεσίβλητη στην Πολιτική Έφεση 429/19 που καταχωρίστηκε από τους Εναγόμενους (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση). Ισχυρίζεται ότι ο δικηγόρος της XXXXX Πουργουρίδης, κατόπιν οδηγιών της συνέταξε Ειδοποίηση Αντέφεσης (Τεκμ.1), την οποία θα καταχωρούσε στο Δικαστήριο η υπάλληλος του δικηγορικού του γραφείου ΧΧΧΧ Ίτταλος, την Δευτέρα 16.12.2019 δηλαδή πριν την ημερομηνία που εξέπνεε η προθεσμία για την καταχώριση της. Στις 15.12.2019, η εν λόγω υπάλληλος στραμπούληξε το πόδι της και απουσίαζε από την εργασία της στις 16.12.2019 και 17.12.2019 (Τεκμ.2). Όταν επέστρεψε στην εργασία της στις 18.12.2019, διαπίστωσε ότι η προθεσμία για καταχώριση της Ειδοποίησης Αντέφεσης είχε εκπνεύσει την προηγούμενη ημέρα. Αίτηση με το ίδιο αιτητικό καταχωρίστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο στις 20.12.2019 και ορίστηκε για ακρόαση στις 20.1.
  4. Εκ παραδρομής και λόγω καλόπιστου λάθους των δικηγόρων της και αντίθετα με τις πρόνοιες της Δ.35, θ.19, η Αίτηση ημερ. 20.12.2019 καταχωρίστηκε στο Πρωτοκολλητείο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ενώ θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όπου εκδικάστηκε η παρούσα Αγωγή αρ. 3071/
  5. Όταν οι δικηγόροι της αντιλήφθηκαν την παρατυπία, στις 20.1.2020 απέσυραν την Αίτηση ημερ. 20.12.2019 άνευ βλάβης, με δικαίωμα καταχώρισης νέας Αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι η προτιθέμενη Αντέφεση της έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας διότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αξιολόγησε καθόλου το γεγονός ότι η ίδια ανέθεσε σε μη αδειούχο εργολάβο τις οικοδομικές εργασίες, χωρίς να το γνωρίζει, κατόπιν συμβουλής του έμπειρου δικηγόρου της. Επομένως, είναι ορθό και δίκαιο να διασφαλιστεί ότι θα τεθούν ενώπιον του Εφετείου όλες οι διαφορές των διαδίκων. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2, ημερ. 20.2.
  6. Ισχυρίζεται ότι η Αίτηση δεν ευσταθεί διότι η αντέφεση δεν εμπίπτει στη Δ.35 θ.
  7. Περαιτέρω η Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας δεν αναφέρει πότε εκδόθηκε η Απόφαση, πότε άρχισε και πότε εξέπνευσε η προθεσμία. Η Αιτήτρια γενικά και αόριστα αναφέρει ότι έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας διότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αξιολόγησε το γεγονός ότι η Αιτήτρια ανέθεσε σε μη αδειούχο εργολάβο συγκεκριμένες οικοδομικές εργασίες. Αυτό είναι ανυπόστατο και κακόπιστο και καθιστά την αίτηση καταχρησιτκή, όπως προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 7.10.2019 (Τεκμ.1). Η αποδοχή του δικηγόρου της Αιτήτριας, της θέσης του Δικαστηρίου στο Τεκμ.1, στην απουσία των Καθ' ων η Αίτηση, εμποδίζει την Αιτήτρια να ζητά παράταση του χρόνου καταχώρησης Αντέφεσης για το ίδιο θέμα. Σκοπός της Αιτήτριας είναι να περιπλέξει τα πράγματα και να καθυστερήσει την δίκαια εκδίκαση της υπόθεσης, εφόσον αμφότεροι οι δικηγόροι της Αιτήτριας υπέγραψαν και καταχωρίστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο την 20.1.2020, αίτηση για σύντομη εκδίκαση της Έφεσης 429/19 (Τεκμ.2), χωρίς να αναφέρουν ή να επιφυλάξουν οποιοδήποτε δικαίωμα για καταχώριση αντέφεσης. Περαιτέρω, ο λόγος της ασθένειας της Μ. Ίτταλου δεν είναι ικανοποιητικός για τη χορήγηση του αιτούμενου Διατάγματος. Η αναφορά της Αιτήτριας ότι θα καταχωρούσε ειδοποίηση Αντέφεσης στις 16.12.2019, ως και ότι η προθεσμία καταχώρησης έληξε στις 17.12.2019, είναι παραπλανητική και ανυπόστατη, διότι η Απόφαση εκδόθηκε στις 24.10.
  8. Η επίκληση της Δ.57 θ.2 δεν μπορεί να ανατρέψει την ρητή πρόνοια της Δ.35 θ.10, που δίδει την εξουσία διαφοροποίησης του χρόνου μόνο στον Πρόεδρο του Εφετείου και δεν εμπίπτει στην εξουσία και διακριτική ευχέρεια του παρόντος Δικαστηρίου να παρατείνει το χρόνο καταχώρισης Ειδοποίησης Αντέφεσης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Με την παρούσα Αίτηση, η Αιτήτρια αιτείται παράταση του χρόνου καταχώρησης Ειδοποίησης Αντέφεσης. Ωστόσο, προκύπτει από το Τεκμ.Α που επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας, ότι το αίτημα της αφορά παράταση χρόνου για καταχώριση Ειδοποίησης δυνάμει της Δ.35 θ.10, όπως ρητά αναφέρεται στον τίτλο του. Επομένως, το ερώτημα που εγείρεται και το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο είναι αρμόδιο για να επιληφθεί της παρούσας Αίτησης. Η Δ.35 θ.10 ορίζει ως ακολούθως: «It shall not under any circumstances be necessary for a respondent to make a cross-appeal; but if he intends upon the hearing of the appeal to contend that the decision of the Court below should be varied, he shall give a written notice of his intention, specifying in what respects he contends that the decision should be varied, to any parties or person who may be affected by his contention, and to the Registrar of the Court of Appeal. Such notice shall set forth fully the respondent's grounds and reasons therefor for seeking to have the decision varied on appeal. The notice given to the Registrar shall be filed by him with the record of the appeal. The notice required by this Rule shall be not less than a six days' notice in the case of an appeal from a judgment (whether final or interlocutory) or final order, and not less than a two days' notice in the case of an appeal from an interlocutory order; but these times may be varied by order of the President of the Court of Appeal, an office copy of which shall be served with the notice aforesaid. The omission to give such notice shall not diminish the powers conferred by Rule 8 of this Order upon the Court of Appeal, but may, in the discretion of the Court, be ground for an adjournment of the appeal, or for a special order as to costs.» Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Φιλίππου ν. Γιαννήταη κ.ά (Αρ.1)

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1229 είναι σχετικό: «Η αντέφεση (cross appeal) αναφέρεται αλλά δεν ορίζεται στους Θεσμούς. Το ίδιο άλλωστε συμβαίνει και στην Αγγλία. Ο λόγος είναι προφανής. Η έννοια της αντέφεσης είναι απόλυτα ταυτισμένη με εκείνη της έφεσης. Η αντέφεση είναι έφεση αυτοτελής και ανεξάρτητη που υποβάλλεται μετά την καταχώρηση προηγουμένως έφεσης από αντίδικο και αφορά σε θέμα για το οποίο ενδιαφέρεται και ο εν λόγω αντίδικος: βλ. Re Cavender's Trusts
(1881)16 Ch. D.
  1. Και υπόκειται βέβαια στον ίδιο χρονικό περιορισμό που αναφέρεται στη Δ.35 κ. 2: δηλαδή, όπου είναι εναντίον τελικής απόφασης, όπως εδώ, καταχωρείται εντός έξι εβδομάδων από την έκδοση της απόφασης. Συνεπώς διακρίνεται από την ειδοποίηση εφεσίβλητου δυνάμει της Δ.35 κ.
  2. Δεν παραγνωρίζουμε ότι στις υποθέσεις Keziban Raif (as administratrix) v. Dervish
(1971)1 C.L.R. 158 και Christodoulou and another v. Attorney-General and others
(1972)1 C.L.R. 205, το Εφετείο αναφέρθηκε στην ειδοποίηση εφεσίβλητου ως αντέφεση. Επρόκειτο, ίσως, για λεκτική χαλαρότητα. Αποτελεί εν πάση περιπτώσει σφάλμα. Επίσης σημειώνουμε ότι στον πρόσφατο περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων, και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1996, η αντέφεση ορίζεται να "περιλαμβάνει και ειδοποίηση βάσει της Δ.35 κ. 10 των Θεσμών". Αυτός ο ορισμός αποβλέπει στη διευκόλυνση της αναφοράς σε κοινούς μηχανισμούς. Σημαντικό νομίζουμε είναι το ότι η συμπερίληψη της ειδοποίησης εφεσίβλητου στον ορισμό, υπογραμμίζει την ξεχωριστή της οντότητα.» Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η Αντέφεση διακρίνεται από την Ειδοποίηση Εφεσίβλητου δυνάμει της Δ.35 θ.
  1. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η Αιτήτρια, παρά την αναφορά της σε Αντέφεση, αυτό που ουσιαστικά επιδιώκει είναι την καταχώρηση ειδοποίησης Εφεσίβλητου, δυνάμει της Δ.35 θ.
  2. Συνεπώς, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.35 θ.
  3. Σύμφωνα με το άρ.9 του ο Περί Εφέσεων (Προδικασία, Περιγράμματα Αγορεύσεων, Περιορισμός του Χρόνου των Προφορικών Αγορεύσεων και Συνοπτική Διαδικασία για την Απόρριψη Προδήλως Αβάσιμων Εφέσεων) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1996 (4/1996), «Ειδοποίηση δυνάμει της Δ.35 θ.10 των Θεσμών καταχωρείται εντός τεσσάρων εβδομάδων από την επίδοση της Έφεσης». Η Δ.35 θ.19 την οποία επικαλείται η Αιτήτρια, προνοεί ότι: Δ.35, θ.19: «Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below.» Η Δ.57 θ.2 αναφέρεται στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου να παρατείνει το χρόνο που καθορίζεται από τους Θεσμούς για τη διενέργεια μιας πράξης ή διαδικασίας. Η Δ.35 θ.10 προνοεί ότι η Ειδοποίηση Εφεσίβλητου πρέπει να καταχωρείται εντός προθεσμίας η οποία καθορίζεται με το άρ.9 του περί Εφέσεων Διαδικαστικού Κανονισμού του 1996 (ανωτέρω), όμως αυτός ο χρόνος μπορεί να διαφοροποιηθεί με διάταγμα του Προέδρου του Εφετείου. Η Δ.35 θ.19 δεν αφορά τον θ.10, ο οποίος ρητά καθορίζει ότι τον χρόνο μπορεί να διαφοροποιήσει ο Πρόεδρος του Εφετείου. Η επίκληση της γενικής διάταξης της Δ.57 θ.2 δεν μπορεί να ανατρέψει τη ρητή και ειδική πρόνοια της Δ.35 θ.10, η οποία παρέχει την εξουσία διαφοροποίησης του χρόνου καταχώρισης της Ειδοποίησης Εφεσίβλητου, μόνο στον πρόεδρο του Εφετείου. Συνακόλουθα, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται εξουσίας να παρατείνει το χρόνο καταχώρισης της Ειδοποίησης Εφεσίβλητου (Τεκμ.Α στην Αίτηση) δυνάμει της Δ.35 θ.
  4. Η κατάληξη αυτή κρίνει και την τύχη της Αίτησης που δεν είναι άλλη παρά η απόρριψη της. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος της Αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............. Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.