Stratiy ν. Xafom Holdings Ltd, Γενική Αίτηση Αρ. 1/2019, 24/11/2020

Stratiy ν. Xafom Holdings Ltd, Γενική Αίτηση Αρ. 1/2019, 24/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2020:A189 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Γενική Αίτηση Αρ. 1/2019 Αναφορικά με τη Σύμβαση για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις που υπογράφηκε στο Λουγκάνο, στις 30 Οκτωβρίου 2007 -και- Αναφορικά με την απόφαση ημερομηνίας 23ης Αυγούστου 2018 του Καντονικού Δικαστηρίου του Καντονίου της Zug, 3o Τμήμα Α3201155 Μεταξύ: Renaissance Consolidated Incorporated, από Βρετανικούς Παρθένους Νήσους Εναγόντων -και- Xafom Holdings Ltd Εναγομένων ------------------------ Και ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος ημερ. 24.10.20219 Αναφορικά με τη Σύμβαση για τη Διεθνή Διαδικασία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις που υπογράφηκε στο Λουγκάνο, στις 30 Οκτωβρίου 2007 -και- Αναφορικά με την απόφαση ημερομηνίας 23ης Αυγούστου 2018 του Καντονικού Δικαστηρίου του Καντονίου της Zug, 3o Τμήμα Α3201155 Μεταξύ: ΧΧΧΧ Stratiy, από τη Ρωσία Ενάγοντα -και- Xafom Holdings Ltd Εναγομένων ------------------------ Αίτηση Εναγομένων ημερ. 19.4.2019 για Παραμερισμό της Απόφασης Δικαστηρίου ημερ. 20.3.2019 Ημερ.: 24.11.2020 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: Κώστας Τσιρίδης & Σία ΔΕΠΕ Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: M. Korelis & Co LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 9.1.2019 οι Ενάγοντες Renaissance Consolidated Incorporated (στο εξής η Renaissance), καταχώρισαν την Γενική Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό, στα πλαίσια της οποίας - κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας - το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με Aπόφαση του ημερ. 20.3.2019 έκδωσε Διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζεται η Απόφαση ημερ. 23.8.18 του Καντονικού Δικαστηρίου του Καντονίου της Zug, 3ο Τμήμα, Α3 2011 55 που εκδόθηκε υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων (στο εξής η Ελβετική Απόφαση). Στις 19.4.2019, οι Εναγόμενοι (στο εξής οι Αιτητές) καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση με την οποία αιτούνται τον παραμερισμό της πιο πάνω Απόφασης ημερ. 20.3.2019 και/ή τον παραμερισμό και/ή την ανάκληση της αναγνώρισης και/ή της κήρυξης της εκτελεστότητας στην Κύπρο της Ελβετικής Απόφασης ημερ. 23.8.

1. Στα πλαίσια Αίτησης ημερ. 5.6.2019 εκ μέρους του ΧΧΧΧ Stratiy, εκδόθηκε Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 24.10.2019, με το οποίο τροποποιήθηκε ο τίτλος της Γενικής Αίτησης ως ανωτέρω. Συνακόλουθα, ο Ενάγοντας (στο εξής ο Καθ' ου η Αίτηση) στη Γενική Αίτηση είναι ο ΧΧΧΧ Stratiy. Κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου ημερ. 21.11.2019, οι Αιτητές καταχώρησαν στις 20.12.2019, Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, προς υποστήριξη της παρούσας Αίτησης ημερ. 19.4.
2. Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στον περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000 Ν.121(Ι)/2000, στα άρθρα 34 - 35, 41 - 47 της Σύμβασης για τη Διεθνή Δικαιοδοσία, την Αναγνώριση και την Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικές και Εμπορικές Υποθέσεις που υπογράφηκε στο Λουγκάνο στις 30 Οκτωβρίου 2007 (Σύμβαση Λουγκάνο), στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.9 θ.1-13, Δ.12 θ.1-12, Δ.47 θ.θ. 1-3, Δ.48 θ.θ.1-8, Δ.64, στη νομολογία, πρακτική και συμφυείς εξουσίες στου Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της ΧΧΧΧ Στυλιανού, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών ημερ. 19.4.
3. Η Ενόρκως δηλούσα αναφέρθηκε στην Ελβετική Απόφαση (Τεκμ.1) ημερ. 23.8.2018 ως και στους λόγους για τους οποίους ζητείται ο παραμερισμός της Κυπριακής Απόφασης ημερ. 20.3.2019, ως ακολούθως: Η αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της Ελβετικής Απόφασης στην Κύπρο, αντίκειται στην Κυπριακή δημόσια τάξη, αφού ο Καθ' ου η αίτηση επιδιώκει το ίδιο αποτέλεσμα και αποζημιώσεις με την Αγωγή που καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με αρ. XXXXX/
4. Ειδικότερα με βάση την Ελβετική Απόφαση οι Αιτητές υποχρεούνται να καταβάλουν τα ποσά που αναγράφονται σ' αυτήν δυνάμει συμφωνιών δανείου μεταξύ των Αιτητών και της Salus Investment AG. Η Renaissance αντικατέστησε την Salus, ενόψει της εκκαθάρισης της Salus. Στις 21.3.2017, η Renaissance καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού την αγωγή 736/17 εναντίον των Αιτητών και άλλων 7 Εναγομένων (Τεκμ.2). Στις 22.3.2017 κατόπιν μονομερούς Αίτησης ημερ. 21.3.2017 εκδόθηκε Ενδιάμεσο Διάταγμα για διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη (Τεκμ. 3, 4). Με την αγωγή XXXXX/17, η Renaissance ζητά αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό απάτη εκ μέρους των Εναγομένων 3, 5 και 7 και μεταξύ των ισχυρισμών για απάτη είναι και η μη αποπληρωμή των δανείων των Αιτητών προς της Salus. Αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στο ιστορικό των γεγονότων που αφορούν τη σχέση της Renaissance και του τελικού δικαιούχου της κ. Stratiy (Καθ' ου η Αίτηση) με τους Αιτητές. Ισχυρίζεται ότι όπως φαίνεται από το κλητήριο ένταλμα, μέρος των αποζημιώσεων που η Renaissance στην Αγωγή XXXXX/17 ζητά, είναι και τα δάνεια που παραχωρήθηκαν από την Salus προς τους Αιτητές. Παρέπεμψε σε συγκεκριμένες παραγράφους της Ένορκης Δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση (Stratiy) που υποστήριζε την Ενδιάμεση Αίτηση ημερ. 21.3.2017 στην Αγωγή XXXXX/17 (Τεκμ.3), από τις οποίες προκύπτει ότι η απαίτηση της Renaissance στην Αγωγή XXXXX/17 είναι για την ανάκτηση των περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών, εννοώντας μεταξύ άλλων και τα δάνεια από την Salus. Ειδικότερα, στις παρ.17 - 19 και 25 της Ένορκης Δήλωσης του Stratiy, γίνεται αναφορά στην Αγωγή που η Renaissance καταχώρησε εναντίον των Αιτητών στην Ελβετία, δηλαδή την Αγωγή στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η Ελβετική Απόφαση που αναγνωρίστηκε στην Κύπρο και κατέστη εκτελεστή. Περαιτέρω στην παρ.21 της ένορκης δήλωσης του Stratiy φαίνεται ξεκάθαρα ότι με την Ελβετική Απόφαση και την Αγωγή XXXXX/17, η Renaissance επιδιώκει αποζημιώσεις στην ίδια ακριβώς βάση. Όπως εισηγείται, είναι εμφανές με την αγωγή XXXXX/17 ότι η Renaissance ζητά αποζημιώσεις για κατ' ισχυρισμό συνωμοσία και απάτη εκ μέρους των Εναγομένων (στην αγωγή XXXXX/17), αφού θεωρεί ότι η μη αποπληρωμή των δανείων στην Salus από τους Αιτητές, έγινε στα πλαίσια του σχεδίου συνωμοσίας. Συνεπώς η Κυπριακή Απόφαση ημερ. 20.3.2019 με την οποία αναγνωρίστηκε και κατέστη εκτελεστή η Ελβετική Απόφαση θα πρέπει να παραμεριστεί, διαφορετικά θα έχει ως αποτέλεσμα να λάβει τα χρήματα η Renaissance στη βάση των συμφωνιών δανείων και να λάβει ξανά τα ίδια ποσά στη βάση της Αγωγής XXXXX/
5. Αυτό συνιστά παραβίαση της δημόσιας τάξης και έννομης τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενόψει του ότι η Renaissance προσπαθεί να διεκδικήσει τα ίδια χρηματικά ποσά δύο φορές στην Κύπρο, δηλαδή με βάση την Κυπριακή Απόφαση ημερ. 20.3.2019 και με την Αγωγή XXXXX/
6. Οι Αιτητές, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, καταχώρισαν στις 20.12.2019 Συμπληρωματική ένορκη δήλωση της ΧΧΧΧ Αποστολίδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Όπως διατείνεται, αμέσως μετά τη καταχώριση της παρούσας Αίτησης παραμερισμού στις 19.4.2019, πληροφορήθηκαν από τους δικηγόρους της Renaissance στα πλαίσια της Αγωγής XXXXX/17, ότι η Renaissance, η οποία είχε συσταθεί στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, έχει διαλυθεί στις 21.2.2019 (Τεκμ.1). Η διάλυση της Renaissance επήλθε στις 21.2.2019, ενώ η παρούσα Γενική Αίτηση, με την οποία η Renaissance επεδίωξε και πέτυχε την εγγραφή της Ελβετικής Απόφασης στην Κύπρο, καταχωρίστηκε στις 9.1.2019 και η ακρόαση της Γενικής Αίτησης έγινε στις 21.2.2019, δηλαδή την ίδια ημέρα κατά την οποία διαλύθηκε η Renaissance. Η Κυπριακή Απόφαση εκδόθηκε στις 20.3.2019, ενώ η Renaissance είχε ήδη διαλυθεί. Ισχυρίζεται ότι λόγω της διάλυσης της Renaissance, δεν είναι δυνατή η συνέχιση και η προώθηση της παρούσας διαδικασίας, αφού η Renaissance δεν υφίσταται πλέον και συνεπώς η Κυπριακή Απόφαση θα πρέπει να παραμεριστεί. Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της ΧΧΧΧ Κασκίρη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του Καθ' ου η Αίτηση, ημερ. 8.1.
7. Αναφέρθηκε στην αγωγή XXXXX/17 η οποία απορρίφθηκε στις 21.5.2019 διότι δεν υφίστατο διάδικος για να προωθήσει την αξίωση και να καταχωρήσει Έκθεση Απαίτησης (Τεκμ.4). Συνεπώς δεν τίθεται θέμα συγκρουόμενων αγωγών και πιθανότητα διεκδίκησης ίδιων θεραπειών. Εν πάση περιπτώσει, η αγωγή XXXXX/17 δεν αφορά το ίδιο αγώγιμο δικαίωμα, ούτε και τις ίδιες θεραπείες για τις οποίες καταχωρίστηκε η παρούσα Γενική Αίτηση, ώστε να τίθεται θέμα παραβίασης της έννομης και δημόσιας τάξης της Κύπρου. Η Ελβετική Απόφαση εκδόθηκε εναντίον των Αιτητών, ενώ η Αγωγή XXXXX/17 εγέρθηκε από την Renaissance εναντίον 7 Εναγομένων, συμπεριλαμβανομένων των Αιτητών. Οι θεραπείες που ζητούνται με την Αγωγή XXXXX/17 είναι ποικίλες και αφορούν το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών των Αιτητών, αποζημιώσεις συνεπεία ισχυριζόμενης παράνομης μεταβίβασης των μετοχών και αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των Αιτητών, αποζημιώσεις για συνωμοσία των Εναγομένων με σκοπό την καταδολίευση λόγω των πιο πάνω μεταβιβάσεων, ως και διατάγματα και δηλώσεις για επαναφορά του 50% των μετοχών των Αιτητών στους Εναγόμενους
8. Επιπρόσθετα, στην αγωγή XXXXX/17, η Renaissance παραπονείτο υπό την ιδιότητα της ως πρώην μέτοχος / δικαιούχος του 50% των μετοχών των Αιτητών, ενώ στην παρούσα διαδικασία, η Renaissance απαιτεί την αναγνώριση της Ελβετικής Απόφασης εναντίον των Αιτητών, ως πιστωτής τους. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει διασάλευση της δημόσιας τάξης. Ο δόλος που οι Αιτητές επικαλούνται δεν μπορεί να περιορίζεται στην αντίληψη των Αιτητών, για τον τρόπο που η Renaissance έπρεπε να ενεργήσει σε σχέση με τις απαιτήσεις της εναντίον των Εναγομένων στην Αγωγή XXXXX/
9. Οι Αιτητές στην πραγματικότητα επιδιώκουν την «αναθεώρηση» της Ελβετικής Απόφασης με τρόπο πολύπλοκο, συσχετίζοντας την με άλλες διαδικασίες και άλλα πρόσωπα, ενώ άφησε την Ελβετική Απόφαση ισχυρή, αφού δεν την εφεσίβαλε. Η αγωγή XXXXX/17 αφορούσε τελείως διαφορετικά νομικά θέματα από την παρούσα. Τονίζει ότι οι Αιτητές έλαβαν μέρος στην Ελβετική διαδικασία (Τεκμ.5) και συνεπώς είχαν κάθε δικαίωμα να εγείρουν σ' αυτήν θέματα δόλου και διπλής διαδικασίας, κάτι που δεν έπραξαν. Η αναθεώρηση της ουσίας της Ελβετικής Απόφασης, είναι αντίθετη με τις αρχές της ενιαίας έννομης τάξης των διεθνών συμβάσεων και το πνεύμα και το γράμμα της Συνθήκης του Λουγκάνο που απαιτεί να εγγράφονται οι αλλοδαπές αποφάσεις χωρίς ιδιαίτερη διαδικασία και χωρίς αναθεώρηση της ουσίας τους. Συνεπώς η παρούσα Αίτηση είναι καταχρηστική. Η παρούσα Γενική αίτηση καταχωρίστηκε από την Renaissance στις 9.1.
10. Στις 27.12.2018, ο μοναδικός μέτοχος της Renaissance ήταν ο Καθ' ου η Αίτηση (ΧΧΧΧ Stratiy), ο οποίος αποφάσισε να αρχίσει την εκούσια εκκαθάριση της Renaissance μετά από συμβουλή των φορολογικών του συμβούλων (Τεκμ.6(α - δ), 7, 8). Στις 11.2.2019 η Renaissance, ο Εκκαθαριστής της και ο Καθ' ου η Αίτηση, δυνάμει συμφωνίας εκχώρησης ιδίας ημερομηνίας (Τεκμ.9) συμφώνησαν όπως όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την Ελβετική Απόφαση, εκχωρηθούν προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση. Στις 21.2.2019 η Renaissance διαλύθηκε (Τεκμ.10, 11). Τον Απρίλιο 2019 ενημερώθηκαν για την ολοκλήρωση της εκκαθάρισης της Renaissance και ο Καθ' ου η Αίτηση τους διόρισε ως δικηγόρους τους. Ισχυρίζεται ότι η διάλυση της Renaissance δεν οδηγεί στην εξόφληση της Ελβετικής Απόφασης ή στην εξάλειψη των δικαιωμάτων που απορρέουν από την Ελβετική Απόφαση εναντίον των Αιτητών. Η αντικατάσταση διάδικου λόγω διάλυσης της Renaissance και εκχώρησης των δικαιωμάτων που απορρέουν από την Ελβετική Απόφαση στον Καθ' ου η Αίτηση, είναι θέμα που σχετίζεται με τα μέτρα εκτέλεσης που θα ληφθούν μετά την αναγνώριση και κήρυξη της Ελβετικής Απόφασης ως εκτελεστή και τη δικονομική κατάσταση που ισχύει στην Κύπρο σε σχέση με τα μέτρα εκτέλεσης που θα ληφθούν για ικανοποίηση της Ελβετικής Απόφασης. Το κατά πόσο η Renaissance υφίστατο κατά την καταχώρηση της Γενικής Αίτησης ή κατά την κήρυξη της εκτελεστότητας της Ελβετικής Απόφασης, δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο αναθεώρησης της ουσίας της Ελβετικής Απόφασης ημερ. 23.8.2018 και παραμένει ισχυρή (Τεκμ.12 - Γνωμάτευση Ελβετού Δικηγόρου για το Ελβετικό Δίκαιο). Η παρούσα Γενική Αίτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εξ υπαρχής άκυρη, ως εγειρόμενη από ανύπαρκτο πρόσωπο, αφού η Renaissance συνέχισε να υφίσταται ως νομική οντότητα και κατά την 27.12.2018, αλλά και μέχρι τη διάλυση της στις 21.2.2019 (Τεκμ.13 και 14 - γνωμάτευση δικηγόρου από τις Βρετανικές Παρθένους Νήσους και επιστολή του πρώην Εκκαθαριστή της Renaissance). Σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος η Ελβετική τελεσίδικη Απόφαση που νόμιμα εγγράφηκε και αναγνωρίστηκε στην Κύπρο θα καταστεί άνευ ουσίας και αντικειμένου. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, μέσω της γραπτής του αγόρευσης, ουσιαστικά επικαλέστηκε δύο λόγους για παραμερισμό της Κυπριακής Απόφασης ημερ. 20.3.
11. Ο πρώτος αφορά το γεγονός ότι η Renaissance, επ' ονόματι της οποίας εγέρθηκε η Γενική Αίτηση ημερ. 9.1.2019, διαλύθηκε στις 21.2.2019, συνεπεία εκούσιας Εκκαθάρισης η οποία άρχισε στις 27.12.
12. Συνεπώς κατά την καταχώριση της Γενικής Αίτησης, η Renaissance βρισκόταν υπό εκκαθάριση. Έγινε σχετικά, επίκληση της νομικής γνωμάτευσης του δικηγόρου ΧΧΧΧ Clarke (Τεκμ.13 στην Ένσταση) και στο πιο κάτω απόσπασμα στη σελ.1: «The answer is that Renaissance continued to exist as a legal entity up until its dissolution. It was, as a company in voluntary liquidation, managed by its liquidator. The liquidator had power to take various steps including disposing of the assets of Renaissance , and making an application to the Court in Cyprus. The liquidator could make such an application in the name of the company or in the name of the liquidator.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, εισηγήθηκε ότι με βάση την εν λόγω γνωμάτευση, η Renaissance μέχρι τη διάλυση της (21.2.2019) συνέχιζε να υπάρχει σαν νομική οντότητα, όμως από την έναρξη της εκούσιας εκκαθάρισης στις 27.12.2018, το αρμόδιο πρόσωπο που είχε την εξουσία να καταχωρήσει την Γενική Αίτηση για αναγνώριση και εγγραφή της Ελβετικής Απόφασης, ήταν ο Εκκαθαριστής, είτε στο όνομα της Renaissance, αλλά αναφέροντας ότι αυτή βρισκόταν υπό εκκαθάριση, είτε στο όνομα του ιδίου του Εκκαθαριστή. Παρέπεμψε επίσης στις πιο κάτω παραγράφους στη σελ.3 του Τεκμ.13, ως και στη σελ.4 του Τεμ.13: Σελ.3: «Note in particular that the liquidator has power to make agreements and to take steps in legal proceedings using the name of the company or the name of the liquidator.» Σελ.4: «As at 9 January 2019, the liquidation had not been completed and Renaissance had not yet been dissolved. It was at that time an extant company, in voluntary liquidation, and it or its liquidator could make an application to the Court.» Στη βάση των πιο πάνω, εισηγήθηκε ότι η φράση «it or its liquidator» ανωτέρω, εννοεί τον εκκαθαριστή με το όνομα της εταιρείας ή ο ίδιος ο εκκαθαριστής. Συνεπώς, η Γενική Αίτηση, εσφαλμένα καταχωρίστηκε από την Renaissance και το εν λόγω εξ υπαρχής νομικό σφάλμα δεν μπορεί να διασωθεί με την υποκατάσταση της Renaissance από τον Stratiy, ούτε και τίθεται θέμα επίκλησης της Δ.64, εφόσον η υποκτάσταση της Renaissance από τον Stratiy αφορά τη Συμφωνία εκχώρησης και την μετέπειτα διάλυση της Renaissance. Ο δεύτερος λόγος παραμερισμού της Κυπριακής Απόφασης, αφορά την Ένορκη Δήλωση του ΧΧΧΧ Moustras, που υποστηρίζει την Γενική Αίτηση και για τον οποίο προβλήθηκε ισχυρισμός ότι δεν ήταν εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να ορκιστεί. Τούτο γιατί η Renaissance κατά το χρόνο καταχώρησης της Γενικής αίτησης ήταν υπό εκκαθάριση και δεν αναφέρεται ότι ο εν λόγω διευθυντής της Renaissance ήταν εξουσιοδοτημένος από τον εκκαθαριστή για να προβεί στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση, ούτε καν έγινε αναφορά για την ύπαρξη εκκαθαριστή. Συνεπώς εισηγήθηκε ότι η εν λόγω ένορκη δήλωση δεν ήταν έγκυρη αφού έγινε από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Προτού εξετάσω τους πιο πάνω δύο λόγους παραμερισμού, διευκρινίζεται ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, καμιά αναφορά έκαμε και κανένα επιχείρημα προέβαλε στην γραπτή του αγόρευση, σε σχέση με τον λόγο παραμερισμού που προώθησε με την Ένορκη δήλωση της Στέλλας Στυλιανού ημερ. 19.4.2019 και υποστήριζε την παρούσα Αίτηση και η οποία αφορούσε την εισήγηση ότι η αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της Ελβετικής Απόφασης στην Κύπρο, αντίκειται στην Κυπριακή δημόσια τάξη, αφού με αυτή επιδιώκεται το ίδιο αποτέλεσμα και αποζημιώσεις με την Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αρ. 736/
13. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η πλευρά των Αιτητών εγκατέλειψε τον εν λόγω λόγο παραμερισμού και συνεπώς το Δικαστήριο δεν θα ασχοληθεί με αυτόν. Διευκρινίζεται περαιτέρω ότι με την Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της Ελένης Αποστολίδου ημερ. 20.12.2019 προβλήθηκε το ζήτημα της διάλυσης της Renaissance στις 21.2.2019, δηλαδή αφορά τον πρώτο λόγο παραμερισμού (ανωτέρω). Σ' ότι αφορά τον δεύτερο λόγο (ανωτέρω) που σχετίζεται με το ζήτημα της ισχυριζόμενης μη έγκυρης ένορκης δήλωσης εκ μέρους του ΧΧΧΧ Moustra που υποστήριζε την Γενική Αίτηση, παρατηρείται ότι καμιά σχετική αναφορά γίνεται στις δύο πιο πάνω ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την παρούσα Αίτηση και συνεπώς κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να ασχοληθεί με τον συγκεκριμένο λόγο παραμερισμού, ο οποίος δεν προβλήθηκε με την παρούσα Αίτηση. Προχωρώ να εξετάσω τον μοναδικό λόγο παραμερισμού που αφορά το ζήτημα της εκκαθάρισης της Renaissance, ως ο πρώτος λόγος (ανωτέρω). Το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο με βάση το δίκαιο των Βρετανικών Παρθένων Νήσων, η Renaissance κατά το χρόνο καταχώρισης της Γενικής Αίτησης στις 9.1.2019, νομιμοποιείτο να την καταχωρίσει επ' ονόματι της, ενόσω ήδη είχε αρχίσει η εκούσια εκκαθάριση της στις 27.12.
14. Έχω εξετάσει την πιο πάνω εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών, ως και την αντίθετη θέση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Καθ' ου η Αίτηση. Και οι δύο πλευρές παρέπεμψαν το Δικαστήριο στο πιο πάνω απόσπασμα στη σελ.1 της νομικής γνωμάτευσης του δικηγόρου XXXXX Clarke,(Τεκμ.13 στην Ένσταση), από το οποίο προκύπτει κατά τρόπο σαφή και ρητό ότι η Renaissance, κατά την καταχώριση της Γενικής Αίτησης στις 9.1.2019 και μέχρι τη διάλυση της στις 21.2.2019 συνέχισε να υπάρχει σαν νομική οντότητα. Ως εταιρεία που βρισκόταν ήδη υπό εκούσια εκκαθάριση από τις 27.12.2018, ο Εκκαθαριστής είχε την εξουσία να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο της Κύπρου, είτε χρησιμοποιώντας το όνομα της Εταιρείας, είτε το όνομα του ιδίου ως Εκκαθαριστή (σελ.3 Τεκμ.13). Καμιά αναφορά γίνεται ότι η Αίτηση θα έπρεπε να εγερθεί από τον Εκκαθαριστή στο όνομα της Εταιρείας. Είναι σαφές ότι η Αίτηση, θα μπορούσε να εγερθεί είτε από τον Εκκαθαριστή, είτε από την ίδια την εταιρεία (σελ.4 Τεκμ.13). Αυτό επιβεβαιώνεται και από τον Εκκαθαριστή, στην επιστολή του ημερ. 20.11.2019 (Τεκμ.14 στην Ένσταση) «To clarify, the said application filed in the name of the Company is correct". Το ίδιο αναφέρεται και στη σελ.4 του Τεκμ.13 «it (Renaissance) or its liquidator could make an application to the Court». Είναι περαιτέρω σημαντική η αναφορά του Εκκαθαριστή στο Τεκμ.14 στην Ένσταση, ότι παρόλο που δεν ήταν σε γνώση του ότι καταχωρίστηκε η Γενική Αίτηση στις 9.1.2019 στο όνομα της Renaissance, εντούτοις επικύρωσε εκ των υστέρων, τόσο την καταχώριση της, όσο και την ένορκη δήλωση του διευθυντή της A. Moustra που την υπόστήριζε. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως ακολούθως: «Whilst I was not aware of the recognition application filed on 9 January 2019 in the name of the Company, or of the affidavit accompanying the application signed by Mr Moustras as director, I would have ratified both of these acts whilst in office as Liquidator as the application was intended to achieve the aim of the collection of the Judgment debt for the benefit of the Company and subsequently its distribution to the sole shareholder, as evidenced by the Assignment Agreement dated 11 February 2019.» Η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, παρέπεμψε στις αποφάσεις Danish Merchantile Co Ltd and Others v. Beaumont and Another [1950 D.659] και Alexander Ward & Co Ltd and Another v. Samyang Navigation Co Ltd